En wat doe je dan...

...met 3 courgettes, 3 rode paprika´s, 2 bossen bosuitjes en een paar bakjes cherrytomaatjes?

Nou, wat dacht je van pizza´s bakken?!

Ik maakte pizzadeeg van 1 kilo bloem, 600 ml. water, een scheut olijfolie, een eetlepel zout, een ruime eetlepel gedroogde gist en iets van een eetlepel gedroogde oregano. Na het kneden liet ik het deeg een half uur voorrijzen. Daarna verdeelde ik het in drieën, en rolde er drie grote lappen van, waarmee ik drie ovenplaten bekleedde.
Ik trok een weckpot tomatensaus open, bracht die aan de kook en deed er een schep bloem, opgelost in wat water, bij, zodat de saus lekker stevig werd.
Daarna mochten Maaike en Jan de pizza´s gaan beleggen met alles wat ik inmiddels had klaargezet. Eerst besmeerden ze de bodems royaal met de saus. Daarna strooiden ze er wat Italiaanse kruidenmix over. En vervolgens leefden ze zich uit met de in stukjes gesneden courgette, de gesnipperde rode paprika, de in ringetjes gesneden bosuitjes, de plakjes salamiworst, de gehakte knoflook, de gehalveerde cherrytomaatjes en het blikje ananasstukjes. Over dat alles strooiden ze een mooie laag geraspte kaas en zo gingen de bakplaten de oven in.

Alles voor de pizza´s kwam uit de voorraad. De vleesconsumptie was minimaal (alleen een stukje cervelaatworst). Ook de kosten waren minimaal. Het smullen was echter maximaal :-). Er was maar één probleempje: er waren er bij, die nóg wel een stuk hadden gelust. Er was nog wel een pan custardvla voor toe om de gaatjes op te vullen. Maar toch denk ik, dat ik bij een volgende keer pizza eten er soep vooraf bij geef.

Over soep gesproken: die maakte ik ´s avonds. De mannen waren nog even een uurtje of twee gaan hout hakken. Ik had ze beloofd daarna van wat lekkers te voorzien. Vaak wordt er dan toch even een snack gefrituurd. Maar ik heb niet zo heel veel snacks op voorraad en dus bedacht ik wat anders. Ik kookte groentensoep met soepgroenten uit de voorraad. Maandag, toen we hutspot met kip/kalkoengehakt aten, had ik al een beetje gehakt achter gehouden om er soepballetjes van te draaien. Een handje vermicelli en wat kruiden maakten de soep compleet. Maar met alleen een pannetje soep red je het niet, als je een paar hongerige mannenmagen te vullen hebt. Ik bakte daarom nog twee stokbroden af. Zette een schaal tapenade, die nog in de koelkast stond, op tafel. En van een restje kalkoenfilet van zondag en een restje satéhsaus van zaterdag flanste ik nog een schaaltje kalkoensatéh in elkaar. En geloof het of niet, binnen 10 minuten hadden de mannen alles soldaat gemaakt :-). Zo kwam ik weer naar eer en geweten mooi van mijn restjes af.

Intussen ligt er een flinke berg hout klaar om in het houthok gestapeld te worden. Een leuk klusje voor de woensdagmiddag. Vanmiddag wil ik lekker met een aantal kinderen in de tuin aan de slag. We verheugen er ons al op.

Moeilijk!!

Hoe moeilijk kan dat zijn, gewoon een rekening betalen...

Je doet je laptop open, zoekt je bankpas en je bankpaslezer erbij, roept intussen de benodigde nummers in mijn herinnering en je kunt betalen je ziet dat je bankpas onleesbaar is. Een andere kaartlezer opgesnord, maar nee, ook die laat in het schermpje ´kaartfout´ zien. Hè, dat komt slecht uit, want ik wilde nu juist vanmorgen eindelijk eens met die administratie aan de slag :-( en er ligt een rekening die ik echt vandaag wil betalen. Wacht, ik bel Willem even of zijn pasje misschien thuis ligt, dan ga ik gewoon met die van hem aan de slag. Ik bel Willem en, gelukkig, zijn pasje is thuis en hij weet nog wáár ook :-). Ik zoek het pasje op, maar bedenk dan, dat ik dan wel zijn pincode nodig heb en die weet ik niet. Nog maar eens naar Willem gebeld en me wéér achter de laptop verschanst. Helaas! Als ik probeer in te loggen komt er een melding met een code en na onderzoek wat die code inhoudt, kom ik te weten, dat Willem zijn pas niet is geactiveerd voor internetbankieren. Het zit me niet mee. Maar vooruit, niet te lang treuren, gewoon linea recta naar de bank. Ik scheur naar de bank (de auto maar genomen, want het gaat me toch allemaal al veel te lang duren) en vertel daar dat mijn bankpas kapot is, ik lever en passant een kapotte kaartlezer in, én ik vraag of het klopt dat Willem zijn bankpas niet geactiveerd is voor internetbankieren. Voordat de baliemeneer ook maar één lettertje in ging typen vroeg hij naar mijn legitimatie. O ja, da´s waar ook. Vroeger kende men je gewoon bij de bank. Maar dan kwam je daar ook zo´n beetje wekelijks. Tegenwoordig kent niemand je meer, ook al ben je 44 jaar lang klant. Je moet dus bewijzen dat je klant bent. Maar in de haast ben ik zonder mijn tas weggerend en dus...geen legitimatie bij me. Nou, ik kon dus mooi terug. Kwaad scheurde ik weer heen en weer. Moest me inhouden om keurig 30 of 50 te rijden. Met mijn rijbewijs in de hand kwam ik de bank weer binnen. Dat ding werd eerst bekeken, het nummer werd overgenomen in het systeem en vervolgens werd hij ook nog eens gescand. Eindelijk was het zo ver, dat de baliemeneer me verder kon helpen.
Een nieuwe kaartlezer (pardon, cardreader) was geen probleem. Ik kreeg er zelfs twee. Eén voor mij en één voor meneer. Een nieuwe pas was ook geen probleem. Alleen ging dat wel een wéék duren! En al die tijd kan ik niets beginnen. Niet internetbankieren, maar ook niet flappen tappen of parkeren met de chip of wat dan ook, want die kaart blijkt echt volledig kapot. Om dat te bewijzen moest ik eerst nog even een rondje doen langs de geldautomaat en de chipkniplader.
Ok. Maar dan zou ik geweldig geholpen zijn als ik in elk geval met Willem zijn kaart kon internetbankieren. Op zijn gemakje ging die meneer in het systeem kijken hoe dat zat. Eerst bevestigde hij dat ik met mijn eigen kaart kon internetbankieren. Hè, dat wist ik nog niet :-(. Daarna kon hij bevestigen, dat dat met Willem zijn kaar níet kon. Er moest zegge en schrijve één vinkje geplaatst worden, maar daar moest Willem persoonlijk voor langs komen. En wanneer kan dat dan, als je de hele week werkt? Nou, op vrijdagavond bijvoorbeeld. Ik moet dan dus maar gewoon nog eens vier dagen wachten voordat ik de betaling kan doen? Nou, misschien kon het wel telefonisch. Dan moest mijn man maar naar de bank bellen en dan zouden er een aantal controlevragen worden gesteld en dan zou dat vinkje in de computer gezet kunnen worden. Ok, dan gaan we dat proberen. En warempel. Nadat ik Willem had gebeld en hem het hele verhaal had uitgelegd, ik het nummer van de bank voor hem opgezocht had, hij gebeld had en zijn verzoek ingewilligd werd, kan ik dan nu eindelijk een faktuur betalen. Zucht. Wat is alles toch vreselijk moeilijk geworden....

