Het jaar 2023 ligt bijna achter ons. Tijd om de balans eens op te maken voor wat betreft m´n moestuin. Wat ging goed, wat viel tegen, wat is voor herhaling vatbaar, wat houd ik voor gezien, dat ....
Posts gesorteerd op datum tonen voor zoekopdracht appels drogen. Sorteren op relevantieAlle posts tonen
Posts gesorteerd op datum tonen voor zoekopdracht appels drogen. Sorteren op relevantieAlle posts tonen
woensdag 27 december 2023
woensdag 29 mei 2019
Een dagje in de keuken
Gisterenochtend schreef ik op m´n FB-pagina
Vandaag dus het verslag van m´n dagje in de keuken ;-).
Als eerste haalde ik mijn weckketel voor de dag. Op mijn weckketel heb ik een opzetstuk, waarmee ik kan ontsappen. Als ik een kleine hoeveelheid fruit wil ontsappen, doe ik dat meestal in de sapcentrifuge. Maar bij grote hoeveelheden, pak ik de ontsapper. Daarin kun je grote hoeveelheden fruit in één keer ontsappen. Het voordeel van werken met de ontsapper is, dat het sap lang houdbaar is, doordat het verhit/gesteriliseerd wordt. Het voordeel van de centrifuge daarentegen is, dat het sap koud geperst wordt en dus vers (en lekkerder, vind ik) is.
Ik had een doos met een paar kilo witte druiven. Die keek ik even na op rotte exemplaren, die ik er tussenuit haalde. Daarna spoelde ik de druiven goed af. (Druiven worden vaak overdreven bespoten en daarom was ik ze altijd secuur.). Ik deed ze in de ontsapper, samen met een restant appels. Het apparaat doet verder het werk: het water in de weckketel wordt aan de kook gebracht. De stoom, die ontstaat, verhit het fruit, zodat het openbarst en zijn sap laat lopen. Het sap wordt opgevangen in een opvangbak. Het enige wat ik doe is af en toe kijken hoe ver het proces is en als het fruit zacht is, stamp ik het een beetje aan met de pureestamper.
Het leverde me 4 flessen sap op. Voordat het (gloeiendheet) in de flessen ging, heb ik het sap even door een neteldoek laten lopen. Niet iedereen houdt van sap met ´stukjes´. Nu is het sap prachtig helder, puur, ongezoet, lang houdbaar. Het was een werkje van niks en het is fijn, dat die druiven zo toch een bestemming kregen en niet weggegooid hoefden te worden.
Er was nog méér wat verwerkt moest worden: ruim twee kilo pastinaken, schoongemaakt en in stukjes gesneden. Daar wilde ik een pan soep voor het avondeten van maken. Ik maakte de soep heel simpel. Het enige bijzondere eraan was, dat ik van de groentenboer ook een bakje verse kurkuma-wortel had gekregen. Daar had ik nog nooit mee gewerkt. Maar omdat pastinaak van zichzelf zo´n bleke Bets is, schilde ik een kurkuma-worteltje en verwerkte dat in de soep. Dat kleurde de soep prachtig geel/oranje en was een goed idee.
De soep maakte ik zo:
2 el olie
3 uien, gesnipperd
2 knoflooktenen, gehakt
1 kurkuma-worteltje, geschild
2 kilo pastinaak (schoon gewogen)
2 appels, in stukjes
2 tl gemberpoeder
2 liter bouillon
handje gedroogde peterselie
Verwarm de olie in een grote pan en bak de uien in een paar minuten glazig. Doe de knoflook en kurkuma erbij en laat een minuut meebakken. (heb je geen verse kurkuma, gebruik dan een tl. kurkumapoeder). Zet het gas hoog en doe de pastinaak er in delen bij. Bak alles circa 5 minuten, al roerend. Schep er de appelstukjes en gemberpoeder door. Doe de bouillon erbij. Breng alles aan de kook en laat het een half uur zacht koken. Pureer de soep (ik zet de staafmixer in de pan). Voeg de peterselie toe. Dit kan natuurlijk ook verse peterselie zijn, maar die had ik niet in huis. Dan gaat gedroogde ook prima.
De soep is heel dik, fluweelzacht en smaakt zoooo lekker.
We aten de soep met versgebakken brood. Op het bord raspten we er nog wat nootmuskaat over. Om het compleet te maken, had ik er een groene salade bij.
Er werd ook nog brood gebakken. Drie Moerman-broden en drie gewone, bruine broden. Op de Moermanbroden deed ik muesli. De bruine broden hield ik ´kaal´.
Al met al heb ik zo´n beetje van 9.00 uur tot 14.30 in de keuken gewerkt. Intussen was het toch droog geworden en hing ik snel nog een was buiten te drogen.
Na half drie was het tijd om de webshop-bestellingen klaar te gaan maken. Het lukte me, om om kwart voor 5 met m´n hele handel naar het postkantoor te rijden. Mooi op tijd. Bovendien had ik daarna een makkie met eten koken. De soep stond klaar, het brood was vers gebakken en nog warm, de salade snel in elkaar geflanst. Dat was fijn, na zo´n productief dagje ;-).
Vandaag regent het zo’n beetje de hele dag, als de voorspelling uitkomt.
Ik bak, net als op alle andere dinsdagen, drie Moermanbroden voor twee vrouwen uit onze gemeente, die het Moermandieet volgen. En drie gewone broden voor ons gezin.
Ik ga er een keukendagje van maken.
Ik bak, net als op alle andere dinsdagen, drie Moermanbroden voor twee vrouwen uit onze gemeente, die het Moermandieet volgen. En drie gewone broden voor ons gezin.
