Extra klussen op maandag

Op maandag ligt de werkweek altijd weer zo maagdelijk voor me. Dan ben ik vol goede moed en vol goede voornemens wat betreft mijn huishoudelijke taken. Mensen die me kennen, weten wel, dat ik altijd veel te veel plannen maak :-). Maar dat is niet erg. Ik kan er heel goed tegen, als er plannen blijven liggen voor een later moment. Voor ooit, of misschien ook voor nooit. Plannen maken is prima. Plannen  (plènnen) ook. Maar er moet genoeg ruimte blijven voor onverwachtse dingen, die noodzakelijker, leuker of nuttiger zijn. Die krijgen dan voorrang.

Maar goed. De plannen voor de week liggen dan op maandag toch prachtig te schitteren en als ik dan maar meteen aan de slag ga, lukt het me wel, om op maandag in elk geval een éxtra klus te doen. Niet het gewone poetsen, opruimen, wassen, strijken en eten koken, maar een wat grotere klus, die niet in de dagelijkse routine ligt.

Vorige week maandag deed ik bijvoorbeeld de administratie. En voor vandaag stonden mijn bijen op het programma. Het wordt deze week behoorlijk warm en de bloesem klapt overal om je heen prachtig open. Als voorproefje kreeg ik zaterdagavond van mijn vriendin een paar gesnoeide takken van een perenboom. Die staan op de vaas, zodat we er ook in huis van kunnen genieten.

De bijen zullen deze week ook van al die bloesem gaan genieten. En dat betekent, dat ze voldoende ruimte moeten hebben om als volk te groeien (voldoende broedruimte dus), maar ook voldoende ruimte om honing op te slaan (een honingkamer).

Ik hees me in mijn imkerkiel, pakte m´n kastbeitel en overige attributen en ging aan de slag. Heerlijk zo op de nog vroege maandagmorgen. Het was zo stil om me heen. Genieten van de bijen en van de speciale geur van was en honing, die je ruikt, als je een kast open maakt. Dan ben ik zomaar even heel alleen in mijn eigen wereldje. Van één volk vond ik de koningin en die was nog niet gemerkt. Heel voorzichtig heb ik haar uit het volk gehaald en haar gemerkt. Straks, als het volk heel groot is en je de koningin slecht kunt vinden, maakt dat merkje het vinden een stuk gemakkelijker.

Het werk vlotte goed en rond koffietijd waren alle drie de volken gecontroleerd en de kasten weer dicht. Ik dronk samen met Maria gezellig een bakkie koffie met nog een stuk slof, wat van gisteren over was. Daarna ging ik de bijenrommel opruimen. Ik had een heel spoor achter gelaten: pak, laarzen, beroker, tabakspot, handschoenen, kastdoek, oude ramen enzovoorts. Alles werd weer netjes opgeborgen. En nu? Nog tijd over voor een volgend extra klusje, vond ik.

Onze slaapkamer was aan een extra beurt toe. Af en toe moet je toch ook eens onder het bed stofzuigen. En dat was echt al lang geleden. Kon ik mooi de lattenbodem eens bekijken, want er was vorige week een lat gebroken. Eens kijken, of ik dat kon oplossen, of dat er een nieuwe lattenbodem moest komen.

Het beddengoed werd afgehaald, de matras op z´n kant naast het bed gezet en de kapotte lattenbodem bekeken. Het was gemakkelijk op te lossen: kapotte lat eruit, de laatste lat op de plaats van de kapotte lat en zo kan de lattenbodem nog prima een poosje mee ;-).

Ik slingerde de stofzuiger onder het bed door en haalde heerlijk schone lakens uit de kast. Vanmorgen had ik al aan Willem gevraagd, of hij ´het schaap´ nog op bed wilde houden, nu het warmer wordt. ´Het schaap´ is onze wollen deken van Slaappunt. Het is een heerlijke deken. Warm en gewichtig. Maar wol houdt niet alleen warm, maar ook koel. Dus in principe kun je zo´n dikke wollen deken ook gewoon in de zomer houden liggen. Willem was het daar helemaal mee eens en dus ging ons schaap er weer heerlijk op :-).

