De sleutel!

Vandaag kregen we de sleutel van ons nieuwe huis! We vonden het best spannend, hoor, toen we vanmiddag samen op weg gingen naar de notaris! Eerst zijn we nog met de makelaar en de verkoper door het huis gelopen voor de laatste inspectieronde. Wat was het apart, om het huis nu helemaal leeg te zien! De makelaar maakte foto´s van de meterstanden van gas, stroom en water en keek hier en daar in een kast, om te zien, of die helemaal leeg was. Dat was een beetje een dingetje van haar, vertelde ze, omdat ze het een keer meegemaakt had, dat de verkoper een la vol sokken was vergeten mee te nemen. ¨Nou,¨ grapten wij, ¨er mag hier best een la vol ´oude sokken´ achterblijven, hoor.¨ Maar nee, alles was echt leeg en kaal en we konden met een gerust hart naar de notaris.

Bij het notariskantoor kwamen we ook onze hypotheekadviseur tegen. Die zat daar al te wachten. Na het passeren van de koopakte, zou ook meteen onze hypotheekakte bij deze notaris passeren.

Eerst was daar dus, na het gedeeltelijk voorlezen, het passeren van de koopakte en het overhandigen van de sleutels. Een historisch moment!

De makelaar feliciteerde zowel de verkoper, als ons en we kregen een feestelijke fles wijn.

Daarna werd ook het passeren van de hypotheekakte afgehandeld en kregen we van de hypotheekadviseur een even zo feestelijke taart overhandigd. Mmm!

Daarmee was het officiële gedeelte afgehandeld en konden we voor het eerste echt naar óns huis rijden.

Maar eerst maakten we een stop bij de Jumbo, waar ook een Postnl-balie is. Ik had namelijk de webshopbestellingen van vandaag vast meegenomen en kon die hier mooi op de post doen. Hebben we dat ook meteen maar vast uitgetest.

Ik schoot nog even de Jumbo in voor een pak krentenbollen, een pak chocolade-melkbroodjes en twee trossen bananen. We zouden namelijk met de hele familie in het nieuwe huis eten. Ik had daarvoor thuis alvast van een halve emmer beslag drie flinke stapels pannenkoeken gebakken, maar wilde voor de zekerheid nog wat in de achterhand hebben.

We reden naar ons nieuw huis en Willem draaide voor de eerste keer de deur van het slot.

We laadden de eerste benodigdheden uit: een koffiezetapparaatje, eten en drinken voor vanavond, theedoeken, handdoeken, vaatdoeken, afwaskwast enzovoorts. En vast een stapeltje witte plastic kuipstoeltjes, speciaal voor dit doel bewaard.

We liepen de tuin in en bespraken hoe we die zouden aanpakken. Daar zijn we nog niet helemaal over uit. Daarna drentelden we eens door de lege kamers. Al snel kwam Geertje met de kleinkinderen. Wat waren de jongens opgewonden! Voor we het wisten waren ze al fijn aan het verstoppertje spelen.

Eén voor één druppelden de kinderen met aanhang binnen. Allemaal blij en opgewonden :-). Steeds opnieuw werden alle kamers bekeken. Ook mijn vriendin kwam. Zij woont op 5 minuten fietsafstand. Hoe leuk is dat!

Willem en ik improviseerden een buffettafel in de schuur. We gebruiken daarvoor een deur, die we op een verwarmingsketel en een kliko legden. We zetten er de stoeltjes vast omheen. Maar dat waren er natuurlijk veel te weinig. Willem had daarom aan Leendert gevraagd, of die voor iets wilde zorgen, waar we op konden zitten. En ja hoor, daar kwam Leendert. En de jongens klapten even snel van steigermaterialen een paar lange zitbanken in elkaar. Ha, ha. Wat een creativiteit. Uiteindelijk konden we z´n 22-en zitten.

Willem ging op dit speciale moment voor in gebed en vroeg een zegen over de maaltijd en een zegen over ons huis en onze plannen. Daarna verdwenen de stapels pannenkoeken als sneeuw voor de zon. Ook de broodjes, de krentenbollen en de bananen waren in een mum van tijd verorberd. Restte nog de taart, die keurig in 20 stukjes werd gesneden. Dat was een heerlijk toetje.

