vrijdag 26 augustus 2016

Advertorial

Spelregels
Vooraf even de ´spelregels´ voor wie hier nog maar kort meeleest en zich afvraagt: ¨Een advertorial op deze blog? Hoezo?¨
Aan de linkerkant van m´n blog (en soms bovenaan) draaien banners van adverteerders. Dit zijn speciaal geselecteerde adverteerders, die producten of diensten aanbieden, die passen binnen ¨Eenvoudig Leven¨. Niet zelden ken ik de mensen en/of hun producten of diensten persoonlijk en kan ik uit eigen ervaring ze van harte aanbevelen.
Voor nieuwe adverteerders schrijf ik altijd een advertorial, om ze goed onder de aandacht te brengen. Terugkerende adverteerders vragen soms ook, of ik een advertorial wil schrijven. Bijvoorbeeld om aandacht te vragen voor een nieuw product, een actie, of iets dergelijks.
Omdat niemand zit te wachten op verborgen reclame, geef ik zo´n bericht altijd de titel ´Advertorial´ mee. U kunt dan zelf beslissen, of u verder wilt lezen, of de reclame aan u voorbij laat gaan. Elke maand verschijnt er maximaal één advertorial.


1. Back-to-basic
Nu de vakantie voor velen voorbij, en voor sommigen bijna voorbij is, is het weer fijn om terug te gaan naar de basis. Alles weer in een normaal ritme, weer op normale tijden normaal eten, normale bedtijden, normale uitgaven. Toch ook weer fijn, toch?

Over normaal eten gesproken: wat is normaal? Tja...dat zou ik niet weten. Ik kan wèl vertellen wat ík normaal vind. Normaal eten is voor mij eenvoudig, puur, onbewerkt, voordelig, het seizoen volgend, gezond en natuurlijk LEKKER! Aan hoe meer van deze ´eisen´ m´n eten voldoet, des te beter!

In zo´n eenvoudig back-to-basic eetpatroon passen de producten van Yoghurt.nl perfect!

Yoghurt.nl
Bij yoghurt.nl kun je terecht voor alles wat nodig is om ZELF VERSE

* Yoghurt (naturel en Bulgaarse)
* Karnemelk
* Kefir
te maken.

Heel eenvoudig, zo vers als maar kan, gezond en voordelig :-).

Gezond
Yoghurt is, zoals je vast wel weet, gezond voor je darmen, vanwege de goede bacteriën die erin zitten. Welke bacteriën dat zijn, dat verschilt per soort yoghurt. Over de bacteriën, die in de yoghurt zitten, die je met de ingrediënten van yoghurt.nl maakt, staat op hun site:

Onze yoghurtproducten bevatten levende yoghurtculturen. Deze levende yoghurtculturen fermenteren met melk, waarbij de lactose in de melk wordt omgezet in goede melkzuren. Deze melkzuren zijn makkelijk te verteren, wat gunstig is voor de darmflora. Afhankelijk van de bereidingstijd wordt de lactose in yoghurt steeds minder. Onze zelfgemaakte yoghurt zit na bereiding boordevol goede bacteriën en melkzuren en bevat praktisch geen lactose meer. Dit in tegenstelling tot supermarkt yoghurt. Deze yoghurt wordt in een relatief korte tijd bereid en bevat daardoor nog veel lactose.
Zelf maken met de stroomloze yoghurtmaker
Zelf yoghurt maken doe ik al jaren. Ik heb er verschillende keren ook over geschreven op m´n blog. Maar dan maakte ik het met een restje yoghurt uit de winkel. Met de bacteriën, of ´culturen´, zoals dat hierboven zo mooi staat, die er dan toevallig in zitten. Nu ben ik aan de slag gegaan met de starterszakjes van yoghurt.nl en ik maakte gebruik van hun stroomloze yoghurtmaker van EasiYo.



Hoe gaat dat in z´n werk? Super eenvoudig: Je doet de melk van jouw keuze in de pot van de yoghurtmaker. Je roert er het zakje yoghurtstarter door. Je vult de buitenpot van de yoghurtmaker met kokend heet water tot het aangegeven niveau. Je zet de binnenpot met melk en starter erin. Afsluiten en wachten maar. Na 12 tot 15 uur is de yoghurt klaar.

Ik moet eerlijk zeggen, dat het resultaat me de eerste keer wat tegenviel. De yoghurt was erg dun. Maar na een aantal keren yoghurt maken, verbeterde dat. Je kunt namelijk een deel van je zelfgemaakte yoghurt gebruiken als starter van je volgende portie. Na een aantal keren werd de yoghurt dikker. Ook hielp het om de yoghurt na het maken eerst 24 uur door en door in de koelkast te koelen. Daar stijfde de yoghurt ook zeker van op. (Op de blog op de site van yoghurt.nl zag ik trouwens nog meer tips). 

Ik vond het niet zo handig werken met maar één pot bij de yoghurtmaker. Als je yoghurt klaar is, zet je die immers eerst koud (om op te stijven). Maar om een nieuwe portie te maken, heb je ongekoelde starter nodig en bovendien wil ik dat dan meteen doen, zodat je de volgende dag ook weer verse yoghurt hebt. Dat gaat niet, als je de binnenpot in gebruik hebt in je koelkast. Ik heb daarom geëxperimenteerd met een glazen pot van ongeveer dezelfde grootte en dat werkte als een trein. Dan kun je in één keer doorgaan.

Met 1 startpakketje yoghurtculturen kun je maar liefst 25 liter yoghurt maken! Er is keuze uit:

* yoghurt naturel
* bulgaarse yoghurt
* soja yoghurt

Kefir en karnemelk
Naast yoghurtculturen vind je bij yoghurt.nl ook startersculturen voor KEFIR en KARNEMELK. Beide ook producten vol met bacteriën die goed zijn voor je darmflora. Voor het maken van kefir en karnemelk heb je geen al dan niet stroomloos apparaat nodig. Deze producten fermenteren gewoon op kamertemperatuur.

