Het was voor mij vandaag een potje dealen. Dealen met werken én vakantie vieren. Mijn moedertaak begon al vroeg. Vannacht om 5 over 12 werd Leendert al opgehaald. Hij ging voor een weekje naar zee. De volgende die de deur uit moest was Hans. Hij moest om 6.00 uur klaarstaan voor een dag groenonderhoud bij een hovenier. De volgende ronde werkenden vertrok tussen 8.00 en half 9. Ik had tussen de slaapjes door tassen gevuld, ontbijtjes/lunches klaargemaakt en gezinsleden uitgezwaaid.
Daarna was er een vakantieganger aan de beurt om weggeholpen te worden. Maria ging een midweek kamperen. Met vijf klasgenootjes en een moeder. Ik dacht even snel haar tas klaar te maken, maar ontdekte dat het slaapmatje weg was. Wellicht niet goed opgeruimd door de laatste gebruiker, of nog op de plaats van het laatste logeerpartijtje. Hoe dan ook, er moest heel snel een matje gehaald worden, want Maria zou om 12.00 opgehaald worden.
We keken op internet of de Hema al open was. Jawel! Maar helaas had de Hema geen slaapmatjes of luchtbedden (meer). Ik besloot naar Perry Sport in Sliedrecht te rijden. Daar stonden we voor een gesloten deur. De winkel zou pas om 13.00 open gaan.
Ik hoopte op meer geluk bij de Xenos in Papendrecht. En ja, gelukkig! Daar lagen slaapmatjes. Vijftien euro armer en een uur verder kon eindelijk Maria´s kampeeruitrusting compleet gemaakt worden.
Nu werd het toch hoogtijd voor een paar uurtjes turbo-huishouden. Wassen sorteren, machine vullen, wassen ophangen, was in de kast leggen, dieren verzorgen, nog wat tassen uitpakken, gezellig met twee jongens lunchen, de tijd vloog.
Tegen half vier toog ik met Jan en Henk naar de Kringloopwinkel. Jan wilde graag een schaakspel. Eerst keken we bij de Kringloopwinkel hier op het dorp. Die had geen schaakspel, maar Jan werd heel blij van een boek van Pinkeltje, dat hij nog niet had. En Henk was heel gelukkig met een CD met liedjes van Annie M.G. Schmidt.
We reden door naar de Kringloopwinkel in Dordrecht. Daar leek het wel een familie-reünie. Eerst liep ik een nicht tegen het lijf. Vervolgens kwam ik mijn ex-schoonzus (zeg je dat zo?) tegen. En bij het weggaan botste ik bijna tegen een neef op, die met zijn hele gezin kwam binnendrommen :-).
Ook in Dordrecht was er op dit moment geen schaakspel. Jammer dan. Jan moet nog maar even geduld hebben.
Thuisgekomen was het tijd om voor het avondeten te gaan zorgen. Zaterdag ben ik bij van Os geweest voor AGF. Er worden hier van de week Hollandse potjes gekookt, want ik heb behoorlijk wat groenten gescoord. Voor vandaag stond er witlof op het menu. Compleet met runderlapjes, gekookte aardappels, vers gekookte appelmoes en een schijf meloen toe. Hoewel we ´maar´ met 8 personen waren, sta je toch wel even in de keuken voor zo´n simpel lijkend prakkie.
Er restte een flinke vaat. Maar na het eten hebben we eerst lekker gespijbeld. Wat getut met de kinderen, beetje achter de computer gezeten, lekker bakkie koffie gedronken enzovoorts. Eerlijk gezegd kwam die vaat pas om half 10 aan de beurt. Dat bedoel ik nu met dealen tussen werken en vakantie vieren :-)
Morgen moet ik al bijtijds klaarstaan, want Jan z´n gips gaat eraf! Joepie! En hopelijk lukt het Dirk morgenochtend om de telefoonaansluiting weer aan de praat te krijgen. Tijdens de vakantie zijn we van provider gewisseld. We hebben nu internet bij een andere aanbieder dan telefonie. En dat gaat niet helemaal van een leien dakje, zodat we nu zonder telefoon zitten. Komt vast goed...
maandag 12 augustus 2013
Terug!
Wij zijn terug van een allerheerlijkste vakantie in het wonderschone Jaun, in Zwitserland. De komende dagen werk ik aan een vakantieverslag, dat ik ws. in stukjes online zal zetten. Voor nu: weer aan de bak! Willem, Trijnie, Leendert en Hans zijn weer aan het werk. Eén kind is zaterdag op kamp gegaan, een ander kind vertrekt straks. Ik mag me derhalve bezighouden met tassen in- en uitpakken en zorgen dat de was bij blijft :-). En de dieren krijgen vandaag ook allemaal een extra beurtje...
Dinsdag
Het liep gisteren allemaal weer eens totaal anders dan ik in mijn hoofd had! Ik had beloofd om om 9 uur direct met Dirk naar de winkel te gaan om een nieuw kostuum te kopen. Rond die tijd kwam Jan uit bed. Hij had nog steeds pijn aan zijn arm. Ik hield hem een beetje in de gaten en zag toen, dat hij zijn arm helemaal niet gebruikte. Ik besloot de dokter er maar eens naar te laten kijken. Tien over 10 kon ik er terecht. Intussen was Dirk klaar voor vertrek naar de winkel. Ik sommeerde Jan om zich helemaal klaar te maken en zei hem dat ik hem om 10 uur op zou komen halen.
In de winkel was het, zoals ik verwacht had, heerlijk rustig. De verkoper had alle tijd om voor Dirk een mooi kostuum uit te zoeken. Met zijn kennersblik pakte hij direct de juist maat. Hij haalde een paar pakken uit het rek en Dirk mocht eerst jasjes passen. Het eerste vonden we een tikje saai. Het tweede was goed. De derde trok op de rug. De vierde en vijfde waren ook goed. Daarna werden broeken gepast en uiteindelijk rolde er een heel goede keuze uit. Helemaal naar ons zin!
Het was 10 uur en ik zei, dat ik even weg moest om met Jan naar de dokter te gaan. In de tussentijd zou Dirk een stropdas bij het kostuum uitkiezen en het pak nog één keer aantrekken, omdat er wat afgespeld moest worden om te laten vermaken.
Jan stond al klaar en de dokter trouwens ook. Ik kon zo doorlopen, de spreekkamer in! Prima timing. Aan de manier waarop Jan zijn arm hield zag de dokter al meteen wat er aan de hand was. Hij verwachtte een scheurtje of breuk rond de groeischijf boven de pols en schreef een brief waarmee we naar de Röntgenafdeling van het ziekenhuis moesten.
Ik installeerde Jan in de auto, reed met hem naar de winkel, waar Dirk juist stond af te rekenen, bracht Dirk thuis en zette koers naar het ziekenhuis in Zwijndrecht.
(Daar ging mijn planning...)
In het ziekenhuis was het ook al rustig. Veel mensen zijn denk ik al op vakantie. We hoefde op de Röntgen maar een minuut of 10 te wachten voor we aan de beurt waren. De foto werd gemaakt en we konden direct door naar de Eerste Hulp, want er zat duidelijk een breuk.
Bij de gipskamer waren we zowaar ook direct aan de beurt. Jan mocht een kleur uitkiezen. Hij koos rood. Het gips werd aangelegd en intussen gaf de gipsmeester aanwijzingen. Jan kreeg gips waarmee hij in het water kan. Ik wist niet eens dat dat bestond. Heerlijk! Nu kan hij dus gewoon zwemmen! Hij heeft maar een kleine breuk en hoeft daarom maar drie weken in het gips.
Even over elven stonden we al buiten. Een recordtempo!
We reden terug naar Alblasserdam. Eerst maar even langs opa en oma, om de gipsarm te laten zien. Daarna snel naar huis. Een fotootje maken en op de familie-whatsapp gooien en dat was hem. De ochtend was bijna voorbij. Gelukkig was er in de verste verte geen onweer of regen te bespeuren en kon ik naadloos verder aan de was....
