maandag 23 maart 2015

Feestelijkheden en noeste vlijt

Het was al met al een feestelijke week, vorige week. Eerst was daar Dirk, die jarig was. Hij werd 24. We vierden z'n verjaardag in kleine kring, maar daarom niet minder gezellig. 's Morgens was hij met pompoentaart naar z'n werk gegaan.


Ik vroeg hem, of hij even wilde laten weten of die taart in de smaak viel. Dan wilde ik voor 's avonds er nóg één maken. Ik had namelijk nog een flink stuk pompoen over. De taart werd goedgekeurd en dus bakte ik er nog één. Ik had geen geschaafde amandelen meer in huis. Om in stijl te blijven, strooide ik er toen maar pompoenpitten over. Ook heel lekker.

Vrijdagavond was er opnieuw feest. Trijnie en Gerwin gaven een feestje vanwege hun verloving. Ze hadden daarvoor een zaaltje in Landvast gehuurd. Lekker luxe, met bediening. Zo was het voor mij dus een feestje waarvoor ik nu eens niet de catering hoefde te doen, maar alleen maar hoefde te genieten.

Trijnie houdt ervan om alles tot in de puntjes te organiseren. Zo waren er erg leuke gebakjes bij de koffie,


ballonnen voor de kinderen,


prosecco voor wie alcohol wilde, en heel gave mixdrankjes voor de kinderen of voor wie geen alcohol wilde.

Ze zag er uit om door een (verlovings)ringetje te halen, inclusief een kapsel waarvoor ik me nooit de tijd zou gunnen, geloof ik ;-).


Het was allemaal erg gezellig en het stel is erg verwend. Intussen zijn ze zich nu heel serieus op hun trouwdag aan het voorbereiden (ergens in het najaar) en vordert de bouw van hun huis gestaag.


Vandaag heb ik maar weer eens ouderwets m'n huishouden gedaan. Weliswaar nadat Willem en ik vanmorgen een klusje in Dordrecht hadden af te werken. We gingen bij Gonnie langs om te kijken naar de bomen die daar in stukken voor ons klaar lagen om af te voeren. Willem zag de klus wel zitten. Nadat hij mij thuis had afgeleverd ging hij met een aanhangwagen terug en is een paar uurtjes bezig geweest om al het hout naar onze houtopslag te vervoeren. Genoeg hout om weer een zaterdagje te zagen en te klieven en om weer een stukje winter warmpjes erbij te zitten.

En zo vloog de maandag voorbij. Wat mij aangaat: nogal krakkemikkig, eerlijk gezegd. Ik heb het sinds gisteren erg in mijn rug. Een raar, stijf, pijnlijk, tintelig gevoel. Ik had gisteren het gevoel alsof ik heel lang had gelopen en daar spier- en bekkenpijn van had. Maar ik had juist helemaal niet veel gelopen en ik vroeg me dan ook af, waardoor die pijn er was gekomen. Willem bracht me op het spoor: ¨Heb je soms veel gesjouwd, ofzo?¨ vroeg hij. En ineens herinnerde ik het me. Ik had zaterdag aan het eind van de middag eerst behoorlijk lopen sjouwen met zware tassen boodschappen en daarna had ik thuis 125 kilo meel (in zakken van 25 kilo) van de keuken naar de garage gesjouwd. Eigen schuld, dikke bult dus. Straks maar laten smeren met srl-gelei en op tijd naar bed. 




dinsdag 17 maart 2015

Op de grens

Op de grens van winter naar lente zijn er dingen die ineens haastig moeten gebeuren. Dat klinkt niet bepaald prettig: 'haastig' en 'moeten'. Toch waren die haastige, noodzakelijke klussen vandaag beslist geen straf!

Het was bij elkaar een dagvullend programma. Althans, bijna dagvullend. Want eerst heb ik de gewone dagelijkse klusjes gedaan. M'n was, de bedden, de rommel opruimen, dat soort dingen. Daarna kwamen die 'grensgevallen' aan de beurt.

Het portie van vandaag
Eerst dook ik de kledingkasten van Koos, Jan en Henk in, om daar alvast wat schoon schip te maken. Dingen die te klein waren, of niet meer werden gedragen, mochten direct eruit. Het leverde alvast twee tassen vol voor de kledingcontainer op. De kasten zijn nu weer fijn opgeruimd en dat is alvast een opmaatje naar de kledingwissel van volgende maand.



