Sinds ik vorige week schreef over de aanrijding, kwam er een stroom van meeleven op gang. Heel veel mensen staken me digitaal een hart onder de riem, er kwamen lieve kaarten over de post en er werden zelfs kadootjes bezorgd. Dat heeft me echt enorm goed gedaan! Iedereen heel hartelijk dank hiervoor!!
Intussen is het vandaag alweer een week geleden. En langzaamaan krijgt het een plekje. De eerste dagen zat die ´film´ van het gebeurde continue in mijn hoofd. Dat is nu gelukkig wat afgezakt. Al zit het nog allemaal vlak onder de oppervlakte en piept het wel nog steeds op.
Dat komt ook wel, doordat ik nog elk ogenblik de lichamelijke gevolgen voel. Ik heb nog flink last van mijn nek en voel me snel moe. Daar geef ik dan ook goed aan toe. Ik doe een middagdutje en slaap dan gerust een uur. En ´s avonds, na het eten, zak ik op de bank ook nog weer in slaap.
En dan is er natuurlijk ook de praktische kant. We zijn vorige week meteen op zoek gegaan naar een andere auto. Vrijdag hebben Willem en ik een proefritje gemaakt in een Ford Transit en die gaat het ook worden. Ik moest wel iets overwinnen om weer achter het stuur te kruipen. En zéker, omdat het een vreemde auto voor me was. Maar ja, daar moet je gewoon doorheen, he. Er moet nu eenmaal elke dag gereden worden voor de webshop. Maar ik ben nog niet helemaal over mijn angst heen.
Verder ben ik wel weer aan het werk gegaan. Maar ook daarin doe ik het zo rustig aan als mogelijk is. Alleen beginnen deze week de workshops weer. En dat is best een klus. Zeker zo´n eerste keer. Ik wil vandaag vast beginnen om de workshopzolder te stoffen en netjes te maken. Als ik het werk zoveel als mogelijk is verspreid, zal het vast goedkomen.
Over de workshops gesproken: er zijn hier en daar nog een paar plaatsen vrij voor de workshop ´Bak je eigen brood´. En voor de workshop dranken fermenteren, die ik in maart hoop te geven, is zelfs nog veel plaats. Dat is ook heel leuk om eventueel met een groepje te doen. Zo richting het voorjaar, is het geweldig, om te leren, hoe je zelf gezonde en lekkere frisdrank maakt. Meer info vind je hier.
Ik geniet ervan, dat de dagen al zo lekker lengen. Ondanks dat het koud is en de komende tijd ook nog eens regenachtig, voel ik de lente komen. En m´n kippetjes voelen het ook! Gisteren vond ik weer het eerste eitje na de winter.
Zo leuk is dat! Ik kreeg van iemand de verbaasde opmerking: ik wist niet dat kippen in de winter geen eieren leggen! Nou, dat is toch echt zo. Veel kippen leggen in de winter helemaal geen eieren, sommige leggen er af en toe één. Het heeft te maken met het ontbreken van licht. Daarom wordt er in de commerciële kippenhouderij gebruik gemaakt van daglichtlampen, die in de winter de dagen kunstmatig lang maken. De kippen blijven dan eieren leggen. Ook mensen die hobbymatig kippen houden, maken soms gebruik van lampen. Zelf doe ik dat niet. Ik vind het wel een fijn idee als m´n kippen in de winter gewoon een rustperiode hebben. Ze moeten dan ook herstellen van de rui en hebben meer energie nodig om zich warm te houden. Het zorgt er meteen ook voor, dat je meer leeft volgens de seizoenen. Hoe blij kan je zijn, met zo´n eerste ei: de lente komt!
Ik verlang ernaar om weer in de moestuin aan de slag te kunnen. Op andere jaren verheugde ik me rond deze tijd al over de bieslook of de rabarber die boven de grond piepte. Dat is nu even anders, want mijn moestuin is op de schop. Koos maakt moestuinbakken voor me. Het is best een klus, maar het wordt helemaal naar mijn zin. Nog eventjes geduld...
En zo probeer ik de draad weer op te pakken. Voor vandaag is dat: heel veel pakjes klaarmaken in de webshop en vanavond met Willem naar mijn zwager in het verpleeghuis. Want dat is er vorige week uiteraard niet van gekomen.
