We hadden vanmorgen een extra gezellig ontbijt voor onze tent, nu Maria met Julian en Esther ook bij ons op de camping zijn. Terwijl we zaten te smikkelen, bedachten we, wat we deze dag zouden gaan doen.
We hadden een uitdaging, want het zou vanmorgen nog redelijk weer zijn, maar voor vanmiddag werd er heel veel regen voorspeld.
We besloten om vanmorgen naar Bourtange te gaan (buiten) en vanmiddag naar een kringloop (binnen). En zo reden we na de vaat naar het vestingstadje Bourtange. Willem en ik waren daar twee jaar geleden ook al eens geweest, maar voor Maria en de kinderen was het nieuw.
Bij de informatiebalie bij het parkeerterrein kochten we tickets en even later liepen we op het oude stadje af. Maar niet voordat Julian van opa Willem zo´n munt mocht draaien. Wat stond dat joch te glunderen. Hij wilde de munt steeds in zijn handen houden. Pas heel veel later was hij zover, dat de munt in zijn jaszak mocht :-).
We wandelden door het poortgebouw het stadje binnen. Eerst naar de molen. Daar moest Willem even samen met Juul naar boven klimmen natuurlijk!
Na deze windmolen kwamen we langs een ander soort molen: een rosmolen. We legden Julian uit, hoe dat vroeger in z´n werk ging. Het verhaal ging een beetje over zijn hoofd heen. Er was iets nog veel leukers te zien: zwaluwnesten, waarin jonge zwaluwen zaten, die elke paar minuten gevoerd werden. Hoe prachtig!
We liepen door naar het kerkje. Het is de eerst gebouwde protestantse kerk van Groningen. In de kerk lagen ansichtkaarten van Bourtange. Ik kocht er nog één en ging hem aan een tafel even zitten schrijven. Intussen keken de anderen rond. We deden het allemaal op het gemakje.
Wat later slenterden we in de richting van het dorpsplein. Ik liep te neuzen bij een rek vol jacks in de sale. Henk moest nog een nieuw jack. En Willem eigenlijk ook. Willem kreeg ik niet zover. Maar met Henk heb ik uitgebreid staan videobellen en ja hoor, die wilde uiteindelijk ´die zwarte´ wel. Top!
We liepen naar binnen, waar behalve kleding ook nog allelei andere producten verkocht werden. Er was allerlei oud-hollands snoep en Julian en Esther mochten van Maria iets uitkiezen. Ik zag nog een leuk kadootje om mee naar huis te nemen en helemaal blij en tevreden liepen we weer naar buiten.
We zakten even neer op een bankje om uit te rusten
en gingen daarna de synagoge binnen. We keken er rond en namen ook de tijd om een film te bekijken waarop van alles en nog wat uitgelegd werd. We zagen het hele ritueel van het tevoorschijn halen van de torarol uit de heilige ark. En ook, hoe die perkamenten rol in elkaar zit. We hoorden hoe de rol 600.000 handgeschreven letters bevat. Precies zoveel letters als er Israëlieten uit Egypte trokken. Er mag geen letter (half) ontbreken. We leerden alles over het rituele bad (mikwe), waar we juist ook langs gelopen waren. Hoe daar tenminste 500 liter levend water in moet zitten en dat het daarnaast aangevuld mag worden met (warm) kraanwater.
Verderop lazen we bij een vitrine hoe er slechts twee joodse mensen uit Bourtange WOII hebben overleefd.
Het was allemaal interessant en indrukwekkend.
Via het kapiteinshuis liepen we weer naar buiten.
We merkten aan de kinderen dat zo langzamerhand de koek op was. Natuurlijk was er nog heel veel meer te zien. Maar het was goed zo. We liepen met een paar omweggetjes weer naar de brug waarover we eerder het stadje ingelopen waren. Wat hadden we een mooie ochtend gehad!
Nu óp naar de kringloopwinkel. Julian liep zich er al enorm op te verheugen. Op de speelgoedhoek wel te verstaan :-). We gingen weer naar de kringloopwinkel in Stadskanaal, waar we vorige week ook geweest waren. En ja hoor, we waren nog geen vijf minuten binnen, of Julian zat al in de speelgoedhoek en keek eens, of daar iets van zijn gading bij was :-).
Maria, Willem en ik snuffelden elk op eigen tempo rond. Alledrie volgens onze eigen interesses. Uiteindelijk kwam Willem me uit de boekenhoek plukken, om te zeggen, dat de rest intussen in het restaurantje neergestreken was. We kozen allemaal iets te eten en te drinken en zaten erg te genieten.
We liepen nog één klein rondje en gingen daarna naar de kassa. Intussen viel de voorspelde regen met bakken uit de hemel. We waren zo langzamerhand wel benieuwd, hoe we de tenten zouden aantreffen.
Nou, om te beginnen was de camping veranderd in een slalom met diepe modderplassen. Het veld was drassig. En onze tent...oeps! Een grote ´zak´ met water op de voorluifel was zo zwaar geworden, dat de stokken scheef getrokken waren. Eén haring was losgeschoten uit de doorweekte grond. Nou, werk aan de winkel!
Willem is gaan hozen.
Ik zette een kan koffie en een kan hete thee en we verplaatsten de stoelen naar de tent van Maria.
Die tent bleef gelukkig (nagenoeg) droog, ondanks de extreme regenval. Het onweerde ook flink. Ach ja, regen is zegen, citeerde ik in de familie-app. ¨Wij worden dus rijk gezegend!¨ ¨Ja,¨ bevestigde Willem, ¨al die gebeden om regen worden hier nu verhoord!¨
We kregen even later een bemoedigend bericht uit Amersfoort: ¨Hier schijnt de zon alweer!¨ Nou, bij ons duurde dat nog wel even. Maar daarna ....
stond er een schitterende regenboog boven de camping! Ik besloot om dan nu toch maar te gaan koken. Als het zo hard was blijven regenen, hadden we onze toevlucht maar tot de brasserie op de camping genomen. Maar die hielden we nu voor het ijsje in de avond. De laatste avond alweer! Raar idee, dat we morgen weer thuis aan tafel zitten, als alles goed gaat. Ik ben het hier eigenlijk nog helemaal niet zat! Maar de plicht roept zachtjesaan weer. Willem kreeg al telefoontjes van zijn werk. En ik kreeg ook al telefoontjes/appjes/mailtjes over van alles en nog wat. Maar okay. We zijn lekker uitgerust, hebben leuke dingen gedaan, tijd voor samen gehad, tijd met kinderen/kleinkinderen gehad. Intussen heeft Maaike op ons huis, onze tuin en de dieren gepast. Is Hans vanavond kachelhout wezen brengen. De zegeningen zijn niet te tellen.
Nog één keer heerlijk buiten slapen. En dan is het uit met de pret!
