Leuk druk!

Het ene ´druk´ is het andere niet. Soms is ´druk´ drukkend. Dat is niet fijn. Maar soms is ´druk´ leuk! Vind ik dan toch. Ik hou wel van wat drukte en reuring. Vandaag was het een leuk drukke dag.

Ik stond wat later op, dan mijn gewoonte is. Alles om mijn been (en eigenlijk m´n hele lijf) wat extra rust te geven. Het is alleen een beetje vervelend, dat ik wèl op mijn gewone tijd wakker word. Als ik er dan niet uit ga, maar weer ga slapen, ga ik natuurlijk prompt liggen dromen. Wat had ik toch weer een rare droom, vanmorgen!

Ik woonde in een huis in Roemenië. Een mooi huis met een mooie moestuin. Die moestuin had ik juist aangelegd. Het was ´s morgens vroeg en nieuwsgierig wilde ik naar buiten lopen om te kijken, hoe m´n moestuin er bij lag. Juist op dat moment kwam er een grote sleuvengraver op enorme luchtbanden het erf opgedraaid. En zonder pardon begon hij grote sleuven te graven in m´n prachtige, prille moestuin. Vreselijk! 

Wat werd ik raar wakker! Ik ging direct naar m´n moestuintje kijken. Niet om te kijken, of er inmiddels een sleuvengraver was geweest ;-). Maar ik was zó nieuwsgierig naar de babyplantjes. En oh, wat stonden ze er verrassend fris bij. Willem lacht me uit, maar ik heb vandaag toch heus die plantjes zien groeien!

Ik ben nog even in mijn kleine voorraadje zaden gedoken, om te kijken waar ik nog wat mee kan, zo in de tweede helft van mei. Ik kwam nog best wel aardig wat tegen. Ook het netje met sjalotjes kwam voor de dag. En het zakje met iets wat zou moeten uitgroeien tot een aardbeienplantje, maar waar ik zo mijn twijfels bij heb. Maakt niet uit. Zoals gezegd is die tuin er puur voor de fun en is het dit jaar voor spek en bonen. Nu zullen er trouwens niet direct speklapjes groeien. Maar bonen misschien toch wel :-).

Nadat het huis op orde en iedereen thuis of elders aan het werk getogen was, ging ik samen met Maria naar de papiergroothandel. Daar lagen al sinds vorige week bakjes op me te wachten, waar we o.a. abrikozen en dadels in verpakken. Ik hoopte ook nog wat maten dozen te scoren. Maar dat viel een beetje tegen. Heel veel maten zijn nog steeds niet te krijgen en blijven nog wel even in back-order staan.

We besloten meteen even naar de Makro te gaan. Dat is daar aan de andere kant van de weg. Ik had wat spulletjes nodig voor het gerechtje wat ik morgen voor de kookrubriek van Terdege klaar wil maken. En ik wilde ook meteen mijn voorraadje brandewijn aanvullen, waarmee ik altijd advocaat maak.

Om 11 uur waren we weer thuis. Tijd voor een verlaat bakkie koffie. Lekker buiten natuurlijk!

Na de koffie ging Maria boven aan het werk in de inpakruimte. Zelf kroop ik achter de laptop. Mailtjes beantwoorden, producten in de webshop zetten, bestellingen bij leveranciers doen. Er komt altijd best veel computerwerk bij kijken. Niet zo raar natuurlijk, als je een webshop hebt. Dat gaat nu eenmaal allemaal online.

Na de lunch maakte ik de bestellingen klaar. Daarna hadden we een strakke planning. We hadden vandaag geen heel grote lading bestellingen, dus konden Maria en ik de pakjes wel een keer in Sliedrecht gaan brengen. We hadden het al helemaal bedacht: eerst de pakjes wegbrengen en daarna meteen door naar de Aldi in Sliedrecht voor de maandboodschappen. We zouden dan wel wat aan de late kant eten, maar dat was niet erg.