Daar overheen onze oude wollen AaBe deken. Ziezo. Het bed is weer schoon en fris. De slaapkamer werd netjes opgeruimd en gestoft. Wat zullen we straks lekker slapen!

Vanmiddag belde de groenteboer, of ik nog langs kwam. Prima. Mijn voorraad groenten en fruit was erg geslonken. Samen met Maria bracht ik eerst de pakketjes naar het postkantoor en daarna ging ik bij de groenteboer langs. M´n auto werd volgeladen met van alles en nog wat. Als extraatje kreeg ik nog twee dozen bonen mee, om uit te delen. Leuk hoor. Ik wist wel een paar gezinnen, die ik daar blij mee kon maken en ik ben er dan ook meteen langs gereden.

Thuis gekomen ging ik achter m´n fornuis. Meestal eten we op maandag aardappels, groenten en vlees. Maar vandaag had ik pasta in gedachten. Lekker van alleen maar verse ingrediënten. Mmm.

Pastasaus maak ik in de basis altijd van ui, knoflook, tomaten en Italiaanse kruiden. Ik voeg eraan toe, wat ik op dat moment in huis heb en wat geschikt is. Vandaag was dat: een stuk pompoen in blokjes. Ik fruit dan de ui en de knoflook glazig, daar doe ik de tomaten in stukjes bij en vandaag ook de pompoen in blokjes. Als alles gaar is, zet ik er de blender in en is het een dikke saus. Ik maakte de saus af met  Italiaanse kruiden, Keltisch zeezout en peper uit de molen. In een aparte pan rulde ik een restje gehakt en voegde een bakje champignons in parten en een grote gele paprika in stukjes toe. Eenmaal gaar ging dat bij de saus. Ik bracht nog wat extra smaak aan de saus met blokjes salamiworst. Mmm. Volkoren ellenboogjes macaroni erbij en smullen maar.

Je snapt toch niet, dat er nog iemand is, die die saaie, vieze, zoute zakjes en pakjes vol e-nummers gebruikt? Nergens voor nodig!

Vanavond kookte ik na de koffie nog een pan mandarijnenjam en haalde een kilo of twee sperzieboontjes af. Het was een fijne dag en ik ben voldaan door de extra klus. Die kan niemand me meer af pakken, ook al zou er de hele week niets meer van extra klussen komen.

Nog twee plaatsen...

Vanwege afzeggingen zijn er op de workshop

 "Bak je eigen brood" 

van DV Donderdag 19 april 

nog twee plaatsen beschikbaar.

 Aanmelden kan op: 

http://www.supersaas.nl/schedule/eenvoudigleven/Broodbakken

Allerminst saai en een bonus op de koop toe

Mijn week was vorige week allerminst saai :-).

Het begon op maandag met de regelmatig terugkerende administratie-klus. Dat is werk, waar ik niet van hou en ik heb de neiging om dat voor me uit te schuiven. Daarom had ik bedacht, om die koe maar meteen op maandagochtend bij de horens te vatten.
Twintig jaar geleden (of misschien zelfs wel langer) hoorde je van het papierloze tijdperk, wat er aan zat te komen. Nou, dat is tot op heden een sprookje. Wát een papierwinkel heb je toch! En dan komt er hier al een pak minder binnen, sinds ik een paar jaar geleden een sticker op de brievenbus deed, waardoor ik in elk geval de ongeadresseerde reclame misloop. Maar toch...

Na een ochtend hard werken had ik een enorme stapel papier, die naar de papiercontainer mocht:

Het was zóveel, dat er gewoon een lege plek in mijn kast door ontstond :-).

´s Avonds hadden we het afscheidsavondje van Hans.

Dinsdag had ik het druk met het voorbereiden van de workshop ¨Bak je eigen brood¨ en ging ik onverwachts mee naar Schiphol om Hans uit te zwaaien.

Woensdag was de workshop en leerden 10 dames, hoe ze heel gemakkelijk zelf de allerlekkerste broden kunnen bakken.

Donderdag ging ik met Maria naar de psycholoog, de diëtist en de kinderarts en waren we daarmee een dikke middag onder de pannen. ´s Avonds brachten Willem en ik een bezoekje aan Willem z´n vader.

Vrijdag had ik het druk met het inpakken van de laatste 100 zakjes kruiden voor de markt van zaterdag.