Daarna was de tuin aan de beurt. Die ziet er al tijden jammerlijk uit. Dat komt gedeeltelijk door de smerig groene terrastegels. Maar dat is nu eenmaal zo aan het einde van de winter. Meestal hanteert één van de grote jongens hier wel een dagje een (gehuurde) hogedrukreiniger en dan is dat leed weer geleden. Maar het jammerlijke kwam ook door het achterstallige werk in de border: rommel, oud blad, snoeiwerk enzovoorts. Ik heb er een half uur voor uitgetrokken. Daarmee heeft de tuin natuurlijk niet meteen de metamorfose naar een tuinblad-tuin ondergaan. Maar toch: een hele verbetering! Extra genieten nu van de bloemen die al bloeien!



Ik toog naar de garage. Dat is voor een groot deel mijn voedselbewaarplaats. En aangezien er gisteren weer het nodige aan fruit en groenten was bezorgd, moest er opgeruimd worden. De voorraden controleren, kijken wat er snel verwerkt moet worden, bewaargroenten onderop zetten (en dingen die snel op moeten natuurlijk bovenop). Alles is nu weer overzichtelijk. Tijd voor het volgende grensgeval:

Stoofperen schillen. Ik had nog een kistje peertjes staan die nodig op moesten.



Een ander kistje kocht ik zaterdag en die kunnen nog wel even wachten. Het zullen zo'n beetje de laatste stoofpeertjes van het seizoen zijn, denk ik. Ik kreeg ze voor een habbekrats. Elk jaar probeer ik een stoofperenvoordeeltje om te zetten in een weckvoorraadje. Het is niet mijn lievelingswerk, stoofpeertjes schillen. Maar vooruit, lekker in de zon is het natuurlijk helemaal niet erg. Ik schilde een 6-literpan helemaal vol en die staat nu op de kachel. Wat ruikt het lekker! Ik denk dat ik nog wel drie van deze porties heb en zal straks dus een mooi aantal potten peren hebben staan. Hoe fijn is dat.

En dan een laatste grensgeval van vandaag: er was nog een pompoen, waar ik juist deze week een eerste schimmelplek op zag komen. Dan moet je snel zijn, want zo'n pompoen rot zo onder je handen weg. Morgen hoopt Dirk jarig te zijn en hij wilde graag taart meenemen naar zijn werk. 1 plus 1 is 2: ik maakte een pompoentaart. Ik heb hem net uit de oven gehaald. Hij ruikt fantastisch, maar ziet er wat saai uit. Morgenochtend ga ik hem nog even opleuken met jam of bakkersroom en geschaafde amandelen. En dan maar hopen, dat hij in de smaak valt. De rest van de pompoen gaat de koelkast in. Die komt later aan de beurt.

Wat kun je soms lekker veel doen op een dag, als je zomaar ongestoord kunt doorwerken. Heerlijk. Anderzijds: er liggen nog heel wat klussen (ook heel wat grensgevallen) te wachten. En heel veel van die ongestoorde dagen liggen er nu niet direct in het verschiet. M'n agenda staat bol van de afspraken met dokters, peuten, scholen etc. Ik denk dat veel van die grensgevallen uiteindelijk ergens tussen neus en lippen een plekje moeten krijgen...

maandag 16 maart 2015

Zoem zoem zoem

Vanmiddag heb ik zomaar even zitten genieten op het bankje bij m'n bijen. Wat waren ze lekker aktief! Ik maakte een filmpje met m'n telefoon. Nu nog zien of ik dat hier geplaatst kan krijgen. Kunnen anderen er ook van genieten ;-)



zaterdag 14 maart 2015

Abonneren

Wie zich wil abonneren op de berichtjes van deze blog kan zich via de onderste knop in de rechterkolom opgeven per e-mail.

Reuring

Er was weer genoeg reuring deze week in huize Luijkensteijn. Maar nu, zaterdagavond om 10 uur, daalt dan toch de rust weer neer. Het allerlaatste werk (een paar kilo stoofpeertjes schillen) is gedaan en morgen is het de rustdag.

