maandag 21 juli 2014

Een lach en een traan

Vrijdag om 12.00 uur was het eindelijk zover. Toen sloot ook de basisschool de deuren en was het
echt zomervakantie. Het was een begin met een lach en een traan...

Een lach
Die lach was er! Want wat was er lang naar dit moment uitgekeken! Dagen, nachten, toetsen, uren, er werd hier van alles afgeteld ;-). Heerlijk zes weken lang vakantie. Zomertijd. Tijd van ontspanning. Tijd van leuke dingen doen. We gaan dit jaar niet weg en eigenlijk vind ik dat prima. Weggaan is leuk, maar kost eerst heel veel inspanning. Alles inpakken en schoonmaken en van alles regelen. Dat komt toch voor het grootste deel op moeders aan. De vakantie voelt nu voor mij méér als vakantie aan, dan wanneer we weggaan.

We hebben heel wat leuke plannen. En vrijdagmiddag begon ik meteen aan de uitvoer :-). In Ridderkerk waren er de Midsummer Wool Days bij Alpacamilestones.nl. Daar wilde ik graag naar toe. Henk vond het leuk om gezellig mee te gaan.
Op ons gemakje keken we rond bij alle leuke spullen. Prachtige Alpacawol (natuurlijk) en Ouessantvachten, alle kleuren wolverf, mooie gebreide modellen van omslagdoeken, sjaals en nog meer. Een aantal dames zat fijn onder een partytent te spinnen of te breien. Enkele spinsters kende ik van de spingroep.
We keken rond in de wolstudio, waar elke maand breicafé wordt gehouden. Wat een inspirerende omgeving!
Na lang wikken en wegen kocht ik een zak bijzonder mooie Alpacawol. Een donkergrijze met hier en daar een lokje bruin erin. Heel mooi en heel apart en heeeeel zacht. Ik heb zo'n zin om daarmee achter het spinnewiel te gaan!
Op de valreep kocht ik ook nog een potje warmrode, natuurlijke verfpoeder. Voor als ik nog weer eens iets van witte wol ga spinnen.

Henk vond alles leuk. Lekker alle aandacht van mama alleen. En dan ook nog een ijsje krijgen. Dat is feest. Dat is zomervakantie. Niets moet, alles mag (zoiets dan ;-)).

Toen we uitgekeken waren reden we snel terug naar Alblasserdam om Maaike op te halen. Die had nog één celloles voor de vakantie. We brachten haar naar de muziekschool in Nieuw-Lekkerland en in de wachttijd deden Henk en ik even wat boodschapjes.

We kwamen tegen vijven thuis. Tijd om eten te gaan koken. Maar nee, hoor, ik had 'vrij' :-). Vanwege de warmte (het was de eerste tropische dag van 2014) had ik een koude pastasalade gemaakt als avondeten. Fijn als dat vast klaarstaat. En ook fijn, dat hij door iedereen met gejuich werd begroet, toen we aan tafel gingen.

's Avonds kwam mijn vriendin het begin van de vakantie inluiden. Zij werkt in het onderwijs en heeft nu dus ook zes lange weken vakantie. Willem ging intussen met Jan en Henk naar de bieb voor een grote stapel boeken. En Wilma en ik installeerden ons met ons haakwerk in de tuin. Er was koffie en later koude, versgeperste sinaasappelsap. We kletsten en haakten en genoten. De kinderen bleven schandalig lang op. En toen uiteindelijk alleen Willem, Wilma en ik overbleven zei Willem ineens: ¨Zal ik eens een patatje gaan halen?¨. Nou, dat is iets wat we echt nooit doen en verrast riepen we: ¨Jaaaaaaa!¨. En zo kwam het dat we om een uur of half 1, bij het licht van de tuinfakkels, met z'n drieën een patatje zaten te smikkelen :-).

Een begin met een lach.

Een traan
Maar er was ook een traan...
Die vreselijke vliegramp boven Oekraine. Bijna 300 doden, waarvan 192 Nederlanders. Iedereen kent wel iemand (of kent wel iemand die iemand kent) die bij deze ramp betrokken is. Onvoorstelbaar leed.

Maar daarnaast kwam er rond etenstijd ook een berichtje binnen, dat er twee zussen vermist werden in de Lek bij Streefkerk (dat is bij ons in de buurt). Even later hoorden we, dat één meisje was gered, maar dat het andere meisje nog werd vermist. Tijdens het eten kreeg Dirk een whatsappje van een vriend, bij wie hij die avond op verjaarsvisite zou gaan. De verjaardag werd afgeblazen. Het vermiste meisje was zijn nichtje en men moest ervan uitgaan dat ze was verdronken.

We kennen het meisje niet persoonlijk, maar wel veel familieleden. Wat een pijn en verdriet! Gisterenmiddag pas is het meisje gevonden.

Een lach en een traan liggen vaak erg dicht bij elkaar.

Strand
We hadden ons voorgenomen om deze zomer zo vaak mogelijk naar het strand te gaan. En als het dan zaterdag is en meer dan 30 graden..? Dan ga je natuurlijk!

Maar eerst was er werk aan de winkel! Misschien moet je er een beetje maf voor zijn. Maar de mannen hier hadden afgesproken om zaterdag eerst te gaan hout zagen en klieven. We hebben nog niet genoeg liggen voor de winter en er moet dus een beetje vaart gemaakt worden.
Willem, Wim, Dirk en Gerwin zouden van de partij zijn en om 6 uur beginnen. Ze zouden doorgaan tot het té warm werd.
Ons kachelhout ligt bij een boerderij net buiten het dorp. Dat is fijn, want als je daar zo vroeg met motorzagen aan de slag gaat, is er niemand die er hinder van heeft.

