Hier op mijn blog en ook in mijn mailbox krijg ik de vraag: hoe kan jij met zo weinig boodschappen toe? Tijd om het één en ander toe te lichten. Allereerst: de boodschappenlijst is niet hetzelfde als mijn maandverbruik, maar slechts een aanvulling tot mijn basisvoorraad. Hoe het in elkaar steekt staat in mijn berichtje van 3 maart. Om een voorbeeld te noemen: ik bestel één pot jam. Dat wil dus niet zeggen, dat er maar één pot per maand verbruikt wordt. Mijn basisvoorraad jam is drie. Maar die afgelopen maand is er dan eens weinig jam verbruikt, of ik kreeg een pot van iemand, in elk geval er staan er nog twee in de kast. Op dat moment staat er dus één pot jam op mijn boodschappenlijstje om weer op mijn basisvoorraad van drie uit te komen.
Toiletpapier heb ik inderdaad opvallend weinig besteld. Ik had nog wat liggen én pleegdochter D. belde me een paar weken geleden op, of ze wat toiletpapier uit de aanbieding voor me moest inslaan. Dat heeft ze gedaan en dat wordt deze maand uitgewisseld.
Eén pak yoghurt lijkt ook weinig, maar het is de 'starter' voor vele liters yoghurt. Yoghurt maak ik namelijk zelf. En dan heb je maar 1 lepel winkelyoghurt nodig om een liter verse yoghurt te maken. Ik kan dan gemakkelijk een maand vooruit met die ene liter.
Er zijn ook dingen, die hier beschouwd worden als luxe en dus maar af en toe geconsumeerd worden. Van dit soort artikelen heb ik maar weinig op voorraad. Het gaat bijvoorbeeld om brie, beschuit, chips, bier, frisdrank etc. Dat is toch bij iedereen anders. Frisdrank moest ik trouwens juist deze keer veel bijbestellen. Dat was volledig op gegaan bij de verjaardagen. Normaal gesproken wordt hier alleen op vrijdagavond frisdrank gedronken.
Snoepen houden we beperkt: één zak snoep per week. Als het op is, zijn er nog wel kaakjes, zelfgebakken koekjes, een appel, een banaan of iets dergelijks.
Koek wordt ook niet gekocht, maar zelf gebakken. Vandaar veel bloem, suiker en margarine op mijn lijst.
Vleeswaren zijn beperkt. De meeste vleeswaren bevatten smaakversterker. Daarom gaat er nogal eens dun gesneden koud vlees of kip op brood in plaats van voorgesneden vleeswaren uit de winkel.
Het is een uitzondering als er buiten de maandboodschappen iets wordt bijgekocht in de winkel. Als we trek hebben in iets minder standaards, dan probeer ik daaraan te denken bij het opstellen van mijn boodschappenlijst. Een voorbeeld is bitterkoekjes voor bitterkoekjespudding. En met Pasen wil ik een bokkenpotentaart maken. Bij de volgende maandboodschappen moet ik daarom bokkenpootjes bestellen.
Als ik het zo allemaal opschrijf, lijkt het een enorm geregel en veel denkwerk. Dat is echter niet het geval. Ik doe mijn boodschappen al zeker 10 jaar zo. Het gaat als het ware op de automatische piloot.
maandag 8 maart 2010
zaterdag 6 maart 2010
De maandboodschappen
Vandaag was de dag, dat de maandelijkse boodschappen werden bezorgd. Wat een rijk gevoel, om alle kasten weer vol te hebben! Acht grote, volle kratten werden de garage in gedragen. Wat daar in zat?
1 afwasmiddel
1 boterhamzakjes
24 houdbare halfvolle melk
10 pakjes houdbare slagroom
4 chocolademelk
2 pakjes cacao
4 basterdsuiker
3 kristalsuiker 1,5 kilo
1 filterzakjes no. 2
4 pond koffie snelfiltermaling
1 pot honing
3 grote potten pindakaas
7 zakjes hagelslag
2 potten zeeuwse boerin stroop
3 kokosbrood
2 ontbijtkoeken
2 sandwichspread
2 vruchtenhagelslag
2 gestampte muisjes
4 chocovlokken
2 pakjes kipfilet
2 pakjes gebraden gehakt
2 pakjes cervelaatworst
2 pakjes schouderham
1 ring leverworst
1 stuk kookworst
2 doosjes gerookte spekblokjes
6 kilopunten jong belegen kaas
2 parmezaanse strooikaas
1 stukje brie
1 grote doos frikadellen
2 doosjes kroketten
1 grote zak bitterballen
2 doosjes kaassoufflé's
2 dozen eieren maat m
2 potten kwark naturel
9 pakjes roomboter
22 pakjes margarine
14 potten halvarine
3 flessen ketchup
2 pot augurken
1 blikje ananasstukjes
3 potten doperwten
2 potten bruine bonen
4 flessen zonnebloemolie
1 fles olijfolie
1 pak zout
3 blikjes tomatenpuree
2 pakjes gezeefde tomaten
2 blikken ham
4 pakken zelfrijzend bakmeel
24 pakken bloem
3 pakken kaakjes
2 pakken lange vingers
1 rol beschuit
1 grote verpakking toiletpapier
3 kaasknabbels
2 paprikachips
2 naturelchips
2 zakjes pinda's
2 zakjes studentenhaver
1 advocaat
3 cola
3 sinas
3 drink
2 cassis
2 pakken icetea
2 pakken appelsap
2 pakken sinaasappelsap
4 pakken dubbelfris merkloos
8 siroop sinaasappel
8 siroop framboos
1 krat bier
2 zakjes lange jannen
2 zakjes lollies
2 zakjes spekkies
2 zakjes toffees
5 repen pure chocolade
2 2-literkannen melk
1 karnemelk
1 magere yoghurt
2 doosjes lange lucifers
We kunnen dus weer een maand vooruit :-)
Nog een tipje voor als de kinderen zich vervelen: laat ze een keukenwerkje doen. Meestal vinden ze dat geweldig. Vanmorgen hebben Koos en Maria samen van een kilo gehakt soepballetjes zitten draaien. Een deel ging in de tomatensoep, de rest zit in de vriezer.
Nu nog even de huishoudknip bijwerken. Daar is een behoorlijke windhoos door geraasd.
Woensdag ging ik inkopen doen bij Kruidvat. Met de shampoo, tandpasta, badschuim, deodorant etc. kan ik weer een paar maanden vooruit. Ik was 22,25 kwijt aan de kassa. Verder kocht ik 10 liter boerenmelk: 5 euro. Donderdag ging Trijnie naar dwarsfluitles: 9 euro. Vrijdag had ik een ochtend huishoudelijke hulp: 40 euro. Vandaag ging Willem zijn (zaken)auto wassen in de wasstraat: 10 euro (hij heeft zeker een uitgebreid programma genomen, pff). Maaike moest een nieuwe fietsbel: 3,50. Aan de maandboodschappen was ik 270 euro kwijt. Alles bij elkaar is er sinds 15 februari 846,70 uit de huishoudknip gegaan.
1 afwasmiddel
1 boterhamzakjes
24 houdbare halfvolle melk
10 pakjes houdbare slagroom
4 chocolademelk
2 pakjes cacao
4 basterdsuiker
3 kristalsuiker 1,5 kilo
1 filterzakjes no. 2
4 pond koffie snelfiltermaling
1 pot honing
3 grote potten pindakaas
7 zakjes hagelslag
2 potten zeeuwse boerin stroop
3 kokosbrood
2 ontbijtkoeken
2 sandwichspread
2 vruchtenhagelslag
2 gestampte muisjes
4 chocovlokken
2 pakjes kipfilet
2 pakjes gebraden gehakt
2 pakjes cervelaatworst
2 pakjes schouderham
1 ring leverworst
1 stuk kookworst
2 doosjes gerookte spekblokjes
6 kilopunten jong belegen kaas
2 parmezaanse strooikaas
1 stukje brie
1 grote doos frikadellen
2 doosjes kroketten
1 grote zak bitterballen
2 doosjes kaassoufflé's
2 dozen eieren maat m
2 potten kwark naturel
9 pakjes roomboter
22 pakjes margarine
14 potten halvarine
3 flessen ketchup
2 pot augurken
1 blikje ananasstukjes
3 potten doperwten
2 potten bruine bonen
4 flessen zonnebloemolie
1 fles olijfolie
1 pak zout
3 blikjes tomatenpuree
2 pakjes gezeefde tomaten
2 blikken ham
4 pakken zelfrijzend bakmeel
24 pakken bloem
3 pakken kaakjes
2 pakken lange vingers
1 rol beschuit
1 grote verpakking toiletpapier
3 kaasknabbels
2 paprikachips
2 naturelchips
2 zakjes pinda's
2 zakjes studentenhaver
1 advocaat
3 cola
3 sinas
3 drink
2 cassis
2 pakken icetea
2 pakken appelsap
2 pakken sinaasappelsap
4 pakken dubbelfris merkloos
8 siroop sinaasappel
8 siroop framboos
1 krat bier
2 zakjes lange jannen
2 zakjes lollies
2 zakjes spekkies
2 zakjes toffees
5 repen pure chocolade
2 2-literkannen melk
1 karnemelk
1 magere yoghurt
2 doosjes lange lucifers
We kunnen dus weer een maand vooruit :-)
Nog een tipje voor als de kinderen zich vervelen: laat ze een keukenwerkje doen. Meestal vinden ze dat geweldig. Vanmorgen hebben Koos en Maria samen van een kilo gehakt soepballetjes zitten draaien. Een deel ging in de tomatensoep, de rest zit in de vriezer.
Nu nog even de huishoudknip bijwerken. Daar is een behoorlijke windhoos door geraasd.
