Vrijdag was de eerste dag van dit jaar, dat ik weer in de webshop bezig was met het verzendklaar maken van bestellingen. Er is die dag meteen een flinke lading naar de post gebracht. Maar er was ook nog een heel stapeltje orders blijven liggen tot vandaag.
Vandaag voelde het eigenlijk pas echt als de eerste normale werkdag. Misschien ook doordat Willem weer naar zijn werk in Barendrecht moest.
Ik begon al vroeg met het schrijven van een rubriek voor de Terdege. Daarin schrijf ik één keer in de vier weken een rubriek die ´Tips van Teunie´ heet. Ik kreeg vorige week al een vriendelijke reminder om mijn schrijfsel in te leveren. En ik had dus serieus mijn laptop meegenomen op ons mini-uitstapje naar Texel. Maar nee, die laptop is dichtgeklapt gebleven. Ik had echt behoefte om even twee dagen niets te móeten. Maar goed, dat is natuurlijk toch een vorm van struisvogelpolitiek, want dat werk bleef gewoon op me liggen wachten. Dus, hup, eerst die rubriek dan maar. Het scheelde, dat ik de tips al wel bedacht had. Ik hoefde er alleen woorden aan te geven en er een quote/spreekwoord/gezegde bij te zoeken.
Daarna pickten Maria en ik net zolang orders, totdat we geen loopruimte meer hadden. Overal stonden mandjes en bakken opgestapeld van de bestellingen, die vandaag naar de post zouden gaan. Meestal doen we het picken vóór de koffiepauze van 10.00 uur. Maria maakt dan meteen een inpaklijst van producten, die niet meer voorverpakt in het schap liggen en dus aangevuld moeten worden. Na de koffie begin ik dan orders in te pakken en Maria verpakt producten. Ook Anne-Marie was er vanmorgen, dus de dames konden gezellig samen aan de slag.
Vandaag was mijn eerste taak na de pauze het plaatsen van de weekbestelling bij Molen De Driekleur. Daar moet ik elke maandag vóór 12.00 uur besteld hebben. De molenaar maakt dan op dinsdag mijn bestelling klaar en ´s avonds gaat Henk die ophalen.
Daarna liep ik naar het eierstalletje verderop langs de weg. Er waren wat grote potten advocaat besteld en ik had alleen nog maar kleine potjes. Dus moest er vandaag ook nog even ´Lamme Teun geklapt worden´, zoals we dat hier zeggen. Onze buren van een paar huizen verderop hebben 150 kippen lopen en de eieren zijn heerlijk. Geen legbatterij-eieren uit Verweggistan, maar eieren van vrije, blije kippen uit Bleskensgraaf :-).
Weer thuis kon ik nog steeds niet met inpakken beginnen. Ik moest eerst een aantal wonderpannen schoonmaken, assembleren en verpakken. We proberen die altijd op voorraad te hebben, maar in de decembermaand was de hele voorraad opgegaan. Deze weken poets ik alleen wat er verkocht is. Zodra ik een avondje ruimte heb, wil ik weer een voorraadje maken. Dat werkt stukken fijner dan dat ad hoc gebeuren.
Met dat ik de pannen klaar had, was het alweer tijd voor de lunch. Ik at gezellig met Maria en Julian een boterham. Esther lag te slapen. Die at pas ná ons haar boterhammetje. Toen stond ik intussen al achter het fornuis om advocaat te maken. Het moest om 14.00 uur klaar zijn, want ik had aan een klant beloofd, dat zij haar bestelling rond die tijd kon afhalen. Het lukte prima en ein-de-lijk kon ik dan achter de inpaktafel gaan staan om in te pakken!
Ik was pas om 10 voor 5 klaar en reed meteen naar de pakketdienst. Heerlijk hoor, zo´n grote hoeveelheid, die op de post kon. Ik denk, dat we morgen onze achterstand wel weggewerkt kunnen krijgen.
Eigenlijk had ik voor vanavond ook nog de nodig plannen. Maar mijn rug en vooral mijn benen vinden het voor vandaag genoeg geweest. Ik heb nog even lekker gekookt en daarna vond ik het geschoten.
Tijd om wat dingen uit te denken. Donderdag hoopt Willem jarig te zijn en zaterdag vieren we bij leven en welzijn onze verjaardagen in een zaaltje hier in de buurt. Dus ben ik vast aan het bedenken, wat ik klaar ga maken aan taart en buffet. Dat is een mooi klusje voor op de bank.
