Gisteren schreef ik het al, dat we hier alweer helemaal in ons werkritme zitten. Eigenlijk is dat niet de hele waarheid, bedenk ik nu. Want ik ben wel weer volop aan het werk, maar het voelt nog niet helemaal als een ritme. Als je in een ritme zit, gaat het allemaal min of meer vanzelf en is er structuur. Maar dat ritme heb ik nog niet helemaal te pakken. Er zijn nog net even te veel losse eindjes en ook domweg heel veel dingen die niet al te veel uitstel meer kunnen lijden en dus nu moeten gedaan worden. Veel echt zomerse klussen. Ik houd ervan!
Maaike had tijdens de vakantie zo goed mogelijk voor de tuin gezorgd. Dat was zó fijn! Er stond een grote schaal augurken in de koelkast te wachten om ingemaakt te worden. Dat was de oogst van één week. Augurken plukken is een dingetje wat je moet leren. Ze groeien echt enorm snel. Op het hoogtepunt van de oogst ga ik zelfs twee keer per dag langs de augurkenplanten om de augurken van de juiste grootte te plukken. Vergeet je er één, dan is die bij de volgende plukronde meteen te groot om in z´n geheel in te maken. En als je er één over het hoofd ziet, die dan twéé plukrondes blijft hangen, dat heb je meteen een augurk van het formaat zure bom. Ook niets mis mee, natuurlijk. Maar als je gewone, hele augurkten in een potje wil hebben, moet je dus tijdig oogsten. De augurken die Maaike geplukt had, waren nogal onregelmatig van grootte. Dat is helemaal niet erg, want ik heb ze na het wassen meteen gesorteerd in drie categorieén. Eén categorie van augurken die in hun geheel in de pot zouden gaan, één categorie die in vieren gesneden in de pot gingen en één categorie die in plakjes in de pot gingen. Die laatste zijn die van het formaat zure bom, maar daar had ik geen passende (grote) potten meer voor. Vandaar dus maar in plakje.
Bij het wassen van de augurken verwijder je meteen de stekels. Ik doe dat met een groentenborstel. Dat gaat heel gemakkelijk.
Voor het inmaken op zoetzuur gebruik ik het recept van Landleven, maar dan een heel klein beetje aangepast. Zo gebruik ik alleen paprika, als ik die toevallig in huis heb. Ik heb dus potten mét en potten zónder paprikastukjes. Verder gebruik ik als kruiden altijd de inmaakkruiden uit m´n webshop (1 eetlepel op 750 ml azijn). En ik doe altijd een klein beetje gedroogde dille erbij. Verder houd ik me helemaal aan dit beproefde familierecept :-).
Er staan intussen al heel veel potten in de kelder. En we kunnen bijna niet wachten, tot we de eerste ´mogen´ openmaken. Pas na zes weken is de smaak goed in de augurken getrokken en de eerste potten maakte ik eind juli. Nog heel even geduld dus :-).
Er stond ook een enorme schaal kerstomaatjes in de koelkast. Rode en gele. Net als een week daarvóór heb ik de tomaatjes allemaal gedroogd. De meesten staat nu in potjes onder olie. Maar ik heb ook wat gedroogde tomaatjes zonder olie in een glazen pot gedaan. Die zijn om zó op te snoepen. Toen ik zaterdagmiddag de droogoven aan had staan en de tomaatjes al bijna droog waren, wilde er steeds iemand proeven. En als je eraan begint, kun je bijna niet stoppen. Die smaak van zo´n gedroogd tomaatje is zó intens! Heerlijk!
Dan waren er ook nog weer joekels van bieten, die echt uit de grond moesten. Ik heb die zaterdag vast gekookt en gisteren heb ik ze in blokjes gesneden en geweckt. Ik doe er altijd wat ragfijn gesnipperde ui en piepkleine blokjes augurk door. En zout en peper naar smaak. De bietenblokjes gaan 1 uur op 100 graden in de weckketel.
Van één portie bietenblokjes maakte ik gisteren salade. Er gingen geroosterde pijnboompitjes en blokjes gepekelde schapenkaas door. Man, man, wat was dat lekker! Ik ben ook begonnen om de vriezer wat leger te krijgen. Volgens Willem was het een goed plan om gewoon bij de bovenste lade te beginnen. Laat ik dat nu juist gedaan hebben :-). En zo was er gisteren een halve kip voor Willem en Henk. En vandaag lagen er twee hazenboutjes in de pan. Wat een straf ;-).
Ik oogst nu ook elke 2 tot 3 dagen de rijpe tomaten. Ik heb ze van het ras Tyfrane. Ik kocht de biologische zaden vorig jaar bij Angelo.be. Dit jaar kweekte ik m´n planten uit de zaden van vorig jaar. Vanavond heb ik mijn 14-literpan uit de kelder opgediept om een eerste portie tomaten tot saus te verwerken. Ik doe het altijd op gevoel. Behalve tomaten gaan er altijd uien en knoflook in. Vaak ook courgettes, soms paprika. Vanavond ging er ook een flinke hoeveelheid basilicum in. En ik kruid naar smaak met keltisch zeezout, peper uit de molen en wat Italiaanse kruiden. Alles staat zo een uurtje (of iets langer) te pruttelen. Morgen gaat de hele massa door de passevite (roerzeef). Daarna gaat het terug in de pan op de kookplaat om in te koken tot de juiste sausdikte. Het helpt daarbij om wat tomatenpuree toe te voegen. Als de saus klaar is, gaat die in weckpotten en weck ik het 30 minuten op 100 graden.
Nou ja, dit zijn dan een beetje de belangrijkste moestuin/oogst-werkzaamheden. Maar natuurlijk moest het werk in de webshop ook weer opgepakt worden. Gisteren kwam Maria een halve dag werken en konden we vast een mooi begin maken. Er gingen flink wat pakketten op de post en er werden ook weer bestellingen bij leveranciers geplaatst.
Op dinsdag werkt Maria hier altijd de hele dag. Julian is dan een dag naar Boer & Zus, de allerleukste opvang, die je kunt bedenken. We kunnen dan even flink doorwerken en ook wat dingen doen, waar we echt onze aandacht bij moeten hebben. En ja, we hebben écht veel gedaan vandaag. Fijn!
Om in m´n ritme te komen, heb ik sinds gisteren ook weer het wandelen opgepakt. Elke dag m´n rondje van zo´n dikke 6 kilometer. Gisterenochtend ging ik lopen, zodra Henk om 6.00 uur naar z´n werk vertrokken was. Het was nog donker (bleh, de zomer is al echt een eind voorbij) en mistig en koud. Ik liep aanvankelijk op blote voeten in m´n crocs, zoals ik dat de hele zomer deed. Maar ik vond dat toch echt te koud. Dus liep ik terug om m´n wandelschoenen en dikke sokken aan te trekken.
Het was wel een prachtige ochtend!
Vanmorgen was het minder koud. Er was ook geen mist.
Het is zó fijn, om in de stille ochtend te wandelen! Het is natuurlijk wel een beetje vals spelen met die mooie nazomerochtenden. Ik ben benieuwd hoe ik het ga vinden als het gaat regenen en waaien en écht koud is. Wellicht houd ik dan een winterstop, hoor. Het moet wel leuk blijven :-). En nu maar weer de oogjes dicht. Welterusten.
