Zomervakantie 2017, dag 16; oogst verwerken en blijdschap

Gisteren was ik nog even langs de groentenkraam op de markt gegaan. Ze hadden gebeld, of ik misschien interesse had in een partijtje kastanjechampignons. Ik had even een aarzeling: champignons zijn heerlijk om te drogen. Ik verkoop ook regelmatig gedroogde champignons in mijn webwinkeltje. En die zijn al best weer een tijdje uitverkocht... Zou ik?? Eigenlijk heb ik best een volgeplande week. Ja of nee? Het werd ja! Het aanbod was te verleidelijk. Zeker omdat ik zelf ook heel dol ben op paddestoelen :-).

Gisterenavond heb ik meteen al een bak soldaat gemaakt door bij de warme maaltijd gebakken champignons met uitjes te serveren. Vandaag zette ik mijn droogoventje aan het werk, om nog méér champignons te verwerken. Ik boende de champignons zorgvuldig schoon en sneed ze in niet al te dunne plakjes. Er ging ruim 3 kilo op de 9 platen van mijn oventje. Dat schiet op: zes grote bakken champignons!

Ik stelde mijn oventje in op 50 graden en zette de timer op 6 uur. Daarna had ik er geen omkijken meer naar en kon ik andere werkjes gaan doen. De was bijvoorbeeld :-). Ik was blij, dat die vandaag weer buiten kon drogen! Dat is 100 keer beter dan rekken nat wasgoed in huis!

Er was trouwens nog wel meer keukenwerk, want ik had ook wat kilo´s Opal pruimen. Ze waren verrukkelijk. Heerlijk zoet en met een losse pit. Maar ze moesten wel nodig verwerkt worden. Ik maakte er jam van.

De berg oogst om te verwerken werd er trouwens niet kleiner door. Een aardige mevrouw uit Hardinxveld-Giessendam bood me namelijk een lading kroosjes aan. (Voor wie niet wat dat zijn: een heel oude pruimensoort. Het zijn kleine, heel kruidig smakende pruimpjes).

Ik wist niet, hoe de dag zou verlopen en of ik vandaag ook nog aan kroosjes verwerken toe zou komen. Dat was echter ook niet heel erg nodig, want ze waren prachtig gaaf en konden ook wel tot morgen wachten.

Dat is ook wat er uiteindelijk gebeurde. Ik ging namelijk vanmiddag bij schoonmama op bezoek in het ziekenhuis. En daar ging toch wel het grootste deel van de middag mee heen. Het ging bijzonder goed met schoonmama. Ze was vanmorgen al uit bed geweest en was juist van plan om een tweede poging te doen, toen ik de zaal op kwam. Het ging allemaal niet zo snel natuurlijk, maar ze deed het wel heel goed! Dat vond ook de fysiotherapeut, die kwam kijken.
We liepen zachtjesaan naar de huiskamer en dronken gezellig een bakkie koffie. Net als we altijd op dinsdagmiddag doen :-).

Aan het einde van de middag kwam de dokter langs. Die had de foto´s bekeken, die vanmorgen gemaakt zijn. Alles zag er prima uit. Hij was zó tevreden, dat hij zei, dat ma donderdag naar huis mag. Wat een blijdschap!! We hadden juist geregeld, dat we vanavond ma d´r bed en stoel enzo zouden gaan halen. Dat kwam nu dus mooi uit. We hebben alles geïnstalleerd en het staat maar alvast klaar. En dan hopen we haar eens lekker een poosje te gaan vertroetelen :-).

Vanavond haalde ik de champignons uit mijn droogoventje. Van de ruim 3 kilo champignons was er 180 gram over!

Gedroogde champignons zijn jaren houdbaar. Als het vocht eruit is, kunnen ze namelijk niet gaan schimmelen. Het is dan natuurlijk wel zaak om ze goed vochtvrij te bewaren. In een afgeloten glazen pot, bijvoorbeeld. Gedroogde champignons hebben een heel intense smaak en zijn zo een perfecte smaakmaker in jus, soep, saus, over een pizza, door de pasta of wat dan ook. Je hoeft ze niet te weken, maar kunt ze zó gebruiken. Weken kán wel, trouwens. De gedroogde schijfjes zuigen zich dan weer helemaal vol. Net zolang tot ze weer hun oorspronkelijke gewicht en volume hebben. Ik ben echt enthousiast over voedsel drogen. Doordat je op zo´n lage temperatuur droogt, blijven de vitaminen bewaard. Dat is anders dan wanneer je iets lang kookt, zoals je bij wecken doet. Voorlopig blijft mijn oventje overuren draaien. Ik heb nog meer champignons om te drogen. Maar ook nog appels. En mijn tuin staat vol goudsbloemen. Daar wil ik ook wat van drogen. Gedroogde goudsbloem is heerlijk om in huis te hebben. Om thee van te trekken, of als onderdeel van je eigen kruidentheemengsel. Om fijne olie van te maken voor je huid. Om mee te laten trekken in soep of mee te koken met rijst, als smaak-, maar vooral kleurmaker. Om fijne zalf mee te maken voor (schaaf)wondjes. Enzovoorts.