Om 8.30 kwamen de mannen koffie drinken. Ze dropen van het zweet. Dapper gingen ze na een pauze weer terug. Ze zouden de aanhangwagen, die nu voor drie kwart vol zat, nog vol maken en dan stoppen. We werken altijd om de beurt. De ene keer is het hout voor Wim, de andere keer voor ons. Deze keer was het hout voor ons en om half 11 kwamen ze met de kar vol voor gereden. Kruiwagen na kruiwagen werd er naar achteren gereden en al het hout werd meteen netjes in de houthokken gestapeld. We hebben ons middelgrote hok nu helemaal vol en het kleine half. Rest nog dat kleine hok vol te maken en dan het grote hok aan de zijkant van ons huis nog. In principe hebben we dan genoeg voor een winter zoals die van 2013/14. Eén zonder vorst dus. Als we een koude winter krijgen moet er nog een flinke portie bij. Het scheelt dat we dit jaar allemaal zwaar hout hebben (eiken en beuken). Daar doe je veel langer mee dan met bijvoorbeeld populierenhout.

Een deel van het hout (het eikenhout) hebben we in een grote partij op de Veluwe gekocht. Een chauffeur met een vrachtwagen uit onze gemeente heeft het voor een vriendenprijs naar Alblasserdam vervoerd. Het zijn stammen die gezaagd en deels gekliefd moeten worden.
Een ander deel kregen we onlangs aangeboden van een schipper uit onze gemeente. Zijn broer (ook schipper) had stalen platen vervoerd en daar worden dan beukenhouten balken tussen gelegd. Die balken worden normaal gesproken weggegooid, maar kachelmensen zijn er natuurlijk tuk op :-).

Het was nog een hele operatie om ze hier te krijgen. Eerst hebben we met een ploegje de balken in het ruim op mooie stapels gelegd. Daarna werden de stapels met een autokraan omhoog getakeld en stapel voor stapel op een dekplaat gelegd. De dekplaat schoven we naar achteren totdat de houtstapel precies bij de steiger lag. Daarna hebben we de balken eerst op de kant en daarna in een aanhangwagen gelegd en in drie keer naar de boerderij gereden. Daar alles weer uitgeladen en op stapels gelegd. Dat was een zaterdagje stief doorwerken ;-).
Ik verheug me er al op om straks van de winter dat mooie hout te gaan verstoken :-).

Maar laten we eerst toch maar van de zomer genieten. Niet dan?

Na de zagerij hebben we als een speer alle strandspullen ingepakt. Parasollen, strandlakens, heeeeeel veel drinken (wat al koud stond), de skottelbraai, broodjes, hamburgers, lekkers, zonnebrandcrème, stoelen, haakwerk, scheppen, emmertjes, schepnetten. Pff. Het was nog een hele klus voor we reden. Er gingen nog een vriendje en een nichtje mee. Gezellig hoor.

We hebben erg genoten, daar in Ouddorp. Strand is echt voor iedereen leuk!

Toen we aankwamen was het eb. Leendert keek op zijn mobiel wanneer het vloed zou zijn. Dat zou 's avonds om een uur of 10 zijn. Direct werd er gemeten en geschat. Er ging een grote dam gemaakt worden! En die kwam er. We hebben er veel lol aan beleefd. Het is natuurlijk de sport om zo'n dam zo lang mogelijk in tact te houden als de vloed komt. De hele familie heeft meegedaan. Willem heeft een prachtig filmpje gemaakt van het moment dat de dam onder luid gejuich doorgestoken werd.

Verder werden er ook kwalletjes, krabbetjes, garnaaltjes en platvisjes gevangen met de schepnetten. Er werd gezwommen en gelezen. Ik zat lekker onder een parasol bloemen te haken. Pas om kwart over 9 's avonds namen we afscheid van de zon en de zee. Mmmm, dat er nog maar veel van zulke dagen mogen komen!


woensdag 16 juli 2014

Heftig

Zo, dat was een heftig begin van de dag. Ik zat rustig mijn mail te beantwoorden (om kwart over 5) en ineens was in één keer heel mijn mailbox leeg en bleek dat er uit mijn naam een rare mail uitgegaan was naar alle mensen in mijn adresboek. Ik logde uit en wilde weer inloggen, maar dat kon niet meer. Mijn google-account bleek verdwenen! Ik was best ongerust, want kon zo ook niet bij mijn documenten en mijn blog en nog veel meer. Dus heb ik Dirk maar wakker gemaakt. Die was not amused, zo vroeg op de morgen. Maar hij begon dapper aan het probleem. Heeft later Willem er ook nog even bij gehaald. En na een dik uur was alles weer gefixt. Zelfs mijn verdwenen mailbox is er weer! Alles nu natuurlijk meteen onder een nieuw wachtwoord. Ik word nu alleen overspoeld met mailtjes en zelfs al telefoontjes over wat er aan de hand is. Dat geeft nog wel even reuring ;-).

Gehackt

Nee, Teunie staat niet bij de ambassade en haar tas is niet gestolen en u hoeft haar niet te helpen. De mailbox van Teunie ie gehackt. We zijn er mee bezig om het op te lossen.

Update: Inmiddels is alles opgelost.

Willem Luijk

vrijdag 11 juli 2014

Minimaliseren qua spullen (week 28)

Ook deze week ben ik rustig aan verder gegaan met het minimaliseren qua spullen. Elke werkdag verwijder ik ten minste 10 items uit ons huis.

Weg met al die overbodige ballast. Op zoek naar ruimte :-). Letterlijk en figuurlijk! 