Zo gezegd, zo gedaan. Om 10 voor 5 stonden we bij het postnl punt in Sliedrecht. Ze sluiten daar om 17.00 uur. Netjes op tijd dus! Daarna naar de Aldi. Gewapend met een enorme boodschappenlijst en heel veel tassen. En, o ja, we hadden ook nog de tijd gevonden om snel alle lege fust te verzamelen. Kon dat ook meteen ingeleverd worden.

We shopten twee grote karren vol. Daarna langs de kassa. Alles in grote tassen in de auto en weer naar huis. Het liep gesmeerd.

Thuis stopte Maria meteen de diepvriesspullen in de vriezer en de koelvers-spullen in de koelkast. De rest mocht wachten tot later vanavond. Eerst eten!

In een sneltreinvaart had ik gekookt: gebakken aardappels, gemende (diepvries) groenten, kipdijfilets en appelmoes. Wat smaakte dat heerlijk in ons ´Ouddorp aan de Graaf´.

Maria moest vanavond naar pianoles. Voor het eerst weer ´in het echt´ in plaats van via Skype. Ze had er zin in! Maar ze moest wel even naar Alblasserdam gebracht worden, want haar fiets stond nog bij haar vriend. Geen probleem. We pasten weer van alles in elkaar tot een efficiënt schema. Ik zette eerst Maria af bij haar les. Daarna reed ik naar Hendrik Ido Ambacht om mijn bestelling voor de webshop op te halen bij de notenboer. En toen ik terug was in Alblasserdam hoefde ik nog maar 2 minuten te wachten, of Maria kwam weer naar buiten gewandeld. Timing! We haalden meteen haar fiets op. Zo. Het kan maar gebeurd zijn.

Thuis wachtten er nog een paar klusjes. Maar eerst koffie! Hans zat er al op te vlassen met lekkere koeken. Ha, ha.

Na de koffie was er nog buitenwerk. Het gezaaide en pas geplante spul moest nog besproeid worden. En daarna heb ik samen met mijn vriendin ook de moestuin meteen maar zo´n beetje verdubbeld. De buurvrouw had me namelijk wat planten kado gedaan. Hoe fijn is dat! Tomaat, peterselie, sla, courgette... Zo leuk! En ik heb ook meteen de sjalotjes gepoot.

Terwijl we buiten bezig waren  tot de avondschemering viel, waren Maaike en Maria in de krochten van de kelder afgedaald om daar eens goed op te ruimen en alle boodschappen netjes in het schap te zetten. Wat een genot om de voorraad weer helemaal op peil te hebben!

De dag was dus vol. De dag was druk. De dag was leuk. Maar nu is het hoogtijd om te gaan slapen. Ik ben benieuwd of ik nog rare dromen krijg ;-).

#Bespaartip 3 Van verschillende kanten kreeg ik vandaag de tip om het koffiedroes van de filterkoffie te bewaren. Inderdaad! Koffiedroes, of koffiedrab, of koffieprut, of hoe je het ook noemt, kun je nog op verschillende manieren gebruiken.
*Je kunt het in de tuin gebruiken. Het houdt slakken op afstand en verbetert de grond vanwege het hoge gehalte aan stikstof, kalium en fosfor.
*Je kunt het door een potje groene zeep roeren en zo een fijne handscrub maken. Je kunt er trouwens ook andere lichaamsdelen mee scrubben. Ik geloof, dat Annemiek (van Annemieks Mijmeringen) dat weleens doet :-).
*Er zijn mensen, die het regelmatig door de gootsteen spoelen. Het zou de afvoer reinigen/schuren. Maar dat wordt door vakmensen tegengesproken. Ik zou dat dus maar niet doen. Daar kun je beter (bak)soda voor gebruiken.
*Als laatste toepassing wil ik noemen: je kunt er paddenstoelen op kweken! Google maar eens.

