vrijdag 14 mei 2010
Weggevertjes
In de rubriek 'Weggevertjes' is er vandaag een Weck vultrechter te geef. Voor wie niet weet hoe zoiets eruit ziet: ZO. Ik heb er twee en geef er één weg. Wie hem graag wil hebben kan een reactie plaatsen of mailen naar eenvoudigleven@gmail.com. DV maandagavond trek ik uit de gegadigden een winnaar.
Voorjaarsschoonmaakkriebels
Toen vanmorgen de zon zo lekker scheen en het eindelijk wat minder koud was kreeg ik spontaan voorjaarsschoonmaakkriebels. Willem had een verplichte vrije dag. Nou, zulke verplichtingen moesten er méér zijn. Wat hebben we samen lekker gewerkt! We hebben de garage schoongemaakt. Typisch zo'n klus, die ik in mijn eentje niet trek. Daar heb ik MANkracht bij nodig ;-). We hebben heel veel troep opgeruimd. Zelfs de til is helemaal leeggemaakt. Alle spullen die erop lagen zijn gesorteerd en alleen wat écht blijven mocht is terug gezet. Ik heb alle schoenenmanden opgeschoond, alle winterjassen definitief opgeruimd, de mutsen/sjaals/wanten uitgezocht, alle kaplaarzen bijeen gezocht en in paren in elkaar gestoken, alle skeelers uitgezocht, alle zandbakspullen en zwemspullen gesorteerd en nagelopen enzovoorts. Er is bij elkaar een kwart aanhangwagen aan rommel uitgekomen. Dat staat nu klaar voor de stort. Maar eerst willen we de schuur nog onder handen nemen. Daar zal vast ook nog wel de nodige troep uit komen.
Wat ik nog even zeggen wilde
Ik wil hartelijk bedanken voor de awards, die ik kreeg. Het lijkt zo ondankbaar, dat ik er helemaal (nog) niet op reageerde. Maar ik heb op het moment erg weinig tijd voor bloggen. Ik voel me altijd ongemakkelijk bij het krijgen van een award. Vaak 'moet' je dan ineens van alles over je zelf schrijven. En zal je net zien, dat ik dan geen zinnig woord weet te bedenken. Volgende probleem is: aan wie geef ik de award door. Hoe dan ook, ik doe niets met awards. Eigenlijk zou ik wel een vriendelijke tekst op m'n blog willen zetten, waarin ik dat verwoord, zonder mensen voor het hoofd te stoten. Wie is zo'n tekst al eens tegengekomen?
donderdag 13 mei 2010
Huiselijkheid
Het zal vast met het koude weer te maken hebben, dat de meivakantie hier vooral heel huiselijk verloopt. Ook op deze Hemelvaartsdag hebben we eigenlijk niets bijzonders ondernomen. Vanmorgen zijn we eerst met z'n negenen naar de kerk geweest. Toen we thuiskwamen was er, net als 's zondags, koffie met iets lekkers. Slagroomtaart was het vandaag. Mmm! Daarna schoven we eigenlijk al snel aan tafel voor een eenvoudige lunch. Leendert had met zijn neef afgesproken, om vanmiddag naar Skateland in Rotterdam te gaan. Hij wilde daarom SNEL eten. Ik had een grote pan tomatensoep gekookt. Dat is de lievelingssoep van het hele gezin. Ik maak de soep altijd van verse, rijpe tomaten. Dan proef je zomaar de zon en de zomer. Vanwege de feestdag kreeg iedereen, die dat wilde, er een klodder room bovenop en lekkere witte kadetjes erbij.
Na het eten splitsten we op. Willem ging Leendert naar Skateland brengen, Hans en Koos gingen mijn zus en zwager helpen, die aan het verhuizen zijn, Trijnie ging vanwege rug- en nekklachten een paar uur zwemmen, Dirk boog zich over examentrainingen, een aantal kleintjes vermaakten zich in het speeltuintje naast ons huis en Henk lag lekker te snurken op de bank. Hij is al een paar dagen ziek, het arme kereltje.
Hoewel ik natuurlijk best met een handwerkje op de bank kon gaan zitten, heb ik me toch maar een schop onder m'n achterste gegeven en ben aan de was en strijk gegaan. Anders kom ik er morgen weer niet doorheen geprakt. Ik heb extra was en strijk, vanwege de kledingwissel, die ik deze vakantie doe. Koos had al verschillende keren gevraagd, of ik de zakdoeken en theedoeken wilde bewaren, omdat hij die wilde strijken. Ik was het al een paar keer domweg vergeten. Maar nu heb ik er aan gedacht en Koos heeft ze keurig gestreken :-). Een paar jaar geleden kocht ik speciaal voor de kinderen een strijkplank op een rommelmarkt voor maar 1 euro. Ze mogen mijn oude strijkijzertje gebruiken en zijn zo trots als een pauw, als ze tegelijk met mij aan de strijk zijn. Stereostrijken noemen we dat :-).
Intussen heb ik ook wat bakwerk gedaan. Zes bruine broden en één wit. Nu hoef ik zaterdag niet zoveel meer te bakken.
Vanavond hebben we gefondued. De kinderen hadden dat nog nooit gedaan. Ze wisten zelfs niet wat het was en hoe het moest en dat zorgde voor de nodige onrust. Maar toen het uitgelegd was zagen ze het best zitten. Geertje werkt in de thuiszorg en had pas van een cliënt, die de voorjaarsschoonmaak deed, zo'n ouderwets fonduestel voor ons gekregen. En toen ik van de week bij de Kringloopwinkel was, kwam ik een soortgelijk geval tegen. Op dat moment ontstond het idee, om vandaag te fonduen. Het is vermakelijk om die ouderwetse stelletjes te zien. Het idee, dat het in de jaren 70 ongetwijfeld heel hip geweest is :-).
