Dag 9 en 10, een onverwachts heerlijke avond aan zee

Zondag, dag 9

Wat was het stilletjes, zondag! Trijnie was naar haar vriend en Jan logeerde nog bij z'n vriendje. Dus waren we 'maar' met z'n negenen. Raar hoe stil het is, als er twee weg zijn! Daarbij kwam nog dat Henk koortsig uit bed kwam. Na al dagenlang kwakkelen met buikpijn, leek hij nu toch echt ziek. Samen met Hans bleef hij thuis, terwijl we met z'n zevenen naar de kerk gingen.

Maandag, dag 10

Alweer de tweede maandag van de vakantie. We kijken er naar uit, dat Willem vakantie krijgt. Dan is het pas écht vakantie. Maar we gaan daar niet op wachten, hoor. Ik probeer in elke dag een stukje vakantiegevoel te leggen.
Maar op deze nuchtere maandag lijken vakantiegevoelens ver weg. Er is domweg een hoop werk te doen. En het weer werkt ook al niet mee. De was kan niet eens naar buiten, want het is grijs en nattig.
De dag lijkt door m'n handen te glippen. Om er toch nog iets speciaals van te maken, besluit ik om pizza's te gaan bakken. Dat is altijd feest. Ik doe het niet zo heel vaak, omdat ik het best bewerkelijk vind.
Maar kom. Ik doe twee brooddegen in m'n broodbakmachine om ze te laten kneden en na de voorrijs rol ik ze uit over twee ovenplaten.

Ik snijd van alles wat ik in huis heb in reepjes, blokjes etc.

 En daarna begint het 'versieren'.

De pizza's werden met een hoeraatje begroet. Voor wat betreft het vakantiegevoel kwam het dus helemaal goed.

Maar het werd nog mooier! Willem had een plan. Hij had het er een paar weken geleden al over gehad. Hij wilde eens gaan kijken bij het strand op Maasvlakte II. Daar was hij een paar keer in de buurt voor z'n werk. Het is minstens 20 autominuten dichterbij dan ons geliefde strandplekje op de Brouwersdam. En daarom het onderzoeken waard.

Ik maakte snel een thermoskan thee klaar, deed bekers, honing, een lepel en stroopwafels in een tas en daar gingen we. Met z'n vieren: Maaike, Henk, Willem en ik.

Toen we door het Botlekgebied reden, werd ik helemaal troosteloos van de aanblik van al die industrie. Hoe kun je daar nu ooit fijn aan het strand zijn, dacht ik.

Maar ik was te vroeg met m'n gedachten. Op een gegeven moment kregen we steeds meer 'groen' te zien. We volgden de borden "Maasvlakte strand" en kwamen bij een parkeerplaats uit. Bij de eerste duinopgang stond een bordje 'nudistenstrand'. Niet wat wij zochten. De volgende overgang was een gewoon strand. Ok. Dan gaan we daar maar eens kijken.

O wee, Wat een wind! Daar heb je in het binnenland totaal geen weet van. Maar hier werd je compleet gezandstraald. We hadden het strand zo ongeveer voor onszelf. We kwam een moedige Duitse jonge vrouw tegen met een badlaken om haar heen. Ze rende naar haar camper op de parkeerplaats.
Andere mensen liepen er met hun hond.
We moesten een behoorlijk hoog duin over en stonden toen op een enorm breed strand. Prachtig!

Henk ging helemaal los en we genoten van de harde wind om onze oren, de mooie luchten en de onverwachtse vakantie-avond.

Henk moest natuurlijk tot z'n kruin nat worden, maar dat was niet erg. In de auto was er warme thee. Daar knapten we weer van op.

Willem wilde nog een stuk doorrijden naar de spottersplek. Daar kun je zo fijn naar de schepen kijken die de Nieuwe Waterweg op- of afvaren. Het was er schitterend. Die grote zeeschepen die dan in de late avondzon de zee opvaren. Dat heeft iets romantisch. Hoewel het op die schepen wellicht verre van romantisch is. Het is natuurlijk gewoon hard werken en misschien ook best eenzaam.

Willem en ik bekeken alles lekker vanuit de auto. Maar Henk en Maaike lieten zich bij de waterkant op de keien zakken. Er waren nog wat vissers actief. Verder was het stil. Op een gegeven moment hoorde ik Henk en Maaike gillen. Ik keek op en zag meteen, waarom ze gilden. Een zeehond. Vlakbij! Het was heel leuk. Die zeehond bleef steeds maar op dezelfde plek 'spelen'. Dan was hij weg, en dan dook hij ineens weer op, op een meter of 10 van de kant. Ik kreeg hem helaas niet goed op de foto met m'n mobieltje. Maar goed, het was toch heel mooi. Zo zie je maar, dat industrie en natuur toch naast elkaar kunnen bestaan.

Op de terugweg hebben we een nulmeting gedaan. We gingen timen vanaf de parkeerplaats bij het badstrand. Exact 35 minuten deden we over de terugweg. Mooi om te weten. Vanaf nu kunnen we kiezen. Ons geliefde plekje op de Brouwersdam, waar we zó uit de auto op het strand zakken en waar we kunnen skottelbraaien. Of de Maasvlakte, wat lekker dichtbij is, maar waar je wel wat werk hebt, om je te installeren (duin over, strand een stuk afsjokken) en waar open vuur verboden is. Ik ben benieuwd. Hopelijk gaan we op beide plekjes nog veel herinneringen maken.

Dag 7 en 8. Uitstapjes en genieten van kleine dingen.

Vrijdag, dag 7

Vrijdag hebben we het nuttige met het aangename verenigd. Het was de dag, dat ik Koos weer moest ophalen van de logeeropvang in Elspeet. Ik kon hem tussen 15.00 en 16.00 uur halen. Maar alleen maar heen-en-weer rijden is best saai en ik kreeg een goede ingeving:
Schoonmama wilde al heel lang eens naar het Israël Centrum in Nijkerk. Vorig jaar was er niet van gekomen. Maar nu zouden we het ophalen van Koos mooi kunnen combineren met een uitstapje naar Nijkerk.

