Yvonne schreef:
ik heb geen goed gevoel bij steeds meer adverteerders op deze blog, zeker als de naam TWEE keer in stukje genoemd moet worden...
Tineke schreef:
Net als Yvonne stoort het mij een beetje dat adverteerders zo nadrukkelijk worden aangeprezen. Waar is de Teunie van een jaar geleden?
Groet,
Saskia schreef:
Teunie,
Jammer dat je zo commercieel geworden bent. Overal waar je komt wordt je al ongevraagd verleid tot het doen van aankopen, nu zelfs op jouw blog. Je 'gewone' stukjes zijn erg leuk.
Gr.
Teunie antwoordt:
Nu ik mijn stukje over diabolo's nog eens lees, zie ik, dat het inderdaad wel érg enthousiast is :-). Maar ja, dat bén ik dan ook. Maar twee keer een blauwe link staat inderdaad wel overdone. Ik heb erover nagedacht, hoe ik iets kan doen met jullie reacties. Ik ga voortaan boven de logjes, waarin ik adverteerders aanbeveel, "advertorial" zetten. Mensen die zich aan dit soort logjes storen kunnen die dan overslaan.
Verder: de advertenties blijven. Er komen hier iedere dag zo'n 3000 tot 3500 unieke bezoekers. Die kan ik het onmogelijk allemaal naar de zin maken. Er zijn ook mensen die juist blij zijn, als ik ze wijs op een leverancier voor bijvoorbeeld weckspullen. De adverteerders worden door mij gescreend. Ze moeten bij de lezers van Eenvoudig Leven passen. Advertenties van bijvoorbeeld Vliegvakanties zul je hier niet vinden. Het hoge bezoekersaantal maakt het voor adverteerder zinvol om op mijn blog te adverteren. Ik vind het alleen maar leuk, als deze mensen er succes mee hebben.
Een ander gevolg van de steeds meer uitbreidende 'lezerskring' is: het toenemende aantal vragen en reacties die ik krijg. Een deel staat hier gewoon op het blog en die probeer ik hier ook zoveel mogelijk te beantwoorden. Een ander deel komt bij me binnen per e-mail. Het zijn vaak serieuze vragen en die wil ik dan ook serieus beantwoorden. Zat ik tot voor kort een paar keer per week een half uurtje achter m'n laptop om m'n blog bij te werken, nu komt het regelmatig voor, dat ik 's avonds een uur bezig ben om alle reacties te beantwoorden. Dat geeft niets. Ik doe het ook graag. Ik merk, dat ik er mensen mee help. Maar daarom is het voor mij nog wel leuk, als er wat advertentie-inkomsten uit m'n blog tegenover staan.
Ik hoop niet, dat de reacties uit jaloezie voortkomen. Je hoeft écht niet jaloers op mij te zijn. Stop met jezelf aan ongevraagde recklame te ergeren. Reclame is inderdaad overal. Als je je eraan ergert, kan je het best in een hut op de hei gaan zitten, zónder krant, zónder abonnement op welk tijdschrift dan ook, zónder radio, zónder televisie, zónder computer en mét een nee-nee-sticker op je deur. Ook moet je dan geen stap meer buiten de deur doen, want dan loop je de kans tegen abri's enzovoort op te lopen. Je hebt zo de meeste kans om geen ongevraagde reclame tegen te komen, maar zelfs dan is het niet helemaal uit te sluiten. Eenvoudiger is het, als je gewoon overal meepikt wat je boeit, en de rest te negeren. Een gevleugeld gezegde hier in huis is: Je kunt overál wel een punt van maken.
maandag 7 december 2009
zaterdag 5 december 2009
Diabolo!
Zoals ik al eerder schreef, heeft Leendert een diabolo gekocht via internet. Hij kocht hem bij .
Hoewel ik er niet vóór ben, om maar meteen met iedere rage mee te doen, ben ik daar voor deze keer van afgeweken. Ik vind het zó leuk, die revival van zo'n oud stuk speelgoed als de diabolo! Ik zou zeggen: kom nu allemaal maar eens achter die computer vandaan en ga lekker diaboloën (wat een woord).
Ik hoorde, dat de diabolo echt een landelijke rage is. Hier in mijn omgeving zijn ze al een hele week overal uitverkocht. En de winkeliers weten niet wanneer ze nieuwe voorraad krijgen. Dat was voor ons de reden om eens op internet te gaan zoeken. Wij zijn bij uitgekomen. Ze hebben een prachtig assortiment en een super snelle levertijd. Vóór 4 uur besteld, betekent dat je je bestelling de volgende dag in huis hebt.
En zal ik nu nog eens een originele tip geven? Als je niet weet, wat je oma kado moet doen, geef haar dan een diabolo. Willem z'n moeder heeft er inmiddels ook één en vindt het heel leuk, om dat oude spel weer te doen. Het zorgt meteen voor een portie broodnodige beweging. Omdat de diabolo iets is, wat helemaal bij Eenvoudig Leven past, beveel ik onze nieuwe adverteerder van harte aan!
Hoewel ik er niet vóór ben, om maar meteen met iedere rage mee te doen, ben ik daar voor deze keer van afgeweken. Ik vind het zó leuk, die revival van zo'n oud stuk speelgoed als de diabolo! Ik zou zeggen: kom nu allemaal maar eens achter die computer vandaan en ga lekker diaboloën (wat een woord).
Ik hoorde, dat de diabolo echt een landelijke rage is. Hier in mijn omgeving zijn ze al een hele week overal uitverkocht. En de winkeliers weten niet wanneer ze nieuwe voorraad krijgen. Dat was voor ons de reden om eens op internet te gaan zoeken. Wij zijn bij uitgekomen. Ze hebben een prachtig assortiment en een super snelle levertijd. Vóór 4 uur besteld, betekent dat je je bestelling de volgende dag in huis hebt.
En zal ik nu nog eens een originele tip geven? Als je niet weet, wat je oma kado moet doen, geef haar dan een diabolo. Willem z'n moeder heeft er inmiddels ook één en vindt het heel leuk, om dat oude spel weer te doen. Het zorgt meteen voor een portie broodnodige beweging. Omdat de diabolo iets is, wat helemaal bij Eenvoudig Leven past, beveel ik onze nieuwe adverteerder van harte aan!
donderdag 3 december 2009
8 en 21
Deze weken vierden wij de laatste verjaardagen van het jaar in ons gezin. Maandag was Maria jarig, die 8 werd. Dinsdag was het de verjaardag van Wim en vandaag die van Geertje. Zij werden 21. Heel bijzonder om naar hen toe te gaan in hun eigen huisje. Alles nog zo spiksplinternieuw en zo vol beloften. Het deed me denken aan de tijd, dat we zélf pas getrouwd waren. En dat was gisteren al weer 23 jaar geleden ;-).
Maria's verjaardag was een ander verhaal. Daar zat natuurlijk het nodige werk voor me aan vast. Maar ik heb het met plezier en liefde gedaan.
Maandagmorgen ging ik vroeg op, om de traktaties klaar te maken voor school. Ik had vlindertjes uitgestoken uit worst, kaas en komkommer en die aan een coctailprikkertje gestoken. Het zag er heel gezellig uit. Maria mocht haar zondagse jurk aan en zag eruit als een stralend prinsesje.
Ze was ook heel blij met het kado, wat we voor haar uitgekozen hadden: het boshuis van Playmobil. Dat was pas een dagaanbieding bij Intertoys. Het is erg leuk speelgoed. Je zou er zélf nog mee gaan zitten spelen ;-).
's Middags na schooltijd kwam er familie-visite: twee oma's, één opa, één tante met neefje, één tante met drie nichtjes én mijn trouwe vriendin, die hier ook 'tante' genoemd wordt. En Maria werd verwend met allemaal leuke kado's. Ze kan voorlopig vooruit: kleurspullen,kralen, nog méér playmobil, een diabolo. Diabolo's zijn hier een rage. Ze zijn overal uitverkocht. Leendert heeft een wedstrijd-diabolo gekocht via internet. Duur, maar wel erg leuk. Hij kan er al zoveel mee. Toch heel wat leuker dan al dat voorgekauwde computerspul, vind ik.
Vandaag was het feest voor Maria's vriendje en vriendinnetjes. Ja heus, er kwam één jongetje mee, tussen de meisjes. Maria is hevig verliefd :-). Ik heb er weer een doe-feestje van gemaakt. De kinderen hebben bruisballen (voor in bad) gemaakt. Ze vonden het heel leuk om te doen. Het rook zo lekker naar bloemetjes. Ze mochten wegen en roeren en balletjes vormen en rolden alle balletjes door de glitters. Het werden prachtige ballen! Verder hebben ze gewoon fijn gespeeld, terwijl ik pannenkoeken bakte. Het was weer reuze-gezellig.
Nu dan even een verjaardagspauze. Dat komt mooi uit. Drukte genoeg voor Sint en Kerst. Ook al doe je alles nóg zo eenvoudig ;-). Ik heb dit jaar niet veel zelfgemaakts voor pakjesavond (zoals vorig jaar). Daarvoor heb ik te weinig tijd gehad. Maar goed, de overal-en-nergens vandaan gesprokkelde verrassingen zullen evengoed wel in de smaak vallen, denk ik.
Maria's verjaardag was een ander verhaal. Daar zat natuurlijk het nodige werk voor me aan vast. Maar ik heb het met plezier en liefde gedaan.
