Wecken - meal preppen

Zaterdagochtend gingen Willem en ik al bijtijds op weg naar Amersfoort. We gingen een bakkie koffie doen bij Dirk en Miriam, maar brachten ook meteen een bezoekje aan de Turkse supermarkt daar (Omur markt aan het Neptunusplein). Het is eigenlijk meer een Turkse groothandel, met hoog opgestapelde dozen en kratten en pallets vol olie en bulgur en couscous en ingemaakte groenten enzovoorts.

Het fijne van ´gewoon´

Hè, hè, wat ben ik blij, dat eindelijk alles weer gewoon is!! Niets fijner dan gewoon gewoon!

Mijn kleine conservenfabriekje

De zomer loopt ten einde en dat betekent, dat mijn kleine conservenfabriekje weer op volle toeren draait. Ik ben de oogst uit de moestuin aan het verwerken. Het moet allemaal tussen de bedrijven door en daarom doe ik het in kleine stapjes. Maar dat maakt niet uit. Elke dag een draadje, is een hemdsmouw in het jaar.

Hè, hè, het boek is ingeleverd :-)

Donderdag was de deadline voor het inleveren van de definitieve en complete tekst van m´n kookboek. Ik had er de laatste dagen nog hard aan gewerkt. Het waren echt de laatste loodjes! Er waren nog twee recepten, die ik moest uitschrijven. En het nawoord had ik nog niet helemaal af. Verder heb ik alles nog twee keer helemaal doorgelezen en de opmerkingen van de corrector verwerkt. O ja, ik heb ook nog een recept opnieuw gemaakt om te controleren, of het zo helemaal goed was, of dat er nog iets aangepast moest worden. Het was al met al echt een KLUS. 

De kracht van een groep

Een grote groep mensen is soms als een log apparaat. Maar als alle petten één kant op staan, heeft een groep een enorme kracht en kan bijvoorbeeld een groot karwei ineens maar ´peanuts´ zijn.

Uit en thuis

Vroeger had je een hotel, wat als slogan had: ¨Waar meneer zich uit en mevrouw zich thuis voelt¨. Onze vakantie speelt zich ook af tussen ´uit´ en ´thuis´. Het grappige is, dat Willem en ik op z´n tijd het zowel leuk vinden om ´uit´ te zijn, als om ´thuis´ te zijn. Helemaal goed dus :-).

Samen naar buiten

Vanavond na het eten, zijn Willem en ik samen naar buiten gegaan. De werkdag zat erop. Wij begonnen aan onze werkávond :-).

Lekker veel!

Oh, wat kon ik vandaag lekker veel (inhaal)slagjes slaan! Het was echt een super productief dagje. Ik ben er blij van :-). Mijn dag begon weer in de tuin. Eerst alles maar water geven. 

Hobbyen in de (moes)tuin

Heel langzaam, maar  wèl zeker, komt er vorm in de tuin en de moestuin. Dat langzame komt doordat er het nodige tuinwerk bij Hans op z´n bordje ligt, maar die is niet zo vaak beschikbaar. Er wordt nogal eens een beroep op hem gedaan en hij zegt niet snel ´nee´. Daarbij is het natuurlijk ook leuk om eens met broer Wim aan diens camper te sleutelen, of gewoon een keer lekker niets te doen :-).  Ik heb alle geduld om rustig te wachten tot hij weer wat aan de tuin kan doen. 

Zaterdag hielp hij Koos met een klus. De jongens kwamen tegen vijven tamelijk afgepeigerd thuis. Grondwerk/straatwerk/tuinwerk, het is allemaal lichamelijk behoorlijk zwaar. Toch besloot Hans om nog éven thuis iets aan de tuin te doen. Hij had namelijk een kraantje bij zich en dat kwam mooi van pas om de voortuin een stuk af te graven. Die lag namelijk te hoog en moest aan beide zijden aansluiten aan de opritten. Super fijn dat dit werd aangepakt, want intussen zit ik met voorgezaaide dahlia´s en lupinen, die zo onderhand de grond in moeten. Zover is het echter nog niet. Die blommetje moeten nog even geduld hebben :-). 

Evenals al het andere zaaigoed, wat langzamerhand kan gaan afharden en dan uitgeplant kan worden.

