woensdag 20 augustus 2014

Druk in de vakantie, deel 2

Ik blog nog maar even verder over die vakantiedrukte. Drukte met een vette knipoog dus. Want het is vooral toch genieten van al de reuring rond me heen!

Vrijdag
Vrijdag 8 augustus, de dag nadat Henk jarig was, was ik weer vroeg van de partij. Er gingen die dag twee kinderen op vakantie en dus moesten er twee tassen met voldoende schone kleding enzo klaarstaan.

De eerste die vertrok was Hans. Hij ging per vliegtuig naar Engeland waar zijn vriendin met haar familie op vakantie was. Hij ging daar voor een week heen en zou met hen per auto weer terugkomen.

Gelukkig kon Hans vanaf The Hague Airport (wij zeggen nog altijd gewoon 'Zestienhoven') vertrekken en hoefde ik niet eerst een autorit van een uur naar Schiphol te maken.
Ik reed Hans naar het vliegveld, stopte bij de Kiss&Ride, gaf hem een dikke hug en daar ging meneer. Die zou het verder wel vinden.

Ik reed terug naar huis, maar maakte een tussenstop in Barendrecht. Daar ging ik naar de Makro omdat er boxers en schoenen in de aanbieding waren. Ik kocht een 10-pack boxers voor Dirk, die de volgende week voor 4 maanden naar Suriname zou vertrekken, en schoenen voor Willem.
Als ik bij de Makro ben kijk ik ook altijd even in het schap met afgeprijsde waren. Soms zijn het dingen die aan de datum zijn. Andere keren zijn het gescheurde of gedeukte verpakkingen waardoor de producten voor een koopje weggaan. Ik had geluk. Het was nog best vroeg (net na tien uur) en het schap lag vol. Ik scoorde voordelige koek voor het aankomende weekend, wat goed uitkwam, omdat ik niet veel tijd voor bakken zou hebben. Ook was er afgeprijsde limonadesiroop. Slechts 0,50 euro per blik. Ik nam van twee smaken elk 4 blikken. Gelukkig keek ik na de kassa de bon na, want 1 smaak stond er voor 1,89 per blik op! Ik ging met de bon terug naar de klantenservice en kreeg 5,90 terug. Ping, ping, kassa! :-).

Thuis stond Maria al op me te wachten. Zij zou om 13.00 opgehaald worden om mee te gaan met het gezin van mijn broer en schoonzus naar Julianadorp. Haar tas was al gepakt, maar er miste nog iets: ze wilde een joggingbroek mee, omdat ze een keer zouden gaan klimmen. Nu moest er nog een joggingbroek aangeschaft worden voor de gymles op school en we besloten die maar snel te gaan kopen. Dan kon ze hem meenemen. We gingen naar Schoenenreus en hadden (alweer) mazzel. Nog één broek in haar maat en dat met 70% korting. Ik grabbelde ook nog maar even in de leggingbak en scoorde er twee in haar maat voor slecht 0,40 euro per stuk. Ik werd steeds blijer :-). Maria mocht ook nog wel even kijken voor sandaaltjes. Ze had niet veel bijzonders meer aan zomerschoeisel. En jawel, we vonden ook nog leuke sandaaltjes. Bij de kassa nam ik nog een grote bus spray mee om schoenen mee tegen vocht en vlekken te beschermen, leverde mijn volle spaarkaart in en moest per saldo nog 3 euro zoveel bijbetalen. Dat is leuk winkelen ;-).

En zo stond ook Maria op tijd in de startblokken.

Zodra ze was uitgezwaaid ging ik als een haas aan de was. Het was gelukkig prima weer en de was wapperde in no time droog. Dat kwam mooi uit, want voor zaterdagmiddag stond er ook weer het een en ander op het programma. Ja, ja, druk, druk, druk, hoor ;-).

Tussen de bedrijven door zwaaide ik ook Dirk nog uit. Het leek zo ongeveer een heuse exodus. Dirk reed met mijn auto naar de camping in Velsen-Zuid waar Leendert en Hans aan het kamperen waren. Hij ging ze een avond en nacht gezelschap houden en met z'n drieën zouden ze dan op zaterdag weer naar huis komen.
(oeps: dit is dus een foutje. Dat heb je als je je blog niet netjes bijhoudt. Dit hoort niet te staan bij 8 augustus, maar bij 1 augustus. Een oplettende lezer maakte me erop attent! Maar vooruit, dat mag de pret niet drukken ;-).)