Maandagmorgen ging ik vroeg op, om de traktaties klaar te maken voor school. Ik had vlindertjes uitgestoken uit worst, kaas en komkommer en die aan een coctailprikkertje gestoken. Het zag er heel gezellig uit. Maria mocht haar zondagse jurk aan en zag eruit als een stralend prinsesje.
Ze was ook heel blij met het kado, wat we voor haar uitgekozen hadden: het boshuis van Playmobil. Dat was pas een dagaanbieding bij Intertoys. Het is erg leuk speelgoed. Je zou er zélf nog mee gaan zitten spelen ;-).
's Middags na schooltijd kwam er familie-visite: twee oma's, één opa, één tante met neefje, één tante met drie nichtjes én mijn trouwe vriendin, die hier ook 'tante' genoemd wordt. En Maria werd verwend met allemaal leuke kado's. Ze kan voorlopig vooruit: kleurspullen,kralen, nog méér playmobil, een diabolo. Diabolo's zijn hier een rage. Ze zijn overal uitverkocht. Leendert heeft een wedstrijd-diabolo gekocht via internet. Duur, maar wel erg leuk. Hij kan er al zoveel mee. Toch heel wat leuker dan al dat voorgekauwde computerspul, vind ik.
Vandaag was het feest voor Maria's vriendje en vriendinnetjes. Ja heus, er kwam één jongetje mee, tussen de meisjes. Maria is hevig verliefd :-). Ik heb er weer een doe-feestje van gemaakt. De kinderen hebben bruisballen (voor in bad) gemaakt. Ze vonden het heel leuk om te doen. Het rook zo lekker naar bloemetjes. Ze mochten wegen en roeren en balletjes vormen en rolden alle balletjes door de glitters. Het werden prachtige ballen! Verder hebben ze gewoon fijn gespeeld, terwijl ik pannenkoeken bakte. Het was weer reuze-gezellig.
Nu dan even een verjaardagspauze. Dat komt mooi uit. Drukte genoeg voor Sint en Kerst. Ook al doe je alles nóg zo eenvoudig ;-). Ik heb dit jaar niet veel zelfgemaakts voor pakjesavond (zoals vorig jaar). Daarvoor heb ik te weinig tijd gehad. Maar goed, de overal-en-nergens vandaan gesprokkelde verrassingen zullen evengoed wel in de smaak vallen, denk ik.
zaterdag 28 november 2009
Jan in de hoofdrol
Last but not least vierden we vandaag Jan z'n feestje. Het is zó leuk, om te ontdekken, dat ieder feestje zo z'n eigen sfeer heeft. Jan is zes jaar geworden (in de zomervakantie) en de kinderen die kwamen waren volgens mij ook allemaal zes. Leuke leeftijd. Allemaal nog een beetje bleu natuurlijk, maar toch ook echt al van die persoonlijkheden.
Rond half 11 druppelden de kinderen één voor één binnen. Toen iedereen er was hebben we eerst gezellig koffie gedronken. Willem had lekkere koeken gekocht, met snoepjes erop. Die gingen er bést in.
Na de koffie hadden we het traditionele kadootjes verstoppen. Grappig, dat dat inmiddels zo'n echte verjaardagsfeest-traditie geworden is, hier. Altijd weer vindt het feestvarken dat heel leuk.
Na het uitpakken van de kadootjes vertelde ik de kinderen, dat ik ze nu hard aan het werk ging zetten. Ik zag ze al een beetje verbaasd kijken: hè, moeten we nu gaan werken? Ja, vertelde ik, jullie gaan appelmoes maken. Dat vonden ze interessant. Er kwamen meteen verhalen. De één had het ooit al eens gedaan, maar wist niet meer hoe. Bij de ander thuis was er bij iedere maaltijd appelmoes. Enzovoorts.
De kinderen gingen aan tafel zitten en kregen allemaal twee appels om te schillen. Bij de één ging dat vlotter en gemakkelijker dan bij de ander. Maar met wat hulp kreeg toch iedereen het goed voor elkaar. Inmiddels had ik zelf ook héél wat appels geschild. Want anders zouden de potjes, die klaarstonden, nooit vol komen ;-).
Na het schillen en het in stukjes snijden van de appels, werd het koken verder aan mij overgelaten. Ik had gedacht, dat ze misschien om beurten wilden roeren, of de staafmixer bedienen. Maar de aandacht van de kinderen was inmiddels helemaal gericht op het speelgoed wat ik klaargezet had. Ze gingen heerlijk spelen. De één met poppen (het enige meisje wat erbij was), de ander met de autootjes, of met de lego. Er werd aan tafel prachtig gekleurd. Het was super gezellig. Intussen maakte ik de appelmoes en vulde de potjes, die ze mee naar huis zouden nemen.
De morgen vloog om. Snel ging ik aan het poffertjes bakken. Ik had het beslag al klaarstaan. Aan het begin van het feestje, had ik gevraagd, of iedereen poffertjes lustte. Eén kind lustte het niet. Daarom besloot ik om behalve poffertjes ook wafels te bakken. Dat doen we altijd gewoon aan tafel. Steeds als er één gebakken is, mag iemand z'n bordje bijhouden. En zo gebeurde het ook. Toen de poffertjes gebakken waren en Willem de tafel gedekt had, gingen we aan tafel en we smulden en bakten nét zo lang, tot iedereen z'n buikje vol had.
Het was inmiddels kwart voor twee en het werd tijd om naar huis te gaan. Twee kinderen werden opgehaald. De rest ging Willem thuis brengen.
Toen hij terug kwam waren we allebei een beetje gaar. Drie feestjes in 8 dagen tijd! De stofzuiger heeft overuren gedraaid :-)
Afijn, inmiddels is het stof weer gezakt. We gaan fijn uitrusten en ons opmaken voor het volgende feest. D.V. maandag is Maria jarig. Ons kleinste meisje wordt dan 8 jaar.
vrijdag 27 november 2009
Lopend buffet
Vandaag was het de beurt van Koos om z'n verjaardagsfeestje met z'n vriendjes te vieren. Ik heb best even moeten nadenken, hoe ik dat feestje het best kon invullen. Koos heeft PDD-NOS. Hij is erg druk. En van alle dingen die anders zijn dan gewoon wordt hij alleen nog maar drukker. Dat is niet leuk voor zijn omgeving, maar ook vooral helemaal niet leuk voor hemzelf. Drukke spelletjes vallen af, spannende spelletjes (met wedstrijdelement) zijn niet echt geschikt, iets maken/knutselen/bakken valt af (vanwege te korte concentratie). Dan wordt het lastig iets leuks en feestelijks te bedenken.
Uiteindelijk besloot ik om het feest te laten beginnen met een lopend buffet. Ik heb de vriendjes vlak voor het eten laten komen (om half 6). Koos had zélf van half 5 tot half 6 zwemles en heeft daardoor geen last gehad van ongedurig en ongeduldig wachten.
Toen hij thuiskwam uit zwemles waren zijn vriendjes juist gearriveerd. Ze vonden het best gewichtig, zo'n lopend buffet. Ik had de grote tafel tegen de muur geschoven en daar allerlei lekkers op gezet: 2 soorten soep, toast, kruidenboter, semolinameelbroodjes, gekookte halve eieren, frikandellenbroodjes, kroketten, aardappelsalade, en rozijnenbrood. (voor de liefhebbers: de recepten volgen hieronder). Ook waren er 4 soorten frisdrank. De kinderen mochten langs lopen met hun bordjes en kiezen wat ze lekker vonden. We aten in de voorkamer bij de salontafel, met het bord op schoot. Het viel allemaal goed in de smaak. Ik ga dit vast vaker doen. Het was behoorlijk wat werk, om alles klaar te maken (een hele middag), maar op het moment van het buffet was het erg ontspannen en gezellig genieten.
Na het eten was het tijd voor de kadootjes. Dat was voor Koos toch eigenlijk wel het hoogtepunt. Alle kadootjes werden verstopt en Koos mocht gaan zoeken. Na veel geroep van 'koud', 'lauw', 'heet' enzovoort werden één voor één alle kadootjes gevonden en uitgepakt. Hij is heerlijk verwend!
Ik wilde nu wat spelletjes doen. Maar dat was voor Koos teveel. Ineens was alles anders dan hij bedacht had. Hij wilde precies dezelfde spelletjes doen als op Maaikes verjaardag en bovendien mochten zijn brusjes niet meedoen van hem. Maar we deden een ánder spel én de brussen mochten meedoen. Dat draaide dus op huilen en mopperen uit.
Snel over tot het volgende programmapunt: een natuurfilm kijken. Willem had een film van een safaritocht op zijn laptop staan. Die hebben we met de beamer groot op de muur bekeken. Het was heel mooi en de kinderen werden er helemaal rustig van. Tijdens het kijken heb ik limonade en chocolade zoenen uitgedeeld. De film was precies mooi van lengte: een klein uurtje.
Het was inmiddels half 9. We hadden nog een half uur de tijd, voordat de kinderen naar huis zouden gaan. We hebben de spelletjes maar in de herhaling gedaan. Gelukkig ging het nu wel goed. Willem bracht Maria, Jan en Henk naar bed en Koos ging met zijn vriendjes aan het dobbelen voor een zes. Wie zes gooide moest snel naar de tafel rennen, een muts opzetten en een sjaal om doen en daarna met mes en vork ontbijtkoek eten. Al snel was het bord met ontbijtkoek leeg. We hebben het spel nog even voortgezet met kaasknabbels, die met een lepel gegeten moesten worden. Toen was het toch echt dik over negenen. Nog snel een glas limonade en daarna, hup, de auto in om thuisgebracht te worden.