Vanavond na het eten hebben we ook weer een flinke slinger aan de buitenboel gegeven. We waren met een heel ploegje en de hele voorraad kachelhout hebben we met elkaar in één van de houthokken gestapeld. Het hok is een goed eind vol gekomen. We hebben zo al een mooi begin voor komende winter. En bovendien is ons terras nu meer beschut en zitten we vanaf de weg niet voluit in het zicht. Ook wel prettig ;-).

We dronken voor het eerst dit jaar ´s avonds buiten koffie. Hans speelde intussen even lekker met Ciara.

Na de koffie hebben Hans, Willem en ik nog even onkruid gewied en de boel aangeveegd. 

Wat is het heerlijk om buiten te zijn, totdat de zon ondergaat! Een merel op het dak die z´n avondlied zingt. Het wegstervende geluid van een brommer. Een blatend schaap. Het is echt genieten.

Waar ik vandaag ook zo blij mee was: eindelijk zoemden de bijen!! Gisteren zag ik voor het eerst écht activiteit bij de bijenkasten. Toen dacht ik, dat het kwam vanwege de warme dag met zuidenwind en onweer in de lucht. Maar vandaag vlogen de bijen wèèr in en uit, precies zoals dat in het voorjaar hoort. 

M´n volken waren niet bijzonder goed uitgewinterd. Drie volken waren echt klein. En toen het maar koud bleef en koud bleef en koud bleef, was ik bang, dat ze het niet hadden overleefd. Nu heb ik er wel rust van en wil ik deze week eens een uitgebreide inspectie doen.

Ook heb ik het plan om deze week eens fijn te gaan shoppen bij de Boerenbond. Ik kreeg van de kinderen een dikke kadobon voor Moederdag. Daarmee kan ik fijn plantjes kopen voor in de bloembakken en wellicht ook nog wel wat voor de moestuin. Ik heb er helemaal zin in.

Op dit moment staan er alleen nog maar peultjes, rabarber, aardbeien, pluksla en bieslook. Voor die-hard tuinders is het vast een giller. Maar ik ben er de koning te rijk mee :-).

Voorbij

Het is weer voorbij, helaas. Die heerlijke zomertijd met vakantie-reuring. De twee pubers genieten van hun twee aller- aller- allerlaatste vakantiedagen. Hoewel Jan toch eigenlijk deze hele dag druk aan het voorbereiden was: hij kaftte zijn boeken, ruimde z´n kamer op, schreef z´n planbord vol enzovoorts. Het is dan ook wel serieus: vwo-6! Henk had nog een echte vakantiedag. Compleet met uitslapen :-). Hij moet morgen nog z´n boeken kaften en een agenda gaan kopen en z´n gymschoenen checken en en en. Komt wel goed, hoor. 

Er is verder weinig meer te merken van vakantie-tijd. Het is gewoon weer een gezellige drukte. Leendert heeft vorige week in totaal vier dagen geklust. Dat zorgde vanzelf ook voor de nodige drukte. Drukte waar ik maar al te blij mee was. Wat is er veel gedaan!

Ik liet vorige keer al zien, hoe Leendert bij de zoldertrap een balustrade maakte. Maar ook de trap van de begane grond naar de eerste verdieping kreeg een prachtige balustrade en een trapleuning. Niets bouwpakket of iets dergelijks, maar gewoon uit het blote hoofd gemaakt. Vakwerk :-).

Fijn om dan goede meetapparatuur te hebben, bij zo´n klus! Het zag er knap prof uit, hoor, al die groene strepen :-).

Het is een plaatje geworden! Alles van mooi, onbehandeld hout, wat we zo ook houden. Dat past prachtig hier.

De workshopzolder was ook nog niet helemaal klaar. Daar moesten nog 3 grote lampen opgehangen en aangesloten worden. Voor het aansluiten kwam de electriciën nog even opdraven. Want er was iets met de bekabeling, of zo. Daarna was het voor Leendert een fluitje van een cent. Het is helemaal naar mijn zin geworden!

Toen alle klein(re) klussen klaar waren, restten er nog twee dagen om aan de goederenlift te werken. Nee, die is helaas nog niet af. Maar er is wel weer een flink stuk werk verzet.