Intussen keek ik de klok naar half zes. De tijd dat Willem zou thuiskomen uit z'n werk. De tijd dat ook voor hem eindelijk de vakantie aanbrak!! Jippie!!

Zaterdag
En zo werd het zaterdag 9 augustus. Willem z'n eerste officiële vakantiedag!

Voor mij een dag van toch weer vroeg uit de veren. Dat is overigens nooit een straf voor mij. Het is meer mijn natuurlijke ritme. Ik word gewoon altijd vroeg wakker.
De zaterdagse huishoudelijke bezigheden moesten in een ochtendje gepropt worden. 's Middags zouden we namelijk fijn met onze vrienden, Marco en Ellen, op stap gaan. Marco was in juli jarig en, hoe hip, wij gingen hem een belevenis-kado geven. Willem had bedacht om met Marco te gaan kitebuggyen.

Maar eerst dus nog maar even wassen en boodschapjes doen en opruimen en de vaat doen. Je kent het riedeltje wel. Tegen de middag kwamen Dirk, Leendert en Hans thuis van kamperen. Dat gaf opnieuw een bult was en rommel. Geeft niet. De wasmachine draait gelukkig vanzelf en ook vandaag was er lekker veel wind om alles in een ommezien droog te wapperen.

Leendert wilde graag mee kitebuggyen. Prima. Zelf ging ik met Jan, zijn vriend Gerard en met Maaike en Henk mee om van het Ouddorpse strand te genieten en -natuurlijk- lekker met Ellen te kletsen.
Omdat onze vorige poging om met z'n allen een stranddagje te hebben mislukte, hadden we het nu anders aangepakt. We zouden Marco en Ellen in Dinteloord ophalen. Daar waren ze bij Ellen haar oma. We zouden dan met twee auto's achter elkaar naar Ouddorp rijden, waar Willem de workshop kitebuggyen voor drie personen had gereserveerd.

En zo gebeurde. De mannen genoten van het fysiek en sportief bezig zijn:





Wij vrouwen kletsten (en ik haakte fijn verder aan de omslagdoek).
En de kinderen speelden op het strand en bij/in de zee.

Aan het einde van de middag namen we afscheid van Marco en Ellen. Zij gingen met familie tapas eten. Wij hadden de skottelbraai bij ons en hadden het voornemen om broodjes hamburger klaar te maken. Er stond bij het strand echter veel te veel wind om de skottelbraai brandend te kunnen houden. We reden een stukje om te kijken of we een plekje in de luwte konden vinden. Willem gaf de moed al snel op. Die wilde aan de friet van een frietkar. Maar nee, hoor, wíj wilden skottelbraaien. Veel te leuk ;-). Ik stelde voor om onderweg een picknickbank te zoeken en daar alsnog de skottelbraai aan te steken. Nog voor we de Brouwersdam echt achter ons gelaten hadden, vonden we het ultieme plekje. Heerlijk beschut, nét van de weg, picknickbank en vuilnisbak. Wat wil je nog meer?



Aan het thuisfront was Dirk intussen aan het kokkerelen voor hemzelf en voor Koos. Ik had die morgen een semi-kant-en-klare maaltijd gekocht. Vlees, groenten en rijst. Het moest enkel maar volgens de aanwijzing opgebakken worden. Nou, dat lukte prima, hoor :-)




Een kind kan de was doen. Dirk kan koken. Toch? ;-)


plaatje van internet

Ik ben benieuwd wat hij er in Suriname van bakt ;-)










dinsdag 19 augustus 2014

Druk in de vakantie

Ik heb het druk. Druk in de vakantie! Klinkt dat niet raar? Ja, dat klinkt raar! Maar dat komt omdat ik geen ander woord voor 'druk' kan bedenken. Vakantiedrukte is namelijk helemaal niet erg, terwijl 'druk' best wel erg klinkt. Ik heb er tenminste een hekel aan om het woord 'druk' te gebruiken. Nou ja. Tot zover mijn gedachtenspinsels over 'het druk hebben'. Ik ga er maar eens snel over bloggen.