Ik zou mijn dagen best kunnen vullen in de keuken ;-). Maar er is meer te doen. En te laten ook, trouwens. Want het is evengoed belangrijk om tijd te hebben voor andere dingen, zoals een goed gesprek. Vanavond hebben Willem en ik dan ook nog even een ritje door de Alblasserwaard gemaakt. Wat is het dan fijn om even in alle rust van hart tot hart met elkaar te kunnen spreken...

Huisgemaakte appelstroop

Vandaag maakte ik appelstroop. Als je dat wil doen om te besparen, dan moet je je appels voor niets of bijna voor niets hebben. Misschien heb je één of meerdere appelbomen? Dan is appelstroop maken een ideale oplossing om van je valfruit af te komen.

Ik had een kist Elstar appels, die gevallen waren en dus niet meer verkocht konden worden. De appels die gebutst waren bestemde ik voor de stroop. 

Omdat m´n weckpan er niet helemaal mee vol kwam, heb ik er ook nog wat andere appels bij gedaan.  Jonagolds, die nodig op moesten. 

Ik haalde de stickertjes eraf en deed ze in de ontsapper. Daar had ik voorlopig even geen omkijken naar. De gave Elstar appels haalde ik door m´n appelschilmachientje en Maaike legde de ringen op de roosters van mijn droogoventje. Zo kon ik mooi mijn voorraadje gedroogde appelringen weer wat aanvullen.

Er bleef een emmertje schillen en klokhuizen over. Een deel ging naar de konijnen en cavia´s. Die wisten daar wel raad mee :-).

De rest bestemde ik voor appelazijn.

Maar eerst ging ik verder met de appelstroop. De ontsapper had zijn werk gedaan. Het sap deed ik door een vergiet, waarin ik een gewassen en gestreken theedoek had gelegd, om het te zeven.

Er bleef ruim 3 liter sap over.

Dit ging in een pan en bracht ik aan de kook.
De sap moet je net zolang koken totdat er stroop overblijft. Dit duurt best lang, maar je hebt er verder geen werk aan. Alleen af en toe roeren in het voorbijgaan is genoeg.

Intussen zette ik de appelazijn op. Ik heb daar een speciale azijnpot van 5 liter voor. Maar je kunt het ook prima in een weckpot of iets dergelijks doen. Ik volgde het recept van weckenonline. Om de appelschillen en klokhuizen onder water te krijgen, had ik 4 liter water (met  20 gram gist) nodig. En nu is het een kwestie van gewoon afwachten. Makkelijk toch?

Er werd tussen de bedrijven door ook een vooraadje brood gebakken.

En een emmertje wasmiddel gemaakt.

En eten gekookt. Bami met zelfgemaakte pindasaus.

Gelijk met de bami was de appelstroop klaar. Het laatste stukje moet je altijd goed opletten. Dan gaat dat inkoken ineens heel snel. En je wil natuurlijk wel stroop overhouden, en geen blok appelbeton. Wat je overhoudt is ongeveer één tiende van het gewicht aan sap. In mijn geval dus ongeveer 300 gram appelstroop. Natuurlijk is dit wel de allerlekkerste appelstroop die je ooit geproefd hebt :-). En zonder een enkele toevoeging. Het is alleen appel.

Ook de broden waren klaar. Een vroegertje voor morgen, want dan hebben we plannen om weg te gaan.

Zo is de dag leuk gevuld geweest met keukengeneugten, naast alle andere dingen die langs kwamen. Ik ging voor het laatst naar de bekkenbodemfysiotherapeut. Ging naar de bank. Maakte bestellingen klaar en bracht die naar de post. Deed een aantal wassen. Deed een flinke strijk. Gaf de jongenskamer een goede beurt. Haakte zowaar nog wat toertjes aan mijn sjaal. Lekker veel gedaan, zonder dat ik het gevoel heb, dat ik het druk had. Dat zijn de mooiste werkdagen :-).

Een dagje in de keuken

Gisterenochtend schreef ik op m´n FB-pagina

Vandaag regent het zo’n beetje de hele dag, als de voorspelling uitkomt. 

Ik ga er een keukendagje van maken.