Een deel van de spullen heb ik woensdag meteen naar de Kringloopwinkel gebracht. Daar moest ik toch zijn om samen met schoonmama een keukentafel en stoelen uit te zoeken. De Kringloopwinkel in Dordrecht is onze favoriet. Hij is heel groot en heel overzichtelijk en niet duur. Precies goed dus :-). Als je er spullen inlevert krijg je een koffiemuntje waarmee je in het restaurantje lekker een bakkie koffie kunt halen. En dat hoort er dan ook helemaal bij, bij zo'n Kringloopwinkel-ochtendje! Koffie met een punt appeltaart om de goede aankoop te 'vieren'. Zelf kocht ik niets. Nou ja, alleen een vierkant bakje van 0,25 wat ik wil gebruiken bij het maken van de kookrubriek. En daarna kan het dan weer terug.

Kijk, dit verdween allemaal uit ons huis:

Maandag

Dinsdag

Woensdag

Donderdag

Vrijdag

Elke dag 10 items en maandag zelfs 11. Totaal zijn er 51 items verdwenen. Vorige week waren het er 61 en die week daarvoor 50. Totaal 162 'dingen' die weg zijn. En je merkt er nog niets van :-(. Nou ja, niets...Dat is een beetje overdreven. Zoals je op de foto's kunt zien, zijn er vooral veel keukenspullen verdwenen. Daar ben ik echt met de operatie stofkam bezig. Elke dag ruim ik een kastje op, sop het grondig en zet er dan in terug wat ik echt gebruik. En ja, die kastjes zien er langzamerhand echt wat 'luchtiger' uit :-). Daar word ik toch wel blij van.





Maar eer dat ik zo het hele huis gedaan heb ... ben ik wel een jaar verder, vrees ik. Zover moet ik maar niet vooruit kijken, want dan zakt de moed me in de schoenen. Ik moet gewoon mijn doel goed voor ogen houden. Dan komt het wel goed.







donderdag 10 juli 2014

Advertorial juli 3 (slot)

Deze maand zijn er drie nieuwe adverteerders en alledrie hebben ze iets te bieden wat helemaal past bij Eenvoudig Leven. Ik popel dus om deze adverteerders aan u voor te stellen!


LIJSTJES.INFO

Eenvoudiger Leven met minder stress
Jelle, van lijstjes.info, houdt zich helemaal bezig met 'eenvoudig leven'. Eenvoudig leven op allerlei gebieden. Iets waar u als lezer van deze blog ook vast in geïnteresseerd bent ;-).

Wilt u ook eenvoudiger leven? Ontvang dan gratis de eenvoudig-leven-checklist in uw mailbox, met 25 tips om direct mee aan de slag te gaan.

Minimaliseren
Eén van de manieren, of misschien wel dé manier, om eenvoudiger te leven met minder stress is door te minimaliseren. Minimaliseren in spullen, minimaliseren in uw uitgaven, minimaliseren in uw verplichtingen, minimaliseren in uw online-tijd, minimaliseren van uw inbox. En ga zo maar door.
Als u minimaliseert op deze terreinen in uw leven, vindt u vanzelf tijd om u bezig te houden met wat u écht belangrijk vindt, uw doelen.

Jelle heeft een unieke online-cursus ontworpen: Minimaliseer je leven in vier weken. Ik doe deze cursus zelf ook, zodat ik er uit ervaring over kan schrijven.

Allereerst heeft de cursus mij verrast, door heel anders te beginnen, dan ik dacht. Ik had gedacht meteen allerlei tips en trucs te ontvangen om nu eindelijk die troep-koe eens stevig bij de horens te pakken en aan het wegdoen en opruimen te gaan beginnen. Maar nee, Jelle begint heel anders. Hij laat u eerst nadenken over uw doelen. Wie ben ik? Wat wil ik? Dat soort vragen moeten eerst heldere antwoorden hebben (week 1). Daarna werd ik aan het denken gezet over de belemmeringen om aan mijn doelen te geraken (week 2). Pas in week 3 werd ik praktisch aan het werk gezet in mijn leefomgeving. Het grappige is, dat ik juist doordat ik al twee weken bezig was met nadenken over mijn doelen en de belemmeringen op de weg daar naartoe, ik al helemaal vanzelf aan de slag gegaan was met wegdoen van spullen, orde scheppen in mijn uitgaven enzovoorts. Voor mij een bewijs dat Jelle's aanpak werkt! Ik ben nu al benieuwd wat er in week 4 aan de orde komt!

Tijd
Eén van de dingen die me aansprak was, dat dit geen maandenlange cursus is, maar één van slechts 4 weken. Ik zie nu eenmaal graag snel resultaat ;-). Nu moet ik zeggen dat de eerste 2 delen van de cursus prima in een week tijd te doen waren. De opdrachten van week 3 krijg ik echter nooit in één week gepropt. Maar dit ligt hem wellicht ook aan mijn troep XL-huishouden ;-). Zo is één van de opdrachten: stel een stufflist op van je bezittingen. Dat is voor mij een station te ver. Althans, om dat allemaal in één week te doen (er zijn nog meer opdrachten!), naast mijn gewone werk. Geeft niets. Dan doe ik er toch gewoon wat langer over? Ik ben al zo heel blij met alle aanwijzingen, de motivatie die de cursus geeft en ook het directe resultaat. Minimaliseren is natuurlijk ook niet iets wat je maar 4 weken doet en waarmee je dan klaar bent. Minimaliseren is een life-style. Iets voor een leven lang, dus.

Opzet
De cursus heeft een eenvoudige (minimalistische ;-)) opzet. Je krijgt vier weken lang een korte introductie, een (eveneens korte) instructie en daarnaast één of meerdere filmpjes om e.e.a te verduidelijken. Het is mogelijk om ervaringen te delen en/of vragen te stellen in de facebookgroep. Je kunt natuurlijk altijd vragen stellen aan Jelle zelf. Je moet de cursus zien als een handvat waar je nog heel lang plezier aan kunt beleven en zeker daarom is het de prijs (97,00 euro) zeker waard.

