Droog, nat, koud en warm

De afgelopen dagen hadden de bezigheden hier in huis van alles te doen met: droog, nat, koud en warm.

Droog
Enthousiast geworden door het goede resultaat van het drogen van paddestoelen, ben ik verder gegaan met m'n drogerijtje. Al een jaar of twee geleden kreeg ik van een lieve vriendin een boekje over drogen. Zij vond dat echt iets voor mij om te doen :-). Er was echter nooit iets van gekomen. De grootste hobbel was, dat dat boekje eigenlijk vooral een lofzang was op een droogapparaat. Daar had Becca het in haar reactie ook al over. Zo'n apparaat lijkt me echt wel iets! Maar ja, dat is dan wel wéér een apparaat. En daar had ik niet zo'n zin in. Nu ik zomaar per ongeluk erachter ben gekomen, hoe handig het kan zijn om voedsel te drogen, ben ik volop aan het experimenteren geslagen. Het voordeel van voedsel drogen als methode van bewaren is, dat je maar heel weinig ruimte nodig hebt, om heel veel voedsel te bewaren. Die paddestoelen in de potjes op de foto bijvoorbeeld, waren twee bakjes van 250 gram. Je kunt het voedsel lekker overzichtelijk in glazen potten bewaren en je hebt voor het bewaren geen stroom meer nodig, zoals bij een vriezer. De smaak van gedroogd voedsel blijkt bijzonder goed. Waarschijnlijk zijn er nog wel meer voordelen. En nadelen? Daar komen we vanzelf wel achter.
Ik ben begonnen met het drogen van paprika. Ik had nog wat rode paprika's die nodig verwerkt moesten worden. Mijn vriezer zit tjokvol. Dus het drogen maar eens uitgeprobeerd. Net als bij de paddestoelen legde ik de in stukjes gesneden paprika op keukenpapier op een bakplaat en zette die op de kachel.



De paprika's bleken heel wat meer vocht te bevatten dan de champignons. Het keukenpapier werd helemaal nat. Ik verving het door nieuw keukenpapier. Ook dat werd nog heel nat, maar later droogde het op, evenals de paprika. Na anderhalve dag op de kachel, was de paprika prachtig droog. Het was alleen vervelend, dat er hier en daar wat keukenpapier aan de paprika vastgekleefd zat.



Voor het volgende probeersel maakte ik daarom een soort droograampje. Heel simpel: 2 stukjes kippengaas over elkaar heen en dan op de bakplaat. Op dit droograampje kwamen 2 ananassen in schijven.



De schijven liggen inmiddels ook anderhalve dag te drogen. Nog een halve dag, schat ik, dan zullen ze helemaal droog zijn. Het begin van mijn gezonde snoepdoos.
Al heel lang heb ik het voornemen om zo'n doos te maken. Dan kunnen we de snoepconsumptie (die hier toch al niet hoog is) verder terugdringen. Soms kan het me zó tegenstaan, al die suikers, zoetstoffen, kleurstoffen en andere zooi. Ik wil gedroogd fruit en noten in de gezonde doos doen en de kinderen dan de keuze laten. Of bijvoorbeeld instellen: gezond snoepen op dinsdag en vrijdag en de andere dagen 'gewoon' snoep. Zoiets. Ik ga voorlopig nog wel even verder met drogen. Na de ananas komen er appeltjes aan de beurt :-)

Nat
Ik was ook bezig met 'nat': wijn! Ik heb gisteren de uitgebubbelde peterseliewijn en de braam-vlierwijn geheveld. Die kunnen nu op hun gemakje (verder) klaren. Ik had nog twee kilo vlierbessen in de vriezer zitten. En die lagen er behoorlijk in de weg. Ik heb niet zo'n heel grote vriezer en het is dus vaak woekeren met de ruimte. Goed idee, om nu eindelijk de appel-vlierwijn eens op te gaan zetten. Ik heb meteen gemeten hoeveel sap je uit het fruit trekt met de weck-ontsapper. Daar had al eens eerder iemand om gevraagd. Uit 5 kilo appels kwam 3 1/2 liter sap.



De recepten voor mijn wijntjes haal ik vaak van het blog van Luc. Zo gezellig, zo'n bubbelende fles bij de kachel.



Koud
En dat was het vandaag! Maar wel heerlijk. Hans, Maaike en Koos gingen vanmorgen naar de natuurclub. Er was al een mailtje gekomen, dat ze heel veel laagjes kleding moesten aantrekken en géén kaplaarzen. Goed ingepakt gingen ze vanmorgen de deur uit. Ze hebben een speurtocht gedaan en vonden het erg leuk. Na afloop was er de Nieuwjaarsbijeenkomst op de Halve Maen. Dat is een rondvaartboot die op zonneënergie vaart. Er was voor iedereen erwtensoep. Dat ging er natuurlijk prima in.
Vanmiddag hebben de kinderen zich prima op het ijs vermaakt. Zelf Wim en Geertje waren er voor hier gekomen om heerlijk op de Alblas te kunnen schaatsen.



En daarna de traditionele zaterdaghap: zelfgemaakte frieten en zelfgemaakte pindasaus.

Warm
Intussen zitten we er warmpjes bij! Lieve mensen uit onze gemeente hadden gelezen, dat we nog wel wat kachelhout konden gebruiken. En omdat ze zelf teveel hadden liggen, mocht Willem een flinke portie komen halen. Het waren balken van zo'n 2 1/2 meter en die hebben ze met elkaar in stukken gezaagd. Het houthok achter ons huis ligt nu helemaal vol. Hoe blij zijn wij!! De kachel staat lustig te branden. Van zoiets wordt je van buiten en van binnen warm.

