Saai?

Wie zei er ook alweer, dat een huisvrouwenbestaan saai is? Daar geloof ik namelijk helemaal niets van. M'n dagen zijn van 's morgens vroeg tot 's avonds laat gevuld met de meest uiteenlopende karweitjes. Toegegeven, ze zijn niet allemaal even spannend. Maar saai???

Even een hapsnap impressie van de afgelopen dagen. Maandagmorgenvroeg moest ik me weer melden bij de trombosedienst. Hoewel ik niet eens zo heel veel mensen voor me had, moest ik toch wel een poosje wachten. Er bleek maar één prikzuster te zitten in plaats van de gebruikelijke twee. Afijn, Henk vermaakt zich daar altijd prima in de wachtkamer. "Vissies kijken" vindt hij heel leuk. Er staat daar een groot aquarium, waar hij graag een poosje bij kijkt. De vissen aten volgens hem van de 'bloemetjes'. Even later trok hij heel bijdehand het kastje onder het aquarium open, want de vissen moesten 'pannenkoeken eten'. Ik heb het kastje maar snel dicht gedaan en hem afgeleid richting duplotafel. Mooie gelegenheid om kleuren met hem te oefenen. Rood en geel weet hij nu goed. Blauw en groen haalt hij nog weleens door elkaar. Eenmaal aan de beurt vloog hij nog vóórdat ik m'n jas had uit gedaan in de prikstoel. Ik geloof, dat hij het niets erg zou vinden om geprikt te worden ;-)

Op de terugweg ben ik even de Turkse supermarkt in geschoten. De abrikozen waren op en die snacken Willem en ik nogal eens. Ik nam meteen twee zakken linzen mee en wat linzensoep-groenten. Henk was helemaal blij met de banaan die hij er kreeg.

's Middags had ik een rondje ziekenhuis op de planning staan. Jan is al heel lang chronisch verkouden en behoorlijk dovig. Hij moest naar de KNO-arts. Die maakte korte metten, toen hij Jan bekeken had. Ik moest meteen door naar de opname en naar de bloedafname, want z'n keel- en neusamandelen moeten eruit. Poeh, daar had ik zo direct niet op gerekend. Maar wat moet, dat moet. De kinderen (ik had Jan en Henk bij me) hadden zich tot na het consult bij de KNO-arts prima gedragen. Maar daarna werden ze het overal wachten toch wel heel zat en gingen behoorlijk vervelen. Om beurten zeurden ze dat ze dorst hadden. De ballonnen die ze gekregen hadden waren niet spannend meer. De lift daarentegen was heel interessant Het liefst waren ze daar een paar keer mee op en neer gegaan. Helaas, ik moest netjes in m'n rijtje op m'n beurt wachten en had dus geen mogelijkheid om het spel met ze mee te spelen. Ik probeerde ze steeds af te leiden en bij me te houden. Langzaamaan kreeg ik het warmer en warmer. Eindelijk dan waren alle gesprekjes gevoerd, papieren ingevuld en was er bij Jan bloed geprikt. De hele middag was voorbij. De kinderen waren aangenaam verrast, toen ik in het winkeltje twee flesjes yoki voor ze kocht. Volgende keer toch eraan denken om zelf iets mee te nemen. Maar ik had echt niet gedacht zo lang werk te hebben.

Gisterenmiddag ben ik wat gaan vóórzorgen. Eerst maar eens de regenton laten leeglopen, voordat hij bevriest. Ze geven redelijk wat vorst op. Daarna heb ik aardig wat tijd in de keuken doorgebracht. Ik heb een kilo of zes rundvlees gebraden en die vandaag geweckt. Handig om daarvan een voorraadje te hebben voor op drukke dagen. En voor de rare vakantiedagen, met rare eetmomenten en raar eten (kerststol, krentenbrood, fruit, oliebollen enzovoorts) heb ik 10 liter linzensoep gemaakt. Dan heb ik toch een snelle, voedzame maaltijd achter de hand. De soep is vandaag tegelijk met het vlees in de weckketel gegaan. Nu wil ik proberen deze week nog wat met m'n voorraad stoofperen en pompoenen te doen.