Ik bak, net als op alle andere dinsdagen, drie Moermanbroden voor twee vrouwen uit onze gemeente, die het Moermandieet volgen. En drie gewone broden voor ons gezin.

Dan een cake in de wonderpan, omdat ik aan het testen ben hoe hoog ik een elektrisch kookplaatje moet zetten voor een goed resultaat. Op de Terdege Zomerfair hoop ik bakdemo’s te geven met de wonderpan. Moet ik wel weten hoe dat gaat op zo’n kookplaatje.

Verder staat er een grote schaal met ruim twee kilo pastinaak in stukjes klaar. Het waren pastinaken waar de groentenboer vanaf moest omdat er hier en daar een plek aan zat. Die heb ik weggesneden en nu heb ik de basis voor een grote pan pastinaaksoep. Lekker met appel, ui, gember, knoflook, peterselie. Dat wordt het avondeten. Samen met versgebakken brood en groene salade.

Er staan ook enkele kilo’s blauwe bessen. Daar ga ik jam van koken voor in de webshop.

Ik hou een paar potten voor onszelf. En misschien maak ik ook nog een pannetje bessensaus. Lekker voor over vla, door de yoghurt, of bij ijs.

Ik zag de groentenboer ook een doos druiven in m’n auto schuiven. Daar zijn we niet zo heel dol op. Alleen op van die knapperig verse, zoete druiven zonder pit! Daar lust ik kilo’s van. Je weet wel: die zo lekker openknappen in je mond, als je er op bijt. Maar ik denk dat het andere druiven zijn. Samen met een doosje appels heerlijk om appel-druifsap van te maken.

Ik ga snel aan de slag! Ik denk dat ik een keukenverslagje maak voor op mijn blog

Vandaag dus het verslag van m´n dagje in de keuken ;-).

Als eerste haalde ik mijn weckketel voor de dag. Op mijn weckketel heb ik een opzetstuk, waarmee ik kan ontsappen. Als ik een kleine hoeveelheid fruit wil ontsappen, doe ik dat meestal in de sapcentrifuge. Maar bij grote hoeveelheden, pak ik de ontsapper. Daarin kun je grote hoeveelheden fruit in één keer ontsappen. Het voordeel van werken met  de ontsapper is, dat het sap lang houdbaar is, doordat het verhit/gesteriliseerd wordt. Het voordeel van de centrifuge daarentegen is, dat het sap koud geperst wordt en dus vers (en lekkerder, vind ik) is.

Ik had een doos met een paar kilo witte druiven. Die keek ik even na op rotte exemplaren, die ik er tussenuit haalde. Daarna spoelde ik de druiven goed af. (Druiven worden vaak overdreven bespoten en daarom was ik ze altijd secuur.). Ik deed ze in de ontsapper, samen met een restant appels. Het apparaat doet verder het werk: het water in de weckketel wordt aan de kook gebracht. De stoom, die ontstaat, verhit het fruit, zodat het openbarst en zijn sap laat lopen. Het sap wordt opgevangen in een opvangbak. Het enige wat ik doe is af en toe kijken hoe ver het proces is en als het fruit zacht is, stamp ik het een beetje aan met de pureestamper.

Het leverde me 4 flessen sap op. Voordat het (gloeiendheet) in de flessen ging, heb ik het sap even door een neteldoek laten lopen. Niet iedereen houdt van sap met ´stukjes´.  Nu is het sap prachtig helder, puur, ongezoet, lang houdbaar. Het was een werkje van niks en het is fijn, dat die druiven zo toch een bestemming kregen en niet weggegooid hoefden te worden.

Er was nog méér wat verwerkt moest worden: ruim twee kilo pastinaken, schoongemaakt en in stukjes gesneden. Daar wilde ik een pan soep voor het avondeten van maken. Ik maakte de soep heel simpel. Het enige bijzondere eraan was, dat ik van de groentenboer ook een bakje verse kurkuma-wortel had gekregen. Daar had ik nog nooit mee gewerkt. Maar omdat pastinaak van zichzelf zo´n bleke Bets is, schilde ik een kurkuma-worteltje en verwerkte dat in de soep. Dat kleurde de soep prachtig geel/oranje en was een goed idee.

De soep maakte ik zo:

2 el olie
3 uien, gesnipperd
2 knoflooktenen, gehakt
1 kurkuma-worteltje, geschild
2 kilo pastinaak (schoon gewogen)
2 appels, in stukjes
2 tl gemberpoeder
2 liter bouillon
handje gedroogde peterselie

Verwarm de olie in een grote pan en bak de uien in een paar minuten glazig. Doe de knoflook en kurkuma erbij en laat een minuut meebakken. (heb je geen verse kurkuma, gebruik dan een tl. kurkumapoeder). Zet het gas hoog en doe de pastinaak er in delen bij. Bak alles circa 5 minuten, al roerend. Schep er de appelstukjes en gemberpoeder door. Doe de bouillon erbij. Breng alles aan de kook en laat het een half uur zacht koken. Pureer de soep (ik zet de staafmixer in de pan). Voeg de peterselie toe. Dit kan natuurlijk ook verse peterselie zijn, maar die had ik niet in huis. Dan gaat gedroogde ook prima.

