Paddestoelen

Jan heeft een goede nacht gehad. We moesten hem om de twee tot drie uur wekken, om te kijken, of hij geen bloeding kreeg en ook om hem wat te laten drinken. De zuster vertelde, dat je op die manier de nacht nét iets gemakkelijker voor hem zou maken, omdat de keel dan niet zo zou opzwellen. Daar zit wel wat in, denk ik. Als je keelpijn hebt, is dat ook altijd 's morgens (na een nacht slapen) het ergst.
Vandaag mocht hij dik vloeibaar eten. Er stond een heerlijk emmertje biest voor hem klaar. Daar heeft hij wel vier schaaltjes van op. Ook heeft hij wat appelmoes gelepeld. En natuurlijk ijsjes ;-). Ik ben zo blij, dat hij niet zo'n pijn meer heeft! We vertroetelen hem nog maar even en dan hopen we dat hij snel helemaal opgeknapt is.

Vandaag heb ik heel wat paddestoelen door mijn handen laten gaan. Zaterdag ben ik bij de boer geweest en die had een restant paddestoelen: champignons, kastanjechampignons, oesterzwammen en shii-takes.



Zondag hadden we al gewoon rechttoe rechtaan gebakken champignons met uitjes gegeten. Voor vandaag had ik een paddestoelentaart in mijn hoofd. Ik heb via google een recept opgezocht, wat me wel lekker leek. Alle ingrediënten daarvoor had ik in huis, behalve geraspte parmezaanse kaas. Die heb ik vervangen door gewoon jong belegen geraspte kaas én wat parmezaanse strooikaas. De taart smaakte heerlijk.




Ik had er gebakken aardappelpartjes (van mijn zwager) bij en een grote schaal ijsbergsla met fijn gesnipperde radijs. Als toetje maakte ik fruit klaar: banaan, peer, mandarijn, ananas en pomelo. Zo komt iedereen wel weer aan z'n vitamientje :-)/



Voor het maken van de taart had ik 700 gram paddestoelen gebruikt. Daarmee was ik nog niet van mijn voorraad af. Ik heb daarom bij wijze van experiment ook eens wat paddestoelen gedroogd. Ik maakte 250 gram champignons en 250 gram kastanjechampignons schoon en sneed ze in plakjes. Daarna legde ik ze op met keukenrol beklede bakplaten en legde die op de houtkachel. De paddestoelen zijn inmiddels kurkdroog en voelen aan als papier. Ze zitten in een glazen potje en zijn nu heel lang houdbaar. Lekker om over de pizza te strooien, door de pastasaus te roeren, of, waar ik achter kwam, zomaar lekker op te snoepen. Heerlijk, zo'n gedroogd champignonplakje! Wat mij betreft is het experiment volledig geslaagd. Het is echt waar, wat ik ergens las: door het drogen wordt de smaak intenser.




Ik heb nu nog 700 gram paddestoelen op voorraad. Daar wil ik morgen een heldere paddestoelensoep van maken. Mmm.