Ik ben de afgelopen dagen ook lekker aan het bakken geweest in m'n wonderpan. Zaterdag maakte ik een cake. Eigenlijk was die voor zondag bestemd. Maar er werd zaterdag een fotoshoot gedaan voor Ouders van Nu en dat duurde wel meer dan twee uur. Het laatste deel moest met de tuindeuren open, omdat de fotograaf ons er anders niet goed op kreeg. We waren allemaal versteven en hongerig. De cake, die juist klaar was, was een heerlijk warme oppepper. Hij was in no time verdwenen :-). Vandaag maakte ik een prachtige en heerlijk geurende kruidcake in m'n pan. Hoe hij smaakt weet ik niet, want ik heb hem kado gegeven aan een lief mens, die het afgelopen jaar ons zo op haar eigen bescheiden manier geweldig heeft gesteund.




Vanmiddag moest Koos afzwemmen voor z'n B. Vanaf kwart over 3 tot 5 uur zat ik daarom in het zwembad. Het is daar altijd zó warm. Ik werd helemaal rozig en moest moeite doen om niet in slaap te vallen. Maar Koos heeft z'n diploma en was heel blij met de lichtstaafjes die hij van me kreeg.





Vanavond heb ik voor de tweede avond achter elkaar administratie zitten doen. Ik wil alles helemaal rond hebben voor het einde van het jaar en het dan meteen inleveren bij degene die voor ons de belastingen verzorgt. Als ik er eenmaal mee bezig ben, vind ik het best leuk werk. Maar ik schuif het nogal eens wat voor me uit. Ik houd niet zo van die stoffige papiertroep. En je hebt nu eenmaal nogal wat paperassen met zo'n koppel. Nog één avondje buffelen en dan moet er geen snipper papier meer dwalen, maar alles weer in de juiste mappen zitten.

Ondertussen worden de kerstkaartjes geschreven, de was verzorgd, troep geruimd, kindjes verzorgd, kranten gelopen, kerstteksten en -verzen overhoord, eten gekookt, brood gebakken, enzovoorts. Nee, saai is het hier echt niet :-)

Druk

Wat heb ik er een hekel aan, om het woord 'druk' in de mond te nemen. Door het uit te spreken, lijkt het alléén maar erger te worden. En het is volgens mij naast 'duur' het meest gebruikte woord als je het over December hebt. Zelfs de kinderen lijken het druk te hebben. Althans, ze hadden hier van de week allemaal wel erg veel overhoringen op school en daarnaast nog allerlei geoefen voor 't kerstfeest. Nou ja, ik zal gewoon heel blij zijn als het volgende week vrijdag is en de vakantie begint. Dan is wat school betreft even de druk van de ketel.

En zelf, hoewel ik het dus eigenlijk niet noemen wil, heb ik het ook druk. Anders druk dan normaal. Heel veel afspraken buiten de deur. Sommige leuk, sommige minder. Het varieert enorm: doktersbezoek, ziekenbezoek, kraambezoek, ouderavond enz. Verder drie ochtenden op rij hier thuis bezoek. Afijn, ik zal jullie er verder niet mee vermoeien. Waarschijnlijk hebben jullie het ook ... druk ??? :-)

Vanavond dreigde de warme maaltijd een beetje in het gedrang te komen. Willem en ik moesten om half zes de deur uit naar Willem z'n moeder, die in het ziekenhuis ligt. Trijnie en Dirk zouden samen met hun 7 jongere brussen eten. Ik heb het ze gemakkelijk gemaakt terwijl ik toch heel low budget ben gebleven: ik zorgde voor soep en brood. Van de week kreeg ik van mijn vader een aantal stukken soepkip, die op moest. Twee stukken heb ik gebruikt voor de soep, die ik vandaag maakte. Ik wilde er soepgroenten uit de vriezer bij doen, maar die had ik niet meer in huis. Ik zag nog wel een nasigroenten-pakket, zonder pepertje. Die nasigroenten bleken heerlijk in de soep. Toen we vanavond tegen 10 uur thuiskwamen, was er nog net genoeg voor ons tweeën. Ik heb kaarsen aangestoken en een flesje zelfgemaakte pruimenwijn opengetrokken. We hebben genoten van ons diner voor twee. Mooi een McDonalds of wat dan ook uitgespaard :-).

