Anders aktief

Vandaag geen opruimsessie. Daar wil ik maandag of dinsdag mee verder gaan. Maandag is het weer de eerste schooldag hier. Daarom heb ik vanmorgen voor iedereen gymschoenen opgezocht. Ik heb een behoorlijke voorraad (gym)schoenen, dus was het een kwestie van in de schoenenbakken grabbelen.
En ik heb er zowaar weer voor ieder schoolkind passende schoenen in gevonden :-).



Waar nog geen naamsticker op zat heb ik gelabeld. Alles ligt nu klaar: gymschoenen, verfschorten, schooltassen, bekers. Het enige wat ik nog moet opscharrelen is een passer voor Leendert en ik moet nog nakijken of we het juiste type rekenmachine voor hem hebben liggen. O ja, er moet ook nog van 1 fiets de verlichting gerepareerd worden. Maar dat laat ik deze keer doen, want Wim heeft er geen tijd voor. Maandag komt de mobiele fietsservice daarvoor langs. Rustig gevoel, dat verder alles klaar is.

Tijdens de koffie, vroeg Dirk aan mij, wat we vandaag zouden eten. Juist op dat moment kwam mijn vader voorrijden. Hij had een paar kilo andijvie bij zich, die op moet. Het wordt dus andijvie vanavond ;-).
Ook had hij een paar kilo prachtige sperciebonen bij zich, waar alleen hier en daar een beschimmeld exemplaar tussen stak. Ik heb de boontjes op de tuintafel uitgestort en een paar kinderen aan het uitzoeken gezet. Vanmiddag wordt het dus (weeeeeeer) bonen afhalen en wecken.

Donderdag

Ik weet niet wat dat is, met Donderdag. Dan is de fut er hier altijd een beetje uit. Drie dagen hard gewerkt, nog geen weekend in zicht. Vandaar dat ik mezelf vanmorgen wel een enorme schop onder m'n achterste moest geven om aan die verwarmingsketelkast te beginnen. Maar goed. Ik ben dan toch begonnen. Eerst alles van de vloer gehaald, zodat de legkast eruit gereden kon worden. Dat zit zo: op onze slaapkamer is geen plaats voor een kast. Vandaar dat Willem op de overloop een kast getimmerd heeft. Dat is de kast die ik gisteren en eergisteren heb opgeruimd. Het onderste deel van die kast is voor kleding. Het bovenste deel voor opslag. Toen moesten we nog iets verzinnen om ons leggoed op te bergen. Ik heb toen 2 kasten uit een winkelinventaris op elkaar laten zetten, er een paar planken in laten maken en daarna er wieltjes onder laten zetten. Nu kan die legkast naar believen in of uit de verwarminsketelkast worden gereden. Ik heb dus die kast er eerst uitgereden, zodat ik er goed bij kon om hem helemaal op te ruimen. Dat zag er toen zo uit:



Ik heb even in dubio gestaan, of ik het er voor vandaag bij zou laten. Maar nee, ik heb mezelf eens streng toegesproken en heb ook de rest van de kast leeggehaald. Daarna alles goed geraagd en gestofd. Poeh, dan moet je ook niet allergisch zijn! Daarna alle spullen uitgezocht en weer teruggeplaatst. Het resultaat: 15 stuks kleding voor de kledingcontainer, 2 schilderijen die retour gaan naar mijn moeder (waar ze vandaan komen), een stuk of wat dingen voor op Marktplaats en een ingelijste plaat in de kliko.

Het was al half 12 toen ik klaar was. Ik heb mezelf beloond door midden in de rommel een half uurtje te gaan zitten breien. Daarna heb ik het gewone werk gedaan en wat boodschapjes gehaald. Straks ga ik spaghetti koken met saus van verse tomaten. Mmmm. Ook wilde ik nog jam koken, want mijn vriezer zit zo vol (met schoongemaakt fruit). Maar de Marmello is op en de drogist moest het bestellen. Dat schuift dus door naar volgende week. Ook niet erg.

Fijn, Monique, dat je al zo aan het vooruit denken en organiseren bent voor de verhuizing! En Sandra, nog bedankt voor de link van Garnstudio. Die kende ik nog niet. Leuk, dat je sokkenwol kreeg. Ik zie in gedachten altijd zolders vol wol, lappen en onafgemaakte handwerken. Ik zal dus niet zo snel zoiets kopen. Altijd eerst in je omgeving laten weten, dat je iets zoekt. En Markplaats wil inderdaad ook vaak helpen.