Het enige minpuntje is, dat die stelletjes zo'n spiritusbrandertje hebben. Een jaar of 17 geleden heeft Willem ernstige brandwonden opgelopen bij een ongeluk met zo'n brandertje. Hij heeft toen een paar weken in het brandwondencentrum gelegen en heeft op verschillende plaatsen huidtransplantaties gehad. Het was voor het eerst, dat we zulke brandertjes weer gebruikten. En eerlijk is eerlijk, dat was wel een beetje traumatisch voor hem (maar hij zag ook wel het nut ervan in). Gelukkig is alles helemaal goed gegaan. Ik had een lekkere groentenbouillon getrokken en daarin gaarden we allerlei lekkers: varkensfiletstukjes, kipfiletstukjes, in reepjes gesneden slavinken, garnalen, champignons en gehaktballetjes. Om de kleintjes niet te lang te laten wachten had ik ook twee blikjes coctailworstjes gekocht. Die worstjes waren natuurlijk zó warm en met stokbrood en pindasaus was dat een snelle maagvulling voor de kleine ongeduldigen. Verder leerde ik ze, dat ze ieder stukje vlees 5 minuten in de bouillon moesten houden, om het goed gaar te krijgen. Ze zaten dus steeds verlangend op de klok te kijken, of ze hun vorkje met lekkers al uit het pannetje mochten hengelen :-).
Ik moet ook nog even mijn moederdagkado showen. Ik kreeg een azijnpot. In zo'n pot kan je van restjes wijn azijn maken. Het is iets, wat ik al heel lang wilde. Eigenlijk wilde ik hem eerst voor mijn verjaardag vragen. Maar azijn maken kun je het best in de zomer doen. De bacteriën die de wijn in azijn moeten veranderen, doen het het best bij 25 graden. Nu we afgelopen zaterdag in Almere bij De Brouwmarkt waren, vond Willem het een mooi moment om er zo'n azijnpot voor me te kopen. Zodra het mooi weer wordt zet ik de pot bij ons boven op zolder. Daar is het het warmst. Als starter gebruik ik een zelfgemaakte wijn, die niet zo lekker is uitgevallen. Dan hoef ik die in elk geval niet door de gootsteen te gieten. Ik ben benieuwd naar het resultaat.
Na het eten splitsten we op. Willem ging Leendert naar Skateland brengen, Hans en Koos gingen mijn zus en zwager helpen, die aan het verhuizen zijn, Trijnie ging vanwege rug- en nekklachten een paar uur zwemmen, Dirk boog zich over examentrainingen, een aantal kleintjes vermaakten zich in het speeltuintje naast ons huis en Henk lag lekker te snurken op de bank. Hij is al een paar dagen ziek, het arme kereltje.
Hoewel ik natuurlijk best met een handwerkje op de bank kon gaan zitten, heb ik me toch maar een schop onder m'n achterste gegeven en ben aan de was en strijk gegaan. Anders kom ik er morgen weer niet doorheen geprakt. Ik heb extra was en strijk, vanwege de kledingwissel, die ik deze vakantie doe. Koos had al verschillende keren gevraagd, of ik de zakdoeken en theedoeken wilde bewaren, omdat hij die wilde strijken. Ik was het al een paar keer domweg vergeten. Maar nu heb ik er aan gedacht en Koos heeft ze keurig gestreken :-). Een paar jaar geleden kocht ik speciaal voor de kinderen een strijkplank op een rommelmarkt voor maar 1 euro. Ze mogen mijn oude strijkijzertje gebruiken en zijn zo trots als een pauw, als ze tegelijk met mij aan de strijk zijn. Stereostrijken noemen we dat :-).
Intussen heb ik ook wat bakwerk gedaan. Zes bruine broden en één wit. Nu hoef ik zaterdag niet zoveel meer te bakken.
Vanavond hebben we gefondued. De kinderen hadden dat nog nooit gedaan. Ze wisten zelfs niet wat het was en hoe het moest en dat zorgde voor de nodige onrust. Maar toen het uitgelegd was zagen ze het best zitten. Geertje werkt in de thuiszorg en had pas van een cliënt, die de voorjaarsschoonmaak deed, zo'n ouderwets fonduestel voor ons gekregen. En toen ik van de week bij de Kringloopwinkel was, kwam ik een soortgelijk geval tegen. Op dat moment ontstond het idee, om vandaag te fonduen. Het is vermakelijk om die ouderwetse stelletjes te zien. Het idee, dat het in de jaren 70 ongetwijfeld heel hip geweest is :-).
Het enige minpuntje is, dat die stelletjes zo'n spiritusbrandertje hebben. Een jaar of 17 geleden heeft Willem ernstige brandwonden opgelopen bij een ongeluk met zo'n brandertje. Hij heeft toen een paar weken in het brandwondencentrum gelegen en heeft op verschillende plaatsen huidtransplantaties gehad. Het was voor het eerst, dat we zulke brandertjes weer gebruikten. En eerlijk is eerlijk, dat was wel een beetje traumatisch voor hem (maar hij zag ook wel het nut ervan in). Gelukkig is alles helemaal goed gegaan. Ik had een lekkere groentenbouillon getrokken en daarin gaarden we allerlei lekkers: varkensfiletstukjes, kipfiletstukjes, in reepjes gesneden slavinken, garnalen, champignons en gehaktballetjes. Om de kleintjes niet te lang te laten wachten had ik ook twee blikjes coctailworstjes gekocht. Die worstjes waren natuurlijk zó warm en met stokbrood en pindasaus was dat een snelle maagvulling voor de kleine ongeduldigen. Verder leerde ik ze, dat ze ieder stukje vlees 5 minuten in de bouillon moesten houden, om het goed gaar te krijgen. Ze zaten dus steeds verlangend op de klok te kijken, of ze hun vorkje met lekkers al uit het pannetje mochten hengelen :-).