´s Middag heb ik geprobeerd mijn achterstand in het werk een beetje in te halen. Het was echter bloedheet en ik schoot niet zo hard op als ik wel wilde. Maar vooruit. We zijn weer een stukje gevorderd. Ik fietste naar de bank om de online bestelde Zwitserse Franken op de halen en reed door naar de Hema voor een nieuwe zwembroek voor Leendert. Eigenlijk wilde ik ook een paar shirtjes voor Koos erbij. Hij zit een beetje krap in z´n kleren. Bij de Hema zag ik niets leuks meer in zijn maat. Daarom schoot ik even bij TerStal naar binnen. Ook daar hing niets meer van mijn gading. In een laatste poging ging ik naar Schoenenreus. Daar hing zegge en schrijve één shirt in Koos zijn maat en het was ook nog eens een leuk shirt! Hebbes. Met 70 % korting betaalde ik er 2,70 euro voor. Da´s nog eens leuk!
Ik maakte weer een lekkere zomermaaltijd klaar. Gebakken aardappeltjes. Ik ben nog steeds oude aardappels aan het opmaken. Niet het allerlekkerst misschien, maar wel heel voordelig. De nieuwe aardappels kosten nog steeds rond de 75 cent tot een euro per kilo! De oude aardappels had ik bijna voor niets. Ik schilde de aardappels en haalde daarbij de uitlopers weg. Daarna sneed ik de aardappels in schijfjes en zette ze een poosje in koud water. Daar knapten de rimpeldingen goed van op :-). Ik kookte de aardappels 3 minuten en liet ze in een vergiet uitlekken. In een aparte koekenpan had ik intussen gesnipperde uien gefruit en er een bakje spekblokjes bij gedaan. Nu gingen de aardappelschijfjes in de grootste koekenpan die ik heb. Ik bakte de aardappeltjes heerlijk knapperig in een scheutje olijfolie. Een portie hield ik apart voor mezelf. Bij de rest deed ik de uitjes met spek. Ik serveerde de aardappeltjes met een rest pastasalade van maandag en een schaal ijsbergsla. Wat aten we weer heerlijk en dat bijna voor nop!
En zo is ook de dinsdag voorbij gevlogen. Ik bracht Henk en Jan laat naar bed. Dat mag lekker in de vakantie :-). Henk moest nog een nachtje afstrepen. Nog VIJF nachtjes! En dan gaan we met vakantie....
In de winkel was het, zoals ik verwacht had, heerlijk rustig. De verkoper had alle tijd om voor Dirk een mooi kostuum uit te zoeken. Met zijn kennersblik pakte hij direct de juist maat. Hij haalde een paar pakken uit het rek en Dirk mocht eerst jasjes passen. Het eerste vonden we een tikje saai. Het tweede was goed. De derde trok op de rug. De vierde en vijfde waren ook goed. Daarna werden broeken gepast en uiteindelijk rolde er een heel goede keuze uit. Helemaal naar ons zin!
Het was 10 uur en ik zei, dat ik even weg moest om met Jan naar de dokter te gaan. In de tussentijd zou Dirk een stropdas bij het kostuum uitkiezen en het pak nog één keer aantrekken, omdat er wat afgespeld moest worden om te laten vermaken.
Jan stond al klaar en de dokter trouwens ook. Ik kon zo doorlopen, de spreekkamer in! Prima timing. Aan de manier waarop Jan zijn arm hield zag de dokter al meteen wat er aan de hand was. Hij verwachtte een scheurtje of breuk rond de groeischijf boven de pols en schreef een brief waarmee we naar de Röntgenafdeling van het ziekenhuis moesten.
Ik installeerde Jan in de auto, reed met hem naar de winkel, waar Dirk juist stond af te rekenen, bracht Dirk thuis en zette koers naar het ziekenhuis in Zwijndrecht.
(Daar ging mijn planning...)
In het ziekenhuis was het ook al rustig. Veel mensen zijn denk ik al op vakantie. We hoefde op de Röntgen maar een minuut of 10 te wachten voor we aan de beurt waren. De foto werd gemaakt en we konden direct door naar de Eerste Hulp, want er zat duidelijk een breuk.
Bij de gipskamer waren we zowaar ook direct aan de beurt. Jan mocht een kleur uitkiezen. Hij koos rood. Het gips werd aangelegd en intussen gaf de gipsmeester aanwijzingen. Jan kreeg gips waarmee hij in het water kan. Ik wist niet eens dat dat bestond. Heerlijk! Nu kan hij dus gewoon zwemmen! Hij heeft maar een kleine breuk en hoeft daarom maar drie weken in het gips.
Even over elven stonden we al buiten. Een recordtempo!
We reden terug naar Alblasserdam. Eerst maar even langs opa en oma, om de gipsarm te laten zien. Daarna snel naar huis. Een fotootje maken en op de familie-whatsapp gooien en dat was hem. De ochtend was bijna voorbij. Gelukkig was er in de verste verte geen onweer of regen te bespeuren en kon ik naadloos verder aan de was....
´s Middag heb ik geprobeerd mijn achterstand in het werk een beetje in te halen. Het was echter bloedheet en ik schoot niet zo hard op als ik wel wilde. Maar vooruit. We zijn weer een stukje gevorderd. Ik fietste naar de bank om de online bestelde Zwitserse Franken op de halen en reed door naar de Hema voor een nieuwe zwembroek voor Leendert. Eigenlijk wilde ik ook een paar shirtjes voor Koos erbij. Hij zit een beetje krap in z´n kleren. Bij de Hema zag ik niets leuks meer in zijn maat. Daarom schoot ik even bij TerStal naar binnen. Ook daar hing niets meer van mijn gading. In een laatste poging ging ik naar Schoenenreus. Daar hing zegge en schrijve één shirt in Koos zijn maat en het was ook nog eens een leuk shirt! Hebbes. Met 70 % korting betaalde ik er 2,70 euro voor. Da´s nog eens leuk!
Ik maakte weer een lekkere zomermaaltijd klaar. Gebakken aardappeltjes. Ik ben nog steeds oude aardappels aan het opmaken. Niet het allerlekkerst misschien, maar wel heel voordelig. De nieuwe aardappels kosten nog steeds rond de 75 cent tot een euro per kilo! De oude aardappels had ik bijna voor niets. Ik schilde de aardappels en haalde daarbij de uitlopers weg. Daarna sneed ik de aardappels in schijfjes en zette ze een poosje in koud water. Daar knapten de rimpeldingen goed van op :-). Ik kookte de aardappels 3 minuten en liet ze in een vergiet uitlekken. In een aparte koekenpan had ik intussen gesnipperde uien gefruit en er een bakje spekblokjes bij gedaan. Nu gingen de aardappelschijfjes in de grootste koekenpan die ik heb. Ik bakte de aardappeltjes heerlijk knapperig in een scheutje olijfolie. Een portie hield ik apart voor mezelf. Bij de rest deed ik de uitjes met spek. Ik serveerde de aardappeltjes met een rest pastasalade van maandag en een schaal ijsbergsla. Wat aten we weer heerlijk en dat bijna voor nop!
En zo is ook de dinsdag voorbij gevlogen. Ik bracht Henk en Jan laat naar bed. Dat mag lekker in de vakantie :-). Henk moest nog een nachtje afstrepen. Nog VIJF nachtjes! En dan gaan we met vakantie....
De eerste vakantie-maandag
Het was een heel speciaal begin van de zomervakantie vandaag! Al was het alleen al vanwege het bijzonder warme zomerweer.
Juist vanwege de warmte begon mijn dag extra vroeg. Klusjes als de strijk kun je beter maar gehad hebben voordat het echt warm wordt. Eén voor één riep ik de kinderen die naar hun werk moesten. Hans moest om 6 uur de deur uit. Leendert om half 7. Ze vertrokken met koeltassen met gesmeerde boterhammen en flessen aanmaaklimonade uit de vriezer. Met de limonade als koelelement zou hun eten en drinken de hele dag lekker koel blijven.
Maaike, Trijnie, Willem en Dirk moesten ook naar hun werk, maar begonnen op herentijd.
Intussen was hier een jongen al om half 6 klaarwakker! Jan, onze jarige Job. Tien jaar is hij vandaag geworden. Hij mocht echter pas om half 8 uit bed komen van mij. Op dat moment had ik juist het ontbijt van Willem en mij klaargemaakt en boven gebracht. In de vakantie vind ik het een klein feestje om de dag samen te beginnen met een ontbijtje op bed, ook al heb ik er dan al een halve werkdag op zitten ;-). Jan mocht bij ons op het grote bed komen om zijn kado in ontvangst te nemen. Hij kreeg een spelcomputertje en was er super blij mee.
Maaike gaf haar kado ook al voordat ze naar haar werk vertrok. Jan kreeg dominostenen. Omdat de andere kinderen nog lekker lagen uit te slapen zat hij in zijn eentje gelukkig te zijn met zijn verworven schatten. Je hebt het rijk hier niet snel alleen en daar moet je dus van genieten ;-).
