Hout en handwerken

Vandaag stond de dag in het teken van hout. Tweede Pinksterdag haalde Willem een aanhangwagen vol stukken boomstam en donderdag haalden we een aanhangwagen vol afvalhout van een houtbedrijf. De stammetjes moesten worden gekloofd en het afvalhout gezaagd. Er lag een hele hoop hout op de oprit, zodat de auto daar niet kon staan. Daarom wilden we dat zo snel mogelijk weg hebben.
Voor het zagen gebruikten we tot nu toe altijd een geïmproviseerde zaagbok van aan elkaar gemaakte kratten. Maar voor de lange latten die we nu hadden leek ons dat niet gemakkelijk en niet veilig. Ze zouden kunnen wegschieten. Daarom had Willem op Marktplaats gezocht naar een goede zaagbok. Hij vond iemand in Eerbeek, die zelf prachtige, zeer solide, inklapbare zaagbokken maakt. Omdat we gisterenavond toch die kant uit moesten voor een verjaardag belde Willem of hij langs kon komen. Dat was geen enkel punt, ook al werd het wat laat op de avond. De zaagbok was helemaal naar Willem z'n wens en we besloten de investering te doen. Tenslotte is veilig werken wel wat waard.
Vandaag werd de zaagbok meteen ingewijd.



Willem heeft heel wat gezaagd en werd daarbij door een heel legertje (buur)kinderen geassisteerd. Zelf heb ik ook hard meegholpen met sjouwen en stapelen. Leendert hield zich bezig met het kloven van de stammetjes.



Al met al is er veel werk verzet. Ik denk dat we een kwart van één wintervoorraad hebben klaarliggen nu. We hopen vóór de zomervakantie alles af te hebben. Een fijn gevoel!



Deze week heb ik eindelijk ook weer eens wat gehandwerkt. Er komt de laatste tijd zo weinig van. Ik heb voor Maaike een heel romantisch zomermutsje gehaakt. Willem en Trijnie vinden er niets aan. Maar Maaike en ik houden er wel van :-). Ieder z'n meug.
Nu moet ik nog snel een paar overhemden strijken en daarna ga ik languit in een warm bad liggen. Ik ben best wat gewend, maar ik moet eerlijk zeggen: ik voel al m'n spieren van al dat gesjouw van vandaag!

Column - Weggooien is zonde

Verschillende keren is me gevraagd waar de colums te vinden zijn, die ik voor de krant schrijf. Ik schrijf één keer per vier weken een column voor het Reformatorisch Dagblad. Deze colums staan niet online. Voor degenen die nieuwsgierig zijn en het Reformatorisch Dagblad niet lezen wil ik eenmalig mijn schrijfsel hier posten. Het is het stukje wat vandaag in de krant staat. De rubriek waarvoor ik schrijf heet Mijn Geld.

Weggooien is zonde
Was het tot voor een halve eeuw geleden nog volstrekt normaal om zuinig met je spullen om te gaan, om ze lang te gebruiken en ze zo mogelijk ook nog te hergebruiken, tegenwoordig leven we in een wegwerpmaatschappij. Zuinigheid is iets waar lacherig over gedaan wordt. Spullen worden zonder nadenken korte tijd na aanschaf alweer weggegooid. Neem nu schoenen. Ik weet nog, dat er bij onze schoenmaker een poster aan de wand hing, waarop stond: Gun schoenen een tweede ronde, weggooien is zonde. Maar wie laat er nu nog schoenen repareren? In ons dorp is er zelfs geen schoenmaker meer te vinden! Nu is het, als je alleen op het geld let, vaak ook helemaal niet economisch meer om schoenen te laten repareren. De schoenen die je bij een schoenengigant koopt, kosten maar een paar tientjes. Daar spendeer je geen 30 euro aan om ze te laten verzolen. Je zou natuurlijk ervoor kunnen kiezen om voortaan dure, degelijke schoenen aan te schaffen. Schoenen die het waard zijn, om ze na verloop van tijd te laten repareren. Maar dan moet je het niet erg vinden, om enkele modes achter te lopen. Want hoe gaat dat? Het ene jaar zien we ronde neuzen, het volgende jaar zijn ze spits, het ene jaar is zwart de modekleur, het volgende jaar moet je op cognackleurige stappers lopen om niet uit de toon te vallen. Het is een dilemma. Maar gelet op mijn portemonee en op het milieu pleit ik toch voor tijdloze, stevige spullen, die gerepareerd kunnen worden en heel lang mee gaan.
Je kunt met wat creativiteit ook zelf ervoor zorgen dat je spullen niet meteen op de afvalhoop terecht komen. Kijk gewoon eens rustig of en hoe je dingen kunt repareren of hoe je ze een tweede, of derde leven kunt geven. Als voorbeeld zou ik een overhemd willen noemen. Een mooi overhemd van goed materiaal en met strakke boorden kost wel een paar duiten. Op een eenvoudige manier kun je het overhemdenleven twee tot drie keer zo lang maken. Eerst wordt het gedragen, zoals het in de winkel werd gekocht. Als na een tijdje de mouwen op de ellebogen zijn doorgesleten maak je er een overhemd met korte mouwen van. Dan kan zo'n mooi overhemd best nog één of meer zomers mee. Als het boord versleten is, zal een wat ervaren naaister er haar hand niet voor omdraaien, om dat boord te keren. Met een uurtje prutsen wordt zo de levensduur van het overhemd al snel verdubbeld. Als het overhemd dan eindelijk niet meer met goed fatsoen te dragen valt, knip je vierkante lappen uit de panden, waar je zakdoeken van maakt. De restanten stof kunnen in de poetslappenmand om nog dienst te doen bij het poetsen van koper, zilver, fiets of auto. En de afgetornde knoopjes gaan natuurlijk in de knopendoos. Weggooien is zonde.