Dan een cake in de wonderpan, omdat ik aan het testen ben hoe hoog ik een elektrisch kookplaatje moet zetten voor een goed resultaat. Op de Terdege Zomerfair hoop ik bakdemo’s te geven met de wonderpan. Moet ik wel weten hoe dat gaat op zo’n kookplaatje.
Verder staat er een grote schaal met ruim twee kilo pastinaak in stukjes klaar. Het waren pastinaken waar de groentenboer vanaf moest omdat er hier en daar een plek aan zat. Die heb ik weggesneden en nu heb ik de basis voor een grote pan pastinaaksoep. Lekker met appel, ui, gember, knoflook, peterselie. Dat wordt het avondeten. Samen met versgebakken brood en groene salade.
Er staan ook enkele kilo’s blauwe bessen. Daar ga ik jam van koken voor in de webshop.
Ik hou een paar potten voor onszelf. En misschien maak ik ook nog een pannetje bessensaus. Lekker voor over vla, door de yoghurt, of bij ijs.
Ik zag de groentenboer ook een doos druiven in m’n auto schuiven. Daar zijn we niet zo heel dol op. Alleen op van die knapperig verse, zoete druiven zonder pit! Daar lust ik kilo’s van. Je weet wel: die zo lekker openknappen in je mond, als je er op bijt. Maar ik denk dat het andere druiven zijn. Samen met een doosje appels heerlijk om appel-druifsap van te maken.
Ik ga snel aan de slag! Ik denk dat ik een keukenverslagje maak voor op mijn blog
Vandaag dus het verslag van m´n dagje in de keuken ;-).
Als eerste haalde ik mijn weckketel voor de dag. Op mijn weckketel heb ik een opzetstuk, waarmee ik kan ontsappen. Als ik een kleine hoeveelheid fruit wil ontsappen, doe ik dat meestal in de sapcentrifuge. Maar bij grote hoeveelheden, pak ik de ontsapper. Daarin kun je grote hoeveelheden fruit in één keer ontsappen. Het voordeel van werken met de ontsapper is, dat het sap lang houdbaar is, doordat het verhit/gesteriliseerd wordt. Het voordeel van de centrifuge daarentegen is, dat het sap koud geperst wordt en dus vers (en lekkerder, vind ik) is.
Ik had een doos met een paar kilo witte druiven. Die keek ik even na op rotte exemplaren, die ik er tussenuit haalde. Daarna spoelde ik de druiven goed af. (Druiven worden vaak overdreven bespoten en daarom was ik ze altijd secuur.). Ik deed ze in de ontsapper, samen met een restant appels. Het apparaat doet verder het werk: het water in de weckketel wordt aan de kook gebracht. De stoom, die ontstaat, verhit het fruit, zodat het openbarst en zijn sap laat lopen. Het sap wordt opgevangen in een opvangbak. Het enige wat ik doe is af en toe kijken hoe ver het proces is en als het fruit zacht is, stamp ik het een beetje aan met de pureestamper.
Het leverde me 4 flessen sap op. Voordat het (gloeiendheet) in de flessen ging, heb ik het sap even door een neteldoek laten lopen. Niet iedereen houdt van sap met ´stukjes´. Nu is het sap prachtig helder, puur, ongezoet, lang houdbaar. Het was een werkje van niks en het is fijn, dat die druiven zo toch een bestemming kregen en niet weggegooid hoefden te worden.
Er was nog méér wat verwerkt moest worden: ruim twee kilo pastinaken, schoongemaakt en in stukjes gesneden. Daar wilde ik een pan soep voor het avondeten van maken. Ik maakte de soep heel simpel. Het enige bijzondere eraan was, dat ik van de groentenboer ook een bakje verse kurkuma-wortel had gekregen. Daar had ik nog nooit mee gewerkt. Maar omdat pastinaak van zichzelf zo´n bleke Bets is, schilde ik een kurkuma-worteltje en verwerkte dat in de soep. Dat kleurde de soep prachtig geel/oranje en was een goed idee.
De soep maakte ik zo:
2 el olie
3 uien, gesnipperd
2 knoflooktenen, gehakt
1 kurkuma-worteltje, geschild
2 kilo pastinaak (schoon gewogen)
2 appels, in stukjes
2 tl gemberpoeder
2 liter bouillon
handje gedroogde peterselie
Verwarm de olie in een grote pan en bak de uien in een paar minuten glazig. Doe de knoflook en kurkuma erbij en laat een minuut meebakken. (heb je geen verse kurkuma, gebruik dan een tl. kurkumapoeder). Zet het gas hoog en doe de pastinaak er in delen bij. Bak alles circa 5 minuten, al roerend. Schep er de appelstukjes en gemberpoeder door. Doe de bouillon erbij. Breng alles aan de kook en laat het een half uur zacht koken. Pureer de soep (ik zet de staafmixer in de pan). Voeg de peterselie toe. Dit kan natuurlijk ook verse peterselie zijn, maar die had ik niet in huis. Dan gaat gedroogde ook prima.
De soep is heel dik, fluweelzacht en smaakt zoooo lekker.
We aten de soep met versgebakken brood. Op het bord raspten we er nog wat nootmuskaat over. Om het compleet te maken, had ik er een groene salade bij.
verse kurkuma-wortel
 |
| geschilde kurkumawortel |
Ik had ook een paar kilo blauwe bessen gekregen. Allemaal in bakjes van 125 gram. Jammer toch, die plastic berg! De bessen waren te rijp om nog te verkopen: er zat hier en daar een beschimmeld exemplaar tussen. Geen enkel probleem, om die bessen even na te lopen! Ik spoelde de bessen goed schoon in mijn grote vergiet en hield 4,5 kilo over. Daar maakte ik jam van. En nu ik toch bezig was, haalde ik meteen nog een zak blauwe bessen uit de vriezer en kookte daar saus van. De jam is voor in de webshop, de saus houd ik zelf. Zo lekker!
