Project

Op de basisschool van onze kinderen is het de gewoonte om om het jaar een project met de hele school te doen. Dit jaar was het weer zover. Het thema van de projectweek was: De 12 provincies.

Elke klas heeft over een provincie gewerkt. De nachtjes werden afgeteld tot het zover zou zijn, dat iedereen het eindresultaat mocht komen bewonderen. En gisterenavond was er dan: de projectavond!

Zeeland
We keken eerst in de klas van Henk (groep 3). Hij heeft over Zeeland gewerkt. Buiten het lokaal, op de kapstok, lagen de petten (voor de jongens) en de mutsen (voor de meisjes) klaar, die ze hadden gemaakt. Henk zette meteen zijn petje op en samen met hem bekeken we alles wat er gemaakt was.

 Er was een viskraampje, want wie 'Zeeland' zegt, zegt ook 'mosselen', toch?

Er was natuurlijk veel zee en strand te zien. Tot en met zonnebadende poppetjes van pijpenragers toe :-).

Prachtig! Vuurtorens verspreidden hun licht in het halfdonkere lokaal.

En overal waren er windmolens.
Typisch Zeeuwse lekkernijen als bolussen en babbelaars waren er ook te zien.

Van klei, maar ook échte. Thuis was er al gezegd, dat er bolussen voor bij de koffie te koop zouden zijn. Het was maar goed, dat Maaike (die ook mee was) direct een stapeltje bolussen had gekocht, want die waren al snel op.

Middenin de klas was er een enorme 'Zeelandbrug' gebouwd. Zeehonden ontbraken ook niet.

Wat hebben ze veel gemaakt, veel gedaan en veel geleerd. Geweldig!

Zuid-Holland
Het tweede lokaal wat we bekeken was van de klas van Jan (groep 7). Die had gewerkt over Zuid-Holland. De klas had zich vooral beziggehouden met het allernieuwste stukje Zuid-Holland: Maasvlakte 2.

 Het hele gebied was als een maquette nagebouwd.

Ook waren er containerschepen geknutseld. Eén was zelf manshoog!

De natuur van Maasvlakte 2 was ook aan bod gekomen, want ook in dit lokaal lagen de zeehondjes heerlijk te zonnen, of zwommen rond.

Als klap op de vuurpijl gaan de kinderen vrijdag met de hele klas alles met eigen ogen zien. De Maeslantkering, maar ook Maasvlakte 2 wordt dan bezocht. Super leuk natuurlijk!

Groningen
Er gaat niets boven Groningen, heeft de klas van Maria (groep 8) geleerd. De klas was werkelijk tiptop. Langs de wanden waren alle thema's levensgroot geschilderd. Panorama Mesdag was er niets bij!

De klas had in groepjes over bepaalde thema's gewerkt. Maria's groepje werkte over Groningse boerderijen: de kop-hals-romp boerderijen. Ze stond bij 'haar' thema om ouders uitleg te geven.

Ze hadden o.a. een boerderij nagebouwd.

Andere thema's waren bijvoorbeeld zoutwinning en boorplatforms.

Het was allemaal uitgebreid bestudeerd en heel knap nagemaakt. Wat geweldig om je basisschooltijd zo af te mogen sluiten met zo'n gaaf project!