Zelfgemaakte kefir is een heerlijke, frisse, gezonde drank. Ik maak het al jaren, bij vlagen. Meestal heb ik zo´n vlaag na de zomervakantie en na de kerstvakantie. Het versterkt m´n back-to-basic-wens die ik in die periode altijd heb ;-).

Een WOW-moment
Zelf karnemelk maken heb ik ook uitgeprobeerd met de starter van yoghurt.nl. En WOW! Wat een verrassing, deze zelfgemaakte karnemelk! Super smaakvol en ook heerlijk dik. Als ik het wat te lang liet staan, werd het zelfs bijna té dik (Karnemelkpap :-)). Wij zijn er heel enthousiast over!

Het is een heel verhaal geworden over iets wat zó simpel is. En voor wie er nóg meer over lezen wil: ga naar de site van yoghurt.nl. Je vindt er informatie, tips en recepten. Ook kun je je abonneren op de nieuwsbrief. Doen! Je krijgt dan regelmatig een leuke aanbieding in je mailbox. 

Over aanbieding gesproken:

Vul bij uw bestelling de kortingscode WELOVEYOGHURT (zie banner links van deze blog) in en ontvang 10% korting!

2. Smienk Trapliften
Smienk Trapliften is een terugkerende adverteerder. Ik heb al eerder verteld over de goede ervaringen, die we met dit bedrijf hadden. Inmiddels is daar een (goede) ervaring bij gekomen. Daarover later meer.

Bij Smienk kunt u terecht voor trapliften. Het speciale is, dat Smienk samen met u gaat kijken wat het beste bij u past. Daarbij is er keuze tussen NIEUWE en GEBRUIKTE liften en is er bovendien de keuze uit KOPEN of HUREN.

Hoe zit dat met gebruikte trapliften? Smienk Trapliften is een bedrijf, dat gebruikte trapliften reviseert en opnieuw aanbiedt. Dit is een win-win situatie voor iedereen: Dure, goede grondstoffen worden opnieuw gebruikt en komen niet onnodig op de stort terecht! Een gereviseerde trap is uiteraard een stuk goedkoper, dan een nieuwe. Dat maakt het voor veel mensen interessant. 

Juist de vele mogelijkheden die Smienk Trapliften biedt, maakt het onderscheid. Voor iedere situatie is een goede oplossing mogelijk.

Ervaring
Ik vertelde, dat we ervaring hebben met Smienk Trapliften. Vorig jaar december heeft Smienk bij mijn ouders een traplift geïnstalleerd. Helaas heeft mijn moeder er maar een paar weekjes gebruik van kunnen maken. In januari werd ze al in het ziekenhuis opgenomen. Toen in mei zowel mijn moeder als mijn vader overleed, was de traplift dus overbodig. Al snel hebben we contact opgenomen met Smienk, om de traplift te laten demonteren. De afspraak was snel gemaakt en even snel was de klus geklaard. De lift werd netjes afgevoerd (om weer bij iemand anders dienst te kunnen doen) en de restwaarde kregen we direct in contanten.

Bij het installeren van de lift bij mijn ouders is er een promotiefilmpje gemaakt. Mijn ouders zijn daar allebei in te zien. Wie had kunnen denken, dat ze zo snel na de opnamen er niet meer zouden zijn!


vrijdag 19 augustus 2016

Vakantie 2016, deel 2. Wandelen en de omgeving.

Wandelen
Een zomervakantie in Zwitserland staat bijna synoniem voor wandelen. Toch? Marco was steeds de reisleider. Fijn hoor, om een ervaren iemand in je midden te hebben! Marco had meteen de eerste dag een actuele wandelkaart van de omgeving gekocht. En ´s avonds ploos hij die steeds uit, om een wandeling voor de volgende dag voor te bereiden. Bij het kiezen van een tocht keek hij naar de wandelduur, naar het hoogteverschil tijdens de wandeling en naar de moeilijkheidsgraad (begaanbaarheid van de weg).

Onze Jan is de meest fanatieke wandelaar van de hele meute. Hij is alle wandelingen meegeweest! 


Verder was het steeds een wisselende groep, die op stap ging. Maria en Noah hadden het na één keer wel gezien. Die deden liever andere dingen. Nel ging de eerste keer mee, maar moest al snel terug vanwege ademhalingsproblemen. Ellen en ik zijn er niet eens aan begonnen. Ellen niet vanwege haar ene, bijna blinde, oog. Ik niet vanwege mijn bekkenklachten. En zo kwam het, dat wij vrouwen, regelmatig ´s morgens een groep wandelaars zagen vertrekken:


of zo, in de vroege morgen:



...en die ´s middags zagen terugkomen,

en dat wij dan intussen hiervan genoten:

Genieten op het balkon van het huis!
Dat was dan overigens wel welverdiende rust, na noeste vlijt :-). Ellen bekommerde zich meestal over het sanitair, Nel hanteerde de stofzuiger en ik had het druk met de hand(!)was. Het is fijn om de boel een beetje bij te houden, als je met zo´n grote groep bent.

De eerste wandeling was er één van twee uur. De tweede één van vier uur. En de derde één van zes uur. Zo werd het steeds opgevoerd. Die derde wandeling voerde naar een grot. Niet zo´n vercommercialiseerde grot, waarvoor je entree moet betalen, maar ´zomaar´ een grot. Die wandeling was zó leuk, dat ze hem in de tweede vakantieweek nòg keer hebben gedaan. Marco had intussen op internet een plattegrond van de grot gevonden en gewapend met zaklampen en een touw (om de weg terug te vinden), zijn ze tot 80 meter diep de grot in geweest. Willem heeft daar vanaf gezien. Die vond het eng. Maar de rest is kruip-door-sluip-door de grot in geweest. En het was regelmatig écht kruipen geblazen! Kijk, zo zag Marco z´n rugtas er na afloop uit:


En hier een panoramafoto, die Marco net buiten de grot van de omgeving maakte:


´s Avonds heeft Willem verschillende keren een autoritje gemaakt. Dan ging ik steeds mee, zodat ik ook veel van de omgeving kon zien. Het eerste ritje ging naar Beatenberg. Dat was heel leuk, want Nel heeft daar als jong meisje gewoond en haalde heerlijk herinneringen op bij het terugzien.