Jan

Vanmorgen moest Jan zich om half 9 in het ziekenhuis melden. Willem zou Jan en mij wegbrengen. Dat werd een hele onderneming. Vanwege de gladheid zaten alle wegen verstopt. Het duurde wel 20 minuten voor we het dorp uit waren. Normaal gesproken rijden wij dan via de A15 naar Dordrecht. Maar daar stond het helemaal vast. Veertien kilometer file, hoorden we over de radio. We wilden het via Papendrecht proberen. Ook dat bleek hopeloos. Daarom besloten we uiteindelijk via Hendrik Ido Ambacht en Zwijndrecht (over de dijk) te rijden. Dat ging gelukkig prima, al kwamen we pas tegen negenen op de afdeling aan. Daar stonden ze al op de uitkijk. Er moesten namelijk nog twee kinderen binnenkomen: Jan en het meisje wat voor het bed naast hem op de planning stond. Jan arriveerde als eerste. En hoewel hij eigenlijk ná dat meisje op het OK-schema stond, besloot de zuster hem snel klaar te maken en hem vóór te laten gaan. Eigenlijk was dat best fijn. Nu hoefden we helemaal niet lang te wachten. Al voor tienen gingen we naar de OK. Het is altijd even vervelend om je kind onder narcose te zien gaan, maar echt naar vond ik het pas, toen ik op de uitslaapkamer bij hem mocht. Bloed uit z'n mond en z'n neus, en huilen natuurlijk. Ach, wat is dat toch zielig! Na een poosje bedaarde hij en wilde hij op schoot zitten. Heerlijk, als je dan kunt troosten. Hij mocht een slokje water, wat goed naar binnen ging. Na een poosje kwam de zuster van de afdeling hem ophalen. Op z'n kamertje heeft hij vooral veel geslapen. Hij was zó moe, zei hij. Heel stoer dronk hij z'n beker limonade slokje voor slokje leeg. En ook het perenijsje kreeg hij op één hapje na naar binnen. Rond de middag kwam de dokter in z'n keel kijken en kreeg hij toestemming om naar huis te gaan. Ik belde Willem, die ons kwam halen. Ik heb een fijn bedje op de bank gemaakt en geef hem om de paar uur paracetamol. Het is best pittig, maar hij lijdt in stilte, zoals de zuster ook al opmerkte. Hij is intussen ook al best verwend! Willem had zijn 'nieuwe' fiets opgehaald en die staat nu in de kamer. Vrijdag mag hij weer naar buiten. En dan hopen we, dat hij fijn kan fietsen. Het is overigens soms meer lonend een fiets op Marktplaats op te zoeken, dan een fiets te (laten) repareren. We betaalden 25 euro voor de fiets, compleet met verlichting, goede banden, een slot, een bel, alles. Hij kwam dan ook bij een fietsenmaker vandaan en dan mag je verwachten, dat alles voldoet, toch? Verder kwam S. een schattig, zacht, pluchen hondje brengen, bracht Hans een kaart met kleurplaat en krijt mee van 'tante' J., en nam Maria chocola, een pakje drinken en een kaart mee van tante A. Opa en oma kwamen even kijken en gaven een lekker dik voorleesboek. Echt leuk voor hem. Vannacht ligt hij op een matrasje naast ons bed. Hij moet iedere twee tot drie uur wakker gemaakt worden om wat te drinken. En dan hopen we, dat we morgen het kwaaiste gehad hebben.

Beginnen

Alle begin is moeilijk, zegt men. Nou, vanmorgen kon ik niet eens een begin vinden! WOW, wat een troep overal, na twee weken kerstvakantie! Er kwam bij, dat ik eerst naar de trombosedienst moest. Dat er vervolgens twee knullen waren, die pas om half 11 op school hoefden te zijn. Wáár ga je dan beginnen?? Eerst maar even koffie gedronken met de knullen. En toen die eindelijk vertrokken waren gewoon verstand op nul en blik op oneindig. Van mijn moeder heb ik geleerd, dat je van boven naar beneden hoort te werken. Maar om nu op zolder te beginnen, terwijl je in de gang struikelde over de rommel? Ik heb het, eigenwijs als ik ben, eens anders aangepakt. Ik ben gewoon dáár begonnen, waar je m'n huis binnenkomt: bij de voordeur. De kapstok puilde uit van de jassen, die daar niet hoorden. Daar heb ik eerst wat aan gedaan. Hetzelfde deed ik met schoenen, die eronder stonden. En zo schoof ik steeds een stukje op. Ik kwam bij de gangkast en, raar, inééns vond ik dat die ook nodig opgeruimd moest worden. Dus plank voor plank leeggehaald, er een halve vuilniszak rommel uit weggegooid, alles schoongemaakt, weer ingeruimd. Zo, dat ruimt lekker op! Ik heb alleen nog wat spulletjes staan, die ik op www.gratisoptehalen.nl wil zetten. Steeklampjes en halogeenlampen, die we niet meer gebruiken, sinds we op LED zijn overgegaan. Ook vond ik een half pak stofzuigerzakken, waarvan de bijbehorende stofzuiger allang bij de stort ligt. Gek, zulke nog goede dingen kan ik dan toch niet zomaar weggooien.

Intussen was het 12 uur en tijd voor de lunch. De kinderen hadden hun verhalen over de eerste ochtend ná de vakantie. Lekker even pauze met een boterhammetje. Ná de lunch heb ik mezelf getrakteerd op een half uurtje haken. Daarna gooide ik mezelf maar weer in de strijd tegen de rommel. En ja, na een dag rommel ruimen kan je het toch echt wel zien. Willem vroeg zich tenminste af, wat er gebeurd was, toen hij binnenstapte :-).

Intussen heb ik een eerste poging ondernomen om Henk zindelijk te krijgen. Dat leverde vier natte broeken op ;-). En morgen kan ik er niet mee verder, want dan zit ik een dagje met Jan in het ziekenhuis. Willem past op. Maar om hem dan ook nog eens een zindelijkheidstraining op z'n bordje te gooien...