Behalve dag ik me bezig moest houden met de voorbereidingen voor het verjaardagsfeest had ik het druk met brood bakken en heel veel was. Ik had nog een broodklant die 6 broden had besteld en moest er zelf ook nog 3 hebben. Negen broden te bakken dus. Eigenlijk geen lekker klusje met die hete oven.
En ook wilde ik nog vier bedden wassen voor de vakantie. Het was natuurlijk het ideale weer voor was drogen, maar het afhalen en opmaken van de (stapel)bedden kostte wel wat zweetdruppels!
Ook de bijen waren vandaag weer aan de beurt. Als het even kan inspecteer ik die op maandag. Aangezien vorige week mijn hoofdvolk van Dordrecht naar Alblasserdam was verhuist, wilde ik dat volk echt even grondig nazien. Ik heb raam voor raam bekeken en gezien dat er in de bovenbak heel veel honing zat en dat er in de onderbak niet veel aktiviteit was. De hoeveelheid bijen en de hoeveelheid broed vielen me tegen. De nieuwe koningin is beslist nog niet volop aan de leg. Hoe dan ook: ik hoef aan dit volk nu even niets meer te doen. Ze hebben genoeg voer en genoeg ruimte. Ik hoop maar dat ze tijdens de vakantie nog wat honing voor me in de honingkamer vergaren. Dat zou leuk zijn. Bij het terugplaatsen van de bovenbak schrokken de bijen ergens van. In een paar seconden tijd had ik een stuk of wat bijen met hun angels in mijn been zitten. Au, au! Zo vlug mogelijk liep ik naar binnen om van mijn belagers af te komen. Een stuk of wat bijen vlogen mee naar binnen. Ze waren echt boos en probeerden me te steken. Pff. Nu zit ik met een dik, stijf, prikkelbeen :-(.
Eigenlijk had ik ook de andere bijenkast nog willen controleren. Maar ik vond het genoeg geweest voor vandaag. Het was warm, de bijen werden prikkelbaar en ik had geen zin in nog meer steken. Er komt van de week misschien nog wel wat van. En anders laat ik het zitten. Ik heb die kast juist vorige week heel goed gecontroleerd. Ook daar zit genoeg ruimte en genoeg voer in en het volk doet het heel goed. Echt een voorbeeldvolk :-).
Ik overwoog wat ik zou doen. Taarten bakken trok me totaal niet bij een temperatuur van zo´n 34 graden. Zou ik kwark-, yoghurt- en/of monchoutaart maken, of zou ik voor een keertje taarten kopen? Ik besloot taarten te kopen. Gewone diepvriestaarten. Ik koos drie verschillende taarten uit de vriezer bij de Lidl en gooide verder mijn kar vol met drinken, drinken, drinken. Zelf drinken we de hele dag water of aanmaaklimonade, maar voor de verjaarsvisite kocht ik bitterlemon, perensap, sinaasappelsap, cola en icetea. Als laatste mikte ik nog een paar dozen ijsjes in mijn kar. Ik had een koeltas met diepvrieselement meegenomen. Zo kon ik de ijsjes veilig vervoeren en thuis meteen in de vriezer leggen zonder dat er wat gesmolten was.
Met heel warm weer merk je dat niemand echt trek in eten heeft. Het is alleen maar drinken, drinken, drinken. Toch ben ik op zulke warme dagen altijd nogal van goed eten koken om iedereen aan genoeg voedingsstoffen te helpen. Vandaag bedacht ik om wèl goed eten voor te zetten, maar géén warme maaltijd. Ik maakte een enorme pastasalade en zette die ruim op tijd in de koelkast. Het was een succes. Er werd lekker gesmuld en ik heb er beslist geen uren voor in de keuken hoeven staan. De pastasalade voor 10 personen maakte ik van:
2 keer 500 gram vlindermacaroni beetgaar gekookt
daar schepte ik doorheen:
1 rode paprika in kleine stukjes
1 gele paprika in kleine stukjes
1 groene paprika in kleine stukjes
1 blik zoete maïs, uitgelekt
2 komkommers in blokjes
1 zak diepvriesdoperwten (450 gram)
3 blikjes tonijn op water, uitgelekt
1 bakje zongedroogde tomaten
een scheut olijfolie extra vierge
wat Italiaanse kruiden
wat Herbamare (kruidenzout)
Dat was alles. Goed mengen, smaken laten intrekken, goed koelen. Ik bakte er nog een paar afbakstokbroden bij en zette een restje satehsaus op tafel. Mmmm, lekker aan tafel in de achtertuin.
Er kwam lekker veel visite voor Jan. Meestal is op zijn verjaardag iedereen op vakantie, maar nu bij ons de vakantie nog maar net begonnen is, was iedereen nog thuis. Jan werd verwend met waterpistolen, boeken, spellen en ander leuks en hij genoot met volle teugen.
Alleen het einde van de avond was voor Jan een dissonant. Hij sprong te vroeg van de schommel en bezeerde daarbij zijn arm. We hebben z´n arm eerst gekoeld en later is hij met een Ibuprufen en zijn arm in een doek naar bed gegaan. Ik hoop dat de nachtrust helend werkt.
Vandaag ligt er opnieuw een warme dag voor me. Maar volgens Leendert wordt er al om 1 uur onweer voorspeld. Ik ga nu dus maar snel de wassen naar buiten doen. Hopelijk kan ik vandaag een flink aantal punten van de vakantiewaslijst wegstrepen...
Juist vanwege de warmte begon mijn dag extra vroeg. Klusjes als de strijk kun je beter maar gehad hebben voordat het echt warm wordt. Eén voor één riep ik de kinderen die naar hun werk moesten. Hans moest om 6 uur de deur uit. Leendert om half 7. Ze vertrokken met koeltassen met gesmeerde boterhammen en flessen aanmaaklimonade uit de vriezer. Met de limonade als koelelement zou hun eten en drinken de hele dag lekker koel blijven.
Maaike, Trijnie, Willem en Dirk moesten ook naar hun werk, maar begonnen op herentijd.
Intussen was hier een jongen al om half 6 klaarwakker! Jan, onze jarige Job. Tien jaar is hij vandaag geworden. Hij mocht echter pas om half 8 uit bed komen van mij. Op dat moment had ik juist het ontbijt van Willem en mij klaargemaakt en boven gebracht. In de vakantie vind ik het een klein feestje om de dag samen te beginnen met een ontbijtje op bed, ook al heb ik er dan al een halve werkdag op zitten ;-). Jan mocht bij ons op het grote bed komen om zijn kado in ontvangst te nemen. Hij kreeg een spelcomputertje en was er super blij mee.
Maaike gaf haar kado ook al voordat ze naar haar werk vertrok. Jan kreeg dominostenen. Omdat de andere kinderen nog lekker lagen uit te slapen zat hij in zijn eentje gelukkig te zijn met zijn verworven schatten. Je hebt het rijk hier niet snel alleen en daar moet je dus van genieten ;-).
Behalve dag ik me bezig moest houden met de voorbereidingen voor het verjaardagsfeest had ik het druk met brood bakken en heel veel was. Ik had nog een broodklant die 6 broden had besteld en moest er zelf ook nog 3 hebben. Negen broden te bakken dus. Eigenlijk geen lekker klusje met die hete oven.
En ook wilde ik nog vier bedden wassen voor de vakantie. Het was natuurlijk het ideale weer voor was drogen, maar het afhalen en opmaken van de (stapel)bedden kostte wel wat zweetdruppels!
Ook de bijen waren vandaag weer aan de beurt. Als het even kan inspecteer ik die op maandag. Aangezien vorige week mijn hoofdvolk van Dordrecht naar Alblasserdam was verhuist, wilde ik dat volk echt even grondig nazien. Ik heb raam voor raam bekeken en gezien dat er in de bovenbak heel veel honing zat en dat er in de onderbak niet veel aktiviteit was. De hoeveelheid bijen en de hoeveelheid broed vielen me tegen. De nieuwe koningin is beslist nog niet volop aan de leg. Hoe dan ook: ik hoef aan dit volk nu even niets meer te doen. Ze hebben genoeg voer en genoeg ruimte. Ik hoop maar dat ze tijdens de vakantie nog wat honing voor me in de honingkamer vergaren. Dat zou leuk zijn. Bij het terugplaatsen van de bovenbak schrokken de bijen ergens van. In een paar seconden tijd had ik een stuk of wat bijen met hun angels in mijn been zitten. Au, au! Zo vlug mogelijk liep ik naar binnen om van mijn belagers af te komen. Een stuk of wat bijen vlogen mee naar binnen. Ze waren echt boos en probeerden me te steken. Pff. Nu zit ik met een dik, stijf, prikkelbeen :-(.