Er werd ook nog brood gebakken. Drie Moerman-broden en drie gewone, bruine broden. Op de Moermanbroden deed ik muesli. De bruine broden hield ik ´kaal´.
Als laatste stond er nog een cake uit de Wonderpan op m´n wensenlijst. Die kwam er ook :-).
Na half drie was het tijd om de webshop-bestellingen klaar te gaan maken. Het lukte me, om om kwart voor 5 met m´n hele handel naar het postkantoor te rijden. Mooi op tijd. Bovendien had ik daarna een makkie met eten koken. De soep stond klaar, het brood was vers gebakken en nog warm, de salade snel in elkaar geflanst. Dat was fijn, na zo´n productief dagje ;-).
woensdag 22 november 2017
De dokter en de dominee
Bij mijn moeder was het in mijn herinnering altijd netjes. Het eerste werk ´s morgens was dan ook: ervoor zorgen dat er ´een dokter of een dominee´ kon binnenkomen. Dat had mijn moeder op haar beurt weer van haar moeder geleerd. En zo heel raar is dat niet. Toen mijn moeder jong was, hadden slechts enkele mensen op het dorp een telefoon. In elk geval de dokter en de dominee. Als er iets (ergs) gebeurd was, kwam dus óf de dokter, óf de dominee dat vertellen. En natúúrlijk moest het dan (lees: altijd) netjes zijn, want anders werd je in je huisvrouwen-eer aangetast. Hoe dan ook: het is in ons gezin een gevleugeld gezegde geworden. ´s Morgens ga ik niet gewoon ´opruimen´, maar ´zorgen dat er een dokter of een dominee kan binnenkomen´ :-). Als het héél netjes bij me is, zeg ik: ¨Nou, ze kunnen komen. Als het moet met z´n tweeën tegelijk.¨ En dan weet Willem precies wat ik bedoel.
Bij mij is het zéker níet altijd netjes!! Maar ik maak ´s morgens wel altijd eerst de woonkamer toonbaar, zodat er onverwachts bezoek kan binnenstappen.
Af en toe betekent dat: puin ruimen. Ja, heus. Vorige week woensdag kon ik er echt geen andere uitdrukking voor vinden. Het was een ongelofelijke bende bij me. Dat kwam doordat Willem twee avonden aan het fotograferen was geweest voor de webshop. Onze woonkamer was daarmee getransformeerd tot werkkamer. En je weet: rommel trekt rommel aan. Dus was de chaos compleet.
Er is dan maar één remedie: verstand op nul en gewoon gaan beginnen. Eerst de voorkamer, daarna de hal, vervolgens de achterkamer en als laatste de keuken. Na het opruimen meteen de stofzuiger en de stofdoek erdoor. En, na een ochtendje ploeteren had ik m´n eigen, gezellige, fijne woonkamer weer terug, kon ik weer wat beginnen in de keuken, en kon bezoek jas en schoenen kwijt in de hal.
Ik weet dat foto´s van mijn rommel heel populair zijn :-). (Dat zie ik altijd keurig terug in de statistieken). Dus wil ik jullie dat pleziertje niet misgunnen. Daar komen ze dan.
Eerst de troosteloze aanblik van de half afgeruimde ontbijttafel, met op de ongedekte helft een enorme zooi.
Kijk, ook een fruitschaal met fruit wat héél nodig op moet. Die wordt meteen leeggemaakt, schoongemaakt en gevuld met verse appels.
Het kastje van mijn moeder staat vol met producten, die Willem gefotografeerd heeft. Die moeten allemaal een plekje in de schappen van m´n winkeltje krijgen.
Kijk, dat is nog eens fijn! Terwijl ik ga koffie zetten, stoft Maaike het leeggeruimde kastje.
Zucht! Een volgestouwde keuken is zooooooo deprimerend! Het nodigt ook totaal niet uit tot koken zo. Ik kan begrijpen dat mensen in zo´n rommelige keuken hun huisgenoten het liefst allemaal een Mars voorschotelen als diner.
Er staat ook een tas met tupperware tussen de rommel. Ik had een poosje geleden (na lange tijd) een party, waar ik naar toe ging. En eindelijk heb ik m´n kapotte zooi eens ingeleverd. Dat is het leuke van Tupperware: de lange garantie. Het meeste kreeg ik netjes vergoed door middel van vervanging:
Vlak na vlak werd opgeruimd. En ja, er kwam gewoon een keuken onder de rommel tevoorschijn :-)
Het oude fruit van de fruitschaal verwerkte ik meteen tot een heerlijke smoothie.
Zo kan mijn woensdagochtend er dus uitzien.
En op vrijdagochtend ruimde ik samen met Maaike de shop helemaal op. We hebben keihard gewerkt om alles netjes in de schappen te krijgen!
met handwerken, met huiswerk overhoren, met winkelen (ook voor mezelf :-)), met bezoekjes afleggen en bezoek ontvangen, heel veel lezen. En, o ja, ook met de was, hé ;-). Ik vermaak me prima, hoor!
Bij mij is het zéker níet altijd netjes!! Maar ik maak ´s morgens wel altijd eerst de woonkamer toonbaar, zodat er onverwachts bezoek kan binnenstappen.
