donderdag 13 augustus 2015

Dag 33: kamperen en goodbye

Woensdag, dag 33

Op deze dag gaat al vroeg de telefoon. Het is het telefoontje, wat we al een poosje verwachtten: de broer van mijn moeder, mijn ome Wim, is overleden. Verdriet en rouw in de familie. Het is de eerste uit het gezin van mijn moeder, die nu is overleden. Ome Wim is 85 jaar geworden. En hoewel hij geen deel uitmaakte van ons dagelijks leven (hij woonde niet bij ons op het dorp), is het toch verdrietig, dat hij er niet meer is. Mijn moeder vroeg me bij haar langs te komen, om de advertentie voor in de krant in orde te maken. Natuurlijk. Geen punt. Ik moest alleen eerst naar Dordrecht om Dirk en zijn maat Adriaan op de trein te gaan zetten.

Dirk en Aad doen een citytrip. Ze hebben een treinkaart waarmee ze door Europa kunnen reizen en er staan heel wat steden op hun lijstje. Alles is goed voorbereid, inclusief overnachtingen, bezienswaardigheden, benodigde informatie en kaartjes etc.

Eén ding ontbrak. Maar daar kwam Dirk nog achter al voor ik m'n auto gestart had. Z'n bergschoenen! Die moesten nog aan z'n backpack worden vastgemaakt. Toen was echt alles compleet. We reden naar Aad. Ook daar stond een enorme backpack (met bungelende bergschoenen) gereed. Op naar Dordt CS. Daarvandaan zouden ze eerst naar Amsterdam treinen. En als ze daar een paar uurtjes hadden rondgeboemeld, zouden ze naar Berlijn vertrekken. Leuk en spannend.



Dirk kocht in Dordt nog een OV-kaart om daarmee naar Amsterdam te reizen. En daar gingen de mannen dan! Goodbye!!




Snel reed ik naar mijn moeder. We zaten zo maar even aan de keukentafel te praten. En dat was goed.

Bij thuiskomst deed ik snel m'n huishoudelijke rondje. En daarna pakte ik alles in om naar Ouddorp te gaan. Want daar waren immers Willem, Jan en Henk fijn aan het kamperen! Ze zouden om 11 uur van de camping vertrekken en naar 'ons plekje' op de Brouwersdam gaan. Daar zou ik dan naar toe komen met de lunch. We zouden er dan nog maar weer een (kort) stranddagje van maken.

Ik had intussen al heel wat appjes met fotootjes en filmpjes van de kampeerders ontvangen. Later hoorde ik alle verhalen:

Ze waren gisterenavond rond half 8 op camping Brouwersdam aangekomen. Camping Brouwersdam is een spiksplinternieuwe camping, aan het begin van de Brouwersdam (aan de Ouddorp kant). Er was iemand bij de receptie die aanwijzingen gaf. Ze kregen een prachtig plekje toegewezen om hun tentje op te gaan zetten.

Jan ontpopte zich als een echte tent-opzetter! Binnen een uur stond alles er keurig strak bij.



Tijd voor iets lekkers en wat te drinken!

Tegen het vallen van de avond ging Willem met de jongens een wandeling doen. Ze wilden naar de vuurtoren lopen. Maar dat was veel te ver. Zeker voor Jan, die barrevoets was ;-). Evengoed was het wel leuk om toch een flink eindje om te gaan.



In de tent werden daarna de spelletjes gepakt. Nog heel lang hebben ze zitten Pim Pam Petten en Ganzenborden.



Eigenlijk wilden ze nog graag even douchen. Maar ze hadden te horen gekregen, dat de douches kapot waren. Er was alleen koud water. En een koude douche? Daar hadden ze geen zin in, hoor!

Dus rolden ze zich maar zo in hun slaapzakken. Ze hebben heerlijk geslapen. Tot half 9!

Er was een simpel ontbijt van ontbijtcrackers. De douches bleken inmiddels gemaakt. Hoera! Ze namen allemaal een lekkere, warme douche. Ik had een hele zak met munten voor de douche meegegeven, want soms ben je amper nat en dan is zo'n muntje al verbruikt. Maar dat was hier niet zo. Op één muntje kon je heerlijk en voldoende lang douchen.

De mannen gingen aan de slag om de tent weer keurig af te breken en op te ruimen. De slaapzakken, matjes, het luchtbed. Alles werd opgerold en in de auto gebracht. Het kamperen was echt een succes geweest. En wie weet gaan we/ze nog wel eens wat uitgebreider terug naar deze fijne camping!