Gewoon doen!

Gewoon doen! Dat is ons motto. Je kunt het op 2 manieren lezen: GeWOON doen of Gewoon DOEN. Allebei even belangrijk, vinden wij. Wat het opruimen betreft: dat moet je dus gewoon DOEN ;-). Ik geef me iedere morgen een enorme schop onder m'n achterste. Dat helpt :-). Vandaag was de legkast op onze overloop aan de beurt. En eigenlijk viel dat allemaal best mee. Ik was in een uur tijd klaar. Je staat wel steeds voor hetzelfde dilemma, zoals jullie ook al schreven: Wat houd je, wat doe je weg. In de legkast liggen nog een stuk of wat goede dekens. Die mochten blijven. Ook ligt daar m'n trouwjurk. Doe ik ook niet weg. Die is nog door m'n moeder gemaakt. Maar een paar nooit gebruikte Gero kinderbestekjes zet ik nu toch heus op Marktplaats. Ook lag er een nog zo goed als nieuw Ikea dekbed. Die ruil ik met die nu op Dirk z'n bed ligt. Want die is behoorlijk versleten en gekrompen en gaat in de oude kleden-bak in de garage. Verder kwam ik niet veel spannends tegen. Morgen is de verwarmingsketelkast aan de beurt. Dat red ik waarschijnlijk niet op 1 dag. Bij gebrek aan een zolder of vliering is die verwarmingsketelkast een echte verzamelplaats voor 'zolderrommel'. Dingen die je niet wegdoet: de wieg, babyspullen, werkstukken en boekverslagen van de middelbare school (alles nog met de hand geschreven of op de typmachine getypt, kom daar nog maar eens om ;-) ). Maar goed, dat is voor morgen. Daar ga ik me vandaag niet druk om maken. Vanmiddag ga ik naar een jarig nichtje. En vanavond: achter de strijkplank (de achterstand is alleen maar groter geworden :-( ).

Leeg, leger, leegst

Mijn probleem is: als ik eenmaal ga beginnen met opruimen, weet ik van geen ophouden. Het is ook zo heerlijk, om het allemaal steeds leger te zien worden! Gisteren ben ik op onze eigen slaapkamer begonnen. Daar is niet zoveel op te ruimen, want behalve ons bed, staan er alleen maar 2 nachtkastjes. Meer ruimte hebben we niet.



Maar goed, die 2 nachtkastjes zijn wél leeggehaald en je komt altijd verrassingen tegen. In Willem z'n laatje vond ik een kistje met z'n verjaardagsgeld er nog in. Dat was hij allang vergeten, dat hij het daar bewaarde. Nu komt het goed van pas, want hij is aan het sparen voor een goede digitale camera. Ik heb nog wat vakantiegeld over en met Willem z'n verjaardagsgeld erbij komen we al een eind in de goede richting. Vandaag ben ik verder gegaan met opruimen. Nu was de overloop aan de beurt. Dat gaat minder snel, want er is een ingebouwde kast, helemaal tot aan het plafond. Ik schat een meter of 3 hoog. Eigenlijk zijn het 2 kasten boven elkaar. De onderste kast is een hangkast. De bovenste een legkast. Het hanggedeelte heb ik vanmorgen helemaal leeggehaald. Behalve de kleding van Willem en mij, waren er dozen met van alles en nog wat ingestouwd. Een doos overgebleven behangrollen, een doos gereedschap, een doos borduurspullen, een grote zak sokkenwol enzovoorts. Ik heb alles fijn uitgezocht. Anderhalve vuilniszak kleding kan naar de kledingcontainer. Een oude, kapotte stofzuiger en een al jaren geen dienst meer doende broekenpers moeten naar de gemeentewerf gebracht worden. Die heb ik alvast achterin de kofferbak van de auto gedaan. Van een paar nog goede spullen heb ik een foto gemaakt. Die gaan op marktplaats. Misschien krijg ik er dan nog iets voor. Dat wil ik dan in de fotocamera-pot doen. Suprise voor Willem.De hangkast is heerlijk opgeruimd en een stuk leger. Nu moet ik heus stoppen met opruimen voor vandaag. Het gewone werk moet ook door. Er staan wel 4 teilen wasgoed te wachten om te strijken en te vouwen. En vanmiddag komt m'n schoonmoeder en vanavond m'n vriendin op visite. Ik vlieg verder.