Af en toe betekent dat: puin ruimen. Ja, heus. Vorige week woensdag kon ik er echt geen andere uitdrukking voor vinden. Het was een ongelofelijke bende bij me. Dat kwam doordat Willem twee avonden aan het fotograferen was geweest voor de webshop. Onze woonkamer was daarmee getransformeerd tot werkkamer. En je weet: rommel trekt rommel aan. Dus was de chaos compleet.
Er is dan maar één remedie: verstand op nul en gewoon gaan beginnen. Eerst de voorkamer, daarna de hal, vervolgens de achterkamer en als laatste de keuken. Na het opruimen meteen de stofzuiger en de stofdoek erdoor. En, na een ochtendje ploeteren had ik m´n eigen, gezellige, fijne woonkamer weer terug, kon ik weer wat beginnen in de keuken, en kon bezoek jas en schoenen kwijt in de hal.
Ik weet dat foto´s van mijn rommel heel populair zijn :-). (Dat zie ik altijd keurig terug in de statistieken). Dus wil ik jullie dat pleziertje niet misgunnen. Daar komen ze dan.
Eerst de troosteloze aanblik van de half afgeruimde ontbijttafel, met op de ongedekte helft een enorme zooi.
Kijk, ook een fruitschaal met fruit wat héél nodig op moet. Die wordt meteen leeggemaakt, schoongemaakt en gevuld met verse appels.
Oh, wat gezellig als het weer netjes is!
Het kastje van mijn moeder staat vol met producten, die Willem gefotografeerd heeft. Die moeten allemaal een plekje in de schappen van m´n winkeltje krijgen.
Kijk, dat is nog eens fijn! Terwijl ik ga koffie zetten, stoft Maaike het leeggeruimde kastje.
Zucht! Een volgestouwde keuken is zooooooo deprimerend! Het nodigt ook totaal niet uit tot koken zo. Ik kan begrijpen dat mensen in zo´n rommelige keuken hun huisgenoten het liefst allemaal een Mars voorschotelen als diner.
Er staat ook een tas met tupperware tussen de rommel. Ik had een poosje geleden (na lange tijd) een party, waar ik naar toe ging. En eindelijk heb ik m´n kapotte zooi eens ingeleverd. Dat is het leuke van Tupperware: de lange garantie. Het meeste kreeg ik netjes vergoed door middel van vervanging:
Voor dingen die inmiddels uit de collectie zijn, ontving ik een tegoedbon. Die kan ik op een volgende party besteden.
Vlak na vlak werd opgeruimd. En ja, er kwam gewoon een keuken onder de rommel tevoorschijn :-)
Het oude fruit van de fruitschaal verwerkte ik meteen tot een heerlijke smoothie.
Zo kan mijn woensdagochtend er dus uitzien.
En op vrijdagochtend ruimde ik samen met Maaike de shop helemaal op. We hebben keihard gewerkt om alles netjes in de schappen te krijgen!
Waar ik niet opruim? In de schuur! Daar is Leendert nog steeds druk met houtdraaien en Hans is een houtblokkenbak voor me aan het lassen voor bij de kachel. Ik vind het prima, dat ze daar rommel bij maken. Als ze het ook maar (een keer) opruimen ;-).
 |
| houtbak-in-wording even passen |
Behalve met opruimen houd ik me met van alles en nog wat bezig. Er werd al bezorgd gevraagd, of het wel goed met me ging, omdat het zo stil was op mijn blog. Ja het gaat prima. Ben lekker bezig met voedsel drogen (o.a. champignons en appels),
met handwerken, met huiswerk overhoren, met winkelen (ook voor mezelf :-)), met bezoekjes afleggen en bezoek ontvangen, heel veel lezen. En, o ja, ook met de was, hé ;-). Ik vermaak me prima, hoor!
donderdag 28 september 2017
Zelf doen
Bij een eenvoudige levensstijl hoort wat mij betreft veel ´zelf doen´ en ´zelf maken´. Ik kwam voor het eerst met deze levensstijl in aanraking, toen ik zo´n 25-30 jaar geleden noodgedwongen heel zuinig moest leven. Ik moest daar mijn weg in vinden, omdat ik niet in karigheid was groot gebracht. Wij hadden het thuis goed, hoewel dat niet betekent, dat het geld over de balk gesmeten werd. Vooral mijn moeder was heel zuinig. Niet zo vreemd, want zij had een zeer arme jeugd gehad. Maar toch: we hadden geld voor merkproducten zoals Venz hagelslag en Calvé pindakaas. Als er schoenen nodig waren, werden die gekocht. Kleding idem dito, hoewel mijn moeder wel jarenlang voor mij en mijn twee zussen alles zelf naaide (ze was coupeuse).
Ik had veel te leren. Dat begon met goedkoop boodschappen doen, maar ook al heel snel met van alles en nog wat zelf maken. Want dat was (is) nu eenmaal veel goedkoper.
Het leuke is, dat ik me in de loop der jaren op dat gebied steeds verder ontwikkeld heb. Ik leerde koken met basis-ingrediënten, leerde bakken (cake, koekjes, taart en ook brood), leerde inmaken (wecken, of op zoetzuur zetten), leerde wijn en azijn maken, leerde jam koken, appelmoes maken, voedsel drogen, brouwde bier, maakte kaas, leerde spinnen, leerde bijen houden, leerde moestuinieren in potten en bakken, leerde naaien (andere handwerktechnieken kende ik al), en dan ben ik vast nog wel het één en ander vergeten.