Onderweg wilde ik bij elke bocht wel even stoppen voor een foto. Zóoo mooi was het steeds!!


Op een gegeven moment stopten we bij een bankje. Die staan vaak op plaatsen met een bijzonder mooi uitzicht. Niet alleen het uitzicht bleek bijzonder, ook het bankje:


In het dal zagen we Interlaken liggen.

Interlaken in de avondschemering


En aan ´de overkant´ zagen we de hoogste bergtoppen uit de omgeving. Nel geeft uitleg:



selfie met Maaike
In het schemerdonker zagen we ineens een ree. Later in de vakantie hebben de jongens nog meer wild gespot. O.a. gemzen.



Wat ik ook altijd zo mooi vind: de bloemen in Zwitserland! Nee, niet de geraniums die je overal aan onder de ramen ziet hangen. Die vind ik ook wel mooi, maar ik bedoel gewoon de wilde bloemen. Zo zagen we ondermeer ook orchideeën. Nel wist de naam: Knabenkraut.



Het ritje naar Beatenberg hebben we later nog een keer midden op de dag gereden, om de Jungfrau in al haar schoonheid te bewonderen.


uitzicht op Interlaken bij dag

De rechter hoge top is de Jungfrau
 We reden nog een stukje verder en zagen op een parkeerplaats een prachtige overzichtskaart met de namen van de toppen.


Leuk om zo´n kaart te bestuderen


We hoefden trouwens niet ver van ons huis te gaan, om mooie dingen te zien! Lopend naar de auto, die een eindje bij het huis vandaan op een parkeerplaatsje stond, kwamen we ook zoveel moois tegen. De Bohlhütte staat midden tussen de boerderijen. En het uitzicht vanuit het huis was ook elke dag nieuw!

Mooie hoogstamfruitbomen bij de boerderijen

de beroemde bellen!








De boeren hadden het druk! Rondom ons huis werd er gehooid. En de koeien en geiten moesten steeds worden verweid. Het klingelen van de bellen was dag en nacht hoorbaar. Gezellig hoor! Minder gezellig waren de vliegen in huis. Maar dat hoort er nu eenmaal bij, zo tussen de boeren :-).




woensdag 17 augustus 2016

Vakantie 2016, deel 1

Plannen maken!
Ik houd enorm van zomervakanties, waarin we gewoon lekker thuis blijven. Ik ben nu eenmaal een saaie huismus ;-). Maar toen we vorig jaar voor het tweede achtereenvolgende jaar zo´n beetje zes weken lang niet anders deden dan kinderen uitzwaaien, die met reisgroepen, familie of vrienden heel Europa door zwierven, vond ik dat toch ook maar niets. Ik miste het samenzijn en samen genieten. Dat heb je als de kinderen groot worden. Dan blijven ze geen zes weken thuis ´hangen´ voor dagjes uit met pa en ma. We namen het besluit, om in 2016 weer eens met het hele gezin op vakantie te gaan. Mijn vriendin Ellen uit Zwitserland hielp me om een groot vakantiehuis te vinden. In Zwitserland, ja! Hoewel het nog maar begin Augustus was, viel het al niet meer mee, om nog iets geschikts te vinden. Volgens Ellen zijn grote vakantiehuizen normaal gesproken vòòr 1 augustus besproken voor het volgende jaar. Maar gelukkig. We vonden iets naar ons zin, in de periode die we wilden. Het werd de Bohlhütte in Habkern, vlakbij Interlaken.

Voorpret, die anders verliep...
Een jaar lang konden we gaan sparen en voorpret hebben. Sparen hebben we samen gedaan met alle kinderen, die een baan(tje) hebben. En zelf ben ik vorig jaar direct in Augustus begonnen met jam maken, om een centje voor de vakantie bij te verdienen. Eerst verkocht ik de jam via Marktplaats. Maar van het één kwam en ander en voordat ik het wist, had ik in december een heuse webshop, waarin ik niet alleen jammetjes verkoop, maar nog veel meer.

De voorpret verliep heel anders, dan we ooit hadden kunnen denken, doordat in januari mijn moeder ziek werd. Toen had ik wel iets anders aan mijn hoofd, dan een vakantie. Het was zelfs de vraag, of het allemaal wel door zou gaan. En toen in Mei mijn moeder én mijn vader overleden, was er totaal geen gedachte meer aan een vakantie...

Maar goed. De vakantie was geboekt. En enige weken na de begrafenissen, kwam die vakantie toch ineens heel dichtbij. En het leek me uiteindelijk ook wel goed, om er eens even helemaal tussenuit te gaan. Het werd tijd voor voorbereidingen! We maakten een groeps-app aan, om samen naar de vakantie toe te leven en allerlei dingen te delen en te regelen. Er komt heel wat kijken, voordat je met een grote groep daadwerkelijk weg bent. En een grote groep was het! We gingen met alle 8 de thuiswonende kinderen en die namen bij elkaar vier vrienden/vriendinnen mee. Daarnaast kwamen ook Ellen en Marco en hun vriendin Nel, die we al kenden, doordat ze in April spontaan vanuit Zwitserland naar ons was gekomen, om te helpen tijdens de moeilijke tijd van de ziekte van mijn ouders. Totaal waren we met 17 personen.