De soep is heel dik, fluweelzacht en smaakt zoooo lekker.

We aten de soep met versgebakken brood. Op het bord raspten we er nog wat nootmuskaat over. Om het compleet te maken, had ik er een groene salade bij.

verse kurkuma-wortel

geschilde kurkumawortel

Ik had ook een paar kilo blauwe bessen gekregen. Allemaal in bakjes van 125 gram. Jammer toch, die plastic berg! De bessen waren te rijp om nog te verkopen: er zat hier en daar een beschimmeld exemplaar tussen. Geen enkel probleem, om die bessen even na te lopen! Ik spoelde de bessen goed schoon in mijn grote vergiet en hield 4,5 kilo over. Daar maakte ik jam van. En nu ik toch bezig was, haalde ik meteen nog een zak blauwe bessen uit de vriezer en kookte daar saus van. De jam is voor in de webshop, de saus houd ik zelf. Zo lekker!

Er werd ook nog brood gebakken. Drie Moerman-broden en drie gewone, bruine broden. Op de Moermanbroden deed ik muesli. De bruine broden hield ik ´kaal´.

Als laatste stond er nog een cake uit de Wonderpan op m´n wensenlijst. Die kwam er ook :-).

Al met al heb ik zo´n beetje van 9.00 uur tot 14.30 in de keuken gewerkt. Intussen was het toch droog geworden en hing ik snel nog een was buiten te drogen.

Na half drie was het tijd om de webshop-bestellingen klaar te gaan maken. Het lukte me, om om kwart voor 5 met m´n hele handel naar het postkantoor te rijden. Mooi op tijd. Bovendien had ik daarna een makkie met eten koken. De soep stond klaar, het brood was vers gebakken en nog warm, de salade snel in elkaar geflanst. Dat was fijn, na zo´n productief dagje ;-).

Van uitstel kwam toch geen afstel :-)

Op deze zomerse herfstdag had ik natuurlijk kunnen gaan wandelen, of fietsen, of naar het bos of het strand gaan. Maar dat is het niet geworden. Ik heb een klus gedaan, die ik eigenlijk in de zomervakantie had willen doen, maar waar niets van gekomen is, doordat we schoonmama een tijdje in huis hadden. Ik had me er al bij neergelegd, dat die klus dan (dit jaar) maar níet gedaan zou worden. Maar nu, met een paar dagen heerlijk weer in het vooruitzicht, pakte ik toch die koe maar eens bij de horens: de grote opruimbeurt van de garage!

Ik moest er wel moed voor verzamelen om er aan te beginnen. De garage (of eigenlijk is het een halve garage) is echt het ondergeschoven kindje in mijn huishouden. Het staat er bomvol en op de één of andere manier verdwijnt daar alles wat geen vaste plek heeft of wat tijdelijk even ergens gestald moet worden. Zoiets als wat bij andere mensen de zolder is, denk ik. (Wij hebben geen zolder of vliering en dus dient die garage dat doel.)

Maar goed. Nadat ik moed verzameld en weerzin overwonnen had, ging ik toch maar aan de slag. En, zoals dat altijd gaat: als je dan een half uurtje bezig bent, krijg je er vanzelf plezier in. Ik heb zo´n tweeëneenhalf uur stug doorgewerkt en ben echt een eind gekomen. Er is weer loopruimte! En er is geveegd, gestofzuigd, geraagd. Oef, wat ben ik vreselijk veel spinnen tegengekomen. Grote, kleine, dikke, sprietige. Gelukkig ben ik er niet bang voor :-)))

Hopelijk lukt het morgen nog weer een poosje verder te werken. Maar dat hangt nog even in de lucht. Maria heeft al sinds zaterdag erge buikpijn. Vannacht heb ik zelfs met haar op de dokterspost gezeten. Maar de dokter kon niets vinden. Morgen ga ik toch maar weer bij de huisarts aan de bel trekken. En daar kan zomaar een hoop tijd mee heengaan. We gaan het zien. Wat gedaan is, is gedaan en daar ben ik gewoon heel blij mee.

Mijn dag verliep verder als een gewone maandag, ook al waren er vier kinderen thuis vanwege herfstvakantie. De kinderen vermaakten zichzelf en dus kon ik m´n boeltje opruimen, wassen, bestellingen klaarmaken enzovoorts.

