Onderbroeken en dóór draaien!

Als er hier iemand wil gaan douchen en hij moet éérst om een onderbroek vragen, die ik vervolgens ergens van een waslijn moet plukken, dan is het echt waar: dan loop ik achter met de was. Gisteren was het dus zo laat ;-). Dat was ook niet zo verwonderlijk, want ik had een week waarin ik veel weg was. En bovendien had ik een werkdag minder vanwege Dankdag. Vanmorgen ben ik dus maar aan een wasmarathon begonnen. En als je dan wat uurtjes achter elkaar kunt dóór buffelen, dan gaat het gelukkig ook wel weer hard ook. Er kon aan het einde van de dag heel wat de kast in. In elk geval zijn er weer onderbroeken (in de kast). Ha, ha, wat een opluchting :-).

Ik heb voor het gemak maar uit de vriezer gegeten. Daar had ik nog een restje macaroni liggen en een portie bietjes. Samen met wat worstjes (met korting), een pannetje vers gekookte aardappels en een restje vlees en jus van woensdag hadden we een koningsmaal, zonder dat ik lang in de keuken hoefde te staan.

Ik kom tegenwoordig nogal eens bij AH, omdat dat recht tegenover Postnl is, waar ik elke dag de webshopbestellingen heen breng. Dan is het makkelijk om even naar binnen te wippen voor een kleinigheid. Ik kijk dan standaard ook altijd in de bak met afgeprijsde spullen. Soms kun je er goed je slag slaan. Van de week lagen er blikjes tomatenpuree. Normaal al geen wereldschokkend bedrag (18 cent), maar als daar nog eens 35 procent vanaf gaat, dan is het gewoon lachwekkend. Ik heb dan ook een voorraadje ingeslagen.

Het is hier verder een beetje een gestrompel, want ik ben aan twee benen geblesseerd. Woensdagavond had ik rechts ineens een heel zere knie. Ik dacht eerst dat ik in een rare houding in de kerk had gezeten en dat het vanzelf wel zou wegtrekken. Maar nu denk ik meer, dat ik iets verdraaid heb. Ik heb er echt pijn aan en lopen is lastig.
Of dat nog niet genoeg was, heb ik een akelig wondje onder de voetzool van mijn andere been. Dat is een verhaal apart: gisterenochtend kwam Hans even na zessen beneden, klaar om z´n pakje brood uit de keuken te pakken en naar zijn werk te gaan, toen hij ineens riep: ¨Hé, de konijnen lopen los!¨ Nee!!!! Ja!!!! En het was zelf nog erger. Het was compleet feest in de tuin. Er liepen twee konijnen en vier cavia´s te dollen! Het hek om de ren lag omver. Een raadsel hoe zoiets kan gebeuren. Misschien is er een kat tegenaan gesprongen, ofzo. Hoe dan ook: samen met Hans stormde ik naar buiten om die beesten te vangen. Ik dacht er daarbij niet aan, dat ik op blote voeten liep. Het was een heel gedoe om de springers te pakken te krijgen. Maar eindelijk zaten ze weer in hun hokken. De mannencavia´s voor de zekerheid opgesloten, want eerst moeten we ervoor zorgen, dat dit niet nóg een keer kan gebeuren. Ik vrees, dat we over 42 dagen weer jonge cavia´s hebben, nu het vrouwtje met drie mannen om d´r heen los liep....
Ergens in die beestenboel is een stukje vel van mijn voetzool gescheurd. En dat is behoorlijk pijnlijk. Ik ben nu dus ´kreupel aan beide benen´ en ik loop zo hard niet. Het is niet anders. Alles heeft een bedoeling. Ook dat ik nu noodgedwongen rustigaan moet doen.