Koos vond, dat zijn feestje erg snel was voorbij gegaan. Een goed teken! Het is echt geslaagd.
D.V. morgen nog Jan z'n feestje en dan zijn we helemaal 'bij':-).
Tomaten-groentensoep (naar een recept van het weblog van Logisch:
Breng 2 deciliter water aan de kook en doe daar 1 fijngesneden ui, 1 laurierblaadje, 1 theelepel gedroogde tijm en 1 blikje tomatenpuree in. Laat het 5 minuten koken.
Roerbak intussen 400 gram soepgroenten in een scheutje olie gedurende een paar minuten. Voeg er anderhalve liter (groenten)bouillon aan toe. Doe er een handje vermicelli (of macaroni, of gebroken spaghetti o.i.d.) bij. Giet er ook het tomaten/ui-mengsel bij. Laat het nog een minuut of 5 goed doorwarmen. Maak het af met verse peper uit de molen.
Ik heb deze soep ook weleens gemaakt met een blikje maïs erdoor. Mooi en lekker!
Uiensoep:
Verhit een kluitje margarine en bak hierin 1 kilo grof gesnipperde uien, 50 gram in reepjes geknipte ontbijtspek en 1 teen knoflook. Voeg er 2 blikjes tomatenpuree aan toe en laat die even meebakken. Voeg 2 liter runderbouillon toe. Doe er een 1/2 blaadje laurier, 1 kruidnagel, wat tijm/marjolein/basilicum/oregano bij. Laat de soep een uurtje zachtjes trekken. Maak af met verse peper uit de molen.
Aardappelsalade naar een recept van het weblog van Lege Zakken:
Kook 1 kilo aardappelen en snijdt die in blokjes. Bak intussen 250 gram dobbelsteentjes vetspek zachtjes uit. Snijdt een flinke (zure) appel in blokjes. Snipper een uitje en enkele augurken heel fijn. Meng de aardappelblokjes met de appel, de uitgebakken spekjes, de ui en de augurken. Maak een sausje van een dot mayonaise, een flinke scheut yoghurt, wat spekvet en een lik mosterd. Meng dit door de salade.
Deze salade maak ik ook weleens voor op brood.
De semolinameelbroodjes had ik gemaakt naar een recept van Semolinabrood (1) van www.uitdekeukenvanarden.blogspot.com. Ik had er alleen kadetjes van gemaakt in plaats van een groot brood.
De rozijnenbol maakte ik met Rozijnenbroodmix van Albert Heijn, die ik van de week gekregen had. Het was super lekker. Een aanrader, deze mix!
De frikandellenbroodjes waren plakjes bladerdeeg met daarin een frikandel en een klodder currysaus. Eén deel van de plakjes deeg had ik ingesneden, zoals je bij appelstrudel doet. Bakken: 25 minuten op 200 graden in de heteluchtoven.
Ook de toast en de kruidenboter kwamen uit eigen keuken.
Uiteindelijk besloot ik om het feest te laten beginnen met een lopend buffet. Ik heb de vriendjes vlak voor het eten laten komen (om half 6). Koos had zélf van half 5 tot half 6 zwemles en heeft daardoor geen last gehad van ongedurig en ongeduldig wachten.
Toen hij thuiskwam uit zwemles waren zijn vriendjes juist gearriveerd. Ze vonden het best gewichtig, zo'n lopend buffet. Ik had de grote tafel tegen de muur geschoven en daar allerlei lekkers op gezet: 2 soorten soep, toast, kruidenboter, semolinameelbroodjes, gekookte halve eieren, frikandellenbroodjes, kroketten, aardappelsalade, en rozijnenbrood. (voor de liefhebbers: de recepten volgen hieronder). Ook waren er 4 soorten frisdrank. De kinderen mochten langs lopen met hun bordjes en kiezen wat ze lekker vonden. We aten in de voorkamer bij de salontafel, met het bord op schoot. Het viel allemaal goed in de smaak. Ik ga dit vast vaker doen. Het was behoorlijk wat werk, om alles klaar te maken (een hele middag), maar op het moment van het buffet was het erg ontspannen en gezellig genieten.
Na het eten was het tijd voor de kadootjes. Dat was voor Koos toch eigenlijk wel het hoogtepunt. Alle kadootjes werden verstopt en Koos mocht gaan zoeken. Na veel geroep van 'koud', 'lauw', 'heet' enzovoort werden één voor één alle kadootjes gevonden en uitgepakt. Hij is heerlijk verwend!
Ik wilde nu wat spelletjes doen. Maar dat was voor Koos teveel. Ineens was alles anders dan hij bedacht had. Hij wilde precies dezelfde spelletjes doen als op Maaikes verjaardag en bovendien mochten zijn brusjes niet meedoen van hem. Maar we deden een ánder spel én de brussen mochten meedoen. Dat draaide dus op huilen en mopperen uit.
Snel over tot het volgende programmapunt: een natuurfilm kijken. Willem had een film van een safaritocht op zijn laptop staan. Die hebben we met de beamer groot op de muur bekeken. Het was heel mooi en de kinderen werden er helemaal rustig van. Tijdens het kijken heb ik limonade en chocolade zoenen uitgedeeld. De film was precies mooi van lengte: een klein uurtje.
Het was inmiddels half 9. We hadden nog een half uur de tijd, voordat de kinderen naar huis zouden gaan. We hebben de spelletjes maar in de herhaling gedaan. Gelukkig ging het nu wel goed. Willem bracht Maria, Jan en Henk naar bed en Koos ging met zijn vriendjes aan het dobbelen voor een zes. Wie zes gooide moest snel naar de tafel rennen, een muts opzetten en een sjaal om doen en daarna met mes en vork ontbijtkoek eten. Al snel was het bord met ontbijtkoek leeg. We hebben het spel nog even voortgezet met kaasknabbels, die met een lepel gegeten moesten worden. Toen was het toch echt dik over negenen. Nog snel een glas limonade en daarna, hup, de auto in om thuisgebracht te worden.
Koos vond, dat zijn feestje erg snel was voorbij gegaan. Een goed teken! Het is echt geslaagd.
D.V. morgen nog Jan z'n feestje en dan zijn we helemaal 'bij':-).
Tomaten-groentensoep (naar een recept van het weblog van Logisch:
Breng 2 deciliter water aan de kook en doe daar 1 fijngesneden ui, 1 laurierblaadje, 1 theelepel gedroogde tijm en 1 blikje tomatenpuree in. Laat het 5 minuten koken.
Roerbak intussen 400 gram soepgroenten in een scheutje olie gedurende een paar minuten. Voeg er anderhalve liter (groenten)bouillon aan toe. Doe er een handje vermicelli (of macaroni, of gebroken spaghetti o.i.d.) bij. Giet er ook het tomaten/ui-mengsel bij. Laat het nog een minuut of 5 goed doorwarmen. Maak het af met verse peper uit de molen.
Ik heb deze soep ook weleens gemaakt met een blikje maïs erdoor. Mooi en lekker!
Uiensoep:
Verhit een kluitje margarine en bak hierin 1 kilo grof gesnipperde uien, 50 gram in reepjes geknipte ontbijtspek en 1 teen knoflook. Voeg er 2 blikjes tomatenpuree aan toe en laat die even meebakken. Voeg 2 liter runderbouillon toe. Doe er een 1/2 blaadje laurier, 1 kruidnagel, wat tijm/marjolein/basilicum/oregano bij. Laat de soep een uurtje zachtjes trekken. Maak af met verse peper uit de molen.
Aardappelsalade naar een recept van het weblog van Lege Zakken:
Kook 1 kilo aardappelen en snijdt die in blokjes. Bak intussen 250 gram dobbelsteentjes vetspek zachtjes uit. Snijdt een flinke (zure) appel in blokjes. Snipper een uitje en enkele augurken heel fijn. Meng de aardappelblokjes met de appel, de uitgebakken spekjes, de ui en de augurken. Maak een sausje van een dot mayonaise, een flinke scheut yoghurt, wat spekvet en een lik mosterd. Meng dit door de salade.
Deze salade maak ik ook weleens voor op brood.
De semolinameelbroodjes had ik gemaakt naar een recept van Semolinabrood (1) van www.uitdekeukenvanarden.blogspot.com. Ik had er alleen kadetjes van gemaakt in plaats van een groot brood.
De rozijnenbol maakte ik met Rozijnenbroodmix van Albert Heijn, die ik van de week gekregen had. Het was super lekker. Een aanrader, deze mix!
De frikandellenbroodjes waren plakjes bladerdeeg met daarin een frikandel en een klodder currysaus. Eén deel van de plakjes deeg had ik ingesneden, zoals je bij appelstrudel doet. Bakken: 25 minuten op 200 graden in de heteluchtoven.
Ook de toast en de kruidenboter kwamen uit eigen keuken.
dinsdag 24 november 2009
Energie - stand van zaken
Het was mijn streven om dit jaar 10% te besparen op ons electriciteitsverbruik. Het jaar is nog niet helemaal om, maar ik ben vorige week toch maar even aan het rekenen geslagen, om te kijken wat de stand van zaken is.
