Eindelijk!

Eindelijk ben ik weer (redelijk) mobiel! Het was een erg hardnekkig bekken-probleem dit keer. Vorige week maandag was ik bij de manueel therapeut. En normaal gesproken ben ik dan met een paar dagen weer het ventje  vrouwtje. Maar nu dus niet. Vrijdagochtend kon ik nog steeds geen kant op van de pijn. Ik ben maar eens ten rade gegaan bij een online-friend met medische kennis. Ik vroeg haar, of zij me kon adviseren wat betreft pijnstilling. Vervolgens heb ik haar raad nauwgezet opgevolgd in de hoop, dat ik eindelijk die pijn wat onder controle zou krijgen. Rond de middag hebben we ook nog even naar de manueel therapeut gebeld. Hij vond het niet goed, dat ik nog totaal niet opgeknapt was en dat het eerder slechter met me ging, dan beter. Daarom maakten we een vervolgafspraak voor vandaag.

Gelukkig zakte de pijn in de loop van vrijdagavond helemaal weg. Eindelijk! Wat was ik blij!! Wat is het heerlijk om ´gewoon´ in je bed te kunnen gaan liggen, zoals je dat wilt en dat zonder pijn. Ik heb die nacht zo heerlijk geslapen. En zooooo bijzonder, dat je dan ´s morgens ´gewoon´ uit je bed kunt stappen. Zonder hulp, zonder pijn.

Zaterdag kon ik echt goed uit de voeten. Ik heb wel mijn tempo aangepast en ben nog steeds super voorzichtig met dingen tillen en dat soort dingen. Maar goed.

Zaterdagavond stap ik in bed. Wat denk je? M´n bekken schiet weer op slot. Au, au, au. Wat een domper. Maar gelukkig duurde die domper maar precies 1 nacht! Gisteren kon ik toch weer zonder pijn bewegen. Het lijkt erop, dat dat nachtje pijn een laatste dipje was.

Vanmorgen heb ik daarom eerst maar de manueel therapeut gebeld, om te vragen, of het wel nodig was, dat we naar Aalsmeer zouden afreizen. Nee hoor. Niet nodig! Hij was helemaal tevreden met mijn verhaal. Het had deze keer alleen wat langer geduurd. OK. Ik heb nog wat restpijn. Maar ook dat is normaal. En natuurlijk zal mijn bekken altijd een zwak punt blijven. Wat wil je, na 16 zwangerschappen....

Intussen ging het dagelijkse leven hier in aangepast tempo wel door. Ik ging met Maria naar het Sophia Kinderziekenhuis voor therapie. Een paar dagen, voordat ik daarheen ging, had één van de kinderen geroepen, dat de haarlak op was. Ze gebruiken hier altijd Wella haarlak. Voor zoiets betaal ik nooit het volle pond, want dat is altijd wel ergens in de aanbieding. Ik keek online en zag, dat het bij de Etos 1 plus 1 gratis was. Kijk! Laat er nu in de hal bij het Sophia een Etos zitten?! Ik kocht er alle bussen die er stonden. En dat waren er zes. Niet zo heel veel, want het is maar een kleine winkel. Maar met 6 bussen kunnen ze hier wel weer even vooruit :-). Ik kwam ook nog mannendeo tegen, die flink afgeprijsd was. Daarvan deed ik er ook 2 in mijn winkelmand. Het leverde een leuke kassabon op: Subtotaal 29,88. Korting: 16,93. Te betalen: 12,95. Zo had ik m´n parkeerkaartje er wel weer uit :-).

De was kon meestentijds buiten drogen. Dat werkt altijd zo fijn! Kijk, hoe fleurig: een rode was, een blauwe was, een gele was. Gezellig toch?

Doordat ik zo onhandig en stuntelig liep, haalde ik mijn panty kapot. Maar zo´n ladderkous hoef je niet weg te gooien hoor! Eerst kun je 1 been afknippen. Van die panty dan, hé :-). En als je 2 van die half ontbeende panty´s hebt, vormen die samen weer 1 hele. Ik zorg wel, dat ik altijd dezelfde panty´s heb. Anders loop je met twee verschillend gekleurde benen. Dat vind ik dan net weer een beetje té Pippi Langkous.