Zo gezegd, zo gedaan. Om 10 uur reed ik bij schoonmama voor. Henk was er ook bij. En met z'n drieën tuften we gezellig naar Nijkerk. Normaal gesproken een rit van een uur. Maar al kletsend heb je dat zo niet in de gaten en ben je op je bestemming voordat je er erg in hebt.

In het Israël Centrum kregen we eerst koffie aangeboden. Lekker! Henk kreeg appelsap. Wat een warm welkom. We bekeken de prachtige schilderijen die in de ontvangstruimte hingen en Henk speelde in een antieke loofhut.

Daarna gingen we doen, waarvoor we gekomen waren: de tentoonstelling bekijken. De tentoonstelling heet "Vreugde in verdrukking" en gaat over het vieren van de Joodse feesten tijdens de oorlog. Heel indrukwekkend om te zien hoe de Joden in de oorlog van alles bedachten om ondanks schaarste van bijvoorbeeld hout voor een loofhut, of kaarsen om de Sabbat in te luiden, hun feesten vierden.

De tentoonstelling was ook leuk voor Henk. Er waren allemaal dingen voor kinderen. Zo kon hij proberen om kaarsen aan te steken zonder kortsluiting te maken:

er waren overal kastjes die hij open mocht maken en waar dan allerlei gebruiksvoorwerpen in lagen.

Er waren verhalen en liedjes om naar te luisteren,

En schoonmama en ik lazen op ons gemak de informatie op de panelen en bekeken de films.

Al met al was het zeer de moeite waard! Een aanrader om hier eens (met je gezin) heen te gaan. Voor de kosten hoef je het ook al niet te laten. Er staan bussen, waar je een vrije gift in kunt doen.

Verder is er ook een winkeltje, waar allerlei Israël-producten te koop zijn. Daar hebben we ook rondgesnuffeld. Het was jammer, dat Henk steeds buikpijn had. Maar in het winkeltje kreeg hij warme thee en daar knapte hij weer even van op.

Tegen lunchtijd stapten we naar buiten. Daar was het inmiddels heerlijk zonnig en warm geworden. We besloten om eerst maar naar Elspeet te rijden en daar ergens in het bos te gaan lunchen.

In Elspeet gooide ik eerst m'n tank even vol en daarna reden we het bos in, op zoek naar een picknickbank. We werden erg ongeduldig, want we kwamen na best lang rijden zegge en schrijve twee bankjes tegen en die waren allebei bezet. Toen arriveerden we in Staverden en bij Landgoed Staverden was een grote parkeerplaats met heel veel bankjes. Hè, hè. Onze magen knorden al :-).

Na de lunch besloten we een wandeling te gaan maken. Er waren verschillende wandelingen, van allemaal zo'n drie kilometer. We kozen de gele route en daar gingen we. Wat was het prachtig!

De beroemde witte pauwen

Een kudde Lakenvelders

Het 'kasteel'

Na zo'n tweeëneenhalve kilometer werd het schoonmama en Henk een beetje teveel. We liepen het laatste stuk namelijk steeds in de zon en dat was behoorlijk warm. We waren juist dichtbij de grote weg en dus kon ik mooi de auto gaan halen en ze daar oppikken.

Het was ook precies op tijd om eens richting De Welkamp te gaan, naar Koos. Daar kwamen we even na drieën aan. Koos heeft het, zoals altijd, weer geweldig gehad op de Welkamp. Hij had een klimparcours gedaan, gewaterskied, gegourmet, gebowld en nog veel meer. We dronken nog even een kop koffie en reden terug naar Alblasserdam. Zonder oponthoud en zonder ongelukken kwamen we om 5 uur weer thuis. Wat hadden we een fijne vakantiedag gehad!!

Zaterdag, dag 8. De markt.

De zaterdag verliep lui. Veel kinderen waren werken. Jan logeerde nog steeds bij z'n vriendje en kwam vragen, of hij daar zondag ook nog mocht blijven. Natuurlijk. Leuk voor hem!

We deden onze gewone zaterdagdingen. 's Middags had Willem wel zin om naar de Afrikaandermarkt in Rotterdam te gaan. Wat waren we daar lang niet geweest! Maar ja, kwam dat even ongelukkig uit: ik was aan het brood bakken. Daar kon ik niet bij weg lopen. En er was niemand thuis die even de broden in of uit de oven kon doen enzo. Ik zou pas om 4 uur weg kunnen. Ook goed. Al lopen we maar een half uurtje over de markt, dan is dat al fijn.

En dus reden we na vieren nog met z'n drietjes naar Rotterdam. Even mensen kijken, geuren snuiven, ijsje likken.

Kleine dingen om van te genieten!

Net zo klein als het genietmomentje van 's avonds: een jaar of twee geleden kreeg ik voor mijn verjaardag een suikerspinmaker. Typisch zo'n ding, dat meestentijds in de kast staat. Maar als je het te voorschijn haalt is het feest. Ik zag pas geleden, dat je bij Xenos echte suikerspinsuiker en -stokken kunt kopen en had, met het oog op de vakantie, roze suiker gekocht. En kijk. Nu was het moment daar.

Het grappige was, dat mijn vriendin er was en dat die nog nooit van haar leven een suikerspin op had. Een primeur dus :-).

En zo was de eerste week van de zomervakantie omgevlogen! Ongelofelijk, wat gaat dat snel!

Dag 5 en 6: een stil jamfabriekje en het garage-project

Woensdag, dag 5

Wat een stil dagje was het woensdag! Henk werd 's morgens door Geertje opgehaald. Hij ging een dag met z'n neefjes spelen. Maaike en Maria besloten rond de middag om samen te gaan shoppen op winkelcentrum Zuidplein in Rotterdam. Het was de hele dag weer zó nat en zó grijs, dat shoppen in een overdekt winkelcentrum een leuk idee was. Nauwelijks was het plannetje bedacht, of de dames zaten al in de bus.

Toen was alleen Jan nog maar thuis. Hij kon met niemand iets afspreken, want op woensdag heeft hij zijn eierenwijk. Meestal gaat hij dan aan het begin van de middag op de fiets z'n vaste klanten buiten de wijk af. En rond vier uur begint hij aan z'n wijk. Hij is dan tot een uur of half 9 onder de pannen.