De toon
De toon van de cursus is persoonlijk en direct. Ik merk wel, dat Jelle schrijft vanuit de overtuiging van 'de kracht van groot denken'. Dat doet mij wat 'Amerikaans' aan, om het zo maar te zeggen. Mijn persoonlijke overtuiging (als christen) is dat de kracht (juist ook voor onze dagelijkse bezigheden) niet ín onszelf ligt, maar búiten onszelf. Niettemin weet ik ook, dat zogenaamde 'helpende gedachten' heel belangrijk en nuttig zijn bij het behalen van persoonlijke doelen. Vanuit die gedachte kan ik de toon van de cursus prima plaatsen en stoort het me totaal niet. Van harte aanbevolen!

Advertorial juli (2)

WECKENONLINE.COM

Wecken
De tweede adverteerder die ik graag aan u wil voorstellen is: WECKENonline.com. Mensen die al langer bij me meelezen, weten dat ik een enthousiaste weckster ben. Ik vind het een ideale manier van voedsel conserveren en het past mijns inziens ook helemaal in een eenvoudig-leven-lifestyle.
Regelmatig krijg ik vragen over wecken. Heel regelmatig wordt me ook gevraagd, of ik er soms workshops over wil gaan geven. En ja. Dat wil ik allemaal heel graag. En wie weet komt dat er ooit ook van. Maar voor nu ontbreekt me de tijd. En zie daar. Alles wat u wilde weten over waarom en hoe te wecken kun je nu gewoon online vinden op WECKENonline! U vindt er een complete Stap-voor-stap-uitleg en enorm veel recepten. U bent hier zomaar niet uitgekeken. Als het bij u à la minuut begint te kriebelen om aan de slag te gaan, kunt u bij WECKENonline terecht voor alle benodigheden, zoals ketels, potten, flessen, ringen, klemmen en nog veel meer. Niet alleen van het merk Weck, maar bijvoorbeeld ook van Leifheit en Kilner. Voor mij is zo'n winkel net Luilekkerland :-).

Voedsel Drogen
Behalve wecken (inmaken) is drogen ook een fantastische manier om voedsel te conserveren. Een eenvoudige techniek met veel voordelen, waar volgens mij veel te weinig gebruik van gemaakt wordt. Nu is dat niet zo verwonderlijk, want veel mensen weten niet goed hoe het moet en ook niet waar ze de kennis en benodigdheden vandaan moeten halen. Dat is dan vanaf nu opgelost!

Claudia, de eigenaar van WECKENonline is namelijk nèt zo enthousiast over voedsel drogen als ik en heeft er in samenwerking met Jean Vanhoof een geweldig mooi boek over geschreven:

Het Handboek Voedsel Drogen

Het is een boek om bij te gaan zitten watertanden. Al die prachtige foto's en super eenvoudige beschrijvingen maken dat u nog maar één ding wilt: aan de slag! In het boek vindt u veel algemene informatie over drogen, de voordelen ervan, het bewaren van gedroogd voedsel enzovoorts. Dan vindt u vele recepten. Gewoon van het drogen van bijvoorbeeld kruiden, fruit en groenten. Maar ook meer bijzondere dingen als het maken van fruitleer (het gezonde alternatief van snoep!), groentenleer en yoghurtleer. En wist u dat u in een voedseldroger ook heerlijke crackers kunt 'bakken'? Ik vond er o.a. het recept van lijnzaadcrackers. Die ga ik binnenkort eens uitproberen! De voedseldroger als rijskast voor uw brooddeeg is nog zo'n eye-opener. Kortom: van harte aanbevolen, dit prachtige boek!

Behalve het boek over drogen, vindt u op WECKENonline ook droogovens. En wilt u liever eerst 'aanschouwelijk onderwijs'? Dan kunt u een workshop volgen (ook voor wecken en/of ontsappen). De workshops zijn voor dit jaar helaas al helemaal volgeboekt. Maar er komen vast weer nieuwe data. Abonneert u zich maar op de nieuwsbrief (links onderaan op de homepage)  Dan wordt u vanzelf op de hoogte gehouden.

Advertorial juli (1)



KINDERKABEL.NL

Eenvoudig Luisteren
Meester Peter van de Dool heeft een geweldig leuke site gemaakt: Kinderkabel.nl. De ondertitel is: Gewoon lekker luisteren. En dat is precies wat je hier kunt doen!

Op Kinderkabel.nl zijn heel veel verhalen te vinden, die door meester Peter zijn ingesproken. Complete boeken zelfs! Het zijn veelal wat ouderwetse boeken en dat maakt het extra leuk: lekker ouderwets luisteren, naar spannende verhalen, zoals de meester die vroeger in de klas ook zo mooi kon vertellen! Er is heel veel te vinden uit de grappige boeken over Piet Vrolijk (misschien kent u die nog van vroeger?) en je vind er bijvoorbeeld het boek ¨Het hol op de hei¨ en ¨Elske, waarheen?¨. Dit laatste boek heeft meester Peter met toestemming van de uitgever ingesproken voor zijn blinde nichtje en nu is het dus voor iedereen toegankelijk.
De meeste verhalen en boeken die op Kinderkabel te beluisteren zijn, zijn christelijk.