Vorige week schreef ik al over de verjaardag van Henk. Henk was op donderdag 7 augustus jarig. Die dag daarvòòr was ook zo'n gezellige vakantiedag waarover geblogd moet worden ;-).
Het was dus woensdag. Woensdag 6 augustus. En ik had bedacht om die morgen een taart te gaan bakken voor de kookrubriek in Terdege. Juist toen ik mijn fotohoekje had ingericht en de eerste foto had gemaakt stopte er een bekende auto voor de deur. ¨Tante Ellen en ome Marco!!¨, juichten er meteen een paar kinderen. En ja hoor, daar waren ze :-).

Ellen had heimwee naar me, zei ze. En dus waren ze al vroeg uit Tholen vertrokken en via een omweg naar Alblasserdam gereden, in de hoop dat we thuis waren. Jawel hoor! En we zetten eerst eens gezellig een pot thee.

Ellen vond dat ik maar verder moest gaan met mijn bakwerk. Geen denken aan! Die taart schoof ik heerlijk door naar 'morgen'. Vrienden gaan voor. Al snel had Ellen een plannetje bedacht. Marco zou met de aanwezige kinderen naar een speeltuin gaan. Het werd de speeltuin/kinderboerderij in Hendrik Ido Ambacht. Jan wist wel ongeveer de weg en met de route op de tablet erbij moest dat goed komen.

Intussen hadden Ellen en ik de gelegenheid om de praatdraad weer verder op te nemen :-). Maar Ellen had óók nog een ander plannetje. 'Wanneer denk je dat Maria thuiskomt,¨ vroeg ze. ¨Nou, ik denk rond de middag,¨ zei ik. ¨Zullen we dan naar de stad gaan om haar schoolspulletjes te gaan kopen?¨ Keileuk plan! Gelukkig kwam Maria al snel thuis en was dolblij toen ze van het plan hoorde.

We reden gezellig met z'n drietjes naar Dordrecht. Het was voor mij al de tweede keer die dag dat ik naar Dordrecht reed. 's Morgens om 8 uur had ik namelijk Leendert en Koos daar op de trein gezet. Leendert had twee dagkaarten gekocht en zou samen met Koos naar Limburg gaan.

Ok dan. Twee keer Dordrecht in een paar uur tijd. Da's dan vakantiedrukte, of zoiets ;-).

We liepen naar V&D. Want daar mocht Maria van suikertante Ellen alles kiezen wat ze maar mooi vond. Wat een feest voor de aanstaande brugpieper! Ze mocht bovendien ook nog de allermooiste tas uitkiezen, want die geeft oma Bakker traditiegetrouw aan elk kind dat naar de Middelbare School gaat. Maria koos een heel leuke Pip-rugtas, waar zelfs al 20% korting op zat. Het loont kennelijk om niet al te vroeg zulke schoolinkopen te doen! Daarna koos ze een Oilily-agenda, Oilily schriften en een Oilily-etui. Ook alle andere benodigdheden -potloden, rekenmachine, puntenslijper, schaar enzovoorts- werden met zorg en op kleur gekozen. En, zo leuk, volgens mij genoot Ellen er net zo van als Maria!

Om de keuze te vieren én omdat het inmiddels al ver na lunchtijd was, trakteerde ik op iets lekkers bij La Place. Ellen en Maria gingen voor een saucijzenbroodje, zelf nam ik iets vegetarisch. Het was heerlijk genieten daar op het dakterras!

