Jarige Hans

Vandaag was het de verjaardag van Hans. Elf jaar is hij geworden! Wat een heerlijke leeftijd om jarig te zijn. Toen wij gisterenavond om half 1 naar bed gingen, schoot hij al omhoog in zijn bed. Klaarwakker riep hij enthousiast: "Goedemorgen! Ik ben jarig!" Maar nee, het bleek nog maar middernacht te zijn en hij moest dus nog een paar uurtjes slapen. Toen ik hem om kwart over 6 ging roepen, vertelde hij me, dat hij wel zéker 6 keer wakker geweest was. En dat voor onze nuchtere Hans :-).

Het verjaardagsochtendritueel ging vandaag wat anders dan anders. Normaal gesproken wordt, zodra de familie compleet is, het grote kado overhandigd. Maar Hans z'n kado was nog niet binnen. We hadden samen met hem een digitale fotocamera op Marktplaats uitgezocht. Maar de verkoper reageerde wat laat op onze bieding, omdat ze in het buitenland was. Pas vorige week donderdag sloten we de koop. Ik heb meteen het geld overgemaakt, maar het was van een bankrekening naar een postbankrekening (heet dat nu eigenlijk nog wel zo, nu de Postbank niet meer bestaat?) en dat duurt gewoon een dag (waarom eigenlijk?). Omdat de verkoper zaterdag niet in de gelegenheid was het pakje te posten, ging het pas gisteren weg. En dus had Hans vanmorgen nog geen écht kado. Er was wel een aanvullend kado en natuurlijk kreeg hij dat wel alvast. Daarna was het tijd om aan het ontbijt te gaan.

Gisterenavond had ik de traktaties gebakken. Hans mocht worstenflappen trakteren. Een grote bockworst gehuld in bladerdeeg, opgevouwen als een flap. Willem bracht hem naar school, want de grote tupperwaredoos was op de fiets geen doen. De traktatie viel op school in de smaak en Hans had een leuke ochtend.




Vanmiddag, onder schooltijd, kwam de fel begeerde camera binnen. Wat was Hans blij, toen hij uit school kwam en het pakje zag staan. Hij heeft echt een leuk kado gekozen. Iets wat helemaal bij hem past. Hij wil veel gaan fotograferen op de natuurclub.



De verjaardagsvisite, die vanmiddag kwam, heeft Hans ook goed bedacht. Hij heeft een soort overlevingstool gehad (ook voor op de club). Het is een fluitje, lampje, kompas, vergrootglas, in 1. Erg leuk. Hij kreeg ook 2 boekenbonnen, een electronica experimenteerdoos, een weerstation. Allemaal dingen, die aan Hans goed besteed zijn.

Ik had vandaag maar eens niet zélf taarten gemaakt. Ik zit wat krap in m'n tijd vanwege de drukte vorige week. En taarten bakken moet géén stressklus zijn, vind ik. Dus heb ik 2 heerlijke appeltaarten gekocht bij de Hema en die op de houtkachel warm gemaakt. Dat smaakte prima.

Het is hier de gewoonte, dat alle kinderen nog iets lekkers mee naar huis krijgen. Ik probeer altijd wat origineels te bedenken. Vandaag had ik zo'n opgerolde dropveter aan een lollystokje geschoven en vervolgens de lolly in een appel geprikt. Strikje er omheen van een rode snoepveter. Het zag er heel gezellig uit.





Het avondeten was niet iets speciaal feestelijks, maar wel lekker: een flinke pan zuurkoolstamppot met hamplapjes en verse appelmoes. Het toetje was wél speciaal: pudding met saus. Al met al een feestelijke afsluiting van een dag, die véél te snel weer om was.