Die vaardigheden komen me nog altijd van pas. Die maken, dat ik creatief kan omgaan met wat er voorhanden is. En dat bezig zijn met basis-producten en basis-technieken is iets wat voor mij ´eenvoudig leven´ is. Ik kan daar zomaar tevredenheid en genoegen in vinden. Het is voor mij allemaal gewoon(te) geworden. Het is niet zo, dat de reden om van alles zelf te doen altijd nog in besparen ligt. Hoewel dat natuurlijk een prettige bijkomstigheid is. Maar er zijn zoveel méér redenen: iets wat je tijd en aandacht geeft, ga je waarderen, krijgt meerwaarde. Je gaat er daarom vanzelf ook zuiniger mee om. Zelfgemaakt is vaak van betere kwaliteit en, als het om voeding gaat, lekkerder. Kortom: ik blijf gewoon zélf doen :-).
Dinsdag kwam de kapper. Dat doe ik dus níet zelf: haren knippen. Ik moet er niet aan denken. De jongens hier hebben enorme haardossen. En daarom komt één keer in de zes weken onze vertrouwde huiskapper. Die moet dan nog nèt geen grasmaaier meenemen, om die hoofden te kortwieken. Ik laat dat dus graag aan een echte kapper over in plaats van dat ik zelf ga klungelen. Ik zou bovendien jaar in jaar uit hetzelfde model knippen, terwijl de jongens van tegenwoordig heel goed weten welk kapsel er in de mode is. En dat is telkens weer iets anders.
Omdat de kapper altijd aan het einde van de middag komt, eten we die dag later dan normaal. Maar op deze dinsdag wilden Willem, Maaike en ik ´s avonds naar een kerkdienst in Dordrecht en moesten daarvoor op tijd van huis. Daarom had ik een makkelijke maaltijd bedacht, zodat we snel klaar zouden zijn en ook snel alles opgeruimd konden hebben. Courgettesoep zou het worden. Ik heb daar zo´n heerlijk recept voor:
- 6 courgettes*
- scheutje olijfolie
- 2 uien, gesnipperd
- 4 tenen knoflook, gehakt
- 2 liter bouillon **
- 2 kuipjes (totaal 300 gram) kruidenroomkaas (bijvoorbeeld Garlan)
- peper/zout
Boen de courgettes schoon onder de kraan. *gebruik courgettes van winkelformaat. Heb je toevallig zo´n enorme, uit de kluiten gewassen, courget van de tuin (gekregen), haal dan de zaadlijsten eruit. Je hebt er dan 2 nodig. Snijd de courgettes in blokjes (met schil).
Verwarm de olijfolie in een grote pan en bak de uien en de knoflook glazig.
Doe de courgette-blokjes erbij en bak 5 minuten op hoog vuur.
Verwarm intussen de bouillon **ik maak die van 2 liter water met 2 eetlepels bouillonpoeder uit m´n shop.
Giet de hete bouillon bij het courgette-ui-mengsel.
Laat alles 10 minuten koken.
Pureer (bijvoorbeeld door de staafmixer in de pan te zetten, werkt het snelst)
Roer de kruidenroomkaas erdoor.
Proef of er nog peper/zout bij moet.
Deze soep kun je trouwens ook prima maken van bijvoorbeeld 3 courgettes en 3 broccolistronken o.i.d.
Bij zo´n soepje eten we graag Turks brood. Zelfgemaakt ;-). Heel simpel van 500 gram bloem, 300 ml water, 2 tl gist, 1 1/2 tl zout, 20 ml olijfolie. Twintig minuten kneden, laten voorrijzen, doorslaan, uitrollen tot een ovaal, narijzen, bestrijken met losgeklopt ei en bestrooien met sesamzaad en komijnzaad, bakken: 17 minuten op 225 graden in het midden van een hete oven.
 |
| Vlak voordat het de oven ingaat |
 |
| Vers uit de oven. Mmm. |
Woensdag was ik ook ijverig in de keuken. Ik maakte jam, bakte brood en kookte een emmertje custardvla.
Vandaag keek ik mijn agf-voorraad na. Ik kwam een halve doos sinaasappels tegen, die aardig oud aan het worden waren. De snelste manier om ze te verwerken is dan natuurlijk: persen. Ik perste er 1 1/2 liter sap van en zo had ik lekkere, zelfgemaakte sap voor wie er maar trek in had. Komt mooi uit, met Maaike die herstelt van longontsteking en Henk en Willem die wat last van keelpijn hebben.
Maandag kreeg ik voor een habbekrats een kratje appels op de markt mee. Waren gevallen. Ik zag vandaag dat ze toch wel aardig beschadigd zijn en dus snel op moeten. Morgen wil ik ze sorteren. De gave appels zijn super om te drogen (het zijn Elstars). Van de gebutste appels maak ik sap in mijn weck-ontsapper. Ik denk dat ik er daarna eens appelstroop van maak. Dat is lang geleden. Heel eenvoudig, super lekker en gezond! Ja hoor, zelf doen. Ik schreef er een paar jaar geleden zelfs een boek over: ¨Dat doen we zelf wel.¨ En dat is nog steeds het motto van onze manier van eenvoudig leven.
dinsdag 22 augustus 2017
Een shop-dag
Ongelofelijk hoe snel je weer in je oude ritme zit! Voelde het gisteren nog heel ´nieuw´ om weer in vol ornaat aan de ontbijttafel te zitten, vandaag was het heel gewoon. Wat ook gewoon was: het brood. Tenminste, Jan maakte de opmerking: ¨Gelukkig hebben we weer gewóón brood.¨ Eerst begreep ik niet wat hij bedoelde. Hij bedoelde dat er weer ´gewoon, zelfgebakken, brood´ was. Inderdaad! In de vakantie heb ik weleens brood in de winkel gekocht, als dat zo uitkwam. Maar dat wordt hier nooit echt gewaardeerd. Grappig dat ze zelfgebakken brood ´gewoon´ vinden en dat gewone waarderen. Ook vandaag werd er weer gewoon brood gebakken. Twee rechttoe, rechtaan bruine broden en één met pompoenpitten erdoor. Lekker!