We dwaalden op onze tocht naar beneden nog wat langs de uitverkoopbakken en ik zag daar echt mooie dekbedhoezen voor de bedden van Leendert en Dirk. Ik was daar al een tijdje naar op zoek en nu liep ik er zó tegenaan. Heerlijk afgeprijsd, compleet met bijpassende hoeslakens voor maar 3 euro per stuk. Blij liep ik naar de kassa en kreeg daar bijna ruzie met  werd daar blij verrast door Ellen. Zij stond erop de hoezen voor me te kopen. Veel te gek, zo'n zus vriendin :-)

Toen we thuiskwamen was Marco met de kinderen ook juist thuis. Prima timing. Marco ging even  voor een powernap op één van de bedden van de jongens. Ellen en ik strekten onze beentjes terwijl we kletsten. Voor we het wisten was de middag om en kwam Willem thuis uit z'n werk. ¨Blijven jullie toch wel eten,¨ vroeg hij aan Ellen en Marco. ¨O ja, leuk,¨ vonden ze. Maar wat zouden we gaan eten dan? Ik had vage plannen voor een pan nasi, waarvoor ik alles in huis had. Maar Ellen riep spontaan: ¨Pannenkoeken!¨ En die roep werd, even spontaan, gevolgd door een echo in veelvoud: ¨Pannenkoeken. Pannenkoeken. Pannenkoeken.¨

Prima hoor. Voor pannenkoeken heb ik natuurlijk ook altijd alles in huis ;-). Ik maakte een teil met beslag en met mijn twee nieuwe pannen bakte ik in een ommezien een enorme stapel. Spek-, kaas- en naturelpannenkoeken. Aanvalluhhhh



Al snel na het eten gingen Ellen en Marco weer naar hun vakantiehonk. Ik had niet zoveel zin meer om nog huishoudelijk werk ter hand te nemen. Ik had meer zin om m'n nieuwe haakgaren te gaan uitproberen. Ja, ja, wat heb ik het toch druk, he? Wat is vakantiedrukte toch helemaal niet erg, he!



Afijn. De volgende morgen moest ik dan toch wel mijn schandalige geluier bekopen. Die dag moest ik extra vroeg uit de veren om alles weer op tijd in orde te krijgen voor Het verjaardagsfeestje van Henk

Maar ook dat kwam helemaal goed.

Wat zit ik me toch druk te maken over vakantiedrukte?

-wordt vervolgd-

woensdag 13 augustus 2014

Minimaliseren qua spullen (week 32)

Ook vorige week ben ik rustig aan verder gegaan met het minimaliseren qua spullen. Elke werkdag verwijder ik ten minste 10 items uit ons huis.

Weg met al die overbodige ballast. Op zoek naar ruimte :-). Letterlijk en figuurlijk! 

Vijf dagen lang 10 spullen verzamelen om weg te doen is me vorige week niet helemaal gelukt. Ik kwam op VIER dagen van 10 spullen. Geeft niet. Toch weer 40 dingen uit ons huis en uit ons leven verwijderd! Spullen waar ik nooit meer over hoef na te denken. Waar ik nooit meer energie in hoef te steken. Het voelt zó bevrijdend!

In mijn vorige logje over minimaliseren schreef ik al, dat ik aan de kast op de overloop begonnen was. Toen had ik overbodige dekens opgeruimd. Die kast is heel groot. Of liever: heel hoog. Hij loopt tot aan de nok van ons huis. Om bij het bovenste deel te kunnen moest ik mijn hoge huishoudtrap pakken en als ik dan op het hoogste plateautje ga staan kan ik er net bij. Onder het vak met dekens was nog zo'n vak waar ik nooit kom. Ook daar lagen spullen die voor het grootste deel weg konden. Na het opruimen konden de spullen die overbleven bij elkaar in één vak en was er één vak leeggekomen. Dat lege vak kreeg meteen een nieuwe bestemming. Leendert heeft namelijk het kampeervirus te pakken en heeft een basiskampeeruitrusting aangeschaft: een tent, luchtbed, slaapzak, pomp, lamp, opvouwbare picknicktafel en een stoel. Spullen die je maar één of een enkele keer per jaar gebruikt. Deze spullen konden mooi in het leeggekomen vak. Opgeruimd staat netjes. 