Het was dinsdagavond het moment waarop Hans en zijn schoolvriend Ad, hun profielwerkstuk mochten presenteren. Dat is een werkstuk waar de leerlingen maandenlang aan werken en wat ze uiteindelijk aan ouders en belangstellenden gaan presenteren. Hans was ingedeeld bij de groep van 19.00 uur tot 20.00 uur en dat betekende voor ons: een snelle maaltijd van soep met brood. Om aan voldoende publiek te komen is het de bedoeling dat iedereen twee presentaties bijwoont. De eerste presentatie ging over pijnstillers. Een interessant onderwerp en ook een leuke, informatieve presentatie! Daarna de presentatie van Hans en Ad, over 'De toekomst van chemische wapens'. Ook een interessant onderwerp, al staat dat (gelukkig) wat verder van ons bed. En ja, de jongens hadden een prachtige presentatie en vertelden met verve over hun onderwerp. Beide presentaties werden met een 8 beoordeeld! Mooi gedaan dus.




Woensdag was het Biddag en gingen we 's morgens en 's avonds met z'n allen naar de kerk. 's Middags was er nog een noodzakelijk klusje. Het hout wat vorige week zaterdag was gezaagd en gedeeltelijk was blijven liggen, lag in de weg. Donderdag moest de gierwagen er langs kunnen en dat zou zo niet gaan. Dus gingen Willem en Wim met een geleende aanhangwager nog maar even aan het hout sjouwen. Tja, wie een houtkachel heeft...wordt twee keer warm, hè.



Mijn twee zussen verjaarden deze week. En dus ging ik twee ver op verjaarsvisite. Gezellig, hoor! (En niet goed voor de lijn ;-))

Vanmorgen ben ik met Jan naar de Open Dag van Oceanco, een enorme scheepswerf hier in Alblasserdam, geweest. Er is een nieuwe dok in gebruik genomen. De kinderen van groep 8 van alle basisscholen van Alblasserdam mochten meewerken aan het maken van een enorm (ja, sorry voor alwéér dat woord, maar het is niet anders) kunstwerk. Het was heel leuk bedacht. Een kunstenaar heeft een doek ontworpen waarop het bedrijf in zwarte lijnen is afgebeeld. Dat doek (en dan moet je toch al snel aan minstens een meter of 15 denken, schat  ik) was opgedeeld in heel veel paneeltjes. Elk kind kreeg een paneeltje en mocht dat inkleuren met verf. Het is een prachtig kunstwerk geworden. Vandaag mochten alle kinderen met hun ouders komen om het resultaat te bewonderen. Jan moest wel even zoeken voordat hij zijn paneeltje gevonden had. Zo leuk! Hij heeft er een pingpong batje op geverfd. Tafeltennis is zijn grote hobby. Een echt persoonlijk paneeltje dus.




Het kunstwerk hangt helemaal bovenin de hal van Oceanco. We moesten ervoor met de lift naar de 5e verdieping. En dan ook weer niet een gewone lift. Nee, een enorme :-). Volgens het bordje geschikt voor 140 personen. Pfff. Ik werd daarboven gewoon helemaal draaierig en kreeg een beetje last van hoogtevrees. Helemaal in de diepte waren mannetjes bezig met heftrucks en dat leek Madurodam wel, zó klein waren ze.





Dan voelde de kantine veiliger. Het uitzicht daar was schitterend. Je kon er de molens van Kinderdijk zien, alle hoeken van Alblasserdam, de rivier de Alblas. Prachtig. Er was limonade en sap. Maar ook koffie en thee. Ik ging voor de koffie. En wat voor koffie. Je kon kiezen wat je wilde en ik koos espresso. De bonen werden gemalen en met heel veel zorg en aandacht werd me daar toch een poepie-chique espresso voor me gemaakt! In een klein glas en dan een heel klein laagje superlekkere espresso. Nog nooit zo lekker geproefd en ik heb er dan ook echt van genoten.





Na Oceanco volgde een ritje naar van Os in Papendrecht, want m'n aardappelvoorraadje was nagenoeg op. Ik nam 55 kilo. Lijkt heel wat, maar dat is schijn. Vandaag verdween er al 5 kilo: patat eten met z'n vijftienen ;-).



De mannen, Willem, Wim en Dirk, werkten zich inmiddels alweer een slag in het rond aan nóg meer kachelhout. Ze waren al om 8 uur begonnen en wilden ook déze dag (net als vorige week zaterdag) helemaal vol maken. Dus mocht ik om 12 uur de kinderen uit de Biesbosch gaan plukken. Die hadden het Ruige Biesboschpad gelopen en zagen er, ehm, ruig uit, zeg maar :-)). Maria spande de kroon. Gelukkig toch dat ik een wasmachine heb!