Ook denk ik na over het reduceren van mijn kelder-voorraad. Ik merk al een tijdje, dat ik verval in een patroon van eten en drinken. Ik koop elke week een beetje hetzelfde in, maak elke week een beetje hetzelfde klaar. En zodoende zijn er spullen in mijn kelder, die gewoon nooit op gaan en alleen maar oud liggen te worden. Dus heb ik mezelf ten doel gesteld om voorlopig even minder spullen in te kopen, maar maaltijden te maken met wat er is. Het leuke is, dat dat weer ouderwets een beroep doet op mijn creativiteit in de keuken.
Vrijdag had ik een verrassend lekker stoofpotje gemaakt met shoarma-vlees, zoete aardappels, een halve pompoen, uien en 5-spices. Ik serveerde er rijst bij. Er bleef wat stoofpot over. Ik besloot meteen te bedenken, hoe ik dit restje zou verwerken. Ik had het natuurlijk ook in de vriezer kunnen schuiven. Maar wie weet hoe lang het dan zou duren, voordat het weer op tafel zou komen. En juist ook de vriezer wil ik een stuk leger zien te krijgen.
Het restje is intussen verwerkt in wraps uit de oven. Eerst verwarmde ik het stoofpotje. Ik roerde er een bakje gehalveerde tomaatjes door. Ook ging er nog een klein schaaltje spruitjes door (over van donderdag). Ik vulde er 8 wraps mee, die ik in een ovenschaal deed. Er gingen plakjes brie op (ook al een restje) en verder raspte ik er nog wat kaas over. Even 20 minuten in de oven en smullen maar.
De wraps gingen schoon op. Nu moet ik nog iets bedenken voor de halve pompoen, die in de koelkast ligt. Misschien maak ik soep. Misschien pompoentaart. Of pompoencurry? Ja! Dat ga ik doen. Dat komt dan woensdag op het menu. Dan kan ik meteen een potje sperziebonen uit de weckvoorraad verbruiken. En die ene paprika, die nog in de koelkast ligt.
Zaterdag maakte ik zo ook een restjes-cake in de wonderpan. Van een opengebarsten pakje cakemix uit de shop en een restje stroopwafelcakemix. Voor het lekker ging er nog wat amandel-extract door. Super lekker. En ook weer super handig, zo´n cake op zaterdag. Eerst kwamen Jaap en Maaike met de kinderen een bakkie doen. Met cake natuurlijk. Zij aten deze keer niet mee. Maar Wim & Geertje en Leen & Thea kwamen wél met kids op de zaterdagse frieten af. Om 20.00 uur een bakkie koffie met cake als afsluiter.
 |
| lekker lachen om foto´s uit de (hele) oude doos. Nou ja, uit de Google foto´s dan :-) |
 |
| Kijk die Lukas al wijs in de kinderstoel zitten! |
Nou, toen was de cake een eind op. Gisteren nog een plak bij het zondagse bakkie koffie. En vanmorgen kreeg Henk het allerlaatste plakje mee naar z´n werk. Die had vandaag ook weer z´n eerste echte werkdag. Vorige week heeft hij alleen op maandag voorbereidend werk gedaan. Vanaf dinsdag was het werken gedaan vanwege de sneeuw en de vorst. Had hij zomaar een weekje extra vakantie! Maar nu is het echt uit met de pret.
Vandaag kwam de tuin langzaam maar zeker weer onder de witte sneeuwdeken vandaan. De Nieuw-Zeelandse spinazie is verworden tot snot. Tot aan de vorst heb ik daar elke dag de kippen nog blij mee gemaakt. Maar nu moet ik van de week de zooi die er over is maar eens weghalen. Ik krijg alweer heel veel zin in het voorjaar. Heb al een beetje zitten bedenken, wat ik dit jaar wil zaaien en planten. En vorige week kwamen de nestkastjes binnen, die ik van de kinderen voor mijn verjaardag kreeg. Het is een mussenvilla en een kastje voor een winterkoninkje. Ik ga de kastjes eerst nog beitsen. Dan gaan ze langer mee. Hoe leuk zal dat zijn, als er dit voorjaar vogeltjes in komen!
Ik vind, dat je het ´s avonds al goed kunt merken, dat het langer licht is. ¨We gaan de goede kant op,¨ zeggen Willem en ik dan tegen elkaar ;-).
