vrijdag 13 januari 2017

Yes! Daar was hij weer!!

Vanmorgen werd ik een paar minuten voor half vijf wakker. Nèt voordat de wekker afliep. En YES! Ik voelde het meteen! Daar was hij weer: de regie was terug. Ik voelde me compleet uitgerust, fit en had zin in de nieuwe dag. De blijdschap hierover tintelde door mijn lijf. Wat een zegen.

Ik liep naar beneden en porde eerst de kachel lekker op. Daarna kroop ik achter m´n laptop om de tekst voor de kookrubriek te tikken en alles in te sturen. Eigenlijk had dat gisteren gemoeten. Een paar uurtjes later dan maar :-).

Toen ik die taak van mijn lijstje kon schrappen, klapte ik nog even voor een klein uurtje de strijkplank uit. Het kan maar vast gebeurd zijn. De hele ochtend stond vol gepland met andere dingen dan huishouding. Maar veel dingen moeten toch gewoon doorgaan en gebeuren dus maar in de randen van de nacht.

Hans en Leendert kwamen één voor één naar beneden en verdwenen min of meer geruisloos naar hun werk. Daarna werd het tijd voor het ontbijt met de rest van het gezin en pakte ik m´n juicer er maar weer bij. Ik ben nog lang niet door mijn oude voorraad groenten en fruit heen!

ingrediënten voor een kan vol lekkere juice

Na het ontbijt was het even flink aanpoten voor mij. Ik maakte Willem z´n salade, praatte Henk in z´n kleren, vulde intussen zijn schooltas en gaf hem aanwijzingen over hoe laat hij moest vertrekken enzo. Want die verantwoording moest hij vandaag zelf dragen. Ik moest namelijk al vòòrdat hij naar school zou gaan met Maria in de auto zitten op weg naar het Sophia kinderziekenhuis. Daar hadden we al om kwart voor 9 een afspraak. En rekening houdend met de drukte van de ochtendspits, had ik bedacht om om kwart voor 8 weg te rijden.

Dat had ik goed bedacht, want we waren precies op tijd in het ziekenhuis. Maria moest voor controle. Het wondje, wat vorige week gemaakt was om de Reveal te implanteren, moest worden gecontroleerd. En ook keken de cardioloog en de technicus of het apparaatje goed werkte. Alles was in orde. We hadden nog een kort gesprekje en stonden lekker vlot weer bij de balie om een vervolgafspraak te maken.

Ik was heel blij, dat het eens een keer niet uitliep, want mijn volgende afspraak was om half 11 op de school van Henk. Dat lukte allemaal prima. Er was zelfs nog tijd om thuis, met Maaike die ook vandaag weer vrij was, een bakkie koffie te drinken. Dat had ik wel nodig, want onderweg viel ik zo ongeveer in slaap, achter het stuur!

Het gesprek op de school van Henk was prettig en constructief en om kwart over 11 liep ik weer buiten. Ik besloot om de ochtend maar vol te maken met alles behalve huishouden en ging het kado voor Willem z´n verjaardag kopen. (Hij hoopt zondag jarig te zijn.)

Thuis hing ik vòòr de lunch nog maar weer een was op, en daarna had ik het echt nodig om even te resetten. Even lekker rustig lunchen met Maaike en Henk. Eigenlijk vond ik dat ik best wat lekkers verdiend had. Maar ik had geen zin om iets klaar te maken. Dus hield ik het op een simpele boterham. Ook lekker, hoor.

Na het eten heb ik maar niet nagedacht over een klein rustmomentje. Ik ben gewoon met het verstand op nul en de blik op oneindig aan de slag gegaan. Opruimen, opruimen, opruimen. Stofzuigen. Hier en daar de stoflap erover. Keuken poetsen. Gasstel schoonmaken. Houtmand vullen. Klaar.


In de gezellig opgeruimde woonkamer was er tijd om koffie te drinken met schoonmama. Zij zit al een poosje in de lappenmand en daardoor is het vaste dinsdagmiddag-bakkie al een paar weken niet aan de orde. Superfijn, dat ze het nu toch zag zitten, om als vanouds gezellig koffie te komen drinken! Even had ik overwogen om tijdens de koffie nog wat strijk weg te werken. Maar nee. Toch maar gewoon ´in het moment´ zijn.

Toen schoonmama was vertrokken, maakte ik de pakjes voor de webshop klaar en reed naar het postkantoor. Ik had ook nog een lijstje met interessante hamsteraanbiedingen opgesteld en heb echt lekker gehamsterd. Onbeschaamd stond ik met enkel aanbiedingen bij de kassa ;-). 

Het was al 5 uur, toen ik thuiskwam. Tijd om heel snel achter m´n fornuis te gaan! Er werd vandaag voor 10 personen gekookt. Het menu leek op dat van maandag. Maar wij vinden het niet erg om een bepaalde groente meerdere keren per week te eten. Wat schafte de pot? Een tartaartje voor de vleeseters, gekookte aardappels, gebakken aardappels (ik had een restje aardappels in de koelkast), gestoofde witlofstronkjes met kruiden-béchamelsaus, sla. Als toetje was er nog een restje broodpudding van gisteren en maakte ik een grote kan smoothie.



De kosten: 9 tartaartjes (aanbieding van de Lidl, 4 plus 2 gratis, nu 53 cent per stuk) 4,77; gekookte aardappels 1,50; gebakken aardappels 0,00; groenten 1,00; saus 0,30; smoothie 0,50; broodpudding 0,00. Totaal: 8,07 voor 10 personen.

Vanavond heb ik dan toch nog maar een poosje achter de strijkplank gestaan. De was was niet weggelopen....


woensdag 11 januari 2017

Achter jezelf aan rennen

Nog maar even een logje om de dag af te sluiten. Een dag die vol en rommelig was. Ik had het gevoel de hele dag maar een beetje achter mezelf aan te rennen. Op zo´n dag doe je soms best veel, maar je hebt niet het gevoel dat je zélf de regie hebt. Steeds als je nét denkt grip te hebben, glijdt de boel weer uit je handen. Een telefoontje wat je ophoudt, troep van iets wat je laat vallen, een gedane belofte die je te binnen schiet (maar die je eigenlijk was vergeten in te plannen), of domweg ervan profiteren dat de zon schijnt en samen met Maaike de schuur en de buitenboel helemaal aan kant maken, in plaats van enkel maar twee racefietsen in de fietsenhaken op te hangen, zoals je van plan was :-).