Zuurdesembrood in de herhaling

Vanwege de vragen over zuurdesembrood en het maken van een starter zet ik hier nog even wat dingetjes op een rijtje. Eerst de vraag waarom zuurdesembrood gezonder zou zijn dan gistbrood. Het antwoord kwam ik tegen bij Speltwinkel. Aanvullende informatie kreeg ik van Toor in mijn mailbox. Zij schrijft: Er zitten minder phytaten in desembrood dan in gistbrood. Phytaten belemmeren de opname van mineralen. Er schijnt bij veel mensen een zinktekort te zijn. Hoe sneller het brood rijst (en het is in verhouding tot vroeger veel sneller geworden, door toevoegingen) hoe meer phytaten erin zitten. Een ander voordeel van desembrood zijn de melkzuurbacteriën die erin zitten. Ze zitten in veel gefermenteerde producten. Dit zijn goede bacteriën en ze zorgen voor een goede darmwerking. Desembrood is licht verteerbaar. En vooral, het is echt brood, heerlijk. Je moet goed kauwen en daardoor eet je langzamer. Dit heeft ook een goed effect op de opname van voedingsstoffen.

Om zuurdesembrood te maken moet je beetje zuurdesem hebben. Dat noem je de starter. Die starter kun je gewoon zelf maken. Als je eenmaal een goede starter hebt, dan kan die een mensenleven lang (en langer) meegaan. Er is van culturen bekend, dat een starter van generatie op generatie wordt doorgegeven.
Ik heb mijn starter gemaakt volgens de aanwijzingen die Toor geeft in haar boek "Eenvoudig gelukkig". Ik heb haar toestemming om het hier te vermelden:
In een glazen pot 1 kop magere- of halfvolle warme melk doen en daar twee eetlepels biogarde of magere yoghurt door roeren. Deksel op de pot doen en twee dagen laten staan op een warme plaats. Dan 1 grote kop volkoren meel erbij, het geheel moet dik vloeibaar zijn. Als het te dik is doet u wat water erbij. Goed roeren. Drie dagen laten staan tot u bubbeltjes ziet. Nu is de basis klaar. Echt de basis, want op den duur wordt het zuurdesem steeds beter.
Tot zover Toor.

Hoe maak ik het brood:
Ik neem 500 gram meel en 250 gram bloem (alleen meel kan ook) en doe er 1 eetlepel zout, 3 eetlepels starter en een scheutje olie en 450 ml. water bij. Ik doe alles in mijn broodbakmachine en stel die in op 'kneden'. Als het deeg gekneed is haal ik het eruit en laat het een uurtje rijzen. Daarna sla ik het deeg door, vorm het tot een bal, laat het even rusten, vorm het tot een rol en leg die in een ingevet broodbakblik. Daarna laat ik het deeg rijzen totdat ik het duidelijk boven de vorm uit zie bollen. De eerste keer duurde dat wel 24 uur. Als de starter krachtiger zal zijn, zal ook die rijstijd wel een stuk korter worden. Maar in elk geval zal het (veel) langer zijn dat bij gistbrood. Het is gewoon een geduldkwestie die hele desembroodbakkerij!Ik bak het brood in ongeveer 35 minuten in de heteluchtoven (200 graden).

De starter houd je goed door hem iedere dag een paar keer door te roeren en er regelmatig wat meel en water bij te doen. De substantie moet dik vloeibaar zijn.

Wat fijn dat het vandaag wat beter weer was. Ik heb de wassen buiten kunnen drogen, hoewel ik ze tussen de middag wel een keer moest afhalen vanwege een iets te enthousiaste bui.

Er groeit hier en daar nog iets eetbaars in m'n tuintje. De doordragende aardbeiplant draagt écht door en de cherrytomaat blijft ook maar tomaatjes voortbrengen. En een paar tomaten leken vandaag zowaar een beetje kleur te krijgen. Leuk!






Ik heb vandaag de dieren verzorgd. Het wordt een hele ménagerie zo langzamerhand. Eerst heb ik de kippen een schoon hok gegeven met lekker veel houtsnippers, waar ze zich helemaal in graven.
Daarna was de kanarie aan de beurt. Die is in de rui. Wat een veren!
En vervolgens stonden er nog 3 guppenbakken. Eén met grote, één met kleinere en één met echte jonkies. Wie o wie maak ik nu eens blij met een paar guppen??? Ik kan het niet over m'n hart verkrijgen ze door het toilet te spoelen, zoals me al door die en gene werd 'geadviseerd'. Maar het jongt maar door! Maaike gaf vanmiddag de cavia's een schoon hok. Dinsdag - dierendag :-).

Op verzoek van Hans ben ik aan het appelstroop koken. Dat is nu wel leuk met zoveel appels op voorraad. Ik heb er wel andere (rijpe) appels bij gebruikt, want met alleen de verse appels wordt de stroop veel te zuur. Appelstroop maken is niet moeilijk. Het duurt alleen heeeeeel lang en je moet echt een overschot aan appels hebben, want er gaan heel wat appels in één potje stroop! Je moet de appels eerst ontsappen. Ik doe dat in mijn Weck-ontsapper (lang leve de ontsapper!). De sap zeef je door een doek en daarna laat je het uren zachtjes inkoken tot je stroop hebt. Dat inkoken doe ik op een oliestelletje. Het staat op de kast in de kamer, zodat ik telkens even kan roeren.





Ik heb tussen de bedrijven door nog even aan m'n borduurwerk gewerkt. Ik wil proberen er iedere dag iets aan te doen. Dan komt het ooit ook eens af ;-).



Vanavond aten we heerlijk lasagne. Ik had vorige week courgettes gekregen en daar had ik al een flinke pan soep van gemaakt. Met wat er nog over wat (één joekel) heb ik een lekkere lasagnesaus gemaakt. Ik had twee grote ovenschalen vol, maar ik kreeg moppers dat het veel te weinig was :-).