En zaterdag was de markt t.b.v. de Schutse. Samen met Maaike en Maria stond ik de hele dag achter m´n kraampje met kruiden en zeep. Henk heeft zo´n beetje de hele dag op de markt rondgezworven. Hij had het prima naar z´n zin :-). En ook Willem pendelde steeds tussen huis en markt heen-en-weer. Hij is er eerst met zijn moeder wezen koffie drinken en tussen de middag was het geen vraag waar hij zou lunchen ;-). Er was een flink aanbod aan lekkers. Dat kwam dus helemaal goed.

Het was een erg gezellige dag met een prachtige opbrengst voor het goede doel. Er is netto maar liefst 55.000 euro opgehaald!

Tussen de bedrijven door moest er toch ook nog een gezin en een webshop gerund worden. Ik karnde boter

kookte elke dag een warme maaltijd, bakte brood, deed de was en de strijk, ruimde op, sopte toiletten, schuurde het gasstel, trok onkruid uit de tuin, nam stof af, slingerde de stofzuiger door het huis, enzovoorts enzovoorts. En elke dag maakte ik postpakketjes klaar voor de workshop en deed tegen 17.00 uur mijn ritje naar het postkantoor. Gewoon alles wat er langs kwam dus. Afwisseling genoeg en ik heb geen moment naar werk hoeven te zoeken :-).

Maar was is nu die bonus, die we op de koop toe kregen?

Dat is een heel verhaal. Ha, ha, echt iets raars.
Weet je nog, dat we vorig jaar ´ineens´ jonge cavia´s hadden? We dachten dat we twee vrouwtjes-cavia´s hadden, maar dat bleken een mannetje en vrouwtje te zijn. Afijn. We hadden naast die twee cavia´s, óók twee konijnen. Die kreeg Maria vorig jaar, nadat het konijn wat ze al jááááren had, was doodgebeten door de hond van de buren. D´r nichtje vond dat zó zielig voor Maria, dat ze met twee schattige, jonge konijntjes aankwam. Gekocht op een boerderij in de buurt en zèlf uitgekozen. Het waren twee zusjes....
Stiekem hoopte Maria, dat bij haar hetzelfde ´wonder´ zou geschieden als bij de cavia´s van Maaike :-). Maar nee, dat gebeurde natuurlijk niet. Zoiets gebeurt maar één keer. Toch? ......

Niet dus!!

Al een jaar lang zagen we, dat de konijnen elkaar soms besprongen. Maar we besteedden er geen aandacht aan. De ene keer besprong de één de ander en een andere keer de ander de één. Dat moest dus vals alarm zijn. Het waren tenslotte zusjes. Nu met het voorjaar dachten we, dat ze de lente in de kop hadden, want het gebeurde toch wel heel vaak...
En toen we zaterdagochtend vroeg naar de markt gingen en de meiden eerst hun dieren verzorgden, zei Maaike: ¨Moet je kijken hoe gek! Die beesten hebben gewoon een compleet nest gebouwd!¨ Er lag een hele berg donshaar in het nachthok. Gekke beesten. Nu gingen ze nog een nest bouwen ook....

´s Middags, toen het niet meer zo druk was op de markt, had ik Maria naar huis gestuurd. De dag was lang genoeg voor haar geweest en Maaike en ik konden het verder prima samen aan. Maria zou eerst nog even een boodschapje doen en daarna naar huis fietsen.
Een poosje later kwam er een telefoontje. Maria. Ze had een bibberstemmetje van emotie: ze had nog maar even naar haar konijnen gekeken en had ineens wat zien bewegen in dat nest. HẼ??????

En ja hoor....als bonus op de al allerminst saaie week, hebben we ook nog zomaar een nest jonge konijnen!!!