Voor wie?
Hoe heerlijk is het om lekker op een vrije woensdagmiddag, of 's avonds als je nog even mag opblijven, of misschien in de auto (als je op vakantie gaat!) even helemaal niets anders te doen, dan fijn te luisteren naar een vrolijk of spannend verhaal. Via Kinderkabel kan dat nu en het is nog helemaal gratis ook! De verhalen zijn vooral bedoeld voor kinderen in de basisschoolleeftijd. Maar oudere kinderen of volwassenen zullen er ook van genieten. Voor die laatste doelgroep zijn er ook twee hoorspelen te vinden, zoals bijvoorbeeld die van het boek ¨In Zijn arm de lammeren¨.

Luisteren en meer
Behalve luisteren naar verhalen is er op Kinderkabel nog meer leuks te vinden. Zo is er sinds kort de Loomclub waar je voorbeelden (met filmpjes) vindt van leuke loomprojectjes. Als je iets leuks gemaakt hebt, kun je er je foto uploaden om het aan andere kinderen te laten zien.

Kinderkabel wordt steeds uitgebreider. Meester Peter, die al 18 jaar voor de klas staat, heeft veel ervaring met twee grote hobby's: Orgelspelen en Gedenkboeken/Familieboeken maken. Hij wil deze ervaring graag via Kinderkabel gaan delen door online cursussen te gaan geven. Leuk om kinderen eens achter de (spelletjes)computer vandaan te trekken en iets anders te laten doen! Lees er alles over op  de welkom-pagina van Kinderkabel.

Veelzijdig
Je ziet, Kinderkabel is veelzijdig. Je komt er steeds iets nieuws tegen en je bent er zomaar niet uitgekeken. Er is een link naar zendingsverhalen en kerkgeschiedenis, een link naar de blog van de meester, een mogelijkheid tot contact ('t Kabelgootje) en nog veel meer. Wil je regelmatig op de hoogte gehouden worden? Meld je dan aan voor de nieuwsbrief (onderaan de home-pagina). Je ontvangt dan meteen gratis het e-book ¨De jonge gravin, en andere verhalen¨.

Browser
Even nog een kleine toevoeging: Kinderkabel werkt niet helemaal goed in Internet Explorer. Je kunt beter Safari of Google Chrome gebruiken. Vraag eventueel een volwassene om dat te laten installeren.

dinsdag 8 juli 2014

Koos 14 jaar!

Gisteren was Koos jarig. Veertien werd hij, ons zevende kind, op 07-07 geboren. En warempel, je let even niet op en ze zijn je voorbij gegroeid....



zaterdag 5 juli 2014

Minimaliseren

Minimaliseren kan natuurlijk op alle denkbare terreinen van het leven. Het is iets wat helemaal past in een eenvoudige lifestyle. De laatste tijd heb ik enorm veel gelezen over minimalisme. Ik doe er zelfs een korte cursus voor (waarover later meer). Daarbij heb ik ontdekt, dat of je nu minimaliseert op het gebied van voeding, van spullen, van werk, van verplichtingen, of wat dan ook, het eigenlijk vooral neerkomt op het minimaliseren van de keuzes. En dat voelt heerlijk. Veel stress in ons leven komt voort uit keuzestress. Dat begint 's morgens al als je je aankleedt. Als je de kast opendoet en kunt kiezen uit 20 outfits met 10 daarbij passende schoenen en ook nog eens de nodige accessoires die je uit verschillende lades en vakjes moet vissen, is dat een stuk moeilijk dan wanneer er vijf met zorg bij elkaar gezochte eenvoudige outfits in de kast klaarhangen. Daarom ben ik deze week opnieuw met aandacht aan de slag gegaan met minimaliseren.

Minimaliseren in spullen is wat mij betreft de meest tastbare vorm van minimalisme. En tegelijk ook de (mijn!) basisvorm van minimalisme. Het lijkt zo langzamerhand een uitgemolken zinnetje, maar het is een waarheid als een koe: ruimte in huis = ruimte in je hoofd. Ruimte die ik graag vul met dingen waar ik voor kies en waar ik me graag mee bezighoud.

Weg dus maar weer met al die overbodige ballast. Op zoek naar ruimte :-). Letterlijk en figuurlijk!

Was ik vorige week al begonnen met 'elke dag 10 dingen wegdoen', deze week ben ik ermee verder gegaan. En ik heb ervoor gekozen om steeds een fotootje te maken van alle dingen die weggaan en de foto's hier te plaatsen. Hopelijk is dat de stok achter de deur die ik kennelijk nodig heb om de opruimeritus bij mij aanwezig te houden. Mijn persoonlijke doel is om vijf dagen per week (ma, di, wo, do en vr) tenminste 10 dingen uit mijn huis te verwijderen. En dit was de opbrengst van deze week:

Het is niet heel veel, maar toch lekker dat het weggaat!

Waarom 10 messen in de la, als je toch altijd dezelfde lievelingsmessen gebruikt?

Kopjes en mokken die we nooit of zelden gebruiken. Nu lekker ruimte in de kast!

De stapel textiel voor de container telt voor 1 en de stapel kleding voor de kringloop ook.

De zak kleding voor de kringloop telt voor 1 en de zak afval ook
En dat waren bij elkaar 61 items die weg zijn. Heerlijk! Ik ben zelfs al met de kringloopspullen naar de kringloopwinkel gereden om ze in te leven en ... heb er daarna NIETS gekocht :-)))

Het gevolg van die opruimacties is, dat er nu ook gepoetst wordt. Gewoon als vanzelf. En misschien ook wel omdat het zomer is. Het seizoen waarin ik bruis van energie. Vooral als het 30 graden is, zoals gisteren. Dat is voor mij het ideale weertje om lekker te soppen ;-). En dus sopte ik de koelkast. Niet zomaar een snel beurtje, maar uitgebreid. Met een oude tandenborstel met Cif erop om de lastige hoekjes en randjes te poetsen. Tsjaa, elke gek heeft z'n gebrek, moet je maar denken.