Trijnie en Gerwin overhandigden ons een leuk en toepasselijk kado:

Na het eten moesten we racen. Willem en ik gingen eerst naar een condoleance. Daarna reden we snel naar de kerk, waar we een gemeente-avond hadden vanwege de opening van het catechisatie-seizoen. Daar kwamen we ook de kinderen weer tegen, die daar, de één per fiets, de ander per auto, op eigen gelegenheid heen gereden waren.

Al met al hadden we een heel speciale, gedenkwaardige dag en was het heel bijzonder om dat zo met het hele gezin te beleven.

De weekuitgaven

Wij hadden vandaag een volle dag.

Vanmorgen was er de begrafenis van iemand uit onze gemeente.
En vanmiddag zijn we naar Willem z´n zus gegaan om daar te helpen met de tuin opknappen. Hans was daar vanmorgen al met twee maten begonnen. En Henk was ook mee. Vele handen maken licht werk. Aan het eind van de middag was de klus geklaard. De tuin was helemaal leeg getrokken, er waren schuttingen gezet en er was gras ingezaaid. Het ziet er allemaal weer netjes uit.

Aan het einde van de middag gebeurde er nog een ongelukje. Hans sloeg de achterklep van zijn auto dicht, maar zijn middelvinger zat er tussen. Hij heeft zo´n klep, die zichzelf dichttrekt. Hij gaf een brul en op hetzelfde moment kreeg hij het voor elkaar zijn vinger er tussenuit te krijgen. Willem en ik renden op het gebrul af. Ik zag het al snel en even vreesde ik, dat Hans z´n vingertop eraf was. Die zat er nog aan en dus riep ik: ¨Koelen! Naar de kraan.¨ Hans rende naar de keuken, ik er achteraan. Terwijl Hans zijn vinger onder de kraan hield, zag ik dat hij van z´n stokje dreigde te gaan. Ik schoof snel een kruk bij, zodat hij kon zitten. Dat hield hij een poosje vol, maar dreigde vervolgens van de kruk te vallen. Dus is hij met zijn rug tegen de muur op de grond gaan zitten. Het was even hectisch: een bak met water om z´n hand in te doen, koud water om op te drinken, een koude washand op zijn hoofd, paracetamollen....Heel langzaam kwam er weer wat kleur op Hans z´n gezicht. Maar hij was verder wel uitgerangeerd.

Gelukkig was het werk bijna af. We veegden de laatste rommel op en daarna is Willem in Hans z´n auto naar huis gereden. Gelukkig heeft  Willem ook een rijbewijs voor een grote aanhangwagen. Hans stapte bij hem in. Ik schoof in Willem z´n auto en nam Henk mee. Zo kwam alles toch nog goed.

Toen we thuis kwamen, waren de kleinkinderen er. Koos was een dagje met ze op stap geweest. Als afsluiter mochten ze blijven eten. Altijd feest :-).

Nu ben ik best moe. Ik tik nog even de weekuitgaven in. Deze maand is mijn back-to-basic-maand en ik geef alleen uit wat nodig is. Vandaag zijn er een paar uitgaven teveel gedaan. Maaike haalde pedaalemmerzakken, die ik juist van de week al gekocht had. Niet erg. Daar doen we nu wel een poos mee. Ik gebruik ze alleen in het afvalemmertje in de douche en ik doe er soms brood mee in de vriezer. Ook kocht Maaike snacks voor bij de patat, die ik nog voldoende op voorraad had. En een zak friet, terwijl we nog voldoende zelfgemaakte friet van vorige week in de vriezer hadden. Allemaal goede voorraad en dus geen man overboord.

Dit ging er uit de portemonnee:

Groentekraam: 30 euro (voor twee weken)
Drogisterij van Zessen 30,95 collageenpillen (op aanraden van een lezeres; het zou helpen bij bekkenpijn)
Kringloopwinkel 10,50 stofzuiger (voor in ons nieuwe huis, om te klussen), koffiekopje, au bain marie pannetje
Lidl 9,33 3 kuipjes margarine, 1 zak chips, 5 kilo uien, 2 rollen pedaalemmerzakjes
AH 18,08 3 melk, 2 kilo jong belegen kaas
AH 7,43 zak friet, 1 1/2 kilo bonen, pedaalemmerzakken, loempia´s, mini-snacks
Totaal: 106,29

Een agenda vol verdriet en dagelijkse onbenulligheden

Deze week staan er veel verdrietige dingen in mijn agenda. Vorige week overleden er drie mensen uit onze gemeente. En deze week zijn er dus drie condoleances en drie begrafenissen. Twee van de drie mensen kende ik meer van nabij, één kende ik niet zo persoonlijk.
Vanmiddag was de tweede begrafenis en hoorde ik dat er vanmorgen alwéér iemand uit de gemeente is overleden. Een man van mijn leeftijd. Wat een verdriet toch. De dagelijkse bezigheden kunnen dan zo onbenullig lijken. Toch gaan die dagelijkse onbenulligheden ook door en vliegt de week zomaar weer om.

