Een berichtje uit het ziekenhuis

Willem heeft me steeds op de hoogte gehouden, van jullie lieve reacties. Het doet ons goed. Nu heeft hij de laptop meegenomen om ze te laten lezen. Eerder ging dat nog niet. Ik ben heel zwak. Willem schreef al, dat ik 2 keer naar de ok moest. De eerste keer moest m'n placenta verwijderd worden. Daarna bleef ik zó vloeien, dat er iets anders bedacht moest worden. Na 10 liter bloedverlies konden de artsen niets anders meer doen, dan de baarmoeder eruit halen. De eerste dagen was ik daardoor alleen maar heel ziek. Nu knap ik een beetje op. Maar dan komt het verdriet om het verlies van Theo heel erg. Wat missen we dat lieve warme mannetje.
Het zal nog wel een poosje duren voordat ik naar huis mag. De begrafenis wordt daarom ook uitgesteld naar ergens volgende week.

Heel erg bedankt voor al jullie lieve woorden. Ik (of Willem) zal proberen jullie wat op de hoogte te houden.

Een plekje in onze harten...

Afgelopen vrijdag is Teunie met veel hoop en moed opgenomen in het ziekenhuis. Als snel werd duidelijk dat zich een infectie ontwikkelde en voor de dag voorbij was, had de geboorte zich al aangekondigd. Teunie was inmiddels erg ziek geworden. Zaterdagmorgen om tien voor drie werd onze Theo geboren. Met zijn 670 gram was het natuurlijk direct een zorgenkindje en al snel bleken de longetjes onvoldoende ontwikkeld om te kunnen blijven leven. Theodorus overleed om vijf voor zeven in mijn armen. Teunie heeft veel bloed verloren en is twee keer op de ok geweest. Ze is heel erg zwak en verdrietig maar niet opstandig. Ze heeft mij gevraagd jullie te informeren. Hartelijk bedankt voor jullie extra steun en lieve woorden. Ze vormen het begin van het werken aan een plekje voor Theo in onze harten en gedachten. -- Willem

Het gaat er op lijken

Het gaat er toch heus op lijken, dat ik de 24-weken grens ga bereiken. Nog 2 dagen te gaan. Enerzijds is het dan jammer, dat ik naar het ziekenhuis moet. Anderzijds kijk ik daar toch ook wel naar uit. Het wil dan toch zeggen, dat er een kans is (vind het moeilijk om in termen van 'kansen' te praten), dat het goed gaat aflopen.

Sinds eergisteren ben ik begonnen om wat te handwerken. Ik heb al eens eerder 3 maanden moeten liggen tijdens een zwangerschap, en toen heb ik ook heel veel gehandwerkt. Punt is, dat je het, vooral in het begin, liggend niet zo lang volhoudt. Je armen en nek worden heel moe. Ik bouw het dus langzaam op. Ik ben de sokken voor Maaike aan het afmaken en verder heb ik een heeeeeeeeel fijn borduurwerk voor de dag gehaald. Het is zó fijn, dat ik het alleen bij daglicht kan doen. En dus lag het al jaren in de la. Er komt nu eenmaal niet zoveel van om overdag zomaar te gaan zitten handwerken.

Nu ik de gezinshulp, alle aanlopende vrijwilligers en Willem en de kinderen allemaal zie draven en werken, besef ik pas, hoeveel uren ik iedere dag en week maak om alles hier draaiend te houden. Normaal gesproken heb je daar niet zo'n erg in.

Het valt me mee, hoe ik alles uit handen kan geven. Ik moet natuurlijk ook wel! Alleen als één van de kinderen naar iets loopt te zoeken, vind ik het heel frustrerend om op m'n bed te moeten blijven liggen. Zelf heb ik zo'n kwijtgeraakt schoolboek, of blaadje, of schoen, of wat dan ook, meestal zó gevonden. Maar het lijkt er op, of niemand dat gen van me heeft meegekregen :-(

Ook al m'n consumindertrucjes staan ver weg in de ijskast. Ik kan het nu van niemand vergen om rekening te houden met dag- en nachtstroom, of zelf pap te koken, brood en koekjes te bakken, enzovoorts. Dat geeft ook helemaal niet. Ooit hoop ik toch wel weer de draad op te pakken en het is te hopen, dat dat nog een flink aantal weken duurt.