Woensdag ging ik inkopen doen bij Kruidvat. Met de shampoo, tandpasta, badschuim, deodorant etc. kan ik weer een paar maanden vooruit. Ik was 22,25 kwijt aan de kassa. Verder kocht ik 10 liter boerenmelk: 5 euro. Donderdag ging Trijnie naar dwarsfluitles: 9 euro. Vrijdag had ik een ochtend huishoudelijke hulp: 40 euro. Vandaag ging Willem zijn (zaken)auto wassen in de wasstraat: 10 euro (hij heeft zeker een uitgebreid programma genomen, pff). Maaike moest een nieuwe fietsbel: 3,50. Aan de maandboodschappen was ik 270 euro kwijt. Alles bij elkaar is er sinds 15 februari 846,70 uit de huishoudknip gegaan.
woensdag 3 maart 2010
Inkoopbeleid (in de herhaling)
Het is al een hele tijd geleden dat ik schreef over mijn inkoopbeleid. Inmiddels zijn er veel lezers bij gekomen. Tijd om het onderwerp nog eens op te poetsen.
Mijn inkoopbeleid is niet heel standaard, denk ik. Ik kom namelijk nauwelijks in de winkels. Daar heb ik zo mijn redenen voor. Het scheelt me eerst en vooral veel tijd. De tweede reden is: het scheelt geld. Als je namelijk niet in de winkels komt, kan je niets kopen ook. Zo simpel is dat.
Om te beginnen kom ik nauwelijks in de supermarkt. Al zeker meer dan tien jaar doe ik mijn boodschappen maar één keer per maand. Eerst was er een meneer uit onze gemeente, die een buurtsuper had en aan huis bezorgde. Ik bestelde per fax en alles werd keurig thuis gebracht. Toen die winkel een jaar of vijf geleden stopte, heb ik een poosje zelf de boodschappen gehaald. Dat was een behoorlijke happening. De winkel, waar ik mijn boodschappen deed, was destijds op zaterdag al om 7 uur open en dan zorgde ik, dat ik voor de deur stond. Het was dan lekker rustig en de schappen waren goed gevuld. Ik kon mijn boodschappen in drie afgeladen karretjes precies kwijt. Meestal ging één van de grotere kinderen mee, om te helpen met het karretje duwen, boodschappen op de band plaatsen, alles in dozen verpakken, naar de auto slepen en thuis uitladen. Het kostte me zo'n anderhalf uur. Op een dag zag ik een bestelbusje van een andere supermarkt rijden, waarop stond, dat ze aan huis bezorgden. Omdat ik zwanger was en het rustigaan moest doen, was dat een goede reden om er diezelfde dag eens heen te bellen. Sinds die dag worden de maandboodschappen weer keurig thuis bezorgd. Iemand uit onze gemeente werd er intussen filiaalmanager en dat geeft een extra reden om er klant te blijven. Ik doe mijn bestelling per e-mail en de volgende dag wordt alles netjes bij me in de garage gezet.
Het is helemaal niet zo moeilijk als het lijkt, om je maandboodschappen te plannen. Ik heb in een grijs verleden gewoon aan de hand van bewaarde kassabonnen een boodschappenlijst opgesteld, met een schatting van de hoeveelheid per maand. Die lijst verandert nauwelijks. Als ik er één keer per jaar mijn oog over laat gaan en hier en daar een kleine aanpassing doe, is het voldoende. Die lijst is mijn basisvoorraad. Eens per maand ga ik voor mijn kasten staan en kijk wat er van elk product nog is en hoeveel er dan bij moet komen, om weer op de hoeveelheid van de basisvoorraad de komen. Voorbeeld: Op de basisvoorraadlijst staat 8 potten pindakaas. Als ik de boodschappenlijst opstel, zie ik, dat er nog 2 staan. Ik zet dus op mijn boodschappenlijst: 6 potten pindakaas. Enzovoorts.
Ik hoef niet bang te zijn, dat ik bepaalde aanbiedingen mis. Ik koop namelijk bijna alles merkloos of van het Markant merk (huismerk). En dat soort producten zijn nooit in de aanbieding.
Hoewel de hoeveelheid boodschappen best groot is, hoef je echt niet over een kast van een huis te beschikken. Een kast is voldoende ;-). Alle boodschappen passen hier in twee kasten, waarvan de bovenste planken niet eens voor boodschappen gebruikt worden. Verder heb ik twee koelkasten tot mijn beschikking. Voor foto's verwijs ik naar het oude berichtbericht over mijn inkoopbeleid.
Naast de maandboodschappen bij de supermarkt blijft er nog wel het een en ander over. Ook díe boodschappen gaan voornamelijk in het groot. Drogisterij-artikelen bijvoorbeeld. Die koop ik maar eens in de zoveel maanden. Juist vandaag heb ik weer ingeslagen.
Vlees koop ik bij mijn vader, die slager is. Hij maakt meestal een partij tegelijk voor me klaar, waar ik dan een maand of twee mee toe kan. Ik heb hier een vriezer met zeven laden. Daarin bewaar ik de voorraad voor zo ongeveer drie weken. De rest ligt in de vriezer bij mijn broer (die poelier is). Meel om brood van te bakken koop ik per 50 kilo. Ook daar kan ik meestal wel zo'n maand of twee mee toe. Aardappels/groenten/fruit koop in één keer in de twee of drie weken bij de boer, zoals hier regelmatig te lezen is. Rest nog de melk: op woensdag wissel ik bij school de melkemmer met een boerin. Zij krijgt mijn lege, ik van haar een volle. Met 10 liter verse melk kom in nét niet helemaal uit. Daarom halen we op zaterdag meestal nog wat melk in de supermarkt, samen met drie liter karnemelk, die we altijd op zondag bij de broodmaaltijd hebben.
De regelmatig terugkerende inkopen heb ik zo allemaal wel gehad, geloof ik. Ook bij minder regelmatige inkopen werk ik vaak met voorraden. Denk dan aan dingen als schriften, pennen, pleisters, postzegels etc.
Zoals ik al schreef: het scheel me enorm veel tijd. Neem de maandboodschappen bij de supermarkt. Ik maak in een kwartier tijd mijn boodschappenlijst. Als alles binnen gekomen is, ben ik een uurtje bezig met alles in de kasten zetten. Ik let er dan natuurlijk op, dat de oude voorraad vooraan komt te staan en de nieuwe daarachter. Alles bij elkaar kost het boodschappen doen me dus maar vijf kwartier per maand!
Wat een lekker voorjaarsweertje hebben we deze week toch! Fijn, dat de was weer buiten kan drogen.
De huishoudknip verantwoord ik later maar weer. Ik moet nog even Leendert z'n Duits overhoren en wil nog even met Willem uitzakken op de bank.
Mijn inkoopbeleid is niet heel standaard, denk ik. Ik kom namelijk nauwelijks in de winkels. Daar heb ik zo mijn redenen voor. Het scheelt me eerst en vooral veel tijd. De tweede reden is: het scheelt geld. Als je namelijk niet in de winkels komt, kan je niets kopen ook. Zo simpel is dat.
Om te beginnen kom ik nauwelijks in de supermarkt. Al zeker meer dan tien jaar doe ik mijn boodschappen maar één keer per maand. Eerst was er een meneer uit onze gemeente, die een buurtsuper had en aan huis bezorgde. Ik bestelde per fax en alles werd keurig thuis gebracht. Toen die winkel een jaar of vijf geleden stopte, heb ik een poosje zelf de boodschappen gehaald. Dat was een behoorlijke happening. De winkel, waar ik mijn boodschappen deed, was destijds op zaterdag al om 7 uur open en dan zorgde ik, dat ik voor de deur stond. Het was dan lekker rustig en de schappen waren goed gevuld. Ik kon mijn boodschappen in drie afgeladen karretjes precies kwijt. Meestal ging één van de grotere kinderen mee, om te helpen met het karretje duwen, boodschappen op de band plaatsen, alles in dozen verpakken, naar de auto slepen en thuis uitladen. Het kostte me zo'n anderhalf uur. Op een dag zag ik een bestelbusje van een andere supermarkt rijden, waarop stond, dat ze aan huis bezorgden. Omdat ik zwanger was en het rustigaan moest doen, was dat een goede reden om er diezelfde dag eens heen te bellen. Sinds die dag worden de maandboodschappen weer keurig thuis bezorgd. Iemand uit onze gemeente werd er intussen filiaalmanager en dat geeft een extra reden om er klant te blijven. Ik doe mijn bestelling per e-mail en de volgende dag wordt alles netjes bij me in de garage gezet.
Het is helemaal niet zo moeilijk als het lijkt, om je maandboodschappen te plannen. Ik heb in een grijs verleden gewoon aan de hand van bewaarde kassabonnen een boodschappenlijst opgesteld, met een schatting van de hoeveelheid per maand. Die lijst verandert nauwelijks. Als ik er één keer per jaar mijn oog over laat gaan en hier en daar een kleine aanpassing doe, is het voldoende. Die lijst is mijn basisvoorraad. Eens per maand ga ik voor mijn kasten staan en kijk wat er van elk product nog is en hoeveel er dan bij moet komen, om weer op de hoeveelheid van de basisvoorraad de komen. Voorbeeld: Op de basisvoorraadlijst staat 8 potten pindakaas. Als ik de boodschappenlijst opstel, zie ik, dat er nog 2 staan. Ik zet dus op mijn boodschappenlijst: 6 potten pindakaas. Enzovoorts.
Ik hoef niet bang te zijn, dat ik bepaalde aanbiedingen mis. Ik koop namelijk bijna alles merkloos of van het Markant merk (huismerk). En dat soort producten zijn nooit in de aanbieding.
