Luierende vakantievierders en noeste werkers!

Het is herfstvakantie. En ons gezin is weer eens opgedeeld in luierende vakantievierders en noeste werkers:-). Maaike is heerlijk met de familie van haar vriend mee op vakantie. En ook Trijnie en Gerwin genieten van een weekje Veluwe. Er verschijnen steeds de leukste en mooiste (bos-)foto´s in de gezinsapp. Om groen van te worden ;-).

Jan en Henk hebben vrij van school. Jan heeft overigens wel het nodige voor school te doen. Maar dat is normaal als je in VWO-5 zit. Iets met boeken lezen enzo. Voor veel jongeren geen echt leuke bezigheid. Voor Jan, die dyslexie heeft, kost het ook nog eens veel inspanning.

Henk, de mazzelaar, is écht vrij. Hij kan zichzelf goed vermaken en geniet. Gisteren kwam er een vriendje en vandaag mocht hij met het gezin van die vriend mee naar de Familiedagen in Gorinchem. Leuk voor hem!

De rest van de familie is minstens zo druk als de bijen vanmiddag. Op deze mooie nazomerdag, eind oktober, waren ze actief, alsof het zomer was!

Zelf heb ik ook bepaald geen vakantie. Het is druk! Maar wel léuk druk. Bijna elke dag gaan we naar Bles. Vorige week is er veel gebeurd. Dat kwam doordat Leendert twee maten had ingehuurd. Twee hardwerkende zzp-ers. Met drie mannen die hard werken zie je elke dag vooruitgang. Deze week werkt Leendert alleen en DV volgende week komen de mannen weer terug. Dan gaat (letterlijk) het dak eraf.

Gisterenavond zijn Willem en ik samen met Leendert alle ruimtes nagelopen en hebben we besproken wat er gedaan is en nog gedaan moet worden. Fijn en ook noodzakelijk om hier geregeld de tijd voor te nemen, zodat alle neuzen dezelfde kant op gaan.

Hans en Koos zijn gisteren ook op Bles bezig geweest. Direct uit hun werk vandaan zijn ze ernaartoe gereden om bomen te kappen. Eén grote boom moest weg, omdat het erf daar verhard gaat worden. De boom was bovendien behoorlijk rot.

Zo´n boom ligt tamelijk snel om. Maar het opruimen is een flinke klus. Voor de takken had Hans een versnipperaar bij zich. De stam is nog even blijven liggen. Evenals de andere twee bomen, die vlak voordat het écht donker was, ook om lagen.

Zaterdag hebben we met een groepje wat geklust. En ook zijn we hier in huis vast verder gegaan met voorbereiden. Samen met een schoonzus heb ik de boekenkast bij de meiden op de kamer leeggehaald. Vorig jaar had ik deze kast al secuur uitgezocht en heel veel weggedaan. Toch lukte het me om nog weer een kleine doos boeken eruit te halen, die weg mogen. De rest werd stuk voor stuk afgestoft en in bananendozen gedaan. Toch nog wel een stuk of 10 dozen, geloof ik. Meer dan ik dacht!

Vandaag wilde ik de servieskast leegruimen en alles inpakken. Maar daar is mooi niets van gekomen. We hebben deze vakantie veel afspraken staan. Zo was ik gisterenmiddag met Henk bij de tandarts, waren Willem en ik aan het begin van de avond met Maria naar gezinstherapie in het Sophia en ging ik vanmorgen met Maria wéér naar het Sophia. Dan is er al een flink gat in de dag geslagen. Tel daarbij op, dat er verschillende leveranties voor de webshop binnenkwamen, zodat de gang er aan het begin van de middag zó uitzag:

Nadat ik alles had leeggeruimd, maakte ik de bestellingen van vandaag klaar en stond de gang wéér vol:

Ik was vanmiddag alleen en dan ben je toch wel even bezig, voordat alles op de post zit.