Vanmiddag belde de groentenboer, of ik langs kwam. Hij had nog e.e.a. voor me. Prima. Ik moest toch naar het postkantoor met de pakketjes van de shop. De groentenboer had gevallen appels. Elstar en Jonagold. Nou, kom maar op. Ook nog wat restanten groenten en Teun was weer blij. We aten vandaag meteen al van de nieuwe voorraad, want ik had juist geen verse groenten meer in huis. Het werd bloemkool. Ik had er vier, maar gebruikte er maar twee. We waren ´maar´ met z´n zevenen. Ik bakte er zalmburgers bij. Die waren bij de Lidl in de reklame. Nog duur zat, maar nu we met een wat kleiner clubje waren had ik er aan 6 genoeg en dat was 5,94. Samen met de bloemkool (die drie keer niets kostte) en gekookte aardappels en (uiteraard zelfgemaakte) mosterdsaus was het een koningsmaal.

Vanavond heb ik eerst een poos uitgerust. Na die gebroken nacht en het garage-opruim-feest was ik echt moe! Maar na de koffie besloot ik toch een beginnetje te maken met het wegwerken van de appelvoorraad. Gevallen appels kun je nu eenmaal niet heel lang goed houden. Ik pakte twee zakken Elstars, samen 5 kilo, en haalde ze door mijn appelschilmachientje.

Eigenlijk had ik er gedroogde appelringen van willen maken, maar de appels hadden teveel bruine plekken. Het werd dus appelmoes. Ook goed :-).

Terwijl de appelstukjes in een bodempje water met wat suiker en kaneel tot moes kookten, zette ik de spulletjes klaar om havermoutrepen te bakken.

Daar had Willem pas om gevraagd. Dat ging nu mooi tussen de bedrijven door. De havermoutkoek staat nu in de oven en de appelmoes is klaar. Vier grote potten voor de voorraad. En een pot met een restje, wat meteen gebruikt gaat worden. Al met al geeft het toch een voldaan gevoel, dat er alvast 5 kilo appels is verwerkt. Fijn, zo´n bezig dagje!

En die garage? Daar loop ik steeds even heen om ervan te genieten ;-).

Tijd besparen met een appelschiller

Jaren- en jarenlang maak ik altijd zelf appelmoes. Soms maak ik een flinke voorraad. Maar in de winter maak ik meestal gewoon een paar keer per week een pannetje voor bij de warme maaltijd. Als je alle geschilde appels van al die jaren bij elkaar zou zien, zou dat een flinke lading zijn. Hoewel ik helemaal geen hekel heb aan het schillen van appels heb ik toch wel eens een blik geworpen op de appelschiller die ik bij van Os (de appelboer) zag staan. Ik vroeg me dan af:"Zou dat handig zijn? Zou dat sneller gaan dan schillen met een mesje? Hoe zou dat nu precies in z'n werk gaan?" Maar nog voordat ik m'n vragen stelde, bedacht ik: "22,50 euro? daar kan ik heel wat schilmesjes voor kopen. En bovendien: wat moet ik nu met nóg weer een apparaat." En zo kwam het, dat de appelschiller nooit door me werd gekocht.
Maar...ik heb heel veel lieve, aardige bloglezers. En één zo'n lieve lezer heeft zélf zo'n appelschiller en weet hoe handig zo'n ding is. En die lieve lezer weet ook hoeveel appeltjes er hier door gejast worden. Is het niet voor appelmoes, dan wel voor appeltaart, appelmuffins, gedroogde appeltjes, appelcompôte of wat dan ook. En daarom vond ze, dat ze mij zo'n handig apparaat kado moest geven! En wat een fijn kado!! Dit is echt een tijdbespaarder van formaat. En dus beveel ik zo'n appelschiller van harte aan bij iedereen die ook veel appeltjes te schillen heeft. Het apparaat is uiterst simpel. Ik heb er één met een zuignap, die je met één handbeweging vastzet op een gladde ondergrond (m'n aanrecht). Er zijn ook exemplaren die je met een schroef aan je werkblad vastzet. Je installeert het apparaat op je werkplek. Je prikt er een appel aan. Je draait aan de hendel. En in enkele seconden is je appel geschild en het klokhuis eruit gehaald. Als je ervoor kiest, is de appel ook meteen in schijven gesneden. Voor appelmoes of appeltaart hoef je dan enkel nog maar even die schijven in stukjes te snijden. En daarvoor kan je dan eventueel nog zo'n appelpartjessnijdertje gebruiken die voor een paar euro bij Xenos/Zeeman/Hema enzovoorts te koop zijn.
Het grappige is, dat de kinderen dit ook een erg leuk werkje vinden. Ik zet de appelschiller op het aanrecht, geef de kinderen een teil appels en draaien maar. Voor ik het weet hebben ze een 10-literpan appelstukjes voor me klaar staan!
Ik ben helemaal enthousiast. Behalve bij mijn fruitboer ben ik deze apparaatjes nooit in een winkel tegengekomen. Raar eigenlijk. Maar mocht je er één willen aanschaffen, dan kan je online in elk geval wel terecht bij De Brouwmarkt.