Zoals de vaste lezers wel weten, noteer ik iedere week (op maandagmorgen) alle meterstanden: gas, electriciteit hoog tarief, electriciteit laag tarief en water. Op deze manier houd ik de vinger goed aan de pols. Door dit al jaren te doen, heb ik leuk vergelijkingsmateriaal voorhanden en ben ik ook te weten gekomen, wat de grote verbruikers zijn.
Het grappige is, dat er toch ieder jaar wel weer wat te besparen blijkt te zijn. Zo heb ik dit jaar aardig geïnvesteerd in LED-verlichting. Ik koop daarvoor dure (maar heel goede) LED-lampen bij onze adverteerder: www.leditlight.nl
Als je op hun website kijkt, kan je zien waarom. De lampen die ze verkopen geven prachtig licht en hebben drie jaar fabrieksgarantie. In vergelijking met vorig jaar heb ik de afgelopen weken steeds 10 kwh electriciteit minder gebruikt dan vorig jaar. Dat is deels te danken aan de LED-lampen.
Een andere besparing is het niet continu gebruiken van de close-in boiler. Normaal gesproken staat zo'n apparaat dag en nacht aan. Maar ik heb eigenlijk alleen maar 's avonds na het eten warm water nodig. Daarom heb ik de boiler standaard uit staan en zet hem pas tijdens het eten koken aan. Na de afwas gaat hij weer uit. Als ik overdag een emmer warm water nodig heb, haal ik die gewoon even boven. Het bevalt me prima.
Tien procent minder verbruiken gaat me echter niet lukken, dit jaar. Dat komt doordat ik van de zomer een tijd uit de roulatie ben geweest en er hier wekenlang gezinshulpen hebben rondgelopen. Dan blijkt er toch heel wat meer energie verbruikt te worden! Ik denk, omdat er steeds halve wassen gedraaid werden, om de wasmanden zoveel mogelijk leeg te houden.
Het geeft niet. Er is toch weer minder verbruikt dan vorig jaar. Ik denk dat ik dit jaar op zo'n 7200 kwh. uitkom. Dat is dan ruim 600 kwh minder dan vorig jaar. Toen zaten we op 7830 kwh. Jammer dat de zonnepanelen niet door gingen, doordat we buiten de subsidiepot vielen.
Er blijft werk aan de winkel!
Zoals de vaste lezers wel weten, noteer ik iedere week (op maandagmorgen) alle meterstanden: gas, electriciteit hoog tarief, electriciteit laag tarief en water. Op deze manier houd ik de vinger goed aan de pols. Door dit al jaren te doen, heb ik leuk vergelijkingsmateriaal voorhanden en ben ik ook te weten gekomen, wat de grote verbruikers zijn.
Het grappige is, dat er toch ieder jaar wel weer wat te besparen blijkt te zijn. Zo heb ik dit jaar aardig geïnvesteerd in LED-verlichting. Ik koop daarvoor dure (maar heel goede) LED-lampen bij onze adverteerder: www.leditlight.nl
Als je op hun website kijkt, kan je zien waarom. De lampen die ze verkopen geven prachtig licht en hebben drie jaar fabrieksgarantie. In vergelijking met vorig jaar heb ik de afgelopen weken steeds 10 kwh electriciteit minder gebruikt dan vorig jaar. Dat is deels te danken aan de LED-lampen.
Een andere besparing is het niet continu gebruiken van de close-in boiler. Normaal gesproken staat zo'n apparaat dag en nacht aan. Maar ik heb eigenlijk alleen maar 's avonds na het eten warm water nodig. Daarom heb ik de boiler standaard uit staan en zet hem pas tijdens het eten koken aan. Na de afwas gaat hij weer uit. Als ik overdag een emmer warm water nodig heb, haal ik die gewoon even boven. Het bevalt me prima.
Tien procent minder verbruiken gaat me echter niet lukken, dit jaar. Dat komt doordat ik van de zomer een tijd uit de roulatie ben geweest en er hier wekenlang gezinshulpen hebben rondgelopen. Dan blijkt er toch heel wat meer energie verbruikt te worden! Ik denk, omdat er steeds halve wassen gedraaid werden, om de wasmanden zoveel mogelijk leeg te houden.
Het geeft niet. Er is toch weer minder verbruikt dan vorig jaar. Ik denk dat ik dit jaar op zo'n 7200 kwh. uitkom. Dat is dan ruim 600 kwh minder dan vorig jaar. Toen zaten we op 7830 kwh. Jammer dat de zonnepanelen niet door gingen, doordat we buiten de subsidiepot vielen.
Er blijft werk aan de winkel!
maandag 23 november 2009
Kaartjes sturen
Wat een opkikker kan het zijn, als er "zomaar" een kaartje bij je in de brievenbus rolt! Zomaar iemand die aan je dacht. Die je een hart onder de riem wilde steken. Die je sterkte wenst, bemoedigt, feliciteert, met je meeleeft.
Vind jij het ook zo leuk, om iemand met een kaartje te verrassen? Kijk dan eens voor een prachtig assortiment kaarten bij onze nieuwe adverteerder: www.keeskaart.nl
Ook voor de decemberpost!
En als je postzegels gaat plakken, kijk dan eens op www.postzegelsmetkorting.nl Daar koop je oude 'gulden-postzegels' tegen een gereduceerd tarief. Er zijn ook zogenaamde kerstzegels verkrijgbaar.
Vind jij het ook zo leuk, om iemand met een kaartje te verrassen? Kijk dan eens voor een prachtig assortiment kaarten bij onze nieuwe adverteerder: www.keeskaart.nl
Ook voor de decemberpost!
En als je postzegels gaat plakken, kijk dan eens op www.postzegelsmetkorting.nl Daar koop je oude 'gulden-postzegels' tegen een gereduceerd tarief. Er zijn ook zogenaamde kerstzegels verkrijgbaar.
zaterdag 21 november 2009
Geurig
Vanavond hadden we hier een heel geurig verjaardagsfeestje. Maaike mocht haar verjaardag nog vieren met haar vriendinnen. Het is al wel lang geleden, dat ze jarig was. Maar door mijn gecompliceerde zwangerschap en de nasleep daarvan was er nog niet van gekomen, om het feestje te houden. Nu werd Maaikes geduld eindelijk beloond.
We hebben deze keer eens voor een andere opzet gekozen. Normaal wordt er op feestjes altijd meegegeten. Maar nu kwamen de gasten ná het eten, om half 8. Maaike zit in groep 7 en je begrijpt hoe gezellig dat was met al die meiden. We hebben eerst gezellig koffie zitten leuten met vers gebakken appelflappen. Daarna kwam het traditionele kadootjes verstoppen. Dat blijven ze leuk vinden.
Maaike is heerlijk verwend met schrijf- en knutselspulletjes. Daar kan ze de komende tijd wel mee vooruit. Leuk!
Na het uitpakken van de kado's ging Willem Maria, Jan en Henk naar bed brengen. Koos, Leendert, Hans en z'n vriendje werden naar het kantoortje gedirigeerd. Er kwam rust in de tent. Ik vertelde de meiden wat we zouden gaan doen: een zeepketting maken. Dat was nieuw voor iedereen. Leuk hoor!
Ze gingen aan de grote tafel zitten en hebben ijverig zitten fröbelen. En het ging me toch heerlijk ruiken hier! De kettingen zijn heel mooi geworden en de meiden waren er heel blij mee.
Ze wisten ook al meteen wat ze met de restjes zeep wilden doen: in een zakje met een beetje water en dan maar knijpen en schuimen. Smurfensnot noemen ze dat :-).
Het was inmiddels al kwart over 9. Tijd om nog even wat chips te eten. Dat deden ze ook meteen in spelvorm. Ze gingen met elkaar aan de salontafel zitten. Op de grote tafel werden twee schalen met chips gezet. Om beurten gooiden ze de dobbelsteen. Wie zes had mocht snel naar de tafel rennen en chips schranzen. Grote lol!
Toen de schalen leeg waren (en de vloer ernstig bezaaid was ;-) ) dronken ze nog snel een glas fris en daarna bracht Willem ze thuis.
We hebben genoten!
Na het opruimen van de kamer heb ik nog maar even achter de strijkplank plaatsgenomen. Nu ben ik echt een beetje gaar. Ik zou graag nog willen bloggen over verjaardagsfeestjes en kadootje enzo, waar Constance naar vroeg. Ook wil ik wel bloggen over financiën en zakgeld, waar ook een vraag over was. Maar dat moet allemaal maar even wachten. Evenals de berg vragen in m'n mailbox. De komende twee weken zit ik erg vol gepland. Voller dan ik leuk vind. M'n logjes zullen dus wat hap snap moeten ;-)
We hebben deze keer eens voor een andere opzet gekozen. Normaal wordt er op feestjes altijd meegegeten. Maar nu kwamen de gasten ná het eten, om half 8. Maaike zit in groep 7 en je begrijpt hoe gezellig dat was met al die meiden. We hebben eerst gezellig koffie zitten leuten met vers gebakken appelflappen. Daarna kwam het traditionele kadootjes verstoppen. Dat blijven ze leuk vinden.
Maaike is heerlijk verwend met schrijf- en knutselspulletjes. Daar kan ze de komende tijd wel mee vooruit. Leuk!
