Vorige week vrijdag was ik jarig. En omdat 2 januari de eerste werkdag van het jaar was én omdat op 2 januari iedereen wel zo´n beetje klaar is met alle festiviteiten, vierde ik mijn verjaardag niet. Willem hoopt volgende week jarig en te zijn en dan kunnen we het mooi in één keer vieren :-).
Toch was er ´s morgens nog wel een feestelijk bakkie koffie, met de mensen, die nog heerlijk in de (kerst)vakantiemodus stonden en een bescheiden feestje wel zagen zitten.
Ik had al bijtijds de wonderpan aangeslingerd om een lekkere, grote cake te bakken. Geen enkele cake is zó lekker, als een goede cake uit de wonderpan! En dat werd volmondig (om dat woord maar te gebruiken) beaamd door de kinderen en kleinkinderen die rond tienen kwamen binnendruppelen.
Het was heel gezellig en ik werd enorm verwend! De kado´s waren nog wel niet allemaal geleverd, maar de toezeggingen werden via foto´s alvast aangereikt. Helemaal niet erg. Nu verheug ik me alvast op wat er gaat komen :-).
Willem gaf me een veelzeggend kado: ik mag me voorlopig nog wel een poosje het vuur uit de sloffen lopen. Ik kreeg een paar nieuwe crocs. Ha, ha! Ik loop al minstens 20 jaar op die dingen en vind ze fantastisch zitten. Ook heb ik er nooit koude voeten in. En met een paar goede (echte) crocs doe ik jaren! Ik vraag me weleens af, hoeveel kilometer ik op één paar crocs afleg...
Van mijn vriendin Wilma, die ook van de partij was, kreeg ik een fijn wandelgidsje met wandelingen in de buurt. Dat is zéker aan mij/ons besteed! Super leuk.
Naomi had een mooie kaart voor me gemaakt en haar broertje Sem had er ook nog een stickertje op geplakt. Zo lief.
Het was meteen een soort Nieuwjaarsbijeenkomstje, want de meesten hadden elkaar in het nieuwe jaar nog niet gezien.
Na de koffie werd de gerookte zalm, die nog over was, soldaat gemaakt. Het werd zo toch nog even een echt feestje.
Rond twaalven stapte iedereen weer op en bleven we met z´n drieën over: Henk, Willem en ik. De rest van de dag was gereserveerd voor een uitstapje met Henk. Toen vroeger alle kinderen nog thuis woonden, zijn we ermee begonnen om elk jaar 1 keer met 1 kind apart een uitstapje te maken. En nu we nog maar 1 kind thuis hebben, blijven we deze leuke traditie gewoon voortzetten.
We hadden een heel programma. Als eerste reden we naar (o)ma Luijk, om daar Gelukkig Nieuwjaar te gaan wensen. Ma zat al aan haar middagboterham en we streken even gezellig neer voor een praatje.
De tweede stop was het winkelcentrum in Ridderkerk. Dat hadden we gekozen, omdat je daar overdekt kunt winkelen. Er viel steeds (natte) sneeuw en het was behoorlijk koud. Maar in het winkelcentrum hadden we daar geen last van. Henk wilde een nieuwe broek en ook Willem had dringend wat nieuwe kleding nodig. Uiteindelijk kocht Henk niets, maar Willem was al snel twee broeken, een overhemd en een vest rijker.
We drentelden nog wat winkels in en uit en besloten weer in de auto te stappen. We stonden al op de roltrap naar de parkeergarage, toen ik ineens bedacht, dat Henk ook nog een kadootje zou kopen voor de kleine, pas geboren Elizabeth! We maakten rechtsomkeert en gingen op zoek naar een winkel, waar je babykadootjes kon kopen. We kwamen uit bij de Primera, waar Henk een leuke slab en lieve slofjes kocht, die ook nog eens gezellig ingepakt werden. Helemaal fijn!
Voor de tweede keer gingen we naar de auto. We hadden om 16.00 uur afgesproken bij Hans en Thirza en we hadden nog meer dan een uur de tijd. We reden op de bonnefooi vast richting Mijnsheerenland en sloegen nog even de weg richting Oud-Beijerland in. We draaiden het bedrijventerrein op. Misschien zou er wel een kringloopwinkel zitten, ofzo? Nou, die zagen we niet direct, maar we kwamen wel langs een automuseum en daar wilden de mannen wel even rondkijken. Goed hoor! Maar dan blijf ik wel even met m´n breiwerk in de auto :-). Het museum/de garage was heel leuk. Echt iets om nog een keer naar terug te gaan, als er meer tijd voor is, vonden de mannen. Voor nu was het maar even in en uit en daarna reden we naar Hans en Thirza. Even genieten van het kleine popje. Ach, wat is dat toch mooi, zo´n babietje!