We gingen nu steeds meer naar de vakantie uitkijken. En vooral de laatste twee weken waren druk met allerlei praktische voorbereidingen: Er werden twee dakkoffers gehuurd, voor op de auto´s van Willem en mij. Er werden Franken opgehaald bij het GWK. Er werden afspraken gemaakt over wat er meegenomen moest/mocht worden. Inpaklijsten en to-do-lijsten opgesteld. Het huis schoon gemaakt (dat is een tic van me: ik wil schoon vertrekken!). Dingen rond de webshop moesten worden geregeld. Verzorging voor het konijn en de cavia werd afgesproken.  Er werd speciaal voer voor twee weken voor de visssen gekocht. De bijen werden verzorgd. En last but nog least werd alles ingepakt. Poeh, poeh!

Eindelijk op reis!
Maandagochtend 1 Augustus vroeg, om 1.00 uur(!), was het eindelijk zover. De dakkoffers, die zaterdags al waren ingepakt, werden op de auto´s vastgezet. De ontbijt/lunch-pakketten werden uit de vriezer gehaald, De koelkastspullen werden in de koelbox gedaan. Vlees(waren) uit de vriezer werden ook goed ingepakt. We vertrokken! Het was fijn, dat ik niet tot het laatste moment hoefde te poetsen. Maaike bleef namelijk nog 1 dag thuis, omdat zij samen met haar vriend op dinsdag met het vliegtuig zou komen. Jaap heeft wagenziekte en dan is zo´n lange rit natuurlijk niet te doen. Maaike zou fijn de laatste dingen doen, zoals het toilet boenen, de laatste was ophangen enzovoorts.

Willem reed voorop en ik reed achter hem aan. De stemming in de auto was uitgelaten en opperbest. Tot ruim voorbij Antwerpen was het een opgewonden gekakel. Daarna werd het stiller en stiller in de auto en viel iedereen op de achterbank in slaap en was mijn bijrijder ook niet zo spraakzaam meer. In de stille nacht gleden de kilometers asfalt onder de wielen door. Verder en verder reden we. Langs Brussel, over de glooiende weg door de Ardennen, net zolang totdat we drie uur later in Luxemburg aankwamen. Tijd voor een (goedkope) tankbeurt en voor een eerste stop! Even rekken en strekken, een kleine powernap, een bakkie koffie uit de thermoskan en, hup, daar gingen we weer! We hebben met dit soort ritten de afspraak, dat wie slaap krijgt, dat aangeeft. Dat is het absolute moment van een stop. Meestal is Willem degene die slaperig wordt. En ja hoor, dat was ook nu weer zo. We hadden twee stoppen, niet zo heel lang na elkaar. Het was inmiddels allang licht geworden en het beloofde een mooie dag te worden. We reden door de Vogezen in Frankrijk. Prachtig is het daar! We nemen altijd de tolvrije route door Frankrijk. Dat dat wat omrijden is en wat minder opschiet, vinden we niet erg.

¨De echte bergen¨
Na twee noodzakelijke powernaps, waren we weer op de weg en ik verwachtte, dat Willem ergens na Bazel wel zou stoppen voor het ontbijt. Maar dat gebeurde niet. Hij reed maar en hij reed maar. Nou best hoor! Ik nam af en toe achter het stuur wat te eten en we genoten van het uitzicht. Maria´s vriendin Noah, was nog nooit in Zwitserland geweest en samen keken ze uit naar de ´échte bergen´. Die met sneeuw erop :-). Dat duurde echter nog wel een poosje. Pas na Bern kwamen de echte hoge bergen en kilometer na kilometer werd het steeds meer het ´ansichtkaarten-Zwitserland´ wat we te zien kregen! Oh wat mooi! Oh wat gaaf! En hier zouden we zomaar twee weken zijn!!

We zagen al ´Interlaken´ op de borden staan. We zagen het blauw-groene water van de Brienzerzee en Willem en ik herkenden het: hier waren we al eens eerder geweest! Daarna kwam Interlaken. Daar moesten we een stukje doorheen. We zagen enorm veel paragliders in de lucht. Dat was wat meteen opviel en wat we twee weken lang, elke dag zouden zien. Daarna vingen we een glimp op van de eveneens blauw-groene Thunersee en daar was eindelijk het bord van onze eindbestemming: Habkern.

De laatste loodjes. Habkern!
Het was hard werken voor mijn auto. Met de dakkoffer erop, de achterbak volgepropt én vijf personen om te vervoeren, moest ik het gaspedaal onderin drukken en terugschakelen naar de tweede versnelling om omhoog te komen. Habkern ligt dan ook op 1100 meter hoogte.

In het dorpje wilde Willem bij de bakker de weg vragen, maar ineens zagen we Marco met Blue (het schattige vlinderhondje) lopen! Marco was met de trein naar Habkern gekomen en Ellen en Nel waren door een buurvrouw met de auto gebracht. Zij waren juist gearriveerd. Wat een fijn weerzien!! We hadden Ellen en Marco sinds de bruiloft van Trijnie en Gerwin (oktober vorig jaar) niet meer gezien. We schoven wat met plaatsen, zodat Marco naast mij op de bijrijdersstoel kon gaan zitten om de weg te wijzen. Daar gingen we! Nog een laatste paar steile kilometers en daar was, na een heel voorspoedige reis van 10 uren, eindelijk de Bohlhütte!!

De auto´s moesten boven aan de weg blijven staan en via een voetpad bereikten we het huis. Zo´n echt, leuk, houten, Zwitsers, oud huis :-)). De dakkoffers werden naar beneden gedragen. De rest werd uitgeladen. Er was een jongensslaapzaal en een meidenslaapzaal. En voor Willem en mij een tweepersoonskamertje. De bedden werden snel opgemaakt en iedereen installeerde zich. We voelden ons direct thuis.

Jan neemt een kijkje uit z´n slaapzaalraam
Er was een tafeltennistafel in de tuin, die meteen in gebruik genomen werd.

Koos en tante Nel in actie

En er werd nog iets dezelfde dag in gebruik genomen: de prachtige bbq. Houtgestookt natuurlijk, he. Echt Zwitsers :-). Marco is de opper-grillmeister. Genieten met een hoofdletter!