Poeh, wat was het stilletjes! Ik besloot om dan maar de rest van de aardbeien te gaan verwerken. De hele middag heb ik aardbeien schoon gemaakt en tot jam gekookt.

Aan het einde van de middag stonden er weer 8 enorme gezinspotten en 8 potjes van normaal formaat klaar.

Die normale potjes heb ik om weg te geven en om in mijn marktplaatswinkeltje te verkopen.

Aan het einde van de middag druppelde iedereen weer één voor één binnen. Tijd om te zorgen voor een warme maaltijd. Wat vliegt zo'n stille dag om!

Na het eten reden Willem en ik samen naar Streefkerk om Henk weer op te halen. We reden via de Lekdijk en genoten ondanks de nattigheid en de grijsheid van het mooie ritje. Het molengebied van Kinderdijk, waar ik zo van hou.

En op de rivier was er zeilles (denken we). Wat leuk, al die zeilbootjes!

Donderdag, dag 6

Het project ''Garage" is nog steeds niet af, ook al gaat het best opschieten. Maaike en ik werken er meestal 1 dag per week aan. Maar we hebben ook al eens overgeslagen vanwege een hittegolf en een keer vanwege regen. Telkens ruimen we een hoek helemaal op en maken daarna schoon. Het is al een enorm verschil met toen we begonnen. Er is echt veel verdwenen! Vorige week hebben we het tilletje leeggehaald. Dat is de plaats waar seizoensdingen liggen opgeslagen: schaatsen, parasols, picknickkleden enzovoorts. Ook lagen er drie rollen met restjes vloerbedekking. Geen idee waarom ik die daar al 10 jaar had liggen...Weg ermee. Er is weer veel naar de stort en de kringloopwinkel gegaan. De echt goede spullen geef ik weg of gaan in mijn marktplaatswinkeltje.

Vandaag stond er een hoek op het programma waar veel werk aan was, maar wat weinig ruimte zou opleveren. Ik heb namelijk een tweede koelkast in de garage staan, waar ik vooral mijn groenten- en fruitvoorraad in bewaar. Maar bijvoorbeeld ook mijn voorraad boter en margarine en de melkemmer. Stiekem loop je nog heel wat keren per dag naar de garage om iets uit die koelkast te pakken. Ik had bedacht, dat het veel efficiënter zou zijn als de koelkast van plaats zou verwisselen met de diepvriezer. Die staat namelijk in de bijkeuken, vlak naast de keuken.

Er stond dus op het programma: koelkast en diepvriezer schoonmaken. Dat zijn tijdrovende klussen. En Maaike moest voor een deel alleen werken, want ik had om 11.00 uur een afspraak bij Yulius in Barendrecht. Om half 11 reed ik weg voor de afspraak en ik was pas tegen enen terug.

Maar 's middags heb ik extra hard gewerkt om de 'schade' te beperken. Behalve het garagewerk, was er ook nog mijn auto die gestofzuigd moest worden. Dat zou Jan doen. Maar ik moest wel eerst helpen met het leeghalen van de auto en aanwijzingen geven. Ook lag er sinds zaterdag nog de berg hout voor het houthok, die gestapeld moest worden. Maaike en ik maakten daar een tussendoorprojectje van. Dnt zeiden we tegen elkaar: Zullen we weer? En dan stapelden we snel weer even 50 blokken.
En natuurlijk was er was! Na drie dagen regen, was ik heel blij, dat eindelijk de zon scheen. Nu kon de was naar buiten!

En dat de zon scheen, was ook wel bijzonder leuk voor Trijnies vriendin. Het was namelijk haar trouwdag! Trijnie en Gerwin waren voor de hele dag uitgenodigd en waren 's morgens al in vol ornaat vertrokken.

De huwelijksvoltrekking zou in de tuin bij de bruid plaatsvinden. Dat weer was dus toch echt wel belangrijk. Wat heerlijk, dat het zo prachtig uitpakte! Trijnie is nu de enige vriendin van het vriendinnengroepje, die nog niet getrouwd is. Nog net niet, dan. De voorbereiding voor DV 22 oktober zijn in volle gang!

Ook op deze dag verdween de één na de ander. Henk ging bij een vriendinnetje spelen, Jan werd bij een vriendje uitgenodigd om een nachtje te komen logeren, Maria ging bij een vriendinnetje de tent in de tuin opzetten en daar kamperen. Maaike en ik zwoegden dapper verder...

Maar hé...het is vakantie, hoor! Ja, helemaal waar. Maar zo samen op werken, is helemaal geen straf. Ik besloot wel, dat we onszelf eens een fijne beloning zouden geven :-). Om vier uur zouden we stoppen en dan zouden we naar Brandwijk rijden om daar een heerlijk, verdiend boerderij-ijsje te gaan eten.

Het was nog flink aanpoten om om vier uur klaar te zijn met wat we bedacht hadden. Het lukte nèt niet helemaal. We hebben de schoongemaakte koelkast en diepvriezer niet meer van plaats verwisseld. Daar hadden we de tijd niet voor, maar ook niet genoeg mankracht. Dat moet dus later nog maar. Alles is in elk geval schoon en er zit geen ijslaag meer in de diepvriezer. Dat scheelt weer stroomverbruik. Een aangekoekte diepvriezer trekt 10 procent meer stroom!

Met verhitte gezichten stapten we om kwart over vier in de auto. We genoten van de prachtige rit en van ons heerlijke ijsje. We zaten lekker in het zonnetje aan ons ijsje te likken en maakten een praatje met de vader van m'n schoonzus, die daar juist ook zichzelf aan het trakteren was :-).

Maar heel veel tijd hadden we niet. Ik moest snel gaan koken, want ik zou om kwart over zes alweer de deur uit moeten. Net als vorig jaar had mijn moeder haar drie dochters en schoondochter uitgenodigd om een pannenkoek te gaan eten bij Pannenkoekenhuis Oosterpark in Ridderkerk. Wat een verwennerij! Dit zijn nu echt de leuke zomervakantie-dingen :-). En ook zó leuk, dat het lekker weer geworden was en we fijn buiten konden zitten.