Van de andere stukken soepkip heb ik gisteren ragout gemaakt. Gewone, simpele ragout. Eerst de kip gaar gekookt in vier liter water met zout, laurierblad en twee kruidnagels. De kip eruit gevist en laten afkoelen. Intussen 250 gram margarine laten smelten en er 200 gram bloem doorgeroerd. Beetje bij beetje en flink roerend de vier liter kippenbouillon toegevoegd. De inmiddels afgekoelde kip gepeld en erbij gedaan. Afgemaakt met verse peterselie. We hebben er rijst bij gegeten.

Koos had mooi nieuws. Hij mag volgende week afzwemmen voor z'n B (een middagje in het zwembad hangen ontbrak nog in m'n agenda). Hij heeft nota bene maar 4 lessen gehad, nadat hij z'n A-diploma haalde. Kijk, dat is nog eens leuk. Want die zwemlessen zijn me toch een portie duur! Acht lessen voor bijna 50 euro :-(. En dan hebben we het nog niet over de examenkosten die dan morgen snel nog even bij de kassa van het zwembad mogen voldaan worden. De kinderen mogen hier zelf kiezen, of ze nog voor hun C verder willen. Koos wil dat wel graag. Hij heeft nog vijf lessen tegoed op z'n kaart. Eigenlijk ook wel zonde, als hij die niet opmaakt. Hij mág :-).

Ik heb hier en in m'n mailbox nog veel vragen, die wachten op een antwoord. Als het erg dringend is, mail me dan gerust nog een keer. Anders zit er niets anders op, dan geduld hebben. Het gaat even wat langer duren, voordat ik helemaal bij ben. Sorry daarvoor.

Puber

Ik voel me net een puber: himmelhoch jauchzend und zum tode betrübt. Beetje overdreven natuurlijk. Maar zo verdrietig als ik me gisteren voelde, zo blij was ik vandaag. 't Was echt een dag met een gouden randje. Het begon vanmorgen al, toen Henriëtte en Marcel op bezoek kwamen, om de spullen voor Roemenië op te halen. Het was zó heerlijk om met ze te praten over hun werk daar en ook over allerlei andere dingen. We hadden elkaar nooit in het echt gezien, maar 't was of ik ze al heel lang kende. Mooi!

Terwijl we gezellig zaten te koffieleuten reed er ineens een auto voor en daar stapte M. uit. Laat ik nu juist gisteren steeds aan haar gedacht hebben en in gedachten al m'n kerstkaartje mét persoonlijk berichtje aan haar hebben geschreven. M. had het aangevoeld hoe moeilijk ik het had en kwam spontaan een prachtige, witte cyclaam brengen. Bijzonder!

Nadat Henriëtte en Marcel waren vertrokken, keek ik even op m'n blog en in m'n mailbox. En daar kreeg ik het me toch een portie warm. Wat een lieve, stimulerende, ontroerende reacties! Ik ben er nog steeds confuus van. Want de stroom gaat maar door en door. Ongelooflijk!

Daarna de rommelige gezelligheid van woensdagmiddag met de kinderen thuis. Ik besloot spontaan om m'n mooie Sintkado uit te proberen. Ik kreeg een wonderpan. Dat is iets, wat ik al lang op m'n verlanglijstje had staan. Ze schijnen vaak op rommelmarkten te staan, maar tot op heden kwam ik er geen tegen. Wel had ik regelmatig op Marktplaats gekeken. Maar dan was het vaak ver weg (met 6,75 verzendkosten), of te duur, of incompleet, of wat dan ook. Pas vond ik er één in de buurt en Willem heeft hem voor me gehaald. Met een wonderpan kan je cake en koek bakken op je gasfornuis. Of op je oliestelletje, zoals ik vanmiddag deed. Ik heb een cake met stukjes chocolade gebakken. Het was een pak van Honig, wat ik ook al van de Sint kreeg. Ik ben niet zo'n cake-bakster. Als ik een cake bak en die wordt al keurend geproefd roep ik al: "Behoeft verbetering." Dat is ook al zo'n gezinsuitdrukking hier. Om met enige humor te zeggen, dat het dus beter kan ;-). Mijn cakes zijn vaak aan de droge kant, terwijl er natte cake geprefereerd wordt. De cake uit de wonderpan voldeed. Lekker krokant korstje, de rest smeuïg. Ik heb op internet een kopie van een oud receptenboekje gevonden en verheug me op het lekkers, wat op zo'n eenvoudige manier bereid wordt. Raar toch, dat die pannen niet gewoon bij Blokker en Hema enzo verkocht worden. Waarom zou zo'n handig geval niet algemeen zijn? Hoe dan ook: Lekker!