Morgen kan Hans fijn gaan genieten van z'n kado's. Voor nu vermaakt Wim zich prima met Hans z'n experimenteerdoos :-)

Ondergeschoven kindje

Deze week was m'n huishouden echt een ondergeschoven kindje. Ik had het alsmaar druk met allerlei andere dingen. Allereerst heeft de operatie aan Wim z'n neus de nodige tijd opgeslokt. Paar keer heen-en-weer naar het ziekenhuis, telefoontjes, lekkere extraatjes voor hem maken enzo. En verder was ik net een maatschappelijk werkster. Een mailwisseling met de mentrix van één van de kinderen, een telefoongesprek met de schoolbegeleider van een ander kind, een telefoongesprek met de kinderpsychiater over herbevestigingen van de diagnoses (nodig voor de herindicatie van de pgb's), een kennismakingsgesprek met 2 cursusleidsters van een sova-training voor weer een ander kind. Allemaal dingen die tijd en energie kosten en die dan toch even vóórgaan. Als klap op de vuurpijl had ik een flinke administratieve kluif. Ik heb vanmorgen voor het eerst dit jaar een keer mijn wasdroger gebruikt. Toch wel fijn, als je in geval van nood zo'n apparaat tot je beschikking hebt. Het scheelt toch behoorlijk wat tijd.

Maar goed. Het is gewoon weer zaterdagavond geworden ;-) en morgen hebben we fijn onze rustdag. Mijn vader kwam net varkenshaasjes brengen. Dat had hij beloofd als traktatie voor Wim. Het is Wim z'n lievelingsvlees. Dat wordt smullen.

Volgende week staat er ook weer heel wat op de planning. Het begint maandag al, als Wim weer voor controle naar het ziekenhuis moet. Dan dinsdag een jarige en donderdag een jarige. Ik mag me weer uitleven op taarten bakken :-).

Ik kijk uit naar de vakantie. Nog één weekje school en dan lekker een hele week vakantie. Op de maandag in de vakantie heeft Willem ook een dag vrij. Dan gaan we samen een dag uit. We gaan o.a. naar een klooster in België. We proberen altijd 1 of 2 keer per jaar een dag samen weg te gaan en dan bezoeken we iets wat je niet zo snel met een stel kinderen doet. We verheugen ons erop om op die manier onze batterijen weer op te laden.

Pannenkoeken en Lazy wife cake

't Was lummelen vandaag, met Wim. De pijn gaat nog wel. Alleen kan hij haast niet eten of drinken. Dat doet zeer in z'n keel. Ook niezen is een ramp, want z'n neus is opgevuld met tampons. Probeer dan maar eens te niezen! Dat resulteert dan meteen in een bloederig gedoetje. Vanmorgen belde de zuster van de dagbehandeling, om te vragen hoe het ging. Ik heb meteen gevraagd, of Wim misschien Ibuprufen mocht in plaats van paracetamol. Maar dat mocht niet, want Ibuprufen is bloedverdunnend. Morgenochtend moeten we al om half 9 in het ziekenhuis zijn. Dan worden de tampons eruit gehaald. Dat schijnt wel echt een pijnlijk iets te zijn. Hij moet thuis alvast 2 paracetamoltabletten innemen. Nou ja, hij moet er doorheen en we slepen hem er met z'n allen door. Hij heeft al 2 kaartjes gekregen en opkikkertjes (chocolaatjes) en natuurlijk alle aandacht van z'n vriendin en van ons ;-). Ik wil graag ook iedereen bedanken, die via dit blog laat weten mee te leven en mee te bidden. Dat doet goed. Als je bedenkt, dat dit allemaal het gevolg is van een klap van een knul, met losse handen! Wim zat nog maar nét op het voortgezet onderwijs en was uiteraard nog zo bleu als wat. Hij kreeg toen voor iets heel onnozels een klap bovenop z'n neus van een medescholier. Ik weet niet eens meer, waar het precies om ging. Om een opmerking of zo. Hij (of ik) had natuurlijk met dit verhaal naar de directeur moeten gaan. Maar ja, wisten wij veel. We gingen er mee naar de dokter, die zei, dat het vanzelf wel zou slinken. Maar de KNO-ars, waar Wim onder behandeling was vanwege oorklachten, dacht daar anders over. Die zei meteen al, dat hij daaraan geopereerd zou moeten worden. Maar dan kon pas, als Wim uitgegroeid zou zijn. Vandaar dat hij nu, 8 jaar na de klap, nog een operatie moet ondergaan. En dat na 8 jaar neusverstoppingen! Geertje had gisteren foto's gemaakt van Wim. Hij ziet er niet uit met dat verband enzo. Gekscherend zeiden we tegen elkaar, dat we die foto maar moesten opsturen naar die knul, die die klap heeft gegeven. Kan die nog eens zien, wat hij heeft veroorzaakt. Maar ja. Zoiets doe je ook weer niet, toch?

