Zaterdag zijn m´n nieuwe moestuinbakken af gemaakt. Wat een feest was dat!!
Toen wij hier zes jaar geleden kwamen wonen, was het m´n grote wens, om in een deel van de tuin te gaan moestuinieren. Ik begon heel klein, zomaar op een afgeschoten stukje grond. Langzaam breidde de tuin uit. De laatste twee jaar had ik twee driehoekige stukken moestuin. Samen zo rond de 35 vierkante meter, schat ik.
Waar ik nogal tegenaan liep, is, dat er eigenlijk maar een kleine toplaag met goede aarde was. Daaronder ligt puin. Regelmatig zag ik op internet bij verschillende moestuinierders, dat ze tuinden in verhoogde bedden of moestuinbakken. Dat leek me wel wat. Dan zou ik vanzelf aan een veel dikkere toplaag met goede grond komen. Ik liet Willem plaatjes zien en hij begon wat te ontwerpen. Hij maakte zelfs al een prototype van een bak om bepaalde scharnieren te testen. Hij zag er ook wel wat in.
Op een dag liet hij Koos meekijken. Koos heeft een eigen bedrijf in bestratingen en tuinaanleg en doet daarbij ook best veel in hout. Hij vindt het ook heel leuk om ontwerpen te maken. Samen met Willem maakte hij het plan af en wilde in de winter op de zaterdagen het plan uitvoeren. Zo gezegd, zo gedaan.
Een paar weken geleden kwam hij voor de eerste keer. Nu heeft Koos op zaterdag papa-dag, omdat Willemijn dan in haar winkel staat. (ja, ja, het is een bedrijvig stel :-)). Maar kijk, hij nam dan gewoon de kinderen mee en oma kon dan mooi oppassen. Zo paste het allemaal precies in elkaar. Het was leuk om Vera en Walter een paar zaterdagen om me heen te hebben. De eerste keer dat ze kwamen, liep Walter nog nét niet. De laatste keer, liep hij als een kievit. Zo mooi!
De moestuin werd eerst helemaal leeggetrokken. Daarna werden de bakken opgebouwd. Koos heeft er heel goed hout voor gebruikt, zodat de bakken lang mee kunnen. Het was best een uitdaging om alles ´strak´ te krijgen, want het terrein loopt af. Op de laatste zaterdag moesten de achterwanden geplaatst en alles afgesteld worden. En daarna kon de grond erin. Willem en Koos hadden berekend dat er een kleine 10 kuub in ging. Koos had eerder al twee kuub grond gehaald bij een loonbedrijf hier op ons dorp. Dat lag in de grootste bakken als onderlaag. Deze aarde was echter niet van topkwaliteit. Koos mopperde over de bonken erin. Maar er zou bij het loonbedrijf ook een betere kwaliteit tuingrond komen en die zou Koos dan voor de rest gebruiken. En zo gebeurde. Koos reed zaterdag een paar keer heen-en-weer en er kwam echt práchtige tuingrond met lekker veel wormen erin en zónder bonken!
Koos mocht het kraantje van buren een paar huizen verderop gebruiken en verder waren er de nodige handjes: Willem, Jan, Maria en Henk waren van de partij om te scheppen, te harken, te kruien en alles te doen wat gedaan moest worden. Het was echt een feest om te zien hoe het met het uur mooier werd! Maria had Julian ook meegenomen en samen met Vera en Walter hadden die kinders een prachtige dag.
En nu kan het grote moestuinfeest beginnen. De uit de oude tuin uitgegraven rabarberplanten hebben een nieuwe plaats gekregen. Hopelijk overleven ze de verhuizing! Ik had ook wat vaste kruiden: bieslook, citroenverbena, rozemarijn, maggiplant. Maar die heb ik weggedaan. Daar koop ik wel wat nieuwe plantjes voor. De leipeer, die langs de erfafscheiding stond, is verplaatst naar de voortuin. En de moerbei heeft bij de buurvrouw een nieuw plaatsje gekregen.
Je snapt wel, dat ik haast niet kan wachten om echt aan de slag te gaan. Ik ben, om te beginnen, stekken aan het kweken voor zoete aardappel. En natuurlijk maak ik plannetjes :-). Wát zal ik wáár gaan zetten? Nog heel even wachten en dan begin ik met voorzaaien.
Er was nog een klein beetje tuingrond over. Koos vroeg, of ik dat dan maar op de punt moestuin aan de andere kant van het pad wilde hebben. Ja, dat was best. Maar dan moest ik eerst snel het rijtje wortels rooien, wat daar nog stond. En zo kwam er nog een heerlijke moestuinschat uit de grond!
Zo mooi, hoe dat gewoon in de winter in de grond bleef en regen, sneeuw en koude overleefde. Het was bijna 1700 gram. We hebben een deel gegeten met gekookte aardappels en gestoofde vis. De rest wordt hutspot. Hoe leuk en hoe heerlijk als je zo van je eigen erf kunt oogsten. Dat is minstens 25 jaar m´n droom geweest. En ik verwonder er me nog altijd over, dat die droom uitkwam...