Het is maar goed, dat ik vanuit m'n bed m'n tuintje niet kan zien. Dat vind ik wel erg hoor. Er is hier niemand met groene vingers en dus kan ik me wel een beetje voorstellen, hoe alles er nu uit ziet. Waarschijnlijk veel onkruid en dorstige plantjes. Maar ook dat is het ergste niet. Zaterdag komt er iemand in elk geval even een schoffel doorhalen. En verder moet dan ook m'n tuintje maar wachten op andere tijden ;-)

Vorige week zat er nog een verrassing bij de post. Het boekje, waar een interview met mij in staat, was uit. Vrijdag heb ik het op m'n gemakje liggen lezen. Het is een leuk, informatief boekje geworden met heel veel tips. Echt ook een aanrader voor de beginnende consuminderaar. Het boekje heet "Gelukkig met minder geld" en is o.a. verkrijgbaar bij www.bol.com

Twee dagen verder

Even kort wat van me laten horen. Computeren gaat liggend niet zo gemakkelijk ;-) Ik lig dus nog!! Donderdagmiddag ben ik thuisgekomen. Ik lig op een bed in de kamer. Dat vind ik erg fijn. Nu ben ik er tenminste nog een beetje voor de kinderen. Alleen is het wel frustrerend om niets te kunnen doen. Het gaat nog goed. Alleen vannacht had ik wat harde buiken en toen raakte ik wel een beetje in paniek. Alles vloog me ineens zo aan. Maar nu is alles weer rustig. Ik hoop, dat het zo blijft.

Mijn vader is gisteren ook weer per ambulance naar het ziekenhuis afgevoerd. Nu vanwege z'n darmen en nieren. Hij is erg ziek. We hebben dit jaar nu zo'n beetje alle ziekenhuizen in de omgeving van binnen gezien met de familie.

Maandag komt er gezinshulp hier. Daar ben ik blij om. Dan is er weer één aanspreekpunt in het huishouden. Dat is wat overzichtelijker voor de kinderen. De afgelopen dagen zijn we met heel veel vrijwilligers en hulp er doorheen gekomen. We worden goed geholpen!

Hoe het nu gaat

Wat hartverwarmend, al die lieve reacties! Ik vind het ongelofelijk en het doet me goed. En hoewel ik aanvankelijk niet zoveel over mijn zwangerschap kwijt wilde op dit blog (om het doel van dit blog zuiver te houden), vind ik het nu niet meer dan normaal om jullie op de hoogte te houden. Dan zullen we 'later' de draad over Eenvoudig Leven wel weer oppakken, als alles goed mag gaan.

Het gaat hier naar omstandigheden goed. Ik heb geen koorts en geen weeën. Dat is positief. Het kindje beweegt lekker. Vandaag wordt alles nog even goed nagekeken en waarschijnlijk mag ik dan thuis gaan liggen. Zodra ik daar koorts of weeën krijg, moet ik dan terug komen en dan moet/zal ik waarschijnlijk gaan bevallen. In dat geval kan er niets voor ons kindje gedaan worden.

Als ik geen koorts/weeën krijg, dan mag ik wegblijven tot D.V. volgende week vrijdag. Op die dag ben ik 24 weken zwanger en dat is de ondergrens van levensvatbaarheid die hier wordt gehanteerd. Op dat moment word ik overgedragen aan de kinderartsen, die dan het beleid verder gaan bepalen.

Het zijn strohalmen, maar ik grijp ze graag aan. Ik ben ervan overtuigd, dat er nog steeds wonderen gebeuren. Maar ook als het (weer) mis moet gaan, hoop ik kracht te krijgen om alles te (ver)dragen. Ik ben daarbij gesterkt door Psalm 131.

Als er nieuws is laat ik het weten. Voorlopig houd ik me maar zo rustig mogelijk.

Hopen op een wonder

Gisterenavond ben ik opgenomen in het ziekenhuis. Mijn vliezen zijn gebroken. De kans dat mijn zwangerschap nog goed afloopt is heeeeeeel klein. Maar we blijven hopen op een wonder.