Eeeeeven een faktuur betalen..

Wat me soms beangstigt, is de afhankelijkheid van bepaalde dingen. Je ziet, dat je nu zonder pasje niets kunt beginnen. Maar wat dacht je als de stroom uitvalt? En wat dacht je van het volgende: Dirk kon vorige week een dag of vier niet e-mailen. Lastig als je een eigen bedrijf hebt! De oorzaak? Sandy! Moet je nagaan: er waart een storm over Amerika (weliswaar een superstorm, dat dan weer wel) en hier in Nederland kan je dan niet e-mailen.

De kinderen zaten gisteren te fantaseren over een huis, een auto en dat soort dingen meer. Ik liet ze al hun luchtkastelen vrolijk bouwen. Daarna reageerde ik met: ¨Weet je wat ik zou willen? Een HÚTJE...op de hei! En zónder electriciteit.¨ ¨O,¨ reageerde er één, ¨maar wat moet papa dan?¨ (die werkt met computers). Ik wist het antwoord wel hoor :-): ¨Die stuur ik ´s morgens de deur uit om een haas voor me te gaan schieten.¨ Ha, ha, lachten de kinderen en fantaseerden vervolgens vrolijk verder over het hutje op de hei ;-).

foto van internet geplukt

Anders

Vandaag liep de dag 180 graden anders dan ik in mijn hoofd had! Ik had vanmorgen vroeg mijn stille tijd gehouden en was aan de slag gegaan. Ik had grofweg een planning voor deze week gemaakt. Daar stond in elk geval de tuin prominent op. Maar ik was nog geen uur bezig of ik voelde me ineens een portie beroerd! Nee, hè! Het was mijn beurt voor buikloop :-(. Ik heb nog wel voor het ontbijt gezorgd, maar was al aardig knorrig, geloof ik ;-). Ik kleedde Henk aan en legde kleding neer voor Maria en Jan, maar toen was  het gedaan met mijn energie. Ik vroeg Willem of hij Henk op school wilde brengen en kroop in bed. De hele morgen was ik slapend, dromend en zwetend aan het ziek zijn. Tegen twaalven heb ik me aangekleed en me op m´n fiets gehesen om Henk uit school te gaan halen. En o, wat had ik het koud! Thuis gekomen heb ik de houtkachel roodgloeiend gestookt en daarna heb ik voor ons vieren warme chocolademelk gemaakt. Na het eten moesten de kinderen weer naar school, maar ik zag het niet zitten om weer op de fiets te gaan. Ik heb de auto maar genomen. En zodra ik thuis was ben ik snel weer in bed gekropen tot kwart over drie. Toen was het weer tijd om Henk op te halen. Nogmaals nam ik daarvoor de auto. Ik voelde me inmiddels gelukkig alweer wat opknappen. Wel was ik steeds ijskoud. Daarom maakte ik lekker thee klaar en dronk met Maria gezellig thee bij de alweer roodgestookte kachel. Samen met Maria maakte ik een plan van aanpak. Maria en Hans zouden samen de kamer opruimen en stofzuigen. Intussen begon ik vast aan de vaat. Maria hielp nog een poosje met afdrogen. Daarna ben ik op mijn gemakje gaan eten koken. En daarmee moest ik het vandaag maar gewoon doen en verder niet nadenken over die kubieke meter was die er ligt enzo ;-).
Ik installeerde me met een teil aardappels op de bank. Er stond hutspot op het menu. Ik schilde een kilo of vier aardappels, sneed ze in stukken en zette ze in een grote pan op de kachel. Intussen schilde ik zes winterpenen (voederpenen voor maar 30 cent per kilo) en sneed ook die in stukjes. Ik deed ze bovenop de aardappels. Daarna maakte ik ook nog acht grote uien schoon en snipperde die grof. Ze gingen als laatste in de pan. Terwijl die grote pan op de kachel langzaam aan de kook kwam rulde ik gewoon op m´n gasstel een kilo kip/kalkoengehakt. De gare hutspotingrediënten goot ik af en stampte die met de stamper en daarna roerde ik het rul gebakken gehakt erdoor. Op verzoek van Maaike kookte ik griesmeelpap voor het toetje. Ik maakte die extra lekker door er fijngeknipte gedroogde abrikozen en een snuf kaneel aan toe te voegen. We hebben er met z´n elven lekker van gegeten en er is nog wel voor twee personen over. Dat heb ik in een tupperwareschaal gedaan en dat wordt van de week nog wel een keer opgebakken.
Ik ben blij dat ik in elk geval heb kunnen koken. Brood bakken was vandaag niet nodig, want ik had nog voldoende in de vriezer. Ik hoop morgen het werk wel tegen te komen. ´k Ben echt niet bang dat het weggelopen is ;-).
Vanavond heb ik met Maria en Jan gezellig een spelletje aan tafel gedaan en na de koffie heb ik m´n haakwerk maar ter hand genomen. Raar hoor, zo´n maandag die totaal anders dan gepland verloopt!