Het volgende vak in de kast is mijn bewaarplaats voor kadootjes. Ik koop altijd het hele jaar door leuke dingen voor 5 december, voor verjaardagen van onze uitgebreide familie, kinderfeestjes, jarige juffen en meesters, nieuw geboren kindjes enzovoorts. Het is heerlijk om zo'n grabbelkast te hebben vol met uitverkoopjes, buitenkansjes, aanbiedingen etc. waar je op het moment dat het nodig is het perfecte kadootje uit kunt pakken. Ook deze kast was aan een opruimbeurtje toe. Er bleken spullen te liggen die zo langzamerhand wel weg konden. Spulletje voor kleutermeisjes bijvoorbeeld, terwijl we geen kleutermeisjes in de familie hebben. Die konden mooi naar de Kringloop.

Het onderste deel van de kast is Willem z'n kleerkast. Ik had er al een beginnetje gemaakt. Maar nu heb ik 'operatie stofkam' voltooid. Alle kleding is uitgezocht. Maar ook de spullen die op de grond stonden, of achter de kleding weggestopt waren. Een doos met oude rollen behang bijvoorbeeld. 

De kast is nu netjes en luchtig en schoon. Het grootste deel van de buit kwam deze keer dus uit de kast. Maar ook verzamelde ik spulletjes uit andere hoeken en holletjes. De teller staat op totaal 352 dingen die weg gingen sinds ik hier eind juni mee begon. Dit ging vorige week allemaal weg:







dinsdag 12 augustus 2014

Henk acht jaar!

Donderdag was Henk jarig. ¨EIN-DE-LIJK,¨ verzuchtte hij, toen hij uit bed kwam. ¨Daar heb ik wel een jáár naar uitgekeken,¨ voegde hij eraan toe. Ha, ha, we lagen echt in een deuk :-).

We hadden natuurlijk vooraf gepolst wat hij graag voor zijn verjaardag zou krijgen. Eigenlijk hoefde hij daar niet lang over na te denken: een bellenblaaspistool. En een bellenblaaszwaard. OK. Maar je mag ook nog iets gróóts bedenken. ¨Nou,¨ bedacht Henk, ¨mijn PSP is versleten. Ik wil graag een nieuwe PSP.¨

Een paar dagen voor het grote feest bestudeerde ik de 'versleten' PSP en vroeg Jan om raad. Wat was er nu precies versleten aan dat ding? De oplader bleek kwijt. Dat is geen punt. Zo'n ding is voor een paar euro te koop. ¨Maar is dat dan alles wat eraan kapot is?¨ vroeg ik. Nee, het joystickje (of hoe noem je dat ding) was óók kapot. Oei, dan wordt het al moeilijker. Als je zoiets wilt laten repareren ben je in de regel meer kwijt dan dat het ding waard is. Dus ging ik toch maar op zoek naar een 'nieuwe' PSP op Marktplaats. Ik vond een mooi, nauwelijks gebruikt exemplaar. Compleet met spellen, doos, hoes, oplader en extra geheugen. De koop was snel rond en woensdag kwam het pakje aan. Super!

Het kado viel in goede aarde. Oh, wat vond Henk het mooi :-).




En de bellenblaasspullen kreeg hij ook!






De verjaarsvisite kwam 's morgens gezellig op de koffie met taart. Taart die ik al vroeg op een holletje bij AH was gaan kopen. Bakken was er deze keer niet bij. Maar dat is een verhaal op zich. Want drúk dat ik het deze vakantie toch heb :-).

Voor het voordeel hoef je trouwens niet zelf te gaan bakken. Of ik had gewoon mazzel. Dat weet ik niet. Ik kocht een appelkruimelvlaai uit de aanbieding voor 4,49. En voor de heerlijke aardbeienslagroomvlaai betaalde ik ook zoiets. Die was namelijk in de aanbieding én ook nog eens 35% afgeprijsd. Een mooie 'acht' erop en klaar was ik.



Henk genoot volop van de aandacht en de kadootjes. Heerlijk om te zien. 's Middags kon hij fijn met zijn nieuwe spullen spelen. Dat kwam goed uit, want ik moest nog voor Terdege werken. En...bakte alsnog een taart (voor de kookrubriek).