Omdat het ontbijt wat karig was geweest, reed Willem eerst naar een benzinestation voor een bakkie koffie. Jan en Henk mochten een ijsje uitkiezen. En met een verse krant reed Willem weer naar het strand (hé dat rijmt ;-).

Ik ging later van huis, dat mijn bedoeling was. Maaike wilde namelijk graag mee, maar die wist niet, dat ik om 11 uur wilde vertrekken. Ze was met Koos naar de sportschool gegaan en onbereikbaar :-(. Maar goed, ze kwam weer boven water en om kwart over 12 reden we dan toch naar Ouddorp.

Brrr! Het was echt koud daar! Ik was blij met mijn thermoskan hete thee en mijn trui. Er vielen ook wat spatjes regen.



Maar niet getreurd. We smulden eerst van een heerlijke, verlate lunch. En al snel daarna begon het weer op te knappen. Het werd helderder en zonniger. De truien gingen uit. En nog weer wat later werd het zelfs warm! Het was nog een toer om de jongens om 4 uur zover te krijgen, dat ze in de auto stapten voor de terugreis. Een bak zoutjes voor op de achterbank was het tovermiddel :-).



We moesten vandaag heus op tijd weg. Ik wilde voor de hele meute eten koken en daarna zou ik Willem naar Schiphol gaan brengen.

En zo gebeurde.

Voordat we naar Schiphol reden, gingen we nog even bij mijn ouders langs. Willem wilde ook graag even persoonlijk condoleren en daar niet mee wachten tot hij DV vrijdagavond weer thuiskomt. Ook reden we nog even langs de supermarkt. Willem wilde haargel meenemen, maar wij hebben alleen van die familiepotten. Ik had natuurlijk een klodder in een potje kunnen doen. Achteraf was dat slimmer geweest. Ik kocht een dure tube gel (4,69), maar die is later op Schiphol zó de vuilnisbak in gegaan. Het was namelijk meer dan 100 ml. en dat is de max. O. Weer wat geleerd.

Afijn. Daar ging Willem dan. Op naar Manchester. Hij gaat daar voor een level 2 certificering van CMS Umbraco. Hij doet dat op eigen initiatief en niet via z'n werkgever. Vandaar dat het in de vakantie gebeurt.

Nog een keer goodbye dus, vandaag. Nog even en de familie heeft deze zomer zo ongeveer in heel Europa rondgezworven.

Van Dirk komen er inmiddels gave foto's uit Berlijn. Leuk om zo te kunnen meegenieten. Vanuit m'n eenzame tweepersoonbed, waar ik nu zomaar 3 nachten alleen in slaap :-).




woensdag 12 augustus 2015

Dag 29, 30, 31 en 32: Markt, strand en kamperen

Zaterdag, dag 29

We houden het lekker rustig, na de drukte van Henk z'n verjaardag! Eerst een bakkie koffie doen bij schoonmama. Dan wat boodschapjes halen. En dan komt er spontaan een plannetje oppiepen: zullen we naar de Afrikaander markt in Rotterdam gaan? Ja, strak plan! We inventariseren wie er mee wil. Koos wil ook wel mee, maar die werkt tot 12 uur bij de groentenkraam. We gaan hem rond die tijd ophalen, maar het blijkt verschrikkelijk druk te zijn. Zijn baas kan hem eigenlijk nog niet missen. Geen probleem. Koos wil nog wel een poosje blijven en wij gaan gewoon wat later naar de markt.

Tegen tweeën gaan we dan toch op pad: Maaike, Maria, Koos, Henk, Willem en ik. We moeten moeite doen om bij de markt te komen, want de omgeving lijkt één grote bouwput. Overal zijn er wegomleggingen of stremmingen. Gelukkig kent Willem de omgeving op zijn duimpje, want de eerste 12 jaar van zijn leven woonde hij er vlakbij: in de Tarwewijk.

We vonden een geschikte parkeerplek en liepen naar de markt. We hadden niets nodig, dus het was puur funshoppen. Met de braspot bij ons, was dat uiteraard géén probleem ;-). Eerst een lekkere maïskolf, voor wie daar trek in had. Daarna sjokten we langs de kraampjes met groenten, vis, kleding etc. Tussen mensen uit alle mogelijke landen en culturen.




Ik sloeg mijn slag bij zo'n rariteitenkraam, waar ze allemaal producten verkopen die aan of over de datum zijn. Een tray pakjes Optimel voor 2 of 3 euro. Of 3 potjes Silvokruiden voor 1,00. Dat soort dingen. We mochten de spullen achter de kraam laten staan om ze later op te halen. Zo hoefden we er niet mee te zeulen.