Vandaag heb ik in het kader van hap-slik-weg-voedsel maar pannenkoeken gebakken. En dat ging er gelukkig bij Wim ook wel in. Ik had 3 soorten: naturel, appel/kaneel en kaas. Pannenkoeken bak ik uiteraard niet van een mix. Ik denk, dat iedereen wel z'n eigen favo pannenkoekenrecept heeft. Voor degenen, die nieuwsgierig zijn naar het mijne:

Doe 500 gram zelfrijzend bakmeel in een kom. Maak er een kuiltje in en breek daar 2 of 3 eieren boven. Doe er een snuf zout bij. Giet 3 kwart van 1 liter melk er omheen en zet de mixer er op de hoogste stand in. Als het een klontvrij beslag is, giet je er de rest van de melk in beetjes bij. Als laatste roer je er een flinke scheut zonnebloemolie of wat gesmolten margarine door en klaar is je beslag.

Het lukt ons vanzelfsprekend niet om met bovenstaande hoeveelheid het hele gezin te voorzien. Ik maak het beslag van 3 keer de hoeveelheid en mix het in een afwasteiltje, wat ik daar speciaal voor houd. Vaak vervang ik een deel van het zelfrijzend bakmeel door een schep tarwemeel (bruin dus). Dan worden de pannenkoeken voedzamer. Pannenkoeken met spek zijn hier favoriet. Maar ik had vandaag geen spek in huis. Daarom had ik andere variëteiten. Ook lekker.



Verder blijkt Lazy wife cake goed door Wim z'n zere keel te glijden ;-). Eigenlijk had ik beloofd er vandaag nog weer één (of meerdere tegelijk) te bakken, want die van gisteren was vanmorgen alweer op. Maar er kwam niet meer van. Dus morgen nieuwe kansen. Ik wil het recept van de cake hier graag delen. Ik kreeg het van Monique, die het uit een Amish kookboek heeft:

1 1/2 cup bloem
snufje zout
2 theelepels baking soda
3 eetlepels cacao
1 kop suiker
vanillesuiker
7 eetlepels zonnebloemolie
1 eetlepel azijn
1 cup koud water

Doe alle droge ingrediënten in een kom. De bloem, cacao en baking soda moet gezeefd worden. Roer alles goed door elkaar en doe er de olie, azijn en het water bij. Met een lepel goed doorroeren. Doe het deeg in een ingevette cakevorm en bak ongeveer 35 minuten in een voorverwarmde oven van 175 graden.

Een cup is ongeveer 250 ml. Baking soda (of zuiveringszout) koop je bij de drogist of bij de apotheek. Gewone bakpoeder werkt niet goed in dit recept. Je kunt de cake op gaarheid testen door er een breinaald of satéprikker in te steken. Die moet er droog uitkomen. Anders nog even langer bakken. Ook moet je direct nadat het beslag klaar is, de boel in de oven doen. Als je het eerst een poos(je) laat staan, rijst het niet goed. Het is een superlekkere, ietwat vochtige cake en je kunt naar hartelust variëren met smaakjes, bijvoorbeeld met kokos, of met speculaaskruiden, rozijnen, noten. Zelf heb pasgeleden een lekker nagerecht gemaakt op basis van dit recept. Ik nam hiervoor de helft van de hoeveelheden en vulde daarmee 2 bakvormen van Tupperware, waarmee bij elkaar 38 kleine 'torentjes' konden worden gemaakt. Ik deed ze een minuut of 10 in de oven. Ieder kreeg een stuk of 3 van die torenkoekjes op een schoteltje, met daarnaast een schep bramensaus en een dot slagroom. Het zag er heel chique uit en het smaakte heerlijk ;-)

