maandag 7 juni 2010

Artikel uit Trouw

Op verzoek publiceer ik hier het artikel uit de Trouw van 05-06-2010. Als je erop klikt wordt het groter, zodat het leesbaar is.



Het artikel uit Trouw.

vrijdag 4 juni 2010

Wecken

Hoewel ik het van de week razend druk had met allerlei afspraken buiten de deur heb ik toch nog tijd gevonden om wat bospeen, bieten en groentenbouillon te wecken. Sommige mensen denken dat wecken betekent, dat je een hele dag kilo's groenten staat te wassen en te snijden en dat er vervolgens urenlang stoomwolken uit de keuken komen vanwege een grote, dampende weckketel. Maar dat is een vertekend beeld. Wecken kan ook best gedoseerd en gefaseerd.
Maandagochtend heb ik in een grote pan de bieten gekookt. Ik liet ze afkoelen en heb ze in de koelkast gezet.
Dinsdag was een dag die overvol was met andere bezigheden. De bieten bleven staan waar ze stonden.
Woensdag vond ik tijd om verder te gaan. Ik maakte van allerlei resten (één grote prei, wat wortels, uien, peterselie en bloemkool) en wat zout en kruiden een grote pan groentenbouillon. Intussen liet ik m'n schrapmachientje steeds met een portie gewassen en in stukken gesneden bospeen draaien, totdat de hele emmer peen geschrapt was. Daarna besloot ik om maar meteen met de bieten verder te gaan. Ik pelde de bieten en sneed ze in mooie, fijne plakken.
's Middags bracht ik in een grote pan de bospeen aan de kook en liet ze vijf minuten koken. Alles stond nu klaar om de weckketel in te gaan.
's Avonds na de vaat maakte ik de benodigde weckpotten steriel, kookte de rubberen ringen uit en maakte een zoet-zuur oplossing van 1 liter inmaakazijn en 300 gram suiker. Daarna deed ik de bieten in de potten en overgoot ze met het zoet-zuur. De worteltjes gingen in de potten en werden overgoten water en wat zout. Tenslotte goot ik ook de gezeefde groentenbouillon in de potten.
Ik deed alle potten in de weckketel, de bospeen onderop, want die moest er het langst in. De bieten en de bouillon heb ik in 30 minuten op 100 graden geweckt, de worteltje in 90 minuten.
De volgende morgen heb ik alle weckspulletje opgeruimd.
Zo kun je dus ook wecken :-).



Vandaag heb ik nog even in de tuin gewerkt. Ik had er de hele week nog geen tijd voor gehad en dat was te zien. Wat een onkruid. Ik heb de tuin nog niet helemaal schoon gekregen. Wellicht gaat dat morgen lukken. Wel heb ik nog wat zaaigoed uitgepoot. Dat stond nog steeds in de vensterbank. Nu heb ik niets meer staan en alles heeft een mooi plaatsje in de tuin gevonden. Ik heb voor het eerst tomaten gezaaid. Ik heb een soort die niet zo heel groot wordt. Volgens de verpakking worden de planten 45 cm groot. Ik heb er een paar in de tuin gezet, maar de meeste in potten en bakken. Ik ben benieuwd of het wat wordt. Voor nu ziet het er wel gezellig uit. Het verbaast me hoeveel je toch nog met een kleine tuin aan eetbaars kunt doen. Behalve de tomatenplanten heb ik hangaardbeien, twee frambozenstruiken, veel citroenmelisse, een bos munt, een bos oregano, komkommerkruid en oostindische kers. Verder staat het gezellig vol met bloemen. Ik heb nog nooit zó van m'n tuintje genoten als dit jaar.

Seintje

Zoals beloofd geef ik een seintje. Als het goed is staan we morgen in de Trouw.

donderdag 3 juni 2010

De gelukkigen

Wat een enorme belangstelling voor deze pakketten!Behalve de reacties op het blog kwamen er ook heel wat e-mailtjes en zelfs een telefoontje binnen. Voor het zomerpakket waren er 25 belangstellenden en voor het winterpakket 23. Jammer, dat er maar twee mensen blij te maken zijn. Voor degenen die er deze keer naast grijpen: niet getreurd. We blijven dit soort Weggevertjes plaatsen en wie weet heb je volgende keer geluk. Voor nu zijn de gelukkigen:

Meibloempje voor het zomerpakket
Jannie voor het winterpakket

Mailen jullie je adresgegevens maar door naar eenvoudigleven@gmail.com De pakketten worden dan naar jullie opgestuurd.