Het kan verkeren...

dinsdag 5 augustus 2014

Het verveelt nooit

Vrijdag hadden we weer een stranddagje. Dat verveelt ons nooit. Nu is 'dagje' wel wat teveel gezegd. Willem had een middag vrij gevraagd, maar moest 's morgens naar een storing in Heerhugowaard. Dat liep allemaal nogal uit waardoor hij pas na 14.00 uur thuis was. Maar niet getreurd. Dat is evengoed een mooie tijd om nog naar Ouddorp te rijden. Tegen de tijd dat je je daar dan installeert gaan de meeste mensen al naar huis en heb je het strand nagenoeg voor jezelf!

's Morgens hadden we al contact gehad met onze vrienden Ellen en Marco. Zij hadden ook wel zin in een dagje strand. We hadden uitgelegd waar we altijd zitten en zij zouden zich daar vast installeren. Toen zij daar halverwege de ochtend kwamen bleek het er heel druk en ze konden geen parkeerplaats vinden. Daarom streken ze een stuk verderop neer. Geeft niet. We zouden elkaar wel vinden.

Willem hoefde zich enkel maar om te kleden, want verder stond alles klaar om in de auto gelegd te worden. Een grote teil met pastasalade als avondeten. Normaal gaat de skottelbraai mee, maar die was in gebruik bij Leendert en Hans op de camping. Pastasalade is ook lekker. Verder natuurlijk weer veel drinken, scheppen, visnetjes, kleden, strandlakens en de hele mikmak. Er ging een vriendje van Jan mee en we moesten ook nog even langs mijn broer en schoonzus om daar Maria en nichtje Noah op te halen. Bovendien ging Noah's hond Guusje mee. Wat fijn dat we een grote auto hebben!

Eindelijk kwamen we in Ouddorp aan. We hadden al wat appjes heen en weer gestuurd naar Ellen om uit te vogelen waar Marco en zij nu precies waren neergestreken. We hadden een hele beschrijving gehad, inclusief coördinaten. Volgens Willem was het in de buurt van Ellemeet. Maar daarna appte Ellen dat haar telefoon bijna leeg was en verdween het contact. Geen nood, dachten wij. We installeren ons gewoon op ons oude, vertrouwde plekje. Daar hoef je namelijk niet ver met je spullen te slepen. En daarna zou Willem op zoek gaan naar Ellen en Marco en ze bij 'ons' plekje brengen. Zo gezegd, zo gedaan. Alleen...Ellen en Marco waren niet te vinden. Samen met Maaike heeft Willem goed op de aangewezen plek rondgekeken. Maar helaas. We bleven dus met z'n achten.

Het was weer als vanouds genieten. Alleen was het een stuk kouder dan vorige keer. Dat was voor niemand een probleem (ze liepen totdat we om een uur of half 9 weer naar huis gingen gewoon in hun zwembroek/badpad), alleen voor mij. Ik ben een enorme koukleum en was vergeten iets warms mee te nemen om aan te trekken. Gelukkig lag er nog een vest van Willem in de auto. Dankbaar trok ik het mij mijlen te grote vest aan. De kinderen lachten zich naar om hoe ik eruit zag. Maar mij kon het niet schelen. Op den duur kreeg ik het zelfs met vest koud en heb ik nog een tijdje in de auto gezeten. Nooit meer mijn warme vest vergeten dus!! Ik heb besloten om nu echt eens een 'wij gaan naar het strand-checklist' te maken. Dan hoef ik nooit meer na te denken over wat er al dan niet mee moet!








Kijk, en dit waren de 'stoelen' die Marco alvast voor ons gegraven had. Maar die hebben we dus alleen maar op onze telefoons gezien, helaas..





Minimaliseren qua spullen (week 31)

Ook vorige week ben ik rustig aan verder gegaan met het minimaliseren qua spullen. Elke werkdag verwijder ik ten minste 10 items uit ons huis.

Weg met al die overbodige ballast. Op zoek naar ruimte :-). Letterlijk en figuurlijk! 

Ik merk, dat het in de vakantie wat lastiger is om mijn zelf opgelegde taakje elke dag uit te voeren. Ik denk dat het er op uitloopt, dat ik wat dit betreft een korte zomervakantiepauze neem. Het kost toch de nodige aandacht en energie. Maar goed. Vorige week is het me dan toch nog weer gelukt om minstens 50 dingen bijeen te sprokkelen. Het meeste ging weer naar de Kringloopwinkel. Ze kunnen me daar nu zo langzamerhand wel uittekenen, denk ik. Sommige spullen gingen de kliko in. En ook belandden er weer wat dingetjes in mijn marktplaatswinkeltje.

