maandag 22 juni 2015

Een week in vogelvlucht

Vorige week had ik het zó druk (met leuke dingen!), dat ik de computer nauwelijks heb aangeraakt. De week in vogelvlucht:

Maandag was meteen al een speciale dag. Die avond hebben we, als dames, de koppen lekker bij elkaar gestoken en hebben een gezellige avond gehad met een High Tea. Ja, niet helemaal zoals dat hoort, een High Tea 's avonds. Maar wat maakt dat uit? Het was Geertjes idee en Trijnie, Maaike, Maria en ik deden maar al te graag mee mee. We hebben allemaal voor wat lekkers gezorgd en zo was er een hoop te snoepen en een hoop te kletsen. Hoe leuk, om zo de werkweek te beginnen :-).

Ook op Dinsdagavond was er iets leuks. Onze kinderen mogen vanaf hun 12e jaar één keer per jaar een uitstapje bedenken, wat we dan met z'n drieën doen. Gewoon een exclusief moment voor dat ene kind in ons drukke gezin. Maria had al een maand of twee geleden bedacht, dat ze wel graag een workshop Bonbons maken wilde doen met ons. Leuk! We schreven ons in en vorige week dinsdag was het zover. Meteen na het eten reden we naar Ridderkerk naar chocolade-atelier Van Noppen.



Er stond op elk tafeltje een etagère klaar met heerlijke bonbons. Dat smaakte meteen al goed bij ons kopje koffie/thee!
We kregen een introductie met een video over hoe chocolade wordt gemaakt. Daarna vertelde Frits, de chocolatier, hoe we bonbons gingen maken. Het was niet moeilijk: iedereen kreeg een dienblaadje met daarop wat vullingen en een stuk marsepein. Uit het stuk marsepein mochten we met stekertjes figuren uitsteken. Daarna moesten we die vormpjes en de vullingen één voor één op een vork in vloeibare chocolade dompelen. We konden kiezen uit wit, puur, melk, rode en gele chocolade. Je moest zo'n natte bonbon dan heel voorzichtig van je vork op je blaadje laten glijden en daarna kon je versieren. Met allerhande versierseltjes, maar ook met een spuitzakje met vloeibare chocolade. Het was een gezellig werkje. Je liep daarbij steeds van tafel naar tafel omdat er op elke tafel een pan met andere chocolade stond. Als de bonbons klaar waren, mocht je ze in een doosje inpakken en dat doosje kon je ook weer versieren met linten, strikken en bloemen enzo. O ja, en natuurlijk mocht je de hele avond door proeven van alles wat je maar lekker leek. Er was ook het één en ander af te likken...mmm :-))






Het was tegen tienen toen we alledrie heel trots met ons eigen doosje zelfgemaakte bonbons naar buiten liepen. Maria had nog iets lekkers uit het winkeltje mogen kiezen. Ze koos een chocolade-tennisracket. Daar heeft ze voorlopig nog wel wat aan te smikkelen ;-).




Woensdagavond was het feest voor Jan: hij kreeg een pingpongtafel! Tafeltennis en zijn grote hobby. Hij doet het erg graag en zit ook op een vereniging. Eén van Willem z'n collega's vertelde, dat zijn ouders al heel lang een tafeltennistafel in de weg hadden staan en dat ze er graag van af wilden. Willem sprong, namens Jan, een gat in de lucht en regelde voor woensdagavond een grote aanhangwagen.
Nadat Jan klaar was met z'n eieren-wijk vertrokken de mannen naar Oosterland. Ik had dinsdagavond bij Van Noppen een mooie schaal bonbons uitgezocht om aan die mensen te geven. Ik hoopte maar dat die heel zou aankomen ;-).
Het begon al te schemeren toen de mannen terug kwamen. En hoewel het voor Jan natuurlijk allang bedtijd was, mocht hij nog wel heel even snel de tafel opzetten en één potje doen. Wat is hij blij!!




En toen was het donderdag. Tijd voor een mini-vakantie! Willem z'n manager had gezegd, dat er teveel vrije uren openstonden en gevraagd, of Willem er wat wilde opnemen. En zo kwam er een leuk plannetje oppiepen: we zouden een mini-vakantie doen en Maaike wilde wel oppassen. Super!
We boekten een bed&breakfast in de Ardennen. Daar wilde Willem altijd nog eens heen. Het plan was om donderdag meteen na de lunch te vertrekken. Maar dat liep een beetje uit. We hadden nog best veel te doen. Willem had programmeerwerk en Maaike en ik deden nog snel wat aan 'Project Garage'. Woensdagmiddag waren we ook al bezig geweest. We hebben echt een flink stuk gedaan en er kon weer flink wat naar de stort!



En dan wilde ik natuurlijk ook de was nog 'bij' hebben. Het lukte maar moeilijk om 'los' te komen. Maar tegen half 3 zaten we dan toch in auto.

Het was een lange rit naar Nadrin. Ik denk, dat het toch weg tegen zessen liep, voordat we er arriveerden. Intussen hadden we genoten van de rit, die steeds mooier werd.






En de B&B, La Fermette Blanche, zag er zó leuk uit!



Het was een oude boerenwoning. Tot onze verrassing bleek de B&B door een stel rasechte Amsterdammers gerund te worden. Gelukkig hoefden we dus niet ons beste Frans te berde te brengen :-). Het was gewoon Theo en Annemarie en we voelden ons meteen thuis.

Onze kamer was heel sfeervol en heel schoon.


uitzicht vanuit onze kamer
We installeerden ons, dronken wat en ik dook meteen in een mooi boek. Willem had nog even een kleinigheid op de computer te doen. We genoten van de stilte. Ik zocht een restaurantje op in de buurt. Er bleek iets op loopafstand te zitten. Goed, daar gingen we dan een hapje eten.
Het was er heel rustig. Buiten ons zaten er nog twee stelletjes. De bediening sprak geen woord Nederlands, maar de kaart was tweetalig. We wisten dus in elke geval wat we op ons bord kregen ;-).
We aten lekker op ons gemakje en deden een luxe met niet alleen een dessert, maar ook nog een kopje koffie na.

We liepen weer terug naar de B&B en Willem stelde voor om nog even naar La Roche te rijden. Ja leuk! Jaren geleden zijn we daar in de buurt eens een midweek op vakantie geweest. La Roche is echt een leuk stadje. In de vallende avond reden we er naar toe. We parkeerden en boemelden een poosje door het stadje. Etalages kijken enzo. We hebben nog even staan kwijlen voor de etalage van een makelaar. Voor het geld waarvoor we hier in Nederland ons nieuwbouwhuis met postzegeltuin hebben gekocht, koop je daar een compleet landgoed met grond en eigen bos....

Het was jammergenoeg wel heel koud. Ik heb het sowieso snel koud en dan ben ik niet op m'n best. Willem kon me geen grotere lol doen dan terug te rijden naar onze B&B. Daar kroop ik fijn onder de dekens.

We waren de enige gasten in de B&B en de volgend morgen verschenen we laat aan het ontbijt. Dat was geen enkel punt. Terwijl wij genoten van de diverse zelfgemaakte jammetjes, de lekkere boterhammen, het eitje van de eigen kippen enzovoorts, praatten Theo en Annemarie honderuit. Over hoe ze hier zeven jaar geleden begonnen zijn, over de streek, de taal, de mensen, het huis, de verbouwing, de tuin. Oh, hoe leuk, hoe ze daar wonen!

Maar aan deze logeerpartij kwam ook een eind. We wilden gaan wandelen en hadden een wandeling op het oog, die begon in La Roche. Helaas was het erg somber en koud (13 graden). Dat maakte het niet zo aantrekkelijk. Daarom wijzigden we ons plan. We wilden wel graag een kasteel gaan bekijken. Willem vroeg, of Theo en Annemarie en tip hadden. ¨Bouillon¨, zeiden ze allebei meteen. Ok. Dan gingen we naar Bouillon. Annemarie toverde nog een folder met een kortingskaartje te voorschijn en daar gingen we.

Het was een ritje van zo'n 60 kilometer. Onderweg stopten we hier en daar om van het uitzicht te genieten.




En we stopten bij een Delhaize, want daar kon je volgens Annemarie geleisuiker 1 : 3 kopen. Dat heb ik in Nederland nog nooit gezien. Ik wilde daarom wel een vooraadje inslaan. Er stond daar echter nog maar 1 pakje in het schap. Jammer. Maar we kochten er wel meteen onze lunch. Fruit, smoothie en een tomaat-mozzarella salade. En voor de lekkere trek nog een zak studentenhaver. Lekker!

Bouillon is alweer zo'n prachtig stadje. Groter dan La Roche, maar wel hetzelfde ingedeeld: een riviertje in het midden, stadje er omheen en bovenop de berg een kasteel. We parkeerde onze auto beneden in het stadje en liepen via allerlei straatjes steeds hoger en hoger, totdat we bij de ingang van het kasteel kwamen.






Het kasteel was enorm groot, somber, killig, donker.





We bekeken alles op ons gemak. Juist toen we op de hoogste toren stonden te genieten van het uitzicht, zagen we dat er een schooklas de binnenplaats op kwam en dat er een roofvogelshow voor ze werd opgevoerd. Eerst keken we een poosje vanaf de toren toe, maar later zijn we naar beneden gegaan en erbij gaan zitten. Dat was een leuke bonus op ons kasteelbezoek :-).





Toen we terugkwamen bij de auto vroeg ik, of Willem even naar de Colruyt wilde rijden, die ik had gezien. Ik wilde daar opnieuw een poging doen voor de 1 : 3 geleisuiker. En ja hoor, daar hadden ze het ook. En genoeg :-). Ik nam een traytje van 10 stuks mee. Daar kan ik even mee vooruit.

Op de routeplanner zagen we dat we zo'n 3 uur rijden van huis zaten. Willem stelde voor om via een mooie route naar Dinant te rijden. Het weer was inmiddels lekker opgeknapt. Het was zonnig en een stuk minder koud. We reden eerst een stukje door Frankrijk en daarna via allerlei dorpjes naar Dinant. Het derde stadje vandaag met: een riviertje, een stadje erom, een kasteel bovenop de berg. Dinant is nog weer groter dan Bouillon.  Het is een heuse stad. We zaten een poosje aan de waterkant.






Willem kreeg langzamerhand alweer trek. Maar ik vond het nog te vroeg. Het was nog maar vijf uur. We besloten wat voor de kinderen te gaan kopen. Belgisch bier voor de grote jongens en iets anders voor de rest. We zagen plakjes Belgische chocolade voor op brood. Dat vonden we wel leuk en origineel. We kochten drie pakjes: melk, puur en wit. Wat hebben wij met chocolade deze week?

We besloten om maar alvast een stuk richting huis te rijden en dan ergens onderweg te stoppen om een hapje te eten. Rond Antwerpen kwamen we in de file terecht. Het was inmiddels half 7. Willem kreeg een lumineus idee: zouden we bij Balls & Glory gaan eten? Ja, leuk! Balls & Glory zit middenin Antwerpen, aan een haven. Je kunt er dus ballen eten. Gehaktballen. Geen gewone, maar heel grote, heel lekkere en met een vulling binnenin. Het leuk is: ze hebben er ook veggie ballen!

Op vrijdagavond hebben ze er een soort 'schuif-maar-aan' concept. Je kunt dan kiezen uit twee soorten gehaktballen, óf de veggie bal. Je kiest vervolgens stoemp (stamppot) of salade. En daarnaast kies je wijn, bier of home-made limonade. Je neemt dan plaats aan een enorm lange tafel en na een poosje wordt je bestelling gebracht. Voor 12 euro (zonder drinken) eet je je buikje vol. En intussen kijk je lekker rond. Naar de aparte inrichting, naar de mensen, naar buiten. Heerlijk :-).

Toen we gingen afrekenen kocht ik nog twee ballen om mee naar huis te nemen voor mijn vader. Eén met aspergevulling en één met kaasvulling. Had ik meteen iets voor Vaderdag.

De files waren inmiddels opgelost en tegen half 10 reden we Alblasserdam weer binnen. Wat was dat even heerlijk geweest, onze mini-vakantie!

Alles was thuis goed gegaan. Alhoewel er wel een paar waren, die het maar niets vonden, dat we weg geweest waren ;-).

Maar zaterdag was alles weer 'gewoon'. Ik nam als een haas het was- en strijkwerk weer op me. En Willem was druk met allerhande klussen. Net alsof je niet weg geweest bent! Maar de herinneringen zijn er. En die koesteren we :-).

vrijdag 12 juni 2015

De leukste dag is vrijdag

Vrijdag. Dat is echt de leukste dag van de week :-). 's Morgens aan het ontbijt is de sfeer al anders dan anders. Nog één dag school en werk en dan zit het er weer op. Niet dat er dan twee dagen luieren voor de deur staan, hoor. De zaterdag is eigenlijk de drukste dag van de week. Maar omdat die dag bol staat van de zelfgekozen activiteiten, voelt het toch heel anders dan een drukke maandag, of dinsdag, of andere werkdag. En ja, de zondag is onze rustdag. Niet genoeg te waarderen.

Ik had vanmorgen een afspraak staan, die geschrapt werd. Dat kwam me niet ongelegen, want nu kon ik deze onverwachts 'lege' morgen mooi gebruiken, om in de bijen te werken. Ik had van de week vol verwachting in de kast van m'n nieuwe volkje (aflegger) gespiekt. Als het goed was, zou de jonge koningin nu volop aan de leg moeten zijn. Dat wás ze ook, maar...het was enkel bultbroed wat ik zag :-(. Dat betekent, dat de koningin onbevruchte eitjes legt en daar komen dan enkel darren (mannetjes) uit. Vandaag wilde ik dat volkje eens heel goed bekijken en dan bedenken hoe ik dat ga oplossen. Daarnaast wilde ik ook mijn (heel) grote volk goed inspecteren en meteen kijken of de honingkamer al vol zat.

Om het op het laatste te houden (de rest is vrij technisch voor mensen die niet op de hoogte zijn van bijenhouden): de honingkamer zat inderdaad heel vol. Ik heb nog rugpijn van het tillen. Ik schat toch wel een kilo of 20 honing. Hoe leuk is dat! Ik moet alleen nog heel even geduld hebben, want de bijen moeten de honing nog verder verzegelen. Ze brengen dan een laagje was aan op elk celletje van de raat, zodat de honing goed bewaard kan worden.
Ik kwam nog iets grappigs tegen. De bijen hadden tussen twee ramen in een groot stuk raat gebouwd en volgestopt met honing. Dat stuk heb ik er voorzichtig tussenuit gesneden. En zo hadden we onverwachts een heerlijke snoeperij: een groot stuk raathoning.



Hoe lekker is dat!

Na m'n bijenwerk was het tijd om verder te gaan, waar ik gisteren gebleven was met m'n huishoudelijk werk. Wassen natuurlijk ;-). Gisteren had ik dat een beetje laten sloffen. Want 's morgens hebben Maaike en ik weer hard aan Project Garage gewerkt. Zo super, om die garage steeds een beetje leger te zien worden. Het gaat langzaam, maar wel zeker! Er is weer lekker wat verdwenen:


Wéér een halve kubieke meter ruimte teruggewonnen! 

's Middags hadden we het druk met het voorbereiden van Maaike's examenfeestje. We gingen taarten halen, want gunden ons geen tijd om die zelf te bakken. 


En er moesten ook nog wat kleinigheden ingekocht worden voor de bbq. De eerste keer bbq dit jaar!

Het was leuk en gezellig, om weer met zoveel mensen rond de bbq te zitten. Vorig jaar hebben we het veel te weinig gedaan.



Maaike werd verwend met kadootjes. Van ons kreeg ze de Bijbel met uitleg. Die wilde ze graag hebben.


De koffie met taart hebben we toch maar binnen gedronken. Het was een beetje winderig en nét te koud voor het mooi. Het werd een fijne avond. Met visite van opa en oma's, familie en vrienden. 

Maar dat was gisteren. Vandaag is het vrijdag. En vrijdagavond is: naar de bieb! Daarna een ijsje eten bij de Hema. We kwamen schoonmama tegen en die ging ook mee, een ijsje doen. Zwaan, kleef aan :-).

En dan met een grote tas boeken naar huis. Ik nam o.a. Jozef, de onderkoning mee. Ik ben er al in begonnen. Echt een heel mooi boek. Daarnaast nog een kookboek, een informatie boek en een luchtig leesboek. Van alles was. Daar ga ik dus maar eens lekker van genieten. 

Zie je wel. Vrijdag is de leukste dag. Al was het alleen al om het traditionele bieb-uitstapje.

De vlag uit!

En ja. De vlag kon gisteren uit! Maaike is geslaagd voor het VMBO-gt. We hadden dit wel verwacht, maar toch zijn er op de dag van de uitslag stiekem kriebeltjes.
Maaike kon tot 's avonds 19.00 gebeld worden. Maar normaal gesproken is de uitslag al wel eerder bekend. Aan het einde van de middag wordt die op de site van de school gepubliceerd. Dit natuurlijk nadat eerst alle kinderen die het (nog) niet gehaald hebben, zijn opgebeld.

De mentor van Maaike had al gezegd, dat hij íedereen ging bellen. De gezakten eerst, daarna de geslaagden. Maaike verwachtte daarom ergens in de tweede helft van de middag een telefoontje. Dat was even schrikken, toen de mentor al om 14.10 uur belde!

Maar gelukkig. Hij had goed nieuws!

Vandaag krijgt Maaike de cijfers te horen. En dan moet ze gaan beslissen of ze de Havo gaat doen, óf Maatschappelijke Zorg op het MBO. We zijn benieuwd.


donderdag 11 juni 2015

Advertorial

Deze maand is er weer een nieuwe adverteerder op mijn blog. En zoals gebruikelijk, wil ik deze adverteerder in een advertorial onder de aandacht brengen.

Varifashion4kids

Misschien heeft u de banner met de vrolijke kleurtjes al gezien. De banner van Varifashion4kids! Varifashion4kids is een webwinkel, waar u terecht kunt voor leuke, betaalbare (merk)kleding voor actieve kinderen.

Anja Vink heeft samen met haar buurvrouw in 2012 deze webwinkel opgezet. Al snel bleek, dat er héél wat meer tijd in ging zitten, dan ze van tevoren hadden bedacht. De zaken gingen zó goed, dat de vrouwen er elke week minstens 20 uur mee bezig waren. Dat werd de buurvrouw teveel. Want het moest dan toch allemaal naast het gezin met (jonge) kinderen gebeuren.

Zo kwam het dan 1 januari 2015 Varifashion4kids helemaal van Anja werd. Zij heeft zich vol overgave op haar werk gestort.

Om zich te onderscheiden heeft ze 'service' als hoogste prioriteit gesteld. Dat houdt in, dat Anja probeert om bestellingen nog dezelfde dag de deur uit te doen. Verder is retourneren of ruilen geen enkel probleem. En de verzendkosten zijn lekker laag: 3,95 voor bestellingen tot 50,00. Daarboven zelfs gratis. Dat klinkt goed!

Om Varifashion4kids meer bekendheid te geven, staat Anja ook regelmatig op markten en braderieën. Zo zal zij komend najaar ook aanwezig zijn op de Familiedagen in Gorinchem.

Daarnaast geeft Anja ook thuisparty's in een straal van 1 uur autorijden rond Lisse. Zo'n thuisparty zit heel eenvoudig in elkaar. U zorgt voor een huiskamer vol familie en vriendinnen (en voor koffie ;-)) en Anja neemt haar collectie mee. Iedereen kan op het gemakje kijken of er wat bij zit. Ook na een thuisparty is ruilen geen punt. Dat kan zelfs tot twee weken na aankoop.

Afijn. Genoeg verteld om u nieuwsgierig te maken, denk ik. Tijd om maar eens een kijkje te nemen in Anja's leuke webwinkel! Voor lezers van deze blog is er deze maand 10% korting op al uw aankopen. Vult u daarvoor de kortingscode eljuni in.


Knulst Houten Vloeren

Ook de banner van Knulst Houten Vloeren draait weer mee. Knulst Houten Vloeren is (ook hier) een begrip!

Bij Knulst moet u zijn voor wèlke houten vloer u ook maar wilt en in wèlke prijsklasse dan ook.  Er is een geweldige keuze. U kunt thuis, vanuit uw luie stoel, op uw gemakje een vloer uitzoeken. Op de website vindt u alle informatie die daarbij voor u van belang is. Het is ook leuk om een kijkje te nemen op de pagina met 'Referenties'. Daar kunt u zien hoe zo'n vloer dan uiteindelijk bij de klant erbij ligt.

Inspiratie haalt u ook uit het gratis Inspiratie Magazine wat u kunt opvragen. Een magazine doorbladeren geeft toch altijd nèt een ander beeld en gevoel, dan alles alleen maar op een beeldscherm bekijken. Even het formulier invullen en het magazine komt per kerende post naar u toe.

Geeft u er de voorkeur aan om de winkel te bezoeken? Ook dat is natuurlijk mogelijk. Knulst Houten Vloeren is gevestigd in Nunspeet en is zeker een rit(je) waard!

woensdag 10 juni 2015

Mijn dag in beeld en woord.

Mijn dag volgens mijn iPhone:




Zaterdag kocht ik een aantal kilo's rabarber voor een euro. Ik moest ze nodig uitzoeken, want er zaten rotte stengels tussen. Ok dan. M'n eerste werkje van vandaag.



Toen we allang klaar waren met ontbijten, kwam Hans enigszins verwilderd naar beneden: Ik ben me helemaal verslapen! Oeps. Ik dacht, dat hij veel later moest beginnen en had hem dus laten liggen. Nou vooruit! Ik ga hem maar even brengen. Even heen en weer naar Rotterdam. Vertrek: 8.06 uur. Hans afgeleverd om 8.29 uur. Precies op tijd :-)



En om 8 minuten voor 9 parkeer ik m'n brik weer voor de deur.



Er worden pannenkoeken gebakken. Henk is met school op excursie naar een zorgboerderij in Nieuw-Lekkerland. Ze gaan daar ook eten: pannenkoeken! Ik bakte een heel stapeltje. Twintig daarvan moesten bestrooid worden met suiker en daarna opgerold. Hapklare pannenkoeken dus :-)


Ik bracht ze naar het inzameladres en ging meteen door naar de winkels. Ik had nog het één en ander nodig voor de kookrubriek, die ik vandaag weer moest samenstellen.

Doordat ik nog verschillende wat langere telefoongesprekken tussendoor kreeg, was de ochtend al een eind gevorderd, voordat ik aan de reportage kon beginnen.

Halverwege moest ik m'n werk onderbreken. Het was half 1. Tijd om Henk uit school te halen en meteen de melkemmer om te wisselen. Henk had het erg leuk gehad en wilde vanmiddag bij Hilde gaan spelen. Daar in de wijk werd de Straatspeeldag gehouden. Jan bracht Henk weg en ik ging snel verder aan m'n rubriek.


Het werd een groententaart.

De rest van de middag was het business as usual. Opruimen, wassen, dieren verzorgen, de hele reutemeteut.



Voor ik het wist was het alweer tijd om aan het avondeten te beginnen. Restjesdag!

 Rijst met goulash.


De groententaart die ik voor de kookrubriek bakte.


Groene smoothie voor Willem en voor mij. We doen een 10 daagse sapvastenkuur om te detoxen.


Gebakken aardappeltjes met gesnipperde ui.


Restje lamsbout.
En dan waren er ook nog 9 pannenkoeken.

Na het eten was daar de rabarber die nog gekookt moest worden en in potten gedaan. Vijf grote potten leverde het me op. Mmmm.


Er werden nog twee Moerman-broden gebakken voor m'n nicht.



En Jan liep in en uit. Die had het druk met z'n eierenwijk. Zevenhonderd stuks verkocht hij er vandaag!

En juist toen ik de was nog aan het afhalen was, ging de telefoon. Hans. Hij was vanavond op school parkeerwacht en belde of iemand hem wilde komen ophalen. Nou, 'iemand' was er niet, maar ik was er wel. Dus toog ik voor de tweede keer vandaag naar Rotterdam.


Start om 21.49 uur.


Onderweg zie ik de avond vallen. Mooi!


22.27 uur ben ik weer thuis. Kan ik de rest van de was gaan afhalen. Maar ik ben niet de enige die nog bezig is, hoor. Willem is nog hard aan het timmeren. Hij legt de laatste hand aan een hocker voor een collega.


Zo klaar.


Tijd om zo langzamerhand te stoppen met werk. Binnen zit Koos nog hard te zwoegen. O, o, wat heeft hij het druk voor school, deze laatste weken! Duimen dat hij het redt!!









donderdag 4 juni 2015

24 x 7

Met zoveel personen in zoveel verschillende leeftijden in huis, lijkt het of het gezinsleven 24 x 7 doorloopt. Wat een verschil met 'vroeger', toen we de kinderen 's avonds vòòr koffietijd op bed hadden liggen en de hele avond zich blanco voor ons uitstrekte! Ik kan het me nog goed herinneren, hoor. Die stilte en rust. Willem zat altijd te programmeren en ik was bezig met kalligraferen, handwerken, een huishoudelijk karweitje, of wat dan ook.

Nú zijn we blij als we de boel rond koffietijd aan kant hebben: tafel afgeruimd, aanrecht leeg, fietsen in de schuur, stofzuiger door de kamer gehaald, was van de lijn. Zoiets.

Koffietijd is slechts een kleine pauze. Daarna begint het avondprogramma. Kinderen die huiswerk moeten doen, vrienden en vriendinnen die in en uit lopen, jongeren die chillen, iemand die gáát, iemand die komt. Elke avond een ander programma. Slechts één overeenkomst: altijd reuring :-).

Zo was daar gisterenavond iemand die een proefritje kwam maken in Leendert z'n autootje (die hij te koop heeft staan), Leendert die daarna aan een mini-bieb ging timmeren, Trijnie die later thuiskwam en dus na-at en daarna vertrok om bij een vriendin te gaan klussen, Hans die een nachtklusje had: werken aan de weg en dus op een raar tijdstip had geslapen en gegeten en pas tegen de ochtend thuis zou komen, Maaike die naar een vriendin ging, Jan die om kwart over 9 klaar was met z'n eierenwijk en die ik daarna toch even helpen moest met organiseren/opruimen/enzo. En tussen dat alles door stond ik te strijken. Er was het één en ander aan strijkwerk blijven liggen, omdat Maaike en ik weer een dag aan het garage-project hadden gewerkt.

We hebben weer heel veel uitgezocht. De vloer is leeg en er is ook al één kast uitgeruimd, schoongemaakt en opnieuw ingeruimd. De tussendeur en de buitendeur zijn keurig gesopt. En er is natuurlijk weer lekker veel weggegaan. Het één en ander naar de Kringloop, maar ook naar de stort. Weg ermee!

Toch weer een halve kubieke meter weg, schat ik
We denken, dat we nog zeven dagen nodig hebben, voordat we echt he-le-maal klaar zijn. Wat zal dat super zijn! Ik verheug me er echt op. Het is nú al een feestje om die garage binnen te stappen. Wat een verschil!

¨Hoe laat ga je dan naar bed?¨, wordt mij regelmatig gevraagd. Dat valt de laatste tijd best nog wel mee, hoor. Niet dat ik dan direct ga slapen, maar meestal lig/zit ik toch wel ergens tussen elf uur en half 12 in m'n bed.

En dan krijg ik fotootjes door geappt (gisteren) van Willem en Dirk die nog een avondwandeling maken:

22.57 uur. Bijna de langste dag alweer!
En van Hans, die aan het werk is:

23.05. Nachtwerkers. Niet erg als het zo'n mooie nacht is!
Prachtig mannen. Maar stop nu maar met appen, hoor. Ik wil zo langzamerhand rust. De dag begint morgen weer vroeg voor mij...

Ja, want de morgenstond heeft voor mij toch altijd goud in de mond. Ergens tussen 5 en half 6 ben ik weer paraat. En dan? Dán is het stil in Huize Luijkensteijn! Ik geniet dat van de stilte. Van de rust. En ik zie de nieuwe dag geboren worden. Da's elke dag m'n feestje ;-).

vrijdag 29 mei 2015

AGF-inkopen en nog een slingertje aan het opruimproject

Vanmorgen liep ik me wat op te doffen. Schone jurk aan, haren netjes, fijne schoentjes aan. Ik ging namelijk naar 'de boer' (Van Os) om AGF-inkopen te doen. Wie mij kent, vraagt zich nu direct af, waarom ik me daarvoor moet opdoffen. Want ik maak me er normaal gesproken niet druk over, hoe ik eruit zie. Het had dan ook een reden. Ik moest op de foto. Bij de boer, ja. Het is voor een artikel in Terdege over voedselverspilling.

Ik kom al jaren bij Van Os. Misschien al wel 15 jaar. Ik zou het niet precies weten. Normaal gesproken ga ik er tegen sluitingstijd heen en dan krijg ik overschotjes tegen een klein prijsje. Vandaag moesten we echter ook rekenen met de agenda van de fotograaf en we hadden met z'n drieën afgesproken, dat het ergens tussen 10 en 11 uur gebeuren zou.

De boer zou, net als anders, mijn kar(ren) volladen met overschot en 'kneusjes'. Je moet dan denken aan bananen met een plekje, aardbeien die snel op moeten enzovoorts. En de fotograaf zou plaatjes schieten.

Daar ging ik dus. Voor mijn gevoel 'in vol ornaat'. Van Os had al het één en ander voor me klaargezet. En verder kon ik ook los in de winkel. Stoofperen voor een habbekrats. Leuk! Omdat het van de winter niet echt koud geweest is, zijn er nog veel stoofperen over. Die moeten nu snel weg. Daarom heeft van Os een actie: een grote tas vol voor maar 2,50. Stoofperen laten zich heel gemakkelijk inmaken. Je stooft de peertjes, zoals je gewend bent. Je doet ze gloeiend heet in brandschone potten met een schroefdeksel. De deksels trekken bij het afkoelen vacuüm (je hoort een plop). En zo kun je de peertjes gemakkelijk een jaar (en ook wel langer!) bewaren.

Er was andijvie. Er was rabarber. En ik vulde m'n voorraadje aardappels en uien aan. Er was een grote, dikke watermeloen met een schimmelplekje op de schil. Geen probleem. Die meloen zouden we vandaag nog gaan aansnijden. Mmm, we zijn er allemaal dol op.

Nadat er een hele reportage was gemaakt van een perenscheppende Teunie, een blaadje spinazie etende Teunie, een Teunie met de boer die de kar vult, een auto-vullend duo en vast nog wel één en ander wat ik alweer vergeten ben, zat deze 'klus' er voor mij weer op. Ik kon met de buit naar huis :-).



Het hele gedoe had me natuurlijk meteen uit m'n ritme gehaald. Maar gelukkig maakte de middag veel goed!

Maaike kwam aan het begin van de middag thuis en ik vroeg haar, of ze nog even helpen wilde in de garage. En ja, natuurlijk! Want opruimen is verslavend. Echt waar, hoor :-). Je krijgt er energie van!

We spraken af wat we wilden doen. In elk geval de hoek met groenten en fruit aanpakken. Alles nalopen, de hoek leeghalen, de vloer schoonmaken en al het vers gehaalde spul daar stallen. En dan was het meteen een goed plan, om de koelkast (we hebben in de garage een tweede koelkast staan) na te lopen en te ordenen, zodat koelkastspul (zoals aardbeien) erin konden. En, als we dan toch bezig waren: de vloer voor de voorraadkasten leegmaken en schoonmaken. Want daar was stiekem van alles neergezet: zakken voer voor de dieren, zakken meel, een groot pak toiletpapier wat niet in de kast pastte, een rekje kruiden enzovoorts. Echt reuze onhandig, vooral omdat de maandboodschappen ook juist werden bezorgd: 8 grote veilingkratten met boodschappen. Die moesten weer keurig in de kast. Fijn als er daarbij niets in je actieradius staat.

Zo gezegd, zo gedaan. Het was weer buffelen hoor. We verzamelden weer het nodige aan zooi!



Het verschil mag er zijn! We kregen al opmerkingen over 'echo' in de garage en 'veranderde plattegronden'. Jan hing uit zichzelf meteen uit school z'n jas en tas aan de juiste haak. Zo gaat dat: rommel trekt rommel aan, maar andersom werkt het ook. Als de boel geordend is, wil je dat graag zo houden.

In de AGF-inkopen vond ik twee grote zakken krieltjes. Officieel over de datum, maar daar malen wij natuurlijk niet om. Weet je hoe lekker ze waren? Het was feest! Ik kookte de krieltjes en daarna werden ze gefrituurd. Ik bakte vis (tongetjes) en maakte een grote schaal sla klaar. Met een royaal stuk watermeloen voor tóe, was het een echt feestmaal! En er zijn weer 4,4 kilo krieltjes van weggooien 'gered'. Dat is mijn kleine bijdrage aan het tegengaan van voedselverspilling.


donderdag 28 mei 2015

Hulp

Vandaag had ik hulp. En wat was ik daar blij mee! Ik had er echt naar uitgekeken. Maaike en ik hadden afgesproken, dat wanneer Maaike klaar zou zijn met haar examen, ze mij af en toe zou helpen om de garage helemaal uit te mesten.

De garage is het ondergeschoven kindje in m'n huishouding. Eigenlijk is het maar een halve garage, want het voorste gedeelte is verbouwd tot werkkamer. Het achterste deel is mijn provisiekast, zolder, kelder, opslag, en nog veel meer. De ruimte is inpandig en meet zo'n 20 vierkante meter, schat ik. Behoorlijk veel als het vol staat met van alles en nog wat!

In de winter kom ik er alleen om even snel iets te pakken. Het is er dan koud en het is er ook een beetje donker. Ja, ik weet het: aan dat laatste is natuurlijk eenvoudig iets te doen ;-). Wat er dan wel gebeurt: er wordt van alles en nog wat 'geparkeerd'. Aanvankelijk redelijk geordend. Maar later steeds chaotischer. Tot er een moment komt, dat ik me echt schaam voor de zooi.

En dan is het voorjaar. En dan kan de buitendeur fijn open. Het is licht en warm. Tijd voor de grote schoonmaak!

Hoe fijn is het om dat samen met je grote dochter te gaan doen! Want eerlijk is eerlijk: als het náást m'n drukke huishouden moet, lijkt er altijd iets belangrijkers te zijn. En dan blijft de garage wat hij was: het ondergeschoven kindje.

Maar nu, samen met Maaike, gaat het heerlijk. Eerst doen we het noodzakelijkste werk in de huishouding tot ongeveer 10 uur. Daarna drinken we lekker een bakkie koffie en gaan vervolgens helemaal los in de garage. ¨Vang de spinnen, wees niet bang¨, weet-je-nog? Dat poëziealbumversje?

Schrob de keuken,
 dweil de gang.
 Vang de spinnen
 wees niet bang.
 Schil de piepers
 roer de pap,
 dan vindt iedereen je knap!

Vandaag had Maaike niet zo heel lang de tijd, want ze moest ook nog op twee adressen gaan oppassen. We overlegden en besloten om één hoek te doen, maar dan wel echt heel goed natuurlijk :-). Het werd de hoek van de jassen en schoenen. De hoek, direct als je de deur binnenkomt. De winterjassen hingen notabene nog aan de kapstok. Ook weer niet zo heel vreemd, want hoe lang is het helemaal geleden, dat ze die voor het laatst aan hadden, met dit koude voorjaar?!

De jassen werden gesorteerd: een hoop voor de kringloop, een hoop voor de was en een paar die de container in konden.

Aan de kapstok kwamen we, naast jassen, ook een flink aantal tassen tegen. Tassen die al héél lang niet meer gebruikt werden. Ook de tassen werden netjes gesorteerd. Er bleven er maar heel weinig over, die terug mochten :-).

weggooien

kringloop
Onder de kapstok stond een gescheurde knikkerbak. Die werd vervangen door een heel exemplaar. Compleet met deksel. De twee knikkerzakken die we ook aan de kapstok tegenkwamen, gingen er netjes bij. Zo. Mooi opgeruimd!

Tijd om de planken bóven de kapstok aan te gaan pakken. Drie planken. Boordevol schoenen. Een grote puinhoop!



Terwijl het ooit toch goed georganiseerd was ;-). We haalden de planken leeg en speelden 'Memory'. Zo snel mogelijk twee dezelfde schoenen zien te vinden. En daarna natuurlijk het grote sorteren. Er zijn heel wat schoenen weggegaan. Maar er bleven er nog genoeg ;-). Op de onderste plank de schoenenmandjes met 'daagse' schoenen. Daarboven wandel-, sport- en werkschoenen. De schoenen die het nodig hadden kregen een poetsbeurtje. Ik zei het al: echt heel goed!

Voordat we de schoenen, jassen en tassen terug hingen en legden, maakten we de leeggekomen hoek schoon. Het was echt schrikken hoe vuil het was! Dat is deels te wijten aan de eensteensmuur, die 'doorslaat'. Als je dat met water gaat afdoen, wordt het één grote kliederboel. We wilden het dus droog houden. Maar hoe maak je het dan toch goed schoon? Daar hebben we een krachtpatser voor ingezet: een staalborstel! Maaike heeft de hele muur met een staalborstel gerost en daarna met de stofzuiger nagezogen. Daar is het toch heus van opgeknapt, alhoewel die bakstenen echt niet mooi licht (de originele kleur) meer te krijgen zijn. Het zij zo. Het plafond werd geragd. De gestucte zijmuur met een sopje afgenomen. Langzamerhand begon het zowaar een beetje te stralen!

De spullen die terug mochten kregen weer hun eigen, oorspronkelijke plekje.



En intussen was ik erg blij, dat het droog geworden was en dat de zon was gaan schijnen. Want nu heb ik mooi nog twee volle trommels winterjassen weggewassen en die zijn in de zon en de wind fijn droog gekomen.

Ik zou dolgraag nu in één keer doorpakken. Elke dag een paar uur die garage in. Maar het ontbreekt me daarvoor aan tijd. Bovendien heeft Maaike op dit moment even veel omhanden. We hebben daarom onze agenda's getrokken om samen 'garagetijd' te reserveren. Gelukkig is Maaike nèt zo enthousiast over de klus als ik. En veel enthousiasme hebben we wel nodig. En moed en doorzettingsvermogen. Want als we het nu over het garageoppervlak hebben? Ik denk dat we nu zo'n halve vierkante meter gehad hebben.....

woensdag 27 mei 2015

Cookies pressen

Vandaag heb ik geprofiteerd van de flow, waar ik gisteren in kwam. Lekker hoor. Gewoon weer een lijst gemaakt en afstrepen maar. Hoe simpel kan het toch zijn. En wat doe je dan veel op een dag!

Er is nog één ding niet afgestreept: strijken. Vanmorgen vroeg heb ik al wel even achter de plank gestaan, maar ik wil wat extra's doen. Zo met de zomerdag is er toch meer te strijken dan in de winter, als er veel wollen truien enzo gedragen worden. En daarnaast wordt er 's zomers ook meer vuil gemaakt. Maar hoe heerlijk is het als alles steeds lekker buiten kan drogen. Dat geeft zo'n heerlijk luchtje aan je was! En met een beetje wind zijn er veel kreukels alvast uitgewapperd.

De werkzaamheden van vandaag waren weer divers. Het gewone opruim- en poetswerk natuurlijk. En wassen en brood bakken en de maandboodschappen bestellen. En even naar school rijden voor de wekelijkse melkemmer. Allemaal niets bijzonders.

brooddegen in de narijs

Voor vanmiddag had ik o.a. koekjes bakken op het programma staan. Ook al niet bijzonder. Hoewel? Ik had bedacht om nu vanmiddag eindelijk eens de cookiepress uit te proberen, die ik in januari voor mijn verjaardag kreeg. Op de één of andere manier was daar niet eerder van gekomen.

Zo'n cookiepress is een soort pistool. Je doet er koekdeeg in en haalt vervolgens de ¨trekker¨ over. Uit de ¨loop¨ komt dan een mooi gevormd koekje. Je kunt verschillende malletjes op de ¨loop¨ zetten, zodat je steeds andere koekjes kunt maken.

Ik stond er wel even mee te klungelen. Er zat een summiere gebruiksaanwijzing bij en ook nog eens niet in het Nederlands. Maar toen ik het eenmaal dóórhad, bleek het supersimpel te zijn. Pang, pang, pang, pang en je hebt een bakplaat vol koekdeegjes. En het schoonmaken stelde gelukkig ook niets voor. Want dat wil bij zulke hulpmiddelen nog wel eens vies tegenvallen. De tijdwinst die het hulpmiddel je levert, ben je dan weer kwijt aan het schoonmaken.

Er zit maar één nadeel aan: de koekjes zijn nogal klein. Voor onszelf geen punt. Maar om ze visite voor te zetten, vind ik het bijna gierig. Ik denk, dat ik in dat geval uitnodig om vooral zoveel koekjes te nemen als men lekker vindt, of zo ;-).

Al met al: cookies pressen is leuk!