Hans en Marco. Het vuurtje in de bbq brandt al.

Maria en Noah. 

Henk speelt met Blue

En zit graag bij Marco op het bankje bij de bbq

Aan de picknicktafel

Na het avondeten liepen we met z´n allen naar het dorp. Dat was een kwartiertje lopen. Het was feest! Habkern is een klein dorpje. Ik dacht van 600 inwoners. En het 1 augustus-feest werd op het dorpsplein gevierd. Heerlijk kneuterig met volksdansjes, vaandelzwaaien, het volkslied, muziek, Alphornblazen, een lampionnenoptocht en vuurwerk.









alphorn blazen

En niet te vergeten: een slaapverwekkende en voor ons onverstaanbare, lange toespraak van iemand van het toerimusburo, of zoiets, die volgens mij opnoemde waarom Habkern zo heel bijzonder is :-)). Het was leuk om mee te maken, gezeten aan lange tafels op het dorpsplein.


Op den duur werd het wel erg fris en rond een uur of 10 hielden we het voor gezien. De mensen die alphorn geblazen hadden, pakten hun hoornen en gingen ook naar huis. Nieuwgierig bekeken we zo´n hoorn eens van dichtbij. Wat een enorme dingen! De jongens vroegen verlangend, of ze er eens op mochten blazen. En jawel hoor! Hans, Leendert en Koos probeerden het. Hans en Leendert kregen er zelfs nog aardig geluid uit ook :-).


En nu was het bedtijd. Er lag een heel intensieve dag achter ons.

En morgen...staat de eerste wandeling op het programma!

zaterdag 13 augustus 2016

Uit en weer thuis!

Vorige week maandag zijn we net na middernacht vertrokken naar Habkern in Zwitserland. En gisterenavond rond tienen zijn we weer veilig thuis gekomen. We hebben een heerlijke vakantie gehad! En uiteraard komt er een (lang) verslag met heel veel foto's :-).
Maar dat moet nog even wachten! Eerst natuurlijk wassen!! De eerste trommel stond gisteren een kwartier na thuiskomst al aan :-).
En natuurlijk ook weer brood bakken en boodschappen doen en bestellingen van de webshop gaan inpakken en en en.
Werk aan de winkel dus vandaag...

Alvast een voorproefje:

Ons vakantiehuis! Groot genoeg. Er waren maar liefst 23 bedden. Op de achtergrond zie je, tegen de bergen, het dorpje.


En dit is het uitzicht aan de achterkant. Links onderin het beeld: de fijne hout-bbq, waar we veel gebruik van hebben gemaakt.



donderdag 28 juli 2016

Inmaken op zoetzuur

Ook jij kunt het!
Laatst blogde ik over inmaken op zoetzuur. Ik kreeg hier verschillende vragen over. Daarom schrijf ik er vandaag een logje over en deel ik mijn lievelingsrecepten.

Inmaken op zoetzuur doe ik al jaren. Ik vind het een prettige bewaarmethode. Het lukt altijd en het resultaat is heel smakelijk.

Ook als je nog nooit iets ingemaakt hebt, kun je met goed resultaat inmaken op zoetzuur. Het vereist namelijk geen speciale vaardigheden en je hebt er ook geen speciale apparaten of wat dan ook voor nodig. Zelfs geen speciale ingrediënten.

Benodigdheden
Voor het zoetzuur heb je uiteraard iets zoets en iets zuurs nodig. Je kunt voor zoet gewoon suiker gebruiken. Maar wie liever geen geraffineerde suikers gebruikt: honing gaat ook geweldig! Je kunt dan de suiker in een recept gewoon 1 op 1 vervangen door honing. Voor het zuur heb je azijn nodig. Je kunt in principe elke soort azijn gebruiken, die je lekker vindt. Wie weet heb je wel zelfgemaakte appelazijn (moet ik nodig weer eens gaan maken!). Of je neemt eenvoudige, goedkope huishoudazijn. Ook goed. Zelf neem ik meestal inmaakazijn. Dat kun je gewoon bij een iets beter gesorteerde supermarkt kopen. Deze azijn heeft net een wat hogere zuurgraad en daardoor zou je de houdbaarheid van je producten verbeteren. Ook inmaakazijn is trouwens spotgoedkoop. Als laatste heb je kruiden nodig. Dit seizoen gebruik ik voor het eerst inmaakkruiden. Die verkoop ik in mijn webshop. Deze kruiden bevatten heel veel soorten ingrediënten. Ook wat soorten die ik niet standaard in huis heb.  Ik vind het daarom wel gemakkelijk, dat het op voorhand gemengd is. Er zit in: koriander, jeneverbessen, paprika, mosterd, komijn, peper, piment, oregano, chili, karwijzaad, venkelzaad.
Aan materialen heb je enkel een voorraadje brandschone schroefdekselpotten nodig. Je kunt de potten met heet sodawater wassen en daarna goed omspoelen. Maar schone potten uit de vaatwasser werken ook prima. Voor de zekerheid kun je ze steriliseren in de magnetron (potten omspoelen en met aanhangend water enkele minuten op vol vermogen in de magnetron) of in in de oven. Let erop, dat de deksels onbeschadigd zijn en kook ze een paar minuten uit. Als laatste heb je een grote pan nodig.

Laten we maar snel aan de slag gaan!

Courgettes op zoetzuur
Heb je courgettes op de tuin? Dan weet je het: als ze gaan groeien, kijk je er vol ongeduld naar uit, dat je de eerste courgette kunt oogsten. Maar al snel volgt er een explosie aan courgettes. Voor het mooi moet je ze plukken als ze nog niet al te groot zijn. Dan zijn ze namelijk het smakelijkst en zijn de zaadlijsten nog niet zo groot. Maar als je even niet oplet, hangen er in no time reuze exemplaren. En dan komt er al snel een moment, dat de courgettes je ongeveer de neus en de oren uitkomen. Je deelt eens wat, maakt nog maar eens een pan courgettesoep, misschien maak je glutenvrije courgette-spaghetti, weet ik veel. Een keer houdt het op. Dan kun je geen courgette meer zien. Dat is het moment, dat je je voor één keer over je opgelopen courgette-trauma moet heenzetten. Je gaat ze namelijk inmaken op zoetzuur. Wedden dat je daar in de komende winter heel gelukkig van wordt?
(Heb je geen tuin met courgettes? Ze zijn in de zomer ook altijd een periode bijna te geef op de markt bij de groentenkraam!)