Zomervakantie 2017, dag 16; oogst verwerken en blijdschap

Gisteren was ik nog even langs de groentenkraam op de markt gegaan. Ze hadden gebeld, of ik misschien interesse had in een partijtje kastanjechampignons. Ik had even een aarzeling: champignons zijn heerlijk om te drogen. Ik verkoop ook regelmatig gedroogde champignons in mijn webwinkeltje. En die zijn al best weer een tijdje uitverkocht... Zou ik?? Eigenlijk heb ik best een volgeplande week. Ja of nee? Het werd ja! Het aanbod was te verleidelijk. Zeker omdat ik zelf ook heel dol ben op paddestoelen :-).

Gisterenavond heb ik meteen al een bak soldaat gemaakt door bij de warme maaltijd gebakken champignons met uitjes te serveren. Vandaag zette ik mijn droogoventje aan het werk, om nog méér champignons te verwerken. Ik boende de champignons zorgvuldig schoon en sneed ze in niet al te dunne plakjes. Er ging ruim 3 kilo op de 9 platen van mijn oventje. Dat schiet op: zes grote bakken champignons!

Ik stelde mijn oventje in op 50 graden en zette de timer op 6 uur. Daarna had ik er geen omkijken meer naar en kon ik andere werkjes gaan doen. De was bijvoorbeeld :-). Ik was blij, dat die vandaag weer buiten kon drogen! Dat is 100 keer beter dan rekken nat wasgoed in huis!

Er was trouwens nog wel meer keukenwerk, want ik had ook wat kilo´s Opal pruimen. Ze waren verrukkelijk. Heerlijk zoet en met een losse pit. Maar ze moesten wel nodig verwerkt worden. Ik maakte er jam van.

De berg oogst om te verwerken werd er trouwens niet kleiner door. Een aardige mevrouw uit Hardinxveld-Giessendam bood me namelijk een lading kroosjes aan. (Voor wie niet wat dat zijn: een heel oude pruimensoort. Het zijn kleine, heel kruidig smakende pruimpjes).

Ik wist niet, hoe de dag zou verlopen en of ik vandaag ook nog aan kroosjes verwerken toe zou komen. Dat was echter ook niet heel erg nodig, want ze waren prachtig gaaf en konden ook wel tot morgen wachten.

Dat is ook wat er uiteindelijk gebeurde. Ik ging namelijk vanmiddag bij schoonmama op bezoek in het ziekenhuis. En daar ging toch wel het grootste deel van de middag mee heen. Het ging bijzonder goed met schoonmama. Ze was vanmorgen al uit bed geweest en was juist van plan om een tweede poging te doen, toen ik de zaal op kwam. Het ging allemaal niet zo snel natuurlijk, maar ze deed het wel heel goed! Dat vond ook de fysiotherapeut, die kwam kijken.
We liepen zachtjesaan naar de huiskamer en dronken gezellig een bakkie koffie. Net als we altijd op dinsdagmiddag doen :-).

Aan het einde van de middag kwam de dokter langs. Die had de foto´s bekeken, die vanmorgen gemaakt zijn. Alles zag er prima uit. Hij was zó tevreden, dat hij zei, dat ma donderdag naar huis mag. Wat een blijdschap!! We hadden juist geregeld, dat we vanavond ma d´r bed en stoel enzo zouden gaan halen. Dat kwam nu dus mooi uit. We hebben alles geïnstalleerd en het staat maar alvast klaar. En dan hopen we haar eens lekker een poosje te gaan vertroetelen :-).

Vanavond haalde ik de champignons uit mijn droogoventje. Van de ruim 3 kilo champignons was er 180 gram over!

Gedroogde champignons zijn jaren houdbaar. Als het vocht eruit is, kunnen ze namelijk niet gaan schimmelen. Het is dan natuurlijk wel zaak om ze goed vochtvrij te bewaren. In een afgeloten glazen pot, bijvoorbeeld. Gedroogde champignons hebben een heel intense smaak en zijn zo een perfecte smaakmaker in jus, soep, saus, over een pizza, door de pasta of wat dan ook. Je hoeft ze niet te weken, maar kunt ze zó gebruiken. Weken kán wel, trouwens. De gedroogde schijfjes zuigen zich dan weer helemaal vol. Net zolang tot ze weer hun oorspronkelijke gewicht en volume hebben. Ik ben echt enthousiast over voedsel drogen. Doordat je op zo´n lage temperatuur droogt, blijven de vitaminen bewaard. Dat is anders dan wanneer je iets lang kookt, zoals je bij wecken doet. Voorlopig blijft mijn oventje overuren draaien. Ik heb nog meer champignons om te drogen. Maar ook nog appels. En mijn tuin staat vol goudsbloemen. Daar wil ik ook wat van drogen. Gedroogde goudsbloem is heerlijk om in huis te hebben. Om thee van te trekken, of als onderdeel van je eigen kruidentheemengsel. Om fijne olie van te maken voor je huid. Om mee te laten trekken in soep of mee te koken met rijst, als smaak-, maar vooral kleurmaker. Om fijne zalf mee te maken voor (schaaf)wondjes. Enzovoorts.

Ik zou mijn dagen best kunnen vullen in de keuken ;-). Maar er is meer te doen. En te laten ook, trouwens. Want het is evengoed belangrijk om tijd te hebben voor andere dingen, zoals een goed gesprek. Vanavond hebben Willem en ik dan ook nog even een ritje door de Alblasserwaard gemaakt. Wat is het dan fijn om even in alle rust van hart tot hart met elkaar te kunnen spreken...