Het was nog moeilijk kiezen uit de uitgebreide kaart. Ik ging voor de Verwenpannenkoek: een pannenkoek met warme kersen, ijs en slagroom. Mjammie. Ik ben benieuwd hoeveel kilo ik na de zomervakantie zal zijn aangekomen ;-).

We hadden het erg gezellig zo met z'n vijven. Het was een mooie avond zo!

Dag 4: afspraken, huishouden en jam

Dinsdag, dag 4.

Ook al is het vakantie, er staan toch nog wel wat afspraken in m'n agenda. Vandaag moest ik al om half 9 in de auto zitten met Maria. Zij had haar eerste afspraak bij de orthodontist. Ze was er een beetje zenuwachtig om. Het is dan ook best gewichtig als je wellicht een beugel moet.
Haar vriendinnetje logeerde nog steeds bij ons en die ging voor de gezelligheid mee.

Bij de orthodontist was het voor mij een bekend verhaal. Bijna al onze kinderen zijn op een gegeven moment door de tandarts naar de orthodontist verwezen. Bij zo'n eerste afspraak betekent dat: het invullen van een vragenlijst, het maken van een foto en het bespreken van wensen, mogelijkheden en noodzakelijkheden.

Voorlopig zit het er weer op. Pas in september moeten we terugkomen. Mooi. In de vakantie heb ik toch maar het liefst zo min mogelijk afspraken staan.

Op de terugweg reden we meteen maar langs het gemeentehuis. Ook Maria's ID-kaart was verlopen. Zeven stuks tegelijk in ons gezin! Je bent meteen een vermogen kwijt :-(. Bovendien gaat er enorm veel tijd in zitten. Eerst al met het maken van pasfoto's, daarna met het aanvragen van een nieuwe kaart en tenslotte met het ophalen. Voor kinderen onder de 12 moet je dan nog weer toestemming van de andere ouder bij je hebben, bij kinderen onder de 16 moet één van de ouders mee bij het aanvragen en ophalen en tenslotte heeft het gemeentehuis onmogelijke openingstijden. Vandaar dat we dit klusje ook maar hebben laten liggen voor in de vakantie.

Op een drafje rende ik vanuit het gemeentehuis nog even naar het Kruidvat aan de overkant. Hans loopt al een paar dagen met kiespijn en de paracetamol was inmiddels op. Vanwege de vakantie kocht ik nog een doos lolly's uit de aanbieding. Het zijn de kleine dingen die het doen en die de vakantie zo leuk maken!

Het was net 10 uur, toen we thuiskwamen. Ik had al aangekondigd, dat dan iedereen me even moest helpen met de huishouding. Als je op maandag bijna de hele dag de hort op bent geweest, ligt er op dinsdag immers het nodige werk. "Heeft u dan geen vakantie?" vroeg Henk heel serieus. Maar hij begreep het al snel: er moest toch iemand de was doen en eten koken enzo. Moeders hebben dus geen vakantie ;-).

Nog voordat ik orders kon uitdelen, ging de telefoon. Maria werd uitgenodigd om mee te gaan naar de dierentuin met haar nichtje. Eigenlijk zou onze logée pas ergens in de middag vertrekken, maar nu werden de plannen een beetje omgegooid. Vriendin ging een paar uur eerder naar huis en Maria vertrok naar het volgende feestje. Echt, zij is een enorme feestneus!

Het betekende wel: minder handen die me zouden helpen. Maar gelukkig was Maaike er nog. En nadat we even koffie hadden gedronken, gingen we hard aan de slag. Bedden opmaken, rommel opruimen, stoffen, zuigen, toiletten boenen, badkamer en douche soppen, aanrecht leegmaken, was ophangen, volgende wassen draaien totdat m'n wasrekken vol hingen. Helaas was het weer erg grijs en erg nat. De was kon dus niet naar buiten. Met z'n tweeën kun je in een paar uur tijd veel doen. En het werkt heel wat gezelliger dan in je eentje.

Ik maakte een lunch klaar voor vier personen. Boterhammen met gebakken ei en kaas. Verwennerij dus. Daarna ging ik even liggen om te rusten. Mijn dag was al vroeg begonnen en tegenwoordig doe ik na de lunch graag m'n ogen even dicht. Ook Maaike nam lekker even pauze. We hadden besloten om om kwart voor 2 nog even een laatste uurtje te werken. Dan was het wel weer genoeg geweest. Bovendien zou tegen die tijd schoonmama op de koffie komen.

Juist bespraken we heel tevreden, dat we echt veel gedaan hadden, toen er een drama gebeurde. Maaike stootte op een ongelukkige manier tegen een gistingfles met 20 liter wijn. Het was maar een piepklein tikje, maar wellicht op een cruciaal plekje. Ineens hoorde ik een verbijsterd: "Oooooooooh!!!" en ik zag 20 liter wijn door de kamer stromen....

Pfff, wat een drama. Wat een chaos. We wisten even niet waar we zo snel moesten beginnen. We gooiden de tuindeuren open en met een vloerwisser heb ik geprobeerd zoveel mogelijk wijn naar buiten te duwen. Daarna zijn we met grote badlakens aan het deppen gegaan. En tenslotte hebben we badlakens over de de vloerbedekking uitgespreid. Nu maar afwachten hoe het er uitziet, als de boel opgedroogd is. Ik heb gelukkig heel donkere en heel gemakkelijke vloerbedekking. Wellicht valt het allemaal nog wel mee. Ik heb al minstens 10 jaar gistingflessen met wijn-in-wording in de kamer staan, maar dit is nooit eerder gebeurd. En ik hoop niet, dat het ooit nog een keer gebeurt ook!

Schoonmama kwam. Tijd voor koffie en een haakwerkje. En daarna dan maar weer eten koken. Gebakken aardappels, sla en een balletje gehakt stond er op het menu. Vandaag voor slechts 8 personen. In de vakantie is het echt elke dag tellen, hoeveel eters er aan tafel zitten.