Vanavond aten we hutspot. Met Nieuwjaarsdag bracht mijn zwager, die groentenman is, twee kratjes met lekkers mee. Daar zat ook twee kilo gesneden peen en uien bij. Lekker luxe en snel klaar dus! Zéker omdat ik er een weckpot vlees bij openmaakte. Het meeste werk was het aardappels schillen. Ik had een 6-literpan vol hutspot en die was in een oogwenk leeg. Heerlijk is dat! Als toetje had ik gebakken peren. Die (hand)peren kwamen bij de boer vandaan. Ik schilde op drie peren na drie kilo. Ze waren lekker zoet en sappig. Ik bakte ze op een laag vuurtje in een kluitje margarine en strooide er wat bruine suiker en kaneel over. Ik had nog een restje room. Dat schep ik van de verse boerenmelk, die we altijd gebruiken. Soms karn ik dat en hebben we zelfgemaakte roomboter. Andere keren wordt het slagroom. Alle buikjes waren weer dik en rond en ik weer blij en gelukkig. Hoe erg moet het zijn, om je kinderen geen eten te kunnen geven?!

Recepten vinden

In het artikel in Vrouw van De Telegraaf wordt een verwijzing naar dit blog gedaan om recepten te vinden. Inderdaad staan er heel veel recepten op m'n blog, maar helaas nog steeds niet gerubriceerd. Het ontbreekt me nog even aan tijd daarvoor (maar het is wel iets wat op m'n to-do-lijstje staat). Met het zoekschermpje rechts bovenin kom je echter ook wel een eind. Als je het recept zoekt voor brood bakken, tik gewoon 'brood bakken' in. Of 'lazy wife cake' voor als je het recept daarvan zoekt. Als je het woord 'recept' intikt, vind je ook heel veel. Het is wat knullig, maar goed, dit is dan ook geen foodblog :-)

Eerste en Tweede Nieuwjaarsdag

Ja, ja, ik heb altijd twee Nieuwjaarsdagen achter elkaar. Eerst op 1 januari 'gewoon' Nieuwjaarsdag en dan op 2 januari mijn persoonlijke Nieuwjaarsdag (m'n verjaardag dus ;-) ).

Gisteren is het hier goed druk geweest. 's Morgens zijn we naar de kerk geweest. Wim en Geertje gingen uit de kerk meteen met ons mee. We hadden een eenvoudige lunch: tomaten-groentensoep en uiensoep en daarbij stokbrood met kruidenboter. We moesten een beetje opschieten. We zouden na het eten Willem z'n moeder gaan halen, zodat de familie haar bij ons een Gelukkig Nieuwjaar zou kunnen wensen. Vanaf twee uur was de familie welkom en vanaf toen begon het dan ook binnen te druppelen. Uiteindelijk zijn er 59 mensen over de vloer geweest (inclusief onze eigen koppel). Het was gezellig en fijn om iedereen weer eens te zien. Willem z'n broers en zussen wonen door het hele land en sommigen zie je echt maar een enkele keer per jaar. Aan het einde van de middag hebben we Willem z'n moeder weer thuis gebracht.

's Avonds heb ik lekker m'n haakwerk gepakt en luisterend naar muziek een beetje geluierd. Ik was best moe, want ik was 's morgens al om 6 uur opgestaan. En dat op Nieuwjaarsmorgen :-). Maar zo'n avondje op de bank is heerlijk.

Vanmorgen was er alwéér geen uitslapen bij. We werden om 9 uur bij mijn ouders verwacht voor het traditionele Nieuwjaarsontbijt. Dat doen we al enkele jaren op 2 januari en behalve elkaar het beste toewensen, word ik meteen door mijn hele familie gefeliciteerd. Dat is toch wel leuk, want anders zou je haast vergeten jarig te zijn, op zo'n suffe datum. Iedereen is het feesten toch behoorlijk beu. Ik liep vanaf 8 uur te jachten om iedereen weer netjes aan te kleden en de haren mooi te kammen. 't Was erg gezellig bij mijn ouders. We waren met zo'n 35 personen. De broodjes, vanmorgen vroeg door mijn zus bij de bakker gehaald, waren heerlijk en ik werd verwend met leuke kado's.

Ná het ontbijt zijn we stiekum met de hele familie op stap geweest voor een verrassing voor mijn ouders. Die hopen volgende maand 50 jaar getrouwd te zijn en daar moesten we dus e.e.a. voor voorbereiden.

We kwamen pas rond de middag weer thuis en toen heb ik snel m'n mooie jurkje uit gedaan en m'n pumps uitgeschopt en in m'n oude kloffie én op m'n crocs heb ik me op de was gestort.