Ik moet ook nog even mijn moederdagkado showen. Ik kreeg een azijnpot. In zo'n pot kan je van restjes wijn azijn maken. Het is iets, wat ik al heel lang wilde. Eigenlijk wilde ik hem eerst voor mijn verjaardag vragen. Maar azijn maken kun je het best in de zomer doen. De bacteriën die de wijn in azijn moeten veranderen, doen het het best bij 25 graden. Nu we afgelopen zaterdag in Almere bij De Brouwmarkt waren, vond Willem het een mooi moment om er zo'n azijnpot voor me te kopen. Zodra het mooi weer wordt zet ik de pot bij ons boven op zolder. Daar is het het warmst. Als starter gebruik ik een zelfgemaakte wijn, die niet zo lekker is uitgevallen. Dan hoef ik die in elk geval niet door de gootsteen te gieten. Ik ben benieuwd naar het resultaat.
donderdag 6 mei 2010
Feest voor Maaike
Vandaag was Maaike een boffert. Vorige week had ze een 'feest met traantjes'. En om haar om te vrolijken, bedacht Constance van Atelier Constance iets bijzonder liefs. Zij mailde mij, dat Maaike samen met haar twee beste vriendinnetjes bij haar in het atelier mocht komen om een kinderworkshop te volgen. Ze mochten dan een viltpakketje maken en kiezen uit een dolfijntje of een roze hartje. Maaike had voor een hartje gekozen. Vanmorgen vroeg keek ik nog even in mijn mailbox en las, dat ook Maria mocht meekomen! Die sprong een gat in de lucht, toen ze dat hoorde. De dametjes zaten al bijtijds bij Willem in de auto, om de twee vriendinnetjes op te halen en naar Haastrecht te vertrekken. Ze vonden het best spannend, om zomaar naar een 'vreemde mevrouw' te gaan. Bij Constance hing er al een welkomstbord aan de deur en de meiden voelden zich direct op hun gemak. Ze hebben heerlijk zitten fröbelen. Constance had het heel gezellig gemaakt met waxinelichtjes en pakjes drinken enzo. Om 12 uur kwam ik de meiden weer ophalen. Ik ben eerst nog even binnen geweest en heb genoten van de gezellige sfeer en van het leuke atelier. Er hing een lekkere lavendelgeur, waar de vilten harten mee opgevuld waren. Het was echt geweldig. Wat bijzonder, dat Constance dat zomaar voor Maaike wilde doen!
Vanmiddag was er werk aan de winkel. De kranten moesten deze week op donderdag worden bezorgd in plaats van op woensdag. En vanmorgen was er al vroeg gebeld, dat er iemand z'n arm gebroken had en of wij die wijk er bij wilden nemen. Er waren bij elkaar 600 kranten te bezorgen, die eerst gevouwen moesten worden en waar ook nog een folder ingestoken moest worden. De kinderen vonden het eerst niet zo leuk. Maar soms moet je niet nadenken, maar gewoon aanpakken, vertelde ik ze. En om ze te motiveren heb ik meegeholpen. Al met al waren we in drie uurtjes klaar (vouwen en lopen) en het viel dus nog best wel mee. Alleen voelde ik m'n bekken behoorlijk en concludeerde ik, dat ik toch zo langzamerhand een oud besje word. Ik moest, toen we thuiskwamen, echt even uitrusten. Maar de kinderen sprongen meteen op de eenwielers :-). Die eenwielers zijn hier op het moment weer even hot. Een jaar of twee geleden zag je ze heel veel. Leendert had er toen één voor z'n verjaardag gevraagd. Leendert is heel lenig en kan er heel goed mee overweg. Maar zoals dat gaat, met zo'n rage, die eenwieler hing al tijden 'vergeten' in de schuur. Tot Hans vorige week op Koninginnedag een eenwieler op de vrijmarkt zag. Hij was zo goed als nieuw en moest 15 euro kosten. Hans had er heel veel zin in en heeft er nog wat van afgepingeld. Uiteindelijk kochten Hans en Maaike hem samen voor 12 euro. Ook Leendert z'n eenwieler kwam weer van de spijker. En nu hebben ze er een hoop lol van. Ik ben benieuwd voor hoeveel geld die dure waveboarden, die je nu overal ziet, over twee jaar op de rommelmarkt liggen...:-)
Vanmiddag was er werk aan de winkel. De kranten moesten deze week op donderdag worden bezorgd in plaats van op woensdag. En vanmorgen was er al vroeg gebeld, dat er iemand z'n arm gebroken had en of wij die wijk er bij wilden nemen. Er waren bij elkaar 600 kranten te bezorgen, die eerst gevouwen moesten worden en waar ook nog een folder ingestoken moest worden. De kinderen vonden het eerst niet zo leuk. Maar soms moet je niet nadenken, maar gewoon aanpakken, vertelde ik ze. En om ze te motiveren heb ik meegeholpen. Al met al waren we in drie uurtjes klaar (vouwen en lopen) en het viel dus nog best wel mee. Alleen voelde ik m'n bekken behoorlijk en concludeerde ik, dat ik toch zo langzamerhand een oud besje word. Ik moest, toen we thuiskwamen, echt even uitrusten. Maar de kinderen sprongen meteen op de eenwielers :-). Die eenwielers zijn hier op het moment weer even hot. Een jaar of twee geleden zag je ze heel veel. Leendert had er toen één voor z'n verjaardag gevraagd. Leendert is heel lenig en kan er heel goed mee overweg. Maar zoals dat gaat, met zo'n rage, die eenwieler hing al tijden 'vergeten' in de schuur. Tot Hans vorige week op Koninginnedag een eenwieler op de vrijmarkt zag. Hij was zo goed als nieuw en moest 15 euro kosten. Hans had er heel veel zin in en heeft er nog wat van afgepingeld. Uiteindelijk kochten Hans en Maaike hem samen voor 12 euro. Ook Leendert z'n eenwieler kwam weer van de spijker. En nu hebben ze er een hoop lol van. Ik ben benieuwd voor hoeveel geld die dure waveboarden, die je nu overal ziet, over twee jaar op de rommelmarkt liggen...:-)
woensdag 5 mei 2010
Een heerlijk daagje uit
Wat een heerlijk daagje uit hadden wij vandaag!