Vanavond heb ik de administratie zitten doen. Dat is een klus, die ik altijd graag een beetje voor met uit schuif ;-). En, zo raar, als ik eenmaal bezig ben, vind ik het echt wel leuk. Ik denk, dat het komt, doordat ik het alleen kan doen zonder kleine kinderen om me heen. Ik moet er echt m'n hoofd bijhouden. En dus is het een echte ochtend- of avondklus. Maar 's morgens heb ik er de rust niet voor en 's avonds ben ik er te moe voor. Nou ja, da's m'n smoes dus, om het steeds uit te stellen. Ik moet gewoon een schop voor m'n achterste hebben :-)

Rare dinsdag

Nou, dat gaat me een weekje worden! Eerst een slome startdag, nu een rare dinsdag ;-). Vandaag moest Wim geopereerd worden. Ik heb hem vanmorgen vroeg naar het ziekenhuis gebracht. De zuster zei, dat hij om 10 uur naar de o.k. zou gaan en dat ik dan rond 12 uur een telefoontje kon verwachten, dat hij terug op zaal was. Om een uur of 10 was ik weer thuis. Ik heb eerst een uur lang niets gedaan. Koffie gedronken met Henk en op de bank gehangen. Ik had nergens zin in. Toch heb ik me over m'n tegenzin heengezet en ik ben aan de slag gegaan. Rommel opruimen, was verzorgen, bedden opmaken. De hele santekraam. Om kwart over 12 kwamen de basisschoolkinderen thuis voor de lunch. Daar had ik het even druk mee, want ik zit dan met 5 kinderen aan tafel, die geholpen en gemaand moeten worden en die hun verhaal kwijt willen. Intussen hield ik de klok in de gaten. Ieder moment kon er gebeld worden. Maar er werd niet gebeld. Toen de kinderen weer naar school waren en ik de boel weer aan kant had, was het inmiddels half 2 en nog steeds was er niet gebeld. Ik nam me voor, om tot 2 uur te wachten en dan maar zelf naar het ziekenhuis te bellen. Zover kwam het gelukkig niet. Om kwart voor 2 kwam het telefoontje, dat Wim op zaal lag en dat alles goed verlopen was. Hij mocht tussen 4 en 5 uur opgehaald worden. Later hoorde ik, waarom het zo uitgelopen was. Om te beginnen was hij pas om 11 uur naar de o.k. gegaan in plaats van om 10 uur. En bovendien had de arts erg veel werk aan hem gehad, omdat de boel vergruisd was in z'n neus. Ik had lopen verzinnen, wat ik eens voor avondeten klaar kon maken. Wim zou in elk geval niet goed kunnen kauwen, dacht ik. Daarom moest ik maar wat hap-slik-weg-eten koken. Het werd macaroni. Iets wat hij ook graag lust. Verder wilde ik hem natuurlijk ook een beetje verwennen en daarom kookte ik bitterkoekjesvla als toetje. De bitterkoekjes had ik vooraf in rum geweekt. Dat was niet alleen erg lekker, maar ook lekker zacht. Ik was inmiddels ook aan het brood bakken. En ter illustratie hoe stroperig alles ging: Bij de eerste 3 degen vergat ik domweg de voorrijs. Ik had de degen (ik maak er altijd 3 tegelijk) in de broodbakkers gekneed en daarna laat ik ze altijd in kommen voorrijzen. Maar ik vergat dat dus en vormde de degen meteen en deed ze in de blikken. Nou ja. Ik kon dat natuurlijk nog wel herstellen, toen ik er achter kwam. Ik heb de degen gewoon uit de blikken gehaald, doorgeslagen, opnieuw gevormd en weer terug in de blikken gedaan voor de narijs. Bij het tweede baksel wist ik niet of ik zout in het deeg had gedaan. Na enkele malen kritisch van het deeg geproefd te hebben, dacht ik van wel. En dat bleek achteraf gelukkig ook zo te zijn. Maar mijn handen stonden duidelijk verkeerd, vandaag. Na het brood bakken heb ik meteen nog een lazy wife cake gebakken. Dat is een heerlijk zachte cake en dat leek me een goede traktatie voor bij de koffie, vanavond. Alles bleek echter te optimistisch ingeschat. Wim had veel te veel pijn om te eten of te drinken. Hij heeft vanavond alleen stukje bij beetje een plakje cake op. Maar de macaroni en de vla heeft hij niet aangeraakt. Geertje had vanavond een smoothie voor hem gemaakt van verse ananas, appel en optimel. Maar ook dat kreeg hij niet weg. Hij is met een paar paracetamollen in bed gekropen. Met een hoop kussens, zodat hij wat kan zitten. Dat doet minder pijn dan liggen. Donderdagochtend vroeg moet hij terug, om de tampons uit z'n neus te laten halen. Er is hem gezegd, dat hij hier wel een week zoet mee is. En zo is het dan alweer bijna woensdag! Ik heb mezelf vanavond wél achter de strijkplank gekregen. De was moet doorgaan. Maar behalve de was is er nog wel meer te doen. Morgen weer een nieuwe dag, hopen we maar :-)