De laatste loodjes

Het zijn de laatste loodjes van de kledingwissel: het shoppen. Alles wat er ontbreekt en beslist nu nodig is ben ik in deze week aan het vergaren geweest. En, pfff, het zal nooit mijn hobby worden. Zoals ik maandag samen met Hans in een half uurtje uit en thuis was en met mooie schoenen thuiskwam gaat het nog wel. Maar zo gaat het natuurlijk niet altijd. Gisteren heb ik inkopen gedaan met en voor Dirk en voor Willem. Dat kostte me bijna een hele middag. Vandaag ben ik wezen shoppen met Leendert. Dat ging ook bepaald niet vanzelf. Hij had zo zijn ideeën over de schoenen die hij wilde. Ook hij liep, net als Hans, met een (groot!) gat in zijn schoenen en er moest dus echt nú gekocht worden. Maar de schoenen die hij wilde waren nog nergens in de uitverkoop. We hebben er echt ons best voor gedaan om iets binnen het budget te vinden en dat kostte tijd. Uiteindelijk heeft hij de schoenen die hij wilde, maar dan wel voor het volle pond. Het zij zo. Hopelijk doet hij er lang mee. Hij heeft schoenen van hetzelfde merk gekocht als hij had en daar heeft hij 10 maanden mee gedaan. Niet gek!
Wat schoenen betreft ga ik voor goed. Het liefst leer van buiten én van binnen. Je haalt het extra geld bij de aankoop er beslist uit. Als het even kan koop ik in de uitverkoop of bij een outlet. Maar het blijft een flinke onkostenpost om iedereen goed geschoeid te kunnen laten zijn. Sowieso wordt dit met al die kleding- en schoenenaankopen een buitensporig dure maand. Ik ben weleens benieuwd hoe andere (grote) gezinnen dat allemaal voor elkaar boksen. Ik vind het nog een hele puzzle.
Ik zal blij zijn als het geshop gedaan is. Dan kan ik me weer fijn concentreren op de huishouding. Als eerste is dan de tuin aan de beurt. Die wil ik winterklaar gaan maken. Ik wil dan meteen ook het kippenhok een beurt geven. Het moet van zijn plaats en dan steek ik de bovenste (mest) laag af en gooi er een laagje zand op. Ook aan de behuizing van de cavia´s wordt gewerkt. Het hok waar ze nu in zitten is helemaal op. Daarom heb ik een (flink afgeprijsd) nieuw hok gekocht, maar dat moet nog een keer in de beits en dan in elkaar gezet worden. Ze krijgen een fijn winterverblijf. Lekker ruim en droog, met een handige mestlade. Met een flinke laag stro erin zullen ze vast heel gelukkig zijn.
Deze week ging ik naar de Lidl voor melk. Normaal koop ik melk los van de boer, maar vanwege de Dankdag loopt het deze week een beetje anders. Er was een verrassing: iedere klant mocht een bloembollenpakketje meenemen. Ik nam een pakketje met rode bloemen. Echt leuk! Als m´n tuin opgeruimd en winterklaar is gaan de bollen er meteen ook in.

Ook vandaag is er weer uit de voorraad gekookt. Vandaag stond er een stamppot spitskool op tafel. Ik had er geruld gehakt door gedaan. Voor een beetje pit gingen er ook twee tenen knoflook, een fijn gesneden pepertje en een lepel komijnzaad doorheen. De laatste portie druiven kwam op tafel als toetje. Er ligt nu niet veel meer wat bederfelijk is. De komende week staan er zogenoemde bewaargroenten op het menu: hutspot, witte kool, bieten enzovoorts. Voor op de veggiedag heb ik iets met zwarte bonen in gedachten. Die kocht ik een paar weken geleden in een actie bij de Lidl.

De ziekenboeg is jammergenoeg continue bezet. Vannacht is Willem ziek geworden en vanmiddag kwam Hans ziek uit school. Het is een hardnekkig virusje wat de rondte doet.