Willem en de kinderen liepen zich inmiddels al te verheugen op 'een vissie'. Daarvoor gaan we altijd bij dezelfde kraam. Drie lekkerbekjes voor 5,00 euro. Warm uit de pan. Ze lieten het zich heerlijk smaken.


We slenterden en slenterden. Alles in vakantietempo. Wat word je daar moe van! Voor wie er nog een plaatsje voor over had, was er nog een ijsje. Bolletje ijs voor maar 0,50. En dan nog een gratis dip ook. Waar vind je dat nog?

Willem ging de auto halen en Koos, Maaike en ik haalden onze aankopen bij de rariteitenkraam op. Willem reed nog een sightseeing rondje door de stad en toen was het tijd om naar huis te gaan voor de zaterdagse patatten.

Ammy, Hans z'n vriendin, was inmiddels ook gearriveerd. Zij zou het weekend blijven.

We genoten van een rustig zaterdagavondje. Toen Jan naar bed ging, kwam hij nog even terug gelopen: ¨Is het nu de derde week, of de vierde week?¨ Ik wist het wel. Maar toch moest ik er even over denken, voordat ik met een schokje moest bekennen: ¨Het is de vierde week!¨ Neeeeeeee. Wat gaat het snel!!! Veel te snel!!!

Zondag, dag 30

Ook deze zondag zijn we weer met z'n tienen. Leendert is nog in Bulgarije en Trijnie is bij Gerwin thuis. Ammy is onze logée.

Op zondagavond begint de kerkdienst in onze gemeente om 6 uur. Ik heb dat altijd een rare tijd gevonden. Vòòr die tijd met het gezin eten lukt niet. Dus eten we altijd ná de dienst. Nu we zo ongeveer uit de kleintjes zijn, is het niet meer een probleem om om kwart over 8 aan tafel te gaan. Maar met kleintjes is het niet handig.

We maken er altijd een feestelijke maaltijd van. Alle lekkere restjes van de week komen op tafel en mogen op. Vaak is dat bijvoorbeeld een restje macaroni of zo. Daarnaast is er brood en iets lekkers als gebakken eieren of iets dergelijks. Er is fruit, soms (een blikje) vis of gewoon een simpele pot augurken. 
Soms zetten we alles op tafel en gaan we in de voorkamer zitten. We hebben dan een lopend buffet. Andere keren eten we aan tafel. We wisselen dat eerlijk af, want sommigen vinden een lopend buffet geweldig en anderen vinden het helemaal niets. Zo heeft iedereen een keer 'geluk'.

Na het eten leest Willem altijd een poosje voor. Niet zomaar een fantasieverhaal, maar een boek met inhoud. Vaak geschiedenis. Ook dit vindt de één leuker dan de ander. Maar we houden graag aan deze traditie vast. Zo krijgen de kinderen ook nog eens wat nuttigs te horen. 

Wat een heerlijk vooruitzicht, dat Willem nóg een week vakantie heeft! Dit jaar is het voor het eerst dat hij drie hele weken heeft. Ik vind het echt fijn. Anders ga je na één week al aftellen. Maar nu voelt het alsof er een hele week bonus gegeven wordt.

Maandag, dag 31

We hadden het weerbericht al in de gaten gehouden: het zou mooi zomerweer worden. Niet heel warm, maar wel droog. We hoefden niet lang na te denken: het werd een stranddag.

Ik was om 5 uur opgestaan om het noodzakelijke huishoudelijke werk te doen. Sommige dingen moeten altijd doorgaan. Een lezeres uit België vroeg me pas:

¨Hoe combineer je je huishouden met de vakantie nu, heb je een planning of doe je gewoon wat je eerst ziet?¨

Nee, ik heb geen planning. Maar wel dingen, die áltijd door moeten gaan: de was, de boodschappen, eten koken. In mijn bovengemiddeld grote huishouden gaat hier toch stiekem nog behoorlijk wat tijd in zitten. Vorige week heb ik, vakantie of niet, toch 'gewoon' 16 wassen gedraaid, om maar wat te noemen. Het eten koken gaat in de vakantie een stuk minder uitgebreid. Ik neem soms zo'n zak slamix bijvoorbeeld. En ik koop toetjes, terwijl ik die normaal zelf kook.
Naast de basisdingen, die ik net noemde, doe ik alles wat er maar langs komt. Dagelijks rommel opruimen natuurlijk, maar ook het toilet schoonmaken, elke dag het aanrecht leegmaken, snel met een stofdoek door de kamer zwieren, als het nodig is even een wisser over de ramen, vensterbanken uitnemen (bah, smerige vliegen!). En natuurlijk helpen de kinderen een handje mee. Wie er thuis is, moet 's morgens even z'n handjes laten wapperen. 
Als we weggaan, wil ik de boel graag netjes hebben als ik de deur uitstap. Dat is zoveel fijner thuiskomen!