Hoewel de hoeveelheid boodschappen best groot is, hoef je echt niet over een kast van een huis te beschikken. Een kast is voldoende ;-). Alle boodschappen passen hier in twee kasten, waarvan de bovenste planken niet eens voor boodschappen gebruikt worden. Verder heb ik twee koelkasten tot mijn beschikking. Voor foto's verwijs ik naar het oude berichtbericht over mijn inkoopbeleid.
Naast de maandboodschappen bij de supermarkt blijft er nog wel het een en ander over. Ook díe boodschappen gaan voornamelijk in het groot. Drogisterij-artikelen bijvoorbeeld. Die koop ik maar eens in de zoveel maanden. Juist vandaag heb ik weer ingeslagen.
Vlees koop ik bij mijn vader, die slager is. Hij maakt meestal een partij tegelijk voor me klaar, waar ik dan een maand of twee mee toe kan. Ik heb hier een vriezer met zeven laden. Daarin bewaar ik de voorraad voor zo ongeveer drie weken. De rest ligt in de vriezer bij mijn broer (die poelier is). Meel om brood van te bakken koop ik per 50 kilo. Ook daar kan ik meestal wel zo'n maand of twee mee toe. Aardappels/groenten/fruit koop in één keer in de twee of drie weken bij de boer, zoals hier regelmatig te lezen is. Rest nog de melk: op woensdag wissel ik bij school de melkemmer met een boerin. Zij krijgt mijn lege, ik van haar een volle. Met 10 liter verse melk kom in nét niet helemaal uit. Daarom halen we op zaterdag meestal nog wat melk in de supermarkt, samen met drie liter karnemelk, die we altijd op zondag bij de broodmaaltijd hebben.
De regelmatig terugkerende inkopen heb ik zo allemaal wel gehad, geloof ik. Ook bij minder regelmatige inkopen werk ik vaak met voorraden. Denk dan aan dingen als schriften, pennen, pleisters, postzegels etc.
Zoals ik al schreef: het scheel me enorm veel tijd. Neem de maandboodschappen bij de supermarkt. Ik maak in een kwartier tijd mijn boodschappenlijst. Als alles binnen gekomen is, ben ik een uurtje bezig met alles in de kasten zetten. Ik let er dan natuurlijk op, dat de oude voorraad vooraan komt te staan en de nieuwe daarachter. Alles bij elkaar kost het boodschappen doen me dus maar vijf kwartier per maand!
Wat een lekker voorjaarsweertje hebben we deze week toch! Fijn, dat de was weer buiten kan drogen.
De huishoudknip verantwoord ik later maar weer. Ik moet nog even Leendert z'n Duits overhoren en wil nog even met Willem uitzakken op de bank.
dinsdag 2 maart 2010
Creativiteit
Zaterdag moeten de maandboodschappen weer binnenkomen. In de laatste week, voordat de nieuwe voorraad binnenkomt, zijn er hier en daar altijd wat dingen die op, of bijna op, zijn. Ter verklaring roep ik dan:"Ja, jongens, Schraalhans is weer keukenmeester!" We komen nooit iets tekort, maar vaak moet ik nog wel enige creativiteit aan de dag leggen, om tekorten te camoufleren.
Deze maand zit ik krap in het vet, om het zo maar eens te zeggen :-). Ik bedoel: de halvarine voor op brood is bijna op, de margarine om te bakken en te braden is bijna op, de zonnebloemolie schiet al op en er is nog maar een klein kluitje roomboter.
Ik heb daarom een planning gemaakt, om precies uit te kunnen komen tot zaterdag. Ik heb daarbij uiteraard gekozen voor gerechten met weinig vet.
Voor de koekjes, die ik vandaag bakte, gebruikte ik voor de helft margarine en voor de helft boter. Met die doos koekjes doe ik tot D.V. vrijdag. Voor vrijdagavond bak ik meestal wat lekkers. Ik bak dan een lazywife-cake. Daarin gaan maar 7 eetlepels zonnebloemolie. Ook in het nog te bakken brood gebruik ik zonnebloemolie. Dat is wat betreft koek en brood.
Ik dacht na over het vet, wat ik nodig heb bij het bereiden van de warme maaltijd. Vanmiddag braadde ik een rollade in een half pakje margarine en vulde de hoeveelheid jus aan met een restje van gisteren. Morgen ga ik nasi koken en bak dan wat kip of wat varkensvlees in een beetje zonnebloemolie. Donderdag wil ik hachee maken. Daarbij heb ik genoeg aan een half pakje margarine. En vrijdag staat er een preischotel op de planning. Daarin gaat rul gebakken gehakt, wat nauwelijks vet behoeft.
Rest nog de planning voor het vet op de boterham. Vandaag heb ik daarop bezuinigd door kaaskorstjes te bakken. Daarvoor legde ik de verzamelde boterhamkapjes met de korst naar boven in een tefal koekenpan. Ik strooide er geraspte kaas over en liet de kapjes onder een deksel zachtjes bruin worden en de kaas smelten. Ik heb nu nog ongeveer twee potten halvarine. Dat lijkt heel wat. Maar in ons ruimschoots brood etende gezin, smeer je die zó weg. Voor nood (die vast niet erg gevonden wordt!) is er dan nog een half pakje roomboter én ik heb nog een dikke liter melkroom, waar nog wel een kluitje boter van gekarnd kan worden.
Het geeft me een fijn gevoel, om zo tóch weer met de voorraad uit te komen, zonder dat ik tussendoor hoef bij te kopen.
Wat is verder op is: sandwichspread en vleeswaren. Maar die zijn gemakkelijk vervangbaar door iets anders. Voor morgenochtend is er verse, zelfgemaakte rauwkost (radijs, bosui, appel, rozijnen en een pietsie rode kool). Verder maak ik eiersalade, want eieren zijn er ook nog voldoende. We hebben dan, samen met de kaas, die er ook nog is, genoeg hartigs voor op brood.
De huishoudknip is na zaterdag nog niet open geweest. Maar dat is stilte voor de storm :-)
Deze maand zit ik krap in het vet, om het zo maar eens te zeggen :-). Ik bedoel: de halvarine voor op brood is bijna op, de margarine om te bakken en te braden is bijna op, de zonnebloemolie schiet al op en er is nog maar een klein kluitje roomboter.
Ik heb daarom een planning gemaakt, om precies uit te kunnen komen tot zaterdag. Ik heb daarbij uiteraard gekozen voor gerechten met weinig vet.
Voor de koekjes, die ik vandaag bakte, gebruikte ik voor de helft margarine en voor de helft boter. Met die doos koekjes doe ik tot D.V. vrijdag. Voor vrijdagavond bak ik meestal wat lekkers. Ik bak dan een lazywife-cake. Daarin gaan maar 7 eetlepels zonnebloemolie. Ook in het nog te bakken brood gebruik ik zonnebloemolie. Dat is wat betreft koek en brood.
Ik dacht na over het vet, wat ik nodig heb bij het bereiden van de warme maaltijd. Vanmiddag braadde ik een rollade in een half pakje margarine en vulde de hoeveelheid jus aan met een restje van gisteren. Morgen ga ik nasi koken en bak dan wat kip of wat varkensvlees in een beetje zonnebloemolie. Donderdag wil ik hachee maken. Daarbij heb ik genoeg aan een half pakje margarine. En vrijdag staat er een preischotel op de planning. Daarin gaat rul gebakken gehakt, wat nauwelijks vet behoeft.
Rest nog de planning voor het vet op de boterham. Vandaag heb ik daarop bezuinigd door kaaskorstjes te bakken. Daarvoor legde ik de verzamelde boterhamkapjes met de korst naar boven in een tefal koekenpan. Ik strooide er geraspte kaas over en liet de kapjes onder een deksel zachtjes bruin worden en de kaas smelten. Ik heb nu nog ongeveer twee potten halvarine. Dat lijkt heel wat. Maar in ons ruimschoots brood etende gezin, smeer je die zó weg. Voor nood (die vast niet erg gevonden wordt!) is er dan nog een half pakje roomboter én ik heb nog een dikke liter melkroom, waar nog wel een kluitje boter van gekarnd kan worden.
Het geeft me een fijn gevoel, om zo tóch weer met de voorraad uit te komen, zonder dat ik tussendoor hoef bij te kopen.
Wat is verder op is: sandwichspread en vleeswaren. Maar die zijn gemakkelijk vervangbaar door iets anders. Voor morgenochtend is er verse, zelfgemaakte rauwkost (radijs, bosui, appel, rozijnen en een pietsie rode kool). Verder maak ik eiersalade, want eieren zijn er ook nog voldoende. We hebben dan, samen met de kaas, die er ook nog is, genoeg hartigs voor op brood.
De huishoudknip is na zaterdag nog niet open geweest. Maar dat is stilte voor de storm :-)
zaterdag 27 februari 2010
Druilerige vakantie
Wat een druilerige vakantieweek was het! De kinderen hebben veel binnen gezeten. De spelletjeskast is behoorlijk overhoop gehaald. En verder hebben we typische binnen-vakantie-activiteiten gedaan.
Noa, Maria's vriendin (en nichtje), logeerde twee nachtjes. Ze spelen altijd zo leuk met elkaar. Ze waren donderdag naar een kasteel geweest en daar hadden ze behoorlijk wat prinsesseninspiratie opgedaan :-). Ze hebben twee dagen in prinsessenjurken gelopen.
Vanmorgen mochten ze koekjes bakken. Samen met Maaike en Jan. Ze hebben mooie koekjes gemaakt en die later versierd met gekleurd glazuur.
Willem gaf intussen bandenplakles. Het is een klusje wat nooit echt een hobby zal worden, denk ik.