Eigenlijk had ik ook de andere bijenkast nog willen controleren. Maar ik vond het genoeg geweest voor vandaag. Het was warm, de bijen werden prikkelbaar en ik had geen zin in nog meer steken. Er komt van de week misschien nog wel wat van. En anders laat ik het zitten. Ik heb die kast juist vorige week heel goed gecontroleerd. Ook daar zit genoeg ruimte en genoeg voer in en het volk doet het heel goed. Echt een voorbeeldvolk :-).
Ik overwoog wat ik zou doen. Taarten bakken trok me totaal niet bij een temperatuur van zo´n 34 graden. Zou ik kwark-, yoghurt- en/of monchoutaart maken, of zou ik voor een keertje taarten kopen? Ik besloot taarten te kopen. Gewone diepvriestaarten. Ik koos drie verschillende taarten uit de vriezer bij de Lidl en gooide verder mijn kar vol met drinken, drinken, drinken. Zelf drinken we de hele dag water of aanmaaklimonade, maar voor de verjaarsvisite kocht ik bitterlemon, perensap, sinaasappelsap, cola en icetea. Als laatste mikte ik nog een paar dozen ijsjes in mijn kar. Ik had een koeltas met diepvrieselement meegenomen. Zo kon ik de ijsjes veilig vervoeren en thuis meteen in de vriezer leggen zonder dat er wat gesmolten was.
Met heel warm weer merk je dat niemand echt trek in eten heeft. Het is alleen maar drinken, drinken, drinken. Toch ben ik op zulke warme dagen altijd nogal van goed eten koken om iedereen aan genoeg voedingsstoffen te helpen. Vandaag bedacht ik om wèl goed eten voor te zetten, maar géén warme maaltijd. Ik maakte een enorme pastasalade en zette die ruim op tijd in de koelkast. Het was een succes. Er werd lekker gesmuld en ik heb er beslist geen uren voor in de keuken hoeven staan. De pastasalade voor 10 personen maakte ik van:
2 keer 500 gram vlindermacaroni beetgaar gekookt
daar schepte ik doorheen:
1 rode paprika in kleine stukjes
1 gele paprika in kleine stukjes
1 groene paprika in kleine stukjes
1 blik zoete maïs, uitgelekt
2 komkommers in blokjes
1 zak diepvriesdoperwten (450 gram)
3 blikjes tonijn op water, uitgelekt
1 bakje zongedroogde tomaten
een scheut olijfolie extra vierge
wat Italiaanse kruiden
wat Herbamare (kruidenzout)
Dat was alles. Goed mengen, smaken laten intrekken, goed koelen. Ik bakte er nog een paar afbakstokbroden bij en zette een restje satehsaus op tafel. Mmmm, lekker aan tafel in de achtertuin.
Er kwam lekker veel visite voor Jan. Meestal is op zijn verjaardag iedereen op vakantie, maar nu bij ons de vakantie nog maar net begonnen is, was iedereen nog thuis. Jan werd verwend met waterpistolen, boeken, spellen en ander leuks en hij genoot met volle teugen.
Alleen het einde van de avond was voor Jan een dissonant. Hij sprong te vroeg van de schommel en bezeerde daarbij zijn arm. We hebben z´n arm eerst gekoeld en later is hij met een Ibuprufen en zijn arm in een doek naar bed gegaan. Ik hoop dat de nachtrust helend werkt.
Vandaag ligt er opnieuw een warme dag voor me. Maar volgens Leendert wordt er al om 1 uur onweer voorspeld. Ik ga nu dus maar snel de wassen naar buiten doen. Hopelijk kan ik vandaag een flink aantal punten van de vakantiewaslijst wegstrepen...
zaterdag 20 juli 2013
Advertorial
En natuurlijk wil ik ook deze maand graag de nieuwe adverteerders in het zonnetje zetten. De banners draaien alweer meer dan een halve maand mee en wellicht heeft u al een kijkje genomen.
Gezinsenergie
Eerst wil ik iets vertellen over Gezinsenergie.nl. (banner aan de bovenzijde van mijn blog). Gezinsenergie geeft u de mogelijkheid om samen met duizenden andere gezinnen voordelig gas en stroom in te kopen. Door met z´n allen de inkoop te bundelen kunnen interessante kortingen worden behaald. Zelf werd ik getriggerd door een advertentie van Gezinsenergie waarin niet alleen korting op gas en electriciteit, maar ook een gezinsabonnement op Blijdorp werd aangeboden. Ik besloot mijn licht eens op te steken en mailde voor een terugbelverzoek. Intussen had ik ervoor gezorgd dat ik al mijn actuele gegevens onder handbereik had: mijn huidige jaarverbruik en de daarbij geldende tarieven. Op het door mij aangegeven tijdstip werd ik keurig teruggebeld en ik moet zeggen, dat het een heel prettig gesprek was. Géén glad verkooppraatje of opdringerij. Ik vertelde dat ik graag gebruik wilde maken van de actie. Daarop vroeg de meneer van Gezinsenergie bij welke aanbieder van gas en stroom ik nu zat en of ik mijn gebruik (ongeveer) wist. Ik lepelde de gegevens op en ik bleek inderdaad flink te kunnen besparen. Maar na enig doorvragen en wat gereken bleek Gezinsenergie nog wel een ander (nog voordeliger) aanbod te kunnen doen. Weliswaar niet met een dierentuinabonnement, maar interessant genoeg voor mij om toe te happen. Kijk maar even mee:
Voor het laagtarief betaalde ik 21,68 eurocent. Ik ga nu naar 17,45 cent
Voor het hoogtarief betaalde ik 23,67 eurocent. Ik ga nu naar 19,35 cent
Voor gas betaalde ik 65,86 eurocent. Ik ga nu naar 59,99 cent
De meneer heeft álles voor me uitgezocht en er bijvoorbeeld ook de verschillende vastrechttarieven bij vergeleken. Ik was snel overtuigd en ging via Gezinsenergie over van Nuon naar E-on. De tarieven die ik nu ga betalen zijn actietarieven en gelden een jaar. Als ik 10 maanden bij E-on blijf krijg ik ook nog eens een bonus van 110 euro! Ruim voordat het jaar om is word ik door Gezinsenergie gebeld. Zij kijken dan wat op dat moment de voordeligste aanbieder voor mij is en ik kan dan besluiten om opnieuw over te stapppen. Het overstappen wordt trouwens ook helemaal door Gezinsenergie geregeld. Ik kreeg een faktuur van 70 euro van Gezinsenergie. Die heb ik er met de nieuwe tarieven snel uit.
Wil je ook een vrijblijvend bespaaroverzicht? Meld je dan daarvoor aan. Je kunt je ook via mij aanmelden. Dan kan het me zelfs nog een kadootje opleveren ;-). Klik dan hier en schrijf bij ´uw gegevens´: Teunie Luijk, eenvoudigleven@gmail.com
Samen besparen we meer!
Madelief Designs
Een andere nieuwe adverteerder is Madelief Designs. Bij Madelief Designs kunt u kiezen uit de prachtigste ontwerpen voor een geboortekaartje. Uniek en stijlvol, zoals Madelief Designs het zo mooi zegt. De werkwijze van Madelief Designs is heel eenvoudig. U maakt een account aan en kiest een ontwerp. Daarna kunt u met dat ontwerp helemaal naar eigen inzicht aan de slag om een geboortekaartje te maken wat helemaal bij u past. Lettertype, kleur, ja, zelfs eigen beeld (foto) kan worden gebruikt op de voor-, achter- of binnenkant van het kaartje. Als u het ontwerp klaar hebt kunt u een proefdruk laten maken en eventueel alvast de gekozen enveloppen laten opsturen. Wanneer uw kindje is geboren hoeft u alleen maar in te loggen, een laatste controle te doen en te betalen. Wanneer u dat voor 15.00 uur doet worden de kaartjes dezelfde dag nog gedrukt en naar u opgestuurd. Alles heel gemakkelijk en heel snel. Maar het leukste: helemaal naar uw zin!