Om vier uur (vet laat) kwamen de kranten. Wij bezorgen de Klaroen. En vanmorgen had ik aangekondigd, dat er vanmiddag een verrassing zou zijn. Iedereen nieuwsgierig natuurlijk. Vanmiddag hadden de kinderen al een paar keer gevraagd, wanneer die verrassing zou komen. Die kwam dus met de krant. Wat alleen Willem en ik maar wisten: Wim en Geertje stonden prachtig als Bruidspaar van de Maand in de krant! En ze 'verdienen' daar ook nog eens een waardebon van 45 euro mee. Leuk om te zien hoe verrast de kinderen reageerden.

Omdat het al zo laat was heb ik de kinderen maar weer geholpen. Eerst 362 kranten gevouwen en voorzien van elk 3 foldertjes. Daarna de wijk in. Eerder op de middag had ik de worteltjes al geschrapt. Leendert zou de aardappels schillen. Als ik thuis zou komen hoefde ik het alleen nog maar op te zetten. Er was nog een klein stukje haas en er waren hamburgers. Lekker makkelijk dus. Ik vind krantenlopen beslist geen straf. Dat schreef ik al eerder. Nu vertrokken we om even over half vijf en het begon dus al te schemeren. Zo leuk met overal de kerstverlichting aan. En grappig om hier te constateren, dat er vis gegeten ging worden en daar zuurkool op het menu stond :-). We waren kwart voor zes klaar. 't Was inmiddels van droog, via miezer, naar een mals regenbuitje gegaan. We waren nat. Snel gaan eten koken en om half 7 zaten we met het hele koor te smullen.

Vanavond de cake getest bij de koffie. Lekker hoor, zo'n extraatje midden in de week!

Voor mij een dag met een gouden randje.

Frisse moed

Lieve lezers,

Het was vandaag voor mij een emotioneel zware dag. Dat was níet in de eerste plaats door het gekissebis op m'n blog. Maar het was, omdat het vandaag een gedenkdag was, waardoor ik verdrietig was. En dan óók het gedoe hier erbij, maakte het zwaar.

Hoewel ik weet, dat ik me kwetsbaar opstel, en sommige wijze mensen het vast een domme aktie van me vinden, wil ik -op mijn eigen manier- toch wat persoonlijke dingen opschrijven.

Verschillende keren schreven mensen, dat ze mij (en/of mijn blog) veranderd vinden t.o.v. een jaar geleden. Ik zou zo graag weten, wát er dan aan veranderd is. Behalve dan de advertenties. Ben ik echt anders gaan schrijven? Ben ik anders geworden? En wat is er dan veranderd? En waarom lijkt het dat mensen daarover teleurgesteld zijn?

Zelf zie ik geen verandering. Ik heb dezelfde onderwerpen. Ik leef m'n leven als voorheen. Ik kook hetzelfde, kleed me hetzelfde, doe dezelfde dingen. Het is natuurlijk wél zo, dat ik een jaartje ouder ben. Een jaar waarin erg veel gebeurd is. En dat doet ook wat met je.

Een ander ding wat regelmatig terugkomt: mensen verwachten van mij geen commerciële acties. Nu weet ik niet wat er op tegen is, als mensen commercieel zijn, behalve als ze je iets opdringen of proberen aan te smeren. En ik ben me er niet van bewust, dat ik dat doe. Als het anders is, graag concreet aanwijzen! Dat ik wél commercieel blijk te zijn (een beetje dan), is voor degenen die me kennen niet zo vreemd. Ik kom uit een handelsfamilie en dan loopt er allicht wat van door je bloed.