Daarna was er echt geen tijd meer voor het uitruimen van een kast. Ik begon maar op tijd aan het avondeten. Toen ik vanmorgen in de wachtkamer in het Sophia zat, was ik een leuk recept tegengekomen met ingrediënten, die ik bijna allemaal in huis had. Ik vond het op Kitchen24 en het heet American Ness. Het is uienstamppot met corned beef en bospeen en mosterdsaus. Het lijkt op hutspot, maar dan net even anders. En die mosterdsaus leek me een leuke variatie. Het was een leuk recept om klaar te maken: heerlijk basaal. Maar die mosterdsaus? Die vond ik maar vreemd: boter met witte wijnazijn en twee soorten mosterd. En op het laatst flink wat bieslook. Ik proefde en het was zoals ik dacht: vréselijk zuur!! Wat wil je met al die azijn en mosterd! Ik kieperde er een paar lepels honing bij. Dat haalde het allerergste zuur er wat af. Verder kon ik die dunne substantie onmogelijk ´saus´ noemen en dus bond ik hem licht met wat maizena. Er kwam aardig wat commentaar toen ik de pannen op tafel zette. Want dat zuur schroeide zowat de haartjes in onze neuzen. Tóch was het onverwachts lekker en kwamen de pannen bíjna leeg. Ik ga het vast nóg eens maken, maar dan net een tikkie minder zuur door de helft van de wijnazijn te vervangen door water.

Vanavond had ik geen zin meer om die servieskast te gaan doen. We hebben lekker de kachel aangemaakt, wat gelezen, wat muziek gemaakt, een chippie op tafel gezet (gebeurt normaal alleen op vrijdag) en zo toch een beetje vakantie gevierd.

Ik ben vandaag een beetje gaar. Ik heb afgelopen nacht verschrikkelijk onrustig geslapen. Al om 1.00 uur werd ik voor de eerste keer wakker. De slaapkamerdeur ´rammelde´. Dat gebeurt als er elders in het huis een deur dichtgaat. Ik ging dus op onderzoek uit en het bleek, dat Jan had besloten eens naar bed te gaan (vakantie!!).
Vervolgens waren Willem en ik samen rond half drie wakker en lagen allebei te draaien en te woelen en ons te ergeren aan een mug, die om onze hoofden klierde. Om een uur of drie stapte Willem uit bed en ik zag dat hij zijn sokken aantrok. Huh? Hij zei niets, maar even later hoorde ik de voordeur open en dichtgaan en wist ik: hij gaat een rondje lopen. Na een uur was hij terug.
Ik had nog een uur voordat m´n wekker af zou gaan. Ik sliep zowaar even lekker, maar wel kort. Ik ben uit bed gegaan, heb wat gerommeld totdat Hans en Koos naar hun werk waren vertrokken en besloot om nog even terug te gaan.
Het was kwart over zes en ik zette de wekker op kwart over zeven. En wat gebeurt er dan? Dan ga je werkelijk van álles aan elkaar liggen dromen! Ik weet de hele droom nog. Hij speelde zich af in ons vorige huis. Aan het eind van mijn droom, droomde ik dat Willem z´n wekker afging en ik vroeg me af, waarom hij hem niet afzette. Wel, dat bleek dus mijn eigen wekker te zijn :-). Goedemorgen!! Ik geloof niet, dat wij ooit zó´n gebroken nacht hebben gehad.

Straks neem ik uit voorzorg een beker warme melk met honing ;-). Of dat echt helpt, of dat het een placebo-effect heeft, weet ik niet. Maar het is best lekker. Het doet me denken aan vroeger thuis. Als je dan niet slapen kon, werd zo´n beker melk met honing nog weleens toegepast. Dan voelde je je serieus vertroeteld. En eigenlijk lukte het daarna altijd wel. Aan de melk met honing dan maar :-).

Onze herfstvakantie

De herfstvakantie is alweer bijna voorbij. Wat was het heerlijk, om even uit het slaafse schoolritme te zijn en alles zomaar een beetje op ons af te laten komen!

Een terugblik op een fijne week.

Op zaterdag vierden we het feestje van Henk. Hij was in de zomervakantie jarig en het werd dus zo langzamerhand hoog tijd om het feestje met z´n schoolvriendjes en -vriendinnetjes te vieren.

We zijn met acht kinderen naar speelbos ¨De Boeverijen¨ in Breda gegaan. Hoewel het weer niet echt meewerkte, was het toch erg leuk in het bos. Er is daar van alles te doen. Eerst hebben de kinderen zich een poos vermaakt bij de waterpomp met watergoten.

We liepen verder het bos in en kwamen bij een kikkerpoel. Geen vooropgezette speelmogelijkheid natuurlijk, maar kinderen spelen meestal juist met iets wat ze zomaar tegenkomen. Dat is veel leuker :-).

De kinderen renden en ravotten. Steeds ontdekten ze iets nieuws.

Ik had allerlei lekkers meegenomen voor een uitgebreide lunch en stalde het uit op de natte tafel. Daarna spreidde ik opengesneden plastic zakken uit op de banken. Zo ging het best hoor ;-).