De afgeknipte panty-benen knip je in strookjes. Dat zijn enorm handige opbinders voor in je tuin. Dat is een oude tip van Annemiek. Kijk, ik bond er m´n komkommerplant mee op.

Wat is het leuk om de komkommers en de courgettes elke dag dikker en groter te zien worden!

De drie rabarberstekken, die ik kreeg, zijn ook alledrie aangeslagen. Geweldig!

Dit is het muurtje, wat m´n moestuintje gaat scheiden van het terras. Zaterdag hadden de jongens jammergenoeg ander werk en ligt het hier buitenom weer stil. Maar ik heb geduld, hoor....

Ik geniet van alles wat er al wèl is. Ik ben echt verliefd op m´n tuintje :-). Ik kreeg vorige week nog een courgetteplantje. Het is nog een klein plantje, maar ik weet, dat het heel groot kan worden. Een serieuze uitbreiding van m´n tuintje!

En vandaag kreeg ik een snackkomkommerplantje van een klant, die haar bestelling op kwam halen. Zo leuk! In een hergebruikte meelzak. Ik vond het een geweldig kadootje en heb de plant een mooi plaatsje gegeven. En ja. Opgebonden met panty-repen. Ha. ha.

Aan de andere kant van het pad is de driehoek, waar ik bijenmengsel heb gezaaid. Wat niet uit het zaad opkwam, maar wat spontaan verscheen, waren wat pollen kamille aan de rand. Die mogen natuurlijk blijven staan!

Voor de rest is die punt grond nog maar een droeftoeter-gedoe. Je zou er maar wat graag de schoffel in willen zetten! Maar ik doe het niet. Natuurlijk niet! Ik ben veel te benieuwd, wat daar nu allemaal opkomt :-). Voorlopig is er nog geen bloemetje te zien.

Zaterdag bakte Maria een lekkere appeltaart voor zondag. Normaal gesproken bakken wij meestal grote appeltaarten, volgens m´n eigen, beproefde recept. Af en toe gebruiken we een mix uit m´n webshop (die zijn voor een kleinere vorm). Een tijdje geleden zag ik bij de Lidl pakken appeltaartmix met speculaassmaak. Volgens mij over van december. Ze waren afgeprijsd naar 0,50. Daar nam ik er een paar van mee. Zo hebben we wel érg voordelige appeltaarten!

Maria en Jan-Hendrik zijn zaterdag voor me naar de groentenboer geweest. Voor zo´n restant aan het einde van de markt. Ze brachten veel lekkers mee en we eten er heerlijk van. Er zaten wat bossen raapstelen bij, die niet meer zo vers waren. Geen probleem. Gisteren gebruikte ik 2 bossen in een lekkere omelet voor bij de lunch. En vanmorgen gingen er raapstelen in de groene smoothie. Zonde om zoiets weg te gooien. Net zoals de meloen met schimmelplekjes op de schil, maar die verder perfect van smaak is!

Weggooien doen we pas, als we er echt niets meer mee kunnen doen. En dat geldt niet alleen voor etenswaren, maar ook voor andere dingen. Vanmorgen stond ik eindelijk ook weer eens achter de strijkplank en constateerde, dat m´n mooie Walra-lakenset nu toch écht doorgesleten was. Maar hé! Alleen de bovenkant, hoor. Dus knipte ik het labeltje uit het laken en voortaan ligt het laken met het ´voeteneind´ naar boven. Bij dit laken zit er niet eens verschil in de bovenkant en onderkant. Zelfs de zoom is hetzelfde. Mooi! Zo hopen we er nog wel een poosje plezier van te hebben!

Bezuinigingstip #12 koop houdbare spullen in het groot in, als er een goede aanbieding is. Vooral bepaalde merk-producten zijn heel vaak ergens 1 plus 1 gratis te koop en zijn dan nog voordeliger dan het b- of c-merk. Bijvoorbeeld de Wella haarlak, die wij gebruiken, kost normaal 3,65 per bus. In de actie is dat dus slechts 1,83 per bus. Voor zoiets ga ik dus echt nooit het volle pond neertellen...

Stapje voor stapje

Stapje voor stapje gaat het hier. In de slakkengangetje. Maar dat is niet erg.