Zo ziet het er toch nét wat beter uit :-).

Maar goed. Wat deed ik verder zoal vandaag? Een lijstje dan. Niet op chronologische volgorde, trouwens, en ook verre van compleet.

 Ik:

-had m´n Terdege-dag. Op die dag maak ik de kookrubriek voor familieblad Terdege en daar ben ik altijd wel een aantal uren zoet mee. Het voordeel was, dat ik deze keer een toetje maakte en dat dat dan maar vast klaarstond voor het avondeten

-schreef een berichtje op m´n facebookpagina

-maakte boterhammen voor Jan klaar en een lunch-salade voor Willem



-haalde de melkemmer op bij school

-maakte vier webshop-bestellingen klaar, waarvan ik er drie naar het postkantoor bracht

-rende nog een rondje door Albert Heijn, op zoek naar afgeprijsd vlees (geen buit deze keer)

-bakte zes broden voor een klant en sneed ze ook alle zes (best een klusje, met het handje)

-recyclede groenten en fruit maakte een paar liter juice van appels, limoenen, mandarijnen en worteltjes

-haalde de cv-ketelkast leeg, zodat de monteur erbij kon voor de jaarlijkse servicebeurt. Toen de beste man klaar was, moest alles natuurlijk ook weer terug in de kast

-dronk koffie met Maaike en Dirk

-lunchte met Maaike, Dirk en Henk

-ik reed naar de molen in Rotterdam om mijn bestelling op te halen

-overhoorde Henk z´n Bijbelse geschiedenis

-haalde was af, hing wassen op, zette de wasmachine een paar keer aan het werk, deed wat strijk, vouwde was op, legde e.e.a. in de kast

-hoorde verhalen aan, checkte mijn mail, las op de NOS-site en op de Alblasserdamsnieuws-site, las een paar blogs, appte familie en vrienden

Dat was het wel zo´n beetje.

O ja, ik kookte ook het avondeten. Vandaag voor ´maar´ 8 personen. Nieuwsgierig naar wat de pot schafte? Een filetrollade (na de kerst voor de halve prijs gekocht), gekookte aardappels, in boter gesmoorde witte kool, homemade pindasaus. En broodpudding toe.



Wat waren de kosten vandaag: Filetrollade van ruim 700 gram 2,80; aardappels 1,50; biologische witte kool 0,50; pindasaus 0,75; broodpudding 1,50; pakje margarine en kluitje boter 0,75. Totaal 7,80 voor 8 personen en gegeten als vorsten :-)

Zo. Nu snel gaan slapen. En hopen, dat ik morgen wél het gevoel van de regie heb!

dinsdag 10 januari 2017

Humor!

We zaten vanavond aan tafel en waren bijna klaar met eten, toen Koos thuiskwam. Terwijl hij z´n tas neerplantte en zijn jas uittrok, vroeg hij: ¨Wat eten we?¨ Nog voordat ik mijn mond kon opendoen om te antwoorden, zei Henk (bloedserieus): Hamburgers met korting. Whahahahahaha. Wat hebben we in een deuk gelegen!!

Het was trouwens wel waar, wat hij zei. Ook vandaag kwamen er hamburgers op tafel. Nu zelfs nog voordeliger dan gisterenavond, want ze zijn 1 + 1 gratis bij AH. De hamburgers van AH zijn heel goed. Er zit totaal geen rommel in, als ik de ingrediëntenlijst mag geloven. Ik had 8 stuks voor maar 2,75. We aten vanavond met z´n negenen en ik ben vegetariër, dus was er voor iedereen een hele hamburger. Dat is ook weleens anders. Feest dus :-).

Gisteren had ik bij de groentenman een soort mini-broccoli gekocht. Vandaag haalde ik die pakjes eens tevoorschijn. Die ´broccoli´ bleek ¨bimi¨ te heten. Ik heb maar eens even gegoogled, want ik kende het niet. Het is een baby-broccoli, die gekruist is met een soort kool. De smaak hangt tussen die van broccoli en groene asperges in. Het is een luxe, dure, en (naar bleek) heeeeeeel lekkere groente! Ik heb ze kort beetgaar gekookt. Mmmm!



Ik had er (weer) gewoon gekookte aardappels bij en een zelf gemaakte (ja, duhuh, zoiets ga ik niet kopen) kerriesaus. Gewoon van boter, bloem, bouillon, kerriepoeder een een handvol krenten. Oh, zo lekker.



Als toetje simpel griesmeelpap. We hebben vorstelijk gesmuld. Nog even rekenen: Hamburgers 2,75; aardappels 1,75; bimi 1,00; kerriesaus 0,25; griesmeelpap 1,00. Het is niet op de cent nauwkeurig berekend, maar ok, totaal: 6,75 voor 9 personen.

Behalve die prachtige opmerking van Henk, kwam ook Maria vandaag met een onvergetelijke:

Ik was vanmorgen fruit aan het juicen voor bij het ontbijt. Je weet wel, dat fruit, wat nodig op moet. Constateert Maria in het voorbijgaan: ¨Zo, u bent weer aan het recyclen¨. Wat een giller. Die houd ik erin. Juicen van oud fruit = recylen.

Gerecyclede appels, wortels, druiven, citroen

Ik heb trouwens nog wel meer gerecycled: ik had een doos Granny Smith van de groentenman meegekregen. Eerst wilde ik hem niet hebben. Wij zijn niet dol op Granny´s. En moezen kun je ze niet. Dacht ik. Maar de groentenman zei van wel! Hij had gelijk! Ik heb echt superlekkere appelmoes gemaakt van die Granny´s. Zurig natuurlijk. Lekker fris! Weer wat geleerd.


maandag 9 januari 2017

Opstartdag

Pfff. De opstartdag na de Kerstvakantie...Ik ben er een beetje gaar van, geloof ik :-).