De boodschappen

Vanmorgen vroeg werden de boodschappen bezorgd. Normaal gebeurt dat op vrijdag, maar de besteltijd was gewijzigd, zodat mijn bestelling te laat was voor het weekend. Er werd gebeld, of de bestelling op maandag bezorgd mocht worden. Prima! Maar aan het einde van de maandagmiddag was er niets gebracht en ik dacht al: dat zal wel met het verkeer te maken hebben. Het verkeer heeft hier in de Randstad gisteren de hele ochtend muurvast gezeten door verschillende ongelukken. Dat was inderdaad de boosdoener. Ik werd alwéér gebeld: of het misschien dinsdag bezorgd mocht worden. Geen probleem. En ja hoor, vanmorgen kwam al vòòr half 9 het busje van de supermarkt en werd mijn bestelling gelost.

Acht flinke kratten vol. Maar het is dan ook voor een hele maand. Al meer dan 15 jaar is dit mijn manier van boodschappen doen: eens per maand alle houdbare producten laten bezorgen, zodat ik alleen maar op stap hoef voor de verse waren. Twee jaar geleden heb ik uitgebreid beschreven hoe dat precies in z´n werk gaat.

Nieuwsgierig wat ik kwijt was?

Net iets meer dan 350 euro. Dat komt dus neer op bijna 40 euro per persoon per maand aan houdbare spullen (we zijn met z´n negenen).

Wat ik daarvoor kocht? Nou vooruit, dat is ook al geen geheim :-).

1 zak soda

20 houdbare halfvolle melk

8 pakjes houdbare slagroom

6 chocomelk markant

4 basterdsuiker

6 kristalsuiker 1,5 kilo

2 bruine basterdsuiker

1 filterzakjes no2

5 pond koffie roodmerk snelfiltermaling

12 grote potten pindakaas

12 zakjes hagelslag puur

6 chocoladepasta diverse smaken

2 kokosbrood

4 ontbijtkoeken markant

3 sandwichspread markant

1 gestampte muisjes

2 kipfilet

2 runderrookvlees

2 schouderham

2 gebraden gehakt

2 cervelaatworst

1 ring leverworst

 1stuk kookworst

2 doosjes gerookte spekblokjes

4 punten noord-hollandse jong belegen plus 4 gratis

1 stukje brie

2 grote dozen frikandellen

1 grote zak kroketten

1 grote zak bitterballen

2 doosjes kaassoufflé's

2 pakjes bladerdeeg

4 potten kwart naturel

12 pakjes roomboter

16 pakjes margarine

2 emmertjes fritessaus

3 mayonaise markant

4 potten augurken

1 fles ketjap manis groot

1 currysaus

2 blikken tomaten

3 blikjes ananasstukjes

3 potten doperwten

2 potten bruine bonen

8 flessen zonnebloemolie

6 pakken volkoren macaroni

3 pakjes volkoren spaghetti

3 pakjes gezeefde tomaten

2 blikken ham

2 pakken lange vingers

2 rol beschuit

1 roosvicee markant

2 grote verpakkingen toiletpapier

3 kaaschips

1 pindachips

2 paprikachips

2 naturelchips

3 cola

3 sinas

3 drink

3 cassis

3 sinaasappelsap

3 icetea

3 tintelfruit

2 appelsap

8 blikken siroop, diverse smaken

4 zakken snoep, geen zuurtjes

4 karnemelk

2 unox gelderse rookworst 375 gr plus 2 gratis

Vlees bestel ik bij mijn broer. Meestal eens in de twee maanden. Dat gaat in de vriezer. Groenten haal ik eens in de twee weken ´aan het einde van de markt´. Brood bak ik zelf met meel uit mijn shop. Melk komt eens in de week vers van de boer. Wasmiddel maak ik zelf met zeep uit de shop. Het enige wat ik nog bij moet kopen is broodbeleg voor Leendert. Hij neemt elke dag een pakje vleeswaren mee naar z´n werk. Ik koop dat meestal met 35% korting bij AH.