Ook deze dag gaan we rond de middag 'glad' de deur uit. 

Het is frisjes aan de Brouwersdam. We zetten het windscherm op, zodat we geen last hebben van de wind uit zee. De kinderen vermaken zich weer prima. Jan z'n vriend Daan is ook van de partij. Het is totaal niet druk aan het strand. Het is weer heerlijk!



We denken er over na wat we zullen doen. Thuis eten? Dan moeten we om een uur of 5 toch wel wegrijden. Of zullen we een patatje op het strand eten? We kiezen voor het patatje. 

Tegen zevenen breken we op en rijden wat verderop naar een snackkar. Helaas waren ze al aan het opruimen en de man, die stoelen aan het wegzetten was, schudde 'Nee' naar ons. 
Wat nu? Naar het dorp dan maar. Willem wilde het liefst ergens binnen gaan zitten. Maar dat vond ik teveel in de papieren lopen. Alleen zes keer (we waren met z'n zessen) frisdrank kost al snel 12,00. We sloten een compromis: we zouden wèl in de snackbar eten, maar geen drinken nemen. Dat namen we dan wel na afloop in de auto. Zo lukte het precies om met ons dagbudget uit te komen. We waren in de snackbar 27,75 kwijt en 's morgens had ik voor ongeveer 20 euro drinken, koek, broodjes en lekkers ingeslagen.

In de auto kregen we een berichtje van Leendert. Hij was weer veilig geland. 

En ja hoor, om een uur of 10 kwam onze Bulgaar binnenstappen: bruin, veel verhalen en een koffer vol vieze was :-).

Wat een fijne dag hebben we weer gehad!
Er worden nóg twee droge dagen voorspeld..
Ouddorp, here we come :-)

Dinsdag, dag 32

Er was een hoop geregel. Schoonzus (met gezin) en schoonmama hadden het plan om mee te gaan naar Ouddorp. Maar die zegden af. Geertje had ook wel zin om met de kinderen mee te gaan. Maar wij zouden rond de middag vertrekken en dat kwam niet handig uit met de middagslaapjes van de kinderen. Willem wilde graag dat Dirk mee zou gaan. Het was Dirk z'n eerste vakantiedag. Maar Dirk wilde eerst zijn backpack gaan inpakken. Hij gaat morgen op stedentrip.
En dan was er ook nog een leuk plan: kamperen! Jan heeft vorig jaar een mooie tent gekregen voor zijn verjaardag. Helaas blijkt het een model te zijn, wat niet in de achtertuin kan staan. Je hebt er echt gras oid als ondergrond voor nodig, om de scheerlijnen goed te kunnen aantrekken. En wij hebben enkel tegels.
We hadden daarom vorig jaar al beloofd, dat Willem samen met Henk en Jan een keer met die tent zou gaan kamperen. Maar toen Willem vakantie had, regende het prompt 14 dagen.

Nu. Nu kon het! Kamperen!

Ik zei het al: het was een heel geregel. We gingen uiteindelijk met vier kinderen naar Ouddorp: Jan en Henk, Maria en vriendin Noah (en Guusje haar hond). Maar wel met twee auto's! Willem zou 's avonds met Jan en Henk in Ouddorp blijven. Ik had een plekje gereserveerd op een camping vlakbij het strand. Ik zou dan met de meisjes in mijn auto terug naar huis gaan.

Het werd alwéér een heerlijke dag. Zon, zee, zand. En een nieuw breiwerkje :-).



Ook vandaag was het vrij rustig aan het strand. Behalve 's middags een paar uur, toen de zon lekker scheen en het zowaar nog warm werd. We appten naar het thuisfront, of Dirk toch geen zin had om te komen. En jawel. Hij wilde nog wel voor een paar uurtjes komen. En hij reed dan eerst wel over Streefkerk om Geertje en de jongens op te halen.
Wat een feest!

Helaas hadden de laatkomers pech. Er was file vanwege werk aan de weg. De planning was dat ze om 4 uur bij ons zouden zijn. Dat werd maar liefst kwart over 5! En inmiddels was de zon weg en vielen er zelfs een paar spatten regen.