Het recept wat ik gebruik is van Landleven. Maar ik heb er wel wat aan gewijzigd. Dit is de gewijzigde versie:

Ingrediënten:

* 1 kilo courgettes (schoongemaakt gewicht)
* 2 uien
* 3 el zout
* 500 ml (inmaak)azijn
* 300 gr honing
* 2 tl kurkuma (o.a. lekker voordelig in de eenvoudiglevenshop verkrijgbaar)
* 1 el inmaakkruiden

Je gebruikt dus het liefst niet al te grote courgettes. Je wast ze en snijdt de boven- en onderkant eraf. Daarna snijd je ze in de lengte in kwarten. Vier lange repen per courgette dus. En als je toch wat grotere/dikkere exemplaren hebt, dan snijd je ze maar in achten.
Nu snijd je de zaadlijsten van de repen. Dit is belangrijk. Als je ze laat zitten, krijg je snotterige inmaak! De repen zonder zaadlijsten snijd je in stukjes. Een kind kan de was doen. Kijk maar: Henk (9) was mijn snij-maatje de laatste keer :-).


Je snijdt net zo lang, tot je 1 kilo courgettestukjes hebt. Deze stukjes bestrooi je met het zout en je laat ze zo een paar uur staan. Ook dit is heel belangrijk! Het zout trekt het vocht uit de courgettes en zorgt ervoor dat je straks lekker knapperig zoetzuur hebt.

Na een paar uur kieper je de courgettestukjes in een vergiet en je spoelt ze af. Laat uitlekken. Breng de azijn met de honing, de kurkuma en de inmaak kruiden aan de kook. Laat een minuut of wat zachtjes koken, zodat de smaken goed in elkaar trekken.

Snipper intussen de uien en schep de snippers door de courgette-stukjes.

Zet je brandschone potten klaar. Vul ze met het courgette-ui mengsel. Duw alles goed aan. Er kan meer in een pot, dan je denkt :-). Vul de potten tot de rand met het kokendhete zoetzuur-mengsel. Draai de deksels op de potten. Zet de potten een poosje op hun kop. Klaar! Ja, heus. Dit is alles. Als je voorraad zo groot is, dat het niet binnen een maand of twee wordt opgegeten, kun je de houdbaarheid verlengen, door de potten een heetwaterbad te geven. Ook niets moeilijks aan: zodra je de deksels op de potten hebt gedraaid, zet je ze in een grote pan. Je vult de pan met water totdat de potten tot hun kraag in het water staan. Je brengt het zaakje tot tegen de kook (zo´n 80 tot 90 graden) en begint te timen. Na 20 - 30 minuten is het klaar. Je neemt de potten uit het water (een pottentang is dan wel handig, maar niet beslist noodzakelijk). Laten afkoelen. Klaar. Je zoetzuur is nu een jaar houdbaar!

Toch geen zin gekregen in deze klus? Op het moment heb ik courgettes op zoetzuur in m´n shop, bereid met honing van m´n eigen bijen. 

Bietjes op zoetzuur
Bietjes op zoetzuur is ook zo´n heerlijkheid. Als je bovenstaand verhaal hebt gelezen, zal het recept voor de bietjes je geen hoofdbrekens brengen. 

Ingrediënten:
3 kilo bietjes (of krootjes, zoals ze in de omgeving van Rotterdam worden genoemd)
700 ml. inmaakazijn
400 gr suiker (of honing)
1 eetlepel inmaakkruiden
1 el zout
2 uien, in flinterdunne ringen gesneden

Werkwijze
Kook de bietjes gaar. Laat afkoelen. Pel of schil ze. Snijd ze in blokjes (of schaaf ze in plakjes of rasp ze grof, net wat je voorkeur heeft). Meng de flinterdunne uienringen door de bietenblokjes.

Breng de azijn met de suiker, de kruiden en het zout aan de kook en laat een paar minuten zachtjes doorkoken.

Vul de brandschone potten met het bietjes-ui mengsel. Vul tot aan de rand bij met het kokendhete zoetzuur mengsel. Draai de deksels op de potten. Zet een poosje op hun kop. Klaar. Net als bij courgettes op zoetzuur, kun je de houdbaarheid verlengen, door de potten te wecken in een grote pan. Kleine moeite en dan neem je het zekere voor het onzekere!


Komkommers op zoetzuur
Een poosje geleden maakte ik komkommers op zoetzuur voor Terdege. Als grapje stak ik in elk potje een komkommer-smiley achter het glas :-). Het recept is weer kinderlijk eenvoudig:

3 dunne komkommers
750 ml (inmaak)azijn
250 gr suiker of honing
1 tl zout
1 el inmaakkruiden
stukje Spaanse peper
Verder nodig: brandschone potjes met eveneens brandschone schroefdeksels. Ik gebruikte 7 potjes van 250 ml.
Was de komkommers en snijd ze in plakjes. Breng de inmaakazijn met de suiker, het zout en de inmaakkruiden aan de kook. Houd het vocht tegen de kook aan, totdat u het gebruikt.  Maak van een aantal komkommerschijfjes smileys door er jeneverbessen (uit de inmaakkruiden) in te steken bij wijze van oogjes en een half ringetje Spaanse peper bij wijze van mondje. Dit gaat gemakkelijker als u met een mesje eerst een inkerving maakt. Druk de smileys achter het glas en vul de potjes verder stevig aan met de komkommerschijfjes. Vul de potjes af met het hete azijnmengsel. Schroef de deksels erop. Zet de potjes in een grote pan onder water en breng alles tot tegen de kook. (80 graden voor wie een thermometer heeft). Weck de potjes zo 20 minuten. Haal uit het water en laat afkoelen.