Ik was al bijtijds opgestaan om nog even wat dingetjes op de rails te zetten. Het meeste had ik gisteren al klaargezet. Ik was dus snel klaar. Om kwart voor 8 heb ik Willem, Leendert en Koos wakker gemaakt. Ze sliepen allemaal nog als blokken. Maar dat had ik gisteren al zien aankomen. De kleding van de jongens lag klaar. Ze konden dus zonder na te denken in hun kleding stappen, hun haar kammen en in de auto gaan zitten. Ontbijt had ik klaargemaakt. Dat zouden we onderweg doen. Willem was nog snel onder de douche gesprongen en even na achten reden we de straat uit. Het zonnetje scheen heerlijk, maar wat was het koud! We hebben het snel warm gestookt in de auto en al rijdend genoten we van de gesmeerde kadetjes en nog wat lekkers wat over was van gisteren. Het was erg rustig op de weg en dus vlotte de reis goed. We hadden om ongeveer kwart voor 10 afgesproken bij een lieve bloglezeres, die mooie jongenskleding had voor Leendert. Om niet te vroeg te arriveren (het was tenslotte een vrije dag en dan weet je maar nooit, of mensen eens lekker willen uitslapen) stopten we nog even bij een tankstation voor een kop koffie en voor de jongens een bekertje chocolademelk. We haalden de kleding op en thuis kwam er nog een heel lief kadootje uit één van de tassen: een frisrode geruite theedoek met een monogram erop geborduurd. Wat ongelofelijk lief!
Na de stop in Hoevelaken, reden we snel naar Elspeet. Daar is de logeeropvang, waar Leendert en Koos regelmatig heengaan. We hebben daar de nieuwe schuur bekeken, een bakkie koffie gedronken en even een praatje gemaakt. Daarna begon onze lange reis: we zouden naar Aken gaan. Willem wilde daar al lang eens heen, om de Dom te bekijken. Als we samen een daagje uit gaan, gaan we meestal iets doen, of bezichtigen, wat je niet zo snel met kinderen zou doen. Alleen al de reis naar Aken zou een crime zijn en aan de Dom zien ze ook al niets. Echt iets voor ons samen dus! We reisden eerst een heel stuk met vermijding van snelwegen. Het is zo speciaal om met Bevrijdingsdag door allerlei dorpen te rijden. Overal vlaggen en feestelijkheden.
Het was vroeg in de middag toen we in Aken arriveerden. We hebben ruim de tijd genomen om de Dom te bezichtigen. En daarna hebben we een hele tijd in de stad rondgeboemeld. We hebben heel was beweging gehad ;-). Het enige vervelende was, dat ik het ijskoud had. Ik was goed op de kou gekleed. Maar ik ben gewoon best snel koud en wordt dan maar eens warm! We hebben nog ergens een kop koffie gedronken. Dat hielp voor even. Maar écht warm werd ik pas, nadat we weer in de auto gestapt waren en de kachel hard aangezet hadden.
We besloten een stuk door Limburg te rijden. We reden door Vaals en hebben daar een stuk Mergellandroute opgepikt. Zo'n anwb-route voert je langs de mooiste wegen. Al die prachtig glooiende weilanden, akkers en koolzaadvelden. De prachtige vakwerkhuizen. Die heel oude, grote boerderijen. We konden niet stoppen met foto's maken. Zó mooi!
Het liep tegen zessen. We wilden graag een hapje eten, maar ik wilde liever eerst een stuk richting huis rijden. Als je lekker gegeten hebt en je moet dan nog twee uur in de auto zitten, voordat je thuis bent, is niet zo prettig (vinden wij dan). We besloten even iets hartigs te eten en daarna naar Dordrecht te rijden. Dat hartigs werd een McDonaldsje. Voor Willem een wrap en voor mij wat Kipnuggets. Groot was onze verbazing, toen we onze bestelling wilden opgeven en er zich iemand vóór ons omdraaide en zei:"Hé, wat leuk, om jou nu in het Echt te zien." Dat bleek bloglezeres Madelief te zijn :-). Ik begrijp nóg niet, dat je me zomaar herkende, Madelief ;-). Echt knap. Ik ben zelf een enorme sufferd als het gaat om gezichten herkennen of onthouden. Stemmen daarentegen, onthoud ik veel beter.
Terwijl we moesten wachten op Willem z'n wrap, hebben we ons allebei zitten verbazen. Het was loeidruk, maar wat zagen we weinig vrolijkheid! Huilende kinderen, boze moeders, zich afzijdig houdende vaders, sussende oma's. Nu komen wij zelden of nooit bij de Mac., maar ik dacht toch heus, dat bij de Mac. eten een feestje is, voor kinderen. Nou ja, we namen ons lekkers mee naar de auto. Krantje erbij. En na een kleine pauze vertrokken we dan naar Dordrecht.
We reden naar het restaurant, waar we graag wilden eten. Ik zei al tegen Willem:"Als er geen plaats is, gaan we lekker naar huis en eten we wel een boterham met gebakken ei." Maar er was wél plaats. Alleen moesten we even een kwartiertje aan de bar gaan zitten, om op dat plaatsje te wachten. Dat was niet erg. Willem was al snel in gesprek met z'n buurman en dat pakte gezellig uit.
We hebben heerlijk op ons gemakje gegeten. Genoten van het lekkers en van het heerlijk, ongestoord kunnen praten met elkaar.
Thuis bleek alles goed gegaan te zijn. De boel was fijn opgeruimd en de kinderen, die nog wakker waren, hadden het prima naar hun zin gehad.
Wat wil je nog meer? Het lijkt wel, of we op vakantie zijn geweest!
Ik was al bijtijds opgestaan om nog even wat dingetjes op de rails te zetten. Het meeste had ik gisteren al klaargezet. Ik was dus snel klaar. Om kwart voor 8 heb ik Willem, Leendert en Koos wakker gemaakt. Ze sliepen allemaal nog als blokken. Maar dat had ik gisteren al zien aankomen. De kleding van de jongens lag klaar. Ze konden dus zonder na te denken in hun kleding stappen, hun haar kammen en in de auto gaan zitten. Ontbijt had ik klaargemaakt. Dat zouden we onderweg doen. Willem was nog snel onder de douche gesprongen en even na achten reden we de straat uit. Het zonnetje scheen heerlijk, maar wat was het koud! We hebben het snel warm gestookt in de auto en al rijdend genoten we van de gesmeerde kadetjes en nog wat lekkers wat over was van gisteren. Het was erg rustig op de weg en dus vlotte de reis goed. We hadden om ongeveer kwart voor 10 afgesproken bij een lieve bloglezeres, die mooie jongenskleding had voor Leendert. Om niet te vroeg te arriveren (het was tenslotte een vrije dag en dan weet je maar nooit, of mensen eens lekker willen uitslapen) stopten we nog even bij een tankstation voor een kop koffie en voor de jongens een bekertje chocolademelk. We haalden de kleding op en thuis kwam er nog een heel lief kadootje uit één van de tassen: een frisrode geruite theedoek met een monogram erop geborduurd. Wat ongelofelijk lief!