De avond lag leeg voor me. En ik had bedacht om brood te bakken en jam te maken. Ik had per slot van rekening 20 kilo aardbeien staan, die snel verwerkt moesten worden. En nee, dat lukte niet op een avondje, maar ik ben toch aardig ver gekomen. Om een uur of 10 stonden er 10 grote gezinspotten heerlijke aardbeienjam klaar. En een heerlijke geur dat er hing! Een mooi beginnetje zo.

Het was een dag met veel te doen. Vakantievieren ging tussen de bedrijven door, met kleinigheden als een lekkere lunch, een traktatie bij de koffie, logeerpartijtjes enzo. Ik ben benieuwd wat de dag van morgen gaat brengen!

Vakantie! Dag 0, 1, 2 en 3

Vrijdag, dag 0

Vrijdagmiddag om precies 12.00 uur was het zover: de schooldeuren sloten ook voor Henk en het was officieel zomervakantie 2015!

Wat had ik naar dit moment uitgekeken! Die laatste schoolweken zijn altijd zo druk en drukkend. Nu maar extra gaan genieten van ontspanning.

Het is traditie om het begin van de zomervakantie te vieren met iets leuks. Ik had al een tijdje iets in gedachten: als het lekker weer zou zijn, zouden we buiten gaan gourmetten. Gelukkig had ik nog niets tegen de kinderen gezegd, want het liep anders. Leendert bedacht halverwege de week, dat hij op vrijdagavond z'n verjaardag wilde vieren met z'n vrienden. Ook goed natuurlijk. En ook leuk. Maar wel een drukte en even iets anders dan gourmetten.

Er zouden zo'n 20 jongeren komen en Leendert vond het wel een leuk plan om dan halverwege de avond de bbq aan te steken. Vrijdagmiddag werd er dus flink gefourageerd en alles stond keurig op tijd klaar om de gasten te ontvangen. Het was een mooie zomeravond. Dat scheelde sowieso een zeil spannen.

Het werd een gezellig feestje. Compleet met worstjes en kip van de bbq en de vuurkorf aan. Wat mij betreft: dag 0 van de vakantie. De aftrap, zeg maar.

Zaterdag, dag 1

En dan denk je: dag 1 van de vakantie = lekker rustig aan doen. Beetje uitslapen, beetje luieren. Mis! We hebben zelden zó hard gewerkt als zaterdag! Ons kachelhout lag erg in de weg op de boerderij en moest echt weg. Dus hadden we gezorgd, dat alle hens aan dek was. Dat viel uiteindelijk nog wel een beetje tegen, want zowel Hans als Koos hadden zich al 'verhuurd', Leendert had al een afspraak en ook Dirk kon niet meehelpen. Het moest daardoor vooral van Willem, Maaike en mij komen, maar later die dag waren er nog wel wat handjes die hielpen. En verder hadden we goed materieel: een heel grote aanhangwagen én een shoveltje om hem steeds te vullen.

Om een laaaaaaang verhaal kort te maken: aan het einde van de dag lag er 10 kuub hout gestapeld in ons nieuwe hok. Er is zelfs nog een kleine hoop over, waar geen plaats voor was.

Het hok wordt al voller en voller

Drie rijen dik

Aan het einde van de dag zitten we overvol!

Tussen de bedrijven door had ik ook nog een stuk of 6 wassen gedraaid, die allemaal lekker droog gewapperd waren. Er werden nog snel wat boodschappen gehaald. En zo kwam er een einde aan een heel lange, heel arbeidzame dag. Wat een voldoening geeft dat!

Zondag, dag 2

Ik had verwacht, dat ik zondag met enorme spierpijn wakker zou worden. Maar dat viel mee. Enkel een wat stijf achterwerk :-) en overal schrammen. Het was fullhouse hier. Samen met de vriend van Trijnie en een vriendin van Maria waren we met z'n dertienen. En ook al is zondag de rustdag, er moet natuurlijk wel gewoon gegeten en gedronken worden. En voor 13 man is dat toch een soort mini-restaurant wat je runt.

Onze kerkelijke gemeente is vacant, maar zondag was er een dominee en er was bediening van het Heilig Avondmaal. Een bijzondere dag dus.

Maandag, dag 3

En toen was het zomaar alweer dag 3! Ik stond om half 6 op om me op de strijkteil te storten, die er van zaterdag stond. Wat was ik blij, dat ik zaterdag alles weg gewassen had! Op deze maandag was het nat en grijs en er kon geen was naar buiten.

Eén voor één kwamen de kinderen, die moesten werken, naar beneden. Eerst Hans, die om 6 uur weg moest. Daarna Leendert, die om half 7 opgehaald werd. Vervolgens vertrok Trijnie, die naar haar huis ging. Vorige week kregen Gerwin en zij de sleutel van hun huis en vandaag zouden er stucadoren aan de slag gaan. Trijnie moest daarom om 7 uur in Dordrecht zijn. Ook Dirk kwam intussen naar beneden om naar z'n werk te vertrekken. De rest van de familie was nog in diepe rust. Tijd om lekker een vakantie-ontbijtje met Willem op bed te doen, voordat ook hij naar z'n werk moest. En lekker was het, dat ontbijt! We hadden bolussen gekregen. Vier stuks, speciaal voor ons samen. Met een likje roomboter erop een een straf bakkie koffie erbij, was dat een heel fout, maar heel lekker ontbijt :-).

Uit met het gelummel. Willem moest naar z'n werk en ik moest ook aan de bak: ik moest Koos gaan wegbrengen naar Logeeropvang De Welkamp in Elspeet. Ik had een paklijst voor hem gemaakt, zodat hij zelf z'n tas kon gaan inpakken. Om 10 voor 9 wilde ik wegrijden. Eerst nog langs het gemeentehuis voor een nieuwe id-kaart voor Koos. Dan heeft hij die tenminste op tijd voor het beoogde kampeerpartijtje in Duitsland over een paar weken.

Maaike en Henk gingen voor de gezelligheid mee. Fijn! Want het is wel erg saai om alleen maar heen-en-weer te rijden, zo'n eind, met enkel even een bakkie koffie in Elspeet.