De volgende stop was The Bridge in Papendrecht. We gingen een uurtje bowlen. Dat was een verzoeknummer van Henk. Die wilde z´n pa en ma weleens zien kegelen. En daarna zouden we lekker gaan wokken. Bij de bowlingbaan bleek echter mijn reservering niet doorgekomen en alle banen waren bezet. We konden het wel omdraaien: eerst wokken en dan om 19.00 uur bowlen. Dan was er plaats genoeg. Prima hoor! Het was niet druk bij de wok. Dat kwam ook doordat intussen de N3 helemaal afgesloten was vanwege de gladheid en enkele glijpartijen. We waren precies op het juiste moment over de N3 gekomen.
We genoten van het lekkere eten. Het enige minpuntje was, dat het heel koud was in het restaurant. Ik heb uiteindelijk mijn jas zelfs aangedaan (en ik was niet de enige). Maar goed, dat was niet heel erg.
Na het eten zakten we de trap af naar de bowlingbanen. We speelde 2 ronden. De eerste ronde won Willem. De tweede ronde won Henk. Het was echt zó leuk. Het was voor mij wel 20 jaar geleden, dat ik gebowld had :-). Maar voor herhaling vatbaar.
Op zaterdag stond er alwéér iets feestelijks op de planning: het nieuwjaarsontbijt met mijn brussen. We doen dat al een aantal jaren. Meestal op mijn verjaardag, maar dit jaar dus op 3 januari. We hadden om half 11 afgesproken bij By Ann in Noordeloos. Het was intussen wel écht een witte wereld geworden en het was ook glad. Na wat heen-en-weer-geapp besloten we het door te laten gaan en dan gewoon eerder van huis te gaan, zodat we rustig konden rijden.
Dat ging eigenlijk best goed. Althans op de N-weg en de Rijksweg. Binnendoor waren de wegen minder goed begaanbaar.
De tafel stond weer gezellig en rijkelijk gedekt. En we genoten van het samenzijn, het lekkere eten en het prachtige winterse landschap. Het wordt elk jaar kostbaarder.
Het was eigenlijk de bedoeling geweest, dat Koos en Jan die dag aan mijn moestuinbakken werkten. Maar dat werd hem niet. Op enig moment kwamen de mannen nog wel dapper door de sneeuw geploeterd :-).
Maar toen wij terugkwamen van het ontbijt, waren er twee planken gezaagd en drie schroeven ingedraaid :-). Nee, dat ging hem verder niet meer worden. Helemaal niet erg. Dat komt later wel. Intussen arriveerde ook Dirk, want de jongens hadden een ´mannen-middag/avond´ gepland bij Wim. Maar Dirk wilde ook nog even bij ons langskomen voor nieuwjaar en verjaardag. Gezellig hoor. We konden nog net even een bakkie doen, voordat de mannen naar Streefkerk vertrokken. Dirk had een echt super mooie orchidee voor me meegenomen. Veel te gek zeg!
We aten de zaterdagse frieten maar in een heel klein gezelschap. Alleen Maria (met Julian en Esther) en Wilma waren van de partij. En toen die na het eten vertrokken, hadden Willem en ik een hele avond voor samen.
En vandaag was het dan toch heus, ook voor ons, de eerste werkdag van het jaar. Wel meteen een bijzondere werkdag, want er moest geteld worden: alle voorraden. Willem heeft er de hele week voor vrij genomen. Niet dat we een hele week moeten tellen, hoor! Gelukkig niet! Ik vind er eerlijk gezegd niets aan. Maar samen met Maria en Anne-marie is vandaag (bijna) alles geteld! Morgen moet alles vanaf de lijsten in de computer gezet worden. Daarna is het tijd voor opruimen en poetsen. Maar dan schitteren Willem en ik twee dagen van afwezigheid ....
Vanwege het balansen verzenden we pas vrijdag onze eerste pakketten. En zo kwam het, dat we aan het einde van de middag nog even tijd hadden voor een klein ritje door de prachtige, witte polder. Dat was een goed idee van Willem! We hebben in geen jaren zo´n dik pak sneeuw gehad. Een échte winter!