Lay-out en tips voor de pauze-bakjes

Da's even wennen, hè, zo'n nieuwe lay-out. Willem is hier al een tijdje achter de schermen mee bezig geweest. Ik wil proberen om door middel van dit blog een centje mee te helpen verdienen om de huishoudkas te spekken. Het idee is, om banners te plaatsen van bedrijven die producten of diensten leveren, die in mijn Eenvoudig Leven-plan passen. Om die banners goed te plaatsen en mijn weblog toch overzichtelijk te houden, heeft Willem deze nieuwe lay-out ontworpen. Het is wat drukker, maar dat is logisch, want er is gewoon veel meer informatie. Mijn logjes blijven echter zoals ze waren ;-)

Vandaag wil ik weer wat tips op een rijtje zetten. Het gaat over pauze-bakjes. Ik bedoel daar de hapjes mee, die de basisschoolkinderen iedere dag mee naar school krijgen. Maar uiteraard is er niets mis mee om dit soort hapjes mee te nemen naar bijvoorbeeld het werk of voor onderweg. Dan hoef je geen dure dingen in de kantine of bij het tankstation te kopen.

Bij onze kinderen op school is het jarenlang regel geweest om alleen gezonde etenswaren mee te nemen voor in de pauze. Die regel is echter ook al weer jaren geleden geschrapt. Nu zie je toch wel heel veel snoeperij. Zelf geef ik het liefst iets gezonds mee naar school, maar ik wissel het regelmatig af met bijvoorbeeld een zelfgebakken koek.

Hier wat ideetjes. Gezond, minder gezond en ongezond staan lekker door elkaar, want ik typ even gewoon wat er in mij opkomt:
Fruit natuurlijk. Een appel of een banaan gaan gewoon los mee. Maar een bakje met schoongemaakt fruit is ook erg lekker en dat kan natuurlijk van alles zijn. Een wortel, een stuk komkommer, een zure bom, een gekookt eitje, een koek (bijvoorbeeld een stuk plaatkoek waarvan het recept op dit blog staat), een eierkoek, een krentenbol,een plak ontbijtkoek, een stuk worst, een stukje kaas, een augurk gerold in een plakje vleeswaar, gewoon een boterham met kaas (dat wil Koos nog weleens, de rest niet, want daar wordt om gelachen), een bakje chips, een bakje pinda's. Je ziet: variaties genoeg te bedenken. Het is maar een kleine moeite om het even zelf klaar te maken. Een het scheelt veel geld en verpakkingstroep als je dit soort dingen meegeeft in plaats van al die per stuk verpakte koeken, die vaak boordevol suikers zitten.

Ook drinken wordt hier altijd gewoon van thuis meegenomen. Toen mijn oudste 16 jaar geleden voor het eerst naar school ging, schafte ik een Tupperware beker aan. Ook de volgende kinderen kregen zo'n beker, wanneer ze naar de kleuterschool gingen. Ik heb er jarenlang plezier van gehad. 's Winters deed ik er weleens warm drinken in. Bijvoorbeeld warme chocolademelk of thee. Ik wikkelde de beker dan in een handdoek en in de pauze hadden de kinderen dan lekker iets warms. Dat vonden ze altijd zó speciaal. Inmiddels zijn die Tupperware bekers uit het assortiment verdwenen. Ze hebben het waarschijnlijk moeten afleggen tegen de pakjes limonade/yoki/chocomelk etc. die de meeste kinderen meenemen. Ik heb zelf nog 1 goede beker. De rest is in de loop der jaren kapot gegaan. Het grote voordeel van Tupperware is, dat je die kapotte bekers kunt inleveren en dat je dan een tegoedbon krijgt om iets anders aan te schaffen. De kapotte bekers worden op de fabriek gerecycled.

We zijn hier overgestapt op flesjes. Af en toe koop ik de voordeligste watertjes, bijvoorbeeld bij Aldi, in flesjes. Die flesjes gebruiken we tot ze kapot, kwijt of niet fris meer zijn. Op deze manier heb ik in de loop der jaren toch wel heel wat bespaard!

Adverteren

Bijgewerkt op 17-01-2025
Adverteren op Eenvoudig Leven is een goede oplossing om meer bezoekers op uw website te krijgen. Veel klanten gingen u voor en moet je zien wat die advertenties veroorzaakten. Ze werden miljoenen keren vertoond en leverden duizenden waardevolle kliks op van nieuwe prospects.