Koken uit de voorraad en het belang van KRUIDEN

Om niets te hoeven weggooien van wat ik vorige week zaterdag bij de groentenboer vandaan meenam, kijk ik elke dag wat er het eerst op moet. Er zaten een paar flinke struiken andijvie bij en dat is een groente die niet zo erg lang bewaard kan worden. Het scheelt als je de struiken onverpakt in de koelkast legt. De eerste portie andijvie hebben we zondag al meteen gegeten. De tweede portie kwam gisteren aan de beurt. Er wachtte me een uitdaging om een recept te vinden met andijvie en verder ingrediënten die ik standaard in huis heb. Bovendien moest het vegetarisch zijn, omdat ik elke week (meestal op donderdag) één keer vegetarisch kook. Meestal hoef ik niet zo heel lang te zoeken. Bij google tik ik gewoon de hoofdingrediënten in (in dit geval ´andijvie´) en daarna ´recept´ en gisteren plaatste ik er ook nog ´vegetarisch´ bij. Ik vond een verrukkelijk gerecht: Andijvietaart met cashewnoten. Ik moest het recept wel een klein beetje aanpassen, want cashewnoten is voor ons een luxe en die hebben we haast nooit in huis. Maar walnoten heb ik nog volop en dus veranderde ik de cashewnoten in walnoten. De tomatensla die er in het recept bij gegeven wordt heb ik niet gemaakt. Niet alleen omdat ik op dit moment geen verse tomaten in  huis heb, maar ook, omdat niemand hier dol is op rauwe tomaten. En de oude kaas die aangegeven staat heb ik vervangen door een restje jong belegen kaas, die Maaike even voor me raspte in de raspmolen. Ik heb niet zo heel veel kaas gebruikt. Alleen maar bovenop de taart en niet ook nog eens erdóór. Met alleen een andijvietaart hoef ik hier niet aan te komen, ook al bakte ik er natuurlijk twee ;-) en dus heb ik voor vooraf soep gemaakt. Uiensoep, want ja, met 25 kilo uien op voorraad ligt dat tamelijk voor de hand. En voor wie er na de soep en de taart nog trek had was er rijstepap met rozijnen. Wat hebben we lekker gegeten (en dat bijna voor nop!). En -HOERA- níemand maakte een opmerking over het vlees dat er niet in zat :-). Ik ga het nog eens leren, lekker vegetarisch te koken. Er is nu nog één struik andijvie over. Die mogen de kippen en de cavia´s delen.

Bij het bereiden van de maaltijden maak ik zoveel mogelijk gebruik van pure, onbewerkte ingrediënten en ik gebruik géén pakjes en zakjes. Niet alleen omdat die duur zijn, maar vooral ook, omdat het ongezond is vanwege het vele zout, de smaakversterkers en enge e-nummers die daarin zitten. Wat belangrijk is, is dat je dan een goed assortiment aan keukenkruiden hebt. Ik heb de tijd genomen om mijn assortiment op te bouwen. Kruiden zijn redelijk prijzig. Het scheelt echter enorm als je ze los (zonder potje) koopt. Op veel markten heb je kruidenkraampjes waar je alle denkbare kruiden en specerijen in zakjes kunt kopen.
Nu is het een tijd lang een droom van me geweest om een webwinkel te beginnen met typisch eenvoudigleven producten, zoals bijvoorbeeld bakmixen, bespaarartikelen, lonten voor petroleumstellen en  nog veel meer. In elk geval moest daar ook een uitgebreid assortiment ´losse´ keukenkruiden bij zijn. Willem en ik hebben al heel wat tijd gestoken in de opzet van zo´n webwinkel. Willem deed daarbij het computergedeelte (de shop) en ik legde intussen contacten met leveranciers en stelde een assortiment samen. Toch hebben we uiteindelijk besloten de webwinkel nog even in de ijskast te zetten. Er ging teveel tijd in zitten om het op te zetten. Tijd die we nodig hadden voor ons gezin en voor Willem zijn werk. Het werk wat er al in zit is geen verspilde moeite, want op elk moment dat we dat zouden willen kunnen we het zó weer oppikken. Het enige probleempje was, dat ik al best een aardig assortiment kruiden en specerijen had ingekocht om die te verpakken, te labelen en te fotograferen. Het is veel te veel om dat allemaal zelf op te maken. Ik wil er dus vanaf. Morgen gaat Hans met een kraampje op een verkoping staan. Het is een verkoping voor het goede doel (De Schutse, gehandicaptenzorg). Wie in de buurt woont kan bij hem terecht van 10 uur tot 14.00 uur in de ds. Joannes Beukelmanschool, Weversstraat 2 in Alblasserdam. (de basisschool waar onze kinderen op zitten). Wat er overblijft aan kruiden en specerijen wil ik dan binnenkort via m´n blog te koop aanbieden. We hebben alles zo verpakt, dat het eenheidsprijzen zijn. Alle zakjes kosten 2 euro en 3 voor 5 euro. Een greep uit het assortiment: kaneel, kaneelstokjes, paprikapoeder, vanillestokjes, nootmuskaat, nootmuskaatbollen, bicarbonaat, koriander, komijn, oregano, jeneverbessen, witte peper, zwarte peper enzovoorts. Allemaal kruiden die heerlijk zijn om op voorraad te hebben als je zonder pakjes en zakjes wilt koken.

Creativiteit in de keuken

Ook vandaag werd er weer wat creativiteit in de keuken van me gevraagd. Iets wat ik zaterdag meebracht en wat nodig op moest waren een stuk of 12 kaki´s. Ik ben de enige die graag kaki´s eet en dat schiet niet op als je 12 joekels hebt liggen die snel op moeten. Daarom had ik gisteren al gegoogled op ´kaki´ en ´recept´. Mijn oog viel op kalkoenfilet met kaki-curryroom. Het was het perfecte recept, want ik had voor gisteren al een groot stuk kalkoenfilet uit de vriezer gelegd en dat kon gemakkelijk in tweeën. Gisteren aten we 750 gram en vandaag 850 gram en zo kwam die grote filet netjes op. De ingrediënten voor de kaki-curryroom zijn allemaal eenvoudige producten, die ik allemaal op voorraad heb. Yes! Wat wil je nog meer? Eenvoudig, goedkoop en (zo leek mij) lekker! Ik heb het recept verdubbeld en er een komkommersla van drie komkommers bij gemaakt. Ik kookte er rijst bij en voor Hans, die geen rijst lust, had ik gisteren drie aardappels apart gehouden. Die hoefde ik alleen maar even op te warmen. Voor het toetje kookte ik custardvla. We hebben heerlijk gegeten en iedereen bleek op deze manier kaki´s te lusten :-).
Er liggen nu nog vier kaki´s. Als ik ze niet zo uit het vuistje eet, maak ik er ijs van, zoals ik dat gisteren van mango´s maakte. Dat viel erg in de smaak. Normaal maak ik bijna altijd ijs op basis van room en melk. Maar zo´n fruitige sorbet is eigenlijk veel lekkerder.