Slome startdag

Meestal ga ik op maandag als een speer. Dan ben ik helemaal uitgerust van de zondag en heb weer zin om er tegenaan te gaan. Vandaag was ik sloom. Ik had dan ook wel een erg kort nachtje gehad. We gingen om kwart over 12 naar bed en mijn wekker stond, zoals altijd op maandag, op kwart over 5. Maar wat me gelukkig haast nooit gebeurt: ik kon niet in slaap komen. Ik heb de klok van 2 nog gehoord. Tja, dan is het nachtje wel erg kort. Ik heb me daarom vandaag maar een beetje rustig gehouden. Gewoon de boel opgeruimd, de was verzorgd, gestofzuigd enzo.

Vanmiddag was Dirk vroeg thuis uit school. En die heeft een poosje op Henk gepast, zodat ik even m'n ogen kon dichtdoen. Heerlijk! Henk is nu 2 1/2 jaar en (dus) een kereltje, waar je de hele dag wel zo'n beetje je handen vol aan hebt. Helaas is hij al zo ongeveer een jaar van z'n middagdutje af. Dat is toch zo vreemd. Ik heb er kinderen bij gehad, die totdat ze naar de kleuterschool gingen, 's middags even een dutje deden. Maar Henk wil het absoluut niet. Ik heb het al verschillende keren geprobeerd, door bijvoorbeeld samen onder een dekentje op de bank te kruipen of zo. Maar hij gaat écht niet slapen. Behalve dat het lekker is, als je tijdens het dutje van je kind, zelf ook even je ogen dicht kunt doen, vond ik het ook altijd fijn, om even een uurtje zonder kind om je heen aan je werk te kunnen blijven. Zo deed ik het bij Jan (nu 5) altijd. Dan kroop ik samen met hem in bed en zodra ik merkte, dat hij sliep, sloop ik het bed uit en ging even als een wervelwind door m'n huis. Maar goed. Dat dutje van vanmiddag was dus echt een kadootje.

Vanavond zal het ook niet erg vroeg zijn, voordat we liggen. Eerst gaan we straks naar Willem z'n moeder, die jarig is. En als we thuiskomen, nemen we nog een uurtje (of langer ;-)) voor ons samen. Dat doen we zo iedere dag. Als alle kinderen naar bed, of naar boven zijn, genieten we nog een poosje van samenzijn. Vandaar, dat we meestal nogal laat naar bed gaan.

Morgen moet ik er wat vroeger uit, want ik moet om 8 uur met Wim in de auto zitten. Hij wordt om kwart voor 9 in het ziekenhuis verwacht. Hij moet aan zijn neus geopereerd worden (tussenschotje recht laten zetten). Normaal haal ik Henk pas uit bed, als de anderen naar school en werk zijn. Maar nu moet hij om 8 uur kant en klaar zijn. Hij moet maar even mee, Wim wegbrengen. Want ik heb om die tijd geen oppas.

Ik ga nog snel een was ophangen en me klaarmaken voor vertrek.