Poehee! Het is echt een hele hoge liftschacht, als je onderin staat en naar boven kijkt! Inmiddels is de loodzware motor met de lier bovenaan de schacht op een zware balk geplaatst. Ook zijn er balken aangebracht, waar binnen het liftplateau straks omhoog gaat. De liftschacht is tot beneden aan de grond afgetimmerd en er kwam een deur voor. Op de eerste en tweede verdieping was al eerder een deur geplaatst. Het allerlaatste werk, wat Leendert deed, was nog weer een huzarenstukje: er moesten rails van 5,5 meter in de liftschacht komen. De rails waarlangs het liftplateau straks op-en-neer gaat. De rails moesten er in hun geheel in gebracht worden. Dat kon niet beneden langs. Dus ... moest dat via het dak!

Ik denk, dat Leendert om 5 uur wegging en om 6 uur zouden we op de workshopzolder een ´diner-aan-huis´ hebben. Dat was nog even heeeeeeel hard werken voor Maaike, Maria en mij, om alles hiervoor schoon en netjes te hebben. Maar ook dat lukte ;-).

Op vrijdag ruimden we de rest van de verbouwingsrommel op. Nu maar weer hard sparen voor het volgende weekje ´leendert´. 

Ik rommelde verder heerlijk in m´n moestuin. Langzamerhand ga ik het één en ander opruimen. En oogsten natuurlijk. Ik ben zo trots als een pauw met m´n eerste geoogste rode kool van 1,5 kilo en m´n eerste pompoen van dik 2 kilo. Ze liggen op een plank in de kelder en ik voel me net ma van het Kleine Huis op de prairie.

Ook oogstte ik de laatste bieten. Nog een mooie 2 1/2 kilo.

En zaterdag? Toen oogstte ik nog meer! Niet van de tuin, maar honing van de bijen. Het was slingerfeest!

Na afloop moest de slinger weer keurig schoongemaakt en op zolder gezet worden. 

Ook het bijenseizoen is bijna voorbij. Ze moeten nog een klein beetje bijgevoerd worden, deze week. En dan zijn ze klaar voor de winter.

Ze zijn er eerder klaar voor dan ik :-). Hoewel ook hier wel al volop voor de wintertijd wordt gezorgd. Vanavond hebben Hans, Maria en Henk nog een uurtje hard aan het kachelhout gewerkt. Hans kloofde en Maria en Henk voerden aan en -af. Echt fijn! Het is ook hoogtijd ook. Want hoewel het in september meestal nog prachtig nazomert, toch is de zomer ook - bijna - voorbij :-(.

Tijd voor rust

Vandaag ben ik wat later opgestaan dan normaal. Het was dik 6 uur. Nog vroeg zat voor de zaterdagochtend, maar toch wilde ik wat langer slapen. Ik werd niet heel uitgerust wakker. Dat was niet zo vreemd, want de vloerverwarming is bij ons nog steeds niet goed ingeregeld. Wij weten nu wel, hoe we het koel in onze slaapkamer moeten krijgen/houden. Maar dat moet met een trucje. En dat trucje was Willem gisterenavond vergeten toe te passen. Gevolg: een warme slaapkamer, waardoor ik alles aan elkaar lag te dromen. Enigszins gekraakt stond ik op en ging het noodzakelijkste zaterdagwerk doen. Brood bakken bijvoorbeeld.

Zodra alles ´liep´ ben ik naar de inpakruimte gegaan, om bloem en meel in te pakken, zodat er vandaag lekker veel bestellingen de deur uit konden.

Intussen was Koos buiten aan de slag gegaan. Er lag al drie maanden een flinke bult hout voor ons huis. Dat moest gekloofd en gestapeld worden. Bij gebrek aan een houthok, kwam het aan de zijkant van het huis. Daar ligt het voorlopig ook wel even goed. Aan het eind van de ochtend hielp Hans nog een poosje mee. En zo is er flink wat werk verzet.

Ik heb me de hele dag met de webshop bezig gehouden. Vanmorgen had ik hulp van Maria. Maar vanmiddag moest ik het alleen doen. Het lukte me om 46 pakketten af te krijgen voor de post. Een fijn gevoel. Maar ik voelde goed, dat ik aan een rustdag toe was. Op den duur heb je zóveel aan je hoofd, dat er gemakkelijk fouten gemaakt worden. 

Aan het eind van de middag ging ik nog even samen met Henk naar de Spar in het dorp om een Toogoodtogo pakket op de halen. De supermarkt heeft altijd leuke pakketten en ik had geen verse groente meer voor morgen. Ik hoopte, dat dat in het pakket zou zitten. En jawel: een zak spinazie, een zakje chinese roerbakgroenten, een zakje gesneden snijboontjes en een zak bloemkoolroosjes. Van de spinazie maak ik een salade, denk ik. De rest wordt een lekkere groenteschotel. Nog een blikje maïs, of zo, erdoor. Dat wordt vast lekker.