Warm en druk
Intussen waren wij wel aan een koffiepauze toe. Het was heeeeel druk en heeeeel warm in de school. Eigenlijk had ik best nog wel wat lokalen willen bekijken, maar dat was voor de kinderen toch echt teveel gevraagd. We haalden koffie, terwijl we de kinderen geld gaven om buiten bij het ijskraampje een ijsje te gaan kopen. Maar toen we minstens een kwartier later buiten kwamen, waren ze nog maar halverwege de rij wachtenden. Willem en ik wilden geen kwartier meer wachten, maar Henk had dat ijsje in z'n hoofd en wilde beslist wachten :-). We zeiden, dat we dan naar de winkel zouden gaan en daar een ijsje zouden kopen. Nee, hij wilde blijven. Maar, dan mag jíj kiezen. Nee, hij wilde blijven. En dan mag je ook nog even opblijven. Nee, hij wilde blijven. Ik had me er al bij neergelegd, maar uiteindelijk ging meneer overstag. We reden naar de supermarkt en Henk koos een bak heerlijk vruchtenijs uit. Daar hebben we thuis van gesmuld. Ik zette nog maar een rondje koffie bij de bolussen die we ook voor de thuisblijvers hadden meegebracht. Jan en Maria kwamen eindelijk ook thuis. Maria had bloeddoorlopen ogen. Maar nee, ze was niet moe ;-). Pfff. Het was geweldig allemaal. Maar ook wel heel intensief voor de kinderen (en ongetwijfeld voor de juffen...).

Kleine projectjes
Hier thuis had ik gisteren wat kleine projectjes opgepakt. Ik had wat laatachtig nog petunia's gezaaid. Dat is zulk heel fijn zaad. En ook de plantjes zijn ragfijn. Het was tijd om ze te verspenen. Met chirugische precisie heb ik 48 kleine plantjes verspeend.

Ze staan nu met drie tegelijk in potjes en mogen, beschut onder het houtafdak, fijn verder groeien. Ik heb aardig wat violen in mijn tuintje en die staan nu nog mooi. Maar meestal zakken die halverwege de zomer als plumpuddingen ineen. Dan kunnen ze mooi vervangen worden door de petunia's. Ik heb nog niet alle kleine plantjes verspeend. Ik nam alleen de grootste. In het zaaibakje zitten nóg minstens 48 plantjes. Wie weet herhaal ik dit klusje over een week of 2 nog een keer. Als het lukt, heb ik straks één grote petunia-zee hier :-). En dat allemaal van één onnozel pakje zaad uit de supermarkt van rond de 1,50.

Ook ben ik verder gegaan met het verwerken van mijn agf-voorraad. Ik heb me op de pepertjes gestort. Een paar weken geleden kocht ik een doos vol schaaltjes pepers. Ik betaalde er iets van 2,00 euro voor. Voor dat geld koop je normaal maar een paar pepers, maar de groentenman op de markt had geen zin om ze weer mee terug naar huis te nemen. Dus bofte ik. En kijk: het is een enorme voorraad.

Op de schaaltjes stond 'Eat me'. Ik dacht daarom, dat het zoete pepers waren, die je zó kunt eten. Ik pakte zo'n geel exemplaar en zette er mijn tanden in. FFFFFFFFFFFFFFFF. Heet!! Keek ik achterop het schaaltje en bleek dat ik zo'n beetje de heetste soort te pakken had :-). Stukje bij beetje maak ik alle pepers schoon. Ik haal er de zaden uit en halveer ze. Dan gaan ze op een bord in de vriezer, zodat ze los bevroren worden. Als ze hard zijn doe ik ze in zakjes. Zo kan ik steeds één of meer stukjes pakken en die fijn snipperen in de jus, in de (sateh)saus, door de nasi, door de macaroni, door de salsasaus, door de soep of wat er ook maar wat pit behoeft. Samen met mijn voorraadje gedroogde pepers hoef ik echt een jaar lang geen pepertje meer te kopen en ik ben blij, dat ik dit jaar geen peperplanten op mijn moesdak heb ;-). 't Beloofd een pittig jaar te worden...