Het opruimrondje duurde een stuk korter dan gisteren en de wassen konden fijn buiten drogen.
Ik besloot er een shop-dag van te maken. Niet dat ik op stap ging om te shoppen, maar ik ging aan m´n webshop werken. Er stond weer aardig wat klaar om in te pakken, om uit te pakken, om te prijzen en om in de schappen te zetten.
Net toen ik me geïnstalleerd had met weegschaal, zakken, etiketten enzovoorts, kwam Maaike beneden: ¨O, gaat u inpakken? Zal ik helpen?¨ ¨Ja, graag! Super!¨ Samen inpakken is 100 keer gezelliger en bovendien schiet het natuurlijk veel meer op. We schepten, wogen, stickerden en plakten lekker snel door. Om half 12 namen we pauze met een ijsje in het zonnetje. Daarna hadden we nog een half uurtje voor de lunch. Wat zouden we het beste kunnen doen? Laten we gewoon de shop goed opruimen, spiegelen en stofzuigen. Goed plan! In één ochtend is m´n shop veranderd van een chaos in een nette tent. Ik ben helemaal blij!
Vanmiddag was het een feest om de bestellingen klaar te gaan maken. Ik kon alles zó pakken en had zelfs genoeg ruimte om alle dozen in de shop klaar te maken. De laatste weken zat ik in de gang :-).
Maria hoefde vandaag maar kort naar school en had vanmiddag niets te doen. Ze zag me appelringen inpakken en vroeg: ¨Zal ik vanavond nieuwe appelringen maken?¨ ¨Prima, hoor. Maar je mag het nú ook wel doen. Het oventje is net leeg.¨ OK. Maria gaf eens een flinke slinger aan de appelschiller en legde het oventje weer helemaal vol. We hebben heel wat appels staan en ik wil proberen om deze week een voorraadje gedroogde appelringen te maken, waar we een poosje mee toe kunnen. Ik maak ze niet alleen voor in de webshop, maar ook voor onszelf.
Er staat altijd een grote glazen stopfles met appelringen op het aanrecht voor wie trek heeft. Lekker gezond snoepen. Snoep uit de winkel heb ik nauwelijks meer in huis. Ik vergeet het domweg te kopen. Toen zaterdag de kleinkinderen zouden komen, moest ik eraan denken om even wat snoepjes te kopen voor in de trommel. Want oma´s horen snoepjes te hebben, toch ;-)?
We aten vanavond weer uit de agf-voorraad van de markt: witlof. En ook vandaag was er weer een grote schaal fruit toe: meloen, banaan, mango, grapefruit. Wat een rijkdom toch!
Ik had vandaag een heel stuk minder last van mijn bekken, gelukkig. Of beter: vandaag had ik er last van, gisteren en de dagen ervòòr had ik er pijn aan. Dat is een heel verschil. Vrijdag moet ik weer naar de bekkenbodemtherapeut. En voor donderdag heb ik, op aanraden van een bloglezeres, een afspraak gemaakt bij een manueel therapeut. Hopelijk heeft één van beiden (of misschien wel allebei) de oplossing.
 |
| in de narijs, klaar om in de oven te gaan |
 |
| en smullen maar |
Ik besloot er een shop-dag van te maken. Niet dat ik op stap ging om te shoppen, maar ik ging aan m´n webshop werken. Er stond weer aardig wat klaar om in te pakken, om uit te pakken, om te prijzen en om in de schappen te zetten.
Net toen ik me geïnstalleerd had met weegschaal, zakken, etiketten enzovoorts, kwam Maaike beneden: ¨O, gaat u inpakken? Zal ik helpen?¨ ¨Ja, graag! Super!¨ Samen inpakken is 100 keer gezelliger en bovendien schiet het natuurlijk veel meer op. We schepten, wogen, stickerden en plakten lekker snel door. Om half 12 namen we pauze met een ijsje in het zonnetje. Daarna hadden we nog een half uurtje voor de lunch. Wat zouden we het beste kunnen doen? Laten we gewoon de shop goed opruimen, spiegelen en stofzuigen. Goed plan! In één ochtend is m´n shop veranderd van een chaos in een nette tent. Ik ben helemaal blij!
Vanmiddag was het een feest om de bestellingen klaar te gaan maken. Ik kon alles zó pakken en had zelfs genoeg ruimte om alle dozen in de shop klaar te maken. De laatste weken zat ik in de gang :-).
Maria hoefde vandaag maar kort naar school en had vanmiddag niets te doen. Ze zag me appelringen inpakken en vroeg: ¨Zal ik vanavond nieuwe appelringen maken?¨ ¨Prima, hoor. Maar je mag het nú ook wel doen. Het oventje is net leeg.¨ OK. Maria gaf eens een flinke slinger aan de appelschiller en legde het oventje weer helemaal vol. We hebben heel wat appels staan en ik wil proberen om deze week een voorraadje gedroogde appelringen te maken, waar we een poosje mee toe kunnen. Ik maak ze niet alleen voor in de webshop, maar ook voor onszelf.
Er staat altijd een grote glazen stopfles met appelringen op het aanrecht voor wie trek heeft. Lekker gezond snoepen. Snoep uit de winkel heb ik nauwelijks meer in huis. Ik vergeet het domweg te kopen. Toen zaterdag de kleinkinderen zouden komen, moest ik eraan denken om even wat snoepjes te kopen voor in de trommel. Want oma´s horen snoepjes te hebben, toch ;-)?