Ik heb de diepvriesspullen in de vriezer gedaan en de rest mocht buiten blijven staan. Het was vandaag toch koud genoeg. Ik had niet direct tijd om alles in de kasten te zetten. Eerst moest ik met mijn auto naar de garage. De remlichten deden het niet meer en dat is uiteraard levensgevaarlijk. Met een half uur was het gepiept en durfde ik weer met een gerust hart te rijden. Ik reed meteen maar even naar Barendrecht, want ik had nog wat verpakkingsmateriaal nodig voor de shop.

Toen ik thuiskwam was het al over tienen en ik was hard aan een bak koffie en een kleine pauze toe. Niet te lang, want de ochtend was kort. Vanmiddag was de begrafenis van onze oude buurman en we gingen daar met z´n achten naar toe. Daar moest ik kleding voor klaarleggen, nog een knoop aan een jas zetten, nog broodjes te smeren voor een vroege lunch enzovoorts. Vanaf half 12 kwam iedereen binnendruppelen en was het een drukte van belang. Om stipt half 1 was iedereen klaar en vertrokken we in twee auto´s naar de kerk.

De begrafenis was verdrietig, plechtig, indrukwekkend en ... KOUD! Heel erg koud! Ik was zó blij, dat ik een dik vest (in ons gezin mijn ´berevel´ genoemd) onder mijn jas aan gedaan had! Ik zag er dan wel uit als een kamerolifant (die jas zat met dat dikke vest eronder nogal krap), maar dat kon me niets schelen.

Na afloop riep de dagelijkse plicht. Dat is altijd zo´n raar omschakelmoment, dat je dan ineens weer met basale/banale dingen moet bezig zijn. Maar ja. De pakjes moesten naar de post, de boodschappen uitgepakt, het eten gekookt enzovoorts. En zo is ook deze dag weer bijna ten einde. Morgen bij leven en welzijn wasdag. Want de was is er bij ingeschoten vandaag. En ook bakdag, trouwens, want het brood is op. Gelukkig. Ik hoef me wéér niet te vervelen ;-).

Op de rails

Vanmorgen ging ik op de weegschaal staan voor mijn (nu) wekelijkse weegmoment. Zo direct na het weekend is dat natuurlijk niet het meest gunstige moment. Maar als je elke week hetzelfde moment neemt, maakt het verder niet zo uit. Als de grammetjes er maar langzaamaan vanaf gaan. Of die nu van de 65 kilo of van de 64 kilo afgaan, is om het even.

Ik werd in elk geval best vrolijk, want er is een halve kilo Teunie verdwenen. Gewoon door de knop om te zetten en weer terug te gaan naar normaal: normaal eten en af en toe, buiten de deur, als er iets te vieren valt, wat snoepen. Ik heb dus mijn eetpatroon weer op de rails en op den duur zal die 5 kilo teveel gewicht daarmee wel verdwijnen. Zoiets hoeft niet in een paar weken tijd. Het is er ook niet in een paar weken bij gekomen.

Om een klein voorbeeldje te geven van de verandering in mijn eetpatroon: vanmorgen had ik rond een uur of tien een leeg gevoel. Niet zo raar, als je bedenkt, dat ik al vòòr zeven uur had gegeten en daarna bijna continue aan het werk was geweest. Tot voor kort betekende dat gevoel: een kop koffie met een flinke koek (zoet en vet!) erbij. Nu nam ik een kom heerlijke, zelfgemaakte pompoensoep. Misschien maakt het in calorieën niet eens zo veel uit. Maar wel qua voeding. Zo´n kom soep is goede brandstof voor je motortje!

Er was nóg iets ontregeld: mijn financiële huishouding. Ook dat heeft direct te maken met de moeilijke eerste maanden van dit jaar, toen mijn ouders ziek waren. En ook dat heeft te maken met verkeerde gewoonten die er langzamerhand zijn ingeslopen. Met een bepaalde gemakzucht, omdat het, als je verdriet hebt, er allemaal bitter weinig toe doet. Maar nu moest het weer terug naar normaal. De knop om!