Vorige week vrijdag is Leendert hier weer een dag bezig geweest. Op Koos z´n slaapkamer lag er nog niets op de vloer. En op de overloop lag er zeil van de vorige bewoner, wat we niet mooi vonden en wat bovendien schimmelig was, doordat er lekkage was in de douche. Het was dus geen overbodige luxe om dat eens aan te pakken. We hadden gelukkig nog de oude houten vloer bewaard, die de vorige bewoner in de huiskamer had liggen. Aanvankelijk hadden we er aan andere bestemming voor. Maar toen dat niet doorging, omdat het niet paste, hadden we de vloerplanken zolang op de zolder van de schuur gelegd. Samen met de bijbehorende ondervloer. Nu kwam alles prachtig van pas! Wat is het enorm opgeknapt! 

Wat ook zal opknappen: we hebben ein-de-lijk raambekleding uitgekozen!! Hiervoor zijn we zaterdagochtend naar Knulst in Nunspeet gereden. We zijn erg fijn geslaagd en ik kan niet wachten tot het hier voor de ramen hangt! Dat duurt alleen nog even. Alles moet ingemeten, besteld, op maat gemaakt en geleverd worden. Maar er is tóch alvast weer een stapje gezet!

Ook in de webshop blijven we stapje voor stapje vooruit gaan. We zijn blij met elke kleine verbetering, die ons werk vergemakkelijkt. Zo hebben we sinds een paar weken een handige rolcontainer om in één keer alle bestellingen mee naar de caddy te rijden.

Nog iets wat stapje voor stapje gaat: de tuin! Kijk! Het bloemenzaad (bijenmengsel) wat ik strooide komt op. Ik ben zó benieuwd welke bloemen er komen!

Ook in mijn moestuin zette ik een stapje. De zwager van mijn vriendin schonk drie stekken van rabarberplanten. Dat vind ik zó leuk! Rabarber móet in een moestuin. Vind ik dan :-). Hopelijk slaan de stekken aan. Ze hebben de afgelopen dagen in elk geval ruimschoots regen gehad. Maar ja, misschien gaan ze daar nu juist van rotten. En dan moeten we ook Ciara er steeds vandaan trekken, want die vind die planten héél leuk om uit te graven! Nog even duimen dus maar.

Iets wat nu écht babystapje voor babystapje ging, was het zich thuisvoelen van onze nieuwe poes, Muck. Maar nu heeft ze ineens een réuzesprong gemaakt! Ze durft ineens beneden te komen. Kwam zelfs al een keer met haar kopje uit de kelder opduiken, toen ik langsliep. En ze durft ook te ´praten´. Ein-de-lijk :-). We vinden het erg gezellig.

En nu we het over dieren hebben: Ciara! Nee, die gaat níet stapje voor stapje. Die gaat met ongecontroleerde, gróte, onhandige sprongen! Ze groeit enorm. Ze mag bijvoorbeeld echt niet meer op de bank. Daar is ze veel te groot voor. Sowieso is ze normaal niet in huis. Maar met de koffie mag ze wel een poosje binnen. Ze is dol op kleden en dekentjes. Vanavond zat ik aan mijn deken te haken. Daar wil ze dan maar al te graag in bijten. Maar nee! Dat mag écht niet. Ze bijt alles kapot met haar sterke kaken! Ga jij maar fijn op je hondendeken kauwen. Die is er tegen bestand :-)

En dan als laatste nog een stapje: een stapje vooruit in het genezingsproces wat betreft mijn bekkenpijn. Vorige week dinsdag had ik een terugbelverzoek bij ´mijn´ manueel therapeut ingediend. Maar vrijdag was ik nog steeds niet gebeld. Ik dacht: ¨Misschien werkt hij niet, of loopt hij achter, vanwege de Corona.¨ Maar Willem kon mijn gestrompel en gewaggel en mijn pijn niet meer aanzien en ging bellen. Bleek dat dat terugbelverzoekje niet was aangekomen, of over het hoofd gezien, of wat dan ook. Willem mocht meteen een afspraak voor me maken. Nu zit die therapeut alleen op donderdag in Alblasserdam. Dat vond Willem veel te lang duren. De andere dagen zit de therapeut in Aalsmeer. Dus besloot Willem een halve dag vrij te nemen, om vanmiddag met mij naar Aalsmeer te gaan.