Willem was inmiddels met de jongens in de weer. Op 2 januari kan je hier altijd vuurwerkresten inleveren bij de gemeente en voor iedere tas vol krijg je dan een waardebon voor één hamburger van McDonalds. De kinderen hebben gisteren hard geraapt en geveegd. Ze hadden zóveel troep verzameld, dat Willem de aanhangwagen is gaan halen om alles naar de werf te brengen. Ze hadden 51 tassen vol vuurwerkresten geraapt én nog wat dozen. Ze kregen er 50 (!) waardebonnen voor. We kunnen hier dus zo ongeveer met de hele straat aan de hamburger :-).

Om 4 uur zijn we naar de boer gereden. Ik had bijna geen aardappel meer in huis. We hebben flink wat aardappels, groenten en fruit ingeslagen en daarna hebben we nog even een klein ritje door de polder gemaakt. Als verjaarskadootje, zeg maar.

Vanavond had ik nog het nodige op m'n programma staan. Maar er kwam onverwachts bezoek. En eigenlijk was dat maar goed ook. Anders had ik doorgehold. Nu heb ik alleen maar brood gebakken, even 2 overhemden gestreken en een trommel jassen gewassen. De rest mag wachten tot maandag!

Voor de belangstellenden:

Even snel een berichtje tussendoor. We staan vandaag in de bijlage van De Telegraaf "Vrouw".

Bijna

Bijna is 2009 ook weer verleden tijd. Wat is er weer veel gebeurd. Het was weer een jaar vol vreugde, maar ook met diep verdriet. Toch moeten en mogen we onze zegeningen tellen en dan zijn die toch eigenlijk ontelbaar.

Vandaag was het nog een laatste dagje flink doorploeteren. Natuurlijk het oliebollenfestijn! Ik maak altijd zelf het beslag en de jongens bakken de bollen (en appelbeignets). Het is vooral Dirk z'n specialiteit, die oliebollenbakkerij. Het was toch best een koude bedoening daar in dat schuurtje, waar de frituurbak staat! Maar hij heeft het hem weer geflikt, geassisteerd door Hans :-).





Intussen zat Willem ook niet stil. Die heeft hard gezaagd. Het kachelhout was precies vandaag schoon op. Hij MOEST dus zagen ;-). Gelukkig hadden we nog een voorraadje balken. We hebben nu dan toch wel weer voor een paar weekjes kachelhout liggen. Jammer, dat ik niet genoeg heb voor de hele winter. Volgend jaar beter, bij leven en welzijn.



Zelf heb ik behalve het begeleiden van de oliebollenbakkerij (met bijbehorende vaat) m'n gewone werk zo veel mogelijk gedaan. Morgen komt er niets van huishoudelijk werk. Dan komt namelijk Willem z'n moeder hier, om de nieuwjaarwensen van de hele familie in ontvangst te nemen. Met onze eigen koppel erbij verwacht ik dan toch wel een mannetje of 60 en die moeten dan toch van hapjes en drankjes worden voorzien. Maar goed, da's morgen.

Eerst ga ik jullie allemaal hetzelfde wensen, wat jullie mij toewensen! Het is toch heel bijzonder hoeveel contacten er uit m'n blog zijn voortgekomen. Hoeveel hartelijkheid we iedere dag ontvangen. Hoeveel meeleven. Hoeveel gezelligheid. En dan meestal van mensen die we nog nooit hebben ontmoet. Dat is toch eigenlijk wel heel apart. Heel veel dank voor alles!

Werkvakantie

Vandaag is Willem z'n 'vakantie' begonnen. Hij heeft twee dagen vrij en hoeft dus pas volgend jaar weer te gaan werken :-). De beste omschrijving van deze eerste vrije dag is, wat ik als titel plaatste: werkvakantie. Het meeste was werk en dan verder nog een beetje vakantie, zeg maar. Vakantie was het vanmorgen. Toen hebben we heerlijk uitgeslapen tot dik half negen. De rest van de dag was werk. Willem is eerst de 'familie-aanhangwagen' gaan halen. Het is een wagentje van mijn vader, waar de hele familie dankbaar gebruik van maakt. Ik had op Marktplaats een kast gekocht voor bij de meiden op de kamer. Slechts een jaar gebruikt en nu gekocht voor 25 euro. Willem is de kast gaan halen. Daarna zou hij naar Dordrecht rijden, om daar voor Jan een fietsje te kopen. Hij is al een poosje fietsloos, omdat z'n oude fiets niet meer gemaakt kon worden. Ik had er één op Marktplaats gevonden bij een fietsenmaker op Ridderkerk. Daar kopen we wel vaker tweedehands fietsen. Ik had er één gezien voor 25 euro. Helaas nam de fietsenmaker de telefoon niet op, vanmorgen. Hij zal dus wel gesloten zijn. We kopen ook regelmatig tweedehands fietsen in Dordrecht bij een afdeling dagbesteding van Eleos. Willem wilde daar heen voor een 'nieuwe' fiets voor Jan en dan meteen de afgescheven fietsen, die nog in de schuur stonden, meenemen. Die worden daar helemaal gestript of zódanig opgeknapt, dat ze weer verkocht kunnen worden. Jammergenoeg stond Willem ook dáár voor een gesloten deur. Ze gaan pas op 4 januari weer open. Het was een vette teleurstelling voor Jan. Nóg geen fiets :-(. Maar DV dinsdag gaan we gewoon weer een nieuwe poging doen. Jan moet dan naar het ziekenhuis om z'n keel- en neusamandelen te laten verwijderen. Ik ga met hem mee en Willem past thuis op Henk. Hij gaat dan nogmaals met de aanhangwagen naar Dordrecht en hoopt dan toch echt met een fietsje voor Jan thuis te komen. Heeft Jan meteen iets om naar uit te kijken, voor als hij klaar is in het ziekenhuis.