Wanneer u niet zo handig bent met de computer, of niet zoveel kaas hebt gegeten van opmaak, dan kunt u uw (tekst)gegevens ook aan Madelief Designs doorgeven. Uw kaartje wordt dan kosteloos voor u opgemaakt. Als dat geen service is!
Decoratiehoeve
De derde nieuwe adverteerder van deze maand is Decoratiehoeve.nl. De Decoratiehoeve is opgezet door twee jonge moeders, die de producten bijna allemaal zelf maken. Neem maar eens een kijkje. Grote kans dat je er net zo blij en vrolijk van wordt als ik! Je vindt er allerlei leuke, lieve, meestal handgemaakte producten tegen heel schappelijke prijzen. Leuk om jezelf of een ander mee te verwennen...
Ook de andere adverteerders op mijn blog beveel ik graag bij u aan.
Gezinsenergie
Eerst wil ik iets vertellen over Gezinsenergie.nl. (banner aan de bovenzijde van mijn blog). Gezinsenergie geeft u de mogelijkheid om samen met duizenden andere gezinnen voordelig gas en stroom in te kopen. Door met z´n allen de inkoop te bundelen kunnen interessante kortingen worden behaald. Zelf werd ik getriggerd door een advertentie van Gezinsenergie waarin niet alleen korting op gas en electriciteit, maar ook een gezinsabonnement op Blijdorp werd aangeboden. Ik besloot mijn licht eens op te steken en mailde voor een terugbelverzoek. Intussen had ik ervoor gezorgd dat ik al mijn actuele gegevens onder handbereik had: mijn huidige jaarverbruik en de daarbij geldende tarieven. Op het door mij aangegeven tijdstip werd ik keurig teruggebeld en ik moet zeggen, dat het een heel prettig gesprek was. Géén glad verkooppraatje of opdringerij. Ik vertelde dat ik graag gebruik wilde maken van de actie. Daarop vroeg de meneer van Gezinsenergie bij welke aanbieder van gas en stroom ik nu zat en of ik mijn gebruik (ongeveer) wist. Ik lepelde de gegevens op en ik bleek inderdaad flink te kunnen besparen. Maar na enig doorvragen en wat gereken bleek Gezinsenergie nog wel een ander (nog voordeliger) aanbod te kunnen doen. Weliswaar niet met een dierentuinabonnement, maar interessant genoeg voor mij om toe te happen. Kijk maar even mee:
Voor het laagtarief betaalde ik 21,68 eurocent. Ik ga nu naar 17,45 cent
Voor het hoogtarief betaalde ik 23,67 eurocent. Ik ga nu naar 19,35 cent
Voor gas betaalde ik 65,86 eurocent. Ik ga nu naar 59,99 cent
De meneer heeft álles voor me uitgezocht en er bijvoorbeeld ook de verschillende vastrechttarieven bij vergeleken. Ik was snel overtuigd en ging via Gezinsenergie over van Nuon naar E-on. De tarieven die ik nu ga betalen zijn actietarieven en gelden een jaar. Als ik 10 maanden bij E-on blijf krijg ik ook nog eens een bonus van 110 euro! Ruim voordat het jaar om is word ik door Gezinsenergie gebeld. Zij kijken dan wat op dat moment de voordeligste aanbieder voor mij is en ik kan dan besluiten om opnieuw over te stapppen. Het overstappen wordt trouwens ook helemaal door Gezinsenergie geregeld. Ik kreeg een faktuur van 70 euro van Gezinsenergie. Die heb ik er met de nieuwe tarieven snel uit.
Wil je ook een vrijblijvend bespaaroverzicht? Meld je dan daarvoor aan. Je kunt je ook via mij aanmelden. Dan kan het me zelfs nog een kadootje opleveren ;-). Klik dan hier en schrijf bij ´uw gegevens´: Teunie Luijk, eenvoudigleven@gmail.com
Samen besparen we meer!
Madelief Designs
Een andere nieuwe adverteerder is Madelief Designs. Bij Madelief Designs kunt u kiezen uit de prachtigste ontwerpen voor een geboortekaartje. Uniek en stijlvol, zoals Madelief Designs het zo mooi zegt. De werkwijze van Madelief Designs is heel eenvoudig. U maakt een account aan en kiest een ontwerp. Daarna kunt u met dat ontwerp helemaal naar eigen inzicht aan de slag om een geboortekaartje te maken wat helemaal bij u past. Lettertype, kleur, ja, zelfs eigen beeld (foto) kan worden gebruikt op de voor-, achter- of binnenkant van het kaartje. Als u het ontwerp klaar hebt kunt u een proefdruk laten maken en eventueel alvast de gekozen enveloppen laten opsturen. Wanneer uw kindje is geboren hoeft u alleen maar in te loggen, een laatste controle te doen en te betalen. Wanneer u dat voor 15.00 uur doet worden de kaartjes dezelfde dag nog gedrukt en naar u opgestuurd. Alles heel gemakkelijk en heel snel. Maar het leukste: helemaal naar uw zin!
Wanneer u niet zo handig bent met de computer, of niet zoveel kaas hebt gegeten van opmaak, dan kunt u uw (tekst)gegevens ook aan Madelief Designs doorgeven. Uw kaartje wordt dan kosteloos voor u opgemaakt. Als dat geen service is!
Decoratiehoeve
De derde nieuwe adverteerder van deze maand is Decoratiehoeve.nl. De Decoratiehoeve is opgezet door twee jonge moeders, die de producten bijna allemaal zelf maken. Neem maar eens een kijkje. Grote kans dat je er net zo blij en vrolijk van wordt als ik! Je vindt er allerlei leuke, lieve, meestal handgemaakte producten tegen heel schappelijke prijzen. Leuk om jezelf of een ander mee te verwennen...
Ook de andere adverteerders op mijn blog beveel ik graag bij u aan.
Mazelen (slot) en vakantiestop
Toen Maaike vorige week vrijdag thuiskwam kregen ´s zondags Koos, Maria en Henk de mazelen. Met drie zieke en één herstellend kind bestond mijn taak zo ongeveer 24 uur per dag uit het geven van ijsjes, dropjes, pilletjes, zakdoeken, bemoedigingen en troost. We hadden bedjes op de banken gemaakt en opa en oma kwamen allerlei versterkende dingen brengen: bouillon en eiwitrijke papjes. Als je er middenin zit is het allemaal beslist niet leuk, maar als je er achter staat heeft het toch ook wel wat. Het is in elk geval iets wat je niet snel vergeet. Ik weet het van me zelf ook nog dat ik als kind samen met mijn twee zusjes de mazelen had! Eenmaal beter zie je dat de kinderen snel de draad weer oppakken. Ze zijn nu allemaal weer vrolijk en actief en blij met de vakantie die hier donderdag is ingegaan.
Intussen kreeg ik heel wat vragen en opmerkingen over mazelen en niet inenten. Ik wil daar best mijn mening over geven, maar het is niet iets om over in discussie te gaan. Het gaat namelijk om een geloofsovertuiging en daar valt niet over te discussiëren. Geloofsleer is nu eenmaal geen begripsleer. Iemand die vóór inenten is, kan niet BEGRIJPEN waarom iemand tégen zou zijn en andersom is dat ook zo. Dat is trouwens anders dan GEEN BEGRIP HEBBEN voor iemands standpunt. En al helemáál anders dan elkaar daarin respecteren. Wat dat betreft kan ik volmondig zeggen dat ik alle begrip heb voor iemand die vóór inenten is en dat ook zeker respecteer.
Voor wie geïnteresseerd is in de achtergronden van het al dan niet laten inenten op religieuze gronden, verwijs ik graag naar de site van de Nederlandse Patiënten Vereniging. In samenwerking met GGD-arts dr. Helma Ruijs is er een lezenswaardige brochure samengesteld waarin de verschillende meningen helder en duidelijk belicht worden. Dr. Ruijs is juist vorig jaar op dit onderwerp gepromoveerd en is dus deskundige bij uitstek. De brochure heet: Vaccinatie: voorzienigheid, vertrouwen, verantwoordelijkheid
Overigens is er een vier (!) keer zo grote groep mensen in Nederland die op andere dan religieuze gronden kiest voor niet inenten. Je zou ter informatie eens het boek Vaccinaties doorgeprikt kunnen lezen.