Zelf doen

Bij een eenvoudige levensstijl hoort wat mij betreft veel ´zelf doen´ en ´zelf maken´. Ik kwam voor het eerst met deze levensstijl in aanraking, toen ik zo´n 25-30 jaar geleden noodgedwongen heel zuinig moest leven. Ik moest daar mijn weg in vinden, omdat ik niet in karigheid was groot gebracht. Wij hadden het thuis goed, hoewel dat niet betekent, dat het geld over de balk gesmeten werd. Vooral mijn moeder was heel zuinig. Niet zo vreemd, want zij had een zeer arme jeugd gehad. Maar toch: we hadden geld voor merkproducten zoals Venz hagelslag en Calvé pindakaas. Als er schoenen nodig waren, werden die gekocht. Kleding idem dito, hoewel mijn moeder wel jarenlang voor mij en mijn twee zussen alles zelf naaide (ze was coupeuse). 

Ik had veel te leren. Dat begon met goedkoop boodschappen doen, maar ook al heel snel met van alles en nog wat zelf maken. Want dat was (is) nu eenmaal veel goedkoper. 

Het leuke is, dat ik me in de loop der jaren op dat gebied steeds verder ontwikkeld heb. Ik leerde koken met basis-ingrediënten, leerde bakken (cake, koekjes, taart en ook brood), leerde inmaken (wecken, of op zoetzuur zetten), leerde wijn en azijn maken, leerde jam koken, appelmoes maken, voedsel drogen, brouwde bier, maakte kaas, leerde spinnen, leerde bijen houden, leerde moestuinieren in potten en bakken, leerde naaien (andere handwerktechnieken kende ik al), en dan ben ik vast nog wel het één en ander vergeten.

Die vaardigheden komen me nog altijd van pas. Die maken, dat ik creatief kan omgaan met wat er voorhanden is. En dat bezig zijn met basis-producten en basis-technieken is iets wat voor mij ´eenvoudig leven´ is. Ik kan daar zomaar tevredenheid en genoegen in vinden. Het is voor mij allemaal gewoon(te) geworden. Het is niet zo, dat de reden om van alles zelf te doen altijd nog in besparen ligt. Hoewel dat natuurlijk een prettige bijkomstigheid is. Maar er zijn zoveel méér redenen: iets wat je tijd en aandacht geeft, ga je waarderen, krijgt meerwaarde. Je gaat er daarom vanzelf ook zuiniger mee om. Zelfgemaakt is vaak van betere kwaliteit en, als het om voeding gaat, lekkerder. Kortom: ik blijf gewoon zélf doen :-).

Dinsdag kwam de kapper. Dat doe ik dus níet zelf: haren knippen. Ik moet er niet aan denken. De jongens hier hebben enorme haardossen. En daarom komt één keer in de zes weken onze vertrouwde huiskapper. Die moet dan nog nèt geen grasmaaier meenemen, om die hoofden te kortwieken. Ik laat dat dus graag aan een echte kapper over in plaats van dat ik zelf ga klungelen. Ik zou bovendien jaar in jaar uit hetzelfde model knippen, terwijl de jongens van tegenwoordig heel goed weten welk kapsel er in de mode is. En dat is telkens weer iets anders.

Omdat de kapper altijd aan het einde van de middag komt, eten we die dag later dan normaal. Maar op deze dinsdag wilden Willem, Maaike en ik ´s avonds naar een kerkdienst in Dordrecht en moesten daarvoor op tijd van huis. Daarom had ik een makkelijke maaltijd bedacht, zodat we snel klaar zouden zijn en ook snel alles opgeruimd konden hebben. Courgettesoep zou het worden. Ik heb daar zo´n heerlijk recept voor:

- 6 courgettes*

- scheutje olijfolie

- 2 uien, gesnipperd

- 4 tenen knoflook, gehakt

- 2 liter bouillon **

- 2 kuipjes (totaal 300 gram) kruidenroomkaas (bijvoorbeeld Garlan)

- peper/zout

Boen de courgettes schoon onder de kraan. *gebruik courgettes van winkelformaat. Heb je toevallig zo´n enorme, uit de kluiten gewassen, courget van de tuin (gekregen), haal dan de zaadlijsten eruit. Je hebt er dan 2 nodig. Snijd de courgettes in blokjes (met schil).

Verwarm de olijfolie in een grote pan en bak de uien en de knoflook glazig. 

Doe de courgette-blokjes erbij en bak 5 minuten op hoog vuur.

Verwarm intussen de bouillon **ik maak die van 2 liter water met 2 eetlepels bouillonpoeder uit m´n shop. 

Giet de hete bouillon bij het courgette-ui-mengsel.

Laat alles 10 minuten koken. 

Pureer (bijvoorbeeld door de staafmixer in de pan te zetten, werkt het snelst)

Roer de kruidenroomkaas erdoor.

Proef of er nog peper/zout bij moet.

Deze soep kun je trouwens ook prima maken van bijvoorbeeld 3 courgettes en 3 broccolistronken o.i.d.

Bij zo´n soepje eten we graag Turks brood. Zelfgemaakt ;-). Heel simpel van 500 gram bloem, 300 ml water, 2 tl gist, 1 1/2 tl zout, 20 ml olijfolie. Twintig minuten kneden, laten voorrijzen, doorslaan, uitrollen tot een ovaal, narijzen, bestrijken met losgeklopt ei en bestrooien met sesamzaad en komijnzaad, bakken: 17 minuten op 225 graden in het midden van een hete oven.

Vlak voordat het de oven ingaat

Vers uit de oven. Mmm.

Woensdag was ik ook ijverig in de keuken. Ik maakte jam, bakte brood en kookte een emmertje custardvla.

Vandaag keek ik mijn agf-voorraad na. Ik kwam een halve doos sinaasappels tegen, die aardig oud aan het worden waren. De snelste manier om ze te verwerken is dan natuurlijk: persen. Ik perste er 1 1/2 liter sap van en zo had ik lekkere, zelfgemaakte sap voor wie er maar trek in had. Komt mooi uit, met Maaike die herstelt van longontsteking en Henk en Willem die wat last van keelpijn hebben.