Er stonden verder nog heel wat boodschappen op het programma: Melk halen bij de boer, medicijnen bij de apotheek, stofzuigerzakken bij de Witgoedwinkel, kinderstoelen terughalen bij de Chinees (die ze vanwege de kerstdrukte had geleend) enzovoorts. Willem heeft heel wat meer beweging gekregen dan op z'n werk.

Intussen was ik thuis aan de slag gegaan met Maaike en Maria. We hebben eerst de garage eens flink opgeruimd. Vervolgens de bijkeuken en tenslotte ook nog het kantoor. Hè, wat is alles lekker leeg nu :-).

Vanmiddag hebben Hans, Maaike en ik twee krantenwijken gelopen. We begonnen om twee uur en waren even over half vijf klaar. We hebben dus lekker wat buitenlucht opgesnoven.

Toen we thuis kwamen waren daar juist Wim en Geertje. Gezellig! Willem had wat chinees eten meegekregen van het restaurant en dat had hij opgewarmd. Ze zaten lekker te smikkelen. Da's nu echt vakantie om zomaar halverwege de middag chinees te gaan zitten eten :-).

Ik ben snel koffie gaan zetten. Daar was ik zo langzamerhand wel aan toe. Ik had juist een restant kruidkoek aangesneden, toen de kinderen met hun schatten kwamen aandragen. Koos, Maria en Jan waren vanmiddag met M. mee geweest naar Ikea en ze waren daar erg verwend. Ze hadden ook nog eens 20 oliebollen gekregen voor thuis. Naast het restantje kruidkoek kwam dus de zak oliebollen en de bus poedersuiker op tafel. Mmm, wat lekker!!

Hans en Maaike waren intussen nog even naar de winkel voor een vergeten boodschapje. Toen ze terugkwamen, hadden ze een heel lieve verrassing voor mij bij zich. Een prachtige fles met badschuim en 3 heerlijk geurende zeepjes. Dat hadden ze gekocht, omdat ik ze zo vaak help met kranten én vast voor m'n verjaardag. Wat lief!




Tegen zessen ben ik aan het pannenkoeken bakken geslagen. Altijd feest natuurlijk :-).

Vanavond nog een vet karwei: de frituurpan schoon geboend. Morgen moeten hier natuurlijk oliebollen gebakken worden. De pan staat alvast te glimmen. Straks wil ik nog even de goudreinetten schillen voor de beignets. Dirk en Hans gaan bakken. Ze beginnen met de appelbeignets en intussen kan dan het oliebollenbeslag rijzen. Als het gaat, zoals ik het in mijn hoofd heb, kunnen ze in één keer doorgaan en kan de hele bakkerij rond de middag klaar zijn.

Dan heb ik 's middags nog de tijd om hier en daar door m'n huis te zwabberen en de was bij te werken. 's Avonds gaan we naar de kerk. De dag is dus weer goed vol gepland. Nóg een dagje werkvakantie :-).

Kerst(vakantie)

Wat is het heerlijk, vakantie! Eigenlijk houd ik niet zo van de kerstvakantie. Meestal zijn de kinderen dan veel binnen en worden ze erg druk van alle ongewone dagen met 'opzitten en pootjes geven', zoals ik dat noem. Maar deze keer gaat alles zomaar heerlijk z'n gangetje (tot nu toe dan).

Leendert en Koos zijn van dinsdagochtend tot gisterenmiddag bij de logeeropvang in Elspeet geweest. Daar hebben ze erg genoten van de sneeuw en van het buiten zijn.

