maandag 17 augustus 2026

Zomervakantie 2026 - En weer verder :-)

Het was echt apart, een tussenstop in onze vakantie! Toen ik zaterdag opstond, voelde het toch eerder als een gewone zaterdag, dan als een vakantiedag. Mijn wekker stond ook al niet in vakantie-stand: ik stond om 5 uur op, omdat ik van alles te doen had.

Er was natuurlijk was, maar daarnaast was daar ook de tuin met oogst, die verwerkt moest worden. En dus stortte ik me op augurken, tomaten, sperziebonen ...

Er stonden twee grote schalen augurken in de koelkast. Maaike had die elke dag trouw geplukt en in een schaal water in de koelkast gezet. Zo blijven ze heerlijk knapperig en kun je de oogst van bijvoorbeeld een hele week in één keer verwerken. De augurken gaan bij mij op zoetzuur. Er waren augurken van het formaat zure bom, middelgrote augurken die ik in vieren deelde en augurken van een normaal formaat, die heel in de pot gingen. Het leverde 8 potten op. Intussen zit ik aan 24 potten aan voorraad en de planten zijn nog niet ´op´. Super leuk en super lekker. Daar hopen we het hele jaar van te snoepen.

Er hing een paar kilo rijpe tomaten aan de planten. Deze heb ik in stukken gesneden en samen met stukken courget in de vriezer gedaan. Als ik nog meer heb, kan ik daar in één keer een x-aantal liters tomatensaus mee maken. Dat kan nog wel even wachten.


Verder hingen er heel veel rijpe cherry-tomaten aan de planten. Veel rode en ook wat gele. Die heb ik allemaal geplukt, gewassen, gehalveerd, besprenkeld met wat keltisch zeezout en oregano en daarna in mijn voedseldroger gedaan.



Na het drogen gingen de tomaatjes stevig aangedrukt in potjes en werden de potjes afgevuld met zonnebloemolie. De potjes zijn nog een half uur in de oven gegaan op 90 graden. Op deze manier kun je je zelf gedroogde tomaatjes zo´n 8 tot 9 maanden goed houden. Heerlijk voor in salades, pasta en nog veel meer. Deze manier van kleine tomaatjes bewaren heb ik van Ini´s Moestuin (youtube). Ini woont in Zuid-Frankrijk en zij doet dit zo al jaren.


Dan hingen er nog heel veel sperziebonen, die nodig geplukt moesten worden. Als je ze te lang laat hangen, worden ze melig. Dus werden ze geplukt, gewassen, getopt en 5 minuten gekookt. Daarna gingen ze in de koelkast en vanmorgen vroeg heb ik ze in schoon water met zout en een theelepeltje azijn geweckt en halve-literpotten. Dit is een methode van weckenonline.eu en ik doe het zo ook alweer jaren. Ik heb op deze manier nooit misluckte bonen-weck.

De tuin was natuurlijk flink droog. Dat heb je met zulke hoge temperaturen en zonder regen (al had Maaike halverwege de week een keer goed gesproeid). Ik heb dus flink gegoten en gelukkig, gelukkig, gelukkig is er nu eindelijk regen. Daar kan geen gieten tegenop!!

Al met al was ik lekker bezig, maar het was prettig werk. Toch voelde het allemaal een beetje druk in mijn hoofd en dus heb ik in de familie-app gezet, dat we een keer geen cafetaria hielden op de zaterdagmiddag. Dat voelde best raar. Maar het is leuker, als ik deze week in alle rust iedereen weer kan zien en alle vakantieverhalen kan aanhoren.

Willem zou zwager Hans en zijn relax-fauteuil naar Elspeet brengen. Aanvankelijk zou hij pas om 14.00 uur gaan rijden. Maar we kregen een seintje, dat het eerder kon. Toen heb ik bedacht om de boel toch maar een beetje de boel te laten en gezellig mee te rijden. Het is een rit van zo´n 5 kwartier en het is dan toch gezelliger om het met elkaar te doen. 

Zo gezegd, zo gedaan. We reden over de drukke wegen naar Elspeet en kwamen veilig aan. We zetten eerst de stoel op z´n plaats en bewonderden het fijne (aangepaste) huisje, waar mijn zus deze week met haar gezin in zit. Zus haastte zich om een lekker bakkie koffie te zetten en even later zaten we gezellig onder het afdak aan de koffie met appel-rabarbertaart. De twee Henken kwamen ook juist aan. Die waren samen een dag de hort op geweest. We deden een spelletje. En nog een spelletje. En nog een bakkie. Maar toen was het mooi geweest. We gingen op terugreis. Dag lieve familie, fijne week!

We hadden een vreemd-rustige zondag. Met z´n tweetjes, zoals we veertig jaar geleden ook begonnen zijn :-). 

Vanmorgen ben ik toch ook weer om 5 uur opgestaan, om de laatste werkjes af te maken en alles weer glad te trekken. Ook deze week is Maaike met haar gezin weer een paar dagen in ons huis. We wilden graag om 8.00 uur weer naar Groningen vertrekken. Dat werd 8.30, maar is natuurlijk ook niet erg. 

We hadden nog niet ontbeten, maar de laatste twee repen notenkoek meegenomen, die Maaike gebakken had. Bij een benzinestation lieten we onze bekers vullen met cappucino en zo zaten we aan een laat en vakantie-achtig ontbijt in de bus :-).

Op de camping is het stilletjes geworden ten opzichte van vorige week. Minstens de helft van de gasten is verdwenen. Hier in het Noorden zijn dan ook de scholen alweer begonnen. We waren benieuwd hoe we de tent zouden aantreffen, want we hadden gezien, dat het hier flink geregend had. Nou, de tent stond nog keurig en gelukkig was er nergens een lek. Behalve dan, dat de zonneluifel een beetje lekt, maar die hadden we naar beneden gedaan.

We hebben een heerlijk luie middag gehad, met alleen maar een klein ritje in de omgeving. Om half vijf vielen zowaar mijn ogen bijna dicht en ben ik heerlijk even in de slaapzak gekropen. En even later kroop ook Willem in de slaapzak. Mijn slaap werkte aanstekelijk :-). Lekker hoor, als je zo vroeg uit de veren was, een lange rit maakte én in de buitenlucht bivakkeert!

Op mijn gemakje heb ik een feestmaal gekookt. En nu ga ik genieten van een beetje lezen, een beetje handwerken, een spelletje wordfeud. Dit is wel echt uitrusten 2.0 hoor!