De kosten van voedsel; voedsel delen!

Vorige week heb ik verschillende keren laten zien, hoe onze warme maaltijd er uit ziet. Wij eten, denk ik, vrij eenvoudig, erg lekker, redelijk gezond en best goedkoop. De basis is daarbij de voorraad groenten en fruit, waar ik altijd heel voordelig aan kan komen.

Dat begon een jaar of 30 geleden, toen Willem en ik het al een sport vonden om op zaterdag, tegen sluitingstijd, op de markt onze slag te slaan. Later ging ik vaak op zaterdagmiddag naar van Os in Papendrecht. De laatste tijd komt het er niet altijd van om op zaterdagmiddag rond vier uur tijd te vinden om naar Papendrecht te rijden en dan bij thuiskomst nog allerlei groenten en fruit uit te zoeken en/of te verwerken. Daarom ga ik tegenwoordig meestal op gewone winkeltijden naar van Os en koop daar dan de benodigde aardappels, de appels en de stoofperen. De partijtjes goedkoop spul komen nu meestal van groenteboer van der Rhee van de maandagmiddagmarkt bij ons in Alblasserdam.

Ik laat me graag verrassen met waar hij graag vanaf wil. Daarbij maal ik er niet om, als er dan drie keer in de week dezelfde soort groente op tafel komt. Uiteraard zorg ik er wel voor, dat ik dan drie verschillende bereidingen heb. Ook maal ik er niet om, dat ik hier en daar rotte plekjes moet wegsnijden. Of dat er soms iets in de groene container belandt. En tenslotte maal ik er ook niet om, om uren in de keuken te staan om van alles te verwerken: drogen, wecken, invriezen enzovoorts.

Ik zorg dat ik daarnaast altijd bewaargroenten in huis heb, voor als ik nét niet uitkom met de verse aanvoer. Zo is er altijd zuurkool in huis, ik heb weckvoorraad (o.a. bietjes op zoetzuur, tomatensaus, appelmoes enz), er zijn uien, pompoenen, kolen etc. en ik heb verschillende soorten gedroogde peulvruchten (spliterwten, bruine bonen, zwarte ogenbonen, linzen, kikkererwten enz). Vorige week maakte ik zo nog een fijne, grote pan bruinebonensoep. Ik neem daarvoor 500 gram gedroogde bonen, die ik week in ruim water. Ik trek varkensvlees (hoeveelheid en soort net waar ik voordelig aan kon komen) in 3 liter water met 2 eetlepels Keltisch zeezout gaar. Het vlees laat ik afkoelen en intussen kook ik de bruine bonen in de bouillon in de snelkookpan in een half uur gaar. Ik schep een deel van de bonen eruit, de rest wordt met de staafmixer glad gemaakt. De bonen gaan terug in de pan, samen met het in stukjes gesneden vlees, gesneden ui/winterwortel/aardappel/prei. Ik houd de soep tegen de kook, tot de groenten gaar zijn. Als laatste gaat er selderij en peper en rookworst bij.

De warme maaltijden kosten per persoon bijna altijd minder dan 1 euro. Dat komt doordat we matig zijn met vlees en ik bovendien ook wat vlees betreft goed let op koopjes/aanbiedingen. Maar de grootste troef is toch wel het AGF-inkoopbeleid. 

Ik begrijp, dat het hierbij in mijn voordeel ligt, dat we met zovele zijn. Het is aan het einde van de dag voor de groentenboer domweg een stuk interessanter als er iemand een kofferbak vol laadt met overrijp spul, dan dat er iemand om een onsje spinazie komt. (Al heb ik van mijn vader geleerd, dat iedere klant even belangrijk en welkom is!!!).

Misschien lezen hier mensen mee, die stiekem wel een beetje jaloers op me zijn wat dit betreft. Als je zelf ieder dubbeltje moet omdraaien en dan leest dat iemand anders zó royaal bedeeld is...Ik vind dat zelf, eerlijk gezegd, ook nogal beschamend. 