Ik voel me nu letterlijk gekraakt. Mijn stuitje doet erg veel pijn. Alsof de boel in brand staat. Voorlopig zal ik bij het zitten nog wel pijn houden, zei de therapeut. En voor de rest moet ik een poosje rustig-aan doen en veel water drinken om de afvalstoffen af te voeren. Allebei vind ik moeilijk: rustig aan doen en water drinken. Maar ik ga toch maar goed mijn best doen. Stapje voor stapje van die pijn af?! Dat zou heerlijk zijn!!

#Bezuinigingstip 10 Nog maar een keer een tipje voor de moestuin. Vorige keer gaf ik een link naar info over het aanleggen van een moestuin. Een lezeres gaf me nòg een fijne link door: makkelijke moestuin.nl. Vorige keer gaf ik ook als tip, om niet meteen naar de winkel te rennen om van alles en nog wat aan te schaffen voor de aanleg van een moestuintje. Dat geldt natuurlijk ook voor de planten. Als je om je heen roept, dat je graag wat planten voor je moestuin wilt, is er allicht iemand, die je blij wilt maken met zijn/haar teveel aan zaaigoed, of met wat stekken. Frambozen en bessen kun je bijvoorbeeld prima stekken. En na de bloei komen er aan aardbeienplanten ook stekjes. Jonkies noemen wij die. Om die reden kocht ik maar 3 aardbeienplanten. Als er straks stekjes aan komen, kweek ik die gewoon op en dan heb ik DV volgend jaar misschien wel 9 aardbeienplanten. Stapje voor stapje. Weetjewel?

Leren

Elke dag kun je iets leren. En ik zeg weleens, dat ik ook hóóp, dat ik elke dag iets mag leren. En dat leren kan van alles zijn. Op het moment leer ik veel over moestuinieren. Zomaar door het gewoon te gaan dóen. En als je iets niet weet, dan zoek je het gewoon op. Dat is tegenwoordig niet zo moeilijk :-).

Vandaag kwam ik er achter, dat mijn courgette een komkommer was. Ha, ha. Zó suf! Eerst had ik aan mijn ´courgette´ geen bloemen gezien. Van de week zag ik bloemen, maar die waren zo raar klein. Zo kende ik courgettebloemen helemaal niet. Bij de courgetteplant ernaast waren de bloemen wèl groot. ¨Misschien is het wel een klim-courgette, ofzo¨, dacht ik. Maar toen ik vanmorgen nog eens de courgette bekeek, die ik vandaag wilde oogsten, viel ineens het kwartje. ¨Ooooo, het is geen courgette, maar een komkommer!¨ Ha, ha. Wat dom, hè. Maar nu weet ik het voor eens en voor altijd, hoor.

Hoewel de dag erg grijs begon en we verwachtingsvol naar regen uitkeken, bleef het tot na de middag helemaal droog, hier. En wat er toen viel, mocht de naam van een bui niet hebben. Pas aan het einde van de middag viel er eindelijk iets van betekenis.

Toch was het een uitgelezen dag om het één en ander in m´n tuintje te frotten. De bijen zaten namelijk vooral in de kast en zo kon ik, zonder dat ik ze in hun vliegroute hinderde, eindelijk de bonen uitplanten. Ik zette eerst de bamboestokken uit, die ik vorige week kocht. Ik kwam er meteen achter, dat ik er geen 14, maar 13 had meegekregen. En één van die 13 stokken was ook nog eens bijna helemaal gespleten. Nou ja, niet zo erg. Die gespleten stok gebruikte ik als dwarslat en de rest kwam keurig tegenover elkaar. Bij elke stok kwam een bonenplant en bij sommige nog eentje extra. Het is nog een verrassing of het sperziebonen of snijbonen zijn. We gaan het zien. Voorlopig geniet ik enorm van dit nieuwe stukje moestuin. Wat staat dat ´echt´, die bonen :-).

En vandaag werd er dan ook nog eens écht uit m´n tuintje gegeten. De eerste oogst, omdat ik echt niet langer wachten kon: een kropje krulsla, wat bietenblad en die courgette komkommer.

Samen met wat stronkjes witlof, een blikje maïs, wat bosuitjes, wat rozijnen en m´n zelfgemaakte dressing werd het een heerlijke salade.