Toen we aan het einde van de middag thuis kwamen van de markt, was natuurlijk de eerste gang naar het konijnenhok. Maria had inmiddels snel van alles over jonge konijnen gelezen. We mochten het nestje niet verstoren, maar ze moest wel één keer alle jonge konijntjes controleren op afwijkingen en ook kijken of er geen dode konijntjes of geboorteafval in het nest lag. Dat zouden we ´s avonds doen. Iets anders had nu even voorrang: de ram moest ONMIDDELLIJK bij de moeder vandaan, want die kan ná de geboorte van de jonkies METEEN weer zwanger worden. Dat is iets wat we uiteraard niet willen. Maar waar laat je zomaar een konijn? We speurden op Marktplaats voor een hok in de buurt, reageerden op een paar advertenties en keken ook nog even op FB. Ik kreeg het idee, om op mijn FB-pagina een oproepje te doen. Dat werkte. Een uurtje later werd ik al gebeld door een vriendin van Maaike. Zij had mijn oproepje gelezen en ze hadden daar nog wel een leeg konijnenhok staan, wat we zó konden ophalen. Super!

Na het eten reden Maaike en Maria naar Oud-Alblas om het hok op te halen en de ram werd in zijn nieuwe onderkomen geïnstalleerd. Hopelijk is er nog niets gebeurd ;-).

Daarna kwam Maria´s vriendin (van wie ze de vermeende konijnenzusjes heeft gekregen) en gingen we het nestje inspecteren. Vijf kinderkonijntjes zijn er maar liefst!! Hoewel lelijk, kaal en blind, waren ze natuurlijk tegelijk heel vertederend!

Vier van de vijf

Hoe het verder moet? Eerst moet zo snel mogelijk het grote konijnenhok afgemaakt worden. Daar moet nog gaas in en het moet geverfd worden. Moeder en kinderen kunnen dan daar naartoe verhuizen. En dan moeten we over een paar weekjes de beestjes maar zien te verkopen. Want zéven konijnen? Dat gaat écht niet. Zeker niet, als we ze niet gescheiden kunnen houden.

Wat ik alleen zo raar vind aan het hele verhaal? Dat die konijnen´zusjes´ er dan toch een jaar over gedaan hebben om jonkies te krijgen. Dat strookt toch helemaal niet met die beroemde konijnenfokkerij. En dat heeft ervoor gezorgd, dat wij geen argwaan kregen en niet voor de zekerheid nog eens goed het geslacht hebben gecontroleerd. Nou ja. Erg is het niet. Maria is er zielsgelukkig mee. Zelf zegt ze ervan, dat haar droom is uitgekomen :-). Ha, ha!

Misschien nog even leuk, voor wie geen FB heeft en Hans daar niet kan volgen: zaterdagavond postte Hans nog weer een nieuw berichtje. Hij heeft het prima naar zijn zin, daar in Malawi!

Hans naar Malawi heeft een nieuwe foto toegevoegd.

14 april om 22:07 · Lilongwe, Malawi · 

En zo kwam er een einde aan een zeer afwisselend weekje. Wat zal de komende brengen?

Markt!

Net als vorig jaar 

hopen wij ook dit jaar weer

 op de markt

 t.b.v. De Schutse 

te staan.

Wanneer?

Morgen (zaterdag), 14 april

Waar?

Op het Raadhuisplein in Alblasserdam

Welke tijd?

Van 9.00 uur tot 15.30 uur

Welk doel?

Op deze markt brengen we geld bijeen voor "De Schutse", gehandicaptenzorg. Elk jaar houden we een markt voor de bekostiging van iets noodzakelijks, wat niet door de overheid vergoed wordt. Dit jaar is dat een bedbadwagen, een lift en een tilsysteem voor een nieuwe zorgintensieve woning in Oud-Vossemeer.

Wat verkopen wij?

In de kraam van Eenvoudiglevenshop.nl verkopen we op deze markt kruiden en zepen. We hebben een groot assortiment kruiden bij ons, waaronder een nieuw product: Amsterdamse Shoarmakruiden. Je kunt komen uitzoeken: 3 zakjes kruiden voor slechts 5,00 euro.

Daarnaast hebben we minstens 15 soorten Marseillezeep en andere zepen. 

Extra voor onze klanten:

Omdat wij slechts een deel van ons assortiment kunnen meenemen, krijgt elke klant van ons een kortingsbon met een code voor 10% korting op het hele assortiment van de Eenvoudiglevenshop.

Wat is er allemaal op de markt te beleven?