Zonnepanelen

Laatst vroeg hier nog iemand, of wij inmiddels al zonnepanelen hadden. We hebben nu twee keer naast de subsidiepot gegrepen en op dit moment hebben we er het geld er niet (meer) voor. Die zonnepanelen zijn dus een beetje op de lange baan gezet. Misschien is het niet eens erg. De ontwikkelingen op dit gebied gaan hard. Ik heb al gelezen van panelen die veel meer rendement kunnen opleveren, dan de panelen die nu nog op de markt zijn. Ook zie je dat (langzaam maar zeker) de aanschafprijs daalt. We wachten maar op betere tijden. Het is nog wel steeds een wens van me.

Eerst gaan we voor een nieuwe houtkachel. We zijn er nog steeds niet uit welke we gaan nemen. In elk geval één die op de CV wordt aangesloten. Maar of er wel of geen oven in komt weten we nog niet. We hebben nog even de tijd om ons te oriënteren voordat het nieuwe stookseizoen zich aandient.

Het blijft belangrijk om je energieverbruik goed in de gaten te houden. Voor mij betekent dat, dat ik trouw iedere week de meterstanden opneem en zo de vinger aan de pols houd. Deze week kreeg ik de nieuwsbrief van Led it light. Zij hebben speciale Ledlampen voor in plafonières in de aanbieding. Wij hebben deze lampen een paar maanden geleden ook aangeschaft. Ze zijn echt geweldig goed. Ze hebben een mega lichtopbrengst. Dat is, omdat de lampen zo gemaakt zijn, dat ze over 360 graden licht geven.

Vandaag gaan wij verder werken aan de houtvoorraad. We gaan zagen en stapelen. Goed voor de conditie :-)

Regelweek

Het is deze week een echte regelweek hier. Fietsen die naar de fietsenmaker moeten, schoenen naar de schoenmaker, pakjes op de post, kadootjesvoorraad aanvullen, veel opruimen, administratie bijwerken, bezoekjes afleggen enzovoorts enzovoorts. Ook was er gisteren een fotosessie met het hele gezin voor een reportage die binnenkort in de Trouw komt. Ik kom nauwelijks aan mijn normale werk toe! Er liggen nog heel wat onbeantwoorde vragen. Sorry daarvoor! Ik probeer er zo snel mogelijk tijd voor te maken. Voor nu ga ik mijn wonden likken :-). We hebben aan het eind van de middag nog weer een flinke partij brandhout opgehaald. Maar bij het uitladen heb ik me aardig bezeerd. Splinters in mijn handen, een schram op mijn been en een vermoeide rug. Ik ga lekker met mijn benen omhoog zitten :-)

Zomer en winter

Wat een heerlijke zomerse Tweede Pinksterdag was het vandaag! Al vroeg liep ik lekker m'n tuintje in om te kijken naar alles wat groeit en bloeit. Ik haalde hier en daar een onkruidje weg en knipte een paar rijpe aardbeien van mijn hangende aardbeientuin ;-).



Daarna dekte ik de ontbijttafel buiten. Zomerser kan het haast niet!