We aten de salade met gekookte aardappels, doperwten en voor de vleeseters kipfilet. Mmm.

Ik bakte voor morgen eens een keertje maïsbrood van mix uit de webshop. Het was een pak wat opengegaan was en wat ik dus maar opmaakte. Geen probleem, hoor. Het werden twee broodbollen. De ene bakte ik in een hoge taartpan. Dan krijg je de mooiste bollen (vind ik). De andere bakte ik in een lage taartvorm. Daar ´puilt´ het deeg altijd een beetje overheen, zodat de bol een beetje een champignonvorm wordt. De smaak zal er niet minder om zijn.

Het is fijn dat de hysterische corona-drukte in de webshop nu voorbij is en alles is genormaliseerd. Nu kom ik weer aan de gewone dingen toe. En natuurlijk ook aan wat experimenteren. Want experimenteren = leren.

#Bezuinigingstip 9. Als je een tuin of balkon hebt, loont het de moeite om wat groenten/kruiden te kweken. In ons vorige huis heb ik een tijd gemoestuinierd in potten en bakken op ons dakterras. Behalve dat ik het erg leuk vond om te doen, leverde dat ook serieus iets op. Nu heb ik meer ruimte en is het nog leuker en ook meer rendabel. Als je een tuin(tje) hebt, kun je eens beginnen met zo´n vierkante-meter-moestuin. Hier vind je goede info. En natuurlijk hoef je niet naar de winkel te rennen voor zo´n speciale vierkante-meter-moestuinbak. Doen met wat er is!

Opgelucht

Hè, hè, opgelucht haal ik adem! Ik heb een paar dagen pittig veel bekkenpijn gehad. Pittig als in: me niet kunnen omdraaien in bed en niet kunnen zitten of liggen zonder pijn. Maar nu is het eindelijk weg. En hopelijk blíjft het weg! Al heb ik intussen wel een terugbelverzoek neergelegd bij de manueel therapeut, waar ik al een paar jaar regelmatig onder behandeling ben. Misschien is het zinvol om daar nog weer eens langs te gaan. Intussen doe ik super voorzichtig en laat zelfs het dragen van een dienblad vol kopjes en glazen nog aan anderen over.

Vandaag ging Jan weer voor het eerst naar school. Wennen hoor, ineens weer een knul die om 7 uur op de fiets moet zitten! Henk had juist vandaag een thuis-schooldag. Willem werkt nog altijd thuis. Koos had vandaag zijn laatste thuis-dag, sinds hij zijn sleutelbeen brak. Morgen mag hij weer gaan werken. Fijn hoor! Maaike had vandaag een vrije dag. Maar ´niets-doen´ staat niet in haar woordenboek. Nadat ze naar cello-les was geweest en Maria auto-rijles had gehad, hebben de meisjes de hele middag samen ingepakt voor de webshop. Daar was ik heel blij mee, want de week is snel om, als de maandag al afvalt.

We hebben vandaag weer alle maaltijden en koffie-momenten buiten gezeten. Voorlopig is het de laatste zonnige dag, als de weersvoorspelling uitkomt. Daar moesten we natuurlijk extra van genieten. Ik kijk mijn ogen uit op mijn kleine groententuin. Moet je eens zien wat een verschil in twee weken tijd:

19 mei

1 juni, ´s avonds na het gieten

Elke dag zijn er courgettebloemen.

En de eerste courgette kan bijna worden geoogst.

De aardbeitjes bloeien.

Zaterdag had ik nog wat kleine plantjes bij gekocht. Ook een rode kool-plantje. Van de vier, die ik twee weken geleden pootte, was er één plantje niet aangeslagen. Er was dus een gat in het rijtje en ik wilde er een nieuw plantje poten. Toen ik een plantje wilde pakken, zag ik dat het een kluitje was, waar er twéé in groeiden. Het leek me het proberen waard om die twee plantjes voorzichtig te scheiden en uit te planten. Als het lukt heb ik er dan toch mooi twee voor de prijs van één. Niet dat die plantjes duur zijn, overigens. Het is gewoon voor de fun.

Ik geniet deze dagen echt tot de laatste zonnestraal van het buiten-zijn.