Maandag kreeg ik voor een habbekrats een kratje appels op de markt mee. Waren gevallen. Ik zag vandaag dat ze toch wel aardig beschadigd zijn en dus snel op moeten. Morgen wil ik ze sorteren. De gave appels zijn super om te drogen (het zijn Elstars). Van de gebutste appels maak ik sap in mijn weck-ontsapper. Ik denk dat ik er daarna eens appelstroop van maak. Dat is lang geleden. Heel eenvoudig, super lekker en gezond! Ja hoor, zelf doen. Ik schreef er een paar jaar geleden zelfs een boek over: ¨Dat doen we zelf wel.¨ En dat is nog steeds het motto van onze manier van eenvoudig leven.

Een dagje in de keuken

Gisterenochtend schreef ik op m´n FB-pagina

Vandaag regent het zo’n beetje de hele dag, als de voorspelling uitkomt. 

Ik ga er een keukendagje van maken.

Ik bak, net als op alle andere dinsdagen, drie Moermanbroden voor twee vrouwen uit onze gemeente, die het Moermandieet volgen. En drie gewone broden voor ons gezin.

Dan een cake in de wonderpan, omdat ik aan het testen ben hoe hoog ik een elektrisch kookplaatje moet zetten voor een goed resultaat. Op de Terdege Zomerfair hoop ik bakdemo’s te geven met de wonderpan. Moet ik wel weten hoe dat gaat op zo’n kookplaatje.

Verder staat er een grote schaal met ruim twee kilo pastinaak in stukjes klaar. Het waren pastinaken waar de groentenboer vanaf moest omdat er hier en daar een plek aan zat. Die heb ik weggesneden en nu heb ik de basis voor een grote pan pastinaaksoep. Lekker met appel, ui, gember, knoflook, peterselie. Dat wordt het avondeten. Samen met versgebakken brood en groene salade.

Er staan ook enkele kilo’s blauwe bessen. Daar ga ik jam van koken voor in de webshop.

Ik hou een paar potten voor onszelf. En misschien maak ik ook nog een pannetje bessensaus. Lekker voor over vla, door de yoghurt, of bij ijs.

Ik zag de groentenboer ook een doos druiven in m’n auto schuiven. Daar zijn we niet zo heel dol op. Alleen op van die knapperig verse, zoete druiven zonder pit! Daar lust ik kilo’s van. Je weet wel: die zo lekker openknappen in je mond, als je er op bijt. Maar ik denk dat het andere druiven zijn. Samen met een doosje appels heerlijk om appel-druifsap van te maken.

Ik ga snel aan de slag! Ik denk dat ik een keukenverslagje maak voor op mijn blog

Vandaag dus het verslag van m´n dagje in de keuken ;-).

Als eerste haalde ik mijn weckketel voor de dag. Op mijn weckketel heb ik een opzetstuk, waarmee ik kan ontsappen. Als ik een kleine hoeveelheid fruit wil ontsappen, doe ik dat meestal in de sapcentrifuge. Maar bij grote hoeveelheden, pak ik de ontsapper. Daarin kun je grote hoeveelheden fruit in één keer ontsappen. Het voordeel van werken met  de ontsapper is, dat het sap lang houdbaar is, doordat het verhit/gesteriliseerd wordt. Het voordeel van de centrifuge daarentegen is, dat het sap koud geperst wordt en dus vers (en lekkerder, vind ik) is.

Ik had een doos met een paar kilo witte druiven. Die keek ik even na op rotte exemplaren, die ik er tussenuit haalde. Daarna spoelde ik de druiven goed af. (Druiven worden vaak overdreven bespoten en daarom was ik ze altijd secuur.). Ik deed ze in de ontsapper, samen met een restant appels. Het apparaat doet verder het werk: het water in de weckketel wordt aan de kook gebracht. De stoom, die ontstaat, verhit het fruit, zodat het openbarst en zijn sap laat lopen. Het sap wordt opgevangen in een opvangbak. Het enige wat ik doe is af en toe kijken hoe ver het proces is en als het fruit zacht is, stamp ik het een beetje aan met de pureestamper.

Het leverde me 4 flessen sap op. Voordat het (gloeiendheet) in de flessen ging, heb ik het sap even door een neteldoek laten lopen. Niet iedereen houdt van sap met ´stukjes´.  Nu is het sap prachtig helder, puur, ongezoet, lang houdbaar. Het was een werkje van niks en het is fijn, dat die druiven zo toch een bestemming kregen en niet weggegooid hoefden te worden.

Er was nog méér wat verwerkt moest worden: ruim twee kilo pastinaken, schoongemaakt en in stukjes gesneden. Daar wilde ik een pan soep voor het avondeten van maken. Ik maakte de soep heel simpel. Het enige bijzondere eraan was, dat ik van de groentenboer ook een bakje verse kurkuma-wortel had gekregen. Daar had ik nog nooit mee gewerkt. Maar omdat pastinaak van zichzelf zo´n bleke Bets is, schilde ik een kurkuma-worteltje en verwerkte dat in de soep. Dat kleurde de soep prachtig geel/oranje en was een goed idee.

De soep maakte ik zo:

2 el olie
3 uien, gesnipperd
2 knoflooktenen, gehakt
1 kurkuma-worteltje, geschild
2 kilo pastinaak (schoon gewogen)
2 appels, in stukjes
2 tl gemberpoeder
2 liter bouillon
handje gedroogde peterselie

Verwarm de olie in een grote pan en bak de uien in een paar minuten glazig. Doe de knoflook en kurkuma erbij en laat een minuut meebakken. (heb je geen verse kurkuma, gebruik dan een tl. kurkumapoeder). Zet het gas hoog en doe de pastinaak er in delen bij. Bak alles circa 5 minuten, al roerend. Schep er de appelstukjes en gemberpoeder door. Doe de bouillon erbij. Breng alles aan de kook en laat het een half uur zacht koken. Pureer de soep (ik zet de staafmixer in de pan). Voeg de peterselie toe. Dit kan natuurlijk ook verse peterselie zijn, maar die had ik niet in huis. Dan gaat gedroogde ook prima.