We lieten ons er niet door uit het veld van het strand slaan. We haalden de skottelbraai uit de auto en zetten hem uit de wind bij het windscherm. Dirk had nog voor extra broodjes en hamburgers gezorgd. Samen met de broodjes en kipfilet die ik zelf had meegenomen, was er voor iedereen genoeg om de buikjes heerlijk vol te eten.



Het strand voor ons alleen!




We zaten op een compleet verlaten strand. Echt apart.

De kinderen renden na het eten gewoon weer het water in. Die krijgen er nooit genoeg van. Maar toch gingen we op tijd de boel opruimen. Dirk wilde naar huis om de laatste dingen voor zijn reis in orde te maken. En Willem moest voor het mooi voor 20.00 bij de receptie van de camping zijn. Het lukte. Dirk reed als eerste weg. Het was trouwens ook hoog tijd voor de kleinkinderen. Die werden echt moe en zeurig.

Daarna reden Willem en ik weg. Bij de camping nog een keer toeteren en zwaaien naar elkaar. Raar hoor! In mijn eentje (nou ja, met de meiden en Noah's hond dan) naar huis!

Maar nog voordat ik thuis was, stroomden de enthousiaste appjes al binnen. Foto's van een strak opgezet tentje en drie glunderende gezichten. Die redden het vast wel :-).

maandag 10 augustus 2015

Dag 28: de verjaardag van Henk

Vrijdag, dag 28

Vandaag is het feest! Henk is jarig! Negen jaar is ons piepkuiken al! Ons jongste kind, die toch eigenlijk niet onze jongste is. Na hem werden onze Wilma en onze Theo geboren, die allebei slechts een paar uur hebben geleefd. Op een dag als vandaag piept het verdriet op dat diepe, eenzame plekje in mijn moederhart toch weer even fel op. Maar daar hoeft Henk niets van te merken. Voor hem is het vandaag:

Feest!

Als ik, zoals gewoonlijk, al vroeg in de weer ben met de was en de rommel, komt ineens Willem ook naar beneden. Dat ben ik niet van hem gewend, want hij vindt het heerlijk om wat uit te slapen. Maar vandaag heeft hij een goede reden. Henk zou van ons een computer krijgen. Een simpel instapmodelletje. Eigenlijk is het een afgeschreven computer van het bedrijf waar Willem werkt. Maar met een bij elkaar gescharreld beeldscherm, toetsenbord en muis, is het precies een leuke set voor Henk. Willem had echter nog geen tijd gehad om er dingen vanaf te halen en andere dingen op te zetten. En daarvoor kwam hij nu dus vroeg uit z'n bed. Handig hoor, zo'n computer-vader :-).

Willem maakte de computer helemaal startklaar en zette nog een leuke tekst met foto's erop als achtergrond. Ziezo. Nu een groot kleed erover en dan maar wachten tot Henk naar beneden komt.

Daar hoeven we niet lang op te wachten. Met een glunderend gezicht stapt hij de kamer binnen: jarig! Eindelijk!!



We feliciteren Henk en dan mag hij eens gaan kijken, wat voor kado er onder het kleed zit. Wat is hij blij! Een eigen computer! We horen hem daarna de eerste paar uren niet meer :-).






Ik ga aan de slag om alles in orde te maken voor het feest. Het is heerlijk weer en dus zet ik de stoelen met de kussentjes enzo buiten klaar. Vanmiddag zullen de oma's en opa komen. En Geertje met de kinderen. Ik bak een pruimentaart, zoals ik die deze week ook voor de kookrubriek heb gebakken. Ik kom alleen wat pruimen te kort, dus vervang ik een deel door appelschijfjes. Het wordt dus een pruim-appeltaart. Mmm, wat ruikt het lekker!

Samen met Maaike haal ik nog wat boodschappen. Nog een taart, snoepjes, chips, worst, chocolade, frisdrank. Ongemerkt loop je dan toch nog weer te slepen.

Intussen wordt het warmer en warmer. Buiten zitten gaat hem niet worden. Het is té warm. Zeker voor mijn ouders, die daar niet goed tegen kunnen. Snel maken we het daarom binnen ook in orde. De rommel wordt opgeruimd, we slingeren er een stofzuiger en een sopdoekje door. Aanrecht leeg. Zo! Tijd om koffie en thee te gaan zetten.