We kregen zelfs nog even de zon te zien! Na het eten speelden we met een bal en een lang touw. Tot onze verbazing constateerden Willem en ik, dat de kinderen tegenwoordig niet meer kunnen touwtje springen. Gewoon ouderwets: twee draaiers en dan ¨In spin, de bocht gaat in...enzovoorts¨. Ik moest nota bene voordoen hoe je in een draaiend touw springt. Ha ha.

We sloten het feestje thuis af met warme chocolademelk met slagroom. En in plaats van een verjaardagstaart met kaarsjes, mochten de kinderen één voor één een sterretje afsteken. Tien stuks, want Henk is tien jaar geworden.

Zondag de rustdag. Onze eigen dominee was aan de beurt om voor te gaan. In onze gemeente hebben we steeds twee zondagen achter elkaar dat de dominee voorgaat en dan één zondag dat er een preek wordt gelezen. De zondagen dat de dominee er is, zijn extra feestelijk. 

Maandag was er het heerlijke gevoel van ´niet op de klok hoeven kijken´. Toen degenen die naar hun werk moesten waren vertrokken, bleef ik met een klein clubje vakantievierders achter. Natuurlijk waren er de gewone klusjes die gedaan moesten worden. Maar eerst dronken we lekker chocolademelk met een snee ontbijtkoek met boter erbij. 

De was riep alweer natuurlijk. Dat is nu eenmaal de never-ending-story in een gezin.

Ik was blij dat een deel van de was lekker naar buiten kon.

Intussen zaten Jan en Henk in pyjama te luilakken. Lekker een spelletje achter de computer. Dat mag in de vakantie zomaar overdag :-).

Ik pikte middenop de dag een poosje voor mezelf om mijn boek uit te lezen. Oh, wat een mooi boek had ik van de bieb!

Ik maakte een eenpansgerecht met van alles en nog wat, wat ik in huis had. Aardappeltjes, kipfilet, courgette, ui, maïs. Lekker hoor.

Dinsdag kwam schoonmama koffie drinken. De kleinkinderen kwamen ook meteen een bakkie doen. Hadden ze twee vliegen in één klap: oma en oude oma.

De woensdag begon heel vroeg. Willem en Jan vertrokken al met de trein van vijf over zes naar het hoge Noorden. Ze gingen drie dagen op stap om het Pieterpad te gaan lopen. Ik bracht ze in alle vroegte, bepakt en bezakt, naar het station.

Ok. De mannen waren weg. De vrouwen gingen shoppen! Maria paste haast niets meer van vorig jaar en had dringend het één en ander nodig. We gingen samen naar Zuidplein en shopten totdat we het allebei helemaal beu waren en onze voeten brandden. Ongelofelijk dat er mensen zijn, die dit uit hobbyisme hele dagen kunnen volhouden! We waren echt blij, dat we alles, wat op ons lijstje stond, te pakken hadden gekregen. En natuurlijk hadden we genoten van even zitten met warme chocolademelk en een broodje.

Donderdag was het Henk z´n beurt om op stap te gaan. Ik had nog vrijkaarten voor Plaswijck en Henk en ik gingen samen met mijn zus Maaike en haar twee kinderen er een heerlijk dagje uit van maken! We vertrokken om 10 uur richting Rotterdam. Het weer viel alles mee en de kinderen speelden naar hartenlust. Om half 12 kon je mee met de voederronde. Daar keken de jongens helemaal naar uit en het was echt een succes. Ze mochten visjes geven aan de otters.

En appeltjes aan de Nandoe´s.

Graan aan de watervogels en aan de dieren op de kinderboerderij. Brokken aan de hertjes. De dierenverzorgster vertelde van alles over de dieren waar we langs kwamen en zo staken we er nog wat van op ook.

We gingen naar binnenspeeltuin ´Het huis in de heuvel´ om daar onze meegebrachte lunch te nuttigen. Intussen veranderde helaas het weer en werd het regenachtig. We besloten om maar in de binnenspeeltuin te blijven. Voor de kinderen was dat overigens beslist geen straf. Die vermaakten zich prima. En mijn zus en ik hadden alle tijd om lekker blij te kletsen.

Henk vond het heel leuk om te vissen. Er waren hengels met magneten, waarmee je ´vissen´ uit het ´water´ kon hengelen.

Ik moest wel grinniken toen ik Henk z´n vangst zag liggen: alles keurig gesorteerd, kleur bij kleur. Dat is typisch Henk, ja.