Na de stop in Hoevelaken, reden we snel naar Elspeet. Daar is de logeeropvang, waar Leendert en Koos regelmatig heengaan. We hebben daar de nieuwe schuur bekeken, een bakkie koffie gedronken en even een praatje gemaakt. Daarna begon onze lange reis: we zouden naar Aken gaan. Willem wilde daar al lang eens heen, om de Dom te bekijken. Als we samen een daagje uit gaan, gaan we meestal iets doen, of bezichtigen, wat je niet zo snel met kinderen zou doen. Alleen al de reis naar Aken zou een crime zijn en aan de Dom zien ze ook al niets. Echt iets voor ons samen dus! We reisden eerst een heel stuk met vermijding van snelwegen. Het is zo speciaal om met Bevrijdingsdag door allerlei dorpen te rijden. Overal vlaggen en feestelijkheden.
Het was vroeg in de middag toen we in Aken arriveerden. We hebben ruim de tijd genomen om de Dom te bezichtigen. En daarna hebben we een hele tijd in de stad rondgeboemeld. We hebben heel was beweging gehad ;-). Het enige vervelende was, dat ik het ijskoud had. Ik was goed op de kou gekleed. Maar ik ben gewoon best snel koud en wordt dan maar eens warm! We hebben nog ergens een kop koffie gedronken. Dat hielp voor even. Maar écht warm werd ik pas, nadat we weer in de auto gestapt waren en de kachel hard aangezet hadden.
We besloten een stuk door Limburg te rijden. We reden door Vaals en hebben daar een stuk Mergellandroute opgepikt. Zo'n anwb-route voert je langs de mooiste wegen. Al die prachtig glooiende weilanden, akkers en koolzaadvelden. De prachtige vakwerkhuizen. Die heel oude, grote boerderijen. We konden niet stoppen met foto's maken. Zó mooi!
Het liep tegen zessen. We wilden graag een hapje eten, maar ik wilde liever eerst een stuk richting huis rijden. Als je lekker gegeten hebt en je moet dan nog twee uur in de auto zitten, voordat je thuis bent, is niet zo prettig (vinden wij dan). We besloten even iets hartigs te eten en daarna naar Dordrecht te rijden. Dat hartigs werd een McDonaldsje. Voor Willem een wrap en voor mij wat Kipnuggets. Groot was onze verbazing, toen we onze bestelling wilden opgeven en er zich iemand vóór ons omdraaide en zei:"Hé, wat leuk, om jou nu in het Echt te zien." Dat bleek bloglezeres Madelief te zijn :-). Ik begrijp nóg niet, dat je me zomaar herkende, Madelief ;-). Echt knap. Ik ben zelf een enorme sufferd als het gaat om gezichten herkennen of onthouden. Stemmen daarentegen, onthoud ik veel beter.
Terwijl we moesten wachten op Willem z'n wrap, hebben we ons allebei zitten verbazen. Het was loeidruk, maar wat zagen we weinig vrolijkheid! Huilende kinderen, boze moeders, zich afzijdig houdende vaders, sussende oma's. Nu komen wij zelden of nooit bij de Mac., maar ik dacht toch heus, dat bij de Mac. eten een feestje is, voor kinderen. Nou ja, we namen ons lekkers mee naar de auto. Krantje erbij. En na een kleine pauze vertrokken we dan naar Dordrecht.
We reden naar het restaurant, waar we graag wilden eten. Ik zei al tegen Willem:"Als er geen plaats is, gaan we lekker naar huis en eten we wel een boterham met gebakken ei." Maar er was wél plaats. Alleen moesten we even een kwartiertje aan de bar gaan zitten, om op dat plaatsje te wachten. Dat was niet erg. Willem was al snel in gesprek met z'n buurman en dat pakte gezellig uit.
We hebben heerlijk op ons gemakje gegeten. Genoten van het lekkers en van het heerlijk, ongestoord kunnen praten met elkaar.
Thuis bleek alles goed gegaan te zijn. De boel was fijn opgeruimd en de kinderen, die nog wakker waren, hadden het prima naar hun zin gehad.
Wat wil je nog meer? Het lijkt wel, of we op vakantie zijn geweest!
dinsdag 4 mei 2010
Kookstudio van Tupperware
Vanavond was de kookstudio van Tupperware bij ons thuis. Eigenlijk was het de bedoeling om met chocolade aan de slag te gaan. Maar er was ergens een ruis in de communicatie en daardoor zijn er hier andere heerlijkheden klaargemaakt. Er werd een kip-fruitsalade gemaakt, er was rabarbermoes met appeltjes én er kwamen heerlijk geurende kokosmacroontjes uit de oven. En wat was het gezellig! De hele kamer vol 'kakelende' dames :-). Oude bekenden én nieuwe ontmoetingen. Dat vond ik heel bijzonder, om zomaar bloglezers en medebloggers in het echt te ontmoeten. Ik ben ook nog eens schandalig verwend. Een kookboek met echt Hollandse recepten, heerlijke chocolade en allerlei mooie stofjes, cherrytomatenplantjes, gewone tomatenplantjes, een basilicumplantje,kleding, zelfs spulletjes voor de cavia's van Maaike. Wat bijzonder lief!
Intussen hadden Trijnie en ik er vandaag ons best voor gedaan om er een gezellige avond van te maken. Boodschapjes gehaald, lekkers voor bij de koffie gebakken, een beetje gepoetst en heel veel afgewassen (want natuurlijk begaf vandaag de vaatwasser het). We hebben uit alle hoeken en gaten van het huis stoelen gehaald en glazen haalden we bij de buurman, want ik kon niet bij mijn doos reserveglazen in de garage komen.