De soep is heel dik, fluweelzacht en smaakt zoooo lekker.

We aten de soep met versgebakken brood. Op het bord raspten we er nog wat nootmuskaat over. Om het compleet te maken, had ik er een groene salade bij.

verse kurkuma-wortel

geschilde kurkumawortel

Ik had ook een paar kilo blauwe bessen gekregen. Allemaal in bakjes van 125 gram. Jammer toch, die plastic berg! De bessen waren te rijp om nog te verkopen: er zat hier en daar een beschimmeld exemplaar tussen. Geen enkel probleem, om die bessen even na te lopen! Ik spoelde de bessen goed schoon in mijn grote vergiet en hield 4,5 kilo over. Daar maakte ik jam van. En nu ik toch bezig was, haalde ik meteen nog een zak blauwe bessen uit de vriezer en kookte daar saus van. De jam is voor in de webshop, de saus houd ik zelf. Zo lekker!

Er werd ook nog brood gebakken. Drie Moerman-broden en drie gewone, bruine broden. Op de Moermanbroden deed ik muesli. De bruine broden hield ik ´kaal´.

Als laatste stond er nog een cake uit de Wonderpan op m´n wensenlijst. Die kwam er ook :-).

Al met al heb ik zo´n beetje van 9.00 uur tot 14.30 in de keuken gewerkt. Intussen was het toch droog geworden en hing ik snel nog een was buiten te drogen.

Na half drie was het tijd om de webshop-bestellingen klaar te gaan maken. Het lukte me, om om kwart voor 5 met m´n hele handel naar het postkantoor te rijden. Mooi op tijd. Bovendien had ik daarna een makkie met eten koken. De soep stond klaar, het brood was vers gebakken en nog warm, de salade snel in elkaar geflanst. Dat was fijn, na zo´n productief dagje ;-).

Zonnige zaterdag

Wat een fijne dag was het vandaag. Ik was al bijtijds opgestaan. Gisteren voorspelden ze rond de middag regen voor vandaag. Ik wilde daarom mijn was vroeg buiten hangen, zodat die droog zou zijn, voor de regen kwam. Buiten drogen is nu eenmaal het lekkerst, vind ik. De was ruikt lekker fris, het gaat meestal veel sneller dan binnen drogen en bovendien wapperen met een beetje wind de meeste kreukels er al uit. Dat scheelt weer strijkwerk.

Nadat ik de wassen had opgenhangen, begon ik eerst aan een typische uitstelklus: de frituurpan schoonmaken. Ik weet het: daarmee moet je eigenlijk niet sjoemelen, want bakken in oude olie is echt ongezond. Toch had ik deze klus al 2 weken voor me uitgeschoven. Twee keer zette ik op zaterdag de frietpan aan om frieten te bakken, terwijl ik dacht: "Oei, wéér een week voorbij en wéér geen tijd gemaakt om de pan schoon te maken." Dat zou me vandaag niet nóg een keer gebeuren. Wij hebben een semi-professionele frituurpan waar 6 liter olie in zit. Het is zo'n joekel van een bak, dat hij niet in mijn aanrechtbak past. Daarom maak ik de pan altijd buiten op de tuintafel schoon. Ik leg dan eerst kranten neer en zet de frituurpan daarop. Ik laat via het kraantje de olie eruit lopen, die ik opvang en in lege olieflessen doe. Op die manier kan de olie gemakkelijk weggegooid worden. Daarna vul ik de frituurpan met water uit de regenton en doe er wat vaatwasmachinepoeder in. Ik zet de pan aan op 100 graden en laat het water een poosje koken. Intussen maak ik dan alvast het deksel schoon. Dat gaat prima in de aanrechtbak. Ik gebruik daar altijd zo'n metalen schuursponsje voor. Daarna laat ik het hete, vieze water weer via het kraantje uit de frituurpan lopen en dan kan het grote schrobben beginnen. Poeh, wat is dat toch altijd een werk. Maar wel een werkje, waar je eer van hebt. Want wat smaakten die frieten vanavond toch weer fantastisch :-). Hoe ik frieten maak, daarover schreef ik al eerder (op 28 oktober 2008).

Maar goed, zover was het nog lang niet, toen ik de frietpan schoon had. Juist toen ik klaar was, leek het erop, dat het zou gaan regenen. Het spetterde een beetje. Maar aan de lucht te zien, waren dat maar een paar verdwaalde druppels. Ik besloot even op www.buienradar.nl te kijken, om te bepalen, of het nodig was, dat ik m'n was zou binnenhalen. Op buienradar was te zien, dat de buien eigenlijk vlak langs ons zouden scheren en daarna was er geen wolkje meer te bekennen. Ik liet m'n was dus lekker hangen. En dat bleek goed gegokt. Na de paar spetters kwam de zon. En hoe! Wat een heerlijk weer was het de rest van de dag. Ik kreeg spontaan bbq-kriebels. Maar ik werd teruggefloten door Willem. Die zei: "Als je gewoon doet, doe je al gek genoeg. Je gaat je niet nog méér werk op de hals halen." Oke, ik luisterde braaf. (Hij heeft meestal gelijk, als het hierom gaat ;-) ).

Ergens tussen het werken aan de was en het gekrioel van de kinderen (eigen en vriendjes) door, moest er ook nog brood gebakken worden. En ik wilde graag witte vlechtbroodjes bakken voor morgenochtend bij het ontbijt. Toch nog een extra werkje tussendoor. Maar wel erg leuk om te doen.