Intussen was Willem fijn met Leendert op stap. Leendert was jarig en heeft als kado een workshop kitebuggyen of zoiets gekregen. Ze hebben zich heerlijk vermaakt op het strand van Ouddorp. Helemaal super zo'n zomerdag!

Donderdagmiddag heb ik Dirk kookles gegeven. Hij gaat binnenkort voor 4 maanden naar Suriname om daar af te studeren. Hij woont daar dan in een studentenkamer en moet z'n eigen potje koken. Hoogtijd om daar eens wat lessen in te volgen dus. Gewoon bij moeders in de keuken natuurlijk. Niet volgens een bepaald plan, maar gewoon door te doen, te kijken, te proeven.
We maakten een heerlijke courgetteschotel met aardappels en tomaat. In elkaar geflanst met de spullen die in huis waren. Eigenlijk moet ik eens nadenken of ik nog weet wat er allemaal inging. Want het was heerlijk!


En zo vloog de week weer bijna voorbij. Nog twee weken te gaan hier en dan is het zomervakantie!


zaterdag 28 juni 2014

Rollercoaster

Maandag, de linnenkast
De week begon hier maandag bedrieglijk rustig. Ik wíst wel, dat er een heel drukke week voor me lag, maar ik besloot om me daar in elk geval die maandag niets van aan te trekken.
Vorige week ben ik maar weer eens begonnen met een opruimronde. Elke dag probeer ik wat uit huis te laten verdwijnen, hetzij in de container, hetzij naar de Kringloop of naar iemand die ik er blij mee kan maken. Zo ruimde ik maandagochtend de linnenkast op. En ach, eigenlijk was dat maar een fluitje van een cent. Plank na plank haalde ik leeg. De hele overloop lag vol stapeltjes en hoopjes, die ik kritisch bekeek.



Wat weg mocht haalde ik eruit, de rest werd keurig opgevouwen en strak in de kast gelegd. Omdat ik vorig jaar deze kast ook al zo'n behandeling had gegeven, was er niet heel veel wat er uit kon: een stapeltje oude, lelijke, versleten slopen ging in de textielcontainer, een mooi flanellen laken in een voor mij verkeerde maat ging naar mijn marktplaatswinkeltje, een boxkleed ging naar de Kringloop. Een paar nieuwe hand- en theedoeken gooide ik in de wasmand om uit te wassen. Die ga ik in gebruik nemen. Ziezo. Toch weer een kast verder in de strijd tegen de troep. Klaar zal ik hier wel nooit mee zijn, met dat rommel ruimen :-(.



's Middags ging ik naar de markt om groenten en fruit in te slaan. Ik had haast niets meer in huis. Ik sloeg een behoorlijke voorraad in. Deels ook om in mijn voedseldroger te verwerken. Dat kon ik niet laten, ondanks dat de week flink volgepland stond. De heerlijk zoete aardbeien smeekten me bijna om verwerkt te worden tot fruitleer. En dus kocht ik een kilo of acht. En de groentenman had een overschot aan kastanjechampignons (mijn lievelingspaddestoelen!) en gewone champignons. Ik kon ze voor een prikje kopen. Ook die nam in mee met grotendeels als bestemming de voedseldroger.
Verder gewoon een mooie voorraad groenten en een rijke voorraad fruit. Mmm, zo lekker!

Intussen deed ik m'n gewone maandagwerk met nog een schepje er bovenop. Dinsdag zou ik namelijk het grootste deel van de dag van huis zijn en dus moesten er wat extra wassen gedraaid en broden gebakken worden. Al met al werd het een fijne, productieve werkdag.

Dinsdag, amandelen knippen
Dinsdag begon mijn dag extra vroeg. Ik werd samen met Hans om 9.00 uur in het ziekenhuis verwacht. Hans z'n amandelen moesten geknipt worden. Iets waar we al een hele tijd tegenaan hikten, want zoiets valt niet mee als je al 16 jaar bent. Maar het moest. Om de paar weken keelontsteking en thuis zitten kan ook niet altijd doorgaan.

Ik zette om 5 uur nog maar weer een was aan, want ik wilde er twee aan de lijn hebben voordat ik naar het ziekenhuis zou vertrekken. Verder probeerde ik het dagelijkse werk nog wat in die paar vroege morgenuren te proppen, maar dat was maar gedeeltelijk te doen, natuurlijk.

Hans z'n tasje stond al klaar en voor mezelf pakte ik een overlevingstas in. Mijn haakwerk ging mee, m'n laptop, een salade voor de lunch, fruit voor tussendoor en ook voldoende drinken. Zo moest het wel gaan.

Zodra alle andere kinderen naar school en werk vertrokken waren stapte ik met Hans in de auto richting Zwijndrecht.

In het ziekenhuis liep het allemaal behoorlijk uit. Hans zat om half 10 al kant en klaar in zijn bed. Slaapmedicatie gehad, OK-jasje aan. Maar hij werd pas om kwart over 11 gehaald om naar de OK te gaan. De verpleging had gezegd dat het ongeveer anderhalf uur zou duren voordat hij terug op zaal zou zijn. Te kort om naar huis te gaan. Ik installeerde me beneden in de hal met mijn lunch en las op m'n gemakje een tijdschrift, beantwoordde m'n mail, haakte een toer en eindelijk waren de anderhalf uur om. Ik liep terug naar de afdeling, maar Hans was nog niet terug. Pas om kwart voor twee, na twee uur en een kwartier, werd hij de zaal opgereden. Het was allemaal goed gegaan en Hans was goed aanspreekbaar. De pijn viel hem mee, maar dat zou wel erger worden als de narcose uitgewerkt was...:-(.