Er zat nog lekkere Old Amsterdam Beemster kaas in het pakket. En twee Breakers, een pot Skyr en een pak yoghurt. Allemaal goed bruikbaar spul, wat mooi niet de vuilnisbak in hoeft.

Op de terugweg hebben we een poosje gekeken naar de nestelende ooievaars op de kerk. Prachtig!

We zaten weer met een tafel vol aan de zaterdagse frieten en hadden een fijne avond met elkaar. Nu is tijd om zachtjesaan maar eens naar bed te gaan. Vannacht hebben we immers een uurtje korter vanwege het klok verzetten. Maar morgen is het weer thuiskerk. We kunnen ons zó vanaf de ontbijttafel op de bank installeren om met de dienst mee te luisteren. Niet fijn, dat we niet naar de kerk kunnen. Maar wèl fijn, dat we toch online de dienst kunnen meebeleven. En ook fijn: de diensten zijn nu weer op de gewone tijden.

De Nijverheidsweg

De straat waar wij wonen heet Karper. Maar de Nijverheidsweg zou ook best een goede naam zijn. Dat heb je als je met velen in één huis woont en iedereen het fijn vindt om lekker bezig te zijn.

Zaterdag is Hans de hele dag hard bezig geweest met het vellen van een es. Dat was werk voor zijn baas. Het leuke was, dat hij het hout mocht meenemen naar huis. Essenhout is heel fijn stookhout. Wij hebben het liefst óf eiken, óf essen. We waren dus heel blij met de buit. 

Hans was nog maar nauwelijks thuis, of hij startte zijn kloofmachine, om vast wat te kloven. Die kloofmachine heeft hij een tijdje geleden van zijn spaargeld gekocht. Gewoon omdat hij dol is op alles wat met bomen (ver)werken te maken heeft. (De kloofmachine is trouwens ook bij hem te huur. Heb je belangstelling? Mail ons dan even.)

Het was zaterdag een prachtige dag. Willem en Dirk zijn weer samen gaan wandelen. Nu een keer niet in de Alblasserwaard. Ze zijn naar De Mariënwaard gegaan, om van de bloesem te genieten. De bloesem stond nog niet op z´n uitbundigst. Maar een mooi begin was het zeker wel!

Ze kwamen aan het eind van de middag helemaal opgeladen thuis.

We zaten weer eens met een ouderwets grote club aan de zaterdagse frieten. Met z´n dertienen waren we! Gezellig hoor!

Direct na het eten zijn we naar het huisje van Leendert en Thea gereden. We hadden voor ons doen vroeg gegeten en het was nog licht. De zon was juist prachtig aan het ondergaan.

In het huisje van Leendert en Thea was hard gewerkt. Nu eens niet door henzelf, maar door een ander. Voor het eerst hebben ze een klus uitbesteed: het stucen. Eerst wilde Leendert het heel stoer zelf doen, zoals hij alles zelf gedaan heeft. Hij had bedacht om dan boven, op de slaapkamers, te beginnen, zodat hij, als hij aan beneden toe was, de slag te pakken had. Maar stucen is best een vak apart en het is gewoon ergerlijk, als het stucwerk er amateuristisch uitziet. Daarom werd er in allerijl toch maar een vakman opgesnord. En wat is het prachtig geworden!! Geweldig!

Omdat het stucwerk een paar dagen moest uitharden, hadden Leendert en Thea zomaar ´vrij´. Dat is gewoon raar, na al die maanden ploeteren. Ze wisten er wel raad mee. Ze gingen lekker op stap voor meubeltjes. Hoe leuk is dat?!

Nadat we het huisje bewonderd hadden, deden we thuis met de hele ploeg een bakkie koffie. Ik had een grote Friese kruidkoek met gember in de Wonderpan gebakken. Daar snijd je fijn een heleboel plakken van.

Na wat snoeperij op zaterdag en zondag, was het op maandag weer tijd voor matigheid. De werkdagen vindt Willem wat dat betreft een stuk gemakkelijker. We beginnen de dag met een kom havermout.

Ik maak elke dag een lunch voor Willem klaar, die vooral uit groene salade bestaat. Ik doe er meestal iets bij: een stukje vis, een gekookt ei, of bijvoorbeeld wat sushi.