Nu zit ik nog even met de beentjes gestrekt. Morgen is het alweer vroeg dag. Wij hopen dan om 8 uur met twee kinderen naar Elspeet te vertrekken. We maken dan nog een tussenstop in Hoevelaken en daarna laten we Leendert en Koos achter bij de logeeropvang. De rest van de dag is voor ons tweeën. We gaan een flinke reis maken. Iets wat je met een auto vol wiebelige kinderen niet zo snel doet. Trijnie maakt het thuis gezellig met de achterblijvers. Ze gaan lekker wafels bakken en pizza eten. Dat gaat vast goed komen. Heerlijk om een dagje weg te kunnen en te weten, dat thuis de boel goed verzorgd is.
Nog even het resultaat van de Tupperstudio: Er is voor bijna 400 euro verkocht én er zijn twee nieuwe afspraken gemaakt. Dat betekent een mooi kado voor Trijnie: een taartdoos, een koeltas én een frisdozenset voor in de koeltas. Ze is er heel blij mee. Hans mocht na afloop een bestellijst uit de stapel trekken. Het bleek de bestellijst van oma te zijn. Zij heeft daarmee een mooie schaal gescoord. Leuk!
Intussen hadden Trijnie en ik er vandaag ons best voor gedaan om er een gezellige avond van te maken. Boodschapjes gehaald, lekkers voor bij de koffie gebakken, een beetje gepoetst en heel veel afgewassen (want natuurlijk begaf vandaag de vaatwasser het). We hebben uit alle hoeken en gaten van het huis stoelen gehaald en glazen haalden we bij de buurman, want ik kon niet bij mijn doos reserveglazen in de garage komen.
Nu zit ik nog even met de beentjes gestrekt. Morgen is het alweer vroeg dag. Wij hopen dan om 8 uur met twee kinderen naar Elspeet te vertrekken. We maken dan nog een tussenstop in Hoevelaken en daarna laten we Leendert en Koos achter bij de logeeropvang. De rest van de dag is voor ons tweeën. We gaan een flinke reis maken. Iets wat je met een auto vol wiebelige kinderen niet zo snel doet. Trijnie maakt het thuis gezellig met de achterblijvers. Ze gaan lekker wafels bakken en pizza eten. Dat gaat vast goed komen. Heerlijk om een dagje weg te kunnen en te weten, dat thuis de boel goed verzorgd is.
Nog even het resultaat van de Tupperstudio: Er is voor bijna 400 euro verkocht én er zijn twee nieuwe afspraken gemaakt. Dat betekent een mooi kado voor Trijnie: een taartdoos, een koeltas én een frisdozenset voor in de koeltas. Ze is er heel blij mee. Hans mocht na afloop een bestellijst uit de stapel trekken. Het bleek de bestellijst van oma te zijn. Zij heeft daarmee een mooie schaal gescoord. Leuk!
woensdag 28 april 2010
Chokladbollar
Mijn laptop is (weer, grrr) kapot. Ik had gelukkig nog één dag garantie en heb hem dus meteen weggebracht. Ik ben nu grotendeels offline, wat niet echt de bedoeling was, want ik had nogal wat computerwerk te doen. Het is niet anders.
In de zaterdageditie van het Reformatorisch Dagblad kwam ik een heerlijk recept tegen, wat uitblonk in eenvoudigheid. Ik wilde het daarom dolgraag delen, hier. Ik heb de scribent gemaild voor toestemming en heb die ook gekregen. Het is het recept van Chokladbollar, een Zweeds recept van chocoladeballen dus. De schrijfster van de kookrubriek, Mariëlle, heeft het recept origineel uit Zweden meegenomen en het hier, met hulp van internetbakkers, vertaald. Alleen de dl. in plaats van grammen moeten voor lief genomen worden. Dat is natuurlijk geen probleem.
Hier komt het recept:
100 gram roomboter (kamertemperatuur)
1 dl kristalsuiker
3 dl havermout
2 el cacao
1 tl vanillesuiker
2 el koude koffie
geraspte kokos
Roer de boter romig, samen met de kristalsuiker en de vanillesuiker. Voeg cacao en havermout toe. Werk vervolgens de koffie erdoor zodat een stevige massa ontstaat. Vorm van het deeg 25 ballen. Strooi een ruime hoeveelheid geraspte kokos in een diep bord. Rol de ballen hier een voor een door. Leg ze voorzichtig op een bord en laat ze opstijven in de koelkast.
In plaats van kokos, kun je de ballen natuurlijk ook door cacao, amandelschaafsel of (witte) chocoladeschilfers rollen. Een ander idee is, de koffie vervangen door rum en de ballen door hagelslag rollen, zodat je soort rumkogels krijgt.
Ik heb de ballen inmiddels al drie keer gemaakt. Twee keer voor onszelf, maar ook al een keer om weg te geven. Een leuk, snel, lekker, zelfgemaakt weggevertje. Wat wil je nog meer.
Áls je meer (met chocolade) aan de slag wilt, ben je bij deze uitgenodigd voor DV dinsdagavond 4 mei, 20.15 u. Dan organiseert Trijnie hier een kookstudio van Tupperware en gaan we bonbons maken :-). Als je wilt komen, mail het dan even door. Dan weet ik hoeveel lekkers ik moet bakken voor bij de koffie en/of de thee.
Ik zag, dat vandaag de miljoenste bezoekers langsgeweest is op dit blog. Een mijlpaal! Ik weet nog, hoe bijzonder ik het vond, toen er 100 bezoekers geweest waren :-). Ik had nooit kunnen denken, dat ik er zoveel plezier aan zou beleven. Iedereen heel hartelijk bedankt voor het reageren, meedenken, meeleven, de verrassingen bij de post, in mijn mailbox, de kadootjes, kleding en vele andere dingen. Ik ben er steeds verwonderd over.