Wat moet u al niet uit de kast halen om duizend mensen in uw winkel te krijgen. Bij eenvoudig leven houden we het eenvoudig, Een mail naar eenvoudigleven@gmail.com is voldoende om een effectieve campagne te starten.

Het publiek
De Eenvoudig Leven bezoeker komt uit een breed publiek en heeft de volgende interesses:
• Bezuinigingstips
• Eerlijke recepten
• Zuinig zijn met energie
• Gezin en geld
• Bewust leven
• Duurzame producten
• Natuurlijke voeding
• Motivatie bij opvoeding

De bannner
Adverteren op Eenvoudig Leven doen we met advertenties of zogenaamde banners. Wanneer u graag wilt adverteren en u bent niet in staat of in tijdnood om een banner te maken, dan kan het Eenvoudig Leven team deze voor u maken. Een kleine banner is 180 bij 150 pixels. De grote is 782 bij 90 pixels.

De Spelregels

Aan de linkerkant van m´n blog ziet u advertenties. Dit zijn speciaal geselecteerde adverteerders, die producten of diensten aanbieden, die passen binnen ¨Eenvoudig Leven¨. Niet zelden ken ik de mensen en/of hun producten of diensten persoonlijk en kan ik uit eigen ervaring ze van harte aanbevelen.

Terugkerende adverteerders vragen soms ook, of ik een advertorial wil schrijven. Bijvoorbeeld om aandacht te vragen voor een nieuw product, een actie, of iets dergelijks.Omdat niemand zit te wachten op verborgen reclame, geef ik zo´n bericht altijd de titel ´Advertorial´ mee. Je kunt dan zelf beslissen, of je verder wilt lezen, of de reclame aan je voorbij laat gaan. Elke maand verschijnt er maximaal één advertorial. Wellicht ten overvloede: als ik buiten deze advertorials op mijn blog weleens een link plaats naar een winkel, evenement, of wat dan ook, dan zijn dat altijd onbetaalde links en heeft het niets met reclame te maken.

De cijfers
De aanstekelijke en makkelijke schrijfstijl van Eenvoudig Leven trekt per maand tot wel tweehonderdduizend unieke bezoekers. Advertenties krijgen tot wel 165 duizend vertoningen of impressies per maand. De CTR (Click Through Ratio) verschilt natuurlijk per soort advertentie en de periode van het jaar. In het algemeen kunnen we stellen dat de CTR varieert tussen de 0,10% en de 0,42%. Het aantal daadwerkelijke kliks dat u per advertentie per maand mag verwachten kan dus oplopen tot wel 600. Daarmee is de prijs/prestatie verhouding goed en scoort het blog goed onder zakelijke adverteerders.

Statistieken
Alle advertenties op Eenvoudig Leven worden via een professioneel advertentie programma geleverd. Met dit programma zijn wij in staat op aanvraag alle mogelijke statistieken te leveren over het verloop van uw campagne.

Voorwaarde voor plaatsing advertentie
Voorwaarde voor plaatsing van de advertentie is dat de inhoud van de advertentie, de opdrachtgever en het doel past binnen de Eenvoudig Leven context, zulks ter beoordeling van Eenvoudig Leven. Advertenties mogen door Eenvoudig Leven zonder opgave van reden worden geweigerd. Opdrachten tot adverteren kunnen worden verstrekt via willem.luijk@eenvoudigleven.nl

Met vriendelijke groet,

Het Eenvoudig Leven Team

P.S. Zorgt u dat de koffie klaar staat en dat de stoep is aangeveegd als al die nieuwe klanten komen?

Zoeken en vinden

Langzamerhand breidt m'n blog zó uit, dat het steeds lastiger wordt een bepaald bericht of een bepaald onderwerp terug te vinden. Vanaf nu is dat een fluitje van een cent. Willem heeft een zoekfunctie van google toegevoegd. Of je nu iets zoekt over brood bakken, over havermout, het recept van plaatkoek of wat dan ook, dan typ je het simpelweg in in de zoekfunctie. Het gezochte komt vervolgens bovenin m'n blog in beeld. Veel plezier ermee ;-).