Met wat oponthoud op het gemeentehuis en nog iets wat op de valreep nog even ergens afgegeven moest worden, was het over elven, voordat we in Elspeet waren.

En op de terugweg hadden we ook nog eens file. Pas om 13.00 kwamen we thuis!

Maaike floepte meteen met Maria en haar vriendin de deur uit om de bus van 13.13 te halen. Ze gingen zwemmen in Ridderkerk.

En daar zat ik dan. Met twee jongens (Jan en Henk), die even niet wisten, wat ze moesten doen. Regen, regen, regen en ook een kapotte computer. Ja, dan is het echt moeilijk, hoor, vakantie vieren ;-).

"Zullen we naar de dierentuin gaan?" opperde ik. Maar nee, daar was geen animo voor. "Vinden jullie het leuk om een tosti te gaan eten in de Kringloopwinkel?" vroeg ik. En ja, dat idee werd met luid gejuich ontvangen.

We reden naar Dordt. En terwijl de jongens zaten te genieten in het restaurantje van de Kringloopwinkel, snuffelde ik fijn rond. Er verdwenen wat glazen, koffiekopjes en twee boekjes in m'n mand. O ja, ook nog een vaas. Totale schade: 4 euro. En de jongens hadden een leuke middag.

Ik reed nog even langs de afgifte van goederen, om mijn kofferbak te legen. En daarna schoof ik de Jumbo binnen voor een verloren boodschap. Ik kwam daar afgeprijsde thee tegen. 50 cent voor een doos met 20 zakjes. Daar ging een aantal doosjes van mee. Bij de kassa lagen er nog gratis vakantie doe-boekjes. Leuk voor de jongens.

Ik was nog niet klaar met m'n rondreis, want de groentenboer had gebeld of ik nog aardbeien wilde. Vanwege de regen bleef de verkoop achter. Ik kocht 20 kilo voor maar 0,50 per kilo.Daar kun je ze zelf niet voor plukken. Het lijkt enorm veel. Maar als je bedenkt dat hier gerust een halve pot jam per maaltijd doorheen gaat...En nee, dat zijn geen kleine potten, maar grote potten van ruim 700 ml inhoud!
Ik hoef me weer niet te vervelen ;-). Ik heb dan ook nooit last van 'ik heb niets te doehoen' :-)

Opluchting

Koos is over. Weliswaar kantjeboord, maar hij is er :-).
Wat zijn we blij! Wat een opluchting! Hij heeft er de laatste periode zó voor geploeterd!

De maandag was verder een echte rollercoasterdag. Willem had een dag vrij, zodat we 's middags samen naar de introductiemiddag van Jan z'n nieuwe school konden. Voor de ochtend hadden we allebei flink wat werk gepland. Ik in huis, Willem in de tuin. Willem maakte ons nieuwe houthok af. We hebben een enorme voorraad kachelhout bij een boerderij liggen. Die voorraad moet daar echter binnen heel korte tijd weg, omdat er gebouwd gaat worden. Rondom ons huis hebben (hadden) we drie houthokken, maar daarin was veel te weinig ruimte voor de hoeveelheid die we nu hebben liggen. Dus heeft Willem één van de hokken afgebroken en er een enorm joekel van een houthok voor teruggeplaatst.

Het kostte me wel een stukje tuin. Bovendien moesten mijn kippen er het veld voor ruimen. Of eigenlijk: mijn kip. Een poosje geleden is één van m'n twee kippen doodgegaan. Ik heb zitten dubben wat ik met de overgebleven kip moest doen. Een kip alleen kan namelijk niet, want het is echt een groepsdier. Maar de kip was al best oud en als je er dan een nieuwe bij zet, dan is dat een hele poos niet leuk. De pikorde moet vastgesteld worden. Dat betekent letterlijk: veel gepik! Net zolang totdat er uitgevochten is wie er de baas is.
Ik besloot dat het fijner was als mijn kipje ergens geplaatst zou worden, waar genoeg ruimte voor haar was. Waar ze stilletjes haar eigen plekje in zou kunnen nemen en van haar oude dag kon gaan genieten. Het hielp dat Willem de ruimte waar het hok stond nodig had voor het nieuwe houthok, om de knoop echt door te hakken. Want ik vond het helemaal niet leuk om afstand te doen van m'n kippetje. Gelukkig heb ik een fijn plekje voor haar gevonden. Ze zit nu hier ergens in Alblasserdam in een grote ren, met veel andere kippen én een haan, en met veel ruimte. Ik had gedacht, dat mijn bedaarde, oude kip daar stilletjes bij zou kruipen. Maar niets is minder waar. Mevrouw voelde zich zó geweldig, bij al die veel kleinere kippen, dat ze meteen de baas ging spelen! Zo, wat een voortvarendheid liet ze eens even zien!

Maar goed. Willem heeft het houthok nu af.

Er is plaats voor maar liefst 10 kuub hout. Samen met de twee houthokken die we al hadden, hebben we nu rondom ons huis genoeg plaats voor kachelhout voor een (strenge) winter.

Volgende week zaterdag moet alle hens aan dek. Dan moet al het hout van de boerderij verplaatst worden naar ons en naar Wim. Dat wordt een hele operatie. Maar met goed materieel en veel gewillige handen, kom je een heel eind. Dat komt vast goed.

Precies om 12 uur gingen we Jan bij school ophalen, om samen met hem naar zijn nieuwe school te gaan. Jan gaat VWO op een cluster IV school doen. Er was op school een programma voor de nieuwe leerlingen én een programma voor de ouders. We kregen enorm veel informatie over ons uitgestort en Jan heeft alles mogen bekijken. Dat is heerlijk, want hij weet nu precies waar hij na de vakantie terechtkomt. Bovendien bleek er een jongen uit Oud-Alblas bij hem in de klas te zitten, zodat hij gelukkig een fietsmaatje heeft. Samen kunnen ze dan ook nog een mede-leerling ui Hendrik-Ido-Ambacht oppikken. Fijn, dat er een fietsgroepje is!