Eind in zicht

Het einde van de vakantie komt in zicht. Wat vliegt dat toch altijd om! Vandaag is Willem weer voor het eerst gaan werken. We vonden het allebei jammer, dat het weer voorbij is. Maar ik merk wel, dat ik ineens zeeën van tijd heb voor m'n werk. En dat was zo langzamerhand wel weer nodig ook. Ik ben vanmorgen maar van boven vandaan begonnen met opruimen. Als alles weer opgeruimd is, kan ik daarna met de sopemmer er achteraan. Vanmiddag staat er jam koken op het programma. Zaterdag kwamen er nog weer eens 10 kilo aardbeien binnenrollen. Het waren nogal kleintjes, dus veel werk, voordat alles schoongemaakt is. Intussen wil ik dan voor de hele week nog brood bakken. Echt een keukenmiddag dus.

Zorgen voor de winter

Antoinette vraagt, hoe ik het doe met de kledingwissel. Dat vind ik een heel leuk onderwerp om eens over te bloggen. Dat houd je nog van me te goed. Eén ding kan ik al wel vast verklappen: ik ben er nog láng niet mee bezig. Voorlopig word ik zo ongeveer bedolven onder groenten en fruit. Ik geloof, dat het van 't jaar een enorm goed bonenjaar is. Ik krijg werkelijk van alle kanten tassen bonen, vers van de tuin, toegestoken ;-). Behalve dat we ze ongeveer 3 keer per week eten (wat geen straf is, want we vinden boontjes heerlijk), moet een groot deel geweckt worden. Als ook de kilo's worteltjes die hier binnen kwamen. Jammer dat geweckte bloemkool niet te pruimen is en dat wij bloemkool uit de vriezer ook niet zo lekker vinden. Anders kon ik ook wat bloemkool wegwerken. Nu moeten we het maar zo snel mogelijk opeten. In afwisseling met de boontjes dus maar. Het is wel leuk om mijn voorraad gevulde weckpotten gestaag te zien groeien. En dat komt dan straks vast weer goed van pas, als ik het druk ga krijgen met de kledingwissel.

Willem besteedt z'n vakantie ook nuttig. Al het hout, dat er nog ongezaagd lag, heeft hij met de moterzaag in stukken gezaagd. Het houthok ligt tjokvol. Het is iets minder, dan wat we vorig jaar hadden. Maar er is erg veel hardhout bij (van een houtfabriek), waarmee je lekker lang kunt stoken. Als ik volledig met de houtkachel verwarm, heb ik voor een maand of 3 tot 4 genoeg.

Intussen zit ik iedere (koffie)pauze te breien en schuiven er met enige regelmaat sokken van de pennen. Ik wil proberen voor deze winter geen sokken voor de jongens te kopen, maar alles zelf te breien. Wol heb ik genoeg. Ik heb via een oproep in Genoeg van een lieve mevrouw een flinke doos voor gekregen voor maar 3 euro (als bijdrage in de verzendkosten) en via www.ruilen.nl heb ik een enorme vuilniszak vol sokkenwol geruild tegen 2 zelfgebakken appeltaarten.

Maar natuurlijk genieten we ook van onze vakantie. Gisteren was het een echte regendag. Ik moest om 11 uur in het ziekenhuis zijn, om hechtigen te laten verwijderen. Toen ik terug kwam zaten er 12 kinderen in de woonkamer! Willem had de halve buurt binnengehaald om naar een natuurfilm te kijken. Omdat het inmiddels etenstijd was, besloot ik, dat iedereen mocht meeëten. Er werd naar huis gebeld en gegaan, voor toestemming. Iedereen mocht. Terwijl de kinderen film keken, heb ik een groot buffet gemaakt met al het lekkers wat ik nog in huis had. Broodjes paling (over van zondag), boterhammen met kaas en met chocoladepasta, schijven watermeloen, schijven galia meloen, een ontbijtkoek in plakken, een paar plakken cake (over van zondag), een stapeltje wafels (gebakken van een rest wafelbeslag van zaterdag) en voor iedereen een kroket. Een feest was het. We zaten met z'n vijftienen aan tafel. Daarna hebben de kinderen de film afgekeken. Het was toen al bijna half 3 en nog steeds regenachtig. Toch heb ik toen iedereen maar buiten de deur gezet. Ik moest toch echt nog even wat werken ;-).

