Vandaag waren Willem en ik de hele dag samen. En we hebben er maar een soort ´bejaardendagje´ van gemaakt :-). Alles op het gemakje!
Om een uur of zes werd ik wakker en ik hoorde, zoals voorspeld, zachte regen tikken op het tentdoek. Wat een heerlijk geluid! Het was niet koud, vond ik. Of misschien wen je ook wel aan kou. De eerste nacht van onze vakantie vond ik elke centimeter buiten de slaapzak koud! Maar dat was alleen die eerste nacht maar.
Het was muisstil op de camping en Willem sliep nog. Dus bleef ik in mijn holletje en soesde nog weer een poosje verder. Pas heel veel later zaten we gezellig aan het ontbijt. Er lag nog brood van vorige week in de tent en met gebakken ei erop was dat heerlijk. Er lag ook nog een stuk suikerbrood. Mmmm! Verrassing! Maar de mieren hadden deze verrassing ook gevonden. Die waren ín de tent en ín de bigshopper gekropen en waren vervolgens in het zakje met het stuk suikerbrood gegaan. Ongelofelijk toch, hoe die kleine diertjes dat weten te vinden! Ik veegde en blies de mieren van het brood. Vervolgens sneed ik de buitenkanten eraf. De binnenkant hebben Willem en ik heerlijk opgesmikkeld. Daar was werkelijk niets mis mee. En trouwens, je moet niet te moeilijk doen, hoor, als je kampeert.
We hadden vorige week al bedacht, dat we op deze dinsdag weer naar de markt in Groningen zouden gaan om dat heerlijke zuurdesembrood te kopen. Willem had ook zin om nog weer de Martinitoren op en af te gaan, om zo nog aan een gezond portie beweging te komen. Best hoor.
In Groningen hadden we een probleem. We reden langs drie parkeergarages, maar die waren allemaal te laag voor onze bus. Toen parkeerden we uiteindelijk op een parkeerterreintje, maar daar mochten we maximaal twee uur staan. We vonden daar ook echt het allerlaatste plaatsje en dat was zó krap, dat er niemand meer in de werkbus naast ons kon instappen. Daarom zette Willem onze bus voor een deel buiten het vak. Zo kon hij gemakkelijk uitstappen en de chauffeur van de bus naast ons gemakkelijk instappen. Onze bus stond in het buitenste vak van het pleintje en we stonden zo niemand in de weg. Houden zo dan maar.
Eén probleem(pje): twee uur was tekort om én naar de markt te gaan én de Martinitoren op en af te gaan. Of we zouden alles in marstempo moeten doen. Dat waren we zéker niet van plan. Dus skipten we de toren en gingen op ons gemakje over de markt, nog een stukje door de stad en even naar de AH voor een paar boodschapjes. Al met al hadden we nog wel behoorlijk gelopen, want Willem liep te zoeken naar het hostel, waar hij 10 jaar geleden met Jan had overnacht, toen ze begonnen waren met het lopen van het Pieterpad. Dat hostel kon hij trouwens niet meer terugvinden, al vonden we later na enig speurwerk nog wel de bevestingsmail in de mailbox en konden we online zien, dat het hostel er nog steeds is.
 |
| Het allerlekkerste, voedzame bio-brood |
Keurig op tijd kwamen we weer bij onze bus terug. Het was intussen kwart voor 2. We reden op ons gemakje en deels via binnenwegen naar de camping terug. Onderweg at ik vast een kapje van het brood. Willem wilde wachten tot we op de camping waren, want hij wilde er graag roomboter op. Haha. Maar hij kreeg het hoor. En ook een lekker bakkie koffie erbij.
Ik pakte de oude Seasons er eens bij, die ik vorige week in een kringloop had gekocht. Het waren echt heel oude exemplaren. Nog uit de guldentijd!