Het was vandaag wel een beetje een lummelige dag. Henk had vannacht overgegeven en moest ook vandaag nog verschillende keren spugen. Hopelijk is het niet een virus dat de ronde gaat doen en één voor één iemand treft.

Vanmiddag moest ik op de valreep met Hans naar de winkel voor nieuwe schoenen. Hij heeft maar één paar schoenen en daar zat nu zo´n groot gat in, dat het echt niet langer kon. Jammer dat dat gat niet net een paar weekjes later kwam, want dan zit je middenin de uitverkoop. Hans zou pas om 17.00 thuiskomen van school en ik wilde met hem naar de Nelson in Papendrecht. Daar slaag ik de laatste tijd erg goed voor de grote kinderen. Behalve dure merkschoenen hebben ze daar ook prima eigenmerkschoenen tegen een redelijke prijs. Ik had het eten al helemaal klaar op het bakken van de kalkoenfiletjes na, toen Hans om 17.05 binnenkwam. In één run renden we naar de auto en zo snel als in de spitstijd mogelijk was reden we naar Papendrecht. Daar renden we naar de winkel en hijg, hijg, we waren op tijd: om 17.25 (en de winkel sluit om 17.30). We slaagden heel snel en helemaal naar onze zin. Hans heeft prachtige schoenen en ik kon me vinden in de uitgave. Nu maar hopen, dat hij er de hele winter veel plezier van zal hebben, want het was evengoed een rib uit m´n lijf.

Om 17.55 parkeerde ik de auto weer voor ons huis. Volgens mij is hier het gezinsrecord schoenen kopen wel mee gesneuveld :-).

Morgen is het Dankdag voor Gewas en Arbeid. We gaan dan naar de kerk. En geheel volgens onze familietraditie eten we na kerktijd spek met peren. Dat is een oud Hoekse Waards gerecht. De hele dag heeft hier heel zachtjes een pan met spek en peren staan trekken. De peren, die in dit gerecht ongeschild gestoofd worden, zijn nu prachtig rood en het vlees is helemaal gaar. Mmm. Ik verheug me er al op ;-).

Maandboodschappen

Gisteren schreef ik over mijn maandboodschappen, die ik zaterdag binnen kreeg. Ik heb al wel vaker over de maandboodschappen geschreven, maar voor nieuwe lezers is het misschien zinvol dit nog eens uit de doeken te doen.

Al minstens 10 jaar lang doe ik 1 keer per maand alle boodschappen voor een hele maand. Althans, ik koop dan alle houdbare producten. In het begin bestelde ik die boodschappen per fax bij een supermarkt die de boodschappen kwam bezorgen. Het was een buurtsuper en 8 jaar geleden is die gestopt. Ik heb toen een poosje zelf de boodschappen gehaald. Dat was een hele klus, want ik had altijd 3 volle karren boodschappen. Eer dat je die in je kar hebt, op de band gezet, weer in de karren teruggedaan hebt, in de kratten en dozen in de auto hebt overgepakt en thuis alles weer uitgepakt hebt, ben je wel een paar uur verder. Ik was dan ook reuze blij toen ik opnieuw een supermarkt ontdekte, die aan huis bezorgde. Nee, niet Albert. Die bestond toen net nog niet, geloof ik. Maar ik zou sowieso niet graag bij Albert bestellen. Het online assortiment is anders dan het winkelassortiment en bovendien betaal je iets van 7,50 bezorgkosten. Ik doe mijn boodschappen bij de Coop. Ik mail mijn bestelling elke maand door en de volgende dag wordt alles keurig thuisbezorgd. En elke maand weer ben ik daar blij om. De hoeveelheid boodschappen is niet meer te vervoeren in een gewone luxe auto. Het wordt bezorgd met een bestelbusje en meestal zijn het ongeveer 8 veilingkratten vol.
Het opstellen van de boodschappenlijst gaat heel gemakkelijk. Ik heb een basisvoorraadlijst in de computer staan. Hierop staan alle boodschappen die ik in huis wil hebben met daarbij de aantallen die ik nodig heb voor één maand. Ik loop dan naar mijn voorraadkasten en bekijk van alle producten de voorraad. Het aantal wat ik nodig heb om aan mijn basisvoorraad te komen vul ik in op mijn boodschappenlijst. Voorbeeld: op de basisvoorraadlijst staat 8 potten pindakaas. Ik kijk in mijn kast en zie dat ik er nog 2 heb staan. Op mijn boodschappenlijst vul ik dan in: 6 potten pindakaas. Op deze manier kost boodschappen doen mij hooguit een kwartier.
Het opruimen van de boodschappen neemt meer tijd in beslag. Ik heb in de garage twee grote voorraadkasten en één koelkast. Daar gaat alles in. Maar ik let er dan wel op, dat de nieuwe voorraad áchter de oude wordt geplaatst, zodat er niets over de datum gaat. Als alle boodschappen weer op hun plaats staan heb ik mijn persoonlijke winkeltje en hoef er de hele maand niet meer op uit.
Vlees betrek ik van mijn vader (slager) en die brengt eens in de zoveel tijd een voorraadje. Dat stop ik in de vriezer. Meel voor brood koop ik per 75 kilo in bij de molen. Daarmee kan ik een week of 7 vooruit. AGF koop ik bij van Os in Papendrecht. Aardappels, appels en uien koop ik daar altijd in het groot in. Maar er gaat dan ook wel een kilo of 20 aardappels per week doorheen, hier. Verder neem ik altijd wat er over is, want ik ga rond sluitingstijd. Op die manier is het altijd een verrassing wat we hier eten en ben ik niet duur uit.
Doordat ik niet in de winkels kom, kom ik niet in de verleiding allerlei leuks, lekkers, goedkoops aan te schaffen wat ik eigenlijk niet nodig heb. De supermarkt waar ik koop is wel iets duurder dan bijvoorbeeld de Lidl ofzo, maar al zou dat 10 procent schelen (en zoveel is het niet), dan kost me dat dus elke maand 30 euro. Voor die 30 euro koop ik heel veel gemak en het levert me een grote tijdsbesparing. Aanbiedingen mis ik niet zo, want de spullen die ik koop zijn allemaal merkloos of van het huismerk en daar wordt eigenlijk nooit mee gestunt. Sinds een maand of 6 heb ik ook een nee/ja sticker op de deur en er is nog geen moment geweest dat ik de foldertjes met aanbiedingen heb gemist. Ik denk, dat het op den duur voordeliger is om  géén aanbiedingen af te struinen en gewoon alleen te kopen wat je nodig hebt. Het bevalt me zo wel.
Meestal ben ik rond de 300 euro kwijt aan maandboodschappen. Vorige week was dat bijna 320. Er zijn boodschappen die wat duurder geworden zijn, maar de stijging komt vooral doordat de kinderen groter worden, er meer vrienden over de vloer komen en er dus meer geconsumeerd wordt.
Mijn boodschappenlijst zag er vorige week zo uit:

1 rol vuilniszakken

1 pedaalemmerzakjes

2 boterhamzakjes

2 gele haargel

20 houdbare halfvolle

melk

9 pakjes houdbare slagroom

6 chocolademelk

1 cacaopoeder

anijsblokjes

2 pakken aanmaakblokjes

2 karnemelk

3 basterdsuiker

6 kristalsuiker 1,5 kilo

5 pond koffie snelfiltermaling

2 potten honing

8 grote pindakaas

8 zakjes hagelslag, puur/zwartwit/melk

2 potten appelstroop

6 chocoladepasta puur/hazelnoot/melk

1 kokosbrood

4 ontbijtkoeken markant

3 sandwichspread markant

3 vlokken

2 kipfilet

2 schouderham

2 rookvlees

2 gebraden gehakt

2 zure zult

1 ring leverworst

1 stuk kookworst

2 doosjes gerookte

spekblokjes

6 kilopunten jong belegen kaas

1 stukje brie

2 duopakken voorgebakken stokbrood

1 grote doos frikadellen

1 zak kroketten

1 grote zak bitterballen

2 doosjes kaassoufflés

2 dozen eieren m

2 potten kwark naturel

9 pakjes roomboter

12 pakjes margarine

12 potten halvarine

fles olijfolie extra vierge

2 potten mayonaise

2 slasaus

2 pot augurken

1 currysaus

1 mosterd

3 blikjes ananasstukjes

3 potten doperwten

2 potten bruine bonen

3 flessen olie

2 pakken zout

6 pakken volkoren macaroni

2 pakjes spaghetti

3 blikjes tomatenpuree

3 pakjes gezeefde

tomaten

2 blikken ham

3 zakjes rozijnen

3 pakken zelfrijzend

bakmeel

12 pakken bloem

3 pakken kaakjes

2 pakken lange vingers

2 rol beschuit

3 roosvicee markant

4 grote pakken toiletpapier

3 kaaschips

1 pindachips

2 paprikachips

2 naturelchips

2 zakjes pinda's

3 cola

3 sinas

3 drink

2 cassis

2 sinaasappelsap

2 appelsap

2 tintelfruit

2 icetea

5 blikken siroop markant

1 krat bier

8 zakken snoep, geen zuurtjes

pakje stophoest

pakje topdrop

pakje fruittella

Broekriem

Hoe je het ook wendt of keert, er zal bezuinigd moeten worden. Het nieuwe regeerakkoord liegt er niet om. We zullen er allemaal iets van in onze portemonnee gaan voelen. Tijd om opnieuw die broekriem maar weer eens aan te gaan halen.

Ik ben zelf begonnen om weer eens mijn uitgaven een poosje strak bij te houden. Het bijhouden van een kasboek is echt regel nummer 1 als je wilt bezuinigen. Nu heb ik altijd een grote bewondering voor mensen die maand in, maand uit, jaar in, jaar uit, een kasboek kunnen bijhouden. Die discipline heb ik niet. Het ligt me gewoon niet zo om me elke dag met geld bezig te houden. Het is in mijn geval ook niet echt nodig. Ik weet wat ik elke maand kan uitgeven, neem dat aan het begin van de maand kontant op, en op = op. Maar in tijden van krapte helpt het me als ik weer even keurig netjes de uitgaven noteer. Ik heb m´n kasboek daarom maar afgestofd en voor wie het leuk vindt mag meekijken. Alle kontante uitgaven houd ik er in bij, behalve de giften aan kerk/goede doelen. Die zijn privé.

Ik was de laatste dagen net een hamster. Ik heb zoveel mogelijk in huis gehaald voor de hele maand. Wat ik nu nog mis zijn kleinigheden en ik hoef dus nauwelijks meer naar de winkel. Eerst haalde ik vorige week woensdag 75 kilo meel bij de molen. Vrijdag bestelde ik mijn maandboodschappen (=alle houdbare producten, genoeg voor een hele maand), die zaterdag werden bezorgd. En zaterdag ging ik aardappels, groenten en fruit inslaan bij van Os in Papendrecht. Ik haalde o.a. 40 kilo aardappels, 25 kilo uien, 24 kilo appels en 10 kilo winterwortel. Die winterwortel is eigenlijk een zak voerpeen. Maar die is echt niet alleen voor dieren geschikt. Het zijn gewoon winterwortels met een afwijkende vorm of maat en die daarom niet bij de groentenboer of de supermarkt terecht komen, maar als voerpeen worden verkocht. Ik maal niet om een wortel die er een beetje anders uitziet en ben blij met mijn koopje. Zo´n zak voerpeen kost slecht 3 euro voor 10 kilo en koop je twee zakken tegelijk, dan betaal je zelfs maar 2,50 per zak. Met één zak kunnen we wel even vooruit. Lekker voor de hutspot, voor wortelstamp of voor wortelgebak (worteltjestaart, wortelmuffins etc).