Het is geen luie Pinksterdag geworden. Eerst zijn we met z'n allen naar de kerk geweest. Daarna dronken we koffie met vlaai en maakten voorbereidingen voor de middagactiviteiten. Intussen zorgde ik voor een snelle lunch. Ik had aspergesoep gemaakt, die ik alleen nog maar hoefde op te warmen. Wat afbakstokbroodjes en zelfgemaakte kruidenboter maakten de lunch compleet. Willem had een beetje haast. Ik had zaterdag een partijtje kachelhout op Marktplaats gevonden en Willem had met die meneer afgesproken om het vanmiddag weg te komen halen. Het was echter nog wel een aardig eindje uit de buurt en Willem wilde daarom zo snel mogelijk vertrekken. Tegen tweeën zat hij in de auto, met een grote, geleende aanhanger. Hans, Koos en Henk gingen met hem mee. Hans en Koos om te helpen met sjouwen. Henk voor de gezelligheid. Eigenlijk wilde Koos gaan zwemmen, nu het zulk lekker weer was. Daarom beloofde ik hem, dat hij samen met Hans nog even ná het avondeten zou mogen gaan zwemmen.

Maaike was inmiddels al met een paar buurmeisjes vertrokken naar het Lammetjeswiel. Leendert ging met z'n neef in de boezem zwemmen. En Jan, die nog geen diploma's heeft maar ook zo graag het water in wilde, bofte. Hij mocht een paar huizen verderop bij zijn vriendje in het badje wat was opgezet. Maria had haar vriendinnetje (en nichtje) Noah gebeld, of zij kwam spelen. Maar na wat heen en weer gepraat werden de rollen omgedraaid. Maria ging naar Noah, want ze gingen een boswandeling maken. Trijnie en Dirk waren dit weekend logeren bij Wim en Geertje. En zodoende zat ik vanmiddag zomaar alléén! Nou ja, zát? Ik was lekker bezig, zeg maar. Ik heb gewassen, brood gebakken, een beetje gerommeld aan m'n nieuw opgezette wijntje en het avondeten voorbereid.

Tegen vijven kwam Willem hard toeterend aangereden. Alles was goed gegaan en hij had een mooie partij hout bij zich. Het moet alleen nog gekloofd worden. Op deze mooie zomerdag werd er al gezorgd voor de winter ;-). We hebben met elkaar de aanhangwagen uitgeladen en intussen werd er al eens gesnoven: wat eten we? Patat met gebakken zeebaars! Dat zorgde wel voor een hoeraatje.

Vanavond heb ik hoppers was bijeen vergaard. Willem heeft de kleintjes lekker afgeschrobd in bad. Wat waren ze vuil van al het buitenspelen! De basisschoolkinderen hebben morgen nog een dag vrij. Maar Willem en Trijnie moeten gewoon naar hun werk, Leendert naar school en Dirk heeft examen Wiskunde. Ik ben daarom van plan om maar gewoon vroeg aan tafel te gaan. De zomervakantie begint in deze regio vroeg en ik merk, dat er nog van alles op stapel staat voor de schoolkinderen, voordat het zover is. Maaike hoorde ik al zuchten over een werkstuk, Leendert moet een boekbespreking doen, Maria oefent hard voor haar tafeldiploma enzovoorts. We maken ons maar op voor de eindsprint!

Rabarbertaart

Toen Willem vorige week thuiskwam met een grote zak vol heerlijke rabarber van de tuin van mijn oom en tante begonnen ze hier spontaan te likkebaarden. Want ze wisten wel wat ik daarvan maken zou: rabarbertaart! En jawel, inmiddels kwamen er al drie van die lekkere taarten uit de oven. Ik heb een super simpel receptje van een rabarbertaart en ieder jaar opnieuw haal ik het van stal. De taarten dienen als toetje, of als lekkers bij de koffie. Ook het vrijdagavondse bakkie werd vandaag vergezeld van een punt rabarbertaart. Mmm, dat is nog eens een goed begin van de mini Pinkstervakantie :-).

Voor de taart heb je nodig:
150 gram boter of margarine op kamertemperatuur
150 gram suiker
3 eieren
150 gram zelfrijzend bakmeel

Voor de vulling:
750 gram gewassen en in stukjes gesneden rabarber
suiker naar smaak
30 gram custard

Warm de oven voor op 150 graden.