Verder bood Arianne hier en verschillende anderen per e-mail ook kleding en andere spullen te geef aan. Ik heb erover nagedacht, hoe ik dat via dit blog zou kunnen vormgeven. Het delen met anderen is wel helemaal in de geest van eenvoudig leven. Maar een blog is nu eenmaal iets anders dan een vraag- en aanbodlijst. Gelukkig werd het antwoord als op een presenteerblaadje aangeboden. Lezers van dit blog hebben een site gemaakt waar alleen gratis producten en gratis diensten worden aangeboden. Ik ga deze site hier noemen en zou het geweldig vinden als iedereen, die iets aan te bieden heeft het op deze site zou willen plaatsen! Wat een mooie gedachte om anderen op zo'n manier blij te kunnen maken. Neem maar eens een kijkje op Afhalengratis

dinsdag 1 juni 2010

Weggevertjes

Ik heb vandaag weer iets 'in de aanbieding'. Trijnie heeft haar kledingkast opgeruimd. Er is heel wat uitgekomen wat goed genoeg is voor een tweede ronde. Ik heb twee pakketten gemaakt. Het ene pakket is zomerkleding. Het andere is winterkleding. Bij de winterkleding zit ook een jas. Alle kleding is maat 34/36 of XS/S. Ik heb er fotootjes van gemaakt om een idee te geven. Wie belangstelling heeft mag aangeven voor welk pakket. Natuurlijk mag je je ook opgeven voor allebei de pakketten. Het gaat weer op dezelfde manier als de vorige weggevertjes: je kunt je opgeven via een reactie op dit bericht óf via e-mail. Vergeet niet erbij te vermelden voor welke pakket (of beide) je belangstelling hebt. DV Donderdagavond trek ik uit de belangstellenden de gelukkigen.

Het zomerpakket:



Het winterpakket:

zaterdag 29 mei 2010

Hout en handwerken

Vandaag stond de dag in het teken van hout. Tweede Pinksterdag haalde Willem een aanhangwagen vol stukken boomstam en donderdag haalden we een aanhangwagen vol afvalhout van een houtbedrijf. De stammetjes moesten worden gekloofd en het afvalhout gezaagd. Er lag een hele hoop hout op de oprit, zodat de auto daar niet kon staan. Daarom wilden we dat zo snel mogelijk weg hebben.
Voor het zagen gebruikten we tot nu toe altijd een geïmproviseerde zaagbok van aan elkaar gemaakte kratten. Maar voor de lange latten die we nu hadden leek ons dat niet gemakkelijk en niet veilig. Ze zouden kunnen wegschieten. Daarom had Willem op Marktplaats gezocht naar een goede zaagbok. Hij vond iemand in Eerbeek, die zelf prachtige, zeer solide, inklapbare zaagbokken maakt. Omdat we gisterenavond toch die kant uit moesten voor een verjaardag belde Willem of hij langs kon komen. Dat was geen enkel punt, ook al werd het wat laat op de avond. De zaagbok was helemaal naar Willem z'n wens en we besloten de investering te doen. Tenslotte is veilig werken wel wat waard.
Vandaag werd de zaagbok meteen ingewijd.



Willem heeft heel wat gezaagd en werd daarbij door een heel legertje (buur)kinderen geassisteerd. Zelf heb ik ook hard meegholpen met sjouwen en stapelen. Leendert hield zich bezig met het kloven van de stammetjes.



Al met al is er veel werk verzet. Ik denk dat we een kwart van één wintervoorraad hebben klaarliggen nu. We hopen vóór de zomervakantie alles af te hebben. Een fijn gevoel!



Deze week heb ik eindelijk ook weer eens wat gehandwerkt. Er komt de laatste tijd zo weinig van. Ik heb voor Maaike een heel romantisch zomermutsje gehaakt. Willem en Trijnie vinden er niets aan. Maar Maaike en ik houden er wel van :-). Ieder z'n meug.
Nu moet ik nog snel een paar overhemden strijken en daarna ga ik languit in een warm bad liggen. Ik ben best wat gewend, maar ik moet eerlijk zeggen: ik voel al m'n spieren van al dat gesjouw van vandaag!

Column - Weggooien is zonde

Verschillende keren is me gevraagd waar de colums te vinden zijn, die ik voor de krant schrijf. Ik schrijf één keer per vier weken een column voor het Reformatorisch Dagblad. Deze colums staan niet online. Voor degenen die nieuwsgierig zijn en het Reformatorisch Dagblad niet lezen wil ik eenmalig mijn schrijfsel hier posten. Het is het stukje wat vandaag in de krant staat. De rubriek waarvoor ik schrijf heet Mijn Geld.

