Het is hier echt weer een dolhuis. Ik rol van het één in het ander.
Maandag en dinsdag waren dan nog enigszins ´normale´ werkdagen. Zij het, dat we nog niet helemaal bij waren met het verwerken van de orders van vorige week. Dus was het die twee dagen flink aanpoten.
Intussen had ik het nodige keukenwerk. Vandaag is Willem namelijk jarig en zaterdag hopen we onze verjaardagen samen te vieren met ons gezin en onze familie. We wijken dan uit naar een zaaltje, omdat het in huis allemaal niet meer past. Iedereen mag blijven eten, zoals altijd op zaterdag. Alleen hebben we in dat zaaltje geen mogelijkheid voor frituren en zullen er dus geen frieten zijn. Ik heb alvast een hele grote pan erwtensoep gemaakt. Alles met vers gesneden groenten. Daar ben je toch altijd wel een tijdje mee bezig.
Nu nog tomatensoep, eisalade, aardappelsalade, taarten...
Tegelijk doe ik mijn best om de keldervoorraad wat te laten slinken. Er staat nu echt voor een weeshuis.
Het vergt even wat meer denkwerk en wat meer tijd. Ik heb bijvoorbeeld ook best een flinke voorraad met allerlei droogbonen en andere peulvruchten. De spliterwten raken nu aardig op. Nog één keer zo´n hele grote pan erwtensoep maken en ik ben er doorheen. Maar dan zijn er nog witte bonen, bruine bonen, mungbonen, rode linzen, groene linzen, zwarte bonen etc. Daar moet ik serieus mee aan de slag. De gerechten die je ervan maakt, vergen enige planning, omdat het meeste droge voedsel eerst moet weken en daarna wat langer moet koken (of in de hooimadam staan).
Dan heb ik nog aardig wat weckspul van een paar jaar oud. Geeft niets, want het is nog prima. Maar het is zo langzamerhand wel prettig om wat op te gaan maken. Het staat er ten slotte niet voor de sier, al vind ik zo´n voorraad een erg prettig gezicht.
Gisteren was het, net als maandag en dinsdag, wéér heel druk in de webshop. Dat is zo raar: soms heb je dagen, dat het allemaal handzame pakketten zijn. En soms zijn het allemaal enorme en loodzware dozen. Het was zware-dozen-dag....
En dat niet alleen ... ik had ook ´ineens´ de schilder over de vloer. Die belde dinsdagmiddag op, of hij woensdag kon komen beginnen. Nou, dan zeg ik geen ´nee´, want ik ben veel te blij, dat hij komt. We proberen hem elk jaar wat te laten doen. Vorig jaar is hij buitenom helemaal rondgekomen (over twee jaar verdeeld). Nu is hij binnen bezig. Er worden sowiezo drie trappen geverfd. Twee staan al zes jaar in de grondverf. (oeps). Eén heeft Leendert iets van anderhalf jaar geleden ofzo gemaakt en was ook nog onbehandeld.
Toen ik om kwart over 5 thuis kwam bij de pakketdienst vandaan, was ik zo gaar als wat. Maar om nu halverwege januari al je goede voornemens op te geven...Nee! Ik ging niet snel even macaroni koken, of pannenkoeken bakken of één of andere snelle maaltijd op tafel toveren. Ik ging voor het échte werk en maakte curry. Dat had ik al tenslotte al eerder bedacht, want de halve pompoen, die nog in de koelkast lag, moest op. Maar hé, daar kon dan meteen ook wel een pot sperziebonen uit 2023 bij opgemaakt worden :-).
Ik kookte er rijst bij en voelde me heel voldaan. De curry viel erg in de smaak en ik schepte meteen een portie op een bord en deed dat in de vriezer. Dat is voor volgende week dinsdag, als Willem en ik weer naar het verpleeghuis gaan en Henk alleen eet.
Ook vandaag was er veel keukenwerk te doen. Ik ´oefende´ wat gerechtjes, die later in de culinaire rubriek van Terdege komen. Dat kwam verder mooi uit, want ik had meteen avondeten. We aten geroosterde wintergroenten en de mannen een vleespakketje. Als toetje waren er appelbloemen. Feestelijk eten op Willem z´n verjaardag :-).
Vanmiddag haalde ik ook alle boodschappen, die we nodig hebben voor zaterdag. Alleen frisdrank moet nog gehaald worden. Dat hoop ik morgenavond even samen met Willem te doen. Kan hij fijn even helpen slepen.
Ik zie dat het alweer bijna half 12 is. Hoogtijd om de binnenkant van mijn ogen eens te gaan bekijken.