Koken met wat er is

Al zo'n 25 jaar doe ik mijn aardappels-groenten-fruit aankopen zo voordelig mogelijk. En dat betekent: aan het einde van de markt. In de loop der tijd heb ik zo mijn adresjes gevonden. Mensen die het fijn vinden om hun niet verkochte waar voor een prikje weg te doen, in plaats van dat ze het moeten weggooien. De consequentie is, dat het voedsel wat ik koop niet altijd even vers meer is. Dingen als tomaten en aardbeien moet ik uitzoeken, omdat er hier en daar een beschimmeld exemplaar tussen zit. Op de meloenen zitten vaak plekjes. De bananen zijn bruin. En soms heb je heel veel van hetzelfde, bijvoorbeeld 10 bloemkolen of zo. Ik vind dat geen enkel probleem en ben altijd de koning te rijk als ik met een afgeladen auto thuiskom. Zeker in de zomer kost ons agf op deze manier maar een habbekrats. Ik geef er gemiddeld zo'n 30 euro per week aan uit en dan is er volop. Omgerekend kost het me slechts 0,24 per persoon per dag om iedereen van de nodige vitamientjes te voorzien.

Deze manier van inkopen vergt wel de nodige planning en creativiteit. Zodra ik thuiskom kijk ik al wat er snel verwerkt moet worden en bedenk dan ook hoe. De laatste tijd kom ik steeds nogal voordelig aan bananen. Dat zijn dan echt rijpe bananen, die voor het mooi binnen een paar dagen op moeten. Ik betaal ongeveer 1,50 voor een hele bananendoos vol. Die eet je dus niet zomaar uit het vuistje weg. Ook niet als je met z'n elven bent. Veel bananen gaan hier door de smoothies. 's Morgens hebben we vaak groene smoothie als/bij het onbijt. En 's avonds maak ik vaak fruitsmoothie als toetje.

Daar gaan ook altijd bananen in. In de groene smoothie doe ik water als vocht, in de fruitsmoothie yoghurt, karnemelk of sojamelk. Een poosje geleden kocht ik wat pakjes kokosmelk die aan de datum zaten. Ze lagen bij de kassa bij de Xenos voor maar 0,10 per stuk. Zo'n koopje gaat natuurlijk mee. Kokosmelk is heerlijk in smoothie!

Ik heb nu zoveel bananen liggen, dat we er teveel aan hebben voor uit het vuistje, in de smoothie, geprakt door de havermout of op de boterham. Een deel gaat de vriezer in. Ik snijd de bananen dan alvast in stukken en vries die los in. Zo kan ik eruit nemen wat ik nodig heb. Ik bewaar wat voor in de smoothies als de bananen duur(der) zijn. Of ik maak vruchtenijs. Op mijn blender zit daarvoor een speciale knop waarmee je bevroren (iets ontdooid) fruit met een beetje vocht (sinaasappelsap bijvoorbeeld) in een handomdraai tot ijs blend. Puur fruit! Niets fructose-glucosesiroop, smaakstoffen, suiker, kleurstoffen of wat dan ook. En dat dus allemaal van die 30,00 afg per week :-).

Misschien dat ik ook nog een deel bananen droog in mijn droogapparaat. Zo bekom je gezond snoep.

Vanmorgen maakte ik een maaltijdsoep met van alles wat er was en snel op moest. Wat ging er in? Eerst een scheutje olie in de pan. Ik fruitte daarin twee grof gesneden uien, 5 tenen knoflook en een bosje bosui. Daar bovenop kwamen een paar kilo gewassen en in stukken gesneden tomaat en 4 gewassen en grof gesneden paprika's. Ik sneed ook nog twee kleine pepertjes (zonder de zaden) fijn en die mochten ook mee sudderen. Terwijl alles zacht kookte sneed ik een halve selderijknol in blokjes en een prei in ringetjes. Ik haalde de staafmixer door de tomaat-paprikaprut en mixte alles tot een dikke brei. Ik deed er de selderijknol,prei en wat doperwten uit de vriezer bij, een flinke hand vermicelli, een eetlepel (zelfgemaakte) bouillonpoeder, wat zout een snuf peper. Zo liet ik alles nog een minuut of 10 koken. En klaar was de lekkere soep. We hebben er net met drie man al heerlijk van gegeten bij de lunch. De rest staat af te koelen en komt van de week wel op. Is het niet als lunch, dan wel 's avonds als iemand ineens meent 'honger' (trek dus) te hebben. Beter dan een frikandel, toch?