Hier wil ik het mazelenverhaal mee afsluiten. En meteen sluit ik ook m´n blog voor een vakantiestop. Ik schrijf alleen nog de advertorial van deze maand en daarna stort ik me op het voorbereiden van onze vakantie. Er moet nog heel wat gebeuren voordat we kunnen wegrijden. Inpakken, poetsen, de huisoppas instrueren, het is hier een gezellige drukte van belang. Rond DV half augustus hoop ik de blogdraad weer op te pakken. Hopelijk tot dan!
Intussen kreeg ik heel wat vragen en opmerkingen over mazelen en niet inenten. Ik wil daar best mijn mening over geven, maar het is niet iets om over in discussie te gaan. Het gaat namelijk om een geloofsovertuiging en daar valt niet over te discussiëren. Geloofsleer is nu eenmaal geen begripsleer. Iemand die vóór inenten is, kan niet BEGRIJPEN waarom iemand tégen zou zijn en andersom is dat ook zo. Dat is trouwens anders dan GEEN BEGRIP HEBBEN voor iemands standpunt. En al helemáál anders dan elkaar daarin respecteren. Wat dat betreft kan ik volmondig zeggen dat ik alle begrip heb voor iemand die vóór inenten is en dat ook zeker respecteer.
Voor wie geïnteresseerd is in de achtergronden van het al dan niet laten inenten op religieuze gronden, verwijs ik graag naar de site van de Nederlandse Patiënten Vereniging. In samenwerking met GGD-arts dr. Helma Ruijs is er een lezenswaardige brochure samengesteld waarin de verschillende meningen helder en duidelijk belicht worden. Dr. Ruijs is juist vorig jaar op dit onderwerp gepromoveerd en is dus deskundige bij uitstek. De brochure heet: Vaccinatie: voorzienigheid, vertrouwen, verantwoordelijkheid
Overigens is er een vier (!) keer zo grote groep mensen in Nederland die op andere dan religieuze gronden kiest voor niet inenten. Je zou ter informatie eens het boek Vaccinaties doorgeprikt kunnen lezen.
Hier wil ik het mazelenverhaal mee afsluiten. En meteen sluit ik ook m´n blog voor een vakantiestop. Ik schrijf alleen nog de advertorial van deze maand en daarna stort ik me op het voorbereiden van onze vakantie. Er moet nog heel wat gebeuren voordat we kunnen wegrijden. Inpakken, poetsen, de huisoppas instrueren, het is hier een gezellige drukte van belang. Rond DV half augustus hoop ik de blogdraad weer op te pakken. Hopelijk tot dan!
vrijdag 12 juli 2013
Blijdschap!
We hebben nog 24 uur langer geduld moeten hebben. Maar nu is het zover. Onze Maaike is weer thuis! Slapjes. Dat wel. Maar dat komt vast goed. Aan het vertroetelen zal het niet liggen :-)
woensdag 10 juli 2013
Een tandenborstel en chocoladepasta (update)
We zitten hier weer eens in een draaimolen aan gebeurtenissen, die maken dat je in 24 uur net zoveel meemaakt dan iemand anders in een week.
Gisterenmorgen was ik vroeg opgestaan voor de strijk en andere klusjes. Heerlijk is het om met dit mooie zomerweer in de koele morgenuren fijn bezig te zijn. De dag lag vol plannen vóór me. En aanvankelijk leek ik die plannetjes in rap tempo ten uitvoer te brengen. Opgewekt mailde ik om een uur of 11 naar Willem, dat ik Zwitserse Franken voor de vakantie had besteld en autobahvignetten had gekocht, dat ik fakturen had betaald en dat ik een extra broedbak op de bijenkast had geplaatst. Ik was ook naar de winkels geweest. ´s Avonds zou Trijnie haar diploma krijgen (mbo-4 directiesecretaresse-marketing assistent) en ik kocht bloemen en een mooi kado. Ik nam nog drie plantjes mee om een kaal hoekje van de tuin mee te vullen. De morgen vloog zomaar voorbij.
Koos was gezellig thuis, want die heeft al zomervakantie. Maaike trouwens ook, maar die was intussen geveld door de mazelen. Ze is vorige week donderdag ziek geworden en juist waren maandag de mazelen doorgebroken.
Zo rond de middag wilde ik juist die drie plantjes even in de tuin zetten, toen Maaike huilend naar beneden kwam. Ze was zó ziek. Had overal pijn en klaagde ook over erge hoofdpijn. Ze had flink koorts en ik besloot toch maar even naar de huisarts te bellen om die mee te laten kijken. Om half 3 kon ik daar met haar terecht.
Eigenlijk was ik langzamerhand aan een siësta toe, maar die sloeg ik maar over. Ik vertrouwde het niet helemaal met Maaike en had het idee, dat dat ´even naar de dokter´ weleens lelijk uit zou kunnen lopen. Snel maakte ik de boel in huis verder aan kant. En door dat werken vloog meteen de tijd om.
Voordat ik met Maaike naar de dokter reed, ging ik nog even langs de Lidl om een grote zonnebril voor haar te kopen. Ze had zulke zere ogen! Dat hoort ook typisch bij mazelen.
Bij de dokter kon Maaike amper de trap opkomen. Ze was zó ziek en slap en benauwd! De dokter onderzocht haar en kon geen longontsteking horen, maar vertrouwde toch de benauwdheid niet. Ze wilde overleggen met de kinderarts. En ja, die wilde Maaike toch liever zien. Precies zoals ik al gedacht had dat het gaan zou.
We reden naar het ziekenhuis in Dordrecht. Daar zette ik Maaike in een rolstoel en reed naar de S.E.H. We werden natuurlijk meteen in een isolatiekamer gebracht vanwege besmettingsgevaar. Al snel kwam de kinderarts met twee artsen in opleiding, die nog nooit mazelen hadden gezien en Maaike zo´n beetje als studie-object bekeken.
Intussen lag Maaike aan een saturatiemeter en die zakte regelmatig onder de 90. Tijd om haar een zuurstofmaskertje te geven. Er werden longfoto´s gemaakt om te kijken of Maaike longontsteking had. Er werd een infuusnaaldje gezet en bloed afgenomen en daar zaten/lagen we dan. Wachten, wachten, wachten. Het was al rond vijf uur, toen de dokter eindelijk met de uitslag kwam: Maaike had gelukkig geen longontsteking, maar ze moest wel blijven, omdat ze zuurstofondersteuning nodig had.
Heel jammer natuurlijk, maar niets aan te doen.
Maaike werd naar de Kinderafdeling gebracht en in een isolatiekamer gestald. Het werd tijd om heel snel van alles voor het thuisfront te regelen. Ik gaf orders om maar een paar zakken diepvriespatat te halen. Snacks waren er nog genoeg in huis. De diploma-uitreiking van Trijnie moesten we helaas aan ons voorbij laten gaan, maar Trijnie vond dat niet zo erg. Ze zou gewoon alleen gaan. Ik appte een hele waslijst aan spullen door die Maria bij elkaar zou vissen en die Willem dan na het eten naar het ziekenhuis zou komen brengen. Ondergoed, pyjama, deodorant enzovoorts. En ja, ook graag een tandenborstel en pasta.
Maaike werd in bed gestoken en kreeg een zuurstofbrilletje op. Ze kreeg eten aangeboden, maar had vooral heel veel dorst. Gelukkig kreeg ik ook eten aangeboden. Ik viel haast flauw van m´n lege maag. Het kon me even niets schelen dat er kaas en worst bij mijn brood lag (ik eet normaal veganistisch). De vier boterhammen verdwenen als sneeuw voor de zon.
Rond 8 uur kwamen Willem, Koos en Maria bij Maaike kijken en alle spullen brengen. Maria had enorm haar best gedaan om alles op te zoeken en in te pakken. Alles zat in de tas, meldde ze trots. Ik pakte de tas uit en legde alles in Maaikes nachtkastje. Maar hé, wat deed die pot chocoladepasta nu in de tas?? ¨Nou,¨ zei Maria, ¨dat stond toch op het lijstje?¨ O ja, natuurlijk! Ik had geschreven: tandenborstel en pasta. Logisch dat je dan cocoladepasta inpakt. Toch? Of was het logischer geweest om soms tándpasta te pakken? :-)) We hebben er eens smakelijk om gelachen en het was de grap van de dag: als je mazelen hebt, moet je je tanden met chocoladepasta poetsen. Toen Jan dat later hoorde vroeg hij zelfs heel serieus: ¨Waarom dan?¨ En toen hebben we nogmaals smakelijk gelachen :-).