Reakties op reakties

Welkom aan alle nieuwe lezers! Ik hoop, dat jullie met veel plezier zullen meelezen. Ook vind ik het erg leuk, als er gereageerd wordt. Dan kunnen we elkaar inspireren en motiveren om eenvoudig te leven. Ik probeer op mijn beurt ook wel weer op jullie reakties te reageren. Maar dat lukt niet altijd (meteen).

Aafke vroeg me, hoe ik druivensiroop maak. Limonadesiroop maken is echt een werkje voor nú. Er is zoveel fruit voor een habbekrats te koop. Bovendien zijn er nog volop wilde bramen en ook de vlier begint al goed te kleuren. Van alle soorten vruchten kan je limonadesiroop maken en dus ook van druiven. De werkwijze is gelijk. Eerst ga je de vruchten ontsappen. Er zijn speciale ontsappers te koop (kijk hiervoor maar eens op rommelmarkten of op Marktplaats), maar zelf gebruik ik de ontsapper van mijn Weckketel. Als je er geen apparaat voor hebt en het ook niet wil aanschaffen, kan je ook vruchtensap maken door de vruchten zachtjes te laten koken met een klein beetje water en daarna het zachte fruit door een zeef en vervolgens door een neteldoek te drukken. Maar dat is een tijdrovende klus! Hoe dan ook: je begint dus met vruchtensap. Op 1 liter vruchtensap voeg je 1,5 kilo suiker toe. Je kunt de suiker in koud vruchtensap oplossen, maar dan roer je je minimaal een rsi-arm. Ik heb dat 1 keer gedaan, omdat dit de aller-, allerlekkerste siroop zou geven. Maar ik proef geen verschil met siroop, waarbij de suiker warm aan het sap toegevoegd wordt. En dus los ik de suiker altijd in warm vruchtensap op. Dat gaat stukken gemakkelijker. Zodra de suiker is opgelost laat je de siroop afkoelen. Intussen los je 25 gram citroenzuur op in wat heet water. Dit mengseltje laat je ook afkoelen. Doe de koude, opgeloste citroenzuuroplossing in de afgekoelde (!)siroop. Het is echt belangrijk dat beiden afgekoeld zijn, anders krijg je troebele siroop. Je limonadesiroop is nu klaar. Doe de siroop in brandschone flessen en sluit af met een kurk (of een weckkapje)of gebruik flessen met klikklakdoppen. De siroop is wel een paar jaar houdbaar. Citroenzuur kan je bij de drogist kopen, maar ook bij de Turkse winkel (daar is het veel goedkoper). Het geeft je siroop een frisse smaak en zorgt ook voor een langere houdbaarheid.

Antoinette vroeg, of het geen kwaad zou kunnen om de close-in boiler uit te hebben staan, i.v.m. de legionellabacterie. Ik heb gegoogled en kwam zelfs een apparaat tegen, waarmee je (met een drukknop) eenvoudig die boiler kunt uitschakelen. Ik ben dus niet de enige, die op het idee kwam, dat het eigenlijk onzinnig is, om zo'n grote hoeveelheid water continu op 65 graden te houden. Over legionella kwam ik in dit verband niets tegen. Dat zal dus wel loslopen. Er was berekend, dat wanneer je de boiler alleen inschakelt als je hem nodig hebt (bij de afwas bijvoorbeeld), het je een besparing oplevert van 20 euro per jaar. Bij deze berekening was een kwh-prijs gehanteerd van 15 cent en dat is inmiddels voltooid verleden tijd. Als je uitgaat van 22,5 cent per kwh. levert het foefje je dus al 30 euro per jaar op. Ik houd hem erin ;-)

pizzabroodjes

Geïnspireerd door de reaktie van Sandra op mijn blogje over brood bakken (23 juli), heb ik pizzabroodjes bedacht. Het is hier meteen een groot succes en ik heb ze deze week al 2 keer gemaakt. Het is heel simpel. Eerst maak je een witbrooddeeg, zoals ik dat op 23 juli schreef. Alleen vervang je de zonnebloemolie door olijfolie en je gooit er een flinke schep Italiaanse kruidenmix door. Zelf ben ik nooit zo van de mixen, maar Italiaanse kruidenmix vinden we heerlijk. Ik koop het in zakjes van 100 gram op de markt. Je kunt natuurlijk ook zelf aan het mixen slaan. Flink wat oregano, wat basilicum, wat knoflookpoeder, wat paprikapoeder. Laat je fantasie de vrije loop. Als het deeg gekneed is en de voorrijs is gedaan, snijd je de deegklomp in 2 stukken. Die 2 stukken rol je met een deegroller uit tot een rechthoekige lap.