Hans en Maaike zijn uren en uren bezig geweest met kerstgroeten brengen in hun krantenwijk. Ze hebben een wijk met 362 adressen. Het is niet gelukt om ze allemaal af te lopen, maar de meeste hebben ze gehad. Ze hebben veel fooien gekregen. Sommige mensen geven niets, maar de meesten wel. Het varieerde van 2 cent (van een oude meneer) tot 5 euro (van een oude mevrouw). Alles bij elkaar hebben ze meer dan 170 euro! Hans heeft van z'n kranten- en fooiengeld een tweedehands mini-laptop gekocht. Ze moeten hier altijd dubbel het bedrag hebben, voor ze zo'n uitgave mogen doen. Hij moest daarom 250 euro sparen, om er 125 uit te geven. Zo leren ze om niet zomaar iedere gril te volgen, maar goed na te denken voor ze iets kopen. Hij is uiteraard dolblij met z'n nieuwe bezit. Dirk heeft hem alvast de eerste beginselen van html bijgebracht :-).

Met Jan heb ik een halve middag in het ziekenhuis gezeten ter voorbereiding van het verwijderen van z'n keel- en neusamandelen. Eerst was er een voorlichtingbijeenkomst en daarna moest hij naar de anestaesist. Het had allemaal in een half uurtje klaar kunnen zijn. Maar het liep weer eens gigantisch uit.

Woensdagavond hebben we een heel bijzondere avond gehad. We gaan hier altijd eens per jaar met de kinderen van 12 jaar en ouder individueel iets 'doen'. Ze mogen zelf kiezen wat ze leuk vinden. Aan het begin van het jaar zijn we met Leendert wezen wokken. Dirk vond dat zó'n goed plan, dat hij daar óók voor koos. Met hem zijn we dus ook gaan wokken. Trijnie wilde iets anders. Die wilde liever naar een concert. Door alle omstandigheden rond de geboorte en het overlijden van kleine Theo was er nog niet van gekomen om met haar een avondje uit te gaan. Een poosje geleden zijn we met z'n drieën op internet gaan zoeken naar iets moois. Het werd iets heel speciaals! We zijn met haar naar een uitvoering van de Messiah in het Concertgebouw in Amsterdam geweest. Eigenlijk wel boven de begroting. Maar we wilden haar graag een onvergetelijke ervaring geven, ook als blijk van waardering voor al haar inzet tijdens de verdrietige zomer. Een ervaring was het zéker. Niet alleen voor Trijnie, die zoiets nog nooit had meegemaakt. Maar ook voor Willem en mij. Voor ons was het de tweede keer, dat we een uitvoering van de Messiah bijwoonden. De eerste keer was in de Doelen in Rotterdam. En nu dan in het Concertgebouw. Heel bijzonder!

Gisteren had Willem een dagje vrij. We hebben eerst een beetje uitgeslapen. Het was woensdagavond half 1 voordat we thuis waren. Om half 9 ben ik opgestaan. Ik had nogal wat oud brood liggen en daar heb ik lekkere wentelteefjes van gemaakt. Voor wie niet weet wat wentelteefjes zijn: je maakt een beslagje van een paar eieren, een scheut melk en lekker veel kaneel. Je haalt daar het (oude) brood door. Je bakt de boterhammen in een koekenpan met een beetje margarine om en om bruin. Heerlijk met suiker erop! Dirk zei, dat hij zo iedere dag wel gewekt wilde worden :-).

Verder was het hier gisteren poetsdag. Ik was nog amper aan werken toe gekomen. Ik heb gestoft, gezogen, ramen gelapt, kachelruitjes gepoetst, gewassen, gestreken, dat het een aard had. De kinderen hebben ook een handje geholpen. Hans heeft de vogelkooi schoongemaakt, Maria het toilet geboend en geholpen met heel veel rommeltjes opruimen, Maaike heeft de houtmand gevuld enzovoorts.
's Avonds kwamen C. en M. gezellig op visite. Ze hadden een superverrassing bij zich. De kinderen kregen Monopoly Deal. Koehandel (wat ze net wilden gaan doen) werd van tafel geveegd en C. leerde ze hoe ze Monopoly Deal moesten spelen.
Toen C. en M. tegen half 12 vertrokken waren, ben ik het kerstdiner maar eens gaan voorbereiden. Ik heb dit jaar geen culinaire hoogstandjes gedaan. Maar toch ben je wel even bezig om voor 13 personen te koken. Met kerstmuziek op de achtergrond en Willem gezellig bezig achter z'n laptop was het geen straf.

