En zo was het ´zomaar ineens´ Nieuwjaarsdag 2026!
Eigenlijk was het al een beetje traditie om in de laatste week van het jaar een logje te schrijven met een terugblik op het moestuinjaar. Maar daar kwam precies niets van :-). Het was gewoon nét even te druk. Al was het maar, doordat er maandag weer een lief, klein, kleindochtertje werd geboren! Hans en Thirza zijn papa en mama geworden van Elizabeth (doopnamen: Jantine Dirkje Adriana). We zaten ´s morgens nét aan de koffie, toen Hans belde. Oh, wat een wonder toch weer! Natuurlijk pópelden we, om de kleine Elizabeth te mogen ontmoeten. En dat gebeurde ´s avonds, heel gezellig, samen met de andere opa en oma. Zo mooi, om zo´n kersvers babietje in je armen te mogen hebben! En om dan te zien, dat haar oortjes hetzelfde eruit zien, als die van haar mama. En dat ze prachtige, zwarte haartjes heeft, net zoals haar papa had, toen hij geboren was.
 |
| op verzoek van de ouders, vanwege de privacy, met afgedekt gezichtje |
Elizabeth is ons dertiende kleinkind. Het grappige was, dat ons oudste kleinkind, Willem, juist maandag stage liep bij het bedrijf, waar Willem werkt. Ja, lekker verwarrend, he. Maar echt: opa Willem Luijk met kleinzoon Willem Luijk. Dat moest toch hier en daar even uitgelegd worden aan diverse collega´s.
Maria en ik hadden het druk met de laatste bestellingen van het jaar. En het was maar goed, dat we het druk hadden, want het was bibberkoud in de shop. Zaterdag was aan het eind van middag de CV-ketel kapot gegaan. Er stond een fout-code in het display en Willem heeft nog van alles geprobeerd om het ding weer aan de praat te krijgen. Helaas lukte dat niet. Nu was het zondag niet zo erg om zonder verwarming te zitten. We zaten die dag vooral in de huiskamer, waar we de houtkachel aan hadden. Daar was het dus lekker warm. In de rest van het huis werd het per uur kouder :-(. ´s Nachts sliep ik daarom maar met een (slaap)muts op. Afijn, we zijn ´s morgens om 7.00 direct gaan bellen naar onze loodgieter. Er zou ´s middags een monteur komen. Tot die tijd, werkten we dus in de kou. Gelukkig kreeg de monteur de verwarming weer snel aan de praat en daarna werd het per uur weer wat warmer (vloerverwarming, dus dat gaat niet zo snel).
Ook dinsdag was het nog even een razenddrukke dag in de shop. Ik kreeg niet alle pakketten meer ingepakt om naar de post te brengen. Maar het allerlaatste beetje zouden Maria en ik dan op Oudejaarsdag nog wel even doen. Dan konden er nog tot 14.00 uur pakketten ingeleverd worden bij het pakketpunt. Maar eerst zou het ´oliebollenfeest´ zijn.
Traditiegetrouw bakte ik weer oliebollen en appelbeignets. Voor de appelbeignets had ik dinsdagavond, toen we terugkwamen van het bezoek aan Willem z´n broer, de appels al geschild, uitgeboord en in schijven gesneden. Met de rest van de klus starte ik op Oudejaarsdag om 5.00 uur. Eerst maakte ik oliebollenbeslag. Terwijl dat stond te rijzen, knutselde ik de appelbeignets in elkaar. Om een uur of 8 begon ik met bakken. Toen de eerste kinderen en kleinkinderen zich rond tienen meldden, om te keuren, was het bakken al een eind gedaan. Ik zette koffie en terwijl de één na de ander binnenrolde bakte ik de laatste bollen en de laatste beignets. Het werd een erg gezellig ´oliebollenfeestje´.
Toen de laatste proevers vertrokken waren, was het al over twaalven. Maria en ik hebben toen nog even voor de allerlaatste keer van het jaar flink gas gegeven en ruim op tijd kon Willem met de laatste lading naar het pakketpunt rijden.
Intussen hielp Maria mij nog even om het huis glad te trekken. Het was echt een janboel met overal restjes oliebollen, vette vingerafdrukken, speelgoed en een ontplofte keuken. Maar met z´n tweeën heb je de boel ook weer zó aan kant. En daar kwam JH om in alle rust ook nog even wat te proeven. Ook voor hem zat het werk erop en even later vertrok hij met Maria en de kinderen naar huis en daalde de rust hier neer.
Aan het einde van de middag arriveerde Trijnie met Vesper. Zij kwamen logeren, want papa Gerwin had nachtdienst. We hadden ook een vriend van Henk te logeren. En zo zaten we even later met z´n zessen aan de erwtensoep, die ik de dag ervóór had gekookt. O nee, met z´n zevenen! Ook Jan was van de partij. Die had meegedaan aan de Oliebollenloop in Schoonhoven. Hij had de 15 kilometer gedaan en was negende geworden. Echt een prestatie! Henk had hem bij de pont opgepikt en ook hij moest natuurlijk mama´s oliebollen keuren. En, vooruit, ook maar meteen meeëten. Wél zo handig :-).
Oudejaarsavond gingen we eerst naar de kerk. Daarna deden Willem, Trijnie, Henk en William een spel, terwijl ik caterde.
Trijnie had o.a. ´stinkkaasjes´ en stokbrood meegenomen. Voor we er erg in hadden, was de avond om en ging Trijnie Vesper wakker maken. Willem las Psalm 90 en deed een dankgebed. Al snel daarna telden we af naar twaalf uur en wensten we elkaar een Gelukkig Nieuwjaar.
We liepen nog even naar buiten om ook de buren een Gelukkig Nieuwjaar toe te wensen. In ons dorp is het altijd wel rustig. We wonen buitenaf en keken naar het kleurige vuurwerk boven het dorp.
Na een half uurtje vonden we het welletjes en kropen heerlijk onder de wol.
Wat zal het nieuwe jaar ons brengen? Wat is er meteen in het nieuwe jaar al veel verdriet! Wat ben je dan blij, als je een ´gewone´ Nieuwjaarsdag hebt. Dat de lucht zo mooi kleurde.
Dat de logé´s weer naar hun eigen huis zijn. Dat je eerste was al gedraaid is. Dat je bedenkt, wat je gaat bakken voor je verjaardagsvisite (morgen). Dat je zo fijn nog wat breide en borduurde. Dat de kat snurkt en de kachel lekker brandt. Het kan allemaal zó maar anders zijn.