Koos heeft met drie vriendjes soldaatje gespeeld. Maar halverwege de middag kwamen de vier stoere soldaten dik bemodderd aan de achterdeur. Ze wilden niet meer buiten spelen. Ze hebben een spel gedaan en op de computer van Hans 'gezeten'.
Al met al is de vakantie toch weer omgevlogen. D.V. volgende week zal ik het druk hebben met het opruimen van alle rommel.
Vandaag was er alwéér een financiële tegenvaller. Weliswaar niet een heel grote, maar met die 20 euro die het me kostte, had ik wel leukere dingen kunnen doen. Ik had mijn computer ter reparatie aangeboden bij de leverancier. Hij laadde niet goed meer op. Er was gebeld, dat ik hem weer kon ophalen. Trijnie had hem opgehaald. Maar toen ik vol verwachting de stekker in het stopcontact deed, laadde hij nog steeds niet op! Ik baalde er best wel van. Er was een nieuwe accu in gegaan. Daar kon het dus niet aan liggen. Ik dacht daarom, dat het weleens een kapotte adapter zou kunnen zijn. Vanmiddag zijn we opnieuw naar de leverancier gegaan. Ze hoorden mijn verhaal aan en haalden een apparaat om de adapter uit te testen. Inderdaad! Die was kapot. En, helaas pindakaas, krijg je op een adapter maar een half jaar garantie. Ze konden de kapotte adapter terugsturen naar HP, maar dat zou nogal kostbaar zijn. Ik kon beter een universele adapter kopen. Dat heb ik maar gedaan: 20 euro :-(. Maar goed, ik kan weer fijn op m'n eigen laptop werken!
Vanmiddag zijn we ook nog even naar de boer geweest. De komende week staat er in elk geval prei en andijvie op het menu. Lekker! En morgen hebben we aardbeien, wat wel heel lekker is, maar wat eigenlijk helemaal niet zou mogen in de winter.
Dan de huishoudknip. Die heeft aardig geklapperd. Er ging uit:
5 euro voor 10 liter boerenmelk. Aardappels, groenten, fruit en eieren: 25 euro. Een adapter voor mijn laptop: 20 euro. Een nieuwe fietspomp: 7 euro. Krat bier: 6,50. Kom ik op een totaalbedrag sinds 15 februari van: 486,94
Noa, Maria's vriendin (en nichtje), logeerde twee nachtjes. Ze spelen altijd zo leuk met elkaar. Ze waren donderdag naar een kasteel geweest en daar hadden ze behoorlijk wat prinsesseninspiratie opgedaan :-). Ze hebben twee dagen in prinsessenjurken gelopen.
Vanmorgen mochten ze koekjes bakken. Samen met Maaike en Jan. Ze hebben mooie koekjes gemaakt en die later versierd met gekleurd glazuur.
Willem gaf intussen bandenplakles. Het is een klusje wat nooit echt een hobby zal worden, denk ik.
Koos heeft met drie vriendjes soldaatje gespeeld. Maar halverwege de middag kwamen de vier stoere soldaten dik bemodderd aan de achterdeur. Ze wilden niet meer buiten spelen. Ze hebben een spel gedaan en op de computer van Hans 'gezeten'.
Al met al is de vakantie toch weer omgevlogen. D.V. volgende week zal ik het druk hebben met het opruimen van alle rommel.
Vandaag was er alwéér een financiële tegenvaller. Weliswaar niet een heel grote, maar met die 20 euro die het me kostte, had ik wel leukere dingen kunnen doen. Ik had mijn computer ter reparatie aangeboden bij de leverancier. Hij laadde niet goed meer op. Er was gebeld, dat ik hem weer kon ophalen. Trijnie had hem opgehaald. Maar toen ik vol verwachting de stekker in het stopcontact deed, laadde hij nog steeds niet op! Ik baalde er best wel van. Er was een nieuwe accu in gegaan. Daar kon het dus niet aan liggen. Ik dacht daarom, dat het weleens een kapotte adapter zou kunnen zijn. Vanmiddag zijn we opnieuw naar de leverancier gegaan. Ze hoorden mijn verhaal aan en haalden een apparaat om de adapter uit te testen. Inderdaad! Die was kapot. En, helaas pindakaas, krijg je op een adapter maar een half jaar garantie. Ze konden de kapotte adapter terugsturen naar HP, maar dat zou nogal kostbaar zijn. Ik kon beter een universele adapter kopen. Dat heb ik maar gedaan: 20 euro :-(. Maar goed, ik kan weer fijn op m'n eigen laptop werken!
Vanmiddag zijn we ook nog even naar de boer geweest. De komende week staat er in elk geval prei en andijvie op het menu. Lekker! En morgen hebben we aardbeien, wat wel heel lekker is, maar wat eigenlijk helemaal niet zou mogen in de winter.
Dan de huishoudknip. Die heeft aardig geklapperd. Er ging uit:
5 euro voor 10 liter boerenmelk. Aardappels, groenten, fruit en eieren: 25 euro. Een adapter voor mijn laptop: 20 euro. Een nieuwe fietspomp: 7 euro. Krat bier: 6,50. Kom ik op een totaalbedrag sinds 15 februari van: 486,94
donderdag 25 februari 2010
Lang
Meestal vliegen de dagen om. Dan heb je het gevoel alsof de tijd als zand door je handen glipt. Maar af en toe heb je zo'n dag, die zó boordevol indrukken is, dat hij LANG duurt. Zo'n dag was gisteren. Toen we gisterenavond om kwart over 11 thuis kwamen, had ik het idee, alsof ik een week met vakantie was geweest. Heerlijk toch?
Zoals ik al schreef, was het de bedoeling om voor een kachel op stap te gaan. We hadden een e-mail gestuurd naar het bedrijf waar we ons wilden laten informeren. Maar helaas was daar in verband met een beurs niemand aanwezig. Jammer, maar nu moet de kacheljacht maar even wachten.
We moesten dus op het laatste moment onze plannen wijzigen. We brachten eerst Koos naar mijn zus in Dordrecht en besloten meteen door te rijden naar de Biesbosch, om daar een bakkie koffie te drinken. Intussen overlegden we, wat we zouden gaan doen. Een stad? Een markt? Strand? Bos? Willem had wel een idee. Hij had het er pas al eens over gehad. Als kind is hij ooit met zijn oma naar de Deltawerken gaan kijken. Hij wist nog dat hij met de bus mee ging, en dat er zo'n zwartwitfilm werd vertoond over de in aanbouw zijnde Deltawerken. Hij vroeg zich af, of zoiets er nog zou zijn (behalve Neeltje Jans dan). Ik vertelde, dat ik wist, dat ze bezig zijn met de aanleg van de Tweede Maasvlakte. Wie weet zou daar wel zo'n informatiecentrum zijn.
Op de bonnefooi reden we naar de Maasvlakte. We zagen daar van alles, maar geen infocentrum en daarom stapten we ergens uit, om een eind te wandelen. Lekker de wind door de haren en genieten van de zee. En daarna nog maar weer een bakkie koffie en een stapeltje boterhammen :-).
Op de terugweg besloten we toch even te gaan kijken, naar iets wat werd aangeduid met Futureland. En dat was helemaal raak. Een werkelijk schitterend informatiecentrum, waar echt van alles is te zien over de aanleg van de Tweede Maasvlakte. We raakten steeds dieper onder de indruk van de 3 1/2 kilometer land, die zomaar aan de kust geplakt wordt! Het is toch eigenlijk onvoorstelbaar, dat dat allemaal kan.
Op de eerste verdieping hadden we een prachtig uitzicht op de schepen, die aan het zand opspuiten waren. Er stonden verrekijkers om alles nog beter te kunnen zien en tot onze verrassing zagen we een groep van 12 zeehonden op de opgespoten zandplaat liggen. Wat leuk! We gaan hier vast nog een keer met de kinderen heen. Echt een aanrader! (En nog gratis ook).
We dronken ons laatste bakkie koffie uit de thermoskan, aten de laatste boterhammen op en reden nog wat rond. Even gekeken bij strand Slufter, even gestopt bij een motorcrossplaats en uiteindelijk koers gezet naar Brielle. Daar hebben we zomaar wat door het stadje geboemeld. Ik had nog een mazzeltje. Ik was al een tijdje op zoek naar nieuwe laarzen. Die ik nu heb, zijn zó versleten, dat ze het repareren niet meer waard zijn. Ik heb er dan ook in zo'n vijf jaar tijd heel wat kilometers op gelopen! Nu liep ik tegen een paar prachtige, leren laarzen aan voor maar 25 euro. Ik ben er superblij mee.
Intussen werd het tijd om langzamerhand naar Alblasserdam terug te gaan. We hadden daar om kwart over 7 afgesproken bij De Wachter, voor het familiediner. Onderweg maakten we een stop bij Ikea Barendrecht. Ik had de thermoskan met tomatensoep thuis laten staan. En we waren zó flauw, dat we toch echt even iets hartigs nodig hadden. Nu zijn we, denk ik, in geen vijf jaar bij Ikea geweest en we waren toch wel lichtelijk beduusd over het gekrioel daar. Ongelofelijk, zo'n bijenkorf. We wilden heel simpel koffie met een saucijzenbroodje, maar die waren op. We kozen voor soep. Ook de champignonsoep was op. Maar tomatensoep was er wél. Oké, we vonden het allang goed. Soep gegeten en op zoek naar de uitgang. Natuurlijk moet je dan de halve winkel door en hopen ze, dat je wat koopt. En dat is ze gelukt, die marketingmensen van Ikea ;-). Honderd theelichten voor 2,79. Die waren juist op, dus dat kwam mooi uit.
Bij de Wachter was het super. Het is altijd erg gezellig, zo met z'n achten tafelen. En als dan ook het eten voortreffelijk is, de bediening aardig én het is heerlijk warm, dan is het voor 100 procent geslaagd. We hebben vier uur lang getafeld!