Vanmiddag hebben Geertje en Maria me geholpen met de benedenverdieping. Heerlijk. Het hele huis aan kant (of in elk geval zó ver als voor ons 'genoeg' is; perfect hoeft en kan het niet zijn).

Dirk heeft deze week drie sollicitaties gedaan en kreeg er spontaan nog een vierde aanbod bij. Wat luxe als je keuze hebt! Hij heeft z'n keuze kunnen maken en heeft er heel veel zin in om per 1 april aan de slag te kunnen gaan bij een groot softwarebedrijf. Hoe fijn is dat!

En zo is ook deze week weer aan ons voorbij gevlogen. Vol met reuring. Ik beschreef slechts enkele highlights...

maandag 9 maart 2015

Voorjaar

Wat was het vandaag weer een heerlijke voorjaarsdag. Heerlijk om lekker te gaan wandelen of fietsen misschien. Maar daar had ik geen tijd voor. Geen nood. Ook in en om het huis is het nu fijn om bezig te zijn! Alleen al doordat je alle ramen kunt open doen en je alles goed ziet in het heldere zonlicht.

Er waren hier al een paar weken twee rolluiken kapot. Een elektrisch en een mechanisch rolluik. Deze rolluiken zaten al die tijd dicht. Waardeloos, want zo konden ook de ramen niet open en moest steeds de lamp aan. Ik was een beetje traag om een monteur te bestellen, want de portemonnee was leeg. Toen ik eindelijk m'n vaste rolluikmonteur belde, bleek deze niet te kunnen werken vanwege een nieuwe knie. Ik kreeg het nummer van een collega, die zijn klanten overnam. Prompt duurde het nòg weer een week voor ik die belde en er werd een afspraak gemaakt. Dinsdag 10 maart zou de monteur komen. Ik keek er al helemaal naar uit dat de boel weer gerepareerd zou zijn en was dus blij verrast, toen het busje van de monteur vandaag al voorreed! Er was een gaatje in de agenda en ze (ze waren met z'n tweeën) kwamen vragen, of ze een dag eerder aan de slag konden. Ja, GRAAG!

Een uurtje later was alles gefikst. De ramen gingen open en licht en lucht stroomden binnen. Ik vierde het voorjaar vandaag dubbel :-).

Ondanks m'n drukke maandagprogramma propte ik er nog een werkje tussen: het raam met het kozijn van één van de slaapkamers waar het rolluik dicht gezeten had werd lekker gesopt en gezeemd. Het was een genot.

Wat nog meer een genot was? De dekbedhoezen aan de waslijn en vanmiddag droog, schoon en fris weer op de bedden.

En:

de bijen! Zaterdag had ik al snel een korte inspectie gedaan. De allereerste voorjaarsinspectie. Hoewel het zaterdag een goede temperatuur was voor dit klusje, stond er wel veel wind. En daar houden de bijen niet zo van. Daarom heb ik de inspectie echt heel kort gehouden. Eén volk is angstwekkend klein, het ander juist behoorlijk groot. Het kleine volk had veel voer, het grote weinig. Daarom heb ik vandaag (ook een goede temperatuur en véél minder wind) de kasten nog een keer open gemaakt en één raam voer bij het kleine volk weggehaald en dat bij het grote volk gedaan. Als er nu nog een koude of natte periode komt, waarin de bijen niet kunnen vliegen, hebben ze voldoende voer in hun kast. Wat is het super fijn om weer in de bijen bezig te zijn! Ik ben zó benieuwd hoe ze het dit jaar gaan doen. Of dat kleine volkje het gaat overleven. Wanneer het grote volk zover zal zijn dat ik een kunstzwerm zal moeten maken. Of er straks honing te oogsten zal zijn.

Al met al was het een dagje flink productie draaien. En dat was ook nodig, want morgenmiddag ga ik met schoonmama naar het ziekenhuis en woensdag is het Biddag voor gewas en arbeid (dan gaan we naar de kerk). Zo gaat de week wel erg snel en is het dus fijn dat de kop eraf is :-).

Dat wandelen en fietsen komt vast nog wel eens....hoop ik.

zaterdag 7 maart 2015

De week van het hout

Het was deze week hier de week van het hout.

Hans maakte in opdracht een prachtige commode van steigerhout.