Het wordt een gezellige middag. Met taart en visite en kadootjes. Van opa en oma Bakker krijgt Henk een koptelefoon voor aan zijn computer. Dat is super, want er zaten geen geluidsboxjes bij. En zonder geluid begin je niet zoveel, behalve een tekenprogrammaatje. Oma Luijk brengt Pim Pam Pet mee en een soort reis-ganzenbord. Ook al zo leuk. En dan nog kadootjes van Geertje en de neefjes. Het is één grote verwennerij.





We kunnen 's avonds gelukkig lekker buiten eten. De zon is uit de achtertuin en het is een heerlijke zomeravond.

We eten gebakken aardappels met sla en er is keuze uit kokkels en kip.

kokkels

Na het eten ga ik even uitrusten. Ik ben dan ook al vanaf half zes vanmorgen in touw. Ik verwacht vanavond niet veel visite meer. Maar dat loopt anders. Het wordt nog een gezellige drukte. En het eindigt in een soort waterballet, want Henk krijgt van Dirk een enorm waterpistool, wat uitgebreid getest dient te worden ;-).

Het is al laat als Henk eindelijk naar bed gaat. Wat is hij moe! Jarig zijn is dan ook wel heel vermoeiend. Morgen maar een rustig thuis-dagje doen.

zaterdag 8 augustus 2015

Mijn zomer

Een tijdje geleden werd ik benaderd door fotojournalist Niek Stam. Hij wilde graag een reportage maken voor het Nederlands Dagblad in de serie ''De zomer van".

Hoewel ik al een hele tijd niet meer meedoe aan interviews, reportages e.d., slipt er af en toe een uitzondering tussendoor. Dit was zo'n uitzondering. Al was het alleen al, omdat er een klik was. Niek z'n halve familie woont in de Alblasserwaard. Dat schept natuurlijk een band ;-).

Mijn gevoel klopte. De fotoshoot met Niek was leuk en het artikel rolde er 'vanzelf'' uit.


Gisteren stond het in de krant.



Als je nieuwsgierig bent naar de rest van het artikel, dan kun je het (betaald) lezen via de site van het Nederlands Dagblad.

Gratis lezen is ook mogelijk, als je de krant nog niet via Blendle leest. In dat geval kun je je daar registreren. Je zit nergens aan vast. Enkel je e-mailadres invullen en je kunt 10 artikelen naar keuze gratis lezen.

Klik hier.

vrijdag 7 augustus 2015

Dag 25, 26 en 27: regen en zonneschijn

Dinsdag, dag 25

Het was al voorspeld: dinsdag regen. Maar zóveel? En zó lang? Pfff, even afzien, na de mooie dag van gisteren. Het kletterde echt en de lucht was loodgrijs. Toen Hans 's morgens rond kwart over zes naar z'n werk verdween, zei hij nog optimistisch: na 9 uur wordt het droog. Jippie, dat zou mooi uitkomen, want ik wilde nog wat wassen draaien. Maar nee. Ik weet niet, waar hij dat sprookje gehoord had. Het regende en bleef regenen. De hele morgen en ook nog een stuk van de middag. Het wassen zette ik uit mijn hoofd. Ik had geen zin de hele boel binnen weer vol te hangen met natte was, Zeker niet, omdat er voor de rest van de week goed weer wordt verwacht. We wassen morgen wel :-).

Naast wassen was er nog genoeg ander werk. Ik wilde de kookrubriek voor Terdege alvast maken. De deadline daarvoor is altijd op woensdag. Maar als het morgen mooi weer is, dan willen we weer naar het strand.

Eerst moest ik naar de winkels. Het plan was om een pruimentaart gaan bakken. En dan is het wel handig om pruimen te hebben, he. Ik haalde meteen wat vakantieboodschappen. Vandaag niet alleen vette koeken en zoete ijsjes enzo. Maar ook groenten en fruit. Al die foute snoeperij gaat eigenlijk snel vervelen.

Thuisgekomen maakte ik daarom eerst maar eens een paar liter groene smoothie. Die werd met gejuich ontvangen.



Daarna ging ik aan het bakken. Eerst maakte ik brooddegen voor de broden die vandaag gebakken moesten worden. Vervolgens kwam de pruimentaart aan de beurt. Mmm, wat rook het weer ouderwets lekker!

Om half 11 stonden er mensen voor het repareren van het rolluik voor het voorraam op de stoep. Vorige week was er ook al een monteur geweest, want het rolluik ging elke dag een paar centimeter minder ver dicht. De monteur had toen al gezegd, dat hij het provisorisch kon maken, maar dat het waarschijnlijk binnen de kortste keren weer zo zou zijn. De motor was namelijk versleten. Ik moest alvast maar gaan sparen voor een nieuwe, want dat zat er beslist aan de komen. De man had gelijk. Binnen een week moest ik al bellen, dat die nieuwe motor maar besteld moest worden.