Ik laad altijd helemaal op van zo'n dag. Ik heb weer volop nieuwe moed, inzichten, inspiratie. Af en toe moet je zoiets echt doen, om je batterijen op te laden.
Financieel volgt de ene tegenslag momenteel op de andere. Hadden we eerst al een kapotte wasmachine, een zoek geraakte fiets en een flinke schadepost aan een grote lekkage, vandaag belde de garage met slecht nieuws. Mijn auto kan niet meer worden gerepareerd. De kosten van reparatie zouden de waarde ver overstijgen. Nu moet er dus een andere auto komen :-(. Ik hoop echt, dat dat voorlopig het laatste is. We schrapen over de bodem van onze schatkist. Maar gelukkig zijn het tegenslagen van materiële aard. Hoe vervelend ook.
Ik werk meteen de verantwoording van de huishoudknip maar even bij:
Extra boodschappen voor Trijnies feestje: 22,85. Hiervoor kochten we: Monchoutaartmix, Kwarktaartmix, 4 pakjes margarine, blikje vlaaivulling, bus slagroom, 2 flessen rosé, pakje roomkaas, 2 pakjes zalmfilet, pak tortilla's.
Een partijtje hamburgers, wat me door een plaatselijke winkel voor de halve prijs werd aangeboden, omdat ze op de datum waren: 44,80. Een aanbieding koeken: 7 pakken voor 5 euro. Een paar leren laarzen voor mezelf: 25,00. Twee soep bij Ikea: 3,90. Theelichtjes 2,79. Kan melk: 0,95. En vandaag mochten Leendert en Hans een dagje naar het zwembad: 7,80 Totaal zit ik nu sinds 15 februari op: 423,44
Zoals ik al schreef, was het de bedoeling om voor een kachel op stap te gaan. We hadden een e-mail gestuurd naar het bedrijf waar we ons wilden laten informeren. Maar helaas was daar in verband met een beurs niemand aanwezig. Jammer, maar nu moet de kacheljacht maar even wachten.
We moesten dus op het laatste moment onze plannen wijzigen. We brachten eerst Koos naar mijn zus in Dordrecht en besloten meteen door te rijden naar de Biesbosch, om daar een bakkie koffie te drinken. Intussen overlegden we, wat we zouden gaan doen. Een stad? Een markt? Strand? Bos? Willem had wel een idee. Hij had het er pas al eens over gehad. Als kind is hij ooit met zijn oma naar de Deltawerken gaan kijken. Hij wist nog dat hij met de bus mee ging, en dat er zo'n zwartwitfilm werd vertoond over de in aanbouw zijnde Deltawerken. Hij vroeg zich af, of zoiets er nog zou zijn (behalve Neeltje Jans dan). Ik vertelde, dat ik wist, dat ze bezig zijn met de aanleg van de Tweede Maasvlakte. Wie weet zou daar wel zo'n informatiecentrum zijn.
Op de bonnefooi reden we naar de Maasvlakte. We zagen daar van alles, maar geen infocentrum en daarom stapten we ergens uit, om een eind te wandelen. Lekker de wind door de haren en genieten van de zee. En daarna nog maar weer een bakkie koffie en een stapeltje boterhammen :-).
Op de terugweg besloten we toch even te gaan kijken, naar iets wat werd aangeduid met Futureland. En dat was helemaal raak. Een werkelijk schitterend informatiecentrum, waar echt van alles is te zien over de aanleg van de Tweede Maasvlakte. We raakten steeds dieper onder de indruk van de 3 1/2 kilometer land, die zomaar aan de kust geplakt wordt! Het is toch eigenlijk onvoorstelbaar, dat dat allemaal kan.
Op de eerste verdieping hadden we een prachtig uitzicht op de schepen, die aan het zand opspuiten waren. Er stonden verrekijkers om alles nog beter te kunnen zien en tot onze verrassing zagen we een groep van 12 zeehonden op de opgespoten zandplaat liggen. Wat leuk! We gaan hier vast nog een keer met de kinderen heen. Echt een aanrader! (En nog gratis ook).
We dronken ons laatste bakkie koffie uit de thermoskan, aten de laatste boterhammen op en reden nog wat rond. Even gekeken bij strand Slufter, even gestopt bij een motorcrossplaats en uiteindelijk koers gezet naar Brielle. Daar hebben we zomaar wat door het stadje geboemeld. Ik had nog een mazzeltje. Ik was al een tijdje op zoek naar nieuwe laarzen. Die ik nu heb, zijn zó versleten, dat ze het repareren niet meer waard zijn. Ik heb er dan ook in zo'n vijf jaar tijd heel wat kilometers op gelopen! Nu liep ik tegen een paar prachtige, leren laarzen aan voor maar 25 euro. Ik ben er superblij mee.
Intussen werd het tijd om langzamerhand naar Alblasserdam terug te gaan. We hadden daar om kwart over 7 afgesproken bij De Wachter, voor het familiediner. Onderweg maakten we een stop bij Ikea Barendrecht. Ik had de thermoskan met tomatensoep thuis laten staan. En we waren zó flauw, dat we toch echt even iets hartigs nodig hadden. Nu zijn we, denk ik, in geen vijf jaar bij Ikea geweest en we waren toch wel lichtelijk beduusd over het gekrioel daar. Ongelofelijk, zo'n bijenkorf. We wilden heel simpel koffie met een saucijzenbroodje, maar die waren op. We kozen voor soep. Ook de champignonsoep was op. Maar tomatensoep was er wél. Oké, we vonden het allang goed. Soep gegeten en op zoek naar de uitgang. Natuurlijk moet je dan de halve winkel door en hopen ze, dat je wat koopt. En dat is ze gelukt, die marketingmensen van Ikea ;-). Honderd theelichten voor 2,79. Die waren juist op, dus dat kwam mooi uit.
Bij de Wachter was het super. Het is altijd erg gezellig, zo met z'n achten tafelen. En als dan ook het eten voortreffelijk is, de bediening aardig én het is heerlijk warm, dan is het voor 100 procent geslaagd. We hebben vier uur lang getafeld!
Ik laad altijd helemaal op van zo'n dag. Ik heb weer volop nieuwe moed, inzichten, inspiratie. Af en toe moet je zoiets echt doen, om je batterijen op te laden.
Financieel volgt de ene tegenslag momenteel op de andere. Hadden we eerst al een kapotte wasmachine, een zoek geraakte fiets en een flinke schadepost aan een grote lekkage, vandaag belde de garage met slecht nieuws. Mijn auto kan niet meer worden gerepareerd. De kosten van reparatie zouden de waarde ver overstijgen. Nu moet er dus een andere auto komen :-(. Ik hoop echt, dat dat voorlopig het laatste is. We schrapen over de bodem van onze schatkist. Maar gelukkig zijn het tegenslagen van materiële aard. Hoe vervelend ook.
Ik werk meteen de verantwoording van de huishoudknip maar even bij:
Extra boodschappen voor Trijnies feestje: 22,85. Hiervoor kochten we: Monchoutaartmix, Kwarktaartmix, 4 pakjes margarine, blikje vlaaivulling, bus slagroom, 2 flessen rosé, pakje roomkaas, 2 pakjes zalmfilet, pak tortilla's.
Een partijtje hamburgers, wat me door een plaatselijke winkel voor de halve prijs werd aangeboden, omdat ze op de datum waren: 44,80. Een aanbieding koeken: 7 pakken voor 5 euro. Een paar leren laarzen voor mezelf: 25,00. Twee soep bij Ikea: 3,90. Theelichtjes 2,79. Kan melk: 0,95. En vandaag mochten Leendert en Hans een dagje naar het zwembad: 7,80 Totaal zit ik nu sinds 15 februari op: 423,44
woensdag 24 februari 2010
Veel of weinig, appels met peren
Als er door iemand een bedrag wordt genoemd, wat er voorhanden is om uit te geven, kunnen we daar een mening over hebben: het is veel, of het is weinig. Vaak vorm je zo'n mening, door de situatie van de ander 'om te rekenene' naar die van jezelf. Toch moet je dan oppassen, dat je geen appels met peren vergelijkt. Dat gebeurt maar al te gemakkelijk. Onze levensomstandigheden zijn vaak zó verschillend, dat een vergelijking bijna altijd mank gaat. Hebben we kleine kinderen, dan hebben we misschien een relatief groot budget nodig voor oppas. Hebben we veel kinderen, dan hebben we misschien hulp in de huishouding nodig. Hebben we een grote familie, dan zijn er vaak (verjaardags)feestjes, waarbij een kadootje wel aardig is. Hebben we dieren, dan moeten we rekening houden met dierenartskosten. Een kind (of dier) wat ziek is, heeft wellicht speciale (dure) dieetvoeding nodig. Iemand met een tuin, geeft geld uit aan die tuin, terwijl iemand op een flat zulke onkosten niet heeft. De één is handig met naald en draad en kan voor een habbekrats leuke kleding maken. De ander is handig met schaar en tondeuze en spaart een vermogen aan kapperskosten uit. Hoe dan ook: we kunnen onze eurootjes maar één keer uitgeven en ik denk, dat de meeste mensen dat op een zo verantwoord mogelijke manier doen. Ik denk niet dat er één manier is. Ieder zoekt een manier, die het best bij hem of haar en de omstandigheden past.
Ik laat hier niet zien hoe het wel of niet moet. Ik laat alleen een (mijn) manier zien. Dat is ook, omdat mensen daar om vroegen. Ik maak mijn eigen keuzes. Ik zie het absoluut niet zitten, om de haren van de kinderen zelf te knippen. Laat mij dan maar brood bakken. Dit soort keuzes wil ik hier wel delen. Maar ik voel me toch ook een beetje kwetsbaar hierin. Ik doe het daarom ook maar voor één maand. Wellicht zijn er toch wel weer mensen, die ideeën opdoen. Ook van de reacties valt vaak veel te leren (vind ik).