P.S. Ik was niet echt gelukkig met 4 mei (dodenherdenking)als tupperstudio-dag, maar het was al zo afgesproken met Trijnie. Om mensen in de gelegenheid te stellen om om 20.00 stilte te houden, hebben we met de demonstratrice afgesproken wat later te beginnen. De inloop is dus vanaf 20.15. Maar nog iets later komen is echt geen probleem.
In de zaterdageditie van het Reformatorisch Dagblad kwam ik een heerlijk recept tegen, wat uitblonk in eenvoudigheid. Ik wilde het daarom dolgraag delen, hier. Ik heb de scribent gemaild voor toestemming en heb die ook gekregen. Het is het recept van Chokladbollar, een Zweeds recept van chocoladeballen dus. De schrijfster van de kookrubriek, Mariëlle, heeft het recept origineel uit Zweden meegenomen en het hier, met hulp van internetbakkers, vertaald. Alleen de dl. in plaats van grammen moeten voor lief genomen worden. Dat is natuurlijk geen probleem.
Hier komt het recept:
100 gram roomboter (kamertemperatuur)
1 dl kristalsuiker
3 dl havermout
2 el cacao
1 tl vanillesuiker
2 el koude koffie
geraspte kokos
Roer de boter romig, samen met de kristalsuiker en de vanillesuiker. Voeg cacao en havermout toe. Werk vervolgens de koffie erdoor zodat een stevige massa ontstaat. Vorm van het deeg 25 ballen. Strooi een ruime hoeveelheid geraspte kokos in een diep bord. Rol de ballen hier een voor een door. Leg ze voorzichtig op een bord en laat ze opstijven in de koelkast.
In plaats van kokos, kun je de ballen natuurlijk ook door cacao, amandelschaafsel of (witte) chocoladeschilfers rollen. Een ander idee is, de koffie vervangen door rum en de ballen door hagelslag rollen, zodat je soort rumkogels krijgt.
Ik heb de ballen inmiddels al drie keer gemaakt. Twee keer voor onszelf, maar ook al een keer om weg te geven. Een leuk, snel, lekker, zelfgemaakt weggevertje. Wat wil je nog meer.
Áls je meer (met chocolade) aan de slag wilt, ben je bij deze uitgenodigd voor DV dinsdagavond 4 mei, 20.15 u. Dan organiseert Trijnie hier een kookstudio van Tupperware en gaan we bonbons maken :-). Als je wilt komen, mail het dan even door. Dan weet ik hoeveel lekkers ik moet bakken voor bij de koffie en/of de thee.
Ik zag, dat vandaag de miljoenste bezoekers langsgeweest is op dit blog. Een mijlpaal! Ik weet nog, hoe bijzonder ik het vond, toen er 100 bezoekers geweest waren :-). Ik had nooit kunnen denken, dat ik er zoveel plezier aan zou beleven. Iedereen heel hartelijk bedankt voor het reageren, meedenken, meeleven, de verrassingen bij de post, in mijn mailbox, de kadootjes, kleding en vele andere dingen. Ik ben er steeds verwonderd over.
P.S. Ik was niet echt gelukkig met 4 mei (dodenherdenking)als tupperstudio-dag, maar het was al zo afgesproken met Trijnie. Om mensen in de gelegenheid te stellen om om 20.00 stilte te houden, hebben we met de demonstratrice afgesproken wat later te beginnen. De inloop is dus vanaf 20.15. Maar nog iets later komen is echt geen probleem.
dinsdag 27 april 2010
Feest met traantjes
Zondag was Maaike jarig. Elf jaar is ze geworden, ons zondagskind. En, zoals dat gaat, als je 11 wordt, ze keek er al weken naar uit. Ze kon haast niet wachten tot het maandag was en ze op school zou mogen trakteren. Ze had een verzoek: ze wilde appelflappen trakteren. Dat was prima. Er moesten er 50 gebakken worden en dus stond ik maandag om 4 uur op, om aan de slag te gaan. Om 6 uur waren de flappen klaar en riep ik het feestvarken uit bed. Ze kreeg een feestelijke jurk aan en Trijnie zou haar haar mooi doen. Alles liep volgens het boekje en even na half 8 stond Maaike kant en klaar.
Op dat moment ging de telefoon. Als op dat tijdstip de telefoon gaat, spitsen hier vijf kinderen hun oren. Meestal wordt er dan via de telefoonboom van school gebeld, om door te geven, dat er een klas vrijaf heeft, vanwege ziekte (en geen vervanging) van de juf. Ook deze keer was dat het geval. Maar...het was Maaikes klas die vrij bleek te zijn! Ach, dat arme meidje. Haar feestelijk stemming sloeg om als een blad aan een boom en er vloeiden toch echt traantjes. Hè, wat vond ik het sneu voor haar! Ik beloofde haar van alles en nog wat, maar het echte feestgevoel kwam niet zomaar meer terug. Ik heb een stuk of 15 flappen in de vriezer gestoken. De rest zouden we 's middags met de verjaardagsvisite opeten en ik beloofde nieuwe te bakken. Maaike speelde wat met Henk, maar de ochtend leek zó lang. Ze vroeg, of ik iets leuks wist. Ik stelde voor, om samen met Henk eendjes te voeren. Henk had geen zin, maar Maaike vond het wel leuk. Met een zak brood vertrok ze richting eenden. Ik was boven aan het werk, toen ik haar beneden wanhopig om me hoorde roepen. Ik rende naar beneden, waar Maaike stond te snikken. Toen ze de eenden een broodkorst toewierp, was haar nieuwe armband, die ze van Trijnie voor haar verjaardag had gekregen, afgeschoten. Ach, wat een pech! Ik ben nog, gewapend met een hark, met haar meegegaan, om te dreggen. Maar nee, die armband was natuurlijk onvindbaar. Wat een ongelofelijke pechdag voor Maaike!
Gelukkig werd 's middag alles toch nog gezellig. Er kwam veel visite, Maaike kreeg veel kadootjes en de appelflappen smaakten prima. Om het feest compleet te maken, bakte ik lekker pannenkoeken.
Zo kon Maaike uiteindelijk toch de dag met een blij gevoel afsluiten.