Maria maakte op school een heel goed gelukt hobbelpaardje.

Trotse Maria en Babette met hun mooie hobbelpaardjes!


Willem, Wim, Dirk en Hans hebben vandaag de hele dag gehakt en gekliefd. Wat zullen ze morgen een spierpijn hebben :-).









vrijdag 6 maart 2015

Tjokvol

Er is weer een week omgevlogen. Een tjokvolle week! En die tjokvolle weken lijken wel sneller dan snel te gaan! Tijd om nu dan eerst maar eens de annalen bij te werken :-).

Vorige week zaterdag was het de dag dat Maaike en Ammy weer thuiskwamen van hun skivakantie bij Ellen. Tot de laatste minuut zijn de dames schandalig verwend door Ellen en Marco! Vrolijk en vol verhalen landden ze op Schiphol.

Vertrek vanuit Zürich

En daar zijn ze dan weer!
We bleven nog even op Schiphol rondhangen. Kleine Willem was namelijk ook mee. En die vond eerst alles 'eng', maar was daarna niet weg te krijgen uit het vliegtuig waar hij met opa Willem in ging kijken.



Maar na een ijsje was hij toch zo ver. Naar huis. Konden de meisjes hun koffers uit gaan pakken!


Maandag ging het hele spul weer naar school. De vakantie was weer veeeeeel te kort geweest natuurlijk :-). Maar goed. Niet te lang getreurd. Ik ging maar snel over tot de orde van de dag.
De dag werd evengoed wel speciaal, want schoonmama kwam thuis uit het ziekenhuis. Nog zwak en met pijn, maar toch ook heel blij om in haar eigen huisje te zijn.



We hebben een rooster opgesteld waarop iedereen die iets wil doen kan intekenen. En zo lukt het om elk dagdeel iemand bij haar te laten zijn, die haar helpt en verzorgt.

Dinsdagochtend was ik druk met het voorbereiden van de workshop 'Bak je eigen brood', die ik woensdag zou geven. Normaal doe ik de voorbereiding op dinsdagmiddag en -avond, maar vandaag stond er voor dat tijdstip wat anders in de agenda: Dirk zou z'n getuigschrift van het HBO krijgen!

Ik had voor een aantal kinderen verlof gevraagd en gekregen van school, zodat we 's middags tegen 15.00 uur met twee auto's richting Den Haag vertrokken.

Er was eerst een ontvangst met koffie en thee in de centrale hal. Het was er een gezellige drukte. 




Alle studenten kregen een corsage op. Wat stond dat meteen feestelijk!


De studenten poseerden per studie op een trap. Hier staan de studenten Informatica:



Daarna gingen we in groepen naar de collegezalen. Alle studenten kregen van hun begeleider een persoonlijk praatje en daarna hun getuigschrift. Het was erg leuk om te horen wat alle studenten zoal voor afstudeeropdracht hadden gedaan.



Na het officiële gedeelte was er nog een goed verzorgde borrel in de centrale hal. En zo kwam er een einde aan Dirk z'n studententijd.

Woensdag ben ik extra vroeg opgestaan om wat er aan voorbereiding voor de workshop was blijven liggen uit te voeren. Nog meer brood bakken, iets lekkers voor bij de koffie bakken, woonkamer in orde maken enzovoorts. Ik wist van tevoren dat dit een heel lange dag zou worden en had me er dus op ingesteld. Ik was trouwens niet de enige die vroeg uit de veren was, want die dag kwamen de mensen voor de workshop bijna allemaal van ver: Staphorst, Zwolle, Almere, Schagerbrug, Breda en (bijna een thuiswedstrijd) Rotterdam. Het werd weer een gezellige workshop. Weer een aantal mensen ingewijd in de geheimen van het zelf brood bakken :-).

Nadat de gasten weer vertrokken waren, had ik maar een kleine tijd om even op adem te komen. Ik moest alweer om half 3 in de auto zitten, op weg naar Kootwijkerbroek. En vòòr die tijd wilde ik de pastasaus gekookt hebben. Lekker van allemaal verse ingrediënten: tomaten, knoflook, bosuitjes, courgette, paprika en kruiden. Ik zou pas om kwart over 7 weer thuis zijn en intussen hoefden ze hier alleen maar de pastasaus op te warmen en macaroni te koken.