De mannen gingen aan de slag. Maar halverwege de klus ging het zó hard regenen, dat ze minstens een kwartier in hun bus gingen zitten. Met regenpakken aan kwamen ze weer naar buiten om de klus te klaren. In een uurtje was het gepiept. Een nieuwe motor rijker, 350 euro armer :-(.

Ik ruimde het huis wat aan kant, rommelde wat in de keuken, maakte pakjes verzendklaar, dronk koffie met Willem en de jongens. De tijd vloog om. De jongens speelden met hun neefje Henk. Eerst bij ons, toen een poosje bij Henk W. en daarna weer terug bij ons.

Juist toen halverwege de middag het autootje van schoonmama voor de deur stopte voor het wekelijkse dinsdagmiddag bakkie, begon de zon te schijnen. Oh, fijn! We konden lekker buiten koffie drinken! Het werd zelfs snel alweer warm. Zomertje :-).

Na de koffie was het tijd om aan het avondeten te beginnen. Maar ik stond in de vakantie-modus. Ik vond dat ik vandaag genoeg gewerkt had en was lui geworden van het koffie-uurtje. Ik speelde met het idee om eens afhaalchinees te doen. We waren vandaag maar met zes personen. Dacht ik. Al snel meldden zich er nog twee voor de maaltijd. En nee, voor acht man zomaar chinees gaan eten? Dat vond ik, ook in de vakantie, een beetje te gortig. Ik vond een alternatief: ik ging naar de supermarkt en kocht daar voorgekookte krieltjes, twee grote zakken gemengde sla, een vegetarische schnitzel en een emmertje Griekse yoghurt. Dingen die ik normaal ''luxe'' vind. Want hé, hoeveel werk is het nu om een krop sla te wassen en te snijden? Voor vandaag was ik er lui genoeg voor om kant-en-klaar te kopen :-).

Thuis gekomen bakte ik kipfilet en voor mezelf de vegetarische schnitzel. Ik maakte de sla aan met huisgemaakte vinaigrette (die heb ik in de zomer altijd standby in de koelkast staan), De krieltjes bakte ik mooi knapperig en bruin in olijfolie. En mmmm, wat smulden we! Dit was nauwelijks méér werk dan chinees, een stuk gezonder, en er werd niet zomaar een gat geslagen in de braspot.

We hadden een beetje haast met onze maaltijd. Willem en ik hadden bedacht om naar een orgelconcert te gaan. Niemand van de kinderen had zin om mee te gaan. Prima. Dan nemen we een avondje voor onszelf. Het was wel een flink eind rijden: naar Nijkerk. Een concert van Peter Eilander.

We genoten van de rit, van de mooie, oude kerk, het prachtige orgel. Voorafgaand aan het concert gaf Peter een toelichting op het programma. Dat was wel waardevol, want er zaten wat nummers bij, die wel wat uitleg nodig hadden! Het was hier en daar  vrij zware kost en het kon me niet allemaal evenveel bekoren. Maar evengoed was het wel fijn.




Na het concert toerden we nog even in de omgeving rond. Willem is daar voor ons trouwen heel vaak op vakantie geweest. Er liggen dus veel herinneringen.

Maar al snel werd het donker. Tijd om koers naar huis te zetten. Al met al is het toch weer een fijne vakantiedag geweest!

Woensdag, dag 26

Ik was om 5 uur uit de veren. Het beloofde een mooie dag te worden. Dus: naar Ouddorp! We hadden bedacht om er net zo'n dagje van te maken als maandag en weer om ongeveer half 11 te vertrekken. Voor die tijd wilde ik wassen en strijken. En natuurlijk de boel aan kant maken, boodschapjes voor het uitstapje doen en alles inpakken.

Maaike had vandaag een vrije dag en wilde ook graag mee. Haar vriend idem. Koos had een vriend te logeren en zij wilden ook al mee. Uiteindelijk gingen we met z'n achten, in twee auto's. En dat half 11? Dat werd vrolijk half 12. Is ook niet erg. Het is vakantie, toch?

Het was de lekkerste stranddag, die je je maar kunt voorstellen. De aflandige wind was warm, de zee was vlak, het strand breed. De jongens vermaakten zich de hele dag. Ze maakten een enorm fort voor als het vloed zou worden. Koos schepte zich zelfs blaren op zijn handen, fanatiek als hij was!