Maria sjouwt de zak wel even naar binnen

Er was bij mijn aankopen ook groenten en fruit bij die snel(ler) op moest en daarom heb ik een menu opgesteld om niets te hoeven weggooien. Ook buiten de warme maaltijd om wordt er uit mijn agf-voorraad gegeten. Zaterdagavond heb ik alvast in plaats van chips en/of snacks schijven komkommer, coctailtomaatjes, druiven en radijsjes op tafel gezet. Gisteren aten we gestoofde andijvie en was er als toetje een grote schaal fruit. Vanmorgen kregen de kinderen komkommer en coctailtomaatjes mee naar school voor in de pauze. Vanavond aten we gepofte bietjes. Die had ik nog op voorraad van iemand die z´n volktuin leeghaalde en een overschot aan bieten had. Voor het toetje gebruikte ik een aantal mango´s, want ik maakte Mango- en chocoladesorbet. Alleen de fruitsalade uit het recept heb ik aangepast. Die maakte ik van mango, druiven en een blikje ananas. Heerlijk vind ik dat, om van alles uit mijn keuken te toveren en zo de voorraad optimaal te gebruiken. Ik heb voor twee weken genoeg afwisseling aan groenten en fruit in huis.

Toen ik vanmiddag toch aan het kokkerellen en aan het brood bakken was wilde ik meteen een voorraadje koekjes bakken. Ik was al aan het googlen voor recepten met de ingrediënten die ik op voorraad heb en surfte meteen ook wat rond voor koekjes. Ik vond een geweldig recept op http://www.bestrecipes.com.au Een super simpel recept en lékker!! Ik maakte meteen een dubbele hoeveelheid. Mmm. Hier komt -ie:

250 gram gesmolten boter (in verband met de broekriem gebruikte ik margarine)
2 cup zelfrijzend bakmeel
1 cup custardpoeder
1 cup suiker
2 eieren
2 cup kokosrasp

Deze ingrediënten mengen. Maak balletjes zo groot als een walnoot en leg ze op een met bakpapier beklede bakplaat. Druk de balletjes met de bolle kant van een lepel wat plat. Versier de koekjes met een theelepel jam, een stukje chocolade, een noot, of wat je maar lekker vindt. Bak de koekjes in een voorverwarmde oven in circa 13 minuten op 180 graden gaar en bruin. Smullen maar!

Ik kan merken dat ik twee weken m´n ei niet kwijt kon in de keuken vanwege de kledingwissel. Ik heb vanmiddag eerst de scha maar eens ingehaald ;-). En over eieren gesproken: m´n bovenste beste kippetje heeft haar persoonlijk record eieren leggen verbroken. Zaterdag legde ze een indrukwekkend ei van wel 89 gram! Haar vriendinnetje deed het kalmer aan. Haar ei was met 60 gram maar gewoontjes, maar evengoed een kadootje (dat vind ik elke dag opnieuw!).

Eenvoudig lekker

Vanavond kookte ik hopjesvla en ik bedacht, dat ik de laatste tijd wel erg weinig receptjes post. Hopjesvla is zó gemakkelijk te maken. Echt een receptje om hier te posten.

Van de week had ik niet zoveel tijd om uitgebreide maaltijden te koken. Ik had het nog steeds druk met de kledingwissel. Het nadert gelukkig de voltooiing. Ik hoef alleen nog maar de kast van Leendert en die van Willem en mij. Ik heb echt heel streng geselecteerd en gecategoriseerd. Ik heb nu wel een grote hoeveelheid kleding, maar het is, doordat alles goed gesorteerd is, prima beheersbaar. Als alles helemaal klaar is zal ik er nog eens over bloggen en er fotootjes bij plaatsen. Ik ben blij, dat ik een hoeveelheid kleding op voorraad heb. Nu hoefde ik niet direct naar de winkel te rennen om nieuwe spullen te halen. Sommige kleding is al best oud, maar als het nog goed is en niet hopeloos ouderwets, dan maakt ons dat niets uit. Henk (onze jongste) had van de week een trui aan, die nog van Wim (onze oudste) is geweest. Hij is de zevende die hem draagt, maar de trui is nog heel mooi. Hij is door mijn moeder gebreid en duidelijk van een kwaliteitswol. Omdat het zuiver wol is kriebelt hij een beetje. Daarom droeg Wim er destijds een blouse onder. Dat is nu wel een beetje gedateerd, maar ik heb voor Henk nog geen shirtjes met lange mouwen gekocht en dus heb ik hem er ook gewoon een overhempje onder aangetrokken. Hij vond het prima en was heel verrast toen ik hem de foto van Wim liet zien, waarop die dezelfde trui droeg.

Maar goed, ik had het dus druk met de kledingkasten en heb daarom gemakkelijke maaltijden gekookt, waarvoor ik niet lang in de keuken hoefde te staan. Woensdag aten we zuurkool. Ik moest ervoor naar de winkel en zocht er samen met Maria meteen een toetje uit. Ook al vanwege tijdsbesparing, want normaal gesproken maak ik toetjes zelf. Eerst greep ik naar seizoensvla (met stoofpeertjes), maar, hoewel die in de aanbieding was, vond ik dat toch echt te duur. We namen daarom dubbelvla (ook in de aanbieding). Maar behalve van de prijs word je ook niet vrolijk van alles wat daarin zit. Dus vanavond weer gewoon zelf gekookte pap :-). Hopjesvla dus.

Maak een papje van een deel van één liter melk, 80 gram maizena en 80 gram (of minder als je liever minder zoet eet) suiker. Breng de rest van de melk aan de kook en doe er een restje sterke koffie bij. Roer het papje door de hete melk en breng het geheel opnieuw (al roerend) aan de kook. Dek de pap af met een stukje plastic of doe een deksel op de pan. Laat afkoelen. Eet smakelijk.

Net op tijd!