Hoewel mijn auto onderweg kuren kreeg en ik bang was om ergens halverwege de hulp van de ANWB te moeten inroepen, bracht hij me gelukkig toch thuis. En nog wel precies op tijd ook! Om 19.14 reed ik de straat in en om 19.16 volgde daar mijn vriendin Wilma. Die kwam me ophalen om samen naar het brei-avondje bij onze tante in Nieuw-Beijerland te gaan. Wat een timing!

Het brei-avondje was weer ouderwets genoeglijk. Zin in iets ingewikkelds had ik na de lange dag niet en daarom breide ik maar een stukje verder aan een vaatdoek die ik heb opstaan.

Heel wat anders dan de bruidssjaal die ik pas breide en die gisteren met verve werd gedragen door een stralende bruid! Kijk maar eens op de onderste foto op de blog van de fotograaf. Wat was ik blij voor hen, dat het donderdag zulk heerlijk zonnig weer was! Wel koud! Dat merkte ik, toen ik 's middags naar schoonmama ging om mijn steentje aan het zorgrooster bij te dragen. 's Morgens had ik nog gedacht om een klein ommetje met haar te gaan proberen te maken. Maar nee, daar moet het toch echt wat warmer voor zijn. 

Aan het eind van de middag werd ik door de garage gebeld, dat mijn auto weer gerepareerd was. Die had ik namelijk 's morgens meteen gebracht. Het is echt niet zo, dat ik elke dag mijn auto gebruik. Maar zonder auto voor de deur voel ik me toch wel een beetje onthand. Dik 400 euro armer en een gerepareerde auto rijker stond ik om half 6 weer voor de deur. Tijd om als een haas achter het aanrecht te gaan om eten te koken. Het werd rijst met kerriesaus. Een snel te maken maaltijd die als sneeuw voor de zon verdween :-).

Dan was ik vandaag heel was meer tijd kwijt aan koken. Maar ze konden het hier wel weer waarderen: een 'gewoon' prakkie. Aardappels, witlof, hamlapjes, champignons. En voor toe iets wat we 'kwarkprutje' noemen: kwark, slagroom, fruit (of jam).

Work in progress:





En zo is het weer vrijdagavond geworden. Dat is altijd een avond met een feestelijk tintje. Daarom had ik een heerlijke bananencake gebakken voor bij de koffie. 



Maar eerst was daar het wekelijkse biebrondje. Een boodschappentas vol boeken zochten we uit. Boeken voor Willem, voor mij, voor Maria, voor Jan en voor Henk. Ik ben meteen na de koffie begonnen met lezen :-). Maar ik mocht van mezelf maar 'even', want er moest ook een stukje gebreid worden aan een kraamkadootje. Als het goed is arriveert de baby  binnenkort. Ik wil het dus af hebben.

Ik ga nu ook nog maar even wat steekjes doen. Geen straf. Het is inmiddels al stil in huis! Er zijn er al een paar naar bed, die morgen vroeg op moeten. En wie niet vroeg naar bed hoeft is weg. Dus: huis voor mezelf. Muziekje aan. Breien maar!

zaterdag 28 februari 2015

Advertorial

Hoewel het pas morgen maart is, wil ik vandaag vast de advertorial voor die maand plaatsen. Even voor de mensen die hier nieuw zijn en zich afvragen: 'Wat krijgen we nu?' :-)

- Op deze blog is er plaats voor adverteerders met wie ik persoonlijk contact heb en van wie de aangeboden producten en/of diensten passen bij een eenvoudigleven-lifestyle. Die adverteerders hebben links of bovenaan de tekst ruimte voor een banner.

-Nieuwe adverteerders stel ik middels een advertorial aan u voor. Ook 'oude' adverteerders, die iets nieuws te melden hebben, kunnen een plaatsje bestellen in de maandelijkse advertorial.

- Houdt u niet van advertenties op blogs? Dan kunt u de banners via de instellingen van uw computer uitschakelen. De advertorial die ik schrijf (maximaal één keer per maand) heeft altijd als titel 'Advertorial' en deze berichten kunt u dan dus overslaan. Zo hoeft u op deze manier niet bang te zijn voor sluipreclames op deze blog. Alles is transparant.

- Wilt u zelf adverteren op deze blog? Kijk dan hier voor meer informatie

Daar gaan we dan. Twee adverteerders voor de maand maart in de advertorial. Eerst is daar een oude bekende:

BELLEBIEN

U weet het wellicht al: bij Bellebien kunt u terecht voor bijzonder linnengoed. Vaak met een landelijke uitstraling. Alles van de allerbeste kwaliteit en met een speciaal verhaal.