Weggooien is zonde
Was het tot voor een halve eeuw geleden nog volstrekt normaal om zuinig met je spullen om te gaan, om ze lang te gebruiken en ze zo mogelijk ook nog te hergebruiken, tegenwoordig leven we in een wegwerpmaatschappij. Zuinigheid is iets waar lacherig over gedaan wordt. Spullen worden zonder nadenken korte tijd na aanschaf alweer weggegooid. Neem nu schoenen. Ik weet nog, dat er bij onze schoenmaker een poster aan de wand hing, waarop stond: Gun schoenen een tweede ronde, weggooien is zonde. Maar wie laat er nu nog schoenen repareren? In ons dorp is er zelfs geen schoenmaker meer te vinden! Nu is het, als je alleen op het geld let, vaak ook helemaal niet economisch meer om schoenen te laten repareren. De schoenen die je bij een schoenengigant koopt, kosten maar een paar tientjes. Daar spendeer je geen 30 euro aan om ze te laten verzolen. Je zou natuurlijk ervoor kunnen kiezen om voortaan dure, degelijke schoenen aan te schaffen. Schoenen die het waard zijn, om ze na verloop van tijd te laten repareren. Maar dan moet je het niet erg vinden, om enkele modes achter te lopen. Want hoe gaat dat? Het ene jaar zien we ronde neuzen, het volgende jaar zijn ze spits, het ene jaar is zwart de modekleur, het volgende jaar moet je op cognackleurige stappers lopen om niet uit de toon te vallen. Het is een dilemma. Maar gelet op mijn portemonee en op het milieu pleit ik toch voor tijdloze, stevige spullen, die gerepareerd kunnen worden en heel lang mee gaan.
Je kunt met wat creativiteit ook zelf ervoor zorgen dat je spullen niet meteen op de afvalhoop terecht komen. Kijk gewoon eens rustig of en hoe je dingen kunt repareren of hoe je ze een tweede, of derde leven kunt geven. Als voorbeeld zou ik een overhemd willen noemen. Een mooi overhemd van goed materiaal en met strakke boorden kost wel een paar duiten. Op een eenvoudige manier kun je het overhemdenleven twee tot drie keer zo lang maken. Eerst wordt het gedragen, zoals het in de winkel werd gekocht. Als na een tijdje de mouwen op de ellebogen zijn doorgesleten maak je er een overhemd met korte mouwen van. Dan kan zo'n mooi overhemd best nog één of meer zomers mee. Als het boord versleten is, zal een wat ervaren naaister er haar hand niet voor omdraaien, om dat boord te keren. Met een uurtje prutsen wordt zo de levensduur van het overhemd al snel verdubbeld. Als het overhemd dan eindelijk niet meer met goed fatsoen te dragen valt, knip je vierkante lappen uit de panden, waar je zakdoeken van maakt. De restanten stof kunnen in de poetslappenmand om nog dienst te doen bij het poetsen van koper, zilver, fiets of auto. En de afgetornde knoopjes gaan natuurlijk in de knopendoos. Weggooien is zonde.

Zonnepanelen

Laatst vroeg hier nog iemand, of wij inmiddels al zonnepanelen hadden. We hebben nu twee keer naast de subsidiepot gegrepen en op dit moment hebben we er het geld er niet (meer) voor. Die zonnepanelen zijn dus een beetje op de lange baan gezet. Misschien is het niet eens erg. De ontwikkelingen op dit gebied gaan hard. Ik heb al gelezen van panelen die veel meer rendement kunnen opleveren, dan de panelen die nu nog op de markt zijn. Ook zie je dat (langzaam maar zeker) de aanschafprijs daalt. We wachten maar op betere tijden. Het is nog wel steeds een wens van me.

Eerst gaan we voor een nieuwe houtkachel. We zijn er nog steeds niet uit welke we gaan nemen. In elk geval één die op de CV wordt aangesloten. Maar of er wel of geen oven in komt weten we nog niet. We hebben nog even de tijd om ons te oriënteren voordat het nieuwe stookseizoen zich aandient.

Het blijft belangrijk om je energieverbruik goed in de gaten te houden. Voor mij betekent dat, dat ik trouw iedere week de meterstanden opneem en zo de vinger aan de pols houd. Deze week kreeg ik de nieuwsbrief van Led it light. Zij hebben speciale Ledlampen voor in plafonières in de aanbieding. Wij hebben deze lampen een paar maanden geleden ook aangeschaft. Ze zijn echt geweldig goed. Ze hebben een mega lichtopbrengst. Dat is, omdat de lampen zo gemaakt zijn, dat ze over 360 graden licht geven.