Aan het einde van de middag begon het grote spel. Met als uiteindelijke winnaar natuurlijk: de zee! Maar het fort heeft heel lang stand gehouden!















Het werd etenstijd. We hadden de skottelbraai meegenomen en zouden lekker gaan braaipalen. Maaike, Jaap en ik reden naar de Jumbo in Ouddorp voor hamburgers, kipvleugeltjes, shoarmavlees, aardappeltjes en salade. We installeerden ons gezellig om de skottelbraai. Dit zijn onze gouden vakantiemomentjes, hoor!



Na het eten wilden de jongens nog weer terug de zee in. Helemaal goed. We gaan vandaag echt niet op de klok kijken. We blijven tot de zon ondergaat!

En zoals altijd, was Henk gewoon niet uit de zee te slaan. Helemaal in zijn eentje dobberde hij daar, in zijn zwemband, in de vallende avond.



Totdat het toch echt tijd was om te vertrekken. Dahag zee. Misschien tot morgen (want dan schijnt het alweer mooi weer te worden!).

Donderdag, dag 27

En jawel. Ook vandaag schijnt de zon! Niet nadenken dus: we pakken nog weer een stranddag. Vandaag zijn we echter maar met z'n vieren. De rest moet werken.

Koos klust bij Trijnie in het huis. Nog precies 11 weken, voor de bruiloft! Ze vertrekken al vroeg. In hun kluskloffie :-).



Willem en ik maken geen haast. We hebben allebei eerst nog wat werk te doen. Willem achter de computer, ik in de huishouding. De wasmanden puilen elke dag opnieuw uit. Ongelofelijk.

We vertrekken pas rond lunchtijd. Onderweg eten we de klaargemaakte broodjes.

Was het gisteren zo'n warm en liefelijk dagje, vandaag is het beeld heel anders: straffe wind vanuit zee. Het was even zoeken naar een manier om ons zó te installeren, dat we niet compleet gezandstraald werden. We zetten de auto op de wind en zetten onze stoelen aan de kant van de dam. Zo is het goed te doen.

Willem gaat met de jongens aan de overkant kijken. Daar rijdt een paar keer per dag de stoomtrein langs. Daarna laten ze zich in de zee zakken. Ik haak intussen het allerlaatste randje aan m'n deken. Joepie. Vandaag krijg ik hem af! Alleen nog wat draadjes afhechten en daarna gaat hij in mijn marktplaatswinkeltje.



Vanwege de harde wind en de 'zandstorm' is het niet lekker om nu op het strand te eten. Braaipalen kunnen we sowieso wel vergeten, want de skottelbraai zou meteen uitwaaien. Thuis eten vind ik niet zo leuk, want dan moeten we eigenlijk al om een uur of 5 naar huis. We doen het anders: we gaan met z'n vieren in Ouddorp eten. Bij Hameeteman, de visboer.

Goed plan! Eerst blijven we nog tot een uur of zes op de dam. Toch nog even wat zon meepikken. En meeuwen voeren is ook leuk :-).

Daarna op naar Hameeteman.



De jongens vinden het geweldig. We gaan aan een tafeltje zitten en bestuderen de menukaart. Jan en Henk gaan allebei voor kibbeling, Willem kiest zalm. Er staan geen vega-dingen op de kaart en dus besluit ik gewoon een patatje te nemen. Willem vraagt het voor de zekerheid nog even na, of er misschien ook iets vegetarisch is. Kaassoep wordt me aangeraden. Het liefst eet ik helemaal plantaardig, maar buiten de deur is dat geen doen (vind ik). Dus ja, die kaassoep is prima.

We krijgen een pieper op tafel. Als die afgaat mogen we onze bestelling bij de balie afhalen. Leuk systeem.

We kijken onze ogen uit, als de porties geserveerd worden. Wat veel! Mmm, daar hebben we wel trek in.



We genieten. Tot twee keer toe komt er iemand vragen, of alles naar wens is. En dat was het. Al was mijn kaassoep wel erg zout. En was de kibbeling dat volgens Willem ook. Dat zijn we niet zo gewend, om zo zout te eten.

Het is half 8 als we weg rijden. Terug naar huis. Wat een luxe vakantie is dit! Heerlijke uitstapjes en dan 's avonds fijn onder je eigen douche en in je eigen bed stappen :-). Mooier kan het toch niet?

Morgen een thuisdagje. Dat hoopt Henk jarig te zijn!