Vanmiddag vroeg één van de kinderen: ¨Maham, wat gaan we vanavond eten?¨ Ik wist het nog niet. Ter plekke bedacht ik om te kijken, of er misschien een TooGoodToGo-pakket bij de supermarkt was. Dan zou ik me eens fijn laten verrassen. Jawel, er was er precies nog één. Ik betaalde 5 euro en de meisjes zouden de doos na 16.00 gaan halen.

Het was aan het einde van de middag nog even flink haasten met de pakketten van de webshop. Ik was nèt te laat klaar, om ze naar Sliedrecht te brengen. Willem en ik besloten ze dan maar samen weg te brengen en eens te kijken, of er in Papendrecht een goede vervanger was. Iemand had me al eens getipt over dit Postnl punt bij de Opel Centrale. We reden dus naar Papendrecht en ja! Dit is een fijne locatie! We hoeven er niet voor over de snelweg. Tot nu toe was er steeds geen file, maar het wordt steeds drukker en drukker. We reden er maar 13 minuten op. We werden vriendelijk geholpen en er was genoeg ruimte. Er stonden zowaar al 17 containers klaar! Willem ontdekte nóg een voordeel: je kunt je auto onder de overkapping van het tankstation leeg halen. Dat is vooral erg prettig als het regent. Natte dozen zijn zó niet fijn. De mevrouw achter de balie vertelde, dat als we er om kwart voor 6 zijn, alles nog dezelfde dag weggaat. Mooi geregeld. Dit gaat ons tijd, kilometers en stress schelen :-).

In de tijd dat Willem en ik heen-en-weer reden, waren Maaike en Maria de Magic Box bij de supermarkt gaan halen en Maaike was direct gaan koken. De box was zeer de moeite waard. Er waren verschillende pakjes vlees en groenten. Maaike kookte bloemkool en bakte 2 condonbleu´s en 2 schnitzels. Samen met wat gebakken aardappels (restje uit de koelkast), wat vega-balletjes en een bloemkoolsausje, was het echt smullen.

Na het eten ging ik maar weer een poosje op bed liggen. Rusten, rusten, rusten om m´n bekken weer pijnvrij te krijgen.

Ik sliep licht en hoorde op de achtergrond geluiden van deksels van potjes en een hoop gerammel. Het stoorde me niet, ik nam het alleen in de verte waar. Toen ik van bed kwam, zag ik waar het geluid vandaan gekomen was. Maaike en Maria hadden de kruidenpottenlade eens onderhanden genomen. Het ziet er nu weer uit, alsof de keuken nèt in gebruik genomen is!

En zo zijn we de hele dag zomaar lekker bezig. Er is tenslotte altijd wel iets te doen. We hoeven ons werkelijk nooit te vervelen. En dat doen we dus ook nooit :-).

#Bezuinigingstip 8 Het kan zinvol zijn om de TooGoodToGo-app op je telefoon te installeren. In ons geval kunnen we regelmatig een pakket scoren bij de supermarkt in ons dorp. Soms hebben ze er magic-boxen, andere keren brood-boxen. Het moet natuurlijk wel bij je passen. Als je bijvoorbeeld vegetarisch eet, heb je niets aan vlees of vleeswaren uit zo´n box. En als je er een eind voor moet rijden, is het voordeel van een geredde maaltijd natuurlijk geheel teniet gedaan. Bij zo´n supermarkt-box snijdt het mes voor ons aan twee kanten: we eten heel voordelig èn redden voedsel van de vuilisbak. In de box van vandaag zaten 4 slavinken, 2 cordonbleus, 2 schnitzels, een pakje katenspek, een zakje hutspot, een flinke bloemkool en 4 stronkjes witlof en dat kostte 5 euro.
Hier vind je de app.

Geen raket

Hè, hè, ik stap net in mijn bed. Nog even een logje tikken op m´n laptop. De dag was (of: leek?) lang. Ik voel hem echt zitten. En als ik nu wat bijzonders gedaan had? Maar nee, hoor. Het was een gewone dag. Ik denk, dat de vermoeidheid, die ik voel, te maken heeft met die aderontsteking in mijn been. Een ontsteking zorgt over het algemeen ook voor vermoeidheid. Ik vecht er daarom niet tegen, maar geef eraan toe. Mijn werktempo ligt sowieso al niet erg hoog (ik kan het wèl lang volhouden, maar dat is een ander verhaal), maar nu ligt het nòg lager. Je hebt van die mensen, die gaan als een raket. Ik ga als een boemeltreintje. Ook goed, hoor :-).