Vandaag vond ik een fijn bericht in mijn mailbox. Er is een (besloten) facebookgroep opgericht, waar overtollig voedsel wordt gedeeld. Geven en ontvangen is altijd al één van mijn stokpaardjes. En dit is iets waar ik dan ook heel blij van word. De groep is opgericht, omdat er steeds meer mensen afhankelijk zijn van de Voedselbank. Helaas is de wachttijd op sommige plaatsen bij de Voedselbank inmiddels opgelopen tot zo´n 12 weken. Dat geldt voor regio´s in  zowel Nederland als in België. Als je helemaal aan de grond zit en de vette pech hebt om net in zo´n regio te wonen, is 12 weken wachten gewoon véél te lang. Maar ook dáár waar de inschrijving heel snel rond kan zijn, kan er nood zijn.  In deze groep kun je het aangeven, als je voedsel over hebt. Je vermeldt daarbij je woonplaats. Iemand die juist iets nodig heeft, kan dan via een privé-bericht contact met je opnemen. Als je nood hebt, maar je daarvoor schaamt (helaas is de schaamte vaak onnodige groot) en zelf geen contact durft te maken, dan kan je ook via de beheerders van de groep laten weten, dat je iets nodig hebt. Dan zorgen zij ervoor, dat er contact gelegd wordt. Ik weet dat er wel meer van dit soort initiatieven zijn. Dit valt of staat met het aantal leden én de bereidheid te delen. De groep is nog maar een paar dagen geleden opgericht. Wat zou het leuk zijn, als dit initiatief écht goed van de grond kwam! Er zijn hier elke dag zo´n 6.000 tot 8.000 unieke bezoekers op mijn blog. Al zou de helft maar de moeite nemen om lid van de groep te worden en regelmatig iets te eten aanbieden....Wat zouden er dan veel mensen geholpen kunnen worden!

Ik heb mezelf alvast aangemeld. Woon je in (de buurt van) Alblasserdam en heb je het niet zo breed? Zou je geholpen zijn met regelmatig eten, wat je zó kunt ophalen? Dan heb je mazzel. Meldt je maar snel aan. Ik ben van plan heel regelmatig iets van mijn overvloed uit te delen. En ik hoop dat dit fijne initiatief zich als een olievlek over heel Nederland en België uitbreidt.

Ik moet bekennen, dat ik een aantal jaren geleden veel tijd (en ook geld) gestoken heb in het opzetten van een website, met een soortgelijke strekking. Via die website wilde ik vraag en aanbod bij elkaar brengen. Niet alleen van voedsel, maar ook van andere spullen en diensten. Niet lokaal, maar landelijk. Een soort marktplaats, maar dan met gratis goederen en diensten. Het is mij destijds niet gelukt om dat project tot een goed einde te brengen. Maar inmiddels zijn overal facebook-weggeefhoeken gekomen. Dat werkt, denk ik, op eenzelfde manier, zij het dat dat lokaal gebeurt. Ik ben super benieuwd of deze facebookgroep van ¨eten delen¨ van de grond komt. Ik zou zeggen: geef het een kans!

Energie

Nu de pijn weg is, voel ik dat mijn energie terugkomt. Hoewel ik vaak hoor, dat ik wel ´heel veel energie´ moet hebben, merkte ik zelf dat het energielevel echt niet meer was, wat het geweest was. Ik dacht, dat het zo langzamerhand wel bij de leeftijd zou horen. Dat klinkt zo ongeveer bejaard, maar eerlijk is eerlijk: als je (bijna) 50 bent, kun je domweg minder aan dan op je twintigste. Dat dus. Maar intussen lijkt vooral de pijn een enorme energievreter te zijn geweest.

De dag begon rond vijf uur. Eén van de eerste klusjes was het snijden van het gisteren gebakken maïsbrood. Ha, ha, het zag er inderdaad níet uit! Maar de jongens wisten er best raad mee :-).

Ik had m´n gewone ochtendritueel. Behalve het standaard strijkrondje, want ik zat iets te lang met m´n neus in een (bijbelstudie)boek. Niet erg. Die strijk zou niet weglopen. Het was tijd om te ontbijten met Willem en de kinderen (behalve die al naar hun werk waren) en daarna naar moe voor de kous. Vlak voordat ik naar moe zou gaan, bedacht ik, dat Henk vandaag echt z´n jas aan moest naar school (vanwege de regen) en dat daar een grote scheur in zat. Dus pakte ik snel naald en draad en prikte de jas weer keurig dicht.

Op de terugweg bij moe vandaan ben ik nog even wat boodschapjes gaan doen. Er lag namelijk een overschot aan tomaten, die op moesten en ik had bedacht een deel te gebruiken om tomatensoep te maken. Ik had echter geen soepvlees in huis om een goede bouillon te trekken. Bij AH vond ik een mooi stuk afgeprijsd rundvlees, wat prima dienst kon doen.