Allerlei. Even bijpraten ;-)

Zaterdag was er hier op het dorp een actiemarkt van één van de kerken. De kinderen vroegen, of ze er heen mochten, omdat er ook veel vriendjes en vriendinnetjes heen gingen. Natuurlijk mocht dat. Hans, Maaike en Koos stapten met z'n drieën op de fiets. Helemaal gelukkig met het geld wat ze mee gekregen hadden om te spenderen aan 'het goede doel'. Alle drie mochten ze iets leuks of lekkers uitkiezen en bovendien moesten ze iets meenemen voor Maria en Jan. Uren gingen er voorbij. Het zou wel erg leuk zijn op die markt, dat ze maar wegbleven. Eindelijk, in de tweede helft van de middag, kwamen ze thuis. Inderdaad was het heel leuk geweest en ze hadden heel wat schatten bij zich. Dat komt, omdat ze tot het einde van de markt gebleven waren en er toen van alles uitgedeeld werd (gratis of voor een habbekrats). Natuurlijk hadden ze het nodige snoepgoed bij zich. Dat zij dan zo voor een keer. Maar ook hadden ze een houten spellendoos en 2 spellen in blik gescoord. En...dat was dé verrassing, die ze meebrachten: ze hadden zomaar gratis meel gekregen. Iemand had gezegd: "Jullie moeder bakt toch? Hier, neem maar mee." Dat vonden ze echt geweldig. En ik ook hoor. Het waren 5 pakjes van 1 kilo kant-en-klaar broodmix. Vier voor licht pittenbrood en 1 voor krentenbrood. Ik moest toch nog bakken en dus heb ik meteen 3 pittenbroden gemaakt. Ze smaakten heerlijk!

's Morgens bofte ik trouwens ook al zo. Toen belde mijn hulp. Die stond op een rommelmarkt en had daar een mooie vogelkooi gezien voor maar 2,50. Of ze die voor me moest meenemen. Ja graag! Onze kanarie zat in een erg versleten houten kooitje. Er waren spijltje uit en de gaten had ik maar opgevuld met draadjes wol. Maar ik vreesde, dat Pietje op een goede dag toch zou ontsnappen. Nu zit hij in een mooie, glimmende kooi. Zo goed als nieuw ;-). Kijk, dat vind ik leuke dingen :-).

Vandaag was het een erg rommelige dag. Ik moest om 10 uur op de school van één van de kinderen zijn en was vervolgens pas dik half 12 thuis. Dan doe je niet zoveel meer. Zéker niet, als je ook nog braaf je middagdut doet.

Na m'n dutje ben ik nog even wat in de tuin gaan rommelen. Fijn, dat er nu af en toe wat regen valt. Het werd toch wel erg droog. Ik heb wat fotootjes genomen van m'n pas uitgeplante kruiden. Ik heb nog een flink overschot aan zaaigoed, waar ik eigenlijk geen plaatsje meer voor heb. Daar moet ik nog maar even voor leuren. Ik heb voor het eerst thee gemaakt van mijn eigen gezaaide munt. Lekker!


Citroenmelisse, die al zo heerlijk naar citroen geurt


Oregano of Marjolein


Munt


Komkommerkruid, die maar traag groeit.


De zonnebloemen van Irene, die al aardig groot worden.

Aan het einde van de middag, juist toen ik wilde gaan koken, stapte Leendert binnen met een jonge kauw. Het beest was het doelwit geweest van een kat en vloog bijna de sloot in. Leendert heeft hem snel gepakt. Nu wil hij hem tam maken. Z'n neef heeft ook een tamme kauw (al van vorig jaar) en die werd snel gebeld om advies. We moesten geweekte kattenbrokjes geven en vooral géén melk. Oké. Ik bemoei me er maar niet teveel mee. Dit vindt ik typisch van die jongensdingen, die je allemaal een keer meegemaakt moet hebben. Ik hoop, dat Krauw (zoals Leendert hem noemt) nog een fijn vogelleven krijgt.

Verder nog een heel fijn bericht: vanmiddag is mijn vader thuisgekomen uit het ziekenhuis. Vanavond zijn we er even 10 minuutjes geweest. Hij was heel moe en had pijn op de borst door het plaatsen van de stent. Maar goed. Hij ís er weer en daar zijn we erg blij mee!