We aten vanavond weer uit de agf-voorraad van de markt: witlof. En ook vandaag was er weer een grote schaal fruit toe: meloen, banaan, mango, grapefruit. Wat een rijkdom toch!
Ik had vandaag een heel stuk minder last van mijn bekken, gelukkig. Of beter: vandaag had ik er last van, gisteren en de dagen ervòòr had ik er pijn aan. Dat is een heel verschil. Vrijdag moet ik weer naar de bekkenbodemtherapeut. En voor donderdag heb ik, op aanraden van een bloglezeres, een afspraak gemaakt bij een manueel therapeut. Hopelijk heeft één van beiden (of misschien wel allebei) de oplossing.
dinsdag 25 juli 2017
Zomervakantie 2017, dag 16; oogst verwerken en blijdschap
Gisteren was ik nog even langs de groentenkraam op de markt gegaan. Ze hadden gebeld, of ik misschien interesse had in een partijtje kastanjechampignons. Ik had even een aarzeling: champignons zijn heerlijk om te drogen. Ik verkoop ook regelmatig gedroogde champignons in mijn webwinkeltje. En die zijn al best weer een tijdje uitverkocht... Zou ik?? Eigenlijk heb ik best een volgeplande week. Ja of nee? Het werd ja! Het aanbod was te verleidelijk. Zeker omdat ik zelf ook heel dol ben op paddestoelen :-).
Gisterenavond heb ik meteen al een bak soldaat gemaakt door bij de warme maaltijd gebakken champignons met uitjes te serveren. Vandaag zette ik mijn droogoventje aan het werk, om nog méér champignons te verwerken. Ik boende de champignons zorgvuldig schoon en sneed ze in niet al te dunne plakjes. Er ging ruim 3 kilo op de 9 platen van mijn oventje. Dat schiet op: zes grote bakken champignons!
Ik stelde mijn oventje in op 50 graden en zette de timer op 6 uur. Daarna had ik er geen omkijken meer naar en kon ik andere werkjes gaan doen. De was bijvoorbeeld :-). Ik was blij, dat die vandaag weer buiten kon drogen! Dat is 100 keer beter dan rekken nat wasgoed in huis!
Er was trouwens nog wel meer keukenwerk, want ik had ook wat kilo´s Opal pruimen. Ze waren verrukkelijk. Heerlijk zoet en met een losse pit. Maar ze moesten wel nodig verwerkt worden. Ik maakte er jam van.
De berg oogst om te verwerken werd er trouwens niet kleiner door. Een aardige mevrouw uit Hardinxveld-Giessendam bood me namelijk een lading kroosjes aan. (Voor wie niet wat dat zijn: een heel oude pruimensoort. Het zijn kleine, heel kruidig smakende pruimpjes).
Ik wist niet, hoe de dag zou verlopen en of ik vandaag ook nog aan kroosjes verwerken toe zou komen. Dat was echter ook niet heel erg nodig, want ze waren prachtig gaaf en konden ook wel tot morgen wachten.
Dat is ook wat er uiteindelijk gebeurde. Ik ging namelijk vanmiddag bij schoonmama op bezoek in het ziekenhuis. En daar ging toch wel het grootste deel van de middag mee heen. Het ging bijzonder goed met schoonmama. Ze was vanmorgen al uit bed geweest en was juist van plan om een tweede poging te doen, toen ik de zaal op kwam. Het ging allemaal niet zo snel natuurlijk, maar ze deed het wel heel goed! Dat vond ook de fysiotherapeut, die kwam kijken.
We liepen zachtjesaan naar de huiskamer en dronken gezellig een bakkie koffie. Net als we altijd op dinsdagmiddag doen :-).
Aan het einde van de middag kwam de dokter langs. Die had de foto´s bekeken, die vanmorgen gemaakt zijn. Alles zag er prima uit. Hij was zó tevreden, dat hij zei, dat ma donderdag naar huis mag. Wat een blijdschap!! We hadden juist geregeld, dat we vanavond ma d´r bed en stoel enzo zouden gaan halen. Dat kwam nu dus mooi uit. We hebben alles geïnstalleerd en het staat maar alvast klaar. En dan hopen we haar eens lekker een poosje te gaan vertroetelen :-).
Vanavond haalde ik de champignons uit mijn droogoventje. Van de ruim 3 kilo champignons was er 180 gram over!
Gedroogde champignons zijn jaren houdbaar. Als het vocht eruit is, kunnen ze namelijk niet gaan schimmelen. Het is dan natuurlijk wel zaak om ze goed vochtvrij te bewaren. In een afgeloten glazen pot, bijvoorbeeld. Gedroogde champignons hebben een heel intense smaak en zijn zo een perfecte smaakmaker in jus, soep, saus, over een pizza, door de pasta of wat dan ook. Je hoeft ze niet te weken, maar kunt ze zó gebruiken. Weken kán wel, trouwens. De gedroogde schijfjes zuigen zich dan weer helemaal vol. Net zolang tot ze weer hun oorspronkelijke gewicht en volume hebben. Ik ben echt enthousiast over voedsel drogen. Doordat je op zo´n lage temperatuur droogt, blijven de vitaminen bewaard. Dat is anders dan wanneer je iets lang kookt, zoals je bij wecken doet. Voorlopig blijft mijn oventje overuren draaien. Ik heb nog meer champignons om te drogen. Maar ook nog appels. En mijn tuin staat vol goudsbloemen. Daar wil ik ook wat van drogen. Gedroogde goudsbloem is heerlijk om in huis te hebben. Om thee van te trekken, of als onderdeel van je eigen kruidentheemengsel. Om fijne olie van te maken voor je huid. Om mee te laten trekken in soep of mee te koken met rijst, als smaak-, maar vooral kleurmaker. Om fijne zalf mee te maken voor (schaaf)wondjes. Enzovoorts.