Vanmorgen zijn we na een lekker ontbijt (met o.a. kerststol en suikerbrood) naar de kerk geweest. Na kerktijd was het nog een hele onderneming om thuis te komen. Dirk z'n vriendin zou meegaan en we zouden ook de rolstoel uit de kerk meenemen om daarmee Willem z'n moeder van huis te halen. Dat paste allemaal niet in de auto. Maar mijn vader wilde wel een paar kinderen én de rolstoel thuis brengen. De rest ging in onze eigen auto. We waren bijna de parkeerplaats af geglibberd, toen ik zag, dat er iemand uit de kerk met panne stond. Die meneer kreeg z'n auto niet gestart en daar hij geen telefoon bij zich had, had hij net besloten te voet naar zijn zoon te gaan. Dat was geen doen met de gladheid. We schoven allemaal een stukje op, zodat zijn vrouw nog bij ons erbij paste. Die hebben we toen naar de zoon gereden, die zijn vader zou gaan assisteren. Zo kwamen we over Keulen bij Parijs aan :-). Willem laadde iedereen uit en de rolstoel in en ging zijn moeder halen. Zij heeft twee weken geleden een nieuwe knie gekregen en dit was haar eerste uitstapje. Heerlijk, dat dat weer kon!

We hebben koffie gedronken met een prachtig opgemaakte kerst-appeltaart, die we gisteren kregen. Daarna toog ik richting keuken voor het kerstdiner. Oma zat met een paar kinderen kerstliederen te zingen, er zaten er een paar spelletjes aan tafel te doen, er werd gelezen, gecomputerd. Het was echt gezellig.


>

Om een uur of twee schoven we aan tafel. Als voorgerecht was er romige pompoensoep met rode peper. Daarna was er biefstuk met gekookte aardappels, minikrieltjes, tuttifrutti, stoofpeertjes, appelmoes, broccoli en ijsbergsla. Als toetje had ik 2 soorten pudding gemaakt met slagroom en frambozensaus. Het smaakte allemaal prima.




Behalve de crème fraiche (voor in de soep) en de tuttifrutti had ik niets hoeven kopen. Alles kwam uit kerstpakketten of uit de voorraad.
Willem en Trijnie hadden dit jaar een prachtig vleespakket gekregen als kerstpakket. Ook via de kerk hadden we een vleespakket gekregen. Van die drie pakketten bij elkaar heb ik mooie grootgezinsporties samengesteld. We hebben wel voor een maand vlees, schat ik. Echt fijn!



Ook vanavond zijn we naar de kerk geweest. En zo is de kerst (én de kerstvakantie) alweer bijna voor de helft voorbij. Wat vliegt de tijd toch weer.

Raven, pizza, sneeuw en pompoen

De raven hebben weer hard gevlogen, de afgelopen dagen. Misschien ken je die uitdrukking niet? Hij is ontleent aan een bijbelse geschiedenis: Elia, een profeet van God, moest naar de koning, om hem te zeggen, dat God hem ging straffen. Er zou een grote droogte komen, waardoor er hongersnood zou ontstaan. Toen Elia zijn boodschap aan de koning had gebracht, vluchtte hij naar de beek Krith. Daar werd hij op een wonderlijke manier door God onderhouden. God zond raven naar hem toe, die hem brood en vlees brachten. Daarom zeggen wij, als we zomaar van alle kanten van alles toegestoken krijgen: De raven vliegen. Het is God die het ons zendt.

Mijn vader kwam gisteren een hele lading groenten brengen. Mijn neef is groentenman en die had mijn vader van alles voor ons meegegeven. Het is zéker voor twee weken groenten. Het werd hier met gejuich ontvangen! Allemaal lekkere verse groenten: bietjes, prei, rode kool, spitskool, uien, tomaten, broccoli, knolletje, ijsbergsla, rode paprika, heerlijk!




M'n vader had ook nog een lekker krentenbrood bij zich. Dat heb ik in de vriezer gestopt voor de kerst.

Toen Willem uit z'n werk kwam, had hij ook al van alles bij zich. Een slagroomtaart van bakker Stam (een begrip hier in de buurt). En ook nog een half kerstpakket, wat bij een klant in de gang stond en wat hij zomaar mocht meenemen. Leuk! Verder had hij een telefoontje gekregen van iemand, die óók een taart voor ons had klaarstaan. WOW! Ik heb de taarten ook in de vriezer gedaan. Eén is er voor morgenmiddag als we uit de kerk komen. De andere bewaar ik voor een ander feestelijk moment.




's Avonds kwamen E. en T. nog even langs en die brachten een zak winterwortels uit eigen tuin mee. Samen met de gekregen uien wordt dat een grote pan hutspot.