Vanavond kwamen de mensen die ons huis gekocht hebben op bezoek. De kinderen waren zó benieuwd, waar ze zullen gaan wonen! Wij hadden nog geen kennis gemaakt met de kopers. Dat is toch eigenlijk best raar. Ik vind het leuk om nu te weten wie na ons in dit huis gaan wonen. En ik hoop, dat ze er met net zo veel plezier zullen wonen als wij.

We lieten het gezin eerst op hun gemakje in ons huis rondkijken. En terwijl de kinderen de speeltuin naast ons huis gingen verkennen, dronken we een kop koffie en hadden spraakwater genoeg. De nieuwe bewoners zijn ook Alblasserdammers en al snel blijk je dan gemeenschappelijke kennissen te hebben. Als we nog een uurtje langer gepraat hadden, waren we misschien heel in de verte nog familie van elkaar geweest. Ha, ha. Wat is Alblasserdam dan toch ook echt een dorp :-).

Intussen hebben we ook al bijna de tweede week van de back-to-basic-maand er op zitten. Ook deze week ben ik bloedfanatiek en koop alleen wat echt nodig is. We leven zoveel mogelijk uit de voorraad. Eigenlijk is het ook wel heel fijn om straks bij de verhuizing een zo klein mogelijke voorraad te hebben staan. Ik kan beter in het nieuwe huis met een schone lei en een lege kelder beginnen. Die kelder is trouwens letterlijk. Er zit een grote, ouderwetse kelder in de boerderij. Zoéén met een steil trappetje en met twee kleine raampjes, die nét bovengronds zitten. Ik verheug me er al op om straks mijn eigen winkeltje aan huis te hebben daar! Bij voorkeur met planken vol weck uit eigen moestuin ;-).

Hoewel ik dus zo min mogelijk koop, heb ik maandag wel een partijtje groenten en fruit bij de groentekraam op de markt gekocht. Want daar was ik nagenoeg doorheen. Er zat niet zo heel veel groente bij, maar wel veel fruit. Ik betaalde 30 euro. Dat is best een groot bedrag. Maar daar doe ik dan wel twee weken mee. Het is dus 15 euro per week en maar iets meer dan 2 euro per dag. Welbeschouwd is dat een koopje voor een gezin van 8 personen. Slecht 0,25 euro per persoon per dag aan groente en fruit.

Het fruit van deze week is niet alleen overvloedig, maar ook behoorlijk luxe. We hebben een bak vol passievruchten. Volgens de groenteman is dat goed om meer passie in je relatie te krijgen :-). Verder: handperen, verse abrikozen, wat appels, Hollandse kersen, aardbeien, honingmeloenen en zespri´s. Ik zei het al: pure luxe!

Wat ziet zo´n passievrucht er van binnen trouwens kunstig uit! Prachtig!

De maaltijden zijn misschien een beetje wonderlijk samengesteld :-). Maar ze zijn beslist geen straf!

Maandag moest ik rond etenstijd met Maria naar het ziekenhuis voor therapie. Ik zorgde, voordat we weggingen, dat het eten klaarstond voor Willem en de kinderen. Ik noemde m´n brouwsel: ¨Kerrie-groente met kip en rijst¨. Voor deze maaltijd maakte ik een grote pan kerriesaus van gelijke delen zonnebloemolie en tarwebloem, aangelengd tot sausdikte met bouillon en een flinke lepel Engelse Kerrie. Ik voegde er kort gekookte broccoliroosjes aan toe een handje rozijnen. Als laatste ploos ik het vlees van het stuk soepkip, waar ik vorige week bouillon van had getrokken. Het was een flinke pan gele prut. Eigenlijk zag het er niet zo heel aantrekkelijk uit, maar de smