Trakteren

Vandaag was het zover: Jan en Henk mochten allebei trakteren op school, omdat ze in de vakantie jarig geweest zijn. Ik had vorige week al een beetje hardop nagedacht over wat ik nu eens zou klaarmaken. Jan wist het wel: gewoon een egel. Je weet wel: satehprikkers met kaas, worst en augurk enzo, in een halve kool gestoken. Ach ja, die trakteert hij al twee jaar achter elkaar en dat bevalt kennelijk prima :-). Maar nee, twee keer achter elkaar hetzelfde trakteren is wel genoeg. Ik vond het tijd om eens met wat anders op de proppen te komen. Ik vind het altijd leuk om een beetje creatief te zijn bij het maken van traktaties. Verder wil ik het altijd betaalbaar houden en liefst niet al te ongezond. Mijn hersens hebben even gekraakt en floep! dit kwam eruit:

Jan trakteerde heel simpel op appels met een chocoladedip. Voor de meesters en juffen had hij een al even simpel schijfje grillworst met een augurkje erop geprikt. Vooral aan het begin van het schooljaar worden de juffen en meesters overladen met traktaties en daarom leek het me goed om een niet al te grote en al te vette hap aan te bieden.

Voor de klas van Henk maakte ik muizen van eierkoeken. Je snijdt hiervoor een eierkoek doormidden. Je smeert er wat jam op (zelfgemaakte aardbeienjam in mijn geval), plakt de helften tegen elkaar, waarbij je een  snoepveter als staart naar buiten laat piepen. Dan knip je oortjes van bakouwel en die steek je in de bovenkant. De oogjes waren stippen chocodip van de appels van Jan. Omdat er nog genoeg chocolade over was heb ik nog een serie appels met chocodip gemaakt. Die mocht Henk de meesters en juffen trakteren.

Henk was helemaal verguld met de prachtige hoed, die de juf voor hem had gemaakt. ¨Mag ik die echt meenemen,¨ vroeg hij, toen de school uitging :-). Waar je een kind toch maar blij mee kunt maken!

Genoeg

Voordat we op vakantie gingen struinde ik bij de plaatselijke Kringloop op zoek naar een stapeltje vakantieboeken. In de maand juni werd er op de toch al lage prijzen nog eens extra korting gegeven en dat maakte die strooptocht extra leuk.
Behalve leesboeken (voor mezelf en voor de kinderen) nam ik ook ingebonden maandberichten van de ¨afdeling Overschie der Nederlandsche Vereeniging van Huisvrouwen¨ uit 1935/6 mee. Achteraf vind ik het jammer, dat ik maar twee van die bundels meenam, want er staat veel leuks in. Veel nog bruikbare informatie, tips en geweldige recepten. Hier en daar is het wel hilarisch, hoor :-). Zo heb ik samen met Ellen in het zwembad in Steg dubbel gelegen toen ik haar een stukje voorlas met praktische wenken om op vakantie te gaan. Zo werd de tip gegeven om van een oude jurk speciale overhemdzakken te maken, waar de (uiteraard netjes gestreken) overhemden en dassen (!) van je man keurig gevouwen in opgeborgen konden worden. En als je hem helemaal wilde verrassen, maakte je er ook een zakje in voor de boordknoopjes :-). Ja, daar kregen we toch wel de slappe lach van :-).

Tussen verslagen van uitstapjes, mededelingen, bezuinigingstips etcera, staat hier en daar ook nog een gedicht. Dit vind ik wel een mooie om hier te delen:

Wenschen

Die NIETS heeft dingt naar IETS met wenschen en gebeden
Die IETS heeft, haakt naar MEER, naar VEEL, die meerder heeft
Die VEEL heeft is nog  minst tevreden;
Maar had graag ALLES wat de wijde wereld geeft.
Zoo blijft een rustloos menschdom jagen
En troost zich zorgen en gezwoeg,
In plaats van naar  geluk te vragen
Dat in dat woordje schuilt ¨GENOEG¨

Nic. Beets

Einde en begin

Zaterdag kwam een einde aan de zomervakantie hier. Althans, voor wat betreft de basisschoolkinderen. De VO-ers hebben nog een weekje respijt. Zoals te doen gebruikelijk wilden we de vakantie enigszins in stijl afsluiten. Dat had nog wel even wat voeten in aarde. Het was namelijk de wens, om op die mooie zomerdag nog even met z´n allen van de zee te gaan genieten. Maar om dat te realiseren moest er eerst een heel programma afgewerkt worden.
Om te beginnen was ik al een paar dagen van te voren druk bezig om alle was en strijk weggewerkt te krijgen en de boel zo veel mogelijk aan kant te hebben. Als we op zaterdag weg gaan, wil ik al het werk gedaan hebben om op zondag onze rustdag te kunnen houden.
En dan stonden er ook nog eens twee ritten op de planning: ik had om 11.00 uur samen met Maria een afspraak in Hoek van Holland bij het CNLS en om 12.15 zou Trijnie op Schiphol landen en die moest daar opgehaald worden. Dat zou Willem dan op zich nemen. Omdat er flinke drukte op de wegen naar de kust voorspeld was, had ik het plan om om kwart voor 10 weg te rijden naar Hoek van Holland. Ik stond daarom om kwart over 5 op om brood te bakken, nog 3 wassen te doen, de bakken op mijn moesdak voor twee dagen van water te voorzien en de laatste rommeltjes op te ruimen. Precies op tijd reden Maria en ik van huis weg en ook precies op tijd kwamen we in Hoek van Holland aan! Terwijl Maria op het Centrum haar oefeningen deed speerde ik naar de plaatselijke Lidl om de weekendboodschappen in te slaan en meteen alles in te kopen voor ons uitstapje naar zee. Ook dit lukte allemaal precies en ik was blij, dat het strakke schema niet in de soep liep. We reden naar huis en daar maakte ik de bedden van de langslapers op en pakte samen met Maaike alles in wat we naar zee wilden meenemen: badpakken, zwembroeken, strandlakens, parasols, stoeltjes, kleden, speeltjes en niet te vergeten: de braaipaal (Skottelbraai) en veel proviand en heel veel koud drinken!
Het was fijn om Trijnie na twee weken weer gezond en gebruind terug te zien. Maar veel tijd voor vakantieverhalen was er niet. Trijnie heeft, zodra ze thuis kwam, haar bagage boven neer gezet, haar bikini eruit gevist en is ingestapt :-). We haalden Hans z´n vriendinnetje nog op en daar gingen we met twaalf man richting Ouddorp.
Het was al zo´n beetje rond half 5 toen we in Ouddorp arriveerden. Wat ons betreft de ideale tijd om naar het strand te gaan. Het is dan niet meer zo bakheet als midden op de dag en het wordt per kwartier rustiger. Rond die tijd houden veel mensen het voor gezien en voor je het weet heb je het hele strand zo´n beetje voor jezelf ;-).
Het was een heerlijke afsluiter van de vakantie, die paar uurtjes aan zee. De kinderen speelden in het zand, er werd lekker gespetterd en gezwommen, we bakten hamburgers en worstjes op de braaipaal en ik genoot van m´n haakwerkje. We zijn gebleven tot de zon onderging en, o, wat was dat een prachtig gezicht! Daar wordt je gewoon stil van. Het zijn van die gouden herinneringen, zulke ontspannen gezinsmomenten! Maar zo was daar dan ook het einde van de vakantie. En daar word ik altijd erg treurig en weemoedig van :-(

En nu? Nu is er weer een nieuw begin gemaakt. De eerste dag nog wat onwenning, maar de tweede dag al wat geroutineerder, plooide ik mijn werk weer rond het brengen en halen van de kinderen. Gewoon weer wassen en afwassen en ramen zemen en wc´s boenen. Zucht. Maar zo saai als dit klinkt is het toch weer niet. Want er zijn nog grote kinderen thuis en het is dan zomaar even zó gezellig om samen lekker aan de picknicktafel koffie te drinken met een zelfgebakken roomboterkoekje.

En als dan je vader belt dat de groentenman op de markt nog aardbeien over heeft van zaterdag waar hij vanaf moet en hij maakt je blij met 24 kilo aardbeien voor een tientje, dan ga je gewoon gezellig jam koken en siroop maken. En als er dan een brugsmurf nog aan zijn schoolspulletjes geholpen moet worden, dan ga je gezellig met twee kinders spulletjes kopen en -want dat hoort er helemaal bij- koffie drinken bij de Hema. Met wat lekkers erbij natuurlijk ;-).  En als
- je dan lekker in de tuin kunt eten en
- je man nog weer een hoop kachelhout voor de winter hakt en
- je je verbaast over twee enorme rupsen en je je afvraagt tot wat voor vlinders die zullen uitgroeien en
- Henk zo´n mooie tekening op school heeft gemaakt en
- Maria zo blij is, dat rekenen zo goed ging en
- Jan en Maaike zo fijn samen hebben gezwommen in de Alblas en
- de kippen weer zo trouw hun eitjes leggen
- en er nog zo heel veel meer is om blij over te zijn
dan zijn er toch geen woorden voor te vinden om uit te drukken hoe rijk gezegend je bent?

Niets verspillen

Briketten maken van oud papier deed ik al veel langer. Gewoon zoals dat beschreven staat in het boek ¨Leven van het land¨ - niets verspillen en gezond blijven van John Seymour. Daarin las ik hoe je een oude krant nat maakt, stevig oprolt en vervolgens laat drogen. Zo kan hij nog als briket dienst doen. En het is verbazend hoe lang zo´n opgerolde krant nog brandt!

Ik wist wel, dat er speciale apparaatjes voor te krijgen zijn om op een gemakkelijke manier kranten tot briketten te persen. Maar dat leek me niet nodig. Lekker eigenwijs, he :-)

Toch raakte regelmatig de klad in dat brikettengedoe. Ik vond het gewoon geen fijn werkje. Toen ik een aanbieding in mijn mailbox vond van zo´n brikettenpers voor nog geen twee tientjes ging ik overstag. Ik besloot mezelf een kadootje te geven en kocht zo´n pers.

Vandaag vond ik het een perfecte dag om eens fijn aan de tuintafel briketten te gaan persen. Eerst deed ik de opgespaarde oude kranten in een grote ton en liet die vollopen met water uit de regenton. Na een paar uur, toen de kranten helemaal doordrenkt waren, ging ik aan de slag met de pers. Ik vulde het apparaatje steeds met stroken en stukken natte krant, deed het bovenstuk van de pers erop en perste heel simpel de kranten tot briketten. Het is handig om zoiets buiten te doen, want je perst er meteen een plens water uit. De briketten moeten nu minimaal 14 dagen drogen voordat ik ze gebruik. Dat gaat helemaal goedkomen, want voorlopig was ik nog niet van plan de kachel te stoken ;-).

Briketten maken op deze manier vind ik nog wel te pruimen. Ik ga maar weer een volgende stapel oude kranten opsparen.

Groei en bloei en een nieuwe oude kast

Het is lekker groeizaam weer en dat betekent, dat er iedere dag even getuinierd wordt. De bakken op mijn moesdak moeten elke dag water. Verder wordt er een paar keer per week iets gezaaid of uitgeplant. En elke dag rommel ik wat in mijn bloementuintje. Zomaar wat onkruid wieden en wat dode bloemen verwijderen enzo. Op deze manier probeer ik de zomer in de tuin nog even vast te houden. Je merkt wel, dat de zomer over de top is. Sommige planten hebben hun beste tijd al gehad.

De pepers gedijen prima bij de hoge temperaturen van de laatste dagen. Ze hebben flink wat zon en warmte nodig. Ik ben benieuwd of het me lukt om straks een mooie oogst pepertjes binnen te halen. Het is het tweede jaar dat ik pepertjes probeer te kweken. Vorig jaar bleef het bij een poging. Toen het zaad was ontkiemd en opgegroeid tot kleine, uit te planten plantjes, gingen de ze één voor één dood. Dit jaar heb ik een paar weken eerder gezaaid en is het me gelukt.

Alhoewel er wel een flink verschil is per ras. Ik heb ook peperplantjes waar nog geen enkel pepertje aan te bekennen valt. Die staan nog vrolijk in bloei. 

Eigenlijk kun je pepertjes beter in een kas kweken. Net als tomaten. Daarom heb ik bij het kiezen van de zaden erop gelet, dat ik rassen nam die er zo kort mogelijk over doen om van zaad tot oogst te geraken. Vorig jaar is het me goed gelukt om tomaten te kweken op m´n moesdak. En ook dit jaar lijkt het goed te gaan. De tomatenplanten hangen mooi vol. En nu maar wachten totdat de tomaten gaan kleuren!

Courgettes doe ik dit jaar voor het eerst. Ik heb twee planten staan. Ze produceren allebei redelijk goed. Alleen is de ene plant al behoorlijk over de top. De bladeren worden al helemaal geel. Deze week wil ik een courgettegerecht klaarmaken. Nog even een lekker receptje googlen.

Vorige week was ik bij de Boerenbond om dierenvoer te kopen. Ik heb toen meteen drie koolplantjes meegenomen. Voor die paar koolplanten die ik op mijn moesdak kwijt kan is het niet de moeite om ze te zaaien. De koolplantjes kosten 20 cent per stuk. Ik kocht één rode kool

en twee boerenkolen. Ik ben erg benieuwd of het gaat lukken om ze op mijn moesdak op te kweken tot eetbare exemplaren.

De uitgeplante preien zien er goed uit. Het is een experiment, preien in een bak. Als het lukt wil ik er D.V. volgend jaar meer zaaien. De pas gezaaide Rucola ontkiemt waar je bij staat!

De aardappels zijn ook een experiment. Het is eigenlijk meer voor de fun dat ik er een aantal heb gepoot. Het ziet er in elk geval leuk uit, die bakken met grote groene planten. Ik ben erg nieuwsgierig of er een maaltje aardappels in de bakken groeit ;-).

Beneden geniet ik van mijn bloementuintje. Toen we terug kwamen van vakantie was alles behoorlijk overwoekerd met onkruid en moesten er nodig wat planten ingetoomd worden. Nu ziet alles er weer goed uit. Er zijn wat kale plekken waar Vlijtige Liesjes stonden. Die hebben de vakantie niet overleefd. Ik dacht erover om er nog wat nieuws in te zetten. Maar ik laat het toch maar zo. Er valt nog genoeg te genieten.

Ook in mijn bloementuintje heb ik dit jaar weer geëxperimenteerd. En elk jaar leer ik weer bij. Zo heb ik dit jaar voor het eerst Cosmea gezaaid. Ik had er niet op gerekend, dat die zó hoog zou worden. Als ik het nog een keer doe, moet ik ervoor zorgen, dat ik ze achteraan uitplant. Verder vind ik het tegenvallen dat er zo weinig bloemen in zitten. Maar misschien heb ik niet de juiste soort. 

Ik had dit jaar ook voor het eerst eenjarige stokrozen. Maar behalve flinke bladrozetten is er niets van terecht gekomen. Jammer hoor, ik kijk steeds met jaloezie naar die vrolijke stokken bij iedereen in de tuin. Maar wie weet komen ze volgend jaar opnieuw op en gaan ze het dan wél doen. Normaal gesproken zijn het ook twééjarigen.

De gezaaide papaver heeft ook alleen maar blad opgeleverd. Maar ook van de papaver heb ik goede hoop dat er volgend jaar wél bloemen zullen zijn. Spannend!

Tabaksplant was vorig jaar goed gelukt, maar dit jaar was ik, denk ik, te laat met uitplanten. De planten zijn nog best klein en er bloeit (nog) niets. Wie weet komt dat nog. 

Al met al ben ik heel blij met het resultaat van al het zaai-, plant- en wiedwerk. Ik houd van een lekker volle tuin met veel bloemen. En elk jaar lukt het me een beetje beter.

In huis ben ik ook hard bezig. Vorige week heb ik nog wat gelummeld, omdat Willem nog een paar dagen vakantie had. Verder had ik het druk met de vakantiewas en het opruimen van alle vakantierommel. Deze week probeer ik de gewone huishouddraad weer op te pakken. Ik zit sinds eind juni al zonder hulp en ik moet daarom een stapje harder lopen. Behalve al het gewone werk probeer ik ook steeds een extra klusje erbij te nemen. Ik kan merken dat ik de afgelopen maanden flink opgeruimd heb. Maar het kan zéker nog een stuk beter!

Deze week heb ik de servieskast onder handen genomen. Daar zit een heel verhaal aan.

Toen wij trouwden kochten we twee antieke kastjes. Het ene is een Hollandse Bonheur. Het is een prachtig kastje en ik ben er nog steeds helemaal weg van. Mijn vader kocht het voor ons, zoals je een koe koopt: handjeklap. Toen de teller op 2700 gulden stond, gaf mijn vader de verkoopster zo´n enthousiaste klap, dat ze volgens mij van schrik ´verkocht´ riep :-). Toen we het kastje kochten was hij ongeveer 150 jaar oud. Nu inmiddels dus 175! Ik kan er vaak over mijmeren waar die kast nu allemaal gestaan heeft, wat er in lag en wie hem afgestofd en opgewreven heeft in die 175 jaar. Bij mij staat er nu al 25 jaar serviesgoed in. In het bovenste deel mijn ´goede´ servies van Wedgewood Edme en onderin mijn ´goede´ glasservies van Zwiesel. Ja, ja, zo ging dat 25 jaar geleden nog. Ik had dat soort dingen in tweevoud toen we trouwden: één voor dagelijks gebruik en één voor zon- en feestdagen :-).

Het andere antieke kastje is een zogenaamde meidenkast. Dit was een minder dure kast. Als ik me het goed herinner kochten wij het voor 1700 gulden, maar het kan ook wel minder zijn. Dit kastje heeft jarenlang dienst gedaan als linnenkast. Maar toen we na een jaar of 9 verhuisden naar een huis met inbouwkasten op de slaapkamer, verhuisde het kastje naar de woonkamer. Na een jaar of 8 verhuisden we opnieuw en het kastje verhuisde mee. Het ging een blauwe maandag dienst doen als servieskastje. Het kastje had intussen wel wat averij opgelopen. Dat was al gebeurd toen het nog op onze slaapkamer stond als linnenkast. Op een dag had Wim de sleutel uit het deurtje gepakt en daarmee had hij een ´prachtige´ tekening in de kast gekerfd. Die krassen had ik er nooit uitgepoetst gekregen. Op een dag stelde zwager J. voor om dat kastje voor mij eens onder handen te nemen. Dat leek me een goed idee. Het kastje verdween naar J. en het servies werd zolang in een grote secretaire opgeborgen. Al met al is die opknapperij een ´beetje´ vertraagd :-). Maar nu ik zo aan het opruimen was en ook wat kasten wilde veranderen trok ik de stoute schoenen maar eens aan en vroeg J. of hij ooit nog aan het opknappen van mijn kastje was toegekomen. Nu, eigenlijk was J. dat hele kastje een beetje vergeten, maar hij ging het eens opzoeken en zou het netjes voor me fixen. Nog diezelfde dag kreeg ik een mailtje: het kastje was klaar! Jippie! Het duurde toen nog wel een paar weken voordat we zover waren dat we met de aanhanger naar J. gingen om het op te halen. Wat is het mooi geworden!! Echt een prachtig kastje, om zo weer verliefd op te worden. 

Voor de vakantie had ik geen tijd meer om de kastenverandering door te voeren. Maar nu heb ik toch die koe eens bij de horens gevat. Ik heb samen met Leendert het kastje op zijn plaats gezet. Daarna ben ik naar de winkel gegaan om kastpapier: nergens te krijgen :-(. Ik heb uiteindelijk maar een rol van dat ´damasten´ papieren tafelkleed gekocht en daar stukken van op maat geknipt. Maar het is niet helemaal wat het moest zijn. Het papier is (ook dubbelgevouwen) niet stevig genoeg. Voor nu is het even goed zo, maar ik wil binnenkort op de markt tafelzeil aan de meter kopen en dat op maat knippen voor op de planken. 

Toen de planken netjes bedekt waren zette ik het serviesgoed erop. Leuk om een kastje ´in te richten´! Het ziet er allemaal weer pico bello uit. Om de boel af te maken waste en stijfde ik de kastrandjes, die mijn moeder 25 jaar geleden allemaal voor me heeft laten haken en prikte die met punaises aan de planken. Willem mopperde waar dat nu allemaal goed voor was. Die is niet zo van de frutsels. Maar ik? Ik ben er gewoon  zo blij mee als een kind :-). Het is een feestje om borden uit zo´n kastje te pakken, toch?

Naaimachine

Ik heb een Husqvarna naaimachine. Ik kreeg hem van mijn ouders voor het behalen van m´n VWO-diploma.  Hij is inmiddels al 26 jaar oud. Vooral de eerste jaren dat ik hem had heb ik hem vaak gebruikt. Ik volgde een half jaar naailessen en naaide eerst voor mezelf en later voor de kinderen. Ik ben niet een heel goede naaister. Als ik naai moet ik rust om me heen hebben, anders maak ik fouten. Ook ben ik tamelijk perfectionistisch en daardoor nooit helemaal tevreden met mijn creaties. Ik zie er altijd wel iets aan.

Gisterenochtend pakte ik mijn naaimachine uit de kast om er een knuffeltje mee in elkaar te zetten voor mijn pasgeboren achternichtje. Ik had een leuk patroontje gevonden bij De Droomfabriek. Ik had gecombineerd met lapjes uit de lappenmand tot ik een vrolijk geheel gevonden had. Een stukje uit een hoeslaken, een stukje uit een oud overhemd en twee stukjes uit oude Oilily halsdoekjes. Ik werd er helemaal vrolijk van :-). Ik had nog maar net de eerste twee lapjes aan elkaar gezet toen ik een plof hoorde en er rook uit mijn naaimachine kwam. Nee hè! Zo snel ik kon rukte ik de stekker eruit. Wat nu? Ik schroefde de klep van het motorhuis en zag dat de condensator verbrand was. Wat jammer. Nu moest mijn naaimachine naar de reparateur en ik kon niet verder :-(.
Ik belde mijn zus of ik haar naaimachine mocht lenen. Zij heeft precies dezelfde en dat is wel zo gemakkelijk. En zodoende zat ik ´s middags voor een tweede poging achter de naaimachine.

Nu is het knuffeltje af. Nog even leuk inpakken en dan kan ik op kraambezoek. Ik moet mijn naaimachine maar zo snel mogelijk laten maken. Ik zag al struinend op internet zulke leuke naai-ideetjes dat ik spontaan kriebels heb. Bovendien heb ik een zwangere zus, zwangere schoonzus en zwanger nichtje en zou het wel handig zijn om wat kadootjes op voorraad te hebben.

De tweede lading hout ligt inmiddels ook keurig in het houthok. Het is een fijn gezicht. Ik was al vroeg in de morgen aan het stapelen en hoorde hoog in de lucht een koppel ganzen al gakkend over vliegen. Of het nu kwam doordat ik met dat hout bezig was, of dat het nu echt al zo is: ik kreeg ineens een herfstig gevoel, compleet met lonkende vlierbessen, struiken vol bramen en glimmende rozenbottels.

Ik heb gisteren ook een beginnetje gemaakt met het oppakken van de tuindraad. Ik ben zowel op mijn moesdak als in mijn achtertuintje bezig geweest. Op mijn moesdak heb ik nog maar weer wat gezaaid en ook de preien uitgeplant. Nu er een paar dagen mooi weer lijkt te komen wil ik elke dag weer wat aan mijn moesdak werken. Het is mijn streven om zo lang mogelijk iets te kunnen oogsten. Blijven zaaien dus maar!
In mijn achtertuintje heb ik vooral gewied en grote bossen bloemen wat bij elkaar gebonden. Wat is alles groot gegroeid! Er zijn al wat kale plekjes. De Vlijtige Liesjes hebben de vakantie niet overleefd. Jammer, want ik had nog geen zaad gewonnen. Ik denk erover om nog iets te halen om de kale plekjes op te vullen. Misschien wat chrysantjes ofzo.

Hout en hartige taart

Langzaam maar zeker wordt het hier weer gewoon. Gewoon weer wassen en strijken en eten koken en brood bakken enzo. Daar tussendoor krioelen de kinderen met hun vriendjes en vriendinnetjes in en uit. De grote lummels hebben ook nog vakantie. Die slieren met hun vriendengroep her en der en zitten ´s avonds met chipszakken op de bank. O, wat is dat toch gezellig allemaal!

Gisterenochtend heb ik als eerste werk het hout dat maandag in de tuin gestort was keurig in het hok gestapeld. Dat vind ik altijd zo´n leuk werkje. Als het dan af is loop ik er steeds even heen om te kijken. Ons middelgrote houthok kwam met die portie precies half vol.
Willem heeft gisteren zijn laatste vakantiedag ook besteed aan kachelhout. Jan heeft hem een groot deel van de dag geholpen. Om een uur of 4 kwamen ze voorrijden met weer een flinke portie. Nu ligt er opnieuw een flinke berg hout in de tuin om gestapeld te worden. Fijn! De portie van gisteren is droog hout en al stookklaar. Ik stapel het bovenop de portie vers (nat) hout, zodat het als eerste kan opgestookt worden. Ons kleine houthok zit ook vol droog hout.

...
Vuurtje zullen we stoken,
Papje zullen we koken,
...



Voor het avondeten stond er broccolitaart op het menu. Hartige taart is ideaal voor als je een grotere voorraad van een bepaalde groente in huis hebt. Om te voorkomen dat het weekmenu er saai uit ziet met op twee (of soms ook drie) dagen dezelfde groente, maak ik die groente gewoon op totaal verschillende manieren klaar. Hartige taart is dan een welkome variant. Niet alle soorten groente vind ik lekker om er hartige taart mee te maken. Maar broccoli (en o.a. bloemkool en prei) vind ik ideaal.
Voor de bodem neem ik bijna altijd bladerdeeg. Gewoon die vierkante plakjes uit de vriezer. Die heb ik altijd in huis, zijn voordelig en heel gemakkelijk in gebruik. Maar je kunt natuurlijk ook speciale hartige taartbodem gebruiken of zelf een bodem maken.
Als je bladerdeeg gebruikt leg je de plakjes eerst uit op het aanrecht. Je laat ze een beetje ontdooien, zodat je ermee kunt werken. Je strijkt de naadjes tegen elkaar, zodat je één grote lap krijgt. Daaruit snijd je een rondje wat precies in de taartvorm past. Vervolgens snijd je uit de rest repen om de rand van de taartvorm mee te bekleden. Ziezo, de bodem is al klaar.
Dan maak je de vulling klaar en daarbij laat je je leiden door wat je in huis hebt. De hoofdgroente was gisteren dus broccoli. Ik had die al schoongemaakt, in roosjes gesneden en er de kook even over laten gaan. Ik wilde uitgebakken dobbelsteentjes rookspek erbij gebruiken, maar bedacht gelukkig net op tijd, dat Koos zijn vriendje (die bij ons logeert) geen varkensvlees mag. Daarom heb ik twee varianten gemaakt. De ene taart maakte ik met broccoli, spek en ui, de andere variant was met broccoli, champignons en ui. In één pan bakte ik de spekjes met ui zachtjes uit, in een andere pan bakte ik champignons met ui (en peper en zout). Intussen maakte ik een ei/room-mengsel klaar. Heel simpel: per taart drie eieren klutsen en er één pakje houdbare slagroom doorroeren.  Je kunt natuurlijk ook kookroom, crème fraiche of iets dergelijks gebruiken. Maar die pakjes houdbare room heb ik standaard in huis en daar lukt het prima mee. Ik schepte de groentemengsels in de beklede taartdbodems en overgoot ze met het ei/room-mengsel. Ik schoof de taarten in de oven op 180 graden en na drie kwartier waren ze gaar en goudbruin. Zo simpel is dat.
Zo´n broccolitaart is ook lekker met bijvoorbeeld zalm of met kaas en mosterd. Gewoon je fantasie gebruiken. Hartige taart is koud ook heerlijk en kan zo dienst doen als hapje bij de borrel of als luxe onderdeel van de picknickmand.

Slechte foto van zoiets lekkers ;-)

Gisterenavond heb ik nog een poosje zitten haken aan de kussenhoesjes. Ik ben nu met de vierde bezig. Het gaat niet zo heel hard, want er komt nog weleens wat tussendoor. Zo heb ik gisterenavond ook nog even de stof voor een knuffeltje uitgezocht en het patroon geknipt. Vandaag wil ik het in elkaar naaien. Een kadootje voor mijn nieuwe achternichtje. En zo rommelen we lekker verder :-).

Henk zes jaar!

Gisteren was Henk jarig. Zes jaar werd hij, ons piepkuiken!

We hebben erg lang nagedacht over wat we hem kado zouden geven. Zelf wist hij niets. Henk is een echt scharrelkippie. Hij is zomaar de hele dag bij me in de buurt, verveelt zich nooit, maar is niet speciaal met iets bezig, zoals bijvoorbeeld spelen met Duplo of Playmobil. Het enige wat hij echt heel leuk vindt is spelletjes doen op de computer. Hij kan dat dan ook heel goed. Maar ja, in ons gezin is het de regel, dat de basisschoolkinderen alleen op zaterdag of in de vakanties achter de computer mogen. Henk heeft dan nog de mazzel dat hij ook weleens op vrijdag mag, als hij vrij heeft en de rest van de kinderen naar school is. Maar verder beperken wij bewust de computertijd, omdat er anders niet zoveel ´echt´ gespeeld wordt.

Bij het nadenken over een kado kwamen we toch wel uit op iets van een spelcomputer ofzo. Wij hebben daar geen ervaring mee, want we hebben zo´n ding nog niet in ons gezin. Dirk en Willem hebben samen uitgezocht wat het meest geschikt zou zijn voor hem en uiteindelijk kozen ze voor een PSP. We hebben op Marktplaats gekeken voor een exemplaar dat binnen ons budget paste en vonden er één in een Used Products winkel in Gouda. Maandagmiddag ben ik er samen met Dirk naar toe gereden. Dirk heeft er ´s avonds een paar spelletjes op gezet en het apparaat bestudeerd, zodat hij het allemaal aan Henk kon uitleggen. Ik was heel benieuwd naar zijn reactie.

Gisterenochtend was dan het grote moment daar. Henk mocht zijn kado uitpakken. En ja hoor, bingo. Het viel echt helemaal in de smaak. In no time had hij door hoe het werkte. Daarvoor hoef je blijkbaar niet te kunnen lezen ;-). Ik ben blij, dat we hem zo blij hebben kunnen maken.

Het is soms best zoeken naar een geschikt kado. Jan was twee weken geleden jarig en hij had maar één grote wens: een aquarium. Hij had al een jaar of twee een klein aquarium met guppen, maar nu wilde hij een écht aquarium. Je kon hem geen groter plezier doen dan hem mee nemen naar de Boerenbond of naar Hornbach. Dan was hij gebiologeerd door de aquaria. Ook Jan zijn wens ging via Marktplaats in vervulling. We kochten een aquarium van 80 centimeter lang, compleet met vissen, pomp, verwarming, voer enzovoorts voor 55 euro. Jan is er super gelukkig mee en ik stiekem ook. Wat is dat mooi, zo´n aquarium. Ik kan er uren naar kijken!

Gisterenmiddag kwam de verjaarsvisite. Niet alleen voor Henk, maar ook nog voor Jan. Ik had appeltaarten gebakken. Zomer of winter, dat blijft altijd lekker. Mmm! De jongens werden lekker verwend en het was heel gezellig. De middag vloog om.

Eigenlijk was ik van plan hartige taarten te bakken voor het avondeten. Maar ik kwam in tijdnood, want Willem moest om 7 uur al op Streefkerk staan om samen met Wim een ´hout-avondje´ te hebben. Ik veranderde snel van plan en maakte spaghetti klaar met de laatste ingemaakte tomatensaus van vorig jaar zomer. Een ijsje toe maakte het af. Snel maar wel lekker.

We genieten verder van in- en uitlopende kinderen. Gisterenavond heeft Maaike samen met een vriendin een taart gemaakt en daarna is ze bij die vriendin gaan logeren. Ook Koos is aan het logeren. Hij komt vandaag met zijn vriendje naar hier en dan logeert die weer twee nachtjes hier :-). Maria heeft gisteren bij haar nichtje gelogeerd en die slapen nu weer een nachtje hier. Iedereen vermaakt zich prima. Ik krijg een knoop in mijn maag als ik eraan denk, dat het volgende week alweer de laatste vakantieweek is voor de basisschoolkinderen :-((.

Terug naar eenvoudig leven

Eén van de meest aansprekende dingen in een eenvoudige manier van leven is voor mij: hout stoken. Dat geeft mij zo´n basis gevoel. Wat dat betreft kwamen we in Zwitserland helemaal aan onze trekken, want daar moest gewoon de hele dag hout gestookt worden, omdat we er geen warm stromend water hadden en ook omdat we op hout moesten koken. Ik kreeg prompt heel veel zin om in Nederland mijn houtfornuis aan te maken :-). Maar mijn houtfornuis is  in de eerste plaats bedoeld als verwarming en dus stook ik alleen  in de winter. De houtvoorraad rondom ons huis is nog lang niet op peil. Ik wil altijd alle hokken bomvol hebben  voordat het winter wordt. Met een niet al te strenge winter komen we dan aardig uit. Wanneer er een vorstperiode is gaat het hout zó hard, dat we nog wel één of twee hokken voor een tweede keer moeten vullen.
Vorige week had ik al aan Willem gevraagd, of hij een zaag- en kloofdagje wilde inlassen tijdens zijn vakantie. En gisteren vatte Willem de koe maar meteen bij de horens. Samen met Leendert heeft hij de hele middag gehakt, gezaagd en gekloofd.

Dat kan fijn bij onze houtopslag achter een boerderij, waar niemand last heeft van de brullende motorzaag. Aan het eind van de middag kwamen ze met een mooie portie thuis. Vijftien kruiwagens vol houtblokken liggen er nu achter op het terras gestort. Vandaag of morgen hoop ik alles netjes in het houthok te stapelen.
Vanavond staat er een tweede houtronde op het programma. We konden de aanhangwagen van Leendert z´n baas lenen en maken daar even dankbaar gebruik van.