Op de markt zijn er maar liefst meer dan 100 kramen, waar van alles en nog wat wordt verkocht. Daarnaast zijn er allerlei activiteiten, zoals sjoelen op de reuzesjoelbak, autoband wisselen, hout stapelen en nog veel meer. Er is een grote catering-tent, waar je lekker kunt koffie drinken of lunchen. Sowieso zijn er ook kraampjes met allerhande eetwaren. En als kers op de taart is er een grote rommelmarkt, waar je voor weinig geld leuke spulletjes kunt scoren!

De weersverwachting:

Droog en af en toe zon. Wat wil je nog meer :-).

Iedereen hartelijk welkom!

Vertrokken!

Hè, hè, Hans is vertrokken :-). Het was een heel project, zeg maar.

Het echte werk begon vrijdag. Althans, dat was de bedoeling. Die dag had hij vrij genomen om in te pakken. Niet dat er iets is ingepakt, hoor, die dag...

Eerst werd er eens heerlijk uitgeslapen. Daarna werd de auto gevraagd, want Hans zou naar het GWK in Dordrecht gaan, om daar Amerikaanse dollars op te nemen. Die waren nodig om in Malawi een visum te bekostigen. Als Hans dan toch in Dordrecht was, zou hij meteen ´nog wat inkopen´ voor de reis doen. Prima, hoor.

Pas aan het einde van de middag kwam hij weer boven water. Mét dollars, mét een stapeltje t-shirts en mét diareeremmers, pijnstillers, strepsils, allerlei reisverpakkingen shampoo, tandpasta en weet ik veel. Pffff.

Afijn. Er moest gedag gezegd worden bij zijn collega´s. Op donderdag had hij dat al in Barendrecht gedaan. Daarvoor hadden Maria en Hans op woensdagavond een hele avond in de keuken staan zwoegen, om twee grote slagroomtaarten te maken.

De collega´s in Alblasserdam zouden snacks krijgen. En Hans zou om een uur of 8 wel thuis zijn. Dan kon hij alsnog zijn koffers pakken. 

Hans kwam echter pas rond elven thuis. Koffers inpakken? Joh, daar had hij toch nog tijd genoeg voor?

Zaterdagochtend moest Hans nog een tuin afmaken. Rond twaalven zou hij thuis zijn. Dat werd half 2. Had hij toch mooi de hele middag om z´n koffers in te pakken? Maar nee hoor. Hij was amper thuis, of hij was al weer vertrokken. Een biertje doen met een vriend, bij wijze van afscheid. Pfff.

´s Avonds vierde Dirk z´n verjaardag. We zijn daar met z´n allen heen gegaan en hadden een gezellig avond.

Ook voor deze verjaardag was Maria trouwens hard aan het bakken geweest. Nu een echte ´mannentaart´ :-).

Het was inmiddels dus zaterdagavond en er waren nog steeds geen koffers ingepakt. Op zondag hebben we de rustdag en doen we geen onnodig werk. Maar hé, Hans ging pas dinsdagmiddag weg, hoor. Nog tijd zat dus....

Maandagmorgen vroeg dook Hans de schuur in, om nog een project af te maken. Nee, géén koffers inpakken, maar een konijnenhok aftimmeren :-). Hans, de goedzak, had Maria beloofd om een gróót konijnenhok te maken voor haar konijnen. Zó groot, dat Maaikes cavia´s er ook in konden wonen (aparte hokken, gezamenlijke ren). Maar dat hok was nog niet af.

Aan het eind van de morgen kwam het geraamte van het hok naar buiten....

Gaaf hoor. Maar er moest nog véél gebeuren. Het was gelukkig goed weer en de hele middag zijn Hans en Maria samen aan het werk geweest aan het hok. Dat moest niet alleen nog afgetimmerd, maar ook in de grondverf gezet worden.

´s Avonds was het Open Deur voor iedereen, die Hans een goede reis wilde wensen. Het was een gezellige drukte. ¨En? Er helemaal klaar voor?¨, was wat iedereen wilde weten. Ja hoor, alleen nog de koffers inpakken. Maar dat kan morgen nog makkelijk hoor....

Intussen waren er zakken vol spullen gebracht. Hans moest maar kijken, wat hij daarvan mee kon nemen naar Malawi. Dekens, kleding. Moet dat állemaal mee???

En toen was het dinsdag.