Wat er ook leuk was? Willem z'n collega had hem helemaal lekker gemaakt: een stuk procureur op de bbq. Dat moest echt het summum van lekker zijn. Willem wilde dus heel graag dat ik procureur klaarmaakte. Het hoefde niet op de bbq, maar mocht ook wel in de slowcooker. Mijn vader bracht een prachtige procureur en ik haalde vanmorgen m'n slowcooker maar eens uit de kast. Ik braadde het vlees in een braadpan rondom bruin en daarna ging het de slowcooker in. De hele dag heeft het vlees heel zachtjes staan smoren. Af en toe deed ik het deksel van de slowcooker om het vlees om te draaien. En lekker dat het dan rook! Het was een feestmaal vanavond. Lekker met verse spinazie en gekookte aardappels. En watermeloen toe.

En nog meer leuks: ik ga straks met Koos naar de Mac. Koos staat er niet heel best voor op school, maar wil graag over. We zijn een week of wat geleden samen keihard aan de slag gegaan. Gisteren had hij een toets Duits. In de meivakantie hadden we daar al wat aan gewerkt, maar nog lang niet alles. We maakten een planning en daar ging Koos: vrijdagavond een uur. Zaterdagavond een uur. Maandagmorgen vroeg een uur. Maandagavond een uur. En gisterenochtend nóg een uur. Steeds heb ik hem overhoord en de foutjes die hij maakte opnieuw laten leren en ook weer overhoord. Ter motivatie had ik hem gezegd: als je een zes of hoger haalt, gaan we samen naar de Mac. Koos kwam gisteren al opgelucht thuis: die toets was prima gegaan. Vandaag kwam het cijfer: een 8,8!!! Hij heeft daarmee meteen een vijf weggewerkt. Super dus. We gaan het straks fijn vieren. En nu maar op naar het volgende goede cijfer. Als hij níet overgaat, dan gaat hij in elk geval strijdend ten onder ;-).


dinsdag 26 mei 2015

De hut kuisen

Vind ik het anders na een vakantie of na een (lang) weekend nogal eens lastig, om de werkdraad weer op te pakken, als alles om me heen ineens zó stil is, vandaag ging het vanzelf. Ook weleens lekker ;-).

Toen ik vanmorgen opstond en alles nog stil was in huis, heb ik eerst een werklijstje gemaakt. Gewoon alle klussen erop gezet, die ik graag wilde doen. En dan gedurende de dag steeds zo'n klusje afstrepen. Ik had de planning niet te strak gezet, want meestal komt er toch nog wel van alles tussen en dan weet je zéker, dat je het nooit haalt. En ja hoor, alles op m'n lijstje kwam nu mooi af, op één taakje na. Dat komt morgen bij leven en welzijn wel.

M'n eerste taakje was: groene smoothie maken. Niet alleen voor bij het ontbijt, maar ook om mee te geven aan Willem. Willem eet als lunch altijd een groene salade. Maar ik had er de spullen niet voor in huis. Ik was zaterdag wel bij de boer geweest en had daar ook van alles meegenomen, maar niet de dingen om een lunchsalade mee samen te stellen. Daarom maakte ik vandaag een pasta-salade en om het gemis aan groen te compenseren kreeg Willem er een groene smoothie bij. Nog wat stukjes watermeloen als tussendoortje. Ook goed :-).


Hoewel? Willem vroeg zich af, wat dat 'kattenvoer' in de salade was. Tonijn, meneer. Ok, dan is het goed :-).

Het was trouwens best een rómmelig dagje. De hele meute ging in etappes de deur uit. Eerst Leendert om half 7. Daarna Maria om 7 uur, Trijnie om kwart voor 8, Willem, Jan en Henk om kwart óver 8. Koos om kwart over 9.  Dirk had een examen voor een certificering en moest daarvoor om 11 uur de deur uit. En Maaike had haar laatste examen en hoefde pas om 12 uur weg. Als je dan bedenkt, dat de eerste al weer om 2 uur thuis was uit school en er vervolgens zo'n beetje elk uur wel weer één of meer arriveerden...dan weet je dat ik niet lang alleen was. Al die verschillende vertrek- en aankomsttijden werken eigenlijk best chaotisch. Maar ja, het is niet anders.

En dan was er nog een lief jarig kleinkind, waar ik vanmiddag een kado voor ging kopen en waar we vanavond naartoe gingen. Henk wilde graag mee het kado uitkiezen. Pff....Dat ging me toch duren!



Er was een telefoontje van de administratie van een ziekenhuis, waarvoor ik papieren moest opsnorren en doormailen.

Er waren de appjes met Ellen, die ook al met een examenkind 'zit'.

De appjes met Willem, die benieuwd was hoe het hier ging. Nou, appte ik terug: van dittum:



Was hij ook weer op de hoogte :-).

Er was een afspraak met een fotograaf. Er waren e-mailtjes te beantwoorden. Als je terug gaat zitten denken, dan ben je toch wel heel veel tijd per dag met andere dingen bezig dan met alleen maar de hut kuisen.

En onwillekeurig piept de vraag dan toch altijd bij me op: Hoe ging dat vroeger? Toen er nog geen telefoon was? Laat staan e-mail en appjes? Pff, toch wel heel stilletjes, denk ik, hoor. Ik vind het in elk geval wel lekker, al die afwisseling.

Even bij m'n bijen kijken en zien hoe bij de aflegger, waar als het goed is, gisteren een koninginnetje is geboren, de haalbijen nu in- en uitvliegen. Dik stuifmeel aan de pootjes. Mooi zo!

En dan ligt er nog een boek. Ik zou het eigenlijk zó willen uitlezen. Maar dat mag vandaag niet van mezelf. Maar vooruit: één hoofdstukje mag wel :-). Ik lees Jan de Bastaard.

En natuurlijk is er was. En post. En kinderen die thuis komen met hun verhalen. Dirk geslaagd met 83%! En voor Maaike begint nu het grote afwachten.

Afijn. Alles bij elkaar was het een gewoon, maar heerlijk werkdagje. Zo'n dag met een gouden rand. Juist omdat hij zo heel 'gewoon' was! Wat zal de dag van morgen brengen?