Nieuw in de collectie zijn de spreien! Verkrijgbaar in maar liefst drie varianten.

Als eerste noem ik de zogenaamde wafeldekens. Heerlijke spreien (of dekens, zo u wilt) van 100% katoen. Ik ben dol op die ouderwetse, klassieke wafelstof! Mijn moeder heeft een enorme stapel baddoekjes van wafelstof. En die gaan elke vakantie mee, omdat ze zo heerlijk afdrogen, makkelijk in de was en ook weer snel droog zijn. Bij wafeldekens heb ik trouwens andere associaties: het ziekenhuis! In het ziekenhuis, waar ik zo vaak heb gelegen, hebben ze ook wafeldekens. Maar niet in zo'n mooie kleur als waar je bij Bellebien uit kunt kiezen. Er is nog keuze uit wit, roomwit, lila en blauw. De andere kleuren zijn reeds uitverkocht! De wafeldekens zijn in 1- en 2-persoonsmaat.


Bent u niet van de klassieke wafels? Dan kunt u wellicht uw keuze maken uit de 15 'gewone' spreien die Bellebien in de collectie heeft. Voor elk wat wils: strepen, effen, bloemen. Noem maar op. En ook weer allemaal in 1- of 2-persoons.






Maar we zijn er nog niet...

Voor wie echt iets bijzonders wil heeft Bellebien handgeweven Mediterrane spreien. Prachtige spreien, geweven op oude weefgetouwen in Turkije. Met, zoals dat hoort bij handwerk, hier en daar een oneffenheid of een wat verspringend motief. Hoe charmant! Deze spreien zijn in één maat verkrijgbaar: ruimvallende 2-persoons. En dat in acht kleuren en van 100% katoen.



Ziezo. Genoeg informatie om eens een kijkje te gaan nemen op de website van Bellebien, denk ik :-).

En dan iets totaal anders. Een nieuwe adverteerder:


En nu denkt u misschien: o leuk, Dirk is zeker aan iets nieuws begonnen. Nee hoor. Dit gaat niet over onze Dirk. Maar over een Dirk die iets leuks doet met muziek!

Ik vertelde deze week al over de piano die we kochten. En ook, dat Willem de piano zelf gaat stemmen. Kijk, en daarvoor zijn we terecht gekomen bij www.dirksproject.nl. Dirk heeft namelijk prachtige software om uw piano zelf te stemmen. Ik schrijf in deze advertorial alleen iets over Dirk en zijn producten. Later deze maand gaat Willem nog een uitgebreide review schrijven over het gebruik van de software om uw piano te stemmen. Heel kort gezegd komt het er op neer, dat u een toets indrukt en dat de computer dan aangeeft of en hoeveel de snaar verder gespannen dient te worden. 

Willem is gisterenavond enthousiast aan de slag gegaan met het stemmen van de piano. Echt moeilijk is het niet. Eigenlijk heb je er alleen een flink portie geduld voor nodig. En graag ook een beetje gevoel voor en kennis van het instrument. Die kennis kun je vergaren door op internet filmpjes te kijken over piano stemmen. En dan is het een kwestie van: gewoon doen.

Een piano moet doorgaans toch minstens eenmaal per jaar gestemd worden. Een pianostemmer rekent gemiddeld 70 euro per uur en heeft anderhalf uur nodig om uw piano te stemmen. Dik honderd euro bent u dus al snel kwijt. De pianostemmer die u bij Dirk's Projects kunt kopen kost 298,00 euro en is verkrijgbaar voor zowel Microsoft computers als voor Apples. Het is dus een investering die u er al snel uit heeft. Bij de software krijgt u een uitgebreide handleiding en ook op de website is er van alles te vinden. 

Voor wie niet zo houdt van handleidingen lezen en/of instructiefilmpjes kijken is er ook de mogelijkheid om het pianostemmen op een unieke manier in de praktijk te leren. U kunt hiervoor de cursus Piano stemmen voor beginners volgen. Op een prachtige locatie in Frankrijk leert u alle ins en outs van zowel de praktijk als de theorie van het stemmen met de software. U leest er alles over op Dirk's website.