Vanmorgen was het alwéér vroeg dag. Er moesten nog weer 30 appelflappen gebakken worden. En deze keer vertrok Maaike dan toch met haar traktatie naar school. Daar had ze een fijne verjaardag en alles is dus goed gekomen :-).
Op dat moment ging de telefoon. Als op dat tijdstip de telefoon gaat, spitsen hier vijf kinderen hun oren. Meestal wordt er dan via de telefoonboom van school gebeld, om door te geven, dat er een klas vrijaf heeft, vanwege ziekte (en geen vervanging) van de juf. Ook deze keer was dat het geval. Maar...het was Maaikes klas die vrij bleek te zijn! Ach, dat arme meidje. Haar feestelijk stemming sloeg om als een blad aan een boom en er vloeiden toch echt traantjes. Hè, wat vond ik het sneu voor haar! Ik beloofde haar van alles en nog wat, maar het echte feestgevoel kwam niet zomaar meer terug. Ik heb een stuk of 15 flappen in de vriezer gestoken. De rest zouden we 's middags met de verjaardagsvisite opeten en ik beloofde nieuwe te bakken. Maaike speelde wat met Henk, maar de ochtend leek zó lang. Ze vroeg, of ik iets leuks wist. Ik stelde voor, om samen met Henk eendjes te voeren. Henk had geen zin, maar Maaike vond het wel leuk. Met een zak brood vertrok ze richting eenden. Ik was boven aan het werk, toen ik haar beneden wanhopig om me hoorde roepen. Ik rende naar beneden, waar Maaike stond te snikken. Toen ze de eenden een broodkorst toewierp, was haar nieuwe armband, die ze van Trijnie voor haar verjaardag had gekregen, afgeschoten. Ach, wat een pech! Ik ben nog, gewapend met een hark, met haar meegegaan, om te dreggen. Maar nee, die armband was natuurlijk onvindbaar. Wat een ongelofelijke pechdag voor Maaike!
Gelukkig werd 's middag alles toch nog gezellig. Er kwam veel visite, Maaike kreeg veel kadootjes en de appelflappen smaakten prima. Om het feest compleet te maken, bakte ik lekker pannenkoeken.
Zo kon Maaike uiteindelijk toch de dag met een blij gevoel afsluiten.
Vanmorgen was het alwéér vroeg dag. Er moesten nog weer 30 appelflappen gebakken worden. En deze keer vertrok Maaike dan toch met haar traktatie naar school. Daar had ze een fijne verjaardag en alles is dus goed gekomen :-).
vrijdag 23 april 2010
Ballen
Als gezinsmanager heb je heel wat ballen in de lucht te houden, om de boel lekker te laten lopen. En dan nog, moet je steeds opnieuw keuzes maken. Niet alles wat moet of wat je wilt is te realiseren. Soms voel ik me daardoor wat mismoedig. Dan zie ik zóveel werk, waar ik domweg niet aan toe kom. De afgelopen twee dagen, had ik last van rommelhoeken, waar ik dolgraag aan zou beginnen. Ik ben niet zo snel somber. Maar deze keer raakte ik er echt door in een sombere stemming. Vanavond ben ik heerlijk opgeknapt. Zomaar van wat prachtige pianomuziek van Lang Lang, waar ik al stoofperen schillend naar luisterde. Gelukkig is m'n sombere bui weg en kan ik terugkijken op alles wat ik deze week deed. Leuke dingen, minder leuke dingen, dingen die me energie gaven, dingen die energie vraten, dingen die mochten, dingen die moesten. En ik voel meer weer rijk.
Wat een afwisseling bracht de week! Wassen, strijken, eten koken, brood bakken, wc's boenen, vuilnisbakken legen, stoffen, zuigen, de buitenboel vegen, voor m'n zaaisels zorgen, schoenen kopen met Maaike en Maria, een gesprek bij Leendert op school, koffie drinken bij M., met mijn schoonmoeder naar de bank, met mijn schoonmoeder koffie drinken, een kaartje schrijven naar een jarige, een kaartje schrijven naar een zieke, een 'oude' vriendin mailen, telefoneren met mijn moeder, Koos naar Dordrecht rijden, een knoop aanzetten, een kostuum ontvlekken, planten water geven, bloggen, de krant lezen, wandelen met Willem, de vogelkooi schoonmaken, folders vouwen met Hans en Maaike, e-mailen met die en gene, veel kopjes koffie drinken met Dirk (die op z'n examen na klaar is op school) en Henk, een kistje peren schillen, nadenken over de verjaardag van Maaike, ontbijtjes klaarmaken, heel veel rommel opruimen, vast één rommelhoek aanpakken (ongeveer één vijftigste deel van de garage ;-) ), nou, nou, nou, nu kan die wel weer. Ik ga fijn nog even bankhangen met Willem. Da's ook hard nodig :-).
Wat een afwisseling bracht de week! Wassen, strijken, eten koken, brood bakken, wc's boenen, vuilnisbakken legen, stoffen, zuigen, de buitenboel vegen, voor m'n zaaisels zorgen, schoenen kopen met Maaike en Maria, een gesprek bij Leendert op school, koffie drinken bij M., met mijn schoonmoeder naar de bank, met mijn schoonmoeder koffie drinken, een kaartje schrijven naar een jarige, een kaartje schrijven naar een zieke, een 'oude' vriendin mailen, telefoneren met mijn moeder, Koos naar Dordrecht rijden, een knoop aanzetten, een kostuum ontvlekken, planten water geven, bloggen, de krant lezen, wandelen met Willem, de vogelkooi schoonmaken, folders vouwen met Hans en Maaike, e-mailen met die en gene, veel kopjes koffie drinken met Dirk (die op z'n examen na klaar is op school) en Henk, een kistje peren schillen, nadenken over de verjaardag van Maaike, ontbijtjes klaarmaken, heel veel rommel opruimen, vast één rommelhoek aanpakken (ongeveer één vijftigste deel van de garage ;-) ), nou, nou, nou, nu kan die wel weer. Ik ga fijn nog even bankhangen met Willem. Da's ook hard nodig :-).
Abonneren op:
Posts (Atom)