Er ligt nog aardig wat keukenwerk op me te wachten. Want met zo'n overvloed zorg ik ervoor dat er een deel ingemaakt wordt voor duurdere tijden. Ik heb nog wat goedkope stoofperen gescoord. Die ga ik wecken. En een doos bietjes wil ik inmaken in zoetzuur. Paprika's gaan in reepjes in de vriezer. Ik ben nog wel even van de straat ;-)

Maar je ziet, dat royaal agf inkopen niet alleen betekent, dat je 's avonds een gezonde maaltijd op tafel zet, maar ook: gezonde tussendoortjes, gezonde toetjes, gezonde ontbijtjes, gezonde lunches. Sinds ik Planteneter ben geworden ben ik groenten en fruit nog veel meer gaan waarderen. En het hoeft beslist niet duur te zijn.

Sportschool

Iedereen weet natuurlijk hoe belangrijk het is om in beweging te zijn. Als je een kantoorbaan hebt, valt het niet altijd mee om aan genoeg beweging te komen. Een abonnement op een sportschool nemen kan dan een oplossing zijn. Maar ja, hoe gaat dat doorgaans? Er wordt in het kader van goede voornemens per 1 januari of per 1 september een abonnement afgesloten. Wellicht over de drempel getrokken door een actie als: eerste maand gratis, of iets dergelijks. Men gaat de eerste week fanatiek in de sportschool aan de slag. Als het even kan minimaal 2 avonden. De tweede week gaat men al met minder enthousiasme, maar ok, men gáát. De derde week is 1 keer wel genoeg, want die andere avond hebben we een verjaardag, of hebben we het druk, of zijn we moe, of....De vierde week komt de klad erin en wordt er al helemaal niet meer gesport. Nog voordat de gratis maand om is, is de lol er al af.

Een voordeliger manier van bewegen is om gewoon te gaan wandelen. Dat is niet alleen gratis, maar ook nog eens béter dan sporten! Dat blijkt o.a. uit een onderzoek van de universiteit van Maastricht, waarover dit kantenartikeltje gaat. En ja, ook wandelen moet je volhouden. Ook voor een uurtje wandelen zijn er allerlei smoezen te bedenken, om er onderuit te komen. Maar er zijn dingen die daarbij helpen.

Ten eerste is het verstandig om sámen te wandelen. Willem is vorig jaar augustus begonnen met wandelen. Hij wandelt drie keer per week, een kleine 5 kilometer per keer. Lange tijd heb ik met hem mee gewandeld. Gewoon voor de motivatie, maar ook voor de gezelligheid en voor het samenzijn. Helaas heb ik behoorlijke bekkenproblemen. De eerste tijd heb ik de bekkenpijn, die ik de dag na het wandelen had, voor lief genomen. Het was mij belangrijker, dat Willem aan het wandelen bleef. Inmiddels heeft Willem die motivatie van mij allang niet meer nodig! Het wandelen is helemaal in zijn leven geïntegreerd. Nog altijd vindt hij het wel leuk als er iemand mee wandelt, maar het hoeft niet persé. De laatste tijd gaat Dirk vaak mee. Ook Dirk heeft een zittend beroep en heeft die beweging dus hard nodig. En laat die mannen samen maar schuiven. Ze praten een uur lang vaktaal (ze zitten beide in de ict) tegen elkaar en knappen daar geweldig van op ;-).
Als Willem vroeg in de avond gaat wandelen, gaan Jan, Maria en/of Henk ook nog weleens mee. Vaak gaan die dan op de fiets of op hun skeelers. Maar Willem wandelt ook gerust nog wel om een uur of twaalf ('s nachts). Gewandeld wórdt er!

Ten tweede helpt het om een mooie route te wandelen. Wij houden ervan om in de natuur te wandelen, maar ik kan me voorstellen, dat het ook best leuk is om in de bebouwde kom te wandelen en hier en daar naar binnen te gluren, tuintjes te bekijken of wat dan ook.