Vandaag gaan wij verder werken aan de houtvoorraad. We gaan zagen en stapelen. Goed voor de conditie :-)

donderdag 27 mei 2010

Regelweek

Het is deze week een echte regelweek hier. Fietsen die naar de fietsenmaker moeten, schoenen naar de schoenmaker, pakjes op de post, kadootjesvoorraad aanvullen, veel opruimen, administratie bijwerken, bezoekjes afleggen enzovoorts enzovoorts. Ook was er gisteren een fotosessie met het hele gezin voor een reportage die binnenkort in de Trouw komt. Ik kom nauwelijks aan mijn normale werk toe! Er liggen nog heel wat onbeantwoorde vragen. Sorry daarvoor! Ik probeer er zo snel mogelijk tijd voor te maken. Voor nu ga ik mijn wonden likken :-). We hebben aan het eind van de middag nog weer een flinke partij brandhout opgehaald. Maar bij het uitladen heb ik me aardig bezeerd. Splinters in mijn handen, een schram op mijn been en een vermoeide rug. Ik ga lekker met mijn benen omhoog zitten :-)

maandag 24 mei 2010

Zomer en winter

Wat een heerlijke zomerse Tweede Pinksterdag was het vandaag! Al vroeg liep ik lekker m'n tuintje in om te kijken naar alles wat groeit en bloeit. Ik haalde hier en daar een onkruidje weg en knipte een paar rijpe aardbeien van mijn hangende aardbeientuin ;-).



Daarna dekte ik de ontbijttafel buiten. Zomerser kan het haast niet!

Het is geen luie Pinksterdag geworden. Eerst zijn we met z'n allen naar de kerk geweest. Daarna dronken we koffie met vlaai en maakten voorbereidingen voor de middagactiviteiten. Intussen zorgde ik voor een snelle lunch. Ik had aspergesoep gemaakt, die ik alleen nog maar hoefde op te warmen. Wat afbakstokbroodjes en zelfgemaakte kruidenboter maakten de lunch compleet. Willem had een beetje haast. Ik had zaterdag een partijtje kachelhout op Marktplaats gevonden en Willem had met die meneer afgesproken om het vanmiddag weg te komen halen. Het was echter nog wel een aardig eindje uit de buurt en Willem wilde daarom zo snel mogelijk vertrekken. Tegen tweeën zat hij in de auto, met een grote, geleende aanhanger. Hans, Koos en Henk gingen met hem mee. Hans en Koos om te helpen met sjouwen. Henk voor de gezelligheid. Eigenlijk wilde Koos gaan zwemmen, nu het zulk lekker weer was. Daarom beloofde ik hem, dat hij samen met Hans nog even ná het avondeten zou mogen gaan zwemmen.

Maaike was inmiddels al met een paar buurmeisjes vertrokken naar het Lammetjeswiel. Leendert ging met z'n neef in de boezem zwemmen. En Jan, die nog geen diploma's heeft maar ook zo graag het water in wilde, bofte. Hij mocht een paar huizen verderop bij zijn vriendje in het badje wat was opgezet. Maria had haar vriendinnetje (en nichtje) Noah gebeld, of zij kwam spelen. Maar na wat heen en weer gepraat werden de rollen omgedraaid. Maria ging naar Noah, want ze gingen een boswandeling maken. Trijnie en Dirk waren dit weekend logeren bij Wim en Geertje. En zodoende zat ik vanmiddag zomaar alléén! Nou ja, zát? Ik was lekker bezig, zeg maar. Ik heb gewassen, brood gebakken, een beetje gerommeld aan m'n nieuw opgezette wijntje en het avondeten voorbereid.

Tegen vijven kwam Willem hard toeterend aangereden. Alles was goed gegaan en hij had een mooie partij hout bij zich. Het moet alleen nog gekloofd worden. Op deze mooie zomerdag werd er al gezorgd voor de winter ;-). We hebben met elkaar de aanhangwagen uitgeladen en intussen werd er al eens gesnoven: wat eten we? Patat met gebakken zeebaars! Dat zorgde wel voor een hoeraatje.

Vanavond heb ik hoppers was bijeen vergaard. Willem heeft de kleintjes lekker afgeschrobd in bad. Wat waren ze vuil van al het buitenspelen! De basisschoolkinderen hebben morgen nog een dag vrij. Maar Willem en Trijnie moeten gewoon naar hun werk, Leendert naar school en Dirk heeft examen Wiskunde. Ik ben daarom van plan om maar gewoon vroeg aan tafel te gaan. De zomervakantie begint in deze regio vroeg en ik merk, dat er nog van alles op stapel staat voor de schoolkinderen, voordat het zover is. Maaike hoorde ik al zuchten over een werkstuk, Leendert moet een boekbespreking doen, Maria oefent hard voor haar tafeldiploma enzovoorts. We maken ons maar op voor de eindsprint!