Het begon er al mee, dat er verschillende kinderen waren, die méér dan frisse tegenzin hadden om weer naar school te gaan. Dus kostte het me aardig wat energie om ze te motiveren en te activeren. En nóg meer energie om mijn geduld te bewaren. (Een ontplofte moeder is het laatste wat kan helpen in zo´n situatie.)

Het volgende punt was, dat alle scholen een ander tijdstip bedacht hadden om eens met de kinderen aan de slag te gaan. De vroegste moest gewoon om half 9 present zijn, de laatste pas om half 12. En Maaike had de hele dag vrij. Wel ja :-).

Maar goed. Toen eindelijk iedereen vertrokken was, was het wel erg gezellig om samen met Maaike koffie te drinken. Lekker met een plak kruidkoek erbij, wat nog van zaterdag over was. (Zaterdag was hier het jaarlijkse Nieuwjaarsfeessie van Willem z´n familie en bakte ik citroencake en kruidkoek in de wonderpan.)


De koffiepauze was kort maar krachtig, want er stond heel wat op mijn wensenlijstje. Behalve dat ik het gewone riedeltje had af te werken van opruimen en kuisen en wassen, had ik ook wat keukenwerk te doen. Er was een overschot aan groenten en fruit, wat nodig weggewerkt moest worden.
Zo sneed ik anderhalve kilo groenten en kruiden fijn voor in de voedseldroger: bosui, prei, bloemkool, wortel, paddenstoelen, peterselie. Dat was het, dacht ik.




De droger deed z´n werk. Daar heb je dan verder geen omkijken naar. Negen uur later had ik 150 gram knisperend droge groenten en kruiden. Dit maalde ik in de blender fijn met 30 gram grof Keltisch zeezout. En voilà. Een pot heerlijke, eerlijke bouillonpoeder. En weer anderhalve kilo groenten van de kliko gered :-).



Daarna ging de droger trouwens meteen aan voor gedroogde appeltjes voor in de webshop. Die waren ook weer bijna op.

De sapcentrifuge mocht aan de slag met allerlei fruit, wat ¨nog nodiger¨ op moest dan de groenten. Ik maakte een allerlekkerste sap van 2 bakjes witte druiven, een aantal rimpelige appels, wat mandarijnen en een citroen. Mmmm. Morgen nog maar een keer. Want er ligt nog méér oud fruit. En bovendien is mijn groenten en fruit-voorraad vanmiddag weer ruimschoots aangevuld.

Juist toen ik klaarstond met de pakjes van de webshop die vandaag op de post moesten, belde de groentenman van de markt. Of ik nog langs wilde komen. Ja hoor, graag. De groenten en het fruit wat ik nog had liggen is niet zoveel meer. Tijd voor verse aanvoer.

De groentenman is altijd vrolijk. Maar zei toch even dat het vandaag maar s**t-weer was. En dat kon ik wel begrijpen, want er was van alles nat geworden en dat kan dan niet meer voor goed spul verkocht worden. Afijn. De groentenman was blij, dat hij mijn auto vol mocht proppen. En ik was blij met mijn lading vitamines voor maar 15 euro. Wat ik daarvoor had? Stuk of 10 bio komkommers, stuk of 20 bio citroenen, paar kilo witlof, pompoentje, paar potten korianderplanten, paar potten bieslookplanten, een paar kilo witte druiven, een paar kilo blauwe druiven, een stuk of 8 kroppen ijsbergsla, een stuk of 20 romano-slakropjes, soort mini broccoli (had ik nooit eerder gezien), doos granny smith, doos handperen, paar zakken elstars, paar witte kooltjes, een spitskool, stuk of 8 meloenen en dat was het zo´n beetje. Daar word ik dan zó blij van. Al dat heerlijks, waarmee ik het hele gezin ruimschoots van groenten en fruit kan voorzien. Natuurlijk, hier en daar zitten plekjes aan. En hier en daar zit een rotte appel in de zakken. En hier en daar vind ik een beschimmelde citroen op de schaaltjes. Wat maakt mij dat uit? Even uitzoeken en het goede fijn gebruiken!

Vanavond smulden we alvast van heel gestoofde stronkjes witlof, een grote schaal sla (ijsberg en romano, lekker aangemaakt met eigen dressing). Gekookte aardappels erbij en runderhamburgers met 50% korting van Albert Heijn. Als toetje zelfgemaakte roomyoghurt. Ik vond nog een heel pak yoghurt achterin een koelkastlade. Met een tht-datum van ergens in december. Maar voor yoghurt maakt dat geen biet uit. Ik klopte een pakje houdbare slagroom, schepte het door de yoghurt, een halve pot zelfgemaakte druivengelei erdoor en klaar was Teunie. Een heerlijk smultoetje. De complete maaltijd voor 10 personen heeft gekost: hamburgers (8 stuks) 3,70; aardappels (ongeveer 2 1/2 kilo) 1,75; groenten, geschat 0,50. Toetje, geschat 1,50. Totaal 7,45.

Het brood was ook op. Dus bakte ik vanavond nog maar even drie broden. En tussen-de-middag had ik Henk iets lekkers beloofd. Om hem te paaien vanwege totale afwezigheid van zin-in-school. Dus bakte ik American pancakes van Doortjes blog

Wat ben je (ik, dan toch) eigenlijk veel tijd kwijt aan voedselbereiding! En de rest moest natuurlijk ook gewoon doorgaan. Gelukkig heeft Maaike ook fijn een uur geholpen. Met z´n tweeën doe je in een uur echt veel. Het is teveel om te zeggen, dat mijn huis nu spic en span is. Hoe anderen dan doen, in een uur tijd het hele huis kuisen??? Maar goed. Het kan ermee door. En morgen weer een nieuwe dag, hopen we. Al moet ik er dan wel uit voor doktersbezoek. Maar ook dat hoort er bij met een gezin. Toch?