Op deze lap leg je wat je lekker vind op pizza's. Ik koos voor: een streep verse trostomaatjes, een streep cervelaatworst en een streep brie.



Daarna rol je de lap voorzichtig op en je snijdt de rol in plakken. Deze plakken leg je op een beboterde bakplaat (deze hoeveelheid is voldoende voor 2 bakplaten) en je laat ze narijzen.



Dan schuif je de eerste bakplaat in het midden van de hete (200 graden) oven en je bakt je pizzabroodjes in 15 minuten gaar. Daarna de tweede bakplaat en klaar is Klara.



Ik vind de broodjes ideaal, want je hoeft ze niet te smeren, als je ze wil meenemen op je uitstapjes of naar je werk. Vanmiddag hebben we geluncht met deze broodjes en een kop verse tomatensoep. Heerlijk!

Toerist in eigen omgeving

Gisteren hebben we toeristje gespeeld in onze eigen omgeving. We hebben er met z'n achten een heel leuke middag van gemaakt. Eerst zijn we met de Waterbus naar Rotterdam gevaren. Wat een heerlijk ontspannen manier van vervoer is dat toch!




Toen we in Rotterdam aan wal gingen, hebben we daar op een bankje aan de Maas onze broodjes opgegeten. Ik had de avond ervoor pizzabroodjes gebakken. Die waren echt verrukkelijk. Ik zal het recept een volgende keer bloggen. We genoten van het lekkers, van het mooie uitzicht over de Maas en van de harde wind, die om onze oren woei.
Na het eten hadden we dorst gekregen. We liepen naar een Albert Heijn winkel, waar we pakjes drinken en verse, koele, sinaasappelsap kochten. Toen iedereen voldoende had gedronken, zetten we koers naar het Centrum. We wilden naar Railz Miniworld. Dat is een heel grote, overdekte modelbouwspoorbaan. Het was een flinke tippel en we konden het ook niet meteen vinden. Op de website van Railz hadden we gelezen, dat het naast het Groothandelsgebouw aan het Weena was gevestigd. Het Groothandelsgebouw kon Willem (geboren en getogen Rotterdammer) wel vinden. Maar dat Railz dus niet. Naast restaurant Engels was een VVV en we besloten daar even te informeren. Dat was een goed plan, want behalve, dat ze ons daar meteen konden vertellen hoe we verder moesten lopen, kregen we ook 2 bonnen voor 10 procent korting op de entreekosten van Railz. Die bonnen waren geldig voor maar 4 personen, dus zijn we bij Railz gescheiden langs de kassa gegaan ;-) Eerst Willem met 3 kinderen, daarna ik met de rest. Railz bleek echt heel leuk. We hebben er wel een paar uur rond gekeken. Er was zoveel te zien. Als je echt goed keek, kwam je ook veel grapjes tegen. Bijvoorbeeld Pippi Langkous die een paard in de lucht houdt, tussen de koeien in een weiland. Iedere 24 minuten ging langzaam het licht uit en dan werd alles prachtig verlicht door duizenden (?) lampjes. Er was ook een diapresentatie, waarop te zien was hoe heel Railz miniworld in 9 maanden was gebouwd. Al met al vonden we het heel geslaagd.



Eenmaal weer buiten, besloten we naar de markt te lopen. Rotterdam heeft zo'n geweldig leuke markt. Zaterdags gaan we daar ook nog weleens heen. Er zijn veel kramen van allochtonen. Die vind ik nog wel het leukst. Al die aparte groenten en kruiden. Toen we bij de markt kwamen, was het al kwart voor 5. Er was niet zoveel meer te beleven, behalve dat de groentenboeren er op los schreeuwden om hun laatste waren kwijt te raken. Maar hoewel alles zo ongeveer gratis was, heb ik niets gekocht. Ik kon het niet vervoeren en had bovendien thuis nog een flinke voorraad, die eerst maar eens opgegeten moet worden. De laatste 2 weken worden we zo ongeveer bedolven onder de sperciebonen, die overal van de tuinen komen ;-). Vanaf de markt restte ons nog een flinke wandeling naar de Waterbus. Eerst nog maar even een ijsje. Albert Heijn bracht weer uitkomst. Een doos met 8 Euroshopper Cornetto's voor maar 0,99. Da's toch bijna voor niets. We kwamen zo ongeveer met onze tong op de tenen bij de Waterbus aan. Met de boot van 6 uur voeren we weer naar huis terug. Daar stond alles al klaar voor de warme maaltijd, die dus binnen een half uur op tafel stond. Toeristje spelen in eigen omgeving is zo gek nog niet. Al was het alleen maar om 's avonds lekker op je eigen bank te zitten en daarna in je eigen bed te kruipen.