Nu móesten de koffers worden gepakt.

Ja, ja, maar er moest nog méér, hoor ;-).

Nog even een muskietennet gaan kopen.

Nog even mijn belastingaangifte doen.

En, o ja, nog even dit printen en dat printen en dit opzoeken en dat opzoeken.

Wonder boven wonder kwamen die koffers toch vol. En nee, niet alle gebrachte dekens konden mee. Maar toch wel een stuk of vier. Hans had niet zoveel kofferruimte nodig, voor drie maanden weg....

En nee! Ik heb níets gecontroleerd! Nou ja...Bíjna niets. Ik heb alleen gevraagd of hij The Holy Bible bij hem had. Nee, nog niet, die moest hij nog pakken. Hij had alleen een Nederlandse ingepakt. En toen ik vroeg of hij zijn reader van de bank had ingepakt, moest die ook nog gepakt worden. Maar verder had hij toch echt zijn hele paklijst afgevinkt. OK. Ik heb niets meer gevraagd. Gevalletje ´loslaten´.

DE KOFFERS WAREN INGEPAKT!!

JOEHOE!!

EEN UUR VOOR VERTREK KLAAR :-)

Intussen had ik een verschrikkelijk rommelige dag. Gewoon van het op eieren lopen. Van de inpakrommel overal. En van het voorbereiden van de workshop ¨Bak je eigen brood¨ van morgen.

Ik had gezegd, dat ik niet zou meegaan naar Schiphol. Sowieso wilden Maaike, Maria en Henk graag mee en daarmee zat de auto vol. Maar bovendien had ik het druk met bakken voor de workshop. Maar toen puntje bij paaltje kwam, zag Maria het niet zitten om mee te gaan. En ik was toch zo goed als klaar met brood bakken...

En ook had ik al pannenkoeken gebakken voor het avondeten. Een deel om mee te geven aan de gasten die naar Schiphol gingen en een deel voor thuis. Eigenlijk...kon ik best mee :-).

Zodoende heb ik mijn planning omgegooid en ben ingestapt. Toch wel heel leuk, want stiekem vond ik het heel kaal om Hans thuis gedag te zeggen en niet écht uit te zwaaien.

Daar gingen we dan...

Onderweg kon ik mooi Maria´s sokken af breien. Zo´n sokkenbreiwerkje kan overal mee naar toe :-).

Op Schiphol heeft Hans eerst zijn koffers laten sealen. 

Intussen had hij al contact gehad met z´n maatje met wie hij samen reist. Die had zijn bagage al ingecheckt en zat ergens met zijn familie iets te drinken. OK. Hans ging dus ook maar zijn bagage inchecken.

Terwijl wij daar achter het lint op stonden te wachten, stond ineens Hans z´n reismaatje met zijn familie achter ons en hebben we kennis met elkaar gemaakt. Hans kwam terug van het inchecken en er was nog net even tijd voor een paar foto´s

en voor een pannenkoek en een paar slokken water voor Hans. Het was tijd om door de douane te gaan. Dàg hoor, jongens. Een goede reis en een goed verblijf gewenst, hoor!! Gods Zegen!

En daar stonden we dan. Raar. Zo lang er naar toegeleefd en er naar toegewerkt. Maar als het dan zover is...

Het was inmiddels rond half 7 en tijd om eens aan de pannenkoeken te gaan. We liepen naar het panoramaterras, waar bijna niemand was. We hadden een prachtige picknicktafel helemaal voor ons vieren. De pannenkoeken had ik meegenomen in de Hooimadam en ze waren nog heerlijk warm. Zaten wij daar even oer-Hollands te doen met pannenkoeken en chocolademelk. Ha, ha.

We bleven nog heel even naar de vliegtuigen kijken. Daarna was het uit met de pret. Op naar huis! 

Hans heeft op het vliegveld nog even een facebookpagina aangemaakt :-). Ook dat ging uiteraard ´op z´n Hans´: op het laatste moment. Ieder z´n style. Voor wie hem volgen wil: Hans naar Malawi

Familiedagen

Donderdag had ik de hele dag een stagière. Een nichtje moest voor school een snuffelstage doen. Ze wil graag iets met voedsel gaan doen: bakker, horeca of wat dan ook. Dus kwam het verzoek, of ze een dag bij tante Teunie mocht meelopen. Natuurlijk. Gezellig hoor! Uiteraard heb ik er die dag een volledig keukenprogramma op losgelaten en mocht nichtje J. bij van alles en nog wat helpen.