Gisterenavond zat er een mailtje in mijn mailbox van Nuon. De jaarafrekening stond klaar. Ik verwachtte een teruggave van 600 euro. Maar toen ik zwart op wit zag staan, dat we 592,15 terug krijgen, voelde ik me toch wel heel erg blij!! Het zit hem vooral in ons lagere gasverbruik. We verbruikten 627 kuub gas in 11 maanden tijd. Een extra stimulans om ervoor te zorgen dat er voldoende houtvoorraad is voor de hele winter. Ons nieuwe maandbedrag gaat nu naar 123,04 en dat is voor een gezin van 11 personen volgens mij best laag. Daar komen nog wel de transportkosten bij die we aan Eneco moeten betalen. Totaal betalen vor nu voor electriciteit en gas 157 euro per maand. Wat betreft ons electriciteitsverbruik zie ik nog wel wat besparingsmogelijkheden. Daarvoor moet ik vooral alle kinderen scherp houden op onnodig sluipverbruik. Ze laten nogal eens hun telefoonopladers e.d. in de stopcontacten zitten.

Zoals ik al had aangekondigd begon ik gisteren ook weer met eenvoudig koken. Lekker met verse ingrediënten. Mmm. We aten stamppot rauwe andijvie met spekjes en daarbij een restje rundvlees.

Als toetje was er een grote schaal fruit. Dat geeft me altijd zo´n bijzonder rijk gevoel! Vooral in de zomer kun je het op de markt nog weleens treffen met lekker goedkoop fruit van het seizoen. Mijn seizoensfruit kwam bij van Os vandaan. Behalve de aardbeitjes. Die kreeg ik van mijn pa.

We aten buiten aan de picknicktafel. Het ulieme zomergevoel! Soms moet je zo´n momentje gewoon tussen de buien door zoeken :-)

Ritme

Ik ben nog hard op zoek naar mijn ritme. Heeft iemand dat misschien ergens gezien? Graag terugbezorgen dan :-).

Vanmorgen heb ik uitgeslapen tot 8 uur. Niemand hoeft vandaag nog naar zijn werk. Willem is de eerste die weer aan de slag moet en dat is lekker pas donderdag. We genieten daarom nog even van gezellige rommeldagen. Maar dat hindert me wel om in het ritme terug te komen. Dingen die toch nu weer opgepakt moeten worden: wassen, strijken, brood bakken en ´fatsoenlijke´ prakkies koken enzo. Vrijdag heb ik vast 5 wassen gedraaid en zaterdag 6. Nu vandaag 4 en dan ben ik weer helemaal bij. Ik het kantoor staan nog dozen en tassen om uit te pakken. Niet heel veel en ook niets wat ik direct nodig heb. Ik pak daarom elke dag 2 dozen of tassen uit en dan is aan het einde van de week alles weer weg.

Ook financieel ga ik weer even in een strak regime. In de vakantietijd ben je toch wat losser. Dat kon ook wel, want we hadden er vanaf januari voor gespaard. Maar nu is het weer tijd om ´normaal´ te doen.  Er zijn nog wat dingen buiten de normale uitgaven: een kostuum voor Hans, een nieuwe kloofbijl, een kado voor Henk die morgen jarig hoopt te zijn, schoolspullen voor Koos, fietsreparaties enzovoorts. Maar verder ga ik zoveel mogelijk en zo snel mogelijk weer terug naar de basis. Zaterdag ben ik daarom eerst gaan inslaan bij van Os. Aardappelen, appels (om zo te eten, maar ook voor appelmoes en appeltaart) en verder heel veel groenten en fruit. Ik heb een eetplan gemaakt om niets te hoeven weggooien en alles optimaal en creatief te gebruiken. Gisteren aten we heerlijke runderlappen uit de voorraad, met gestoofde witlof, gebakken champignons, gekookte aardappels en een grote schaal vers fruit toe. Dan voel je je toch zo rijk als een koning? Vandaag staat er stamppot rauwe andijvie op het menu. Met uitgebakken spekjes en een restje rundvlees van gisteren. En ook weer fruit toe. De rest van de andijvie (ik heb een paar kilo) ga ik vandaag vast schoonmaken en even opkoken. Dan kan ik het wel een paar dagen in de koelkast bewaren. De broccoli die er zaterdag bij zat moet ook snel verwerkt worden. De minder mooie stronken heb ik apart gehouden voor de cavia´s. De rest maak ik vandaag schoon en snijd ik in roosjes. Ook daar gaat even de kook over. Ik ga er een hartige taart mee maken en gebruik dan meteen de twee doosjes champignons die ik nog heb staan. Ik kreeg zaterdag ook een flinke voorraad prei mee. Daar heb ik het groen vanaf gesneden. Ze liggen in de koelkast en blijven zo nog wel een tijdje goed. Ik ga nog bedenken hoe ik al die prei ga verwerken. Ik ga in elk geval niets invriezen, want de vriezer zit bomvol.

Mijn vader kwam zaterdag met een doos vol luxe brood aan. De raven vlogen meteen alweer! Ik hoef pas morgen voor het eerst brood te gaan bakken. Dat komt mooi uit, want raar genoeg snap ik nog steeds niet hoe ik dat allemaal voor de vakantie deed ;-).

Ook kwam er zaterdag een kreeft en een zak kokkels binnenvliegen. Wat een verrassingen! Wat dat betreft val ik toch elke dag van de ene verwondering in de andere en kan ik het vaak niet bevatten.