Het is nu even afwachten hoe het met Maaike loopt. De dokter zei, dat het best weleens snel de goede kant op kon gaan en dat ze dan snel naar huis mag. Dat hopen we dan maar! Ik kijk er al naar uit om haar straks weer te zien.
Update (woensdagavond 23.00 u.)
Gelukkig mag het goed gaan met Maaike. Het ziet ernaar uit, dat ze morgen naar huis mag!
Gisterenmorgen was ik vroeg opgestaan voor de strijk en andere klusjes. Heerlijk is het om met dit mooie zomerweer in de koele morgenuren fijn bezig te zijn. De dag lag vol plannen vóór me. En aanvankelijk leek ik die plannetjes in rap tempo ten uitvoer te brengen. Opgewekt mailde ik om een uur of 11 naar Willem, dat ik Zwitserse Franken voor de vakantie had besteld en autobahvignetten had gekocht, dat ik fakturen had betaald en dat ik een extra broedbak op de bijenkast had geplaatst. Ik was ook naar de winkels geweest. ´s Avonds zou Trijnie haar diploma krijgen (mbo-4 directiesecretaresse-marketing assistent) en ik kocht bloemen en een mooi kado. Ik nam nog drie plantjes mee om een kaal hoekje van de tuin mee te vullen. De morgen vloog zomaar voorbij.
Koos was gezellig thuis, want die heeft al zomervakantie. Maaike trouwens ook, maar die was intussen geveld door de mazelen. Ze is vorige week donderdag ziek geworden en juist waren maandag de mazelen doorgebroken.
Zo rond de middag wilde ik juist die drie plantjes even in de tuin zetten, toen Maaike huilend naar beneden kwam. Ze was zó ziek. Had overal pijn en klaagde ook over erge hoofdpijn. Ze had flink koorts en ik besloot toch maar even naar de huisarts te bellen om die mee te laten kijken. Om half 3 kon ik daar met haar terecht.
Eigenlijk was ik langzamerhand aan een siësta toe, maar die sloeg ik maar over. Ik vertrouwde het niet helemaal met Maaike en had het idee, dat dat ´even naar de dokter´ weleens lelijk uit zou kunnen lopen. Snel maakte ik de boel in huis verder aan kant. En door dat werken vloog meteen de tijd om.
Voordat ik met Maaike naar de dokter reed, ging ik nog even langs de Lidl om een grote zonnebril voor haar te kopen. Ze had zulke zere ogen! Dat hoort ook typisch bij mazelen.
Bij de dokter kon Maaike amper de trap opkomen. Ze was zó ziek en slap en benauwd! De dokter onderzocht haar en kon geen longontsteking horen, maar vertrouwde toch de benauwdheid niet. Ze wilde overleggen met de kinderarts. En ja, die wilde Maaike toch liever zien. Precies zoals ik al gedacht had dat het gaan zou.
We reden naar het ziekenhuis in Dordrecht. Daar zette ik Maaike in een rolstoel en reed naar de S.E.H. We werden natuurlijk meteen in een isolatiekamer gebracht vanwege besmettingsgevaar. Al snel kwam de kinderarts met twee artsen in opleiding, die nog nooit mazelen hadden gezien en Maaike zo´n beetje als studie-object bekeken.
Intussen lag Maaike aan een saturatiemeter en die zakte regelmatig onder de 90. Tijd om haar een zuurstofmaskertje te geven. Er werden longfoto´s gemaakt om te kijken of Maaike longontsteking had. Er werd een infuusnaaldje gezet en bloed afgenomen en daar zaten/lagen we dan. Wachten, wachten, wachten. Het was al rond vijf uur, toen de dokter eindelijk met de uitslag kwam: Maaike had gelukkig geen longontsteking, maar ze moest wel blijven, omdat ze zuurstofondersteuning nodig had.
Heel jammer natuurlijk, maar niets aan te doen.
Maaike werd naar de Kinderafdeling gebracht en in een isolatiekamer gestald. Het werd tijd om heel snel van alles voor het thuisfront te regelen. Ik gaf orders om maar een paar zakken diepvriespatat te halen. Snacks waren er nog genoeg in huis. De diploma-uitreiking van Trijnie moesten we helaas aan ons voorbij laten gaan, maar Trijnie vond dat niet zo erg. Ze zou gewoon alleen gaan. Ik appte een hele waslijst aan spullen door die Maria bij elkaar zou vissen en die Willem dan na het eten naar het ziekenhuis zou komen brengen. Ondergoed, pyjama, deodorant enzovoorts. En ja, ook graag een tandenborstel en pasta.
Maaike werd in bed gestoken en kreeg een zuurstofbrilletje op. Ze kreeg eten aangeboden, maar had vooral heel veel dorst. Gelukkig kreeg ik ook eten aangeboden. Ik viel haast flauw van m´n lege maag. Het kon me even niets schelen dat er kaas en worst bij mijn brood lag (ik eet normaal veganistisch). De vier boterhammen verdwenen als sneeuw voor de zon.
Rond 8 uur kwamen Willem, Koos en Maria bij Maaike kijken en alle spullen brengen. Maria had enorm haar best gedaan om alles op te zoeken en in te pakken. Alles zat in de tas, meldde ze trots. Ik pakte de tas uit en legde alles in Maaikes nachtkastje. Maar hé, wat deed die pot chocoladepasta nu in de tas?? ¨Nou,¨ zei Maria, ¨dat stond toch op het lijstje?¨ O ja, natuurlijk! Ik had geschreven: tandenborstel en pasta. Logisch dat je dan cocoladepasta inpakt. Toch? Of was het logischer geweest om soms tándpasta te pakken? :-)) We hebben er eens smakelijk om gelachen en het was de grap van de dag: als je mazelen hebt, moet je je tanden met chocoladepasta poetsen. Toen Jan dat later hoorde vroeg hij zelfs heel serieus: ¨Waarom dan?¨ En toen hebben we nogmaals smakelijk gelachen :-).
Het is nu even afwachten hoe het met Maaike loopt. De dokter zei, dat het best weleens snel de goede kant op kon gaan en dat ze dan snel naar huis mag. Dat hopen we dan maar! Ik kijk er al naar uit om haar straks weer te zien.
Update (woensdagavond 23.00 u.)
Gelukkig mag het goed gaan met Maaike. Het ziet ernaar uit, dat ze morgen naar huis mag!
dinsdag 2 juli 2013
Rabarber, moesdak en mazelen
Ik heb de rabarber in twee varianten gekookt. De ene helft kookte ik naturel. Hoewel, ik heb er een vleug vanille aan toegevoegd door een opengesneden vanillestokje mee te koken. Sommige mensen schillen rabarber, maar dat is beslist niet nodig. Je spoelt/borstelt de stelen schoon en daarna snijd je ze in stukjes. Je kookt de rabarber in een bodempje water, maar sinaasappelsap of water met een beetje zoete vruchtenwijn is ook erg lekker. Ik nam deze keer sinaasappelsap. Je voegt suiker naar smaak toe. Omdat ik er een vanillestokje bij deed, kookte ik de rabarber op een laag vuurtje. Zo kon de vanillesmaak lekker in de rabarber trekken. Je kookt totdat de stukjes zacht en tot moes gekookt zijn. Ik bind de moes altijd met een beetje custardpoeder. Om de sinaasappelsmaak te versterken loste ik de custardpoeder op in een beetje sinaasappellimonadesiroop. Ik vulde zes grote potten. Mmm!
Bij de tweede portie ging ik op dezelfde manier te werk, maar nu deed ik er anderhalve pond aardbeien bij. Rabarber met aardbeien is een heerlijke combinatie. Het leverde vijf grote potten op. De moes met de aardbeien heeft meteen ook een mooie kleur: rozerood. Ook al mmm :-).
Vandaag heb ik weer wat gerommeld op mijn moesdak. Elke morgen oogst ik wat lekkers voor in Willem z´n lunchsalade. Meestal snijd ik wat snijsla, wat rucola, wat mosterdblad en wat bieslook. Nu de bieslook bloeit vind ik het leuk om ook elke dag een mooi paars bloemetje in de salade te doen. Dat staat zo vrolijk.
Vandaag sneed ik meteen ook een grote krop sla (Australian Yellow) af voor bij het avondeten.
Ik zag dat de tomaten aangebonden moesten worden en dat de andijvie om wat meer ruimte vroeg. Ik besloot om maar even een uurtje vrij te maken om lekker op m´n moesdak te werken. Dat was beslist geen straf! Ik genoot van het lekkere weer, de prachtige bloemen van de courgettes, mijn handen in de aarde, de bijen die zoemden.