De laatste raaf vloog nog laat. Dirk kwam om 11 uur bij zijn vriendin vandaan en hij bracht zo'n heerlijk kaas-ui-breekbrood mee. Van de tomaten van mijn neef had ik vandaag een grote pan soep gemaakt. Niets is lekkerder dan soep van verse tomaten. Ik heb er enkel kruiden en zout bij gedaan en op het laatst een hand macaroni. Samen met het warm gemaakte breekbrood en een zak van die harde zweedse broodjes (uit het halve kerstpakket) was dat vanmiddag een verrukkelijke lunch.

Ook vandaag kwam er weer een raaf. Aan het einde van de middag werden er twee grote dozen brood, kadetjes en krentenbollen gebracht. Die waren over van een winkel hier op het dorp. Er zaten ook nog eens drie vleespakketjes bij. Wat zijn we verwend!

Intussen wordt hier hard vakantie gevierd. Gisterenmiddag waren alle schoolkinderen al vrij. Ik vind het altijd zó fijn, als even de druk van de ketel is. Om te beginnen hebben we gisteren eens lekker sloom geluncht. Normaal is dat van haasjerepje, omdat de kinderen weer op tijd naar school moeten. Maar nu kon het dan eens op ons gemakje. Daarna deed ik een boodschapje en begon aan een verrassingsmaaltijd. Iets wat ik maar een paar keer per jaar klaarmaak, omdat ik het zo'n werk vind: pizza's. Met zo'n maaltijd zit het met de vakantiestemming natuurlijk meteen goed :-). Ik maak de bodems altijd van gewoon witbrooddeeg, alleen gebruik ik olijfolie in plaats van zonnebloemolie en ik doe er een flinke snuif oregano door. Voor 3 ovenplaten maak ik twee degen van: 750 gram bloem, flinke scheut olijfolie, een eetlepel gedroogde gist, een eetlepel zout, oregano en 440 ml. lauw water. Ik kneed de degen in de broodbakmachine. Ná het kneden laat ik het deeg een half uur voorrijzen. Ik verdeel de degen in drie porties, sla ze door, vorm er bollen van, laat ze even rusten en rol ze met de deegroller uit tot lappen ter grootte van de bakplaten. Vervolgens laat ik de degen nog een half uurtje narijzen en dan ga ik aan het beleggen. Eerst een dikke laag tomatensaus (weck). Daarna gebruik ik gewoon wat ik in huis heb en verzin voor elke plaat een andere combinatie. Gisteren gebruikte ik: gesnipperde ui, reepjes paprika, plakjes brie, schijfjes cervelaatworst, plakjes ham, stukjes ananas (uit blik), plakjes verse tomaat, oregano, parmezaanse strooikaas en dat was het volgens mij. Alle platen heb ik rijkelijk bestrooid met geraspte kaas. We hebben gesmuld.




Wat de vakantievreugde aanzienlijk vergroot is natuurlijk de sneeuw! Vooral gisteren hebben de kinderen heerlijk gespeeld. Sneeuwpoppen maken, sneeuwballen gooien, sleetje rijden. Vandaag was de sneeuw te hard bevroren om er poppen enzo mee te maken. Het ijs lokte harder. Maar ik heb mijn poot stijf gehouden. Ze mochten van mij niet schaatsen. Het ijs is té onbetrouwbaar. Ze mochten alleen hier op de sloot in de buurt, waar we getest hadden. En ook dat was best leuk. Wie weet komen de ijzers in de loop van volgende week nog wel uit het vet.





Ik heb behoorlijk wat tijd in de keuken doorgebracht. Behalve dat ik een grote pan tomatensoep kookte, heb ik ook een grote pompoen onder handen genomen. Er was een plekje op gekomen en daar begon hij te rotten. Ik moest er dus echt aan beginnen. Het was een joekel van 9,4 kilo. Alleen al het in stukken snijden, schillen, pitjes en draden verwijderen nam een uur in beslag. Ik heb alles in één keer in mijn 10-liter pan zacht gekookt. Een deel daarvan (3,5 kilo) heb ik verwerkt tot pompoen-gemberjam. Ik had een recept van Smulweb. Het is een lekker pittige winterjam geworden. De kinderen houden niet zo van gember. Die noemen gemberjam: moederjam. Ja, ik ben er dol op en kan wel even vooruit met de 9 potten, die ik maakte :-). Ik heb meteen de weckvoorraad even nagelopen. M'n planken staan goed vol.




De rest van de zachtgekookte pompoen is bestemd voor romige pompoensoep met rode peper. Een recept daarvan kreeg ik juist deze week toegestoken. Ik heb er alleen vandaag geen tijd meer voor gehad. Ik heb de pan maar buiten in de vrieskou gezet. Handig zo'n grote vriezer!