Eerst maakten we heerlijke aspergetaartjes voor in de kookrubriek van Terdege. Dat was al bijna een ochtendvullend programma, want er moeten voor die rubriek ook altijd procesfoto´s worden gemaakt. Dat betekent, dat elk stapje van het recept moet worden vastgelegd. Dus steeds: handen wassen, spulletjes onder de fotolampen opstellen, foto´s maken en weer verder met de kokerij.

Aan het einde van de ochtend maakten we een uitgebreide lunch klaar: een omelet, gevuld met restjes van de vulling van de aspergetaartjes, pannenkoeken en uiteraard moesten ook de taartjes worden gekeurd.

En passant gaf ik m´n nichtje een mini-workshop brood bakken :-).

Halverwege de middag zat de stage-dag er op. Wat hadden we veel gedaan! En wat had J. veel geleerd. Het was erg gezellig, zo!

Het meeste leer je trouwens (vind ik althans) door gewoon te doen! Kijk maar: Hans naait gewoon even een scheur in zijn werkbroek dicht. Terwijl hij hem aan heeft, ja. Ha, ha.

Zaterdag was een ouderwetse familiedag. Met veel bezigheden en in-en-uit-gevlieg van die en gene. Ik was gelukkig vroeg begonnen met de dingen die moesten gebeuren: brood bakken en strijken.

Om 10 uur stonden de broden op de roosters uit te dampen en was de strijkmand leeg. Tijd voor koffie bij schoonmama :-).

´s Middags splitsten we op. Willem ging met de kleinkinderen en met de twee Henken (zoon en neefje) op stap. Hij had het al weken geleden bedacht: hij wilde met Willem en Marinus met de metro mee, want die hadden nog nooit in de metro gezeten. De twee Henken wilden maar wat graag mee. Het was een hele onderneming :-). Ze zijn van Zuidplein naar Blaak gereden, hebben over de markt gestiefeld, deden een rondje in de bieb, aten maïs en vis, dronken cola en reden weer terug naar Zuidplein. Vol verhalen kwamen ze aan het einde van de middag weer thuis.

Intussen hadden Maria en ik ervoor gezorgd, dat het zondag én Pasen kon worden. De boel was aan kant, er was cake gebakken en de laatste boodschapjes waren gedaan. We hadden met de groenteboer afgesproken om om twee uur langs te rijden om te kijken, of er nog één en ander was, waar hij vanaf wilde. De kofferbak werd volgeladen. Fijn hoor! We kunnen weer even vooruit.

Wim en Geertje hadden ook hun boodschappen gehaald en kwamen op de frieten af. En zo zaten we ouderwets met z´n twaalven aan tafel. De kinderen hadden uiteraard heel wat te vertellen, na het stadse avontuur met opa!

Na het eten hielp iedereen met opruimen en kreeg ik de gelegenheid om even luxe in bad te gaan. Dat was lekker, nadat ik vanaf half 6 ´s morgens in touw was geweest. Na de koffie gingen ook de kleinkinderen nog even fijn bij opa en oma in bad. Geertje had hun pyjamaatjes al bij zich en zo konden ze schoon en fris, in hun pyjama, in de auto naar huis.

Met Pasen werd het menu bepaald door wat de groenteboer had aangeleverd. Zondag aten we boontjes. Ja, heel fout, uit Egypte. Maar ja, als ik ze niet had meegenomen, zouden ze weggegooid worden. Dus aten wij foute bonen, die heel lekker waren :-).

En Tweede Paasdag was er geen broccoli met zalm, of sla met ei, of weet-ik-veel wat voor lentegerecht, maar gewoon hutspot. Smaakte prima.

Vandaag heb ik de sporen van de zaterdag, zondag en maandag met heel veel aanloop uitgewist. Overal was het kruimelig, vingerig, rommelig en vies. Maar een ochtendje poetsen doet wonderen. Ik zag tenminste waar ik bleef ;-).