Mijn kaak is trouwens gelukkig genezen. Alhoewel er nog een groot gedeelte is, waar het gevoel niet in terug gekomen is. Ik heb er al voor naar de kaakchirurg gebeld. Zou teruggebeld worden. Maar nee. Niets gehoord :-(. Moet ik van de week dan maar eens achteraan. Ik heb op internet zitten zoeken en gevonden, dat er dan waarschijnlijk een zenuw is geraakt. Dat het lang kan duren voordat het gevoel terug komt. En als ik pech heb, blijft het zo. Ik hoop van niet! Het is heel akelig en irritant. Sowieso vind ik dat hele plaatje een noodoplossing. Ik slis, mijn eten smaakt niet zo goed, ik kan niet goed proeven, niet goed kauwen en bovendien heb ik het gevoel alsof ik de hele dag met een groot plakkaat kauwgom aan mijn verhemelte vastgeplakt rondloop. Ik hoop dus over een poosje naar de tandarts terug te gaan. Als alles goed genezen is, zou er iets van een kroon of een brug of weet ik veel geplaatst kunnen worden. Wordt vervolgd dus.





dinsdag 3 januari 2017

Zo rommelen we de vakantie door

De kerstvakantie is meestal een heel rommelige vakantie, door alle hoogtijdagen ´tussendoor´. Dit jaar vallen de hoogtijdagen netjes in de weekenden en houden we twee min of meer ´gladde´ weken vakantie over. Maar op de één of andere manier verloopt de kerstvakantie ook dit jaar als vanouds: rommelig :-). En daarom vandaag een ´rommelig´ logje, met van alles en nog wat.

Vorige week zijn Willem en Jan op woensdag, donderdag en vrijdag verder gegaan met het lopen van het Pieterpad. Ze hebben er weer erg van genoten. Woensdag was een tamelijk grijze dag, maar donderdag was schitterend. En ook vrijdag hebben ze het prima getroffen: koud, maar droog. Intussen zijn ze tot aan Coevorden gekomen en hebben ze er zo´n 120 kilometer op zitten. Behalve van de prachtige natuur genieten ze ook van de mensen die ze tegenkomen. Pieterpad-ers, die van Noord naar Zuid of omgekeerd lopen. Deze keer kwamen ze zowaar ook bloglezers tegen. Hoe leuk is dat. De overnachtingen zijn ook leuk. Ook dan doen ze steeds nieuwe ontmoetingen. Wordt vervolgd!

Intussen stond ik er thuis alleen voor. Dat klinkt lekker dramatisch, maar was het echt niet hoor ;-). Ik heb me prima vermaakt. Ik bakte oliebollen op proef, met de oliebollenmix uit de webshop. Ruimde het huis lekker op, na de drukke, rommelige kerstdagen. Genieten van de woonkamer, die zowaar eens nét wat langer dan een uur netjes bleef ;-).



Ik deed een hele ochtend administratie.


Ging met Henk gezellig naar de Kringloopwinkel. En op vrijdagochtend reden we om zeven uur ´s morgens al naar Hoek van Holland om Trijnie en Gerwin van de boot te halen. Een bakkie chocomelk uit de automaat en dan is een kwartiertje wachten meteen een feestje.



En voordat we er erg in hadden was het Oudejaarsdag. Natuurlijk werden er weer oliebollen en appelflappen gebakken. Net als vorige jaar was Hans de bakker. En, mmmm, wat waren ze heeeeeerlijk!

Oudejaarsavond was hier verder behoorlijk ´kaal´. We waren maar met een heel klein clubje. De rest was uitgezworven naar vrienden en naar Trijnie en Gerwin. Maria en ik hebben gezellig gescrabbled. Helaas was Maria niet helemaal lekker.


Op Nieuwjaarsdag reden we al om zes uur ´s morgens met Maria naar de Huisartsenpost. Hè, wat een naar begin van het nieuwe jaar. Maar gelukkig viel het allemaal mee, in die zin, dat de geplande opname van 2 januari kon doorgaan!

Dat was gisteren dus. Op mijn verjaardag nog wel liefst. Eigenlijk was ik dan ook bijna vergeten, dat ik jarig was! Maar ik kreeg om een uur of 5 ´s morgens al het eerste felicitatieappje. En Willem kwam, voordat hij naar z´n werk vertrok, al met een kado op de proppen. Ik kreeg de probeerkist van Annie Sloan Krijtverf bij Droom en Daad vandaan. Ah, wat heb ik een zin, om daarmee aan de slag te gaan!



Om kwart over 9 zat ik met Maria in de auto op weg naar het Sophia-kinderziekenhuis. Maria moest daar zijn voor de plaatsing van een implanteerbare hartmonitor. We hadden allebei al wel voorzien, dat het veel wachten, wachten, wachten zou worden. Maria had daarom haar verjaardagskadootje voor mij mee naar het ziekenhuis genomen om daar uit te pakken. Het was een soort ziekenhuis-wachten-overlevingspakket :-). Het nieuwste nummer van Landleven, een doos zuurtjes, een zak spelt-eierkoeken en een doos rooibostheezakjes in verschillende smaken. Wat lief!

Maria moest voor de implantatie onder narcose. En al met al heb ik de dag inderdaad vooral wachtend doorgebracht. Gelukkig is alles goed verlopen en om 18.00 mochten we naar huis. Fijn!

Daar stond ´zuster´ Maaike ons al op te wachten en heeft de patiënt van mij overgenomen. En dat kon ik gelukkig met een gerust hart doen, zodat Willem en ik ontspannen konden genieten van een gezellig etentje met mijn broer, zussen en aanhang. Normaal gesproken kwamen we op 2 januari altijd bij mijn ouders bij elkaar om elkaar een Gelukkig Nieuwjaar te wensen. Maar nu zij ons ontvallen zijn, wilden we toch graag bij elkaar zijn. Ook om nog weer eens met elkaar terug te blikken op het veelbewogen jaar wat achter ons ligt. We hebben genoten van het heerlijke eten bij De Heeren van Slydregt.

Heerlijke, vegetarische, dagschotel

Vandaag had ik het druk met m´n huishouding. En ik was natuurlijk verpleegster. Heb Maria lekker vertroeteld met een bed op de bank en lekkere verse sapjes uit de juicer. Vanmiddag kwam onverwachts een schoonzus op visite. Gezellig!

Vanavond kwam de dominee op ziekenbezoek en daarna zijn Willem, Henk en ik op kraambezoek geweest bij Willem z´n zus, waar vorige week een lief jongetje werd geboren.