Het vaste wandelrondje van Willem is langs de molens in Kinderdijk. En het mag dan een vaste route zijn, het is allerminst saai. Elke dag ziet het er anders uit. Mooi is het altijd! Soms is het liefelijk, soms ruig. Soms bladstil, soms winderig. Meestal stil, soms met veel toeristen.

Kijk. Dit is hem dan. Willem z'n gratis sportschool:

Gaaf he?!

Korenmolen De Regt

Heeeel lang geleden, om precies te zijn: op 12 september 2012, heb ik hier op m'n blog gevraagd, of jullie je stem zouden willen uitbrengen op Korenmolen De Regt. Deze molen was één van de genomineerde molens voor De Molenprijs 2012. Als de molen de meeste stemmen zou krijgen, zou er 50.000 euro uitgekeerd worden om de kap en de wieken er weer terug op te krijgen. Korenmolen de Regt won! En dat was mede te danken aan de 1000 stemmen die er via mijn blog waren uitgebracht!

Een paar weken geleden was het zover: de molen kreeg z'n kap en z'n wieken terug. Het is werkelijk een plaatje geworden. De molen die ik niet anders kende dan een gescheurde en gebladderde stomp, staat weer stralend en fier te draaien dat het een lieve lust is.

Vanmiddag was het de officiële opening en daar waren wij ook bij uitgenodigd. Willem nam een paar uurtjes vrij van z'n werk en tegen drieën reden we naar Nieuw-Lekkerland. Daar was het al gezellig druk rondom te molen.

Er was een grote tent waar je koffie of thee kon halen. Mét een echte Kinderdijkse krakeling van Bakker Stam (de lekkerste die er zijn!).

Het was de hele dag grijs en grauw geweest, maar nu was het even stralend. Even...Want aan de Alblasserdamse kant was de lucht donker en het voorspelde niet veel goeds. Gelukkig arriveerde de burgemeester en kwam ook de Commissaris van de Koning aan. De openingsplechtigheid kon beginnen. Met enige vaart, vanwege de dreigende lucht, werden de vier kinderen van de laatste molenaar naar voren geroepen. Zij onthulden de baard van de molen waarop de (hún) naam vermeld staat: De Regt.

Nadat het doek keurig netjes van voor de baard was weggetrokken kon de molen in werking gesteld worden. Eerst kwam met luid getoeter een vrachtwagen met zakken graan aan gereden. Er moest natuurlijk wel graan zijn om te malen, hè ;-).

De zakken werden in rap tempo naar binnen gesjouwd en daarna mocht de Commissaris van de Koning de vang van de molen lichten.

Onder luid applaus begonnen de wieken te draaien.

De eerste regendruppels vielen en niet veel later regende het pijpestelen. Maar we stonden fijn droog. We waren allemaal naar de tent gegaan. Daar waren inmiddels hapjes en drankjes. De burgemeester speechte en had nog een geweldige verrassing voor de meneer die het hele proces van het maken van de kap en de wieken heeft begeleid: molenaar De Vries. Hij kreeg een koninklijke onderscheiding! En voor alle vrijwilligers die zo hard aan dit project gewerkt hebben was er ook een heel leuke verrassing. Ze kregen van de Gemeente Molenwaard een dinercheque van 500 euro! Daar kunnen ze met z'n allen fijn van uit eten.

Willem en ik maakten hier en daar nog een praatje en namen een kijkje in de molen.

De bui was gelukkig weer over. Het was al met al een heel feestelijk gebeuren en molen De Regt is echt een beetje 'míjn' molen, hoor ;-). De molen is iedere zaterdag open. Ga er gerust een kijkje nemen!

Hoewel het nog erg gezellig was, zijn we toch maar bijtijds weggegaan. We hadden beloofd om om een uur of vijf weer thuis te zijn om pannenkoeken te bakken, zodat het hier thuis ook feest zou zijn. En dat werd het :-).

Kijk nou toch eens :-)

Een wasbeertje in de Biesbosch! Hoe is het mogelijk!

vastgelegd via een cameraval van de Natuur & Vogelwacht

En er zijn ook weer jonge zeearenden.
Hoe cool is dat!

Opruimdag

Het was hier vandaag voor de zóveelste keer Opruimdag. Ja, met hoofdletter :-). Er was een goede reden. Morgenochtend krijg ik nieuwe vloerbedekking in de hal, op de trap en op de overloop. De hal was al leeg. De trap al kaal. Maar de overloop moest vandaag nog gedaan worden. Er stond een uitpuilende boekenkast, die helemaal leeg en weg moest. Ik moest wel even zin maken, om aan die klus te beginnen. Maar eenmaal bezig was het wel leuk. Ik had bedacht om plank voor plank na te lopen, de boeken af te stoffen en de boeken per plank in een kist te doen. Bij het nalopen van de boeken heb ik mezelf bij elk exemplaar de vraag gesteld of ik het boek wilde houden, of dat het weg mocht. Aan het einde van de ochtend had ik toch zomaar een metertje boeken verzameld die weg mogen. Boeken die we niet meer zullen lezen en ook wat boeken, die we dubbel hadden. Als straks de boekenkast weer ingeruimd gaat worden, kunnen waarschijnlijk de boeken er keurig in, zonder dat de kast uitpuilt :-).

Vanmiddag sleepten Maaike en ik de boekenkast naar de slaapkamer van de jongens. De 7 kisten boeken zijn verdeeld over twee stapels. Eén stapel staat bij de meiden op hun slaapkamer en één stapel in de badkamer. Tja, het is woekeren met de ruimte bij ons op de slaapverdiepingen. Dat is meteen ook de reden dat ik niet van klussen houd. Er is domweg geen ruimte om te schuiven met spullen.

Maar morgenmiddag is de klus al geklaard en kan alles in feite snel weer op z'n plaats. Ware het niet, dat ik bedacht heb om de boekenkast maar eens een ander kleurtje te geven. De kast is donkerbruin en samen met Maaike heb ik besloten, dat een licht kleurtje vast een vrolijker uitstraling zal geven. Zelfs al is de boekenkast gevuld met veel theologische boeken met donkere kaften. Nu wil ik morgen, als de vloerbedekking er ligt, met een kleurenkaart bepalen welke kleur de kast dan moet worden. En dan zo snel als mogelijk aan de kwast! Maar of dat deze week nog gaat lukken? We zitten nogal volgeboekt. En voor volgende week staan er ook alweer de nodige afspraken buitenshuis gepland. We gaan het zien. Het feit dat die boekenkisten behoorlijk in de weg staan, maakt dat ik er vaart achter zal zetten. Een goede stok achter de deur dus.

Behalve de boekenkast heb ik ook wat kisten en dozen opgeruimd, die ernaast stonden. (Ik zei toch al, dat het hier hutje mudje is? ;-)). Maar nu is er fijn wat verdwenen. Die meter boeken gaat naar Boekenstek, een hele vuilniszak vol rommel is in de container beland en er staat ook weer een zak klaar voor de Kringloopwinkel. Je zou toch denken, dat het ooit eens leeg, of op z'n minst een béétje leger, zou worden? Maar nee hoor. Met al die hamsters hier sluipt er vanzelf van alles weer binnen. Blijven opruimen dus. Misschien moet ik er vaste Opruimdagen op na gaan houden? Daar ga ik eens over nadenken. Het helpt heus om je een hele dag te concentreren op één taak.