Maak een cakebeslag door de boter en de suiker te mixen. Je voegt er één voor één de eieren aan toe terwijl je goed blijft mixen. Als het beslag licht en luchtig is roer je er het bakmeel door. Doe het beslag in een ingevette taartvorm.

Schud de rabarber, suiker en custard door elkaar en leg het rabarbermengsel op het beslag.

Zet de taart in de voorverwarmde oven en bak hem in 1 uur en 15 minuten gaar.

Verder vermaak ik me prima. Ik ben in de tuin bezig: onkruid wieden, opgekweekte plantjes planten, potten vullen enzovoorts. M'n column voor de krant moet weer af. Ik ben de kasten aan het opruimen, de administratie aan het doen, heb een nieuw wijntje en een nieuw haakwerkje opgezet enzovoorts.

Vanmorgen zijn Marcel en Henriëtte (van Ons gezin en de Stichting) gezellig op bezoek geweest. Ik ben verwend met een stapeltje tijdschriften en een lief handverzorgingskadootje. Daar ga ik fijn van genieten.

De gelukkige is:

Veronique!

Veronique, jij hebt de weckvultrechter. Geef me je adresgegevens maar even (via eenvoudigleven@gmail.com) door. De trechter komt dan naar jou toe.

Nog even iets over deze trechter: het is een trechter die precies op een weckpot past. Hij werkt heerlijk, maar past niet op andere potten. Uiteraard kan je weck-, jam- en andere potjes ook goed vullen met andere trechters. De genoemde vaatwasserzouttrechter is een goed idee! Leuk om zo steeds ook van de reacties te leren. Zelf heb ik vaak een doormidden gesneden lege plastic fles als trechter gebruikt.

En voor degenen die het weggevertje misten: er komen er snel nog meer. Wie weet ben je dan de gelukkige :-)

Beginnen en stoppen

Ziezo, ik ga stoppen voor deze week met het opruimen in die garage. Er is ook nog ander werk, dat gedaan moet worden. Raar is dat: het is soms moeilijk om ergens aan te beginnen, maar evengoed is het dan weer moeilijk om ermee te stoppen. Ik denk, dat ik zo'n beetje op de helft ben. Wat nu nog moet, zijn vier grote kasten. De rommel, die er nu nog is, zit dus achter deurtjes. Evengoed wil ik die kasten toch echt snel gaan doen. Vorig jaar heb ik zo'n beetje de hele zomer op bed gelegen. Wim heeft toen de garage gedaan. Maar niet die kasten. Hoogtijd dus, dat daar de bezem doorgaat.
Voor dit moment ben ik blij met het resultaat van nu. De planken met weckspullen zijn opgeruimd en eindelijk van kastrandjes voorzien. Mijn grote werktafel heeft een nieuw kleedje (oude dekbedhoes) en de schoenen en jassen hangen klaar voor de nieuwe schoolweek.

Weggevertjes

In de rubriek 'Weggevertjes' is er vandaag een Weck vultrechter te geef. Voor wie niet weet hoe zoiets eruit ziet: ZO. Ik heb er twee en geef er één weg. Wie hem graag wil hebben kan een reactie plaatsen of mailen naar eenvoudigleven@gmail.com. DV maandagavond trek ik uit de gegadigden een winnaar.

Voorjaarsschoonmaakkriebels

Toen vanmorgen de zon zo lekker scheen en het eindelijk wat minder koud was kreeg ik spontaan voorjaarsschoonmaakkriebels. Willem had een verplichte vrije dag. Nou, zulke verplichtingen moesten er méér zijn. Wat hebben we samen lekker gewerkt! We hebben de garage schoongemaakt. Typisch zo'n klus, die ik in mijn eentje niet trek. Daar heb ik MANkracht bij nodig ;-). We hebben heel veel troep opgeruimd. Zelfs de til is helemaal leeggemaakt. Alle spullen die erop lagen zijn gesorteerd en alleen wat écht blijven mocht is terug gezet. Ik heb alle schoenenmanden opgeschoond, alle winterjassen definitief opgeruimd, de mutsen/sjaals/wanten uitgezocht, alle kaplaarzen bijeen gezocht en in paren in elkaar gestoken, alle skeelers uitgezocht, alle zandbakspullen en zwemspullen gesorteerd en nagelopen enzovoorts. Er is bij elkaar een kwart aanhangwagen aan rommel uitgekomen. Dat staat nu klaar voor de stort. Maar eerst willen we de schuur nog onder handen nemen. Daar zal vast ook nog wel de nodige troep uit komen.