Lente

Niet dat ik dol ben op muggen over het algemeen, maar nu ik ze in het zonnetje zie dansen in de lucht, heb ik iets van: YES!! Eindelijk!! Dinsdag voelde ik gewoon pijn, zó verlangde ik naar warmte, licht, zon, zomer. Ik weet het: er kan nog genoeg kou komen. Ik moet het doen met die dansende muggen en met de krokussen die opkomen. Met de vogels die 's morgens al fluiten, de dag die langer wordt. Koos had vandaag de meester alvast uitgenodigd, om te komen barbequeën, als het zomer is ;-). Die verlangt dus ook al.
Lekker, dat het vrijdag is. Eén voor één komen de kinderen binnendruppelen. Ik maak straks chiliconcarne. Lekker! Morgen komen M. en D. Gezellig! Nog even m'n strijk afmaken. Vanavond ga ik met m'n breiwerk op de bank. Verder dromen :-)

Plaatkoek

Om een lekker voorraadje koek in één keer te maken, vind ik een plaatkoek altijd erg handig. Ik heb er nu één bedacht, die ik meteen na het broodbakken in de oven kan schuiven en die binnen 20 minuten klaar is. Het maken van het deeg is een fluitje van een cent.

4 cup bloem
4 cup havermout
1 1/2 cup suiker
1 cup rozijnen
4 eieren
1 cup appelmoes
125 gram gesmolten margarine

Dit goed door elkaar roeren/kneden. Dat is alles! Je doet het deeg op een ingevette bakplaat en drukt het met de bolle kant van een natte lepel stevig aan. Daarna bak je de koek in ongeveer 18 minuten op 200 graden gaar.
Ik heb zelf een maatbeker van een cup, maar je kunt natuurlijk ook een gewone beker van ongeveer 250 ml. nemen. Ik ga met dit basisrecept lekker variëren. Noten erdoor of stukjes chocolade lijkt me erg lekker. Of in plaats van rozijnen bijvoorbeeld gedroogde abrikozen of gedroogde appeltjes. Heerlijk. Ik snijd 30 stukken koek uit één plaat en die gaan, behalve dat ze bij de koffie op gaan, ook mee naar school en werk.

Een kinderhand...

Van de week ging ik naar Albert Heijn om van de chocolademelk aanbieding te profiteren. Drie liter Nutricia Halfvolle chocolademelk voor 2,07. Dat is nog voordeliger dan die van Merk X bij Bas v.d. Heijden. En aangezien Wim altijd 1 pak chocolademelk, yoki of sap mee naar zijn werk neemt en de houdbaarheidsdatum ergens in september is, kocht ik 24 pakken. Het bleek ook nog eens een aktieartikel te zijn waar je extra voetbalplaatjes bij krijgt. Ik kreeg er behoorlijk wat. Onze kinderen sparen geen voetbalplaatjes, maar ik nam ze mee om er andere kinderen blij mee te maken. Daar hoefde ik niet veel moeite voor te doen. Meteen buiten de winkel werd ik aangehouden door 2 kleine jongens: "Mevrouw, mogen wij iets vragen? Mogen wij uw voetbalplaatjes?" Ik vond dat zó aandoenlijk :-). Allebei de jongens kregen alvast een pakje. Een stukje verderop stonden ook al 2 jongens te 'bedelen'. Oke, die ook blij gemaakt. Om nog meer kinderen blij te kunnen maken, zette ik een berichtje op de vraag en aanbodlijst van de GrootGezinManagers-groep en ja, toen was ik snel los :-).

Onze Maaike spaart nog dierenstickers van de aktie van vorig jaar van de Coop, Plus etc. Ik besloot eens een speurtochtje naar een gratis uitbreiding van haar verzameling te houden. Ik plaatste eerst een oproepje op de zoëven genoemde vraag en aanbod-lijst, maar daar heb ik nog geen concrete aanbieding op gehad. Vandaag ging ik even op www.ruilen.nl kijken en daarna heb ik nog gezocht op Marktplaats. En op Marktplaats vond ik toch zoiets leuks. Ik wist niet dat dat bestond. Je kunt je dubbele stickers (of voetbalplaatjes) naar opa Roy in Lelystad sturen, samen met een aan jou geadresseerde, gefrankeerde envelop en een briefje met de nummers die je niet hebt. Opa zorgt er dan voor, dat je de ontbrekende stickertjes krijgt. Zelfs als je geen ruilmateriaal hebt, mag je stickers vragen. Is dan niet geweldig. Die opa maakt écht veel kinderen blij! Als je dus iets te ruilen hebt, óf een goede bestemming zoekt voor de stickers en plaatjes kan je terecht bij opa Roy :-)

http://www.marktplaats.nl/index.php?url=http%3A//verzamelen.marktplaats.nl/stickers/225426678-dierenplaatjes-wnf-opa-roy-gratis-stickers-1t-m216.html