De opvallendste dingen die weg mochten kwamen uit het allerhoogste gedeelte van ons huis. Ik moest er voor op mijn hoge huishoudtrap klimmen. Toen wij hier kwamen wonen, heeft Willem op de bovenverdieping in een loze nis een hoge kast getimmerd. Het onderste deel is Willem zijn kleerkast. Daar is trouwens deze week ook het nodige uit verdwenen. Boven de kleerkast zit een groot vak waarin ik voornamelijk de kadootjesvoorraad bewaar. En daarboven zit dan nog weer een groot vak. Daar liggen spullen waar ik nooit aan kom. Liggen? Nee, lágen. Het meeste is verdwenen. Er lagen daar namelijk al meer dan 10 jaar dekens en spreien. Dat zijn spullen waarvan ik van mijn moeder leerde, dat je die nooit wegdoet. Want ja, 'als er oorlog komt, dan kun je die nog weleens hard nodig hebben'....Tja, typisch een gedachtengang voor iemand die de enorme schaarste in de Tweede Wereldoorlog heeft meegemaakt. Zoiets raak je nooit kwijt, denk ik. Maar tijden veranderen. Als er ooit nog oorlog hier komt, denk ik niet, dat oude dekens het eerste is waar je dan heel blij mee bent. Van mij mochten ze nu weg. Twee dekens heb ik nog gehouden. Een tweepersoonsdeken voor als de dekens op ons bed nóg dunner worden en ze toch eens vervangen zullen moeten worden. En een eenpersoonsdeken die ik heel mooi vind en waar ik als meisje jarenlang onder geslapen heb. Verder ligt mijn trouwjurk daar in dat vak. Die neemt niet heel veel plaats in en wil ik niet wegdoen. Maar al met al is er weer lekker wat volume verdwenen en staat de teller op 312 dingen die ons huis uit zijn! Kijk maar eens mee:









donderdag 31 juli 2014

Genieten van de thuisblijf-vakantie

Intussen genieten we hier van onze thuisblijf-vakantie. Willem is jammergenoeg nog steeds aan het werk. Hij krijgt pas 11 augustus vakantie. Daar kijken we erg naar uit. Maar we hoeven daar natuurlijk niet op te wachten. We hebben het vakantie-ritme al lekker te pakken ;-).

Vrijdagavond vierde de vriendin van Hans haar verjaardag. Daar gingen we met z'n allen naar toe. Wat een gezellig avondje was dat! We waren met drie auto's. Dat was nodig, omdat Willem en ik wat eerder weg gingen om onze lieve vrienden Ellen en Marco uit Zwitserland van Schiphol te gaan halen. We hadden afgesproken, dat we om ongeveer 23.00 op Schiphol zouden zijn. Maar even over half 11 kregen we al een berichtje dat Ellen en Marco veilig en wel geland en zelfs al door de douane waren. Terwijl zij ergens wat gingen drinken, zette Willem het gas erop om er zo snel mogelijk te zijn. Wat was het heerlijk toen wel elkaar dan eindelijk weer zagen!! Ellen was in april nog hier geweest. Maar Marco hadden we een jaar niet gezien. Hij grapte meteen: ¨Willem, waar is je andere helft?¨ O ja, dat is waar ook. Vorig jaar om deze tijd was Willem maar liefst 16 kilo zwaarder!

We laadden tassen en koffers in de auto en reden de mooie zomeravond in, op weg naar Alblasserdam. Het was een uur of half 1 voordat we thuis waren. Alles was al in diepe rust. We zakten nog heel even uit, kletsten en kletsten en daarna was het toch heus bedtijd.