Er is hier weinig spannends te melden. Mijn dagen zijn gevuld met het huishouden en met het werk aan de webshop. De enige onderbreking was gisterenmiddag, toen er een cameraman een kleine opname kwam maken. En gisterenavond zijn we op verjaarsvisite geweest bij onze oudste kleinzoon, die al 9 jaar werd. Natuurlijk was er een aangepast verjaardagsprogramma vanwege de corona-maatregelen. Het raarste is om niet te knuffelen. Maar goed. Het was toch leuk om er te zijn en in het echt mee te maken, hoe blij hij was met alle kadootjes. Heerlijk toch?

Verder is ons wereldje klein en speelt zich vooral in en om ons huis af. De uitstapjes zijn de rondjes met Ciara. Maar ik geef die wandelrondjes nog even graag aan iemand anders, want Ciara is nog erg speels, maar wordt steeds sterker. Ze kan flink aan de lijn trekken (dat moet ze afleren) en dat is niet zo fijn voor mijn pijnlijke en instabiele bekken. Morgenavond komt er een trainer kennismaken, die de puppycursus gaat geven. Ze geeft die (ook) 1 op 1, zodat dat nu toch mogelijk is, ondanks de coronamaatregelen. Dat is fijn! We willen Ciara natuurlijk de allerbeste honden-opvoeding geven.

Zo druk en aanwezig als Ciara is, zo rustig en bedeesd is poes Muck. Ik zei de laatste week regelmatig, dat we een ´zolderkat´ hebben. Ze is bijna altijd op zolder. Ze maakt wel steeds meer contact. Ze maakt een geluidje om aandacht te trekken. Zo schattig. Af en toe komt ze naar beneden en af en toe hálen we haar naar beneden. En dan spreken we haar moed in. Ze heeft een heel dikke vacht en vindt het fijn om gekamd te worden. Hele bossen haar kammen we er dan uit! Dat komt misschien ook wel, doordat ze nog niet buiten komt. Dat komt vast ook nog wel. Ik vind het niet erg, dat ze binnen is. Buiten is ´eng´. Gisteren heeft de dierenambulance ook weer een aangereden kat weggehaald tegenover ons huis. Moet er niet aan denken :-(.

We zitten zo vaak we kunnen buiten. We hebben regelmatig het zicht op spannende luchtgevechten. Kraaien die buizerds aanvallen bijvoorbeeld. De lucht is nog steeds meestentijds onwaarschijnlijk blauw. Langzaam maar zeker zie je dat er meer vliegverkeer komt. Maar er zijn toch ook urenlang blauwe luchten zonder vliegtuigstrepen.

Ook een lucht met wolken is prachtig:

Vanavond stonden de mannen ook buiten naar de lucht te kijken. Er zou een raket gelanceerd worden en die kon je in het Zuiden langs zien komen. Het fijne weet ik er niet van, want dat is nu net iets wat me totaal niet interesseert. Maar bij de mannen was er al de hele dag opwinding over. Toen het hele spul buiten stond, in afwachting van een glimp van die raket, hoorde ik ze teleurgesteld mompelen, dat die lancering was afgeblazen vanwege het weer. Tja. Kan gebeuren. Dan kun je wel willen gaan als een raket, maar kom je niet opgestart :-). Doe mij dan maar een boemeltreintje. Ha, ha.

#Bezuinigingstip 7 Nu met alle Coronamaatregelen zul je misschien minder vaak in de winkels komen. Dat is prima! Wees niet bang, dat je koopjes mist. De beste besparing is nog altijd om gewoon níet te winkelen. Zelf beperk ik de koopmomenten, door maar 1 keer in de maand (de houdbare) boodschappen te doen. Ik heb ze jarenlang laten bezorgen. Sinds we hier in Bleskensgraaf wonen en ik de beschikking heb over een Caddy, haal ik ze zelf. Als je er meer over wil lezen, lees dan dit oude bericht op de blog.