Mijn logeerbijen blijven nog één dag. Morgenavond wordt de kast opgehaald en dan hoop ik ergens volgende week mijn bijenkast die nu nog in Dordrecht staat op het dakterras te kunnen stallen.
Het is nu de tijd van de bloeiende lindebomen. Mijn bijen hebben vast ook lindebomen gevonden, want ze brachten enorm veel stuifmeel binnen. Met volle korfjes aan hun achterpoten schoten ze steeds de kast in. Ik heb er fijn een poosje naar zitten kijken.
 |
| Volkel met mijn buckfastbijen en de logeerkast met Carnica´s |
 |
| Zie je dat bijtje met stuifmeelpootjes in de vliegspleet verdwijnen? |
Intussen hebben de mazelen hier hun intrede gedaan. Zondagmiddag kreeg Jan koorts en we zagen al een beetje uitslag op zijn romp. Gisteren zijn de mazelen goed doorgebroken. Vanmiddag was Jan echt wel ziek, maar hij lijkt het ergste alweer gehad te hebben. Ik ben benieuwd wanneer de rest volgt. Behalve Jan zijn er nog vier kandidaten. De andere kinderen hebben met de vorige epidemie mee gedaan. In elk geval doe ik het nu even rustig aan met de sopperij. Zieke kinderen gaan voor.
maandag 1 juli 2013
Vorderingen
Ondanks hier en daar wat strubbelingen maak ik toch vorderingen in het opruimwerk. Het leuke van opruimen vind ik, dat je weliswaar een hoop troep, maar daarnaast toch ook leuke dingen tegenkomt. Langzaam maar zeker komt er weer orde in de chaos. Er ontstaat ruimte en overzicht. En dat simpelweg door elke dag een klein stukje beet te pakken!
Vorige week heb ik de planken met mijn weckvoorraad leeggehaald, schoongemaakt en teruggeplaatst. Ik heb daarbij geconstateerd, dat ik wel erg veel jam op voorraad heb. Ik moet dit jaar maar iets anders met het zomerfruit doen, want er staat nog wel voor twee jaar genoeg :-). De potten staan weer glimmend en wel op de planken en de kastrandjes zijn helder wit en gesteven.
Onder de planken staat een grote tafel met daarop een paar open kastjes (uit een winkelinventaris). Ik heb daarin mijn drie broodbakmachines staan en wat keukenspullen. De tafel is al 27 jaar oud. Wij kochten hem toen we trouwden. Wij vonden hem toen heel groot (1,75 m), maar op een gegeven moment was hij toch te klein voor ons gezin. Wij hebben nu een drie meter lange tafel, waar we met 14 (en met een beetje passen en meten met 16) mensen aan kunnen eten. Onze oude tafel doet alweer 9 jaar dienst in de garage. Als ons gezin kleiner wordt kan hij zo weer terug in de kamer :-). De kastjes en de tafel heb ik helemaal leeggeruimd. Het oude, vies geworden dekbedovertrek wat over de tafel lag heb ik vervangen door een gezellig rood/wit geblokt tafelzeiltje bij Zeeman vandaan. Daarna heb ik alles weer teruggeplaatst en nu geniet ik van mijn nieuwe schone werkplek.
Tenslotte was de ruimte onder de tafel aan de beurt. Ik heb daar de aardappelvoorraad staan en ook bierkratjes en een doos met mutsen, sjaals en wanten. Het kostte heel wat gymnastiekoefeningen om de boel eerst leeg en daarna schoon te maken. Ik ben ontelbaar veel spinnen tegengekomen! De vloer heb ik eerst gestofzuigd en daarna met een borstel met heet sop schoongeboend. Je kunt er nu van de grond eten :-) (en niet omdat er ´genoeg ligt´, zoals wij altijd grappen).
Ik heb een flinke voorraad aardappels. Nog wel voor een week of vier, schat ik. Dat komt omdat ik oude aardappels heb opgekocht. Nieuwe aardappels vinden wij echt wel lekker, maar ze zijn niet te betalen. Dus eten we nog een poosje oude. De uitlopers haal ik gewoon weg. We zijn er nog nooit ziek van geworden ;-).
Intussen is er nóg een werkje wat ik graag voor de vakantie af wil hebben: het haken van kussenhoesjes. Ik ben nu het laatste exemplaar aan het haken. Eigenlijk wilde ik er 12, maar het worden er uiteindelijk 10. Eén van de vier kleuren katoen is op en het is een kleur die uit het assortiment is. Het geeft niet. De achterkanten maak ik van een gezellig katoentje en daarvan naai ik dan meteen de twee ontbrekende kussenhoesjes. Het hoeft allemaal niet zo precies hetzelfde, vind ik.
En zo verveel ik me geen moment :-). Zo op het einde van het jaar is er ook veel schoolwerk. Er zijn gesprekjes, een schoonmaakavond, vragen voor hulp bij excursies, grote kinderen die toetsen moeten maken, een zoon die een tripje naar Engeland maakt, de schoolfotograaf die komt enzovoorts enzovoorts.
Wat zullen we straks genieten van de rust!
Vorige week heb ik de planken met mijn weckvoorraad leeggehaald, schoongemaakt en teruggeplaatst. Ik heb daarbij geconstateerd, dat ik wel erg veel jam op voorraad heb. Ik moet dit jaar maar iets anders met het zomerfruit doen, want er staat nog wel voor twee jaar genoeg :-). De potten staan weer glimmend en wel op de planken en de kastrandjes zijn helder wit en gesteven.
Onder de planken staat een grote tafel met daarop een paar open kastjes (uit een winkelinventaris). Ik heb daarin mijn drie broodbakmachines staan en wat keukenspullen. De tafel is al 27 jaar oud. Wij kochten hem toen we trouwden. Wij vonden hem toen heel groot (1,75 m), maar op een gegeven moment was hij toch te klein voor ons gezin. Wij hebben nu een drie meter lange tafel, waar we met 14 (en met een beetje passen en meten met 16) mensen aan kunnen eten. Onze oude tafel doet alweer 9 jaar dienst in de garage. Als ons gezin kleiner wordt kan hij zo weer terug in de kamer :-). De kastjes en de tafel heb ik helemaal leeggeruimd. Het oude, vies geworden dekbedovertrek wat over de tafel lag heb ik vervangen door een gezellig rood/wit geblokt tafelzeiltje bij Zeeman vandaan. Daarna heb ik alles weer teruggeplaatst en nu geniet ik van mijn nieuwe schone werkplek.
Tenslotte was de ruimte onder de tafel aan de beurt. Ik heb daar de aardappelvoorraad staan en ook bierkratjes en een doos met mutsen, sjaals en wanten. Het kostte heel wat gymnastiekoefeningen om de boel eerst leeg en daarna schoon te maken. Ik ben ontelbaar veel spinnen tegengekomen! De vloer heb ik eerst gestofzuigd en daarna met een borstel met heet sop schoongeboend. Je kunt er nu van de grond eten :-) (en niet omdat er ´genoeg ligt´, zoals wij altijd grappen).
Ik heb een flinke voorraad aardappels. Nog wel voor een week of vier, schat ik. Dat komt omdat ik oude aardappels heb opgekocht. Nieuwe aardappels vinden wij echt wel lekker, maar ze zijn niet te betalen. Dus eten we nog een poosje oude. De uitlopers haal ik gewoon weg. We zijn er nog nooit ziek van geworden ;-).
Intussen is er nóg een werkje wat ik graag voor de vakantie af wil hebben: het haken van kussenhoesjes. Ik ben nu het laatste exemplaar aan het haken. Eigenlijk wilde ik er 12, maar het worden er uiteindelijk 10. Eén van de vier kleuren katoen is op en het is een kleur die uit het assortiment is. Het geeft niet. De achterkanten maak ik van een gezellig katoentje en daarvan naai ik dan meteen de twee ontbrekende kussenhoesjes. Het hoeft allemaal niet zo precies hetzelfde, vind ik.
En zo verveel ik me geen moment :-). Zo op het einde van het jaar is er ook veel schoolwerk. Er zijn gesprekjes, een schoonmaakavond, vragen voor hulp bij excursies, grote kinderen die toetsen moeten maken, een zoon die een tripje naar Engeland maakt, de schoolfotograaf die komt enzovoorts enzovoorts.
Wat zullen we straks genieten van de rust!
Abonneren op:
Posts (Atom)