De informatiemiddag was om kwart over 3 afgelopen. Zo kwam het net mooi uit, om op de terugweg even bij de groentenkraam op de markt langs te gaan. Normaal doe ik dat pas na vier uur. Maar ik belde even, of ik wat eerder mocht komen en dat was geen probleem. Ik laadde de auto vol met heerlijke groenten en lekker zomerfruit. En intussen ging Willlem z'n telefoon. Het langverwachte telefoontje van de mentor van Koos. Jippie!! Hij is dus over!! Wat een feest.

Thuisgekomen was het haasten. Ik moest namelijk om half 5 alweer op de basisschool zijn. Daar zou het afscheidsavond van groep 8 zijn. Ouders hebben altijd allemaal een taakje om het geheel op rolletjes te laten verlopen. Mijn taak was het om te helpen met tafeldekken. De kinderen gingen samen met alle meesters en juffen gourmetten. We dekten de grote tafels met feestelijke papieren kleden. Er kwamen bordjes op en bestek. En allerlei heerlijks: salade, stokbrood, sauzen, groenten, vleesschotels. Tenslotte nog de gourmetstellen, waarvoor er acrobatische toeren uitgehaald moesten worden om verlengsnoeren vanaf de eerste verdieping naar beneden aan te leggen. Het resultaat zag er zó leuk uit!

Toen rap naar huis om thuis snel te koken en te eten. En daarna toch echt even uitpuffen, hoor, voordat ik me ging opknappen voor het avondprogramma. Om half 8 werden Willem en ik weer op de basisschool verwacht. Nu voor het officiële gedeelte van de afscheidsavond. Nu is Jan basisschoolkind af. Onze één na laatste...Wat lijkt het nog maar kort geleden, dat er vijf tegelijk op de basisschool zaten. Ik zat toen tussen de middag altijd met een heel legertje kinderen aan de lunch. Het komende schooljaar zit ik samen met Henk! Enerzijds kaal, anderzijds ook wel weer apart om een kind voor jezelf te hebben. Dat lijkt me heel knus.

Toen we thuis kwamen, was ik echt gevloerd. Zóveel nieuwe indrukken op een dag. Zóveel emotie. Ik besloot om niets meer te doen, dan lekker in mijn bed te gaan zitten haken. Even alles van me af laten glijden!

En nu ligt er alweer een drukke dag voor me. Koos is jarig! Dat wordt natuurlijk taarten bakken :-). En het huishoudelijke werk, wat gisteren bleef liggen, zien in te halen. De laatste loodjes! Vrijdagmiddag krijgen Jan en Henk ook vakantie en dan is de druk voorlopig even van de ketel.

Auto's

Een auto is voor mij: een ding met wielen wat me van A naar B brengt. Niet meer, niet minder. Het boeit me absoluut niet hoe het ding eruit ziet. Van wat voor merk hij is. Welke kleur hij heeft. Toch heb ik wel mijn eisen en mijn wensen...

1. Mijn auto moet het altijd doen :-).
2. Hij moet lekker groot zijn, zodat ik een aantal kinderen kan vervoeren en/of een flinke hopper boodschappen erin kwijt kan. Of bijvoorbeeld een fiets. Da's ook best handig, hoor. Gisteren nog moest ik Maria van school in Rotterdam halen, omdat ze was uitgevallen tijdens de sportdag. Eerst plukte ik m'n kind uit het park. Gelukkig was ze inmiddels al weer goed bij. Daarna reed ik naar haar school, klapte de achterbank plat, en wurmde haar fiets erin. Op zulke momenten ben ik toch zó blij, hè, met m'n oude, trouwe auto!
3. Er moet een trekhaak onder zitten. Wat zouden we zijn zonder trekhaak? Dan konden we geen karren en karren en karren vol hout (voor de kachel) vervoeren. En niet eens in de zoveel tijd met een grote aanhangwagen naar de stort. Dat is wat vandaag echt nodig was. Hittegolf of niet.

Terwijl mijn halve gezin in de Noordzee dobbert, is de andere helft aan het zwoegen. Hans is aan het werk in de groenvoorziening. Koos staat met groenten en fruit op de markt. Willem en ik voeren een jaar of wat gezinsleven af....

Ik ben dus superblij met m'n fijne, oude, niet zo mooi meer, Renault Mégane, mét trekhaak!


Toch reed ik gisteren en eergisteren en tijdens de warme(re) dagen in de afgelopen maanden niet echt lekker meer. Want kijk. De airco was al een tijdje kapot. Ik vermoedde/hoopte dat die gewoon 'leeg' was. Nu is een airco in een auto heerlijk, maar niet beslist noodzakelijk. Een raampje open kan natuurlijk ook best. Dacht ik. Ik wilde namelijk wachten tot er airco-acties waren. Die zijn er nooit in de winter, maar meestal wel vlak voor de zomer.

Maar...op een kwade dag zei raam nummer 1: Doe het zelf maar. Het ging niet meer open. Nog steeds geen ramp, want er waren nog drie ramen, die wél open konden. Een poosje later zei raam nummer 2: Bekijk het maar. Geen beweging meer in te krijgen. Voor de warmte was dat nog steeds niet heel erg. Er waren nog altijd twee ramen die open konden. Wat wel vervelend was? Het was het raampje aan de chauffeurskant. En het vergde enige oefening om de kaartjespalen bij parkeergarages enigszins elegant te kunnen 'nemen' zonder raam wat open gaat. Maar inmiddels ben ik daar wel bedreven in geraakt. Gewoon vlak langs de paal rijden totdat de deuropening er nét voorbij is. Dan de deur op een kier en een kaartje trekken. Gelukkig ben ik redelijk lenig, want ik moet me er wel bijna voor in een knoop trekken  ;-).
Een week of wat later kwam ik thuis met een achterraampje wat ik had opengedaan, maar wat vervolgens niet meer sloot. Grrrrr. De mannen hier wisten het euvel gelukkig te verhelpen. Beetje kloppen, duwen, trekken en warempel het raam ging dicht. Uit angst dat dit nog een keer ging gebeuren, verordonneerde ik dat er geen ramen meer open mochten! Zoiets gaat dan even goed. Maar op een warme dag vergat iemand het en het raampje werd open gedaan. Weer ging het niet meer dicht. Maar mijn toegesnelde mannen kregen het nu niet meer opgelost. Dat werd garagewerk. En ook daar hadden ze er flink wat werk aan, voordat het voor elkaar was. Je snapt toch niet dat al die knappe ingenieurs, die elektrisch bediende ramen verzinnen, niet ervoor zorgen dat in geval van nood zo'n raam mechanisch bediend kan worden? Een vrouw zou zoiets praktisch natuurlijk direct in het ontwerp opnemen ;-).