Slokjes water en ijsjes. Dat was wat Hans elk kwartier naar binnen moest zien te krijgen, in afwachting van de controle van de dokter. De dokter kwam pas over vieren langs en sprak de verlossende woorden, dat Hans naar huis mocht. Nadat de zuster het infuusnaaldje verwijderd had en nog een heel regiment aan adviezen had gegeven, liepen we om half 5 de afdeling af. Poeh hé, wat een dag! Ik was gebroken van het hangen naast Hans z'n bed. En natuurlijk ook wel van de spanning of het allemaal goed zou gaan.

Thuis installeerde ik Hans lekker op de bank, onder een fleecedekentje van de meiden.



Hij werd met het half uur meer een ziek vogeltje :-(. En daarna was het eten koken geblazen. Na het eten kon ik geen pap meer zeggen en ik nam een time-out van een uur. Als een blok heb ik liggen slapen!

Woensdag, verplegen en ritten
Woensdag was ik de hele dag verpleegster. Ik heb vanaf 5 uur 's morgens de hele dag ervoor gezorgd dat Hans elk uur wat dronk, een ijsje at en z'n pijnstilling nam. Zoals was voorspeld had Hans veel pijn. Dat hoort er helaas bij.

's Middags mocht ik met Jan op stap. Hij moest voor controle naar de psychiater. Dat betekende een ritje naar Dordrecht. Met de nodige instructies voor Maria, die even de zorg voor Hans op zich zou nemen, vertrok ik om half 1. We hadden een half uur om bij de dokter te komen en die tijd hadden we hard nodig. Er bleek zomerkermis in Dordrecht te zijn en dat betekende de auto in een verder afgelegen parkeergarage parkeren en een stukje lopen. Goed dat we ruim op tijd vertrokken waren. Maar we hadden ons niet hoeven haasten. Het liep wat uit (zoals zo vaak). Dat zette m'n planning een beetje op z'n kop, want na het bezoekje aan de psychiater had ik bedacht om heel snel even langs de Kringloopwinkel te rijden. Kon ik mooi spullen lossen en meteen even op zoek naar een geschikt bord voor een gerecht wat ik in mijn hoofd had om deze week voor de kookrubriek van Terdege klaar te maken. Gehaast werkte ik dit voornemen uit. Daarna schoot ik de Jumbo in om er mosselen voor dat bewuste gerecht te kopen. Helaas waren die er niet. Ik liep inmiddels op hete kolen, omdat ik Maria niet zo lang alleen wilde laten in de zorg om Hans. Dus sjeesde ik snel naar huis om me daar te vergewissen dat alles goed ging en sprong daarna weer in de auto om mijn geluk bij Albert Heijn te beproeven. En ja, daar lagen mosselen. Gelukkig maar, want die moest ik vandáág koken om het recept vast op mijn gezin uit te proberen. Ja, het zijn hier regelmatig proefkonijnen ;-).

De middag was al een eind om voordat ik goed en wel weer thuis was. Ik had nog net tijd om wat achter de was aan te rennen, de boel aan kant te maken en de stofzuiger erdoor te slingeren. Ik kookte het gerecht met de mosselen en registreerde wat er nog aan verbeterd kon worden.


 Daarna stond er Teunie-tijd op het programma. Samen met mijn vriendin toog ik naar ons gezamenlijke tante in Nieuw-Beijerland voor een gezellig brei-avondje. In mijn geval: haakavondje. Het was als vanouds erg gezellig en de avond vloog weer om. Heerlijk om er even helemaal uit te zijn!

Donderdag, oogarts
Het was een mooie opmars naar een drukke donderdag. Want alweer werd van me verwacht dat ik met een kind naar een dokter ging. Alweer zorgde ik dat er voor die tijd was gedraaid was en dat Hans verzorgd was. Alweer pakte ik m'n haakwerk, fruit en drinken in. Deze keer reed ik om kwart over 8 met Henk de straat uit richting de oogarts in Zwijndrecht. Henk zou gedruppeld moeten worden en al met al zou het bezoekje aan de oogarts anderhalf tot twee uur in beslag nemen. Goed dat ik dat van tevoren zo wist en daar rekening mee kon houden.

Inmiddels had ik m'n achterstandje aan het haken van twee Crochet-Along 2014 dekens helemaal weggewerkt. In plaats van haken stortte ik me nu maar op het instoppen van alle draadjes. Moet ook gebeuren.




Om een uur of half 11 wandelden Henk en ik het ziekenhuis weer uit. Een recept voor een brilletje in m'n tas. Dat moet DV volgende week maar gebeuren. Stel je voor dat ik me zou gaan vervelen ;-).

Omdat ik er toch bijna langs reed, deed ik even snel een boodschapje op het winkelcentrum in H.I.-Ambacht. Henk mocht in het snoepwinkeltje iets lekkers uitkiezen. En daar reden we maar weer naar huis. Naar de was en de vaat en de rommel...