Nog iets: ik zou niet tegen kritiek kunnen. Volgens mij kan ik dat best en heb ik dat ook bewezen. Wijs me dan aan, wáár het gebeurt, dat ik kritiek krijg, waar ik niets mee doe. Dan is het concreet en kan ik er iets mee. Waar ik níet tegen kan: tegen leugens. En die zijn er vandaag en gisteren genoeg geplaatst. Echt gemene dingen. Laster. Ik probeer me er niets van aan te trekken. Maar ai, ai, wat doen sommige opmerkingen me pijn. Ik wéét dat dat er een beetje bijhoort, als je je kop boven het maaiveld uitsteekt. En langzaam maar zeker zal m'n huid wel wat dikker worden. Ik kan het maar niet klein krijgen, dat mensen er een zichtbaar genoegen in scheppen om je openlijk te krenken en te belasteren. Maar goed. Het zij zo.

Er staan trouwens heel wat lieve en opbeurende reacties tegenover. En die wil ik echt niet vergeten. Het doet me goed.

Ik heb vandaag en gisteren fouten gemaakt. Vanmiddag had ik niet zo fel van leer moeten trekken tegen Donna. Dat was in boosheid en dat is niet goed. En gisteren heb ik een prima logje geschreven over de reclames op mijn blog, maar, zoals iemand terecht opmerkte, ik had die laatste alinea (over jaloezie) er niet bij moeten doen. Sorry voor de mensen die ik daarmee kwetste.

Voor nu: ik wil weer gewoon fijn bloggen over ons Eenvoudig Leven. Over de blijdschap van een volle voorraadkast. Over het groeiende aantal potten stoofpeertjes. Over kaarsjesbrood, pompoenjam, oliebollen. Over de dagelijkse dingetjes in ons gezin en van alles wat er op ons pad komt.

Ik zou het heel fijn vinden, als er op dit logje níet gereageerd wordt.

Heb er weer zin in opnieuw te beginnen/verder te gaan! Met frisse moed, dus :-)

Zeepkettingen en bruisballen

Zoals beloofd, zou ik nog een logje schrijven over zeepkettingen en bruisballen maken. Zeepkettingen zijn wat prijziger dan bruisballen en ik vind het meer geschikt voor wat oudere kinderen, omdat het best wel wat kracht kost om de zeep uit de vormpjes te krijgen. Ik deed het met kinderen uit groep 7.

Je kunt kant en klaar pakketjes kopen voor het maken van zeepkettingen bij:De Zeepketting. De pakketjes zijn in verschillende kleurtjes verkrijgbaar en kosten 5 euro per pakketje (=per kind). Daar komen nog de kosten voor de uitsteekvormpjes én de verzendkosten bij. Als je een flink aantal kinderen hebt op het feest, is het best prijzig.

Voordeliger is het, als je in plaats van kant en klaar pakketjes zelf de zeep maakt en de overige materialen voor de ketting bij elkaar sprokkelt. De zeep voor zeepkettingen maak je van glycerinezeep. Niet de gewone blokken zeep, die je bij iedere drogist kunt kopen, maar speciale zeep, die je kunt smelten. Je koopt blokken van 500 gram, smelt die (au bain marie of in de magnetron) en vervolgens doe je er wat levensmiddelenkleurstof en parfumolie bij. Zorg ervoor, dat de kleur en de geur bij elkaar passen. Rose kleur is bijvoorbeeld leuk met een bloemige geur. Paars is leuk met lavendel enzovoorts. Als je meerdere porties maakt en dan varieert met de hoeveelheid levensmiddelenkleurstof maak je donkerdere en lichtere tinten. Je giet de zeep in bijvoorbeeld een leeg melkpak. Je giet tot een dikte van zo'n anderhalve centimeter. Je laat de zeep stollen. Je hebt nu enkele vierkante zeepplakken in verschillende tinten. Je kunt deze plakken ruim van tevoren maken. Om zeepkettingen te maken heb je dan alleen nog vormstekertjes, draad en kralen nodig. Ik zal straks nog wat adressen geven.

Hoe ga je aan het werk? Laat de kinderen vormpjes uitsteken uit de zeepplakken. Prik met een satehprikker een gaatje in het vormpje. Maak aan een eindje waxdraad een lus. Werk die eventueel af met een mooie kraal. Daarna gaan de kinderen rijgen: een zeepje, een kraal, een zeepje. Of in welke combi of volgorde dan ook. Na ieder geregen item (zeep of kraal) leggen ze een knoopje in de waxdraad. Zo wordt de ketting 'luchtig'.
Bij de pakketjes van de Zeepketting krijg je een mooi organza-zakje met een lintje. Daarin kan je de kettingen mee naar huis geven. Als je voor zelfgemaakt gaat kan je best iets verzinnen met bijvoorbeeld folie en een mooi lintje.