Afijn. De garage heeft het raampje dicht gemaakt en binnen in de deur iets vastgetapet, zodat het raam niet meer open ging. Het vierde raam durfde ik vanaf dat moment niet meer te gebruiken.

En toen had ik een probleem: géén airco. Maar ook géén ramen die open konden. Dankzij het koude voorjaar heb ik het al met al gered tot aan de airco-acties. Juist nu het in de auto echt niet meer te harden is (van de week was het 42 graden en ik was totall los van een ritje Rotterdam v.v.) stond er een advertentie voorop het plaatselijk weekblad:

Airco servicebeurt. Leeghalen, vullen en nakijken (geloof ik) van 70 euro voor 25 euro. Klaar terwijl u wacht onder het genot van een kop koffie. Dit alles bij Garage van Gent. Ik besloot er geen gras over te laten groeien. Gisteren reed ik even langs. Van Gent had het druk (ja, logisch met zo'n goede aktie!) en ik mocht om 14.00 u. terug komen. Ik hoopte, dat het inderdaad een kwestie van bijvullen zou zijn. Want anders zou ik m'n auto zo langzamerhand wel naar de schroothoop kunnen rijden. Een dure reparatie is het oude beestje niet meer waard. Maar ik had mazzel. Binnen een half uur was het gepiept. M'n airco doet het weer!! Wat een genot!! Je zou voor je plezier een rondje gaan rijden, zeg.

Zomerstand

We staan hier heerlijk in de zomerstand. 's Morgens vroeg op. Alle ramen en deuren open, om het in huis wat af te laten koelen. Direct na het ontbijt gaat de boel dicht en worden de ramen afgeschermd: zonneschermen of rolluiken naar beneden, rolgordijnen neer en waar niets zit kleden voor de ramen. Zo houd je het heerlijk koel in huis.

Ik doe de buitenboel: planten gieten, gieten, gieten. De zomerbloeiers staan er zo mooi bij! Gisteren ging de eerste lelie open.

Vandaag bloeide er zowaar al een heel boeket.

De eerste goudsbloemen staan ook in bloei.

En de bakken bij de voordeur zijn mijn grote trots.

De rozen door de klimop langs de erfafscheiding zijn al over hun top heen. Maar nog steeds prachtig!

 En ik pluk m'n zwarte bessen. Gisteren had ik een schaal vol.

Het werk gaat allemaal in een wat lagere versnelling. Eigenlijk rommel ik toch wel de hele dag wat door. Ik zorg, dat ik goed blijf drinken (vooral kruidenthee). Ik heb het geluk, dat ik erg goed tegen de warmte kan. Bepaalde werkjes moeten immers gewoon doorgaan. Hittegolf of niet. Ja, ook de strijk ;-).

De dieren hebben wel last van de warmte. Het konijn lag vanmorgen om 7 uur al aardig voor lello in z'n hok. En de bijen hangen buiten de kast.

De maaltijden hebben een zomers tintje. Maandag hadden we een grote, koude pastasalade als avondeten. Daar bleef wat van over. Daarvan heb ik voor dinsdag een versie 2.0 gemaakt, door er royaal tonijn en cherrytomaatjes aan toe te voegen. Verder had ik een heerlijke tomatensoep van verse tomaten gekookt. Maar na twee dagen geen 'echte prakkies' was het verzoek om voor woensdag toch maar 'gewoon te koken'. Toen maakte ik: gebakken tongetjes, gebakken aardappels, witte bonen in tomatensaus, sla en komkommer. Voor vanavond weet ik nog niet wat ik klaarmaak. Sowieso komt Hans z'n klas (20 jongens en meiden) bbq-en. Misschien maak ik wel een eenvoudige stamppot rauwe andijvie. Wellicht prikken we ook een vorkje van de bbq mee.

Vandaag is het eigenlijk 'project garage'-dag. Maar in overleg met Maaike heb ik dat voor deze week toch maar opgeschort. Dan zorgen we er liever voor dat we vanmorgen alles in orde krijgen voor de bbq. In de middag is het in de garage nu echt niet te harden. Het project loopt vast niet weg. Maar eerlijk is eerlijk: ik vind het best jammer om het een week stil te leggen!

Het is hier verder nog steeds druk met de eindejaarsrace van school. Koos moet nog één dag keihard werken. Hij moet bouwkunde nog 0,1 punt omhoog krijgen. Dan zou hij over zijn, want dan heeft hij maar één vijf. Lukt het niet, dan heeft hij meteen drie vijven, want bouwkunde is zijn hoofdvak en als je daar een 5 voor staat, dan telt dat als twee vijven. En ja, met drie vijven...blijf je zitten. Het blijft dus tot de laatste dag spannend. Ik ga er maar vanuit, dat hij blijft zitten. Dan kan het alleen maar meevallen.

Hans heeft ook nog één repetitie en dan kunnen z'n boeken dicht. Morgen hebben Koos en Maria sportdag. Die gaat door, maar wel met aanpassingen. Er wordt water uitgedeeld en iedereen moet verplicht zonnebrandcrème meenemen en liefst een hoofddeksel dragen.

En dan is er volgende week alleen nog school voor Jan en Henk. Een beetje spek-en-bonen school. Want het is schoolreisje, excursie, frietjesdag, snoepstrooien, afscheidsfeestje en nog veel meer. Ik denk, dat er niet veel meer gerekend, getaald, en gelezen wordt ;-).

Volgende week vrijdagmiddag om 12.00 kan de vlag uit. Dan is het eindelijk zomervakantie. Ik kijk er echt naar uit!