Maar omdat het niet echt de moeite meer was om voor de lunch nog een huishoudklus ter hand te nemen, en omdat ik gaar was van het wachtkamergedoe, trok ik mijn imkerpak aan. Even lekker in de bijen aan het werk! Ik was superbenieuwd hoe het met mijn kleine buckfastvolk zou zijn. Dat is het volk waarvan ik een paar weken geleden vertelde, dat er een nieuwe koninginnetje geboren zou worden. Als dat allemaal goed gegaan zou zijn, zou ik vandaag gesloten broed moeten tegenkomen. Dat zijn larfjes in celletjes die met een dekseltje afgedekt zijn tot het moment van hun geboorte. En ja, ik sprong bijna een gat in de lucht. Ik vond twee ramen met dat gesloten broed! Ik was echt superblij. Daarna maakte ik de kast van het grote zwermvolk open. In dit volk had ik vorige week al gesloten broed ontdekt. Ik was benieuwd of het volk nog steeds zo voortvarend aan het werk was. En jawel! Ik vond wel 7 ramen gesloten broed, verdeeld over twee bakken. Ook was er volop honing en stuifmeel in de kast. Dit volk doet het perfect. Ik heb er een honingkamer op gezet en blijf er nu minstens twee weken vanaf. Daarna hoop ik dat het volk de honingkamer aan het vullen geslagen is. De grootste dracht is hier in de omgeving helaas voorbij. Het is dus nog een verrassing of er straks genoeg honing gehaald zal zijn om te slingeren. Nog maar even duimen dus!

Donderdagavond stond er weer iets heel leuks voor me op het programma. Wat een bofkont ben ik toch maar! Ik zou om half 7 door mijn lieve tante Maaike opgehaald worden om met haar uit eten te gaan. Terwijl Willem met de kinderen lekker buiten aan de picknicktafel van de door mij klaargemaakte stamppot rauwe andijvie zat te genieten, tufte ik met tante naar De kat in de wilg in Oud-Alblas. Na wat aarzeling of we binnen of buiten zouden gaan zitten (het was een beetje winderig en we zijn allebei een koukleum) kozen we toch voor buiten. Met het uitzicht op mijn geliefde polder streken we neer op het terras.

Behalve dat tante Maaike natuurlijk gewoon mijn tante is, het jongste zusje van mijn vader, bindt ons het bloggen. Tante Maaike blogt over haar leven van vroeger en nu op Mee op de wind. Het is geweldig om op deze manier ook iets te weten te komen over het leven van het gezin waaruit mijn vader komt in de tijd dat   hij nog kind was. Zo schreef tante Maaike pas nog een leuk stukje over mijn vader van toen hij nog maar twaalf was.

Het leuke is, dat we behalve het bloggen, het schrijven en onze familie nog heel veel meer gemeen hebben. Zo eten wij ook allebei geen vlees. En dus bestelden we het aangeprezen vegetarische hoofdgerecht en begonnen we beide met de vegetarische tomatensoep. Oh, wat was díe lekker!! En zo gezellig opgediend in grote, warme soepkommen. Een luxe mandje met diverse soorten brood erbij en een keuzepalet van roomboter, kruidenboter, tapenade en olijfolie. Echt heerlijk!

We genoten. Van de soep. Van het babbelen. Van de zomeravond.

Het hoofdgerecht was ook heel bijzonder. We zouden een wrap krijgen met gegrilde groenten. Dan denk je, dat je een soort veredelde pannenkoek geserveerd zal krijgen. De werkelijkheid was, dat de wrap eigenlijk een soort grote kom van (ik denk) filodeeg was en dat daar in en daar om de heerlijkste groenten lagen. In één woord: verrukkelijk! We kregen er nog lekkere huisgemaakte frieten bij, geserveerd in een grote puntzak in een standaard. Echt helemaal af.

De porties waren zeer royaal. We hadden geen trek meer in een nagerecht. Maar voor tante een kopje thee en voor mij een kopje koffie was een mooie afsluiter. Toen ging de telefoon. Willem belde, lichtelijk in paniek, dat Hans bloed spuugde. Ik vroeg of het donker was, of helder. Het was helder. Ik vroeg nog even door en concludeerde dat er weliswaar geen acute nood was, maar dat ik toch maar beter snel naar huis kon gaan. Het was ook mooi geweest. Wat we wilden uitwisselen, hadden tante en ik uitgewisseld. We hadden genoten van deze bijzondere avond.

Thuisgekomen bleek mijn inschatting juist. Hans had hard moeten niezen en waarschijnlijk was daardoor de wond in zijn keel een beetje open gegaan. Maar er was gelukkig geen sprake van een nabloeding. Opluchting!

Vrijdag, de kookrubriek
En toen was het vrijdag. Tijd om de kookrubriek voor Terdege te maken. Iets waar ik toch meestal wel een ochtend voor nodig heb. Ik kookte het gerecht en maakte ondertussen foto's. Daarna schreef ik het recept uit en de bijbehorende column. Het was weer ochtendvullend.  Voor ik het wist kwamen de kinderen uit school voor de lunch.
En zo gaat de week wel heel hard! Gisterenmiddag heb ik nog wat lopen redderen. Maar de middag werd gebroken door de dagelijkse rekenles die ik mijn neefje geef en een ritje heen-en-weer naar de celloles van Maaike in Nieuw-Lekkerland. Ik flanste een heerlijke pastamaaltijd in elkaar, met een saus, waarin o.a. een kilo champignons verdwenen. Op een kilo of 2 champignons na heb ik gedurende de week alle maandag gekochte paddestoelen gedroogd. De aardbeien zijn verwerkt tot het allerlekkerste fruitleer. Een paar lappen met puur aardbeien en een paar lappen met aardbeien met kaneel. Super!

Zaterdagochtend. Een rollercoaster...
Nu is het zaterdagochtend. Vandaag moeten de puntjes op de 'i' gezet worden. Jan moet naar de natuurclub heen-en-weer gebracht worden. Maria heeft een uitvoering van de turnclub die 105 jaar bestaat. En Henk wordt om 10 uur op een feestje verwacht. Aan mij de eer om het huis aan kant te krijgen, brood en koek voor het hele weekend te bakken, de laatste champignons te verwerken en de was bij te krijgen. Dat laatste zal wel niet helemaal lukken. We zien we waar we stranden. Het is gewoon net een rollercoaster deze week...