Adressen: Voor blokken glycerinezeep en parfumolie kan je o.a. terecht bij: Avantgardecosmetics of Drogisterij de Lang.
De uitsteekvormpjes zag ik bij de Zeepketting, maar wellicht kan je die ook bij avantgarde bestellen. Je kunt ook gewoon bij een kookwinkel of goed gesorteerde winkel in huishoudelijk artikelen kijken voor metalen uitsteek (koek)vormpjes. Kralen en waxdraad vond ik bij www.goedkoopstekralen.nl. Het is even zoeken op die site, maar je kunt het zo gek niet bedenken, of je kunt het er kopen. Kies ervoor om alles in één kleur te houden, of maak het juist eens bont (nee, niet té bont ;-) ).

Bruisballen zijn ook heel leuk om te maken. Ik maakte ze met kinderen uit groep 4. Ik gebruikte dit recept. Ik heb de kinderen alle ingrediënten om beurten laten afwegen. Daarna gingen ze alles roeren en er ballen van vormen. Bij een tuincentrum had ik poederglitter gekocht. Daar werden alle ballen heerlijk doorheen gerold (hier en daar glinstert het nog steeds op de raarste plaatsen ;-) ). De ballen zijn nog vochtig als de kinderen ze mee naar huis nemen. Ze moeten 2 dagen drogen.

Duurzaam vlees, oftewel de haas

Geen leuk logje voor vegetariërs. Die moeten het maar overslaan.

Eens per jaar komen op de zorgboederij, waar Leendert zaterdags naartoe gaat, de jagers. Het is iets waar de kinderen al een tijdje naar uitkijken. De jagers jagen op hazen.

Nu hadden we daar juist in het laatste nummer van Genoeg een artikel over gelezen. Als je vlees wilt eten, is wild dan toch het meest duurzame vlees wat je kunt consumeren. Willem trok daarom de stoute schoenen aan en vroeg de zorgboerin, of hij eventueel een haas zou kunnen krijgen, als de jagers er geen bestemming voor zouden hebben. De deal werd snel gemaakt: Willem kon een haas krijgen, maar hij moest hem dan wél op de boerderij komen villen, zodat de kinderen (die dat wilden) het konden zien.

In een grijs verleden (meer dan 25 jaar) heeft Willem zijn poeliersdiploma gehaald en het villen van een haas moet dan geen probleem zijn. Toch is dat wel weer even wennen, hoor, als je het zo lang niet hebt gedaan! En, eerlijk is eerlijk, toch ook wel even slikken. Maar het is allemaal prima gelukt. Willem heeft de haas gevild, de kinderen, die dat wilden, hebben gekeken, ik heb hem vandaag gebraden en met z'n allen hebben we er vanavond heerlijk van gesmuld.

Ik had een recept van Smulweb gehaald: haas op traditionele wijze. Daarin werd een fles Bordeaux voorgeschreven. Maar daarvoor in de plaats heb ik een fles zelfgemaakte bramenwijn gebruikt. Het voelde al aardig in de richting van zelfvoorzienend leven gaan. Iets wat ik heel graag zou willen.

De Bespaarkalender van Marieke Henselmans

Vorige week kreeg ik hem toegestuurd: de Bespaarkalender 2010 van Marieke Henselmans. Ik heb er heerlijk in gebladerd en in gesnuffeld. Wat vind ik het knap van Marieke, dat ze er weer in geslaagd is de kalender met wat nieuws te vullen! Volgens mij is het de vierde Bespaarkalender, die ze heeft gemaakt. Dan is het toch echt een uitdaging om met iets nieuws te komen. De Bespaarkalender is een kadootje waar je het hele jaar plezier aan hebt, maar die ook ná 2010 leuk blijft om nog eens in te zien. Voor beginnende consuminderaars is het een informatie-bom van formaat. Voor doorgewinterde consuminderaars is het meer een inspiratiebron. Marieke heeft een heel enthousiasmerende manier van schrijven. De kalender is luchtig door de cartoons van Bespaarvarkentje, serieus door de tips van het Nibud en activerend door o.a. de gratis uitstapjes-tips en de voordelige recepten van Marieke. Zelf heb ik al iets gezien, wat ik binnenkort wil maken: het feestelijk kaarsjesbrood (het recept staat bij 24 december).