Vakantiebudget

Wat genieten we lekker van de vakantie! Nog 2 volle weken heeft Willem vakantie. We hebben niet echt een planning voor wat we gaan doen. We zijn een beetje beperkt in onze bewegingsvrijheid, doordat we maar een autootje voor 5, hooguit 6 personen hebben. Op dit moment werken er 2 kinderen, 1 is logeren en 1 is een midweek naar een logeeropvang. Dus zijn we nog met z'n achten over. Uitstapjes moeten daarom met het openbaar vervoer, of op de fiets ofzo. Alleen als we in de buurt blijven, gebruiken we de auto van de zaak. Daarin kunnen 8 tot 9 personen. De afgelopen weken heb ik steeds krantenberichtjes uit de weekbladen geknipt van uitstapjes in de buurt. Leuke musea, evenementen, kanoverhuur, natuurcentra en dat soort dingen. Keuze genoeg. Maar gewoon hier om de deur genieten gaat natuurlijk ook prima. Zaterdag heeft Willem een grote stapel hout gezaagd voor de kachel.






En hij heeft de klimophaag gesnoeid. De jongens vinden het maar al te leuk om met dit soort stoere mannenkarweitjes te helpen. Aan het einde van de dag, kwamen 4 kinderen terug van vakantie met al hun verhalen. Wat heerlijk om alles weer om me heen te hebben. Wim was met Geertje en haar ouders meegeweest naar Zwitserland. Ze hadden heel veel foto's gemaakt en die hebben we 's avonds met behulp van een beamer met z'n allen bekeken. Net of we er zelf ook even geweest zijn. Wat mooi! Hans en Maaike waren een paar dagen bij mijn zus op de camping geweest. Ook zij hadden hun verhalen. Ze hadden de kerktoren van Elburg beklommen en hadden op een kleedjesmarkt wat leuks van hun vakantiegeld gekocht. Verder lekker gezwommen, gevist en genoten van al die kleine dingen, die een vakantie zo leuk maken als: croissantjes bij het ontbijt. Leendert was 3 dagen op de zorgboerderij geweest. Hij zat vol over de nieuwe melkput die in gebruik was genomen en waar 10 koeien tegelijk in konden. Hij had veel gewerkt en was daar heel voldaan over. De helft van de schoolvakantie is hier nu voorbij. Nog 3 weken over dus.

Nu over het vakantiebudget. We hebben al enkele jaren hetzelfde systeem. Ik heb, toen Willem z'n vakantiegeld was gestort, meteen het bedrag opgenomen, wat ik voor de vakantie wilde reserveren. Dit jaar was dat 750,00 euro. Dat komt neer op ongeveer 50 euro per dag. (Ik heb het dan over Willem z'n vakantiedagen). Van dit geld kopen we alle extraatjes (ijsjes!), betalen uitstapjes, entreekosten, parkeerkosten, openbaar vervoerkosten etc. Alleen benzinegeld en de normale huishouduitgaven vallen hier buiten. Iedere dag doe ik een briefje van 50 euro in de vakantieportemonnee. Zo weten we precies waar we aan toe zijn. Als we een dagje zuinig aan doen, hebben we de volgende dag wat extra's. Vorig jaar hebben we een dag met het hele gezin getreind. Weliswaar met voordelig aangeschafte dagkaarten, maar het was toch behoorlijk prijzig. Ook hebben we een keer met z'n allen gewokt. Dat hakte er ook wel in. Toch is het op deze manier goed binnen de perken te houden. En het leuke is: het geld in de vakantieportemonnee mag écht op ;-) Het is om uit te geven en niet om te sparen. Ha, ha, weer eens wat anders dan je houden aan: alleen kopen waar je niet buiten kunt ;-).