En zo rommelen we de vakantie door :-). Heerlijk hoor. Het gaat veel te snel!!

dinsdag 27 december 2016

The day after...

Vanmorgen ben ik vroeg naar AH gegaan, om te kijken of er afgeprijsd (kerst)vlees lag. En jawel! Ik heb lekker kunnen scoren met 50% korting.



Varkensfiletrollades, nu 4,00 euro de kilo. Rundergehakt nu 2,50 de kilo. En Iers Rundvlees (riblappen) nu 4,75 de kilo. Ik vond zelfs nog een pakje boter met korting. Dat was een leuk begin van de dag.

Verder verliep de dag helaas nogal suf. Maria moest voor onderzoekjes naar het ziekenhuis en dat liep behoorlijk uit. We zijn viereneenhalf uur bezig gehouden. Wel fijn, dat er van alles op 1 dag ingepland kon worden!! Dat maak je vaak genoeg anders mee. Het was dus uiteindelijk niet erg, dat het zo lang duurde.

Willem was ook meegegaan, want die heeft deze week vrij. We hebben er maar een beetje een feestje van gemaakt door tussendemiddag lekker even in het restaurantje neer te zijgen. Wat kan een simpele kop citrusthee dan heerlijk zijn!

Morgen hopen Willem en Jan al vroeg van huis te gaan. Ze gaan weer drie dagen Pieterpad-lopen. Ze willen beginnen in Gasteren en dan afzakken naar Coevorden. Als ze net zulk mooi weer treffen als vandaag, dan boffen ze.

Ik wil morgen eerst eens lekker gaan huishouden. Dat is er vandaag bij in geschoten. En dan ´s middags iets leuks doen met Henk. Want die schoot er vandaag ook een beetje bij in ;-)


maandag 26 december 2016

Kerstfeest 2016

Nog een paar uur. En dan kan Kerst 2016 ook weer in de annalen worden bijgeschreven. Net als elk jaar heb ik me in aanloop naar de Kerst er weer enorm over verbaasd wat een toestand er van dit feest wordt gemaakt. Natuurlijk: eten en drinken, karren vol. Maar daarnaast ook: kapper, nieuwe kleren, kerstboom, kerstversieringen, nieuw serviesgoed enzovoorts enzovoorts. Echt bizar.

En ja hoor. Wij hebben ook echt wel wat extra´s gedaan. Maar dat mag nauwelijks een naam hebben, denk ik. Huis versieren en kerstboom doe ik niet aan. Wel had ik begin december een kerstster (plant) gekregen en die staat mooi te zijn in de vensterbank (ik ben dol op die warme kleur rood). En zaterdag voor de Kerst kwam Trijnie met twee zilver gespoten vetplantjes aan (hoe verzinnen mensen het), waar ze zelf geen plaats voor had. Die heb ik in een witte pot gestoken en op de salontafel gezet. That´s all.

De kerstmaaltijd heb ik vrijdagochtend vroeg (op bed) bedacht. Om 8.00 uur ben ik er de boodschappen voor gaan halen en om 9.15 was ik thuis. Dat ging gesmeerd dus. Hoewel ik nog wel even door mijn neef uit de brand geholpen moest worden. Ik was namelijk zonder portemonnee op stap gegaan en daar kwam ik bij de kassa van Albert Heijn achter (iets met een zere mond en je hoofd er niet helemaal bij hebben ;-)). Maar mijn neef staat met een groentenkraam net buiten het winkelcentrum en hij wilde mij wel even het benodigde geld lenen. Pfff. Dat liep goed af :-).

Ik had alles in huis, behalve verse groenten en fruit. Maar daarvoor had de groentenboer me gevraagd, of ik op zaterdag om 14.00 uur bij hem langs zou komen voor de restanten. ¨Hij blij, ik blij¨.

Op zondag eten we altijd ´op z´n zondags´ en dus extra lekker. Op deze zondag was dat niet anders. Alleen had ik vanwege dat het Eerste Kerstdag was een lekker voorgerecht gemaakt en een extra lekker toetje. Als voorgerecht maakte ik camembert-taartjes. Heel simpel: een plakje bladerdeeg, waarvan de randjes omgevouwen waren. Plakjes camembert en plakjes tomaat afwisselend erop. Wat knoflook-olijfolie erover en afgemaakt met verse tijm.


Deze taartjes had ik zaterdagmiddag vast gebakken, zodat ze zondag alleen in de oven opgewarmd hoefden te worden. Als nagerecht had ik gekozen voor flensjes, een bolletjes roomijs, warme kersen op siroop en slagroom. Eenvoudig, voordelig, super lekker, feestelijk. Wat wil je nog meer?



Als vlees had ik bij deze maaltijd twee varkensfiletrollades. Die waren in de aanbieding bij Albert Heijn voor maar 5,00 per kilo. Ze waren erg lekker, zeiden de vleeseters hier. Ik hield het bij de onvermijdelijke stoofpeertjes, lekkere bloemkool met witte saus en aardappelkroketjes. De tafel was gedekt met een prachtig damasten tafellaken van Bellebien, wat ik een poosje geleden kreeg en speciaal voor deze gelegenheid nieuw gehouden had.


Zie je. Met een paar kleine extraatjes heb je ineens een kerstdiner :-).

Vandaag deden we het gewoon nóg een keer. Willem z´n moeder kwam meeëten en ook een oude weduwe uit onze gemeente. Voor deze dag had ik een simpele, maar heerlijke tomatensoep vooraf. Lekker van verse tomaten, met verse basilicum en een lepel crème fraiche. Voor het hoofdgerecht was er beenham uit de oven. Ook dit was, volgens de vleeseters, heerlijk. Dit had ik vorige week bij de Lidl gekocht. Ook een aanbieding. Ik dacht 5,89 per kilo, dus ook goed te doen. Daarbij waren er krieltjes (uit het overschot van de groentenboer), weer peertjes, weer bloemkool, verse appelmoes en cranberriecompôte. Als nagerecht had ik tiramisu gemaakt.