Let op: zet de potjes niet op hun kop. De jeneverbessen (oogjes) gaan dan gemakkelijk uit de komkommers (gezichtjes) en gaan dan drijven.



Komkommer is familie van de augurk (en ook van de courgette, trouwens). Ik vind komkommers op zoetzuur hetzelfde smaken als augurken op zoetzuur uit de winkel. Alleen is daar vaak chemische zoetstof aan toegevoegd (en andere dingen, die ik liever niet eet). Als je zorgt voor een voorraadje eigen inmaak van komkommer, hoef je dus geen winkel-augurken meer te kopen! En dan heb je bovendien iets vrolijks om naar te kijken, met die smiley´s :-).


Ga lekker los
Op deze manier is er van alles en nog wat op zoetzuur te zetten. Augurken en zilveruitjes natuurlijk! Misschien heb je die ook op de tuin. Maar denk ook eens aan zoetzuur van meloen. Of aan je zelfgemaakte atjar tjampoer. Gewoon even googlen. Dan doe je de leukste ideetjes op!

Maar waar eet je dat bij?
Na het publiceren van dit logje kwam er, via Willem z´n mailbox, een vraag: 

Want ik word razend enthousiast van haar meest recente blogpost over inmaken maar breek me het hoofd erover hoe jullie het zoetzuur dan opdienen. Gewoon bij de warme maaltijd, of voor op een boterham met kaas ofzoiets? Misschien is het ook leuk om dat erbij te vermelden voor zoetzuurnieuwkomers zoals ik ;)


Dus schrijf ik nog even een aanvulling :-). Zoetzuur kent vele toepassingen. Inderdaad lusten wij het graag op een boterham met kaas of met worst.

Maar ook in een groene salade bijvoorbeeld doe ik altijd iets zuurs. Als ik een lunchsalade voor Willem maak, zit daar altijd iets zoet in (meestal rozijnen), iets zuurs (het zoetzuur wat ik op dat moment open heb), vaak iets zouts (olijven, of gedroogde tomaten, of fetablokjes). Op die manier hoeft er geen alles overheersende en drabbig makende, vette saus over de salade. Hij smaakt puur veel lekkerder!

Zoetzuur is heerlijk bij een ´Hollands prakkie´, bijvoorbeeld stamppot rauwe andijvie, een maaltijd met witlof, prei, of wat dan ook. Vooral in de zomer is zo´n vorkje zoetzuur uit de koelkast een heerlijkheid!

Zoetzuur doet het ook prima bij (oosterse) rijstmaaltijden.

Bietjes op zoetzuur vinden wij ook lekker als hoofdgroente met aardappels en vlees. Ik maak de bietjes dan warm en doe er, als ik daar zin in heb, lekker ijsbergsla bij.

Hopelijk kan de zoetzuur-vreemdeling hier mee uit de voeten :-))


maandag 25 juli 2016

Zomerjournaal

Ook de tweede week van de zomervakantie zit er alweer op. Het gaat veel te vlug!! We hebben een fijne week gehad. Veel bezigheden, maar ook veel ontspanning. Mooie mix dus :-).

De week begon bij Yulius, met een afspraak voor Henk. Henk moest getest worden en daar hoefde mama niet bij te zijn. Het zou een uur duren. Ik besloot om even de stad (Dordrecht) in te lopen. Er was daar echter niets te beleven, want behalve de Hema, de bakker en Albert Heijn, waren alle winkels nog gesloten, op de vroege maandagmorgen.

Even overwoog ik om bij de bakker een kopje koffie met iets lekkers te nemen. Het zag er zo aanlokkelijk uit, al die mensen aan tafeltjes in het zonnetje. Maar nee, ik vond het toch onzin om daar weer 4,50 voor neer te tellen. Ik kocht bij Albert Heijn een zakje krentenbollen, installeerde me op een bankje en pakte m´n breiwerk uit m´n tas. Het uur was om, voordat ik er erg in had :-).


Thuis gekomen lag er een pluk werk op me te wachten. Het was bloedheet. Handig voor als je veel was hebt :-). Maria annexeerde samen met een vriendin m´n keuken. Ze bakten gezellig een lekkere taart.




´s Avonds had ik afgesproken om samen met mijn vriendin Wilma bij Trijnie en Gerwin te gaan kijken. Wilma had hun huis nog niet gezien. We hadden een genoeglijke avond en werden flink verwend door onze jonge gastvrouw!


Dinsdag was een moeilijke dag. We hadden het eind-evaluatie gesprek in het Verpleeghuis. Het was erg confronterend om daar weer te zijn en alles nog eens de revue te laten passeren. We zijn er allemaal nog zo intens mee bezig. En op zulke momenten helemaal. Er zijn zoveel onbeantwoorde vragen. En je ziet ook, dat elk van ons er op zijn of haar eigen manier mee omgaat. Het is goed om elkaar daarin te blijven steunen en volgen. Na een uurtje wandelden we het verpleeghuis uit, de warmte in. Weer een hoofdstukje afgesloten...


De hitte van de afgelopen week was voor mij heerlijk. Ik ben dol op die dagen van rond de 30 graden. De bijen vonden het minder. Die hingen buiten de kasten.