Zelf ben ik niet echt een cijfertjesmens. Ik heb het al zó vaak geprobeerd, om alle uitgaven netjes te noteren in een kasboek. Maar altijd weer strandde dat na een aantal weken of maanden. Daarom ben ik daar op een gegeven moment mee gestopt. Ik wéét gewoon wat mijn aanvaardbare genoegpunt is. Dat is voor mij die 1250 euro. Ik wil het daar gewoon mee redden. Ik doe er mezelf, m'n gezin en een ander niet mee tekort. En het vergt de nodige creativiteit van me, wat goed voor me is.
Vanavond vierde Trijnie haar verjaardag. Het was reuze gezellig. Veel jongelui. Trijnie had zelf een lekkere appeltaart gebakken (en ik maakte er op haar verzoek een kwarktaart en een monchoutaart bij). Ze had vanmiddag, toen ik naar Elspeet heen en weer reed om Leendert en Koos weer op te halen, allemaal lekkere hapjes klaargemaakt. De kamer was keurig netjes en overal stonden kaarsen klaar om aan te steken. Gezellig hoor!
Morgen gaan Willem en ik een dagje uit. Trijnie is de hele week vrij en zij wilde wel oppassen. We gaan op stap voor de houtkachel. 's Avonds gaan we met mijn broer en twee zussen, schoonzus en twee zwagers uit eten. Al jarenlang leggen we iedere maand 10 euro per koppel in, om af en toe met z'n achten uit eten te gaan. Ik kijk er al helemaal naar uit!
De huishoudknip ging ook vandaag weer open. Ik spaar de 'verantwoording' maar een paar daagje op.
Ik laat hier niet zien hoe het wel of niet moet. Ik laat alleen een (mijn) manier zien. Dat is ook, omdat mensen daar om vroegen. Ik maak mijn eigen keuzes. Ik zie het absoluut niet zitten, om de haren van de kinderen zelf te knippen. Laat mij dan maar brood bakken. Dit soort keuzes wil ik hier wel delen. Maar ik voel me toch ook een beetje kwetsbaar hierin. Ik doe het daarom ook maar voor één maand. Wellicht zijn er toch wel weer mensen, die ideeën opdoen. Ook van de reacties valt vaak veel te leren (vind ik).
Zelf ben ik niet echt een cijfertjesmens. Ik heb het al zó vaak geprobeerd, om alle uitgaven netjes te noteren in een kasboek. Maar altijd weer strandde dat na een aantal weken of maanden. Daarom ben ik daar op een gegeven moment mee gestopt. Ik wéét gewoon wat mijn aanvaardbare genoegpunt is. Dat is voor mij die 1250 euro. Ik wil het daar gewoon mee redden. Ik doe er mezelf, m'n gezin en een ander niet mee tekort. En het vergt de nodige creativiteit van me, wat goed voor me is.
Vanavond vierde Trijnie haar verjaardag. Het was reuze gezellig. Veel jongelui. Trijnie had zelf een lekkere appeltaart gebakken (en ik maakte er op haar verzoek een kwarktaart en een monchoutaart bij). Ze had vanmiddag, toen ik naar Elspeet heen en weer reed om Leendert en Koos weer op te halen, allemaal lekkere hapjes klaargemaakt. De kamer was keurig netjes en overal stonden kaarsen klaar om aan te steken. Gezellig hoor!
Morgen gaan Willem en ik een dagje uit. Trijnie is de hele week vrij en zij wilde wel oppassen. We gaan op stap voor de houtkachel. 's Avonds gaan we met mijn broer en twee zussen, schoonzus en twee zwagers uit eten. Al jarenlang leggen we iedere maand 10 euro per koppel in, om af en toe met z'n achten uit eten te gaan. Ik kijk er al helemaal naar uit!
De huishoudknip ging ook vandaag weer open. Ik spaar de 'verantwoording' maar een paar daagje op.
maandag 22 februari 2010
Uit de huishoudknip
Even een kort logje om de rubriek 'Uit de huishoudknip' bij te werken. Vandaag is er 150 euro uit de knip gegaan. Ik kocht hiervoor een partijtje vlees van mijn vader. Hier kan ik voorlopig wel een poos mee toe.
Iemand vroeg, of het wel klopt, dat er geen weekboodschappen genoemd werden, vorig week. Dat klopt inderdaad. Ik doe nooit weekboodschappen, maar maandboodschappen. Ik heb hierover geschreven op 24 juli 2008.
De totale uitgaven vanaf 15 februari zijn nu: 310,35
Iemand vroeg, of het wel klopt, dat er geen weekboodschappen genoemd werden, vorig week. Dat klopt inderdaad. Ik doe nooit weekboodschappen, maar maandboodschappen. Ik heb hierover geschreven op 24 juli 2008.
De totale uitgaven vanaf 15 februari zijn nu: 310,35
zaterdag 20 februari 2010
Zaterdag
Zoals beloofd, vandaag het laatste logje van deze week. Wat een heerlijke dag hebben we gehad! Het begon eigenlijk al gisterenavond, toen we in ons bed stapten, zonder dat we de wekker hoefden te zetten. Wij zijn niet zulke uitslapers, maar één dagje de vrijheid, om je niet te hoeven laten leiden door de wekker, is toch wel fijn. Het was even na achten, toen ik het welletjes vond in bed en besloot op te staan.
Op zaterdagochtend gaan we nooit met z'n allen aan de ontbijttafel. De kinderen maken die dag zelf hun ontbijt klaar. De grotere kinderen zorgen voor de kleintjes. Ze eten dan boterhammen met gesmolten kaas (uit de magnetron) of (havermout)pap. Dat gaat in etappes. We hebben er kinderen bij, die graag op tijd opstaan en er zijn er een paar bij, die liever uitslapen. We willen graag, dat iedereen uiterlijk half 10 beneden is. Willem en ik ontbijten die dag altijd samen op de bank. Ik zet dan koffie en smeer brood of maak havermout. We bladeren even de krant door en bespreken de plannen voor de dag.
Vandaag hadden we een wat ingewikkelde planning. Leendert en Koos gingen naar de logeeropvang in Elspeet. We mochten ze daar tussen 3 en 4 uur brengen. Willem vond het wel leuk, als ik zou meegaan. Maar dan konden we maar één kind meenemen, behalve Leendert en Koos. We hebben namelijk maar vijf gordels in de auto. Geertje had gisteren een goed idee geopperd: er mochten wel wat kinderen bij haar komen. Dat bleek de oplossing. Maria speelde bij Noa, Hans ging naar een vriendje en zou 's avonds bij tante A. gaan eten. Maaike, Jan en Henk gingen naar Geertje. Bleef alleen Dirk nog over. Die kon natuurlijk prima alleen thuis blijven, maar vond het eigenlijk ook wel erg leuk om naar Geertje te gaan en dat was prima.
Willem kreeg een goede ingeving. We zijn al een tijdje op zoek naar een nieuwe houtkachel, maar willen een schaap met vijf poten. We hadden er één op internet gevonden bij Het Stokertje in Epe. Dat is maar 20 auto-minuten bij Elspeet vandaan. We hadden dus een heel goede gelegenheid om daar samen even te gaan kijken, nadat we Leendert en Koos hadden weggebracht.
Toen we alles geregeld en doorgebeld hadden, gingen we nog even de zaterdagklusjes doen. Willem ging met een paar kinderen naar de bieb. Dat is eigenlijk altijd een klein feestje. Wat is er fijner dan met een flinke tas boeken thuis te komen! Ze gingen meteen nog even langs de boekwinkel, waar een bestelling klaar lag. En naar de supermarkt voor karnemelk (maar Willem nam ook een flesje wijn mee ;-) ). Inmiddels had ik de was verzorgd, de boel opgeruimd en logeertassen klaargemaakt. We lunchten met groentensoep en brood en waren klaar voor vertrek.
Alles liep volgens planning en we stonden rond 4 uur in Epe. De kachel was helaas toch niet wat we in gedachten hadden. Maar al pratend met de verkoper, zijn we toch weer een stukje informatie rijker geworden. Het is dus niet voor niets geweest.
Op de terugweg dronken we koffie langs de snelweg. Ik had een thermoskan meegenomen. Luxe om zo even met z'n tweetjes te zijn.
Om half 7 waren we weer in Streefkerk, om de kinderen bij Wim en Geertje op te halen. Ze zaten daar nog te eten. Zelf hadden we gedacht om thuis een restje preischotel op te bakken. Maar Wim was nog hard aan het patat bakken en we konden daarom meteen een vorkje mee prikken. De kinderen waren enthousiast. Ze hadden een fijne middag gehad.
Na het eten bracht ik Dirk meteen naar Papendrecht, naar de jongerenavond van onze kerk. En Willem haalde Maria op bij Noa.
Nu is alles rustig. De jongste kinderen liggen op bed. Het werk is gedaan. Alles is klaar voor de rustdag. Het zal raar zijn, morgen, met drie kinderen minder in huis.
Uit de huishoudknip:
3 euro biebgeld
20 euro voor twee bijbels
4,75 voor 3 liter karnemelk en een flesje wijn
Totale uitgaven vanaf 15 februari: 160,45
Op zaterdagochtend gaan we nooit met z'n allen aan de ontbijttafel. De kinderen maken die dag zelf hun ontbijt klaar. De grotere kinderen zorgen voor de kleintjes. Ze eten dan boterhammen met gesmolten kaas (uit de magnetron) of (havermout)pap. Dat gaat in etappes. We hebben er kinderen bij, die graag op tijd opstaan en er zijn er een paar bij, die liever uitslapen. We willen graag, dat iedereen uiterlijk half 10 beneden is. Willem en ik ontbijten die dag altijd samen op de bank. Ik zet dan koffie en smeer brood of maak havermout. We bladeren even de krant door en bespreken de plannen voor de dag.
Vandaag hadden we een wat ingewikkelde planning. Leendert en Koos gingen naar de logeeropvang in Elspeet. We mochten ze daar tussen 3 en 4 uur brengen. Willem vond het wel leuk, als ik zou meegaan. Maar dan konden we maar één kind meenemen, behalve Leendert en Koos. We hebben namelijk maar vijf gordels in de auto. Geertje had gisteren een goed idee geopperd: er mochten wel wat kinderen bij haar komen. Dat bleek de oplossing. Maria speelde bij Noa, Hans ging naar een vriendje en zou 's avonds bij tante A. gaan eten. Maaike, Jan en Henk gingen naar Geertje. Bleef alleen Dirk nog over. Die kon natuurlijk prima alleen thuis blijven, maar vond het eigenlijk ook wel erg leuk om naar Geertje te gaan en dat was prima.
Willem kreeg een goede ingeving. We zijn al een tijdje op zoek naar een nieuwe houtkachel, maar willen een schaap met vijf poten. We hadden er één op internet gevonden bij Het Stokertje in Epe. Dat is maar 20 auto-minuten bij Elspeet vandaan. We hadden dus een heel goede gelegenheid om daar samen even te gaan kijken, nadat we Leendert en Koos hadden weggebracht.
Toen we alles geregeld en doorgebeld hadden, gingen we nog even de zaterdagklusjes doen. Willem ging met een paar kinderen naar de bieb. Dat is eigenlijk altijd een klein feestje. Wat is er fijner dan met een flinke tas boeken thuis te komen! Ze gingen meteen nog even langs de boekwinkel, waar een bestelling klaar lag. En naar de supermarkt voor karnemelk (maar Willem nam ook een flesje wijn mee ;-) ). Inmiddels had ik de was verzorgd, de boel opgeruimd en logeertassen klaargemaakt. We lunchten met groentensoep en brood en waren klaar voor vertrek.
Alles liep volgens planning en we stonden rond 4 uur in Epe. De kachel was helaas toch niet wat we in gedachten hadden. Maar al pratend met de verkoper, zijn we toch weer een stukje informatie rijker geworden. Het is dus niet voor niets geweest.
Op de terugweg dronken we koffie langs de snelweg. Ik had een thermoskan meegenomen. Luxe om zo even met z'n tweetjes te zijn.
Om half 7 waren we weer in Streefkerk, om de kinderen bij Wim en Geertje op te halen. Ze zaten daar nog te eten. Zelf hadden we gedacht om thuis een restje preischotel op te bakken. Maar Wim was nog hard aan het patat bakken en we konden daarom meteen een vorkje mee prikken. De kinderen waren enthousiast. Ze hadden een fijne middag gehad.
Na het eten bracht ik Dirk meteen naar Papendrecht, naar de jongerenavond van onze kerk. En Willem haalde Maria op bij Noa.
Nu is alles rustig. De jongste kinderen liggen op bed. Het werk is gedaan. Alles is klaar voor de rustdag. Het zal raar zijn, morgen, met drie kinderen minder in huis.
Uit de huishoudknip:
3 euro biebgeld
20 euro voor twee bijbels
4,75 voor 3 liter karnemelk en een flesje wijn
Totale uitgaven vanaf 15 februari: 160,45
vrijdag 19 februari 2010
Vrijdag
Vanmorgen ging al vroeg de bel. Het was N. Zij speelde pakketdienst en kwam een tasje brengen van C. Wat een verrassing!! Er zat een prachtige jas in, die Maria zó aan kon. Nu had ik juist van de week gedacht: Wat wordt haar schooljas oud. Ze heeft hem dan ook al voor het tweede jaar aan en kreeg hem destijds tweedehands. Ze straalde helemaal van zo'n mooie jas. Dankjewel C! Ook de onderbroekjes voor Henk konden meteen in gebruik genomen worden. En het prachtige shirtje houd ik voor mezelf. Wat een fijn begin van de dag.
Ik verwachtte de loodgieters ook al vroeg. Maar die kwamen later dan ik had gedacht. Om half 10 stonden er twee op de stoep. Eén meneer, die gisteren ook geweest was, en een collega, die meer bouwkundig onderlegd was. Samen gingen ze de theorie, die gisteren bedacht was, nog eens helemaal na. Ook controleerden ze de watermeter opnieuw. Alle kranen moesten dicht en ze keken, of de meter bleef lopen. Toen sloeg de twijfel toe. Gisteren was duidelijk te zien geweest, dat de meter liep. Nu was het nauwelijks te zien. Ze kwamen erachter, dat ze gisteren de close-in boiler over het hoofd hadden gezien. Nu sloten ze die óók af, en dat gaf toch een ander beeld. Ze kwamen er niet uit. Er werd nog een derde collega bij gehaald en opnieuw begon het meten, overleggen, telefoneren en koffie drinken (met boterkoek ter ere van Trijnie's verjaardag). 't Was op den duur net zo'n droom: je wilt ergens heen, maar je komt er nooit. Ze ontdekten, dat het op Trijnie's kamer onder de vloerbedekking ook door- en doornat was. En dat verklaart haar benauwdheidsklachten en hoofdpijnklachten tot flauwvallen toe van de afgelopen maanden. Dat kind heeft in een vreselijk ongezonde omgeving geslapen!
Trijnie was inmiddels door haar vriendinnen opgehaald voor de High Tea en het weekendje weg. Ze was de hele morgen al gebeld en ge-smst door vriendinnen en ex-collega's, die haar wilden feliciteren. Ze genoot er echt van. Kaal, dat ze nu weg is. Maar het komt wel mooi uit, dat nu haar vloerbedekking zover mogelijk omgeslagen kan liggen en het raam open kan blijven. Dan kan het allemaal een beetje drogen op haar kamertje.
De mannen hadden na twee uur met z'n drieën zoeken besloten om het erop te wagen en wat tegels uit de wand van de douche weg te halen. Het was een gok. En zowaar een goede!! Inderdaad lekte daar de koudwaterleiding. En niet te zuinig ook. Wat een opluchting, dat de oorzaak eindelijk gevonden was. Petje af voor de mannen van Bouter! Ze zijn nèt zo lang door gegaan, tot ze het lek gevonden hadden. Twee mannen gingen rond half 1 weg. Eén bleef om het lek te dichten. Hij is nog wel tot half 3 bezig geweest. Nu mogen we tot dinsdag de douche niet gebruiken. Maandag, als het allemaal wat droger is, wordt de muur weer dicht gemaakt en alles royaal gekit. Die kit moet dan nog een dag drogen en daarna mogen we weer douchen. We moeten nog wel een half jaar wachten, voordat we de gipswanden kunnen gaan herstellen. Eerst moeten de wanden helemaal droog en hard zijn en de schimmels zoveel mogelijk dood. Dat wordt dus pas ná de zomer. Kunnen we nog even sparen ;-).
Het werk wat ik in mijn hoofd had, is lekker af. Vanmorgen deed mijn hulp de benedenverdieping en zelf heb ik de bovenverdieping afgemaakt. Vanmiddag heb ik de strijk weggewerkt en daarna nog wat verstelwerk gedaan. Bijna al het verstelwerk doet mijn moeder. Dat is super, want het kost veel tijd. Maar nu had ik iets, wat ik morgen wil meegeven aan Leendert, als hij naar de logeeropvang gaat. Dus dat heb ik zelf maar even gedaan. Nou ja, even, 't was toch wel een uur werk nog.
Aan het eind van de middag kwamen mijn vader en moeder nog even langs om naar de lekkage te kijken. Daarna ben ik snel de keuken in gegaan. Ik heb een flinke pan hachee gekookt en custard van boerenmelk als toetje. Lekker.
Na het eten hebben we met z'n allen snel opgeruimd. We wilden om half 8 de koffie ruiken. En dat lukte. Om kwart voor 8 zaten we aan ons vrijdagavond bakkie. De kinderen krijgen dan altijd frisdrank in plaats van aanmaaklimonade. En ik zorg ook altijd voor iets lekkers erbij. Deze keer genoten we van Leendert z'n boterkoek.
Straks komt Geertje nog even. Gisteren kregen ze het trouwalbum van de fotograaf. Het was wel lang wachten, maar het geduld werd beloond. Ik heb er al wat van gezien en dat zag er erg goed uit. Straks op ons gemakje het hele album bekijken.
Uit de huishoudknip:
50 euro voor de verjaardag van Trijnie. Ze heeft beloofd voor D.V. volgend jaar een geschenk te bedenken. Het is zo 'kaal' om geld te geven (vind ik).
40 euro huishoudelijke hulp
Totaal uitgegeven sinds 15 februari: 132,70
Ik had nog beloofd wat meer te vertellen over mijn uitgavenpatroon. Ik doe (bijna) al mijn uitgaven contant. Alleen benzine betaal ik met mijn pinpas. En soms dingen, die ik bijvoorbeeld op marktplaats koop, of parkeren met de chipknip (in Rotterdam) etc. Iedere maand doe ik 1250 euro in mijn portemonnee. Een vast deel daarvan is bestemd voor collectes/goede doelen/kerk/etc. Dat gaat in een aparte pot. Van de rest doe ik alles: de boodschappen, de kapper, kleding, schoenen, kadootjes etc. Het lijkt veel, 1250 euro, maar ik moet toch echt m'n best doen, om er mee uit te komen. Een enkele keer lukt het niet. Voor die gevallen heb ik een noodpotje, zodat ik niet in de problemen hoef te komen.