Het was beide dagen erg gezellig, zo met een hele club om de tafel. Maar eerlijk gezegd waren de drie kerkdiensten voor mij persoonlijk toch de hoogtepunten van het Kerstfeest. De eeuwenoude boodschap, toch weer verrassend nieuw gebracht. Met weer veel om over na te denken. Daar zakt, wat mij betreft, al het klatergoud bij in het niet.

Ik vraag me af, of de mensen die al wekenlang lopen te hyperen richting het Kerstfeest nu niet in een enorm gat vallen. Want wat blijft er uiteindelijk over? Een uitvallende en/of in de weg staande kerstboom? Een koelkast (of vuilnisbak?) met restjes? Een jurkje wat de kast in gaat om er nooit meer uit te komen? Een paar pondjes extra gewicht, die er na Nieuwjaar weer afgelijnd moeten worden? Een gat in de begroting? Of is er nu een heeeeeeel speciale herinnering gemaakt, die alles meer dan waard was. Dat zou dan nog mooi zijn. Hier waren het meer twee zondagen achter elkaar en hopen we morgen weer lekker aan de slag te gaan/vakantie te vieren.

donderdag 22 december 2016

Viel het mee, of viel het tegen?

Vanmorgen reed ik met Willem om kwart over 9 van huis weg. Op naar de kaakchirurg. Ik was benieuwd, hoe het allemaal zou gaan.

Precies op tijd werd ik naar binnen geroepen. De dokter keek in de computer en wist het al snel weer: kijken of de voortand eruit moest, of behouden kon blijven en 3 wortelpunten inkorten. De stoel werd in de juiste positie gebracht en de dokter vertelde dat hij eerst een paar gemene spuiten moest geven voor de verdoving. Ik mocht mijn kiezen op elkaar zetten om de pijn letterlijk te verbijten. Nou, de dokter had niets teveel gezegd. Het waren écht heel pijnlijke spuiten. De tranen liepen me over de wangen. Eerst kreeg ik er een paar in het tandvlees boven mijn voortanden, daarna een paar in mijn verhemelte. Ik voelde m´n gezicht tot aan mijn oogkassen stijf worden.

De assistente kwam binnen en spreidde een steriele deken over me heen. Met een gat voor mijn gezicht. Ze vroeg of ik het niet erg vond, dat de deken over mijn ogen ging. Nee hoor! Ik was toch niet van plan te kijken :-).

De dokter vertelde, dat hij eerst naar de tand ging kijken, die hij mogelijk moest verwijderen. En daar begon het gemorrel en gesjor en geblaas en gedoe. Al snel bleek, dat de tand niet gespaard kon worden. Eruit dus. Daarna in één ruk verder met de wortelpunten van de volgende tanden. Daarna moest er nog iets opgevuld worden, waar assistente nummer drie voor binnenwandelde. En tenslotte kwamen naald en draad voor de dag en werden er netjes zeven hechtingen gezet. Poeh he! Alles binnen een half uur. Snel hoor!

Het was me echt meegevallen. Ik kreeg meteen het plaatje met die voortand in mijn mond. De dokter vertelde, dat ik dat plaatje de eerste dagen moest laten zitten. Dat begreep ik wel. De boel zou gaan zwellen en als ik het plaatje eruit zou halen, zou ik het er nooit meer in terug kunnen krijgen. De dokter complimenteerde de technicus die het plaatje had gemaakt. Het paste precies en die voortand is niet van echt te onderscheiden.

Ik kreeg de nodige aanwijzingen en raadgevingen en dat verhaal kreeg ik ook nog eens op papier mee. En dat was het dan.

Ik kon niet goed praten. Alles was stijf en dat plaatje voelde raar. En de eerste paar uur moest ik gaan koelen. Ok dan. Naar huis!

Tussen de middag at ik voorzichtig een bordje lauwe pap. Het ging maar moeizaam en het smaakte nergens naar. Langzaam maar zeker kwam de pijn opzetten. Ik ging naar een pijnstiller verlangen, maar die stond pas voor 15.00 op. Ik voelde me echt vervelend nu. En ook best zielig ;-). Ik kroop fijn in mijn bed. Al snel viel ik in slaap en toen ik wakker werd was het bijna 15.00 uur. Mooi! Tijd voor m´n pillen :-).

Na de medicatie was de pijn goed te doen. Ook verdween de ergste stijvigheid. Ik besloot maar aan het werk te gaan. Er moesten sowieso pakjes voor de webshop ingepakt worden. Aan het einde van de middag reed ik naar de post en deed meteen een paar kleine boodschapjes. Het avondeten hield ik maar gemakkelijk: pannenkoeken. Ik hoopte, dat ik er zelf ook van kon meeëten. Dat viel nog niet mee. Met pijn en moeite kreeg ik er één naar binnen. Weer zonder dat het ergens naar smaakte. Ik lepelde er maar een schaal yoghurt achteraan.

Vanavond gaat het echt wel goed met de pijn. Het is natuurlijk allemaal wel gevoelig. En ook heb ik nog tintelingen in mijn kin en mijn neus van de verdoving. Maar het is niet zo, dat ik de klok naar 23.00 zit te kijken (het tijdstip voor de volgende pijnstiller). Ik heb zowaar een flinke strijk staan doen.

Al met al vind ik het niet meevallen en niet tegenvallen. Lekker duidelijk, hè? Maar toch is het zo. Over veel dingen kun je beter maar niet te veel nadenken en er ook geen oordeel aan hangen. Het gewoon nemen zoals het komt.

woensdag 21 december 2016

´t Heerlijk avondje, ordinaire drukte en de kaakchirurg

´t Heerlijk avondje
Jarenlang vierden we rond 5 december Pakjesavond volgens eenzelfde patroon. Het begon altijd met kaasfondue. Iets wat vreselijk onlogisch was, want van kaasfondue zit je altijd erg ´vol´ en er moest die avond nog van alles bij: warme chocolademelk met slagroom, warme banketletter, strooigoed, pepernoten. Pffff. Maar ja. Tradities zijn tradities en zéker in een huis vol auti´s moet alles het liefst zo veel mogelijk hetzelfde blijven. We aten ons gewoon één keer per jaar helemaal klem aan kaas en zoetigheden, omdat dat nu eenmaal hoorde. Ha, ha.