De volgende morgen was het vroeg opstaan. Het gewone ritme: ergens tussen 5.00 uur en 5.30 sta ik op. Ik maakte Hans en Koos wakker, die naar hun werk moesten en begon aan de vaat van de vorige avond. Ik was nog maar nauwelijks bezig, of Ellen zat achter me. Ook zij is altijd een vroege vogel ;-). Nou, gezellig, hoor! We waren nog lang niet uitgepraat :-)). Hans, Koos en later Maaike vertrokken naar hun werk. De anderen sliepen fijn uit.

Pas om een uur of 9 kwam de rest van de familie één voor één uit bed rollen. Ik sjeesde even naar de winkel om wat spulletjes te halen voor een echt vakantie-ontbijtje: afbakcroissantjes en witte kadetjes. En een poosje later zaten we lekker in het zonnetje te Genieten met een hoofdletter!



Na het ontbijt gingen we met z'n vieren aan de wandel. Ellen, Marco, Willem en ik. We liepen Willem z'n gewone wandelroute: een kleine 5 kilometer langs de molens van Kinderdijk. We deden het alleen op de toeristen-manier. Lekker op het gemakje en Marco en ik stopten om de haverklap om foto's te maken. Wat is het toch altijd prachtig, prachtig, prachtig. Zoveel schoons op een kilometer of twee van je huis!










We kwamen langs Biokaas Kinderdijk, een kaasmakerij waar ze vegetarisch biologische kaas maken. Daar gingen we naar binnen om inkopen te doen. Leuk is dat. Als wij in Zwitserland zijn kopen we Zwitserse kaas. Als Ellen en Marco in Nederland zijn, kopen ze Nederlandse kaas :-). Ze kochten meteen alles wat op het meeneemlijstje voor hun Zwitserse vrienden stond. Alles werd keurig vacuüm verpakt. Om de vakantie te vieren nam ik voor thuis ook wat kaas mee. Normaal doen we het met de goedkope kaas uit de supermarkt. Maar nu een traktatie. Voor elke wat wils: een stukje heerlijk romige geitenkaas, een stukje oude kaas en een stukje komijnenkaas. Wat een luxe!!







's Middags splitsten we de groep op. Willem ging met Jan en Marco op stap om de tent voor Jan te kopen, die hij van z'n verjaardagsgeld heeft opgespaard.
Ellen en ik deden boodschappen en 'deden' op ons gemakje de Kringloopwinkel. Compleet met lekker uitpuffen met een koud drankje (pff, wat was het warm!).
Aan het eind van de middag zaten we als vanouds met een mannetje of 12 aan de zaterdagse patatten en daarna was het voor Ellen en Marco tijd om te vertrekken naar hun vakantieverblijf in Tholen.

Maandagavond kwam Leendert thuis. Maar voor één nachtje, want dinsdag zou hij samen met Hans vertrekken voor een kampeerweekje. Er kon thuis alvast voorgeproefd worden ;-). Leendert was nog niet binnen, of Jan vroeg hem, of hij zijn tent wilde opzetten. En ja hoor, dat wilde Leendert wel. Helaas paste de tent niet goed in onze achtertuin. Het is een model wat je goed strak moet trekken met touwtjes en haringen. En dat lukte niet lekker tussen de tegels. Maar niet getreurd. We haalden het oude tentje van Henk voor de dag. Dat paste wel. En Leendert en Jan kampeerden die nacht gezellig in de achtertuin ;-).

Dinsdag bracht ik samen met Henk de jongens naar Velsen-Zuid. Daar staan ze fijn op een prachtige natuurcamping. Het was best nog een flinke rit, met op het einde een puzzeltocht naar de camping. Maar we kwamen er :-). 

Leendert en Hans zetten in rap tempo hun tent op, pompten het luchtbed op en installeerden zich als vorsten.






Ik haalde nog even gas voor de Skottelbraai, waar ze zich de rest van de week mee moet redden. Kocht als verrassing nog een frietje voor de lunch en reed met Henk weer terug naar Alblasserdam


Daar genoten we met schoonmama van de vlaaien, die ik 's morgens gebakken had. Typische thuisblijfvakantiegenietmomenten


Net als lang opblijven. Naar de bieb gaan en een stapel stripboeken en een dvd-tje lenen. Ontbijten met pannenkoeken. Elke nacht kinderen die in het tentje kamperen...



Hoe fijn is dit?!