Druiven en peterselie

Zaterdag was ik bij de boer om een nieuwe voorraad appels te kopen. Ik heb vorige week iedere avond een teiltje appels geschild, om er appelmoes van te maken. Ik heb nu een aardig beginnetje, maar heb berekend, dat het nog maar 10 procent van onze zomerconsumptie is. Ik moet dus nog even verder ;-).



Behalve appels nam ik ook aardappels mee: 25 kilo kruimige aardappels om te koken en 15 kilo bonken voor patat. Verder heb ik me laten verrassen door wat de boer over had. Dat waren o.a. heerlijke spercieboontjes, peultjes, snijbonen, chinese kolen, waspeen, ananassen, kiwi's, soepgroenten, taugé en ook 5 kilo druiven en flink wat bosjes peterselie. Die druiven en peterselie moesten er vandaag aan geloven. Van de druiven wil ik wijn maken. Ik heb nog nooit wijn van druiven gemaakt en gisteren heb ik daarom eerst m'n licht eens opgestoken op de wijnmaken-yahoogroup. Op hun aanwijzing heb ik vanmorgen de druiven heel secuur uitgezocht. Ieder schimmelig exemplaar moest weg. De overgebleven druiven heb ik eerst gewassen in water met sulfiet. Daarna heb ze heel goed gespoeld en in mijn weck-ontsapper gedaan. Al met al heeft dat 2,3 liter druivensap opgeleverd. Die sap staat nu af te koelen. Straks doe ik er wat pecto-enzymen bij en dan meet ik het soortelijk gewicht. Dan helpen ze me op de groep wel weer verder. Handig toch, die yahoo-groepen!





Voor de peterselie hoefde ik m'n laptop niet aan te doen ;-). Die heb ik gewassen, fijn gesneden en in porties verpakt voor de vriezer. Wat ruikt dat toch heerlijk, als je met peterselie aan het werk bent!





Voor vanmiddag staan er gewone huis-tuin-en-keuken-werkzaamheden op het programma. Ik denk, dat mijn schoonmoeder nog wel even aankomt voor een bakkie. Kan ik mooi spercieboontjes afhalen, die ik vanavond eten wil.

Blij!

Een poosje geleden kwam ik via via op het weblog van Theo terecht. (Update per 02-02-2008: Theo meldt, dat hij door zijn wol heen is. Er zijn nog wel lappen stof.) Hij vertelt daar over zijn moeder die dementerend is. In haar goede jaren heeft zij heel veel genaaid en gebreid. Langzaam maar zeker heeft zij een enorme voorraad lappen en wol aangelegd. Nu ze op de wachtlijst staat voor een verzorgingstehuis, is Theo vast begonnen om die voorraden op een goed plaatsje te krijgen. Wanneer je belangstelling hebt voor lappen of wol kan je Theo mailen. Aangezien er hier heel wat afgebreid wordt, heb ik Theo om wol gevraagd. Gisteren kwamen er 2 grote zakken wol binnen.



Wat veel! En wat ben ik blij! Hier kan ik echt wel even mee vooruit. Er zat ook wat breikatoen bij. En daar ben ik meteen mee aan de slag gegaan. Ik maak er vaatdoekjes van. Niet voor mezelf, want hier volstaat een versleten hemd of t-shirt ook prima. Ik kan me niet heugen ooit een vaatdoek gekocht te hebben. Maar een handgebreid katoenen vaatdoekje is zomaar een leuk kadootje. Zeker als je het mooi inpakt met bijvoorbeeld een fles afwasmiddel of een afwasborstel erbij.