Vanmiddag zijn we nog naar de boer geweest. De aardappels waren weer bijna op en ook de appelkist was zo goed als leeg. Ik nam 50 kilo aardappels en 2 kisten appels en liet me verder verrassen met het overschot. Dat bleek deze keer o.a. verse spinazie te zijn. Die is voor morgen. Lekker! Ook waren en nog een paar mooie bakjes aardbeien. Da's dan ook voor morgen. Dat wordt een luxe ontbijt! Ook was er nog een flinke lading bospeen. Ik ga er een deel van wecken.

Nog één klusje wacht er op me, voordat ik zondag ga vieren: het koken van de chocoladepudding. Gisteren is er hier op het dorp een nieuwe Turkse supermarkt geopend. Ik ben er even heen gegaan. Ik was door m'n gierst heen. Typisch een product wat ik altijd bij de Turkse winkel koop. Ik weet niet eens, of het wel in een gewone supermarkt te verkrijgen is. Verder kocht ik abrikozen. Die waren ook juist bijna op. Ik snoep er nog wel eens één. Lekker vind ik dat. En Willem eet ze regelmatig, omdat het hoge bloeddruk schijnt tegen te gaan. Toen ik al bijna bij de kassa was, zag ik het schap met puddingpoeders enzo. Eigenlijk koop ik zoiets haast nooit. Maar nu leek het me wel leuk (en lekker!), om met Pasen een chocoladepudding met slagroom op tafel te zetten. Het is van die kookpudding. Ik ga hem nu dus nog snel even koken en in de vorm doen. En dan pak ik m'n breiwerk. Het schiet voor geen meter op met die sokken voor Maaike ;-)

Bijenkorf

't Was vandaag net een bijenkorf bij ons. De (werk)bijtjes vlogen de hele dag in en uit. Het was een gegons van jewelste. Ook náást ons huis klonk een luid gegons. De drie grote prunussen staan in volle bloei en dat trekt heel wat bijen, hommels en andere insecten.




Ik had gisteren Willem al mee naar buiten getroond om naar het gegons te komen luisteren. Het is zó'n fantastisch mooi concert. Eigenlijk zou je gewoon een bankje moeten kunnen neerzetten en eens een uurtje fijn moeten kunnen gaan zitten doezelen. Maar daar was vandaag geen tijd voor. Er staan al zeker drie weken een paar stapels pallets naast ons huis in de brandgang. Af en toe zaagde Leendert er een uurtje aan, maar dan kwam zwager H. weer een nieuwe portie afleveren. Heel fijn natuurlijk, maar ik begon me een beetje ongemakkelijk te voelen vanwege de rommelige brandgang. En dus móest er vandaag gezaagd worden!
Vanmiddag na het eten stroopte Willem zijn mouwen maar eens op en motiveerde Koos om hem te komen helpen. En daar begonnen de mannen :-).



De hele middag zijn ze zoet geweest. Wat een enorme hoeveelheid! Mij was de schone taak van stapelen toebedeeld. Een leuk klusje hoor. Ik doe dat altijd graag. Maar eerlijk gezegd ben ik door deze hoeveelheid toch wel een beetje gesloopt. Pfff. Eén hok zit nu afgeladen vol. De andere twee hokken gaan vol met de bomen die we kregen. Deze keer hopen we ruim voor de zomer het kachelhout voor de winter helemaal klaar te hebben. Dat is eerder nooit gelukt. Het geeft een fijn gevoel!



Intussen moest natuurlijk ook het gewone zaterdagwerk doorgaan. Veel wassen omdat ik van het mooie weer wilde profiteren. En verder: appeltjes drogen. Ik had een kist appels die niet lekker moesden. Ze waren gewoon te droog. Prima moment om mijn Zwitserse droogapparaat weer eens te voorschijn te halen. De appelringen erin en drogen maar. Ook de appelschilletjes heb ik trouwens gedroogd. Daar kun je appelthee van maken. Ik maak er een eigen theemengsel mee. Bijvoorbeeld zwarte thee met citroen- en appelschilletjes. Lekker!





Ook werd er soep getrokken. Kippensoep vandaag. Iemand vroeg me pas of ik eens wilde verklappen hoe ik soep maak zonder pakjes uit de winkel. Dat is helemaal niet zo moeilijk als je misschien denkt. Het kost alleen meer tijd. De smaak moet je langzaam uit verse groenten, kruiden en eventueel vlees trekken in plaats van dat je de snelle smaak van smaakversterker uit pakjes gebruikt. Voor kippensoep gebruik ik echte soepkip. Dat is oude kip, die lang moet trekken. Ik doe de kip in een pan en vul die met koud water. Ik breng het water tot tegen de kook en gooi er een flinke schep zout bij. Dan gaat de pan op het oliestelletje om de kip heel zachtjes en lang (een paar uur) gaar te laten trekken. Het laatste uur doe ik er kruiden en geurige groenten bij. Vandaag was dat een takje rozemarijn, peterselie en Oregano uit de tuin. De uitloop van een ui. Een doormidden gesneden ui en een gehalveerde prei. Daarna haal ik de kip eruit en laat die op een bord afkoelen. De bouillon zeef ik en laat hem afkoelen. Eventueel schep ik er dan wat vet vanaf. Ik pel de kip van de botjes en doe die in de bouillon. Ik breng het geheel weer tot tegen het kookpunt, doe er soepgroenten en vermicelli bij en laat de boel weer afkoelen. Maak soep altijd minimaal een dag van tevoren klaar. Verse soep is nooit zo lekker als soep van een dag oud. Denk erom dat wanneer je de soep opwarmt, dat je hem nooit laat koken. Dan wordt hij troebel.