Wie er hier wèl doorgaan? De mannen. Leendert voorop. Hij is helemaal in de ban van het houtdraaien :-). Hij draait dóór, om het zo maar eens te zeggen. Morgen gaat Willem met hem een echt goed beitelset halen. Maar zolang kon Leendert niet wachten. Die bestelde online alvast een beitel, die hij liefst direct hebben wilde. Vanmiddag kwam de pakketdienst hem bezorgen en dus doken de mannen meteen na het eten het schuurtje weer in. Hoe het er daar uit ziet, dat wil je echt niet weten. Slik....Maar wat erúit komt, ziet er steeds beter uit. Dus vooruit. Ik heb nu eenmaal een jongenshuishouden met maar liefst zeven zonen. En dat betekent de ene keer sloopbrommers in je achtertuin, een volgende keer een lading steigerhout op je oprit, of visgerei in de garage. En dan nu een schuur vol houtslijpsel. Ik ben al heel lang geleden gestopt om me daar druk over te maken :-).

Wintertijd

Nu de klok is verzet en het weer vroeg donker is, is het écht: de zomer is voorbij en de wintertijd is aangebroken. Op de natuurclub (in de Biesbosch) waar Henk lid van is, wordt altijd op een speciale manier aandacht geschonken aan dit moment. Waar normaal gesproken de bijeenkomsten op zaterdagochtend zijn, is de bijeenkomst op de dag van klok verzetten ´s avonds, in de Nacht van de Nacht. Elk jaar is er een andere activiteit. Vorig jaar bezochten de kinderen de Sterrenwacht. Dit jaar werd er een wandeling gemaakt. In het donker natuurlijk! De kinderen zijn eerst met het pontje overgevaren en waren daarna in de duistere natuur van de Biesbosch. Ze hadden zaklampen bij zich, maar hebben die zoveel mogelijk uit gelaten. Zo konden ze de duisternis het best ervaren. Henk vond het echt spannend! Na afloop van de wandeling dronken de kinderen warme chocolademelk. Als dat geen echte wintertijd is!! :-)

De wintertijd brengt als vanzelf andere activiteiten in ons gezin. Zo heeft Leendert een draaibankje gekocht en is hij met Hans volop aan het experimenteren om de mooiste dingen te draaien.

proefstukjes

En natuurlijk betekent wintertijd: hard werken voor school. Maria heeft zich vorige week suf gezwoegd op tentamens. Koos doet zijn stinkende best op een grote groepsopdracht. Henk is gewend aan het regelmatige huiswerk (elke dag wat, is het motto) van groep 7.

En natuurlijk wordt er van alles gebakken. Ik experimenteerde met roggebloem en bakte een bijzonder lekker uitgevallen brood. Het leek qua structuur op zuurdesembrood en smaakte naar anijs vanwege het geroosterde venkelzaad wat ik eraan toegevoegd had. Mmmm!

Maria en Henk bakten vanavond gezellig koekjes. Ze maakten met gewoon deeg en chocoladedeeg leuke en lekkere creaties. Ook al: mmmm! :-).

De scholen hebben weer allerlei activiteiten, waar we regelmatig voor opdraven. Thema-avonden, voorlichtingsbijeenkomsten, voortgangsbesprekingen, ouderavonden enzovoorts. Vanmorgen was er op de basisschool een bijeenkomst vanwege 500 jaar Reformatie. Vandaag was het precies 500 jaar geleden, dat Maarten Luther zijn 95 stellingen aan de slotkapel te Wittenberg spijkerde. Of: liet spijkeren, zoals de verteller van vanmorgen, Jan van Reenen, in zijn verhaal zei. De bijeenkomst was in de Grote Kerk van ons dorp en ik had me opgegeven om als oppas tussen de kinderen te zitten. Henk vond het wel gezellig, dat ik bij zijn klas zat :-).

En zo rijgen de dagen en weken zich aaneen. Morgen is het al november! Het voelt hier intussen een beetje als zaterdagavond, want morgen is het Dankdag voor gewas en arbeid en gaan we naar de kerk. Het rook vanavond feestelijk naar stoofpeertjes, die we morgen eten. En ik bakte een kruidkoek in de wonderpan. Ook in de kerk is het winterseizoen aangebroken. Er zijn weer catechisaties en jeugd- en jongerenavonden. Het hoort er allemaal bij, bij de wintertijd!