Vorige week vrijdag kon Willem gelukkig nog een dag vrij nemen van zijn werk en we zijn net op tijd naar het bos geweest! Het was er zó mooi, zó onbeschrijfelijk mooi! Ik ben dan ook zo heel blij, dat we er geweest zijn en dat ik nu in de grauwe, natte, grijsheid van deze week die warme herinnering bij me draag.

We hadden die dag vier kinderen, die vakantie hadden van school én niet hoefden te werken. Eén ervan was uitgenodigd voor een dagje uit met het gezin van mijn zus en één was een nachtje logeren bij een vriendinnetje. Dus bleven er maar twee kinderen over die met ons meegingen, Jan en Henk. Dat is echt jaren geleden, dat we met zo weinig kinderen op stap geweest zijn. Enerzijds voelde het een beetje kaal, anderzijds ben je zo wel reuze flexibel. In mum van tijd had ik alles wat ik wilde meenemen ingepakt: broodjes, een thermoskan warme melk, anijsblokjes, cacaopoeder en wat snoeperijtjes. En in net zo weinig tijd waren de kinderen klaar voor de start: warme jassen aan, laarzen mee en gaan met die banaan.

Willem had mij de keuze gelaten naar welk bos we zouden gaan. Het moest het mooiste bos van Nederland zijn. Ik zocht wat op google en besloot dat ik het geweldig zou vinden om in Loenen te wandelen. Het was wel een behoorlijk eind rijden, maar dat vond niemand erg. De kinderen namen de psp van Henk mee en zelf had ik een breiwerkje en een haakwerkje bij me.

Rond de middag reden we de parkeerplaats op waarvandaan we zouden wandelen. Eerst genoten we van een heerlijke lunch met kadetjes, zongedroogde tomaten en olijven. Daarna begon onze wandeling. Al snel vonden we eerste paddenstoel, rood met witte stippen. De jongens waren helemaal opgewonden.

Later hebben we er nog heel wat meer gezien. Henk riep: ¨Het is paddenstoelenfeest!¨  En dat was het! Nog nooit heb ik zoveel en zoveel verschillende paddenstoelen gezien. Het was echt één  groot feest en we kregen er geen genoeg van.

We hadden een wandeling uitgekozen van ruim 6 kilometer. Dat was voor Jan en Henk echt nog een hele toer. Maar prachtig dat het was! Behalve al die mooie paddenstoelen, bewonderden we de mooie kleuren, luisterden we naar vogels, zagen we prachtige mossen,

Mos of zwam? In elk geval: prachtig!

vonden we jeneverbesstruiken

Jeneverbessen

en volop rode bosbessen (Vossebessen).

Achteraf vind ik het heel jammer dat het geen doen was om daar wat kilootjes van te plukken. Dat kon ik de kinderen niet aandoen :-). Maar het is jaren geleden dat ik Vossebessenjam gegeten heb en ik had het best wel weer eens willen proeven. Maar goed, wie weet komt dat op een ander jaar eens. Ik weet nu waar ik ze in enorme hoeveelheden kan vinden.

We passeerden een schaapskooi en een 4000 jaar oude grafheuvel.

Indrukwekkend! De laatste kilometer was best pittig, omdat we geen idee hadden hoe ver we waren en  hoe lang we nog moesten lopen. Maar we hoorden eindelijk het verkeer op de weg en wisten dat we niet ver van de auto vandaan konden zijn. En ja, daar waren we weer bij ons beginpunt terug. We waren best koud geworden en de warme anijs- of chocolademelk smaakte dan ook prima.

Om tijdens het laatste stuk van de wandeling de moed er bij de jongens in te houden, had Willem beloofd, dat we naar een winkel zouden gaan en dat ze dan helemaal zelf iets heel lekkers mochten uitkiezen. Dus reden we weg, op zoek naar een winkel in het dichtstbijzijnde dorp. We reden daarbij langs een winkel waaraan een uithangbord hing waarop stond, dat ze daar het lekkerste ijs van de Veluwe verkochten. We waren het er alle vier over eens: dat gingen we eens keuren. En inderdaad hebben we heerlijk gesmikkeld van dat ijs!

Het was inmiddels half 5 en we rekenden uit, dat we zonder ongelukken tegen half 6 thuis konden zijn. Mooi op tijd om de werkende kinderen te verwelkomen en een snelle maaltijd klaar te maken. Nog maar nauwelijks had Willem de TomTom ingesteld en waren we aan de thuisreis begonnen, of we hoorden een raar geluid. Het leek wel of we een lekke band hadden. Willem zette de auto aan de kant om de boel te inspecteren en jawel hoor: een platte! Balen. We belden het alarmnummer van de ANWB, want in Willem zijn auto zit geen thuiskomertje. De centraliste zei, dat we binnen een uur een monteur konden verwachten. Het viel mee: om 5 uur zagen we de bekende gele auto al komen aanrijden. De monteur pompte de band zover dat mogelijk was wat op en zei, dat we voorzichtig een paar honderd meter moesten rijden naar een plek waar hij gemakkelijk een band kon verwisselen. Daarna vertrokken de monteur en Willem naar een bandenzaak om een band te gaan kopen. Jan en Henk vermaakten zich op het parkeerterreintje waar we stonden en zelf was ik superblij met mijn meegenomen handwerkjes. De monteur en Willem kwamen gelukkig met een goede band terug en die zat er al snel om.

Maar al met al had het voorval voor veel oponthoud gezorgd. Het was inmiddels al half 7. Ik had naar het thuisfront gebeld, dat Dirk maar een paar pizza´s in de winkel moest gaan halen en die afbakken. Dat was uiteraard géén probleem ;-). En wij besloten onderweg maar iets te eten bij McDonald´s. Ook dat was helemaal géén probleem ;-). Onverwachts werd het zo nog een hele verwennerij, dat uitstapje van ons.

De pahahaden op, de lahahanen in

Kleurenpracht

Een mooie herinnering