Er kwamen vandaag nog twee verrassingen met de pakketdienst mee. Het ene pakket was een koffiepakket. Dat kreeg ik vanwege een bijdrage over Slow Koffie in Genoeg. Wat een verrassing! Het andere pakketje waren prachtige schoenen voor Maaike. Precies haar maat. Zo fijn!
Inmiddels is het rustig geworden in de bijenkorf. Al het hout is gezaagd, de wasmanden leeg, de appeltjes gedroogd, de zelfgemaakte frieten verorberd, de broden gebakken en de soep staat klaar. Echt zaterdagavond :-)
En we zijn niet vergeten te genieten ondanks het harde werken. Dat gaat ook prima tussen de bedrijven door. Kijk alleen maar eens naar m'n prachtige Japanse Esdoorn!

De dokter en de dominee

Bij mijn moeder was het in mijn herinnering altijd netjes. Het eerste werk ´s morgens was dan ook: ervoor zorgen dat er ´een dokter of een dominee´ kon binnenkomen. Dat had mijn moeder op haar beurt weer van haar moeder geleerd. En zo heel raar is dat niet. Toen mijn moeder jong was, hadden slechts enkele mensen op het dorp een telefoon. In elk geval de dokter en de dominee. Als er iets (ergs) gebeurd was, kwam dus óf de dokter, óf de dominee dat vertellen. En natúúrlijk moest het dan (lees: altijd) netjes zijn, want anders werd je in je huisvrouwen-eer aangetast. Hoe dan ook: het is in ons gezin een gevleugeld gezegde geworden. ´s Morgens ga ik niet gewoon ´opruimen´, maar ´zorgen dat er een dokter of een dominee kan binnenkomen´ :-). Als het héél netjes bij me is, zeg ik: ¨Nou, ze kunnen komen. Als het moet met z´n tweeën tegelijk.¨ En dan weet Willem precies wat ik bedoel.

Bij mij is het zéker níet altijd netjes!! Maar ik maak ´s morgens wel altijd eerst de woonkamer toonbaar, zodat er onverwachts bezoek kan binnenstappen.

Af en toe betekent dat: puin ruimen. Ja, heus. Vorige week woensdag kon ik er echt geen andere uitdrukking voor vinden. Het was een ongelofelijke bende bij me. Dat kwam doordat Willem twee avonden aan het fotograferen was geweest voor de webshop. Onze woonkamer was daarmee getransformeerd tot werkkamer. En je weet: rommel trekt rommel aan. Dus was de chaos compleet.

Er is dan maar één remedie: verstand op nul en gewoon gaan beginnen. Eerst de voorkamer, daarna de hal, vervolgens de achterkamer en als laatste de keuken. Na het opruimen meteen de stofzuiger en de stofdoek erdoor. En, na een ochtendje ploeteren had ik m´n eigen, gezellige, fijne woonkamer weer terug, kon ik weer wat beginnen in de keuken, en kon bezoek jas en schoenen kwijt in de hal.

Ik weet dat foto´s van mijn rommel heel populair zijn :-). (Dat zie ik altijd keurig terug in de statistieken). Dus wil ik jullie dat pleziertje niet misgunnen. Daar komen ze dan.

Eerst de troosteloze aanblik van de half afgeruimde ontbijttafel, met op de ongedekte helft een enorme zooi.

Kijk, ook een fruitschaal met fruit wat héél nodig op moet. Die wordt meteen leeggemaakt, schoongemaakt en gevuld met verse appels.

Oh, wat gezellig als het weer netjes is!

Het kastje van mijn moeder staat vol met producten, die Willem gefotografeerd heeft. Die moeten allemaal een plekje in de schappen van m´n winkeltje krijgen.

Kijk, dat is nog eens fijn! Terwijl ik ga koffie zetten, stoft Maaike het leeggeruimde kastje.

Zucht! Een volgestouwde keuken is zooooooo deprimerend! Het nodigt ook totaal niet uit tot koken zo. Ik kan begrijpen dat mensen in zo´n rommelige keuken hun huisgenoten het liefst allemaal een Mars voorschotelen als diner.

Er staat ook een tas met tupperware tussen de rommel. Ik had een poosje geleden (na lange tijd) een party, waar ik naar toe ging. En eindelijk heb ik m´n kapotte zooi eens ingeleverd. Dat is het leuke van Tupperware: de lange garantie. Het meeste kreeg ik netjes vergoed door middel van vervanging:

Voor dingen die inmiddels uit de collectie zijn, ontving ik een tegoedbon. Die kan ik op een volgende party besteden.

Vlak na vlak werd opgeruimd. En ja, er kwam gewoon een keuken onder de rommel tevoorschijn :-)

Het oude fruit van de fruitschaal verwerkte ik meteen tot een heerlijke smoothie.

Zo kan mijn woensdagochtend er dus uitzien.

En op vrijdagochtend ruimde ik samen met Maaike de shop helemaal op. We hebben keihard gewerkt om alles netjes in de schappen te krijgen!

Waar ik niet opruim? In de schuur! Daar is Leendert nog steeds druk met houtdraaien en Hans is een houtblokkenbak voor me aan het lassen voor bij de kachel. Ik vind het prima, dat ze daar rommel bij maken. Als ze het ook maar (een keer) opruimen ;-).

houtbak-in-wording even passen

Behalve met opruimen houd ik me met van alles en nog wat bezig. Er werd al bezorgd gevraagd, of het wel goed met me ging, omdat het zo stil was op mijn blog. Ja het gaat prima. Ben lekker bezig met voedsel drogen (o.a. champignons en appels),

met handwerken, met huiswerk overhoren, met winkelen (ook voor mezelf :-)), met bezoekjes afleggen en bezoek ontvangen, heel veel lezen. En, o ja, ook met de was, hé ;-). Ik vermaak me prima, hoor!