Ik zou mijn dagen best kunnen vullen in de keuken ;-). Maar er is meer te doen. En te laten ook, trouwens. Want het is evengoed belangrijk om tijd te hebben voor andere dingen, zoals een goed gesprek. Vanavond hebben Willem en ik dan ook nog even een ritje door de Alblasserwaard gemaakt. Wat is het dan fijn om even in alle rust van hart tot hart met elkaar te kunnen spreken...
Gisterenavond heb ik meteen al een bak soldaat gemaakt door bij de warme maaltijd gebakken champignons met uitjes te serveren. Vandaag zette ik mijn droogoventje aan het werk, om nog méér champignons te verwerken. Ik boende de champignons zorgvuldig schoon en sneed ze in niet al te dunne plakjes. Er ging ruim 3 kilo op de 9 platen van mijn oventje. Dat schiet op: zes grote bakken champignons!
Ik stelde mijn oventje in op 50 graden en zette de timer op 6 uur. Daarna had ik er geen omkijken meer naar en kon ik andere werkjes gaan doen. De was bijvoorbeeld :-). Ik was blij, dat die vandaag weer buiten kon drogen! Dat is 100 keer beter dan rekken nat wasgoed in huis!
Er was trouwens nog wel meer keukenwerk, want ik had ook wat kilo´s Opal pruimen. Ze waren verrukkelijk. Heerlijk zoet en met een losse pit. Maar ze moesten wel nodig verwerkt worden. Ik maakte er jam van.
De berg oogst om te verwerken werd er trouwens niet kleiner door. Een aardige mevrouw uit Hardinxveld-Giessendam bood me namelijk een lading kroosjes aan. (Voor wie niet wat dat zijn: een heel oude pruimensoort. Het zijn kleine, heel kruidig smakende pruimpjes).
Ik wist niet, hoe de dag zou verlopen en of ik vandaag ook nog aan kroosjes verwerken toe zou komen. Dat was echter ook niet heel erg nodig, want ze waren prachtig gaaf en konden ook wel tot morgen wachten.
Dat is ook wat er uiteindelijk gebeurde. Ik ging namelijk vanmiddag bij schoonmama op bezoek in het ziekenhuis. En daar ging toch wel het grootste deel van de middag mee heen. Het ging bijzonder goed met schoonmama. Ze was vanmorgen al uit bed geweest en was juist van plan om een tweede poging te doen, toen ik de zaal op kwam. Het ging allemaal niet zo snel natuurlijk, maar ze deed het wel heel goed! Dat vond ook de fysiotherapeut, die kwam kijken.
We liepen zachtjesaan naar de huiskamer en dronken gezellig een bakkie koffie. Net als we altijd op dinsdagmiddag doen :-).
Aan het einde van de middag kwam de dokter langs. Die had de foto´s bekeken, die vanmorgen gemaakt zijn. Alles zag er prima uit. Hij was zó tevreden, dat hij zei, dat ma donderdag naar huis mag. Wat een blijdschap!! We hadden juist geregeld, dat we vanavond ma d´r bed en stoel enzo zouden gaan halen. Dat kwam nu dus mooi uit. We hebben alles geïnstalleerd en het staat maar alvast klaar. En dan hopen we haar eens lekker een poosje te gaan vertroetelen :-).
Vanavond haalde ik de champignons uit mijn droogoventje. Van de ruim 3 kilo champignons was er 180 gram over!
Gedroogde champignons zijn jaren houdbaar. Als het vocht eruit is, kunnen ze namelijk niet gaan schimmelen. Het is dan natuurlijk wel zaak om ze goed vochtvrij te bewaren. In een afgeloten glazen pot, bijvoorbeeld. Gedroogde champignons hebben een heel intense smaak en zijn zo een perfecte smaakmaker in jus, soep, saus, over een pizza, door de pasta of wat dan ook. Je hoeft ze niet te weken, maar kunt ze zó gebruiken. Weken kán wel, trouwens. De gedroogde schijfjes zuigen zich dan weer helemaal vol. Net zolang tot ze weer hun oorspronkelijke gewicht en volume hebben. Ik ben echt enthousiast over voedsel drogen. Doordat je op zo´n lage temperatuur droogt, blijven de vitaminen bewaard. Dat is anders dan wanneer je iets lang kookt, zoals je bij wecken doet. Voorlopig blijft mijn oventje overuren draaien. Ik heb nog meer champignons om te drogen. Maar ook nog appels. En mijn tuin staat vol goudsbloemen. Daar wil ik ook wat van drogen. Gedroogde goudsbloem is heerlijk om in huis te hebben. Om thee van te trekken, of als onderdeel van je eigen kruidentheemengsel. Om fijne olie van te maken voor je huid. Om mee te laten trekken in soep of mee te koken met rijst, als smaak-, maar vooral kleurmaker. Om fijne zalf mee te maken voor (schaaf)wondjes. Enzovoorts.
Ik zou mijn dagen best kunnen vullen in de keuken ;-). Maar er is meer te doen. En te laten ook, trouwens. Want het is evengoed belangrijk om tijd te hebben voor andere dingen, zoals een goed gesprek. Vanavond hebben Willem en ik dan ook nog even een ritje door de Alblasserwaard gemaakt. Wat is het dan fijn om even in alle rust van hart tot hart met elkaar te kunnen spreken...
Abonneren op:
Posts (Atom)