Voor tussendoor gaat er (gedroogd) fruit mee en/of een handje noten.

Prima vol te houden zo :-). Zijn gewicht zakt en de bloeddruk zakt lekker mee. Wat ben ik daar blij om! Ik begin te geloven, dat Willem het echt gaat redden zonder pillen.

We genieten elke dag van de jonge konijntjes. Een week geleden werden ze geboren: kaal en roze en mooi van lelijkheid. Moet je nu eens kijken! Ze ontwikkelen zó mooi! Nog een paar dagen, dan gaan de oogjes open.

Voor wie zich trouwens afvraagt, hoe het met het katje is afgelopen, dat maandag kwam aanlopen: die is gelukkig weer met z´n baasje herenigd!! Maandagavond meldde die zich, nadat ze haar eigen poes op mijn blog zag :-). Iedereen blij dus!

Vanmorgen had ik voor de zesde week op rij een workshop ¨Bak je eigen brood¨. Het was erg gezellig met 10 vrouwen uit alle hoeken van het land. Ik geniet altijd erg van het moment, zo ongeveer een kwartier voordat de deelnemers komen, dat alles klaar staat. Het moment, dat ik de rust in me voel dalen en ik in de gastvrouw-rol spring.

De voorbeeldbroden staan klaar.

De koffie is bruin, de thee getrokken. En op de vroege morgen heb ik nog even iets lekkers voor erbij gebakken.

De shop is opgeruimd, zodat de gasten daar kunnen rondstruinen. Ok, niet met z´n tienen tegelijk. Het wordt steeds meer woekeren met de ruimte. Maar dat geeft niets.

Ik werd vandaag verwend. Eén van de deelnemers nam twee potten passata mee. Zelfgemaakt, van tomaten van eigen tuin. Wat lief! En dan kreeg ik van de vrouwen uit Goedereede een heerlijke Torenkoek van de bakker. Daar hopen we morgenavond bij de koffie van te smullen. Op de verpakking staat, dat die koek een ´goede reden´ is om naar Goedereede te komen. Wie weet. We komen er vaak genoeg langs, op weg naar Ouddorp :-).

De komende week is er één week geen workshop. En, hóe leuk die workshops ook zijn, dat weekje zonder voelt nu bijna aan als vakantie. Niet dat we niets te doen hebben, hoor. De komende week zijn we druk met het inpakken van van alles en nog wat. We hopen namelijk op zaterdag 13 april op de jaarlijkse verkoping ten bate van De Schutse te staan hier in Alblasserdam. Diezelfde zaterdag is er elders een verkoping voor eveneens een goed doel, waar anderen met onze producten staan, nl bij De Oase in Ouddorp. Daar is een kraam met onze kruiden en met Marseillezeep. Alles bij elkaar zijn dat heel wat uurtjes inpakwerk. Gelukkig hoef ik het niet alleen te doen. Samen met Maaike en Maria is het een gezellige klus.

Daarnaast wil ik in m´n bijen werken en graag een slinger aan de tuin geven. In de weken dat er een workshop is, kom ik aan dat soort werk bijna niet toe. Zo langzamerhand heb ik daar toch wel weer reuze veel zin in!

Waar ik vandaag ook zin in had? In lekker koken. Ik maakte een Thaise groene curry en als toetje een heerlijke mango-kokostaart. De recepten haalde ik van Smulweb. En gesmuld hebben we zeker :-).

mango-kokostaart

Voor vanavond had ik allerlei plannetjes. Maar er is niet veel van terecht gekomen. Ik was heel lang ´de juf´ van Henk. Naast z´n gewone huiswerk moet hij een boek lezen en daar een opdracht mee maken. Een aantal kinderen van ons is echter dyslectisch en waarschijnlijk is Henk dat ook. Alleen zijn ze op de basisschool dan te goed voor een test en dus wordt die dyslexie dan pas op de Middelbare School vastgesteld. Henk leest langzaam en nogal technisch. Door dat technische lezen ontgaat hem vaak de lijn van het verhaal. Daarom lezen we het boek samen: ik lees voor en Henk leest mee. Daarna schrijft hij in een paar zinnen een samenvatting van het stuk wat we gelezen hebben. Het gaat prima zo. En voorlezen vind ik ook echt leuk. Maar ja, er gaat wel veel tijd in zitten. Een avondje juf zijn dus. M´n spinnewiel blijft wel wachten...