De Grote Dag van Maria en Jan-Hendrik

 22-02-22 was het zover! De trouwdag van onze Maria met haar Jan-Hendrik!

En alwéér aftellen

En we zijn alwéér aan het aftellen. Voor de derde keer in 5 maanden tijd tellen we af naar de Grote Dag van één van onze kinderen. Volgende week dinsdag hoopt onze Maria met Jan-Hendrik te trouwen. 

Ik wist het

Ik wist, dat ik vandaag een vol programma had. Ik stapte gisterenavond gewoon al met een stoot adrenaline in m´n bed. Dat is niet handig, want dan rust je niet goed uit. Maar ja, zo werkt dat kennelijk bij mij, als ik onder druk sta.

Mooi nieuws!

 Vandaag was het eindelijk zover. Trijnie en Gerwin maakten hun mooie nieuws wereldkundig :-).

Gelukkig!

Wat een wind hadden we vorige week steeds. Gisteren vond ik het ronduit deprimerend. Toen ik opstond, hoorde ik meteen de wind om het huis fluiten en de regen kletterde tegen de ramen. Brrrr. Ik zag, dat het water in de Graaf extreem hoog stond en de wind zorgde voor serieuze golven.

Zo, dat zit er weer op!

 Hè, hè. Dat zit er weer op. Twee mega intensieve dagen! Van koken, bakken, stoven, braden. Van nadenken, plannen, regelen, improviseren. Van koffie drinken, proeven, trappen op en af draven. Van aantekeningen maken, groenten snijden, aardappels schillen. Maar vooral van: genieten van het dream-team

Stevig aanpoten

Zo, dat was stevig aanpoten, vandaag! De fotograaf kwam om wintergerechten te fotograferen voor in het kookboek, wat ik aan het maken ben. Elk seizoen zijn er twee foto-dagen en op die dagen moeten er ongeveer 10 gerechten per dag klaargemaakt en gefotografeerd worden.

Pfff, négen!

Vanmorgen moest ik naar het ziekenhuis, om bloed te laten prikken. Ik kon zelf kiezen, of ik naar het ziekenhuis in Dordrecht, of in Zwijndrecht ging. Ik besloot naar Zwijndrecht te gaan, zodat ik het kon combineren met het afzetten van Henk bij de bushalte. Hij zou namelijk vandaag nog een dagje met de bus naar school gaan, net als gisteren. 

Omgevlogen.

Wat is de afgelopen week toch weer omgevlogen! Vorige week maandag schreef ik over de langdurige stroomstoring, waar we mee te maken hadden. Die maandag was daardoor echt lummelig verlopen en ik had heus werk in te halen. Misschien dat daarom de week nog harder om leek te vliegen, dan normaal?

Van een romantisch ontbijt en een tobberige dag

We zaten vanmorgen net aan het ontbijt, toen -floep- de stroom uitviel. We zaten in het pikkedonker. Ook de straatverlichting was uit. Dus ja, écht donker! Met behulp van de zaklamp op m´n mobiel zakte ik het keldertrapje af, om daar waxinelichtjes en kaarsen op te diepen. En zo zaten we al snel bij kaarslicht te ontbijten. Best romantisch, toch, op de nuchtere maandagmorgen?