Het hele gebeuren had alleen wel tot gevolg dat ik geen tijd en zin had om nog weer eens anderhalf uur de keuken in te trekken om voor 11 personen uitgebreid te koken. Dus had ik twee pakken tongetjes uit de vriezer gehaald om die vanavond te bakken. Ik kocht er aardappelschijfjes bij, die ik alleen maar hoefde te bakken. Het viel me nog wel mee, wat ik daarvoor betaalde: 49 cent per 500 gram bij de Lidl. Normaal gesproken maak ik die aardappelschijfjes zelf wel. Maar nu was het gemakkelijk. Niet schillen, niet snijden, niet voorkoken. Ik maakte een grote schaal salade van een flinke krop ijsbergsla, een zakje rucola, doorgesneden snoeptomaatjes en een blikje maïs. En voor het toetje kocht ik een pak vanillevla en een pak vanilleyoghurt. Zo was ik best snel klaar en iedereen smulde.

Vanavond wilde ik eigenlijk nog de strijk doen. Maar ik had niet zo heel veel zin meer en heb bovendien vanmiddag mijn knie verdraaid. Dus was het helemaal niet erg, om uitgebreid voor te lezen aan Henk, die ik naar bed bracht. Ik heb een gouwe ouwe onderhanden: ¨Het kerstfeest van twee domme kindertjes¨, van W.G. van der Hulst. Heerlijk om dat dramatisch voor te lezen :-). Henk moest bijna huilen om die twee kindjes die verdwaalden in het grote bos. En het was zó bitter koud...

Na de koffie heb ik ook voor Hans voorgelezen. Dat was uiteraard van een ander nivo :-). Hans zit in 4 HAVO en is behoorlijk dyslectisch. De boeken voor zijn lijst mag hij in luisterboekvorm doen, maar voorlezen door ma kan natuurlijk ook. Dus las ik ¨De grote zaal¨ van Jacoba van Velden en deed dat maar een tikje minder dramatisch ;-).

Maria was een boekverslag aan het maken en las haar samenvatting voor. Die gaf ik wat aanwijzingen en daarna hielp Willem haar met het typen en de vormgeving.

Verder hadden we een lekker rustige avond en heb ik nog wat toertjes aan m'n strependeken gehaakt. Inmiddels is het alweer half 12 en het wordt tijd om naar bed te gaan. Ik ben benieuwd naar de nieuwe vloerbedekking morgen. Het zal vast enorm opknappen!

Vroege vogels

Vanmorgen ben ik samen met Maaike naar het Natuurcentrum in Papendrecht gegaan om een Vroege Vogelwandeling te doen. We moesten er om 7.00 zijn. De morgen was prachtig, maar wel fris. Het was maar 4 graden.

Bij het Natuurcentrum verzamelden zich zo'n 35 mensen. Er waren drie gidsen die elk zo'n 10 wandelaars meenamen. Het leuke was, dat onze gids Maaikes biologieleraar was :-). Vol verwachting gingen we op pad. We zouden vooral gaan luisteren en kijken naar vogels, maar natuurlijk zouden we ook kijken naar andere mooie dingen op ons pad.

Al direct toen we op pad waren en verschillende vogels hadden gehoord, wees de gids ons op de prachtig bloeiende en heerlijk geurende meidoorns.

Steeds liepen we een stukje en hielden dan stil om te luisteren. De gids vertelde dan welke vogels we hoorden en wat karakteristiek was aan die vogelgeluiden.

We waren nog maar een kwartier op pad, toen iemand ineens ontdekte dat er een stukje voor ons uit een ree op het pad stond.

Oh, wat leuk!

Ik kreeg geen genoeg van de mooie doorkijkjes in het prachtige morgenlicht.

En dan ook nog eens overal die uitbundig bloeiende bloemen.

Het fluitekruid, wat net kant is.

De uitgebloeide paardebloemen.

De gids liet zien hoe bijen vaak gaatjes maken in de bloemen van de smeerwortel om zo bij de nectar te kunnen komen.

En ineens ontdekte ik wéér een ree. Een bok.

Jammer dat ik geen telelens op m'n fototoestel heb!

We liepen langs een knotwilg, waar elk jaar een eend in zit te broeden. De gids keek of de eend er nog zat, maar het nest was leeg.