Wat betreft de pakjes: ook dat ging volgens een vast patroon. Ik zorgde ervoor, dat er voor iedereen 3 pakjes waren: iets leuks, iets lekkers en iets nuttigs. En omdat de groep steeds groter werd, werd de pakjesberg ook steeds groter. Ik begon altijd al in januari pakjes te verzamelen (in de uitverkoop!). Gedurende het hele jaar keek ik altijd uit naar koopjes, kringloopvondsten, of maakte dingen zelf. Zo spreidde ik niet alleen de onkosten, maar ook de tijd die er voor nodig is, om al die aankopen/vondsten te doen. En dan was het eind november toch altijd nog een hele toer om alle ontbrekende pakjes te scoren en voor iedereen een chocoladeletter of ander lekkers te bemachtigen. En, o ja, dat ben je ook nog uren bezig om minstens 40 kadootjes in te pakken...

Vorig jaar besloten we om pakjesavond een keer aan ons voorbij te laten gaan. Eind oktober waren Trijnie en Gerwin getrouwd en dat had een hoop kosten met zich mee gebracht en ook veel voorbereidingstijd gevergd. Voor de Sint was er domweg geen geld en geen tijd ;-). Als ik me goed herinner, hebben we wel gefondued (of hoe schrijf/zeg je dat?), trouwens.

Dit jaar had ik me totaal niet bezig gehouden met pakjesavond. Het eerste half jaar stond geheel in het teken van de ziekte van mijn ouders en de rouw na hun overlijden.

Ergens begin oktober opperde iemand om dit jaar pakjesavond eens anders aan te pakken: lootjes trekken. Er waren er een paar die stonden op hun achterste benen. Pakjesavond moest gewoon pakjesavond blijven, zoals het altijd was geweest. Maar de meesten vonden het een goed plan. Ik ook. Want al die pakjes verzamelen begon me een beetje boven het hoofd te groeien. We spraken af om lootjes te trekken, voor maximaal 15 euro een kado te kopen voor wie je had getrokken én een gedicht en/of suprise te maken.

Eerst wilden we pakjesavond op 2 december doen. De dag, dat we 30 jaar getrouwd waren. We wilden dan voor een keer eens eten aan huis laten bezorgen. Dat is iets wat we nog nooit gedaan hadden :-). Maar op 2 december zat Leendert op Lanzarôte en zou Gerwin op oefening zijn. Na wat heen- en weer geapp bleek zaterdag 17 december een datum te zijn waarop iedereen van de partij kon zijn. En dat was dus afgelopen zaterdagavond.

En jeuj! Wat is het geweldig leuk geweest!!! Rond zessen verzamelde iedereen zich verwachtingsvol in de woonkamer. Alle kinderen, met aanhang én de kleinkinderen. We waren met z´n achttienen. Iedereen was heel benieuwd wat voor eten ik besteld had. Want dat had ik voor een verrassing gehouden. Ik dekte een buffettafel met een stapel borden, bestek, salade, glazen, drinken, stokbrood, kruidenboter. En om kwart over zes, precies zoals ik had afgesproken, belde de bezorger van Montana aan en ging er hier een gejuich op :-). De tafel werd vol gezet met lekkers. De kinderen waren vol verbazing. Dit hadden ze echt niet verwacht! Wat was dat enorm feestelijk!



Na het eten begon de pakjesavond nieuwe stijl. En o, wat was dat leuk. Al die gedichten en surprises en leuke kadootjes. 

Zelf had ik Leendert getrokken. En ik had zowel een gedicht als een surprise voor hem gemaakt. Het ging over het behalen van z´n diploma. Sint wilde dat eerst zien, voordat hij het zou geloven. Dus moest Leendert een deksel op een houten kist spijkeren. Daarna moest hij in het toilet op zoek naar een volgende opdracht. Dat was echt zoeken geblazen. Leendert riep al, of hij soms de Kangoo erbij moest halen. Maar nee, hoor, de opdracht zat onder de toiletpapierhouder geplakt. In een gedicht werd Leendert gesommeerd een vierkant uit de kist te zagen. De decoupeerzaag lag al klaar en het vierkant was op de kist getekend. 



Toen het vierkant eruit was, zat op de achterkant daarvan het laatste papier geprikt: z´n ´diploma´ met daarop de aanwijzing waar hij zijn kadootje kon vinden. Wat heb ik een pret gehad. Eerst voorpret bij het bedenken. Daarna de pret van de timmerende en zagende Leendert. En tenslotte de napret toen Leendert me met twee zoenen bedankte voor het ´meest originele kadootje wat hij ooit gehad had´.

Zelf kreeg ik mijn kado van Sinterkoos. Compleet met gedicht. Heel leuk! Ik kreeg iets wat ik nog maar pas aan mijn verlanglijstje had toegevoegd: een boek over handletteren.


Dit boek viel niet alleen bij mij in de smaak. Hans maakte zondag meteen al iets moois:


Koos zat er maandagochtend uit te werken. En Maaike is bezig om menukaartjes voor het kerstdiner eruit te maken. Super!!

We hebben al met al een reuze gezellig avondje gehad en vinden het allemaal voor herhaling vatbaar. Ook de kinderen, die er eerst niets in zagen ;-).

ordinaire drukte
Sinds maandag heb ik het ordinair druk. Vorige week was er het nodige werk blijven liggen, doordat we twee dagen weg geweest waren én ik vrijdag de laatste workshop van het seizoen had. Tel daarbij nog een verjaardag en het heerlijk avondje bij op en de dingen die ik alweer vergeten ben en dan weet je het wel...

Er was was. Er was strijk. Er was rommel. Er moest van alles in de webwinkel opgeruimd worden. Er was de jaarlijkse vertelling in de kerk (maandagavond). Er was het kerstfeest bij kleinzoon Willem op school (gisterenavond). Er waren kerstkaarten die geschreven moesten worden. O ja, er waren ook 45 kerstpakketten in te pakken (bestelling), wat heel leuk was, maar ook veel werk.