En zo brak de vrijdag aan. De laatste dag dat Willem en Jan aan het wandelen waren. We zijn drie dagen lang bestookt met foto´s via de app. De mannen hebben enorm genoten en kwamen zóveel moois tegen onderweg!

Voor wie niet weet wat het Pieterpad is: Een Lange Afstand Wandeling van Pieterburen in Groningen naar Sint-Pietersberg in Limburg. Totaal 488 kilometer. Willem en Jan zijn woensdag met het Openbaar Vervoer naar Pieterburen gereisd. Voor de treinreis hadden ze dagkaarten via Marktplaats aangeschaft. Op de heenreis hadden ze kaarten voor de Eerste Klas. Luxe hoor!

Vanaf Pieterburen stiefelden ze door het Groningse platteland.

En liepen door dorpjes.

De eerste dag hebben ze 30 kilometer gelopen. Dat was behoorlijk veel. Ze kwamen in het donker bij het het hostel in Groningen aan, waar ze een tweepersoonskamer hadden geboekt. Ze waren zó moe, dat ze niet eens meer avondeten hebben gehaald. Ze hebben wat van hun voorraad broodjes en yoghurt gegeten, een douche genomen en zijn gaan slapen.

De volgende dag begon beduidend later. Ze hebben op hun gemakje gedaan. Gelukkig hadden ze voor de nacht nog niets besproken, zodat ze de afstand konden afstemmen op hun protesterende spieren :-). Ze liepen van de stad Groningen naar Zuidlaren in Drenthe.

Ze verbaasden zich over de verandering in het landschap. Groningen en Drenthe zijn echt heel verschillend!

En ja, ze kwamen natuurlijk ook Hunebedden tegen.

Intussen zocht ik een Bed&Breakfast voor hen op in Zuidlaren. Heel origineel werd dat: Bed&Breakfast Zuidlaren. Daar kwamen ze (alweer in het donker!) ´s avonds aan. Blij dat Willem was met het bakkie koffie, dat hij daar meteen kreeg aangeboden! Z´n eerste bakkie koffie in twee dagen :-). In de B&B was het allemaal tiptop in orde. Alles lekker schoon. De mannen genoten. De warme maaltijd schoot er wederom bij in. Ze doken nog maar een keer in de voorraad in de rugzakken :-).

Na een heerlijke nachtrust was daar het uitgebreide ontbijt. Ze hebben gesmuld! En toen was het tijd voor de laatste kilometers. Ze liepen via een duinachtig gebied richting Gasteren. Daar was een bushalte voor de bus naar Assen en daarmee was dat een handig eindpunt voor deze keer. Ze hebben er nu ongeveer 60 kilometer op zitten en willen t.z.t. verder gaan.

Ook voor de terugweg waren er tickets van Marktplaats. Dat is echter nog een story op zich geworden. Laat ik er alleen dit over schrijven: je hebt behulpzame mensen en heikneuters!! Er was iets misgegaan met het verzenden van de e-tickets en de verkoper kregen we niet te pakken. Een heel aardige en behulpzame collega-treintickets-verkoper op MP stuurde me twee links om nieuwe kaarten mee aan te maken, voor het geval Willem onze verkoper niet op tijd zou bereiken. Dat ging dus geheel in goed vertrouwen! Willem heeft die links uiteindelijk niet hoeven activeren, want rond de middag kreeg hij alsnog contact met de verkoper die nu een goed mailtje met een goede bijlage stuurde. Maar...deze bijlage moest nog wèl geprint worden. Willem dacht dat dat geen probleem zou zijn. Dat bleek het wél. Hij heeft maar liefst ZES adressen in Assen moeten aflopen, voordat hij iemand bereid vond om even twee blaadjes uit te printen. Hij kreeg echt rotopmerkingen naar z´n hoofd. Een bits: ´We zijn geen printshop´, of: ´Daar had je maar eerder aan moeten denken´ enzovoorts. Pfff. Maar goed. Bij de VVV wilden ze al ´nee´ zeggen, maar toen Jan er met z´n grote bruine trouwe hondenogen bij kwam staan, werd het ´ja´ en konden de mannen eindelijk naar het station om in te checken voor de terugreis.

Daar stond al een pan lekkere stoofpeertjes te pruttelen. De eerste van het seizoen. Tijdens het schillen kwam ik een Siamese-Tweeling-peer tegen:

De timing was perfect. Om 18.19 kwam ik aanrijden bij het station in Dordrecht en om 18.20 doken mijn kanjers weer op :-). Wat een verhalen hadden ze! Het was een hele belevenis. Echt iets om nooit te vergeten.