Maandenlang is er structureel teveel uitgegeven. Denk aan bijna elke dag parkeergeld (bij de ziekenhuizen). Elke dag werd er gereden. Maandenlang ritjes naar Rotterdam, naar Dordrecht en naar Ridderkerk. Dat kostte benzinegeld. Af en toe, als ik met eten niet thuis was, kocht ik iets in het ziekenhuiswinkeltje. Misschien twee of drie keer per week. Toch al snel een euro of drie per keer. Ook had ik geen tijd om voordelige ingrediënten voor de maaltijden bij elkaar te shoppen. En geen tijd om koekjes te bakken enzovoorts.

Naast die extra uitgaven, was er het gemis van de extraatjes, die mijn vader me altijd zo gul toeschoof. Hij was altijd aan het delen! Elke week kwam hij een tasje met een lekker stuk kaas van de markt brengen. En verder bracht hij geregeld vis, fruit, vlees. Hij wist het wel: hij kon alles bij me kwijt en we waren altijd overal blij mee ;-).

Toen mijn moeder overleed, moest er rouwkleding komen. Het meeste hadden we wel voorhanden, maar toch. Willem moest een zwart kostuum, de jongens (die de kist zouden dragen) zwarte schoenen. Hier en daar miste nog een zwarte broek of ander stemmig kledingstuk. Op dat moment was het totaal onbelangrijk, dat er overal een prijskaartje aan hing...

Maandenlang werden er ook geen Maandboodschappen meer gedaan. Daarvoor ontbrak me de rust om de lijst op de stellen en ook wist ik niet, waar ik de tijd en gelegenheid vandaan moest halen, om alles netjes in de kasten te zetten, als de boodschappen bezorgd werden. Dus vloog ik op zaterdag aan het eind van de middag, of aan het begin van de avond, nog even met twee grote boodschappentassen door de Lidl en griste alles mee, waarvan ik dacht (of wist) dat het op, of bijna op was.

Ook liet ik weleens post te lang liggen. Ik had er gewoon geen erg in, hoe snel de weken omvlogen. En als je dan betalingsherinneringen krijgt, die niet opent, en later ´ineens´ met een aanmaning met aanmaningskosten in je handen zit, dat MOET je toch snel die fakturen betalen, om niet nog verder in de problemen te komen. Zonde van de extra kosten! Soms kost zoiets een euro of 15, maar een enkel keer ook méér!

Nu, een half jaar later, zit ik wat huishoudbudget betreft gelukkig ook weer op de rails. Alles gaat weer zijn geordende gangetje. Alleen de extraatjes van mijn lieve paatje zijn er niet meer. En ook zoiets banaals moet domweg een plekje krijgen. De extra gedane uitgaven compenseer ik langzaam maar zeker weer, door in de bespaarstand te gaan. De boel weer netjes aanpunten. En dat gaat om talloze kleinigheden, die bij elkaar het verschil maken tussen financieel de boel drijvend houden, of zinken.

Zo heb ik aan den lijve kunnen ervaren, hoe mensen door ziekte, gebrek aan energie of door andere oorzaken ongemerkt heel snel in de schulden kunnen zakken. Daar is niet veel voor nodig. Alleen maar een (wat langere) periode, dat de hele financiële rompslomp je niets kan schelen, omdat er ingrijpende zaken zijn, die je aandacht vragen.

We consuminderen nu weer als vanouds. Zo hadden we vandaag restjesdag: een maaltijd waar voor iedereen wel iets lekkers uit te kiezen was en waarvoor ik niets hoefde te kopen. Er was een restje macaroni, een restje zuurkoolstamppot, een restje chili con carne, een restje stoofpeertjes. Ik kookte een paar verse aardappels. Had nog vier hamburgers liggen uit een verpakking, waar er acht in hadden gezeten. Die bakte ik, samen met een restje gehakt, waar ik nóg eens drie hamburgers van vormde. Zelfs de kaas over de macaroni was een restje. Zo´n uitgedroogd stukje kaas, waar je geen plakje meer van kunt schaven. Die doe ik altijd in mijn Tupperware raspaardje. Even draaien en je hebt een bakje geraspte kaas. Het enige nadeel van een restjesmaaltijd is, dat je een enorme berg vaat hebt van vieze pannetjes en schaaltjes. Daar tegenover staat mijn overzichtelijk lege koelkast, die ik morgen eens fijn ga soppen.