Ik heb m´n bijen nog maar weer eens uitgebreid gecontroleerd, in aanloop naar onze vakantie. Het volk in de kast, waar pas geleden de honing uitdroop vanwege gebrek aan opslagruimte, zag er prima uit. De bijen waren al hard bezig om de tweede honingkamer vol te stoppen. 
Ook de zwerm die ik pas schepte doet het uitstekend. Er zit daar een mooie koningin in, die al hard aan de leg is. Prachtig om te zien! Voordat we weggaan geef ik deze bijen nog een paar keer wat voer. Mocht het weer omslaan, zodat ze niet zelf kunnen halen, dan hebben ze wat reserve. 
Minder blij werd ik van het derde volk, wat ik controleerde. Ik merkte het meteen: de bijen waren boos! Ze willen dan steken en zoeken en vinden het kleinste gaatje. Ik kreeg er dus een paar in mijn kap en werd in mijn neus gestoken :-(. De oorzaak van de boosheid was, dat ze moerloos waren: er was geen koningin! Ik heb een raam met eitjes uit m´n zwermvolk genomen en dat in het moerloze volk gehangen. Als het goed is, kweken ze nu uit die versgelegde eitjes zelf een nieuwe koningin. En dan maar hopen, dat dat allemaal goed gaat. Als de koningin wordt geboren (na 13 dagen) ben ik helaas niet thuis. Het wordt dus een verrassing, hoe dat afloopt.

In de aanloop naar onze vakantie nam ik alvast wat extra klussen ter hand. Ik wil altijd graag uit een schoon huis vertrekken, zodat ik ook in een schoon huis thuiskom. De koelkast kreeg een grote beurt. Dat was geen overbodige luxe. Ik haal er wel regelmatig een doek door en ik ben, behalve een zak beschimmelde, druipende druiven, geen gekke dingen tegen gekomen. Maar om alle hoekjes en gaatjes goed schoon te maken, moest de koelkast nu toch echt even helemaal leeg. En WOW, ik heb een heel grote koelkast!

Een sopbeurt is beslist niet overbodig!
Plank na plank en richel na richel werd grondig gepoetst. Het knapte er heerlijk van op.



Alle spullen gingen er weer snel in. Ziezo. Dat zit voor een poosje wel weer snor :-).


Mijn dagen beginnen elke dag in de tuin. ´s Morgens vroeg, als ik alle deuren en ramen heb opengegooid om de warmte uit huis te verdrijven, ga ik m´n planten begieten. Alle bloembakken worden royaal begoten en ook de jonge aanplant en de vochtminners (Hortensia bijvoorbeeld) krijgen een plens water. 

Ik heb de tuin grondig gewied. Elke dag een stukje. Dat was ook hard nodig. Ben ik dit jaar eindelijk zo´n beetje van het woekerende zevenblad af, heb ik nu de haagwinde die feestviert. Emmers vol haalde ik van m´n postzegel! Nu schoon houden totdat we weggaan. En dan maar afwachten wat we aantreffen bij thuiskomst...


Vrijdag was Jan jarig. Hij is 13 jaar geworden. Nog even en hij is me voorbij gegroeid!
Mijn zus Maaike bracht een flesje Blue Band Finesse room en een recept voor een kwarktaart. Dat had ze deze week bij haar Albert-bestelling gekregen, maar ze had zelf geen zin om een taart te maken. Hier kwam dit goed van pas. Behalve twee appeltaarten (die nooit mogen ontbreken ;-)), maakte ik de kwarktaart met de Finesse room.


Jan werd er alvast blij van :-).


Ondanks de vakantie, kwam er toch nog lekker veel visite. Ik moet misschien zeggen: dankzij de vakantie! Want er kwamen hele gezinnetjes :-). Gezellig hoor! Het was toch wel even moeilijk, zo´n eerste verjaardag zonder opa en oma. Ik moest steeds eraan denken, hoe mijn moeder vorig jaar ook gezellig bij ons buiten zat op Jan z´n verjaardag. 



Ons jongste neefje, al in pyjama, speelde liever binnen met de autootjes

De kinderen gingen los in het speeltuintje naast ons huis

Even bij de cavia kijken

Gefeliciteerd, hoor!

Zaterdag was de Open Dag van de spingroep op de Kiboehoeve in Zwijndrecht. Henk ging met me mee. Die heeft zich er prima vermaakt. Er waren heel veel dieren.



Een enorm varken!


De geitjes waren het leukst



Ze sprongen zelfs op de tractor, toen Henk achter het stuur ging zitten

Intussen vermaakte ik me prima achter m´n spinnewiel en ging steeds even kijken bij of praten met andere leden van de groep. Ik heb zo toch weer het één en ander opgestoken. En natuurlijk word je ook enorm geïnspireerd, als je ziet wat voor mooie dingen iedereen maakt! 

Er waren allerlei demonstraties, bijvoorbeeld van vilten, of wol verven in de magnetron. 

Henk kreeg van Jan Zandbelt een knoopster om een bandje mee te knopen. Leuk is dat! Ik heb nog zo´n mooie, houten knoopster thuis in de kast liggen. Die moet ik toch eens te voorschijn halen. Zulke dingen zijn altijd handig voor als de kinderen ´NIETS TE DOEHOEN´ hebben! Henk vond het echt leuk om te doen en is er thuis mee verder gegaan.


Ik zou eigenlijk om 14.00 uur naar huis gaan. Maar ik bleef een half uurtje langer. Het was zo leuk!


Maar toen moest ik toch heus naar huis. Willem had m´n auto nodig omdat er een trekhaak op zit en op zijn auto niet. We hadden weer een vrachtje voor naar de stort! De hagen zijn gesnoeid en dat leverde flinke zakken snoeiafval op. En als je dan toch rijdt? Dan meteen die kapotte tuinstoel maar meenemen en die bros geworden plastic plantenbakken en en en. Troep genoeg weer. Blij dat alles weer weg is!

´s Avonds hadden we nog een fijn familie-momentje. Omdat we de komende weken allemaal overal en nergens naar toe gaan vanwege de vakantie. En elkaar dan voorlopig even niet zien. En omdat het vakantie is. En zomer. En, nou ja, gewoon omdat het fijn is, dat het kan. Met een hele meute zussen, schoonzus, zwager, nichtjes, neven, hebben we ijs gegeten op het terras van Hotel Kinderdijk. Als dat geen mooie afsluiter van een fijne vakantieweek is!