Eigen baas zijn

Als fulltime huisvrouw ben ik m'n eigen baas. Dat lijkt fantastisch, maar soms is het lastig. Niemand zegt me wat ik wanneer moet gaan doen. Dat moet ik zelf maar uitvogelen. Vanmorgen had ik iets wat me erg bezighield en ik kwam niet aan het werk. Een baas heeft daar niets mee te maken. Die kan en mag van je verlangen dat je gewoon je werk doet in de tijd die hij je ingehuurd heeft. Maar als je geen baas hebt, moet je op zo'n moment jezelf maar een schop onder je achterste geven en aan de slag gaan. Voordat ik zover was, was het al bijna 11 uur en ik moest de rest van de dag wel erg hard werken om er nog iets van te maken. Ik begon maar met de woonkamer. Eerst de voorkamer. Als de zithoek opgeruimd is, dan kun je in elk geval onverwachts bezoek ontvangen. Ik ruimde op, vulde de houtmand, de notenbak en de fruitschaal, slingerde de stofzuiger erdoor, haalde een doek over de tafel en gaf de planten water. Ziezo, dat zag er vast een stuk beter uit! Ik ging naadloos verder met de achterkamer. En als je wilt weten hoe zo'n niet-opgeruimde achterkamer er bij mij uitziet:

Je moet dan vooral niet gaan nadenken, maar gewoon gaan doen. Eerst ging ik alles op z'n plaats brengen en vervolgens slingerde ik ook daar de stofzuiger erdoor. Ik werd nog wel even in mijn werkdrift gestoord door het maandelijkse praatje met een Jehovah Getuige, die al jaren bij me aan de deur komt. Hoewel ik niet onder stoelen of banken steek, dat ik over veel dingen anders denk, heeft ze daar altijd wel respect voor en dat wil ik voor haar ook zeker hebben. De ene keer praten we even zomaar een paar minuten, maar vandaag hadden we langer werk :-). Terwijl ik de puntjes op de i zette in de achterkamer

kookte ik een grote pan melk om daar yoghurt van te maken in de hooikist. Het was half 1 voordat ik er erg in had en ik moest snel naar school. Koos, Maria en nichtje Noah zouden bij mijn zus in Dordrecht gaan spelen. Ik had dus een ritje Alblasserdam - Dordrecht v.v. te doen. Jan en Henk reden ook mee. Ik maakte een stop in Papendrecht, want Koos liep al een week met een gat in z'n schoen en Jan loopt al een paar weken op z'n zondagse schoenen. Tijd om even bij de Bristol binnen te lopen. Ik zoek dan altijd naar echt leren schoenen. Voor Jan slaagden we perfect, zij het, dat de schoenen niet afgeprijsd waren. Koos daarentegen heeft schoenen helemaal naar z'n zin en ook nog eens in de opruiming, maar het zijn geen echte leren en ik verwacht er daarom niet alles van. Maar goed. De jongens zijn weer geschoeid en snel reden we verder naar Dordrecht. Het was al bijna 2 uur, toen ik thuiskwam. Henk was in de auto in slaap gesukkeld. Hij is niet helemaal fit. Ik heb hem slapend op de bank gelegd en daar heeft hij de hele middag gelegen. Ik maakte voor Jan en mij snel een bordje broodpap. Lekker met suiker en kaneel en een handje rozijnen. Mmm!

Na het eten ging ik met de laptop naar de garage om mijn voorraadkasten na te lopen en een boodschappenlijst op te stellen. Eens per maand bestel ik alle houdbare boodschappen en dan wordt alles fijn thuis bezorgd. In een kwartiertje tijd deed ik zo m'n boodschappen en omdat ik toch op de laptop bezig was, werkte ik snel even m'n weblog bij. Even een adres in de leeslijst veranderen, een adres toevoegen en m'n laatste bijdrage aan de rubriek Mijn Geld erbij zetten. Daarna nog een paar e-mailtjes beantwoorden en met een klap ging het apparaat weer dicht. Tijd om in de keuken aan de slag te gaan. De keuken was een slagveld en er stond een flinke vaat.

Daarvoor gebruik ik warm water uit een grote pan op de houtkachel. Fijn om even lekker met de handen in het sop te gaan en alles weer schoon te maken. Om kwart over 4 was alles weer spic en span en ik vond dat wel een mooi tijdstip om vast wat aan het eten te gaan doen.

Ik wilde gevulde uien maken. Iemand vroeg me nog even een simpel receptje te posten. Nu, gevulde uien is zo'n simpel recept. Je neemt zoveel uien als je wilt, haalt er de bruine schilletjes vanaf en kook ze in ongeveer een kwartier gaar. In de tijd dat ze staan te koken maak je de vulling klaar. Vandaag was dat simpel gehakt met kruiden. De gekookte uien haal je uit de pan en je laat ze wat afkoelen. Het kookwater kan je bewaren om er later uiensoep van te maken. Je snijdt een kapje van de uien, holt ze wat uit en je doet er de vulling in. Daarna zet je de uien in een warme oven totdat je aan tafel gaat. (zie m'n bijdrage voor Mijn Geld).

Voordat ik daarna de aardappels ging schillen, schreef ik nog snel de laatste kerstkaarten, zodat die voor vijven op de post konden. Hans ging ze wel even posten. Ik schilde en kookte aardappels en warme een restje vlees en jus op. Voor het toetje maakte ik een grote schaal fruit klaar, gedeeltelijk vers, gedeeltelijk uit de weck.

Om 6 uur kon iedereen aanschuiven en we aten onze buikjes rond. Na het eten heb ik lekker een kwartiertje m'n ogen dicht gedaan op de bank. In die tijd was de tafel afgeruimd en had Willem de afwasteil al laten vollopen. Ik pakte de theedoek en samen wasten we het vaatje weg. De kinderen zorgden ervoor, dat de kamer weer netjes werd en de fietsen in de schuur kwamen. Zo waren we eens lekker vroeg klaar. Even over zevenen stond ik achter de strijkplank. Want ja, dat was er vandaag nog bij ingeschoten. Behalve een koffiepauze met een toertje breien heb ik aan 1 stuk stug door gestreken tot 10 uur. Toen vond ik het welletjes. Ik heb alleen nog twee wassen opgehangen en er twee uit gesorteerd. De start was dan wel sloom, maar het werk is nog aardig voor elkaar gekomen gelukkig. Ook zonder baas :-)