En En En En. Ordinair druk dus :-). Maar goed. Werken is niet erg. Wel jammer dat inmiddels de griep ook Luijkensteijn heeft aangedaan. Er waren er vandaag twee ziek thuis. Hopelijk wordt het geen plaatselijke epidemie.

kaakchirurg
En morgen moet het er dan toch van komen: de behandeling bij de kaakchirurg. Ik moest vandaag alvast beginnen met antibiotica. Ik ging de antibiotica en de voorgeschreven pijnstillers halen bij de apotheek. Daar vroeg de assistente wat er ging gebeuren. Poeh, wat keek ze serieus. En ik kreeg uitgebreid uitleg en advies over de medicatie. Wat ik wel en niet moest doen. En wat ik erbij moest eten. En hoe laat ik ze het beste kon innemen enzovoorts.
Daarna ging ik het plaatje ophalen bij de tandarts. Daar werd ik gewoon zenuwachtig van, want de assistente zei, dat het misschien toch niet zo handig was, zo vlak voor de kerst. En ook dat ik vrijdagochtend om 8 uur maar moest bellen, want de tandarts wilde dan de wond/hechtingen controleren. Ok. Ok. Ik had er allemaal nog niet zo diep over nagedacht, maar ´de omgeving´ vat het behoorlijk serieus op allemaal. Ik ben benieuwd. Hopelijk valt het mee. In elk geval heeft Willem vrij genomen. Die gaat met me mee. Dat is toch een hele geruststelling :-)).




zaterdag 17 december 2016

Advertorial

Spelregels
Vooraf even de ´spelregels´ voor wie hier nog maar kort meeleest en zich afvraagt: ¨Een advertorial op deze blog? Hoezo?¨
Aan de linkerkant van m´n blog (en soms bovenaan) draaien banners van adverteerders. Dit zijn speciaal geselecteerde adverteerders, die producten of diensten aanbieden, die passen binnen ¨Eenvoudig Leven¨. Niet zelden ken ik de mensen en/of hun producten of diensten persoonlijk en kan ik uit eigen ervaring ze van harte aanbevelen.
Voor nieuwe adverteerders schrijf ik altijd een advertorial, om ze goed onder de aandacht te brengen. Terugkerende adverteerders vragen soms ook, of ik een advertorial wil schrijven. Bijvoorbeeld om aandacht te vragen voor een nieuw product, een actie, of iets dergelijks.
Omdat niemand zit te wachten op verborgen reclame, geef ik zo´n bericht altijd de titel ´Advertorial´ mee. U kunt dan zelf beslissen, of u verder wilt lezen, of de reclame aan u voorbij laat gaan. Elke maand verschijnt er maximaal één advertorial.

De Driekleur
Deze maand zet ik graag De Driekleur in het zonnetje.
Ik hoef niet mijn best te doen om de loftrompet te steken over molen De Driekleur. Al sinds 1999 ben ik vaste, trouwe klant van de molenwinkel. In dat jaar begon ik namelijk met zelf brood bakken. Ingrediënten voor bakken lagen destijds nog niet zo breed uitgemeten in de supermarkt. Dus week ik uit naar de molen voor meel en bloem en gist enzovoorts. Er ging een hele (bak)wereld voor me molen.

Bij molen De Driekleur vind je niet alleen alles voor het bakken van je eigen brood. Ze hebben ook alles wat je maar bedenken kunt voor het bakken en versieren van taarten, cupcakes enzovoorts. Van bakvormen tot fondant, van vele soorten suiker tot gemakkelijke bakmixen.

Ongeëvenaarde kwaliteit
Goed. Ik kwam er dus aanvankelijk voor ingrediënten om zelf brood te bakken. En toen ik daar eenmaal de slag van te pakken had (van dat bakken), moest ik steeds vaker naar Rotterdam rijden voor meel en/of bloem. Op een gegeven moment dacht ik, dat ik dat toch wel wat dichterbij kon bekomen. En jawel, er bleek een molen in een naburig dorp, waar ook meel en bloem werd verkocht. Ik blij. Maar niet voor lang. Het meel bleek in de verste verte niet te kunnen tippen aan het meel van De Driekleur. Ik ging dus fijn weer terug naar ´mijn´ molen.

Maar misschien ben ik hardleers. Ik maakte een poosje later toch nog weer eens een uitstapje. Nu naar de reformkraam op de markt, waar ik 25-kilo balen meel kon bestellen. Maar goed dat ik er maar één bestelde. Want ook dit meel stelde weer teleur.

Nu was ik voorgoed genezen: voor mij is er maar één molen :-).

Samenwerking
En als vanzelf bloeide er iets op tussen de mensen van de molen en mij! Iets wat na al die jaren is uitgegroeid tot een fijne samenwerking. Toen ik namelijk vorig jaar met mijn Eenvoudleven-webshop begon, moesten daar natúúrlijk broodbakproducten in. En Leen-Arie wilde die gelukkig graag leveren. Het begon klein. Met een beperkt assortiment en niet al te grote bestellingen. Maar inmiddels gaat het assortiment ergens op lijken en zijn de volumes steeds groter.

Molen De Driekleur heeft wèl een uitgebreide website, maar geen webshop. Vaak wordt er gebeld en vragen mensen, of ze ook spullen kunnen bestellen en die laten opsturen. Maar daar is in de molen geen ruimte voor. En dus vroeg de molenaar, Leen-Arie, onlangs, of hij die mensen naar de eenvoudiglevenshop mag verwijzen. En ja. Natuurlijk.

Is dat niet leuk? Iets wat in de vorige eeuw al begon met het halen van een simpele zak meel? En wat nu is uitgegroeid tot deze samenwerking?

Een feestje
Woon je in de buurt van Rotterdam, breng dan eens een bezoekje aan de gezellige molenwinkel. Het is een feestje om er te zijn. Rond te snuffelen tussen al die fijne bakspullen. Weten dat je er kwaliteit koopt. Alles klopt. Zelfs het snoepje uit het orgeldraaierscentenbakje, wat je bij het weggaan aangeboden krijgt.

Workshops
In de molen worden ook heel regelmatig bakworkshops gegeven. Kijk op de site voor het actuele aanbod en de datums. Een aanrader voor een gezellige avond!