De lezers van mijn blog kunnen de Bespaarkalender met korting kopen. Ga daarvoor naar www.bespaarboeken.nl en zet bij opmerkingen: Eenvoudig Leven korting. Je betaalt dan 13,50 in plaats van 14,95 en dat is volgens mij toch mooi 10% korting :-) (En nee, ik verdien er niets aan ;-) )

Over reclame

Yvonne schreef:
ik heb geen goed gevoel bij steeds meer adverteerders op deze blog, zeker als de naam TWEE keer in stukje genoemd moet worden...

Tineke schreef:
Net als Yvonne stoort het mij een beetje dat adverteerders zo nadrukkelijk worden aangeprezen. Waar is de Teunie van een jaar geleden?
Groet,

Saskia schreef:
Teunie,
Jammer dat je zo commercieel geworden bent. Overal waar je komt wordt je al ongevraagd verleid tot het doen van aankopen, nu zelfs op jouw blog. Je 'gewone' stukjes zijn erg leuk.
Gr.


Teunie antwoordt:

Nu ik mijn stukje over diabolo's nog eens lees, zie ik, dat het inderdaad wel érg enthousiast is :-). Maar ja, dat bén ik dan ook. Maar twee keer een blauwe link staat inderdaad wel overdone. Ik heb erover nagedacht, hoe ik iets kan doen met jullie reacties. Ik ga voortaan boven de logjes, waarin ik adverteerders aanbeveel, "advertorial" zetten. Mensen die zich aan dit soort logjes storen kunnen die dan overslaan.

Verder: de advertenties blijven. Er komen hier iedere dag zo'n 3000 tot 3500 unieke bezoekers. Die kan ik het onmogelijk allemaal naar de zin maken. Er zijn ook mensen die juist blij zijn, als ik ze wijs op een leverancier voor bijvoorbeeld weckspullen. De adverteerders worden door mij gescreend. Ze moeten bij de lezers van Eenvoudig Leven passen. Advertenties van bijvoorbeeld Vliegvakanties zul je hier niet vinden. Het hoge bezoekersaantal maakt het voor adverteerder zinvol om op mijn blog te adverteren. Ik vind het alleen maar leuk, als deze mensen er succes mee hebben.

Een ander gevolg van de steeds meer uitbreidende 'lezerskring' is: het toenemende aantal vragen en reacties die ik krijg. Een deel staat hier gewoon op het blog en die probeer ik hier ook zoveel mogelijk te beantwoorden. Een ander deel komt bij me binnen per e-mail. Het zijn vaak serieuze vragen en die wil ik dan ook serieus beantwoorden. Zat ik tot voor kort een paar keer per week een half uurtje achter m'n laptop om m'n blog bij te werken, nu komt het regelmatig voor, dat ik 's avonds een uur bezig ben om alle reacties te beantwoorden. Dat geeft niets. Ik doe het ook graag. Ik merk, dat ik er mensen mee help. Maar daarom is het voor mij nog wel leuk, als er wat advertentie-inkomsten uit m'n blog tegenover staan.

Ik hoop niet, dat de reacties uit jaloezie voortkomen. Je hoeft écht niet jaloers op mij te zijn. Stop met jezelf aan ongevraagde recklame te ergeren. Reclame is inderdaad overal. Als je je eraan ergert, kan je het best in een hut op de hei gaan zitten, zónder krant, zónder abonnement op welk tijdschrift dan ook, zónder radio, zónder televisie, zónder computer en mét een nee-nee-sticker op je deur. Ook moet je dan geen stap meer buiten de deur doen, want dan loop je de kans tegen abri's enzovoort op te lopen. Je hebt zo de meeste kans om geen ongevraagde reclame tegen te komen, maar zelfs dan is het niet helemaal uit te sluiten. Eenvoudiger is het, als je gewoon overal meepikt wat je boeit, en de rest te negeren. Een gevleugeld gezegde hier in huis is: Je kunt overál wel een punt van maken.

Diabolo!

Zoals ik al eerder schreef, heeft Leendert een diabolo gekocht via internet. Hij kocht hem bij .

