Nee, het is nog niet officieel winter. Maar het is wél november, én fris, én vroeg donker en morgen is het Dankdag voor Gewas en Arbeid. Dat laatste suggereert dat het groeiseizoen over is en dat het tijd is om te gaan danken voor alles was God schonk.
Nu is het met het oogsten in mijn tuin nog niet helemaal gedaan. Juist morgen wil ik, tussen de kerkdiensten door, even de laatste zoete aardappels oogsten en ook de yacon (grondappel). Dit omdat deze planten niet tegen vorst kunnen en er einde van de week (nacht)vorst aan de grond wordt voorspeld.
M´n buurvrouw is ook hard bezig in de tuin. Zij rooit dahlia na dahlia. Ze zijn wel zo´n beetje ´op´ nu. Maar ik kreeg toch nog een gezellig boeketje. Het werd me zó toegeworpen over het hek :-).
Het zal maar één nacht rond het vriespunt zijn, dus de wat minder kwetsbare planten laat ik maar staan. Er staan onder andere nog een paar flinke witte kolen. Eigenlijk was ik van plan om een paar kilo zuurkool te gaan maken. Maar of dat van de week nog gaat lukken betwijfel ik.
Als ik ´s morgens ga lopen is het nog pikkedonker. En maandagochtend regende het ook nog eens. Wat een verschil met van de zomer, toen ik zomaar op mijn crocs en zonder jas zó naar buiten kon om m´n rondje te doen! Nu loop ik toch echt met een muts op en heb ik wanten aan. Weliswaar ben ik op een kwart van m´n rondje heerlijk warm gelopen, maar ik houd in elk geval die muts echt graag op.
En als ik dan thuis kom, maak ik een lekker warm ontbijt klaar voor Willem en mij. Havermout ofzo. Mmmmm! We kruipen ook graag bij de kachel nu. Muck ook, trouwens. Maar die maakt het nog een streepje bonter: ze kruipt ónder de kachel!
We aten maandag stamppot rauwe andijvie. Ook al zulke lekkere herfst-/winterkost. De andijvie kwam ook nog van de tuin. Ik heb echt weer zin in soepen en stoofpotten en stamppotten. Gewoon s-maaltijden dus. Dat is weer eens iets anders dan het beroemde p-eten :-).
Nou, ik ga m´n ogen eens dichtdoen. Ik zie dat het niet vroeg meer is. We waren vanavond naar Willem z´n broer, zoals gewoonlijk op dinsdagavond. En daarna had ik hier thuis op de bank nog even zitten breien. Ik ben aan een kruippakje bezig voor de baby, die Maaike verwacht. Maar ik heb al twee keer een stuk uit moeten trekken. Het schiet dus niet zo op. Maar die zwangerschap wél. Ik moet dus even flink gas geven aan dat breisel. En zo was het zomaar laat voordat ik er erg in had!