Weer naar het ziekenhuis

Vanmorgen is mijn moeder helaas weer naar het ziekenhuis gebracht. Gisterenmiddag was ik bij haar en toen had ze al wat koorts. Mijn pa heeft naar het ziekenhuis gebeld om te overleggen. Hij kreeg aanwijzingen om wat in de medicatie te veranderen. Maar vanmorgen was de temperatuur 38,8 en dat is voor haar echt veel te hoog. De dokter vond het niet meer verantwoord om haar thuis te laten. Heel jammer :-(. Het is nu weer afwachten hoe het verder gaat.

Zelf ben ik vandaag ook verre van fit. Gisterenavond ben ik al rillend in bed gekropen. En vandaag was het niet veel beter. Snotterig en hoofdpijn en heel moe. Ik heb daarom alleen maar het hoognodige gedaan en tussen de karweitjes door steeds geslapen, geslapen, geslapen. Hopelijk krabbel ik er snel bovenop.

Net zijn de maandelijkse boodschappen gebracht. En ook de boodschappen voor morgen. Dan viert mijn schoonmama haar 80ste verjaardag en komen we met de familie in een zaaltje bijeen. Al met al was het deze keer dus echt enorm veel wat de supermarktmeneer uitlaadde. Hij grapte al, dat hij er speciaal een nieuwe bus voor had aangeschaft ;-).

Nu moeten al die spullen nog in de kasten. Dat is nooit mijn favoriete klusje. Maar nu ik zo gammel ben al helemaal niet. Daar moet ik echt ff moed voor verzamelen.

Er kwamen twee rapporten met de post mee. Dat van Koos en van Maria. Maria had echt een geweldig mooi rapport. Haar jaargemiddelden zijn 1 negen, 6 achten en 4 zevens. Daar heeft ze echt keihard voor gewerkt. Koos staat in elk geval er goed genoeg voor om straks examen te doen. En dat is ook fijn. Dit jaar moeten Hans en Koos examen doen. Het zou wel erg sneu zijn, als één van beiden het niet zou halen.

Maaike is vandaag zingen in Leiden: De Messiah from scratch in Leiden. Vorig jaar heeft ze daar ook aan meegedaan. En Hans trouwens ook al twee keer. Echt genieten. Maaike kreeg er zowaar vrij voor van school van haar teamleider. Dat was, omdat ze ruim boven de 85% verplicht bijgewoonde lesuren zat. Ze zat zelfs op 95%. Leuk, dat zoiets dan zomaar geregeld kan worden.

De rijkdom van een goede voorraad

Op de blogs, die ik volg, wordt het laatste jaar met grote regelmaat geschreven over ´minimalisme´. Sommigen hebben het minimalisme zódanig omarmd, dat hun huizen er wel ongeveer zó uit moeten zien:

Ik vind minimalisme ook fijn. Maar het hoeft niet zo extreem. Meestal heb ik 1 of 2 keer per jaar zo´n opruimaanval, waarin ik heel veel wegdoe uit m´n huis. Dan doe ik extra ritjes naar de Kringloopwinkel (alleen om te brengen!), gooi van alles op Marktplaats, geef het één en ander weg, en stort de kliko´s vol. Maar daarna ga ik weer over tot de gewone orde van de dag. Ik hoef zo nodig niet in een leeg huis te zitten ;-).

Wat ik echt nooit doe: minimaliseren in de voorraadkast. Ik ben juist dol op een royale voorraad. Het overkomt me dan ook maar heel, heel zelden, dat ik misgrijp. Ik hoef echt niet naar de buren voor een kopje suiker, een rol toiletpapier of een pak koffie. Voorraadbeheer is één van m´n weinige huisvrouwkwaliteiten waar ik trots op ben. En weet je? Het is zóóóó eenvoudig! Iedereen kan het leren.