Hoewel ik er niet vóór ben, om maar meteen met iedere rage mee te doen, ben ik daar voor deze keer van afgeweken. Ik vind het zó leuk, die revival van zo'n oud stuk speelgoed als de diabolo! Ik zou zeggen: kom nu allemaal maar eens achter die computer vandaan en ga lekker diaboloën (wat een woord).




Ik hoorde, dat de diabolo echt een landelijke rage is. Hier in mijn omgeving zijn ze al een hele week overal uitverkocht. En de winkeliers weten niet wanneer ze nieuwe voorraad krijgen. Dat was voor ons de reden om eens op internet te gaan zoeken. Wij zijn bij uitgekomen. Ze hebben een prachtig assortiment en een super snelle levertijd. Vóór 4 uur besteld, betekent dat je je bestelling de volgende dag in huis hebt.

En zal ik nu nog eens een originele tip geven? Als je niet weet, wat je oma kado moet doen, geef haar dan een diabolo. Willem z'n moeder heeft er inmiddels ook één en vindt het heel leuk, om dat oude spel weer te doen. Het zorgt meteen voor een portie broodnodige beweging. Omdat de diabolo iets is, wat helemaal bij Eenvoudig Leven past, beveel ik onze nieuwe adverteerder van harte aan!

8 en 21

Deze weken vierden wij de laatste verjaardagen van het jaar in ons gezin. Maandag was Maria jarig, die 8 werd. Dinsdag was het de verjaardag van Wim en vandaag die van Geertje. Zij werden 21. Heel bijzonder om naar hen toe te gaan in hun eigen huisje. Alles nog zo spiksplinternieuw en zo vol beloften. Het deed me denken aan de tijd, dat we zélf pas getrouwd waren. En dat was gisteren al weer 23 jaar geleden ;-).

Maria's verjaardag was een ander verhaal. Daar zat natuurlijk het nodige werk voor me aan vast. Maar ik heb het met plezier en liefde gedaan.

Maandagmorgen ging ik vroeg op, om de traktaties klaar te maken voor school. Ik had vlindertjes uitgestoken uit worst, kaas en komkommer en die aan een coctailprikkertje gestoken. Het zag er heel gezellig uit. Maria mocht haar zondagse jurk aan en zag eruit als een stralend prinsesje.



Ze was ook heel blij met het kado, wat we voor haar uitgekozen hadden: het boshuis van Playmobil. Dat was pas een dagaanbieding bij Intertoys. Het is erg leuk speelgoed. Je zou er zélf nog mee gaan zitten spelen ;-).

's Middags na schooltijd kwam er familie-visite: twee oma's, één opa, één tante met neefje, één tante met drie nichtjes én mijn trouwe vriendin, die hier ook 'tante' genoemd wordt. En Maria werd verwend met allemaal leuke kado's. Ze kan voorlopig vooruit: kleurspullen,kralen, nog méér playmobil, een diabolo. Diabolo's zijn hier een rage. Ze zijn overal uitverkocht. Leendert heeft een wedstrijd-diabolo gekocht via internet. Duur, maar wel erg leuk. Hij kan er al zoveel mee. Toch heel wat leuker dan al dat voorgekauwde computerspul, vind ik.





Vandaag was het feest voor Maria's vriendje en vriendinnetjes. Ja heus, er kwam één jongetje mee, tussen de meisjes. Maria is hevig verliefd :-). Ik heb er weer een doe-feestje van gemaakt. De kinderen hebben bruisballen (voor in bad) gemaakt. Ze vonden het heel leuk om te doen. Het rook zo lekker naar bloemetjes. Ze mochten wegen en roeren en balletjes vormen en rolden alle balletjes door de glitters. Het werden prachtige ballen! Verder hebben ze gewoon fijn gespeeld, terwijl ik pannenkoeken bakte. Het was weer reuze-gezellig.




Nu dan even een verjaardagspauze. Dat komt mooi uit. Drukte genoeg voor Sint en Kerst. Ook al doe je alles nóg zo eenvoudig ;-). Ik heb dit jaar niet veel zelfgemaakts voor pakjesavond (zoals vorig jaar). Daarvoor heb ik te weinig tijd gehad. Maar goed, de overal-en-nergens vandaan gesprokkelde verrassingen zullen evengoed wel in de smaak vallen, denk ik.