Trijnie is de enige van de kinderen, die een vaste baan en dus een salaris heeft. Een klein deel van haar salaris staat ze af als bijdrage aan de gezinsuitgaven. Wat over is gaat in tweeën. Eén deel gaat regelrecht naar haar spaarrekening. Over het andere deel mag ze vrij beschikken. Ze betaalt bijna alles zelf (en spaart voor een auto), behalve de kapper (eens per half jaar 10 euro, dus dat is niet veel) en dwarsfluitles (8 euro per week, behalve in de schoolvakanties). Ze krijgt twee keer per jaar 150 euro kleedgeld en verder ook nog 20 euro zakgeld per maand. Dat laatste gaat vervallen, nu ze een nieuwe baan heeft en (veel) meer gaat verdienen. Misschien gaat ze haar fluitles dan ook zelf betalen, maar daar gaan we het nog samen over hebben.
Als ik er aan toekom, wil ik morgen nog één keer bloggen deze week. Dan heb ik een hele week lang een beeld gegeven van mijn werkzaamheden. Hoe dan ook, het zal inmiddels wel duidelijk zijn, dat mijn werkzaamheden in geen enkel schema passen. Dat wil ik niet eens proberen, want daar krijg ik alleen maar stress van. Het minimale wat ik iedere week wil doen aan huishoudelijk werk is het hele huis stoffen en zuigen, zorgen dat op zaterdag alles netjes is voor de zondag, de was en strijk bijhouden, het sanitair schoonhouden, zorgen voor de catering, voor de administratie en voor de inkopen. Alles wat ik extra doe hangt af van de tijd die ik in die week heb en dan bepaal ik op dat moment wat het meest belangrijk is. Ik heb het moeten accepteren, dat er áltijd werk blijft liggen. Toch is dát wat ik iedere week opnieuw moeilijk vind om te aanvaarden. Dan heb ik de neiging om te kijken naar wat níet gedaan is, in plaats van naar alles wat wél gedaan is. Maar ik denk, dat er heel wat mensen zijn, die daar moeite mee hebben (?).
Ik verwachtte de loodgieters ook al vroeg. Maar die kwamen later dan ik had gedacht. Om half 10 stonden er twee op de stoep. Eén meneer, die gisteren ook geweest was, en een collega, die meer bouwkundig onderlegd was. Samen gingen ze de theorie, die gisteren bedacht was, nog eens helemaal na. Ook controleerden ze de watermeter opnieuw. Alle kranen moesten dicht en ze keken, of de meter bleef lopen. Toen sloeg de twijfel toe. Gisteren was duidelijk te zien geweest, dat de meter liep. Nu was het nauwelijks te zien. Ze kwamen erachter, dat ze gisteren de close-in boiler over het hoofd hadden gezien. Nu sloten ze die óók af, en dat gaf toch een ander beeld. Ze kwamen er niet uit. Er werd nog een derde collega bij gehaald en opnieuw begon het meten, overleggen, telefoneren en koffie drinken (met boterkoek ter ere van Trijnie's verjaardag). 't Was op den duur net zo'n droom: je wilt ergens heen, maar je komt er nooit. Ze ontdekten, dat het op Trijnie's kamer onder de vloerbedekking ook door- en doornat was. En dat verklaart haar benauwdheidsklachten en hoofdpijnklachten tot flauwvallen toe van de afgelopen maanden. Dat kind heeft in een vreselijk ongezonde omgeving geslapen!
Trijnie was inmiddels door haar vriendinnen opgehaald voor de High Tea en het weekendje weg. Ze was de hele morgen al gebeld en ge-smst door vriendinnen en ex-collega's, die haar wilden feliciteren. Ze genoot er echt van. Kaal, dat ze nu weg is. Maar het komt wel mooi uit, dat nu haar vloerbedekking zover mogelijk omgeslagen kan liggen en het raam open kan blijven. Dan kan het allemaal een beetje drogen op haar kamertje.
De mannen hadden na twee uur met z'n drieën zoeken besloten om het erop te wagen en wat tegels uit de wand van de douche weg te halen. Het was een gok. En zowaar een goede!! Inderdaad lekte daar de koudwaterleiding. En niet te zuinig ook. Wat een opluchting, dat de oorzaak eindelijk gevonden was. Petje af voor de mannen van Bouter! Ze zijn nèt zo lang door gegaan, tot ze het lek gevonden hadden. Twee mannen gingen rond half 1 weg. Eén bleef om het lek te dichten. Hij is nog wel tot half 3 bezig geweest. Nu mogen we tot dinsdag de douche niet gebruiken. Maandag, als het allemaal wat droger is, wordt de muur weer dicht gemaakt en alles royaal gekit. Die kit moet dan nog een dag drogen en daarna mogen we weer douchen. We moeten nog wel een half jaar wachten, voordat we de gipswanden kunnen gaan herstellen. Eerst moeten de wanden helemaal droog en hard zijn en de schimmels zoveel mogelijk dood. Dat wordt dus pas ná de zomer. Kunnen we nog even sparen ;-).
Het werk wat ik in mijn hoofd had, is lekker af. Vanmorgen deed mijn hulp de benedenverdieping en zelf heb ik de bovenverdieping afgemaakt. Vanmiddag heb ik de strijk weggewerkt en daarna nog wat verstelwerk gedaan. Bijna al het verstelwerk doet mijn moeder. Dat is super, want het kost veel tijd. Maar nu had ik iets, wat ik morgen wil meegeven aan Leendert, als hij naar de logeeropvang gaat. Dus dat heb ik zelf maar even gedaan. Nou ja, even, 't was toch wel een uur werk nog.
Aan het eind van de middag kwamen mijn vader en moeder nog even langs om naar de lekkage te kijken. Daarna ben ik snel de keuken in gegaan. Ik heb een flinke pan hachee gekookt en custard van boerenmelk als toetje. Lekker.
Na het eten hebben we met z'n allen snel opgeruimd. We wilden om half 8 de koffie ruiken. En dat lukte. Om kwart voor 8 zaten we aan ons vrijdagavond bakkie. De kinderen krijgen dan altijd frisdrank in plaats van aanmaaklimonade. En ik zorg ook altijd voor iets lekkers erbij. Deze keer genoten we van Leendert z'n boterkoek.
Straks komt Geertje nog even. Gisteren kregen ze het trouwalbum van de fotograaf. Het was wel lang wachten, maar het geduld werd beloond. Ik heb er al wat van gezien en dat zag er erg goed uit. Straks op ons gemakje het hele album bekijken.
Uit de huishoudknip:
50 euro voor de verjaardag van Trijnie. Ze heeft beloofd voor D.V. volgend jaar een geschenk te bedenken. Het is zo 'kaal' om geld te geven (vind ik).
40 euro huishoudelijke hulp
Totaal uitgegeven sinds 15 februari: 132,70
Ik had nog beloofd wat meer te vertellen over mijn uitgavenpatroon. Ik doe (bijna) al mijn uitgaven contant. Alleen benzine betaal ik met mijn pinpas. En soms dingen, die ik bijvoorbeeld op marktplaats koop, of parkeren met de chipknip (in Rotterdam) etc. Iedere maand doe ik 1250 euro in mijn portemonnee. Een vast deel daarvan is bestemd voor collectes/goede doelen/kerk/etc. Dat gaat in een aparte pot. Van de rest doe ik alles: de boodschappen, de kapper, kleding, schoenen, kadootjes etc. Het lijkt veel, 1250 euro, maar ik moet toch echt m'n best doen, om er mee uit te komen. Een enkele keer lukt het niet. Voor die gevallen heb ik een noodpotje, zodat ik niet in de problemen hoef te komen.
Trijnie is de enige van de kinderen, die een vaste baan en dus een salaris heeft. Een klein deel van haar salaris staat ze af als bijdrage aan de gezinsuitgaven. Wat over is gaat in tweeën. Eén deel gaat regelrecht naar haar spaarrekening. Over het andere deel mag ze vrij beschikken. Ze betaalt bijna alles zelf (en spaart voor een auto), behalve de kapper (eens per half jaar 10 euro, dus dat is niet veel) en dwarsfluitles (8 euro per week, behalve in de schoolvakanties). Ze krijgt twee keer per jaar 150 euro kleedgeld en verder ook nog 20 euro zakgeld per maand. Dat laatste gaat vervallen, nu ze een nieuwe baan heeft en (veel) meer gaat verdienen. Misschien gaat ze haar fluitles dan ook zelf betalen, maar daar gaan we het nog samen over hebben.
Als ik er aan toekom, wil ik morgen nog één keer bloggen deze week. Dan heb ik een hele week lang een beeld gegeven van mijn werkzaamheden. Hoe dan ook, het zal inmiddels wel duidelijk zijn, dat mijn werkzaamheden in geen enkel schema passen. Dat wil ik niet eens proberen, want daar krijg ik alleen maar stress van. Het minimale wat ik iedere week wil doen aan huishoudelijk werk is het hele huis stoffen en zuigen, zorgen dat op zaterdag alles netjes is voor de zondag, de was en strijk bijhouden, het sanitair schoonhouden, zorgen voor de catering, voor de administratie en voor de inkopen. Alles wat ik extra doe hangt af van de tijd die ik in die week heb en dan bepaal ik op dat moment wat het meest belangrijk is. Ik heb het moeten accepteren, dat er áltijd werk blijft liggen. Toch is dát wat ik iedere week opnieuw moeilijk vind om te aanvaarden. Dan heb ik de neiging om te kijken naar wat níet gedaan is, in plaats van naar alles wat wél gedaan is. Maar ik denk, dat er heel wat mensen zijn, die daar moeite mee hebben (?).
Abonneren op:
Posts (Atom)