Ik haalde ook wat spullen in huis voor de Mexicaanse ovenschotel van Doortje, waarin ik ook flink wat tomaten in wilde verwerken.

Thuis gekomen ging ik daarom eerst maar eens een poosje aan de slag in de keuken. Ik sneed het vlees in blokjes voor de bouillon en zocht wat groenten bij elkaar, die ook mee mochten trekken. Ik had niet veel bijzonders in huis. Geen prei, geen wortel, geen bleekselderij. Maar uien en knoflook heb ik altijd en dat is alvast een mooie basis. Ik deed er bloemkool en paprika bij. Daarnaast deed ik een graai in de pot met gedroogde champignons, gedroogde pepertjes en de laurierblaadjes. Zo hoor, als dat geen lekkere bouillon wordt!

Ik had bij AH een receptje uit het kaartjesrek meegegrist van gezonde koeken. En ik had zin om ze ´even´ te maken. Uiteraard werd het receptje aangepast aan de dingen die ik in huis had. De koeken vielen (vanavond) prima in de smaak. Alleen moeten ze voor het mooi óf iets smeuïger, óf iets brosser. Daar ga ik dus nog maar een keer aan sleutelen. Voor vandaag was het een lekker experimentje :-).

Ik kwam nog wat druiven tegen, die op moesten. En, gravend in de koelkast, zag ik ook een eenzaam bakje blauwe bessen staan. Nu ik toch in de keuken bezig was, werd dat -hup- een lekkere juice. Een paar appels erbij voor wat volume en wat frisheid. Het smaakte vanavond heerlijk bij wijze van toetje.

Zo. Genoeg gedaan in de keuken. Nu eerst de boel maar eens aan kant maken. Midden in de kamer stond een krat met naai- en handwerkspullen, waar ik het naaigerei voor Henk z´n jas uit opgediept had. Het was nog zo´n onuitgepakte krat, waarvan er nog wel een stuk of acht op Maaikes kamer staan. Mooi moment om de spullen uit deze krat een definitieve plaats in moeders kastje te gaan geven. Toch fijn weer een krat leeg! Toen alles keurig in de kast lag, moest ik me beheersen om niet meteen de volgende krat te pakken en leeg te ruimen. Dat moet echter op een ander moment. Er lag voor vandaag werk genoeg, wat gedaan moest worden.

Bij het leegruimen van de krat zat ik ineens weer met dat half afgemaakte borduurwerk in m´n handen. Ik heb het maar vooraan in de kast gelegd. Wie weet komt er binnenkort van, dat ik die lap eens oppak en afmaak.

Ik moest na de lunch even naar Ridderkerk en besloot om meteen door te rijden naar Rotterdam, naar de de molen, voor m´n wekelijkse bestelling voor de shop.

Ik word altijd blij, als ik de molen weer zien. Ja, ik heb wat met molens ;-).

Thuis kon ik direct aan de slag om de bestellingen klaar te maken en naar de post te brengen.  En dan is het wéér tijd om de keuken in te duiken. De bouillon was inmiddels klaar en werd gezeefd. Ik stoofde enkele uien en twee kilo tomaten tot alles zacht was. Ik zette er de staafmixer in om de boel te pureren. Als je écht gladde soep wil, gebruik je beter de passe-vite. Maar wij malen niet om tomatenpitjes of kleine stukjes vel. Ik deed de tomatenprut bij de bouillon, voegde het soepvlees, soepballetjes, vermicelli en bouillonpoeder toe. Later kwam er nog wat peper bij. Mmm. Zo lekker!

Ook de Mexicaanse schotel moest worden gemaakt. Hiervoor gebruikt ik een kilo tomaten. Ook ging er bijna een hele zak buitenbeentjes-paprika´s en een aantal uien door. Ik hou erg van verse groenten en op deze manier hoefde ik niet al teveel blikjes toe te voegen (maïs en kidneybonen). Ik heb geen fatsoenlijke ovenschaal voor als we met de hele club zijn. Maar de diepe ovenplaat werkt ook prima.

We hebben gesmuld.

Intussen had ik ook een deeg voor een nieuw maïsbroodje in de narijs staan.

Zo hoefde de oven maar één keer op te warmen. Na het eten  kon het broodje de oven in. 

En toen stonden die wasteilen nog onaangeroerd...Daar heb ik vòòr de koffie nog even een flink gat in geslagen. Ik ben op de helft gekomen. Echt fijn! Ik heb in geen tijden ´s avonds puf gehad om achter de strijkplank te gaan. En nu ging het fluitend.

We dronken koffie en keurden de koeken. Daarna gingen Willem en ik de dag vol maken bij een jarige zwager. Het was een fijn, productief dagje.