Het toverwoord is: maandboodschappen. Ik heb daar al wel vaker over geschreven. Maar het is misschien voor nieuwe lezers wel leuk, om dat nog eens voor het voetlicht te halen.

Maandboodschappen zijn alle houdbare boodschappen, die ik maar één keer in de maand haal. Nou ja...haal? Laat bezorgen. Ik doe dat nu al een jaar of 15 zo!

Hoe gaat dat dan in z´n werk? Heel simpel:

Ooit deed ik een keer de wekelijkse boodschappen. Dat was een hele waslijst. Toen de kassabon uit de kassa rolde, leek het wel of er een krant gedrukt werd ;-). Thuis heb ik aan de hand van die kassabon een boodschappenlijst voor 1 maand opgesteld. Dat is niet zo moeilijk: alle producten op de bon kwamen gewoon keer 4 of 5 op de lijst. Dit werd mijn basisvoorraadlijst.

Elke maand ga ik, als het weer de tijd voor de grote boodschappen is, met die lijst voor mijn kasten staan. Om de voorraad voor ons gezin te kunnen opbergen heb ik twee voorraadkasten (in de garage) en een koelkast. Lekker overzichtelijk. Ik kijk per product wat de voorraad is en vergelijk dat met wat er op de basisvoorraadlijst staat. Het verschil komt op mijn boodschappenlijst.

Voorbeeld: er staan nog 2 potten pindakaas in de kast. Op mijn basisvoorraadlijst staat: 9 pindakaas. Op mijn boodschappenlijst komt dus te staan: 7 pindakaas. Ik loop zo de hele lijst na. Dat kost maximaal 10 minuten. Vervolgens mail ik de boodschappenlijst naar de supermarkt en twee dagen later wordt alles bezorgd.

Ze brengen mijn bestelling met een bestelbusje. Het zou ook niet in een/mijn gewone auto passen ;-). Dat laten bezorgen is dus niet alleen luxe, maar ook noodzaak. De lege statiegeldflessen worden meteen ingenomen en ik betaal contant. 

Kijk, vrijdag werd alles weer bezorgd:

Zeven grote kratten vol en dan ook nog een doosje met diepvriesspullen. 

Het is altijd weer een heel klusje om de boodschappen netjes in de kasten te krijgen. De oude voorraad vooraan, de nieuwe erachter. Krat na krat haal ik leeg. En kijk. Hoe RIJK voel je je dan, met die heerlijk gevulde voorraadkasten?

Heel rijk! 

En nee, voor mij dus geen minimalisme in de voorraadkast. Niet vrijwillig in elk geval! Ik moet er niet aan denken.

Ik hoef nu het hele jaar geen boodschappen meer te doen. Klinkt dat even fijn? Nou ja, ik moet natuurlijk nog wel om wat vers-producten. Maar dat heeft niet veel te betekenen. Mijn vader zorgt voor vlees. Ik bak ons dagelijks brood (meel is ook voldoende op voorraad). Melk haal ik één keer in de week bij school (verse melk in een emmer van de boer). En aardappels/groenten/fruit? Nog een keer of twee inslaan. Dan ben ik rond. Yess! 

Ik ben aan het ´doen´ van de maandboodschappen misschien een uur kwijt. Tien minuten voor het opstellen van de lijst, de rest voor het uitpakken en in de kast zetten. Ik denk, dat er heel wat gezinnen zijn die die tijd minstens PER WEEK kwijt zijn. Misschien is het voor jou ook een idee, om te gaan maandboodschappen? Het scheel tijd. En natuurlijk ook geld: je komt nu niet in de verleiding om (niet heel erg nodige) aanbiedingen mee te slepen. Wat dat betreft ben ik misschien, ondanks mijn goed gevulde voorraadkasten, toch wel minimalistisch bezig: ik koop alleen wat ik nodig heb en dan nog vooral basis-ingrediënten.