Wij waren vooral geïnteresseerd in het piano stemmen. Maar daar houdt het bij Dirk niet mee op. Dirk heeft ook software voor het stemmen van uw gitaar, mondharmonica, accordeon en zelfs draaiorgel :-). En voor wie dol is op 'gratis' is er de metronoom. U kunt hem gratis en voor niets downloaden via Dirk z'n website.

Er is deze week vooral voor Willem een wereld open gegaan. En tja, het hele gezin moet eraan geloven. Wat dat gestem en gepingel zal voorlopig nog wel even duren :-). Bij onze oude, electrische, piano was dat gemakkelijk: koptelefoon op. Had niemand er last van ;-). Gelukkig zijn we hier wel wat gewend als het gaat om geluid. We doorstaan het dus wel. Alleen had ik er gisterenavond om half 12 zo ongeveer wel schoon genoeg van :-). Wordt vervolgd (in de review door Willem).


vrijdag 27 februari 2015

Uitstapje met Henk

Vanmiddag ben ik samen met Henk naar Blijdorp geweest. We hebben daar een abonnement en dus is het ook de moeite om er voor een paar uurtjes heen te gaan. We gingen om 14.00 uur van huis. Drinken en wat lekkers mee. En een opgeladen telefoon om foto's en filmpjes te maken. Heerlijk dat ik daarvoor niet altijd m'n onhandig grote fototoestel meer hoeft mee te slepen!

In de auto vroeg ik aan Henk welke dieren hij graag wilde zien. Het maakte hem niet zoveel uit. Als we maar begonnen bij de zeeleeuwen. Geen probleem. Die zijn meteen bij de ingang. Dus daar zouden we als eerste gaan kijken.


Het zonnetje was heerlijk! We besloten dus lekker buiten te blijven en dingen als het Oceanium en de Vlindertuin te bewaren voor als we een keer met minder lekker weer zouden gaan.

We liepen langs de ijsberen. Verrassing! Er is pas geleden een ijsberentweeling geboren en moeder en kindjes waren heerlijk aan het spelen in de zon! Ik kon er geen genoeg van krijgen.


Maar Henk wilde verder. Ok.

We keken bij de prairiehondjes. Bij de struisvogels die net eten gekregen hadden. Met z'n tweeën pikten ze gulzig uit één bak. Af en toe staken ze hun koppen omhoog. Dat was een grappig gezicht. Het leek net of ze er moeite mee hadden om hun nek uit de kronkels te halen :-).

We keken bij de gevlekte hyena's. De giraffen sloegen we over. Daar was het steendruk. En we hadden die de vorige keer al uitgebreid bekeken.

We keken bij de enorme krokodillen. Ze lagen achter het glas, vlakbij ons. Hu, wat een tanden! Doe mij maar liever die grappige stokstaartjes. Die vind ik veel leuker.



Ik dacht dat de gorilla's met dat mooie weer wel buiten zouden zijn. Maar nee. Het was zeker toch te koud. Henk ging eerst maar even lekker spelen in de speeltuin. 



Daarna wilde ik toch graag bij de apen kijken. Henk wilde niet naar binnen, want hij vond het er stinken. Daarom bracht ik hem naar de binnenspeeltuin en ging alleen naar de apen.

Het babyaapje wat vorige keer nog bij z'n moeder aan haar borst hing, stuiterde nu al parmantig door het verblijf. Hoe schattig, zo'n klein ding!

Dan is Bokito maar een griezel. Die reuze gorilla kwam eens vlak voor me poseren. Ik vind hem imponerend en een beetje eng. Er was ook een moederaap met een baby bij de gorilla's. Maar die kreeg ik niet goed voor de lens.



We besloten op ons gemakje terug te gaan. Het ging al richting sluitingstijd. We stonden nog even stil bij de wolven.

Toen we bij de uitgang kwamen hoorden we de zeeleeuwen brullen. Daarom sloten we ons uitstapje af zoals we waren begonnen: kijken bij de zeeleeuwen. Prachtig zo soepel als ze zwemmen! En ook leuk om te zien hoe ze als groep leven.



Thuis gekomen maakte ik een lekkere maaltijd klaar: gebakken aardappelschijfjes, uientaartjes, spinazie en sla. En voor ieder een ijsje toe. 

De vakantie zit er alweer bijna op. Morgen hoopt Maaike weer thuis te komen. Er logeert nog een nichtje. Nog even. En dan moeten we weer in het gareel...