Gisteren moest ik me sjakies houden, omdat ik verre van fit was. Wat was dat lekker, zo´n relaxte dag! Gewoon eens toegeven aan de algehele malaise. Daar knapt een mens van op. Dit mens dan toch wel! Hoewel ik vandaag nog liep te snifferen en ik zowel na de lunch als na het avondeten een powernapje pakte, toch kon ik gelukkig m´n werk doen. Alle pakjes zijn op de post en op de workshopzolder staat alles weer klaar voor de workshop ´Bak je eigen brood´ van morgen. Hoe fijn!
Gisteren is er trouwens ook nog wel wat werk uit m´n handen gekomen. Maar dat was werk op therapeutische basis :-). Ik heb ´s morgens én ´s middags een tijdje met m´n hoofd in de zon in de tuin gewerkt. Het bed waar de Wieringer boontjes op stonden is helemaal leeg en schoon. Ik ga er, denk ik, knoflook en/of plantuien planten. Die heb ik meteen gisteren besteld. Ook zo´n leuk werkje :-).
Het bed naast de regenboogsnijbiet was flink overwoekerd. Ik had het een beetje laten gaan, omdat Muck de keurig gezaaide rijtjes had veranderd in een chaos, door er drolletjes te begraven. En dat terwijl ik toch draden had gespannen, die dat moesten voorkomen. Maar nu ik al het onkruid verwijderde, kwam er zowaar een ongeschonden rijtje veldsla te voorschijn. Het rijtje radijs en het rijtje boterraapjes was dan jammer genoeg aardig om zeep geholpen. Maar dat zijn gewassen, die ik nog prima kan zaaien één dezer dagen.
Muck zat er trouwens met z´n neus bovenop, toen ik alles aan het restaureren was. Haar ene oogje, wat heel erg ontstoken was, is gelukkig heel ver opgeknapt. Ik hoop dat het helemaal goed komt, en dat ze me binnenkort weer met twee mooie groene oogjes aankijkt. Ik was met haar naar de dierenarts geweest en die gaf het 60 tot 65 procent kans, dat het helemaal zou genezen en het zou drie tot vier weken duren. Morgen is het vier weken geleden, dat ik naar de dierenarts ging.... Ik geef haar nog elke dag twee keer een druppel ogenzalf. In het begin moest ik haar helemaal in een handdoek wikkelen, omdat ze er wild van werd. Maar intussen is ze er helemaal aan gewend en laat het geduldig toe.
Het volgende bed op de tuin is dat van de rode kool. Ook daar staat heel veel onkruid. Daar ben ik nog niet aan toegekomen. Ik heb de grootste rode kool geoogst, want ik zag, dat hij ging scheuren. Het is een joekel van dik twee kilo!
Ook binnenshuis deed ik een gezellig werkje. Ik had namelijk pas mijn vriezer opgeruimd en was daar een grote beker room tegengekomen. Wij hebben altijd rauwe melk en die room ik nog weleens af. De room gaat dan in een pot in de vriezer en als ik genoeg heb, maak ik boter. Ik had een liter room! Tijd om die eens te karnen. Ik had de pot met room al laten ontdooien en met een lepel yoghurt erbij laten verzuren. Nu ging ik lekker op de bank zitten om te karnen. Vroeger deden we dat ook wel tijdens de koffie. Iedereen een poosje draaien en op een gegeven moment had er één boter. Na het karnen heb ik de boter laten uitdruppelen en hem gewassen. Het leverde ruim 250 gram boter op. Lekker!
Het avondeten was een makkie. Ik had dinsdag een grote pan pompoensoep gekookt. Zo lekker! Ik heb er de eerste pompoen van m´n oogst voor gebruikt. Ik hoefde de soep nu alleen maar op te warmen. Als toetje maakte ik rijstepap. Dat maak ik altijd van gewone, goedkope witte rijst. Je hoeft daar echt geen dure paprijst voor te kopen. Je maakt het zo: Breng een liter melk aan de kook. Voeg er 120 gram witte rijst aan toe. Als je wilt kunt je er krenten/rozijnen aan toevoegen en/of een kaneelstokje. Dan laat je de rijst een uurtje zachtjes sudderen. Een minuut of 10 is ook goed. Maar dan moet je daarna de pan in de hooimadam/hooikist/in bed zetten. Dan gaart het vanzelf verder. Lekker met een kluitje boter, een beetje bruine suiker en een vleug kaneel.
De dagen zijn bijna zomers, met heerlijke temperaturen en een zonnetje. Maar ´s avonds, als het vroeg donker wordt, dat weet je het: het is herfst. En dan smaken al die gerechtjes weer zo lekker :-). Wat is het toch fijn, dat er seizoenen zijn!