De wandeling duurde tweeëneenhalf uur en het was zeer de moeite waard. Zó dichtbij huis. Zóveel moois. En dan ook nog gratis :-). Ik wil dit beslist vaker gaan doen. Ook al had ik de rest van de dag flink veel bekkenpijn....

En ik moet eens kijken of ik volgende week tijd heb om wat meidoornbloesem te gaan plukken om er siroop van te maken.

Rouw in onze familie

Er kwam rouw in onze familie. Woensdagavond overleed mijn ome Jan, broer van mijn vader. Hij is nog geen week ziek geweest. Ome Jan is 85 jaar geworden. Het rare is, dat hij in onze beleving helemaal geen oude man was. Hij was nog zó vitaal. In januari ontmoette ik hem voor het laatst. Hij was toen bij mijn vader op z'n verjaardag en fietste nog van Nieuw-Beijerland naar Albasserdam heen en weer alsof het niets was. Het maakt zijn overlijden nog heel onwerkelijk.

Intussen moet ik er steeds aan denken, dat het ene geslacht gaat en het andere komt. Mijn vader komt uit een gezin met 11 kinderen. Daar zijn er nu nog maar vier van in leven. Twee broers van mijn vader overleden jong. De andere ooms en tantes hebben deel uitgemaakt van mijn leven. Ik realiseerde me deze week wat een belangrijke plaats ooms en tantes eigenlijk hebben in mijn herinnering. Zou ik later zo ook een stuk(je) herinnering zijn in de hoofden en harten van m'n neefjes en nichtjes? Ik heb er nota bene meer dan vijftig!

Intussen schiet de vakantie hier alweer hard op. En de kledingwissel gelukkig ook. Iedere dag gaat er meer uit, dan dat erin komt. Da's mooi.
Vandaag deed ik de kleding van Maria. Ik had zóveel op voorraad in haar maat, dat ik een grote tas vol nog goede kleding kon doorschuiven. Eerst wilde ik het m'n buurmeisje geven, maar die hoefde het niet. Nu gaat het naar een dochter van m'n vriendin. Fijn dat het een goede bestemming krijgt.

Maria heeft een vriendin te logeren en vanmiddag gingen ze zwemmen in Sliedrecht. Ma mocht taxiën ;-). Dat was niet erg, want ik kon dan meteen nog even wat boodschapjes doen. Ik ging naar Papendrecht om er muntgeld uit de automaat bij de bank te halen. Ik liep even langs de winkels en drentelde zomaar zonder bedoeling bij Van der Ven naar binnen. Dat is een kledingwinkel die faillisementsuitverkoop heeft. Alles werd verkocht voor slechts 3 euro per stuk. Ik vond er een mooie spijkerbroek voor Koos en één voor Leendert en betaalde er in plaats van 60 euro slechts 6 euro voor. Dat is nog eens boffen!

Daarna reed ik langs Ron's Bloemensjop. Ik had in de krant gezien, dat ze daar geraniums hadden voor maar 50 cent per stuk. Ik heb me eerst aan alle mooie bloemen lopen vergapen en had het liefst de halve bloemenwinkel leeggekocht. Pff, wat werd ik hebberig. Maar nee, ik heb me keurig aan m'n 'lijstje' gehouden en zocht 12 mooie geraniums uit. Ik hoop er de hele zomer plezier van te hebben en wil ze daarna proberen over te houden.

De rest van de middag heb ik me beziggehouden met de was en de strijk. Daar hoef ik nu nooit naar te zoeken, hè.

Ik kookte heel luxe asperges. Die had ik maandag van de markt meegenomen. Een kistje gevallen asperges, die ik voor een prikje kreeg, omdat er een paar gebroken waren. Van die gebroken asperges kook ik lekker soep voor het weekend. Mmm!

Vanavond hebben we de houtkachel nog maar eens aangestoken. Wat is het vandaag koud ineens! Er wordt zelfs vorst aan de grond voorspeld voor vannacht. Dat zal morgenvroeg bibberen zijn, als Maaike en ik een Vroege Vogel-wandeling gaan doen.