Na het uitpakken van de kado's ging Willem Maria, Jan en Henk naar bed brengen. Koos, Leendert, Hans en z'n vriendje werden naar het kantoortje gedirigeerd. Er kwam rust in de tent. Ik vertelde de meiden wat we zouden gaan doen: een zeepketting maken. Dat was nieuw voor iedereen. Leuk hoor!
Ze gingen aan de grote tafel zitten en hebben ijverig zitten fröbelen. En het ging me toch heerlijk ruiken hier! De kettingen zijn heel mooi geworden en de meiden waren er heel blij mee.
Ze wisten ook al meteen wat ze met de restjes zeep wilden doen: in een zakje met een beetje water en dan maar knijpen en schuimen. Smurfensnot noemen ze dat :-).
Het was inmiddels al kwart over 9. Tijd om nog even wat chips te eten. Dat deden ze ook meteen in spelvorm. Ze gingen met elkaar aan de salontafel zitten. Op de grote tafel werden twee schalen met chips gezet. Om beurten gooiden ze de dobbelsteen. Wie zes had mocht snel naar de tafel rennen en chips schranzen. Grote lol!
Toen de schalen leeg waren (en de vloer ernstig bezaaid was ;-) ) dronken ze nog snel een glas fris en daarna bracht Willem ze thuis.
We hebben genoten!
Na het opruimen van de kamer heb ik nog maar even achter de strijkplank plaatsgenomen. Nu ben ik echt een beetje gaar. Ik zou graag nog willen bloggen over verjaardagsfeestjes en kadootje enzo, waar Constance naar vroeg. Ook wil ik wel bloggen over financiën en zakgeld, waar ook een vraag over was. Maar dat moet allemaal maar even wachten. Evenals de berg vragen in m'n mailbox. De komende twee weken zit ik erg vol gepland. Voller dan ik leuk vind. M'n logjes zullen dus wat hap snap moeten ;-)
dinsdag 17 november 2009
Over tot de orde van de dag
Dat was even afzien, maandagochtend: over tot de orde van de dag! Vorige week vrijdag hebben we de hele dag nog nagenoten van de bruiloft. Zaterdag zat ik de hele middag op de Eerste Hulp (gelukkig niets ernstigs). Daarna zondag. Nou, je wilt niet weten wat een werk er maandag op me lag te wachten ;-). Maar goed. Mijn devies op zulke dagen is: niet over nadenken. Als je gaat dénken...kruip je diep onder de dekens. Nee hoor, grapje. Ik ben gewoon lekker aan de slag gegaan. En als je dan een dag keihard doorbikkelt, is het ergste leed alweer geleden.
Vandaag ben ik verder gegaan, waar ik gisteren was gebleven. Ik ben ook meteen begonnen met de interne verhuizing. Leendert is naar Wim z'n bed verhuisd. Hij is dolblij. Eerst lag hij op één kamer met Hans, Koos en Jan. Hij had toen alleen een kast met 3 planken tot z'n beschikking. Nu deelt hij een kamer met Dirk en heeft zomaar 2 hele kasten en een grote bedbak voor z'n spullen. Hij is heel blij. Dirk en Leendert hebben ál hun spullen opgeruimd. Eerder mocht het van mij niet in de schoongemaakte kasten. Er is lekker veel rommel weggegooid. Het stapelbed waar Dirk en Leendert nu op slapen heb ik helemaal schoongemaakt. Al het beddengoed gewassen, tot en met het dekbed, het kussen en de matrasbeschermer. De bak uitgezogen, het matras gekeerd. Alles is heerlijk fris. Er moeten nog wat kleine dingen geklust worden: nieuwe rolgordijntjes ophangen (maar die moet ik nog kopen) en een plank voor boven Dirk z'n bed. Ook nog wat leuks aan de muur, want Wim had er een enorme fotolijst (van zo'n 150 bij 100 cm.) vól foto's van Geertje. Je begrijpt, dat díe er niet meer hangt :-). Iedere avond vinden Dirk en Leendert het leuk om naar bed te vertrekken. "We gaan ons bed maar eens uittesten," zeggen ze dan. Nu maar hopen, dat die kamer eens een poosje zó netjes blijft.
Vandaag ben ik op de andere jongenskamer aan de slag gegaan. Daar is nu één bed over (dat van Leendert). Het is de bedoeling, dat op korte termijn Henk daar gaat slapen. Hij slaapt nu nog in een ledikantje op de overloop, tegenover onze slaapkamer. Ik zal hem vreselijk gaan missen daar! Ik zou er ook best nog een poosje mee gewacht hebben, om hem te verhuizen, als niet zijn ledikantje mee zou gaan naar Roemenië. Nu zetten we er dus maar wat vaart achter. D.V. volgende week wil ik gaan proberen, of hij het dóet in een groot bed. In elk geval wil ik vóór die tijd één voor één alle vier de bedden op die kamer ook helemaal spic en span maken.
Ook de meisjeskamer staat op de planning. Vanavond heb ik vast een kapotte duplobak op z'n kop gekieperd en mee naar beneden genomen om te lijmen. We hebben houten bakken van Ikea. Ik denk, dat die al zéker tien jaar meegaan. Af en toe valt er één uit elkaar. En die moet dan dus gelijmd worden. Morgen is de lijm hard genoeg en kan de bak weer in gebruik genomen worden. Dan wil ik alle duplo (we hebben drie bakken vol) meteen uitzoeken en schoonmaken (in een sloop, in de wasmachine op 40 graden). Dan is er op de meidenkamer in elk geval ook een begin gemaakt.
Vanmiddag ging ik met Koos naar de SoVa-training. Dan moet ik altijd een kleine drie kwartier wachten. Ik ben naar een tuincentrum daar in de buurt gegaan om wat planten te kopen voor in de vensterbanken boven. Zoiets doe ik zelden. Maar nu ik zo fijn aan het opruimen ben, is het een feest, om de boel een beetje op te fleuren. Ik bofte. In dat tuincentrum waren ze aan het verbouwen. Ze hadden verschillende schappen met afgeprijsde artikelen. Niet zo'n klein beetje afgeprijsd ook: 75% korting! Ik heb twee bonte ficussen in leuke poederwitte zinken bakken gekocht en een bonte bladplant, waarvan ik de naam niet weet, in een zwarte zinken pot. Ik was in totaal 11,70 kwijt. Als ik eraan denk, zal ik er nog fotootjes van maken.
Verder moeten we sober zijn. We hebben wat tegenvallertjes gehad. Vorige week begaf de thermostatische douchekraan het. De vorige keer dat dat gebeurde, hadden we een merkloos, goedkoop, geval gekocht. Maar die heeft het niet lang uitgehouden. Maar een goed jaar, schat ik. Bovendien maakte de waterleiding een enorm lawaai, met die kraan erop, als er iemand onder de douche stond. We hebben nu dus toch maar weer een Grohe gekocht. Maar dat zijn dure grappen. Ook was één van m'n wasmachines kapot. Daar is gisteren een monteur bij geweest. De afvoerpomp bleek het begeven te hebben. Na betaling van 107,60 kan ik weer wassen zonder dat de bijkeuken blank staat. En zo hadden we nogal wat pechgevalletjes de laatste tijd.
Vanavond hebben we heerlijk hachee gegeten. Daar is iedereen dol op hier. De pan ging dan ook schoon leeg. (Ook) hachee maak ik altijd zonder pakjes. Dit is mijn manier: snijd rundvlees in blokjes. Verhit een kluitje margarine in een braadpan en doe het vlees erbij. Strooi er zout en peper over en bak het vlees bruin. Voeg kruiden toe: een paar kruidnagels, laurierblaadjes ,wat nootmuskaat en wat kaneel. Voeg wat water toe, doe het deksel op de pan en stoof het vlees bijna gaar. Zelf gebruik ik een snelkookpan. Dan is het in no time klaar. Als het vlees bijna gaar is, voeg je in ringen gesneden uien toe. Laat alles sudderen tot het door en door gaar is. Je kunt nu eventueel het vocht wat binden door een plak ontbijtkoek/peperkoek toe te voegen. Kook er lekker kruimige aardappels bij. Rode kool erbij maakt het helemaal af, maar dat doe ik meestal niet. Wel, hoewel ik het zelf geen combinatie vind, willen ze er hier graag zelfgemaakte appelmoes bij ;-). Als toetje had ik een kwarkprutje. Dat is ook altijd een succes. Ik maak het maar twee keer per maand. Dus het is ook wel een beetje speciaal. Ik mix één pakje houdbare slagroom stijf. Daar doe ik één pot kwark bij. Vervolgens kijk ik voor een restje yoghurt en/of custard. Ook dat roer ik erdoor. Ik breng het op smaak met een flinke klodder jam. Vanavond was dat Pruimenjam met winterse kruiden (uit eigen keuken). Lekker, dat vleugje kaneel, wat je proefde. Al met al hebben we gesmuld voor een habbekrats.
Vandaag ben ik verder gegaan, waar ik gisteren was gebleven. Ik ben ook meteen begonnen met de interne verhuizing. Leendert is naar Wim z'n bed verhuisd. Hij is dolblij. Eerst lag hij op één kamer met Hans, Koos en Jan. Hij had toen alleen een kast met 3 planken tot z'n beschikking. Nu deelt hij een kamer met Dirk en heeft zomaar 2 hele kasten en een grote bedbak voor z'n spullen. Hij is heel blij. Dirk en Leendert hebben ál hun spullen opgeruimd. Eerder mocht het van mij niet in de schoongemaakte kasten. Er is lekker veel rommel weggegooid. Het stapelbed waar Dirk en Leendert nu op slapen heb ik helemaal schoongemaakt. Al het beddengoed gewassen, tot en met het dekbed, het kussen en de matrasbeschermer. De bak uitgezogen, het matras gekeerd. Alles is heerlijk fris. Er moeten nog wat kleine dingen geklust worden: nieuwe rolgordijntjes ophangen (maar die moet ik nog kopen) en een plank voor boven Dirk z'n bed. Ook nog wat leuks aan de muur, want Wim had er een enorme fotolijst (van zo'n 150 bij 100 cm.) vól foto's van Geertje. Je begrijpt, dat díe er niet meer hangt :-). Iedere avond vinden Dirk en Leendert het leuk om naar bed te vertrekken. "We gaan ons bed maar eens uittesten," zeggen ze dan. Nu maar hopen, dat die kamer eens een poosje zó netjes blijft.
Vandaag ben ik op de andere jongenskamer aan de slag gegaan. Daar is nu één bed over (dat van Leendert). Het is de bedoeling, dat op korte termijn Henk daar gaat slapen. Hij slaapt nu nog in een ledikantje op de overloop, tegenover onze slaapkamer. Ik zal hem vreselijk gaan missen daar! Ik zou er ook best nog een poosje mee gewacht hebben, om hem te verhuizen, als niet zijn ledikantje mee zou gaan naar Roemenië. Nu zetten we er dus maar wat vaart achter. D.V. volgende week wil ik gaan proberen, of hij het dóet in een groot bed. In elk geval wil ik vóór die tijd één voor één alle vier de bedden op die kamer ook helemaal spic en span maken.
Ook de meisjeskamer staat op de planning. Vanavond heb ik vast een kapotte duplobak op z'n kop gekieperd en mee naar beneden genomen om te lijmen. We hebben houten bakken van Ikea. Ik denk, dat die al zéker tien jaar meegaan. Af en toe valt er één uit elkaar. En die moet dan dus gelijmd worden. Morgen is de lijm hard genoeg en kan de bak weer in gebruik genomen worden. Dan wil ik alle duplo (we hebben drie bakken vol) meteen uitzoeken en schoonmaken (in een sloop, in de wasmachine op 40 graden). Dan is er op de meidenkamer in elk geval ook een begin gemaakt.
Vanmiddag ging ik met Koos naar de SoVa-training. Dan moet ik altijd een kleine drie kwartier wachten. Ik ben naar een tuincentrum daar in de buurt gegaan om wat planten te kopen voor in de vensterbanken boven. Zoiets doe ik zelden. Maar nu ik zo fijn aan het opruimen ben, is het een feest, om de boel een beetje op te fleuren. Ik bofte. In dat tuincentrum waren ze aan het verbouwen. Ze hadden verschillende schappen met afgeprijsde artikelen. Niet zo'n klein beetje afgeprijsd ook: 75% korting! Ik heb twee bonte ficussen in leuke poederwitte zinken bakken gekocht en een bonte bladplant, waarvan ik de naam niet weet, in een zwarte zinken pot. Ik was in totaal 11,70 kwijt. Als ik eraan denk, zal ik er nog fotootjes van maken.
Verder moeten we sober zijn. We hebben wat tegenvallertjes gehad. Vorige week begaf de thermostatische douchekraan het. De vorige keer dat dat gebeurde, hadden we een merkloos, goedkoop, geval gekocht. Maar die heeft het niet lang uitgehouden. Maar een goed jaar, schat ik. Bovendien maakte de waterleiding een enorm lawaai, met die kraan erop, als er iemand onder de douche stond. We hebben nu dus toch maar weer een Grohe gekocht. Maar dat zijn dure grappen. Ook was één van m'n wasmachines kapot. Daar is gisteren een monteur bij geweest. De afvoerpomp bleek het begeven te hebben. Na betaling van 107,60 kan ik weer wassen zonder dat de bijkeuken blank staat. En zo hadden we nogal wat pechgevalletjes de laatste tijd.
Vanavond hebben we heerlijk hachee gegeten. Daar is iedereen dol op hier. De pan ging dan ook schoon leeg. (Ook) hachee maak ik altijd zonder pakjes. Dit is mijn manier: snijd rundvlees in blokjes. Verhit een kluitje margarine in een braadpan en doe het vlees erbij. Strooi er zout en peper over en bak het vlees bruin. Voeg kruiden toe: een paar kruidnagels, laurierblaadjes ,wat nootmuskaat en wat kaneel. Voeg wat water toe, doe het deksel op de pan en stoof het vlees bijna gaar. Zelf gebruik ik een snelkookpan. Dan is het in no time klaar. Als het vlees bijna gaar is, voeg je in ringen gesneden uien toe. Laat alles sudderen tot het door en door gaar is. Je kunt nu eventueel het vocht wat binden door een plak ontbijtkoek/peperkoek toe te voegen. Kook er lekker kruimige aardappels bij. Rode kool erbij maakt het helemaal af, maar dat doe ik meestal niet. Wel, hoewel ik het zelf geen combinatie vind, willen ze er hier graag zelfgemaakte appelmoes bij ;-). Als toetje had ik een kwarkprutje. Dat is ook altijd een succes. Ik maak het maar twee keer per maand. Dus het is ook wel een beetje speciaal. Ik mix één pakje houdbare slagroom stijf. Daar doe ik één pot kwark bij. Vervolgens kijk ik voor een restje yoghurt en/of custard. Ook dat roer ik erdoor. Ik breng het op smaak met een flinke klodder jam. Vanavond was dat Pruimenjam met winterse kruiden (uit eigen keuken). Lekker, dat vleugje kaneel, wat je proefde. Al met al hebben we gesmuld voor een habbekrats.
vrijdag 13 november 2009
De Bruiloft oftewel "Het verslag" :-)
De wekker liep gisterenmorgen om zes uur bij me af. Ik heb de houtkachel aangemaakt en heb nog even wat aan de was gerommeld. Om kwart voor zeven ben ik Wim gaan roepen. Die lag zowaar nog heerlijk te slapen! Ik bracht z'n trouwpak bij hem en hij ging snel onder de douche. Daarna trok hij z'n pak aan. Dat was ook het moment waarop hij de kleur van Geertjes jurk zag. We hadden namelijk een stropdas en pochet van de stof van Geertjes trouwjurk laten maken en die had hij nog níet gezien. Hij was verrast :-). Het was in elk geval heel iets anders dan wat hij had gedacht.
Om half 8 kwam Geertjes oudste broer, die van de hele dag een videoverslag zou maken. Het was nog donker. Maar gelukkig wél droog. Dat was om zes uur wel anders. Toen kletterde het nog behoorlijk. Een kwartiertje later kwam de fotograaf. Een gezellige, hyperactieve professional ;-). Hij begon meteen met sfeerplaatjes schieten en vertelde, dat hij thuis al op buienradar had gekeken en gezien had, dat het regenfront ons voorbij was. Het zag er goed uit allemaal. Ik vertelde, dat ik me alleen zorgen maken om de natte straat in verband met de sleep van Geertjes jurk. "O, heeft ze een sleep," reageerde hij, "heeft u dan een oud laken om mee te nemen, dan leggen we die er steeds onder." Ook weer opgelost.
Even later kwam er een grote verrassing voorrijden. Wim en Geertje wilden low-budget vervoer op hun trouwdag. Nou ja, wílden...Eigenlijk was het Geertjes grote wens, om in een oldtimer te trouwen. Maar ja, daarvoor hadden ze te weinig centjes. Geen nood. Wim werkt bij een garagebedrijf en zijn directeur heeft een mooie BMW en die wilde hij wel een dagje afstaan. Maar Geertjes vader had samen met een lief iemand de koppen bij elkaar gestoken en een prachtige Bentley mét chauffeur geregeld. De oh's en ah's waren natuurlijk niet van de lucht, toen die slee kwam voorrijden!
Er kwam nog méér drukte in de straat: het bruidsboeket en de bloemen voor op de auto werden bezorgd. Nog meer oh's en ah's. Want wát een prachtig bruidsboeket kwam daar uit de auto. We hebben nog wel erg moeten lachen om de reactie van Koos, want die noemde het boeket heel oneerbiedig een 'omgekeerde kerstboom' :-). Het boeket, de autoversiering en ook de corsages zijn allemaal door een nichtje (en vriendin van Geertje) gemaakt. Heel kunstig!
Zo langzamerhand werd het tijd om Wim te gaan uitzwaaien. Ik heb nog eventjes z'n haar een beetje bijgewerkt en z'n stropdas overnieuw geknoopt en toen kon hij echt vertrekken. Trijnie stond ook al klaar. Die zou meteen meerijden. Zij zou meegaan met het foto's maken, om te assisteren en om zelf ook (veel) foto's te maken. Eén van haar foto's zou namelijk dienen als bedankkaartje.
Raar hoor, om Wim zo de straat uit te zien rijden. Tijd om er lang bij stil te staan was er niet. De kapster arriveerde!
Toen ik met de meisjes om kleding was gegaan bij Pompom Kinderkleding, hier in Alblasserdam, vertelde de eigenaresse (mw. Dorst), dat ze ook de haren van de kinderen kon doen. Dat heb ik met twee handen aangenomen, want ik ben daar gewoon een kluns in. Daar heb ik het geduld niet voor. Toen ik haar deze week even belde om de tijd enzo af te spreken, vertelde ze me, dat ze de laatste tijd heel veel kapsels doet en dat ze ook gerust míjn haar wilde opsteken. Eigenlijk was ik dat niet van plan geweest. Maar Willem en Trijnie hadden het al een paar keer hardop gewenst. Ik wilde ze graag verrassen en heb het dus zo afgesproken. De warme rollers stonden al klaar en in een vlot tempo werden bij Maaike, Maria en mij krullen gezet.
Intussen begon ik met kinderen aankleden, haren kammen, hier nog wat te ridderen, daar nog wat te redderen. De tijd vloog om. Het was 10 uur toen we helemaal klaar waren. Hoog tijd om naar Streefkerk te vertrekken.
Bij Geertje thuis was het een gezellige boel. Iedereen in de beste stemming. Kinderen opgewonden. Steeds voller stroomde het huis. Er waren belegde broodjes en heerlijke rozijnentimpen, koffie, pakjes drinken, zakjes snoep. Alles was even feestelijk. Het Bruidspaar kwam terug van het foto's maken en alle aanwezigen konden hen bewonderen.
Langzaamaan werd het tijd om naar het gemeentehuis te gaan. Maar eerst nog de fotosessie met alle daggasten. De foto's werden achter het ouderlijk huis van Geertje gemaakt. Het was een vrolijke maar wel erg koude (wind!) bedoening.
In een lange optocht van auto's reden we over de Lekdijk naar Groot-Ammers voor de burgerlijke huwelijkssluiting. Maria en Jan mochten de ringen overhandigen en Willem werd verzocht de trouw-akte voor te lezen.
Na de huwelijksvoltrekking werd er op de trap aan de achterkant van het gemeentehuis nog een foto gemaakt van het hele gezelschap en daarna vormden we weer een lange stoet. We reden naar Alblasserdam, waar het huwelijk kerkelijk bevestigd zou worden.
Onderweg is de auto met Wim en Geertje even van de route afgeweken om nog wat foto's te maken aan de Tiendweg, die achterlangs het ouderlijk huis van Geertje loopt. Het was toen juist heerlijk zonnig geworden. Een mooie herfstdag.
In de kerk werd het huwelijk van Wim en Geertje bevestigd met de tekst uit Spreuken 3 vers 9: Ken Hem in al uw wegen en Hij zal uw paden recht maken. Ik vind de kerkdienst toch altijd het hoogtepunt van zo'n dag. Zo plechtig en emotioneel. Het doet je echt wel wat als je je kinderen samen ziet knielen, tijdens het zingen van Psalm 134 vers 3: Knielt dan eerbiedig voor Hem neer, Looft, looft nu aller heren Heer'. Het doet je ook zo denken aan de dag, dat je zélf zo begon. Wat lijkt nog maar éven geleden...
Na de dienst was er gelegenheid tot feliciteren voor de familie en de mensen die de dienst hadden bijgewoond.
Daarna reden we naar de Boerenklaas in Brandwijk waar de bruiloft zou worden gevierd. De spanning, die er toch steeds wel was, viel nu weg. En ontspannen gingen we aan de koffie met heerlijke bruidstaart.
Tijd voor het Boodschappenlied. Wellicht niet onbekend. Er waren twee stepjes meegenomen met grote boodschappentassen aan het stuur. Wim en Geertje kregen elk een stepje en onder het zingen van een lied, moesten ze zo snel mogelijk de in het lied genoemde boodschappen zien te vergaren. Wonderlijk hoe Geertje het nog voor elkaar kreeg te steppen met de rokkenvracht die ze aan had!
Het was inmiddels rond de klok van zes en we werden verzocht ons naar de eetzaal te verplaatsen. Er was een overheerlijk warm en koud buffet. Dat vind ik zelf altijd erg gezellig, een buffet. Wat heen-en-weer lopen, steeds wat lekkers uitkiezen. Heel leuk! Intussen bouwden Willem en de jongens de presentatie-apparatuur en het scherm op. Dirk had een heel leuke video-compilatie gemaakt van Wim z'n jonge jaren en die werd vertoond. Wim vanaf z'n tweede tot z'n twaalfde jaar. In die jaren heeft mijn zus Maaike steeds trouw video-opnamen gemaakt. Nog niet zo heel lang geleden heeft ze al die bandjes laten overzetten op dvd's en ze aan ons gegeven. Dat was prachtig materiaal voor deze gelegenheid!
Ook van Geertjes kant was er natuurlijk iets aardigs bedacht. Geertjes moeder was eens de foto-archieven ingedoken en had een mooie verzameling gemaakt. Die werden allemaal op het scherm vertoond, zodat iedereen ze goed kon zien, en Geertjes moeder heeft bij iedere foto wat verteld.
Zo vloog de tijd voorbij. Het liep tegen achten en we signaleerden al de eerste gasten, terwijl de receptie toch pas om half 9 zou beginnen. We moesten gaan opschieten. Maar dat maakte het genieten van het uitgebreide ijsbuffet er niet minder om!
Na de maaltijd was het dus haasjerepje naar de zaal, waar de receptie zou worden gehouden. We stonden net goed en wel opgesteld of de stroom van gasten kwam op gang. Er werden heel wat handen geschud, wensen uitgesproken, zoenen gegeven, kado's overhandigd. De zaal kwam helemaal vol gasten te zitten.
Tijdens de receptie hebben de brussen van de beide families nog iets leuks voor het Bruidspaar gedaan. Eerst was het de beurt aan de Luijkjes. Het Bruidspaar mocht plaatsnemen op het podium. Daarna kwamen de kinderen allemaal binnen met twee grote bossen rode en witte hartenballonnen, gevuld met helium. Op de balonnen stonden de letters a tot en met z. Om de beurt kregen Wim of Geertje van één van de kinderen een letterballon aangereikt. Die moest worden lekgeprikt, waarna er een briefje uitrolde met iets met de betreffende letter erop geschreven. Dat moest dan door Wim of Geertje worden voorgelezen. Dat was natuurlijk af en toe flink hilarisch :-)
Later op de avond was het de beurt aan de brussen van Geertje. Geertje komt uit een gezin met 9 kinderen, waarvan er al 4 zijn getrouwd. De club was dus ook lekker groot. Ze hadden een leuk stukje wat deels ging over Geertjes romantische inslag. Ze hadden een "Rosmantisch koor" gevormd. Ze kwamen binnenlopen met elk een rozenrood feesthoedje op en een rode crèpepapieren cape om en hadden een zilveren trommel omhangen met rozen als stokjes. Ze zongen een grappig lied, waarbij er steeds met de rozen op de trommels werd geslagen. Daarna ging het stukje verder als satire op Geertjes telefoongesprekken (met o.a. Wim). Ook dat was af en toe erg komisch en herkenbaar!
De klok draaide door en de gasten gingen zoetjesaan opstappen. Toen alle gasten weg waren zijn we nog even als familie bij elkaar geweest. We kregen koffie met saucijzenbroodjes. Wim en Geertje hadden iets leuks bedacht om iedereen voor zijn of haar inzet in de voorbereiding op hun huwelijk te bedanken. Ze hadden een powerpoint met leuke foto's, Wim speechte daar wat bij en Geertje had met zorg mooie kado's uitgezocht. De moeders kregen een mooi boeket bloemen én een mooi fotomapje met foto's van de bruiloftsdag. Wat een verrassing! Dat had Geertje zo bij de fotograaf besteld en twee van haar broers hadden dat vlak voor het eten opgehaald. Geweldig!
Geertjes vader heeft de dag besloten met Bijbellezing en gebed. Toen was deze mooie, ontroerende, bijzondere dag toch echt voorbij. We namen afscheid van het Bruidspaar. Wat gezegd moest worden was al eerder gezegd. En ja, dan ga je naar huis. Raar hoor, het eerst vogeltje uitgevlogen...
Om half 8 kwam Geertjes oudste broer, die van de hele dag een videoverslag zou maken. Het was nog donker. Maar gelukkig wél droog. Dat was om zes uur wel anders. Toen kletterde het nog behoorlijk. Een kwartiertje later kwam de fotograaf. Een gezellige, hyperactieve professional ;-). Hij begon meteen met sfeerplaatjes schieten en vertelde, dat hij thuis al op buienradar had gekeken en gezien had, dat het regenfront ons voorbij was. Het zag er goed uit allemaal. Ik vertelde, dat ik me alleen zorgen maken om de natte straat in verband met de sleep van Geertjes jurk. "O, heeft ze een sleep," reageerde hij, "heeft u dan een oud laken om mee te nemen, dan leggen we die er steeds onder." Ook weer opgelost.
Even later kwam er een grote verrassing voorrijden. Wim en Geertje wilden low-budget vervoer op hun trouwdag. Nou ja, wílden...Eigenlijk was het Geertjes grote wens, om in een oldtimer te trouwen. Maar ja, daarvoor hadden ze te weinig centjes. Geen nood. Wim werkt bij een garagebedrijf en zijn directeur heeft een mooie BMW en die wilde hij wel een dagje afstaan. Maar Geertjes vader had samen met een lief iemand de koppen bij elkaar gestoken en een prachtige Bentley mét chauffeur geregeld. De oh's en ah's waren natuurlijk niet van de lucht, toen die slee kwam voorrijden!
Er kwam nog méér drukte in de straat: het bruidsboeket en de bloemen voor op de auto werden bezorgd. Nog meer oh's en ah's. Want wát een prachtig bruidsboeket kwam daar uit de auto. We hebben nog wel erg moeten lachen om de reactie van Koos, want die noemde het boeket heel oneerbiedig een 'omgekeerde kerstboom' :-). Het boeket, de autoversiering en ook de corsages zijn allemaal door een nichtje (en vriendin van Geertje) gemaakt. Heel kunstig!
Zo langzamerhand werd het tijd om Wim te gaan uitzwaaien. Ik heb nog eventjes z'n haar een beetje bijgewerkt en z'n stropdas overnieuw geknoopt en toen kon hij echt vertrekken. Trijnie stond ook al klaar. Die zou meteen meerijden. Zij zou meegaan met het foto's maken, om te assisteren en om zelf ook (veel) foto's te maken. Eén van haar foto's zou namelijk dienen als bedankkaartje.
Raar hoor, om Wim zo de straat uit te zien rijden. Tijd om er lang bij stil te staan was er niet. De kapster arriveerde!
Toen ik met de meisjes om kleding was gegaan bij Pompom Kinderkleding, hier in Alblasserdam, vertelde de eigenaresse (mw. Dorst), dat ze ook de haren van de kinderen kon doen. Dat heb ik met twee handen aangenomen, want ik ben daar gewoon een kluns in. Daar heb ik het geduld niet voor. Toen ik haar deze week even belde om de tijd enzo af te spreken, vertelde ze me, dat ze de laatste tijd heel veel kapsels doet en dat ze ook gerust míjn haar wilde opsteken. Eigenlijk was ik dat niet van plan geweest. Maar Willem en Trijnie hadden het al een paar keer hardop gewenst. Ik wilde ze graag verrassen en heb het dus zo afgesproken. De warme rollers stonden al klaar en in een vlot tempo werden bij Maaike, Maria en mij krullen gezet.
Intussen begon ik met kinderen aankleden, haren kammen, hier nog wat te ridderen, daar nog wat te redderen. De tijd vloog om. Het was 10 uur toen we helemaal klaar waren. Hoog tijd om naar Streefkerk te vertrekken.
Bij Geertje thuis was het een gezellige boel. Iedereen in de beste stemming. Kinderen opgewonden. Steeds voller stroomde het huis. Er waren belegde broodjes en heerlijke rozijnentimpen, koffie, pakjes drinken, zakjes snoep. Alles was even feestelijk. Het Bruidspaar kwam terug van het foto's maken en alle aanwezigen konden hen bewonderen.
Langzaamaan werd het tijd om naar het gemeentehuis te gaan. Maar eerst nog de fotosessie met alle daggasten. De foto's werden achter het ouderlijk huis van Geertje gemaakt. Het was een vrolijke maar wel erg koude (wind!) bedoening.
In een lange optocht van auto's reden we over de Lekdijk naar Groot-Ammers voor de burgerlijke huwelijkssluiting. Maria en Jan mochten de ringen overhandigen en Willem werd verzocht de trouw-akte voor te lezen.
Na de huwelijksvoltrekking werd er op de trap aan de achterkant van het gemeentehuis nog een foto gemaakt van het hele gezelschap en daarna vormden we weer een lange stoet. We reden naar Alblasserdam, waar het huwelijk kerkelijk bevestigd zou worden.
Onderweg is de auto met Wim en Geertje even van de route afgeweken om nog wat foto's te maken aan de Tiendweg, die achterlangs het ouderlijk huis van Geertje loopt. Het was toen juist heerlijk zonnig geworden. Een mooie herfstdag.
In de kerk werd het huwelijk van Wim en Geertje bevestigd met de tekst uit Spreuken 3 vers 9: Ken Hem in al uw wegen en Hij zal uw paden recht maken. Ik vind de kerkdienst toch altijd het hoogtepunt van zo'n dag. Zo plechtig en emotioneel. Het doet je echt wel wat als je je kinderen samen ziet knielen, tijdens het zingen van Psalm 134 vers 3: Knielt dan eerbiedig voor Hem neer, Looft, looft nu aller heren Heer'. Het doet je ook zo denken aan de dag, dat je zélf zo begon. Wat lijkt nog maar éven geleden...
Na de dienst was er gelegenheid tot feliciteren voor de familie en de mensen die de dienst hadden bijgewoond.
Daarna reden we naar de Boerenklaas in Brandwijk waar de bruiloft zou worden gevierd. De spanning, die er toch steeds wel was, viel nu weg. En ontspannen gingen we aan de koffie met heerlijke bruidstaart.
Tijd voor het Boodschappenlied. Wellicht niet onbekend. Er waren twee stepjes meegenomen met grote boodschappentassen aan het stuur. Wim en Geertje kregen elk een stepje en onder het zingen van een lied, moesten ze zo snel mogelijk de in het lied genoemde boodschappen zien te vergaren. Wonderlijk hoe Geertje het nog voor elkaar kreeg te steppen met de rokkenvracht die ze aan had!
Het was inmiddels rond de klok van zes en we werden verzocht ons naar de eetzaal te verplaatsen. Er was een overheerlijk warm en koud buffet. Dat vind ik zelf altijd erg gezellig, een buffet. Wat heen-en-weer lopen, steeds wat lekkers uitkiezen. Heel leuk! Intussen bouwden Willem en de jongens de presentatie-apparatuur en het scherm op. Dirk had een heel leuke video-compilatie gemaakt van Wim z'n jonge jaren en die werd vertoond. Wim vanaf z'n tweede tot z'n twaalfde jaar. In die jaren heeft mijn zus Maaike steeds trouw video-opnamen gemaakt. Nog niet zo heel lang geleden heeft ze al die bandjes laten overzetten op dvd's en ze aan ons gegeven. Dat was prachtig materiaal voor deze gelegenheid!
Ook van Geertjes kant was er natuurlijk iets aardigs bedacht. Geertjes moeder was eens de foto-archieven ingedoken en had een mooie verzameling gemaakt. Die werden allemaal op het scherm vertoond, zodat iedereen ze goed kon zien, en Geertjes moeder heeft bij iedere foto wat verteld.
Zo vloog de tijd voorbij. Het liep tegen achten en we signaleerden al de eerste gasten, terwijl de receptie toch pas om half 9 zou beginnen. We moesten gaan opschieten. Maar dat maakte het genieten van het uitgebreide ijsbuffet er niet minder om!
Na de maaltijd was het dus haasjerepje naar de zaal, waar de receptie zou worden gehouden. We stonden net goed en wel opgesteld of de stroom van gasten kwam op gang. Er werden heel wat handen geschud, wensen uitgesproken, zoenen gegeven, kado's overhandigd. De zaal kwam helemaal vol gasten te zitten.
Tijdens de receptie hebben de brussen van de beide families nog iets leuks voor het Bruidspaar gedaan. Eerst was het de beurt aan de Luijkjes. Het Bruidspaar mocht plaatsnemen op het podium. Daarna kwamen de kinderen allemaal binnen met twee grote bossen rode en witte hartenballonnen, gevuld met helium. Op de balonnen stonden de letters a tot en met z. Om de beurt kregen Wim of Geertje van één van de kinderen een letterballon aangereikt. Die moest worden lekgeprikt, waarna er een briefje uitrolde met iets met de betreffende letter erop geschreven. Dat moest dan door Wim of Geertje worden voorgelezen. Dat was natuurlijk af en toe flink hilarisch :-)
Later op de avond was het de beurt aan de brussen van Geertje. Geertje komt uit een gezin met 9 kinderen, waarvan er al 4 zijn getrouwd. De club was dus ook lekker groot. Ze hadden een leuk stukje wat deels ging over Geertjes romantische inslag. Ze hadden een "Rosmantisch koor" gevormd. Ze kwamen binnenlopen met elk een rozenrood feesthoedje op en een rode crèpepapieren cape om en hadden een zilveren trommel omhangen met rozen als stokjes. Ze zongen een grappig lied, waarbij er steeds met de rozen op de trommels werd geslagen. Daarna ging het stukje verder als satire op Geertjes telefoongesprekken (met o.a. Wim). Ook dat was af en toe erg komisch en herkenbaar!
De klok draaide door en de gasten gingen zoetjesaan opstappen. Toen alle gasten weg waren zijn we nog even als familie bij elkaar geweest. We kregen koffie met saucijzenbroodjes. Wim en Geertje hadden iets leuks bedacht om iedereen voor zijn of haar inzet in de voorbereiding op hun huwelijk te bedanken. Ze hadden een powerpoint met leuke foto's, Wim speechte daar wat bij en Geertje had met zorg mooie kado's uitgezocht. De moeders kregen een mooi boeket bloemen én een mooi fotomapje met foto's van de bruiloftsdag. Wat een verrassing! Dat had Geertje zo bij de fotograaf besteld en twee van haar broers hadden dat vlak voor het eten opgehaald. Geweldig!
Geertjes vader heeft de dag besloten met Bijbellezing en gebed. Toen was deze mooie, ontroerende, bijzondere dag toch echt voorbij. We namen afscheid van het Bruidspaar. Wat gezegd moest worden was al eerder gezegd. En ja, dan ga je naar huis. Raar hoor, het eerst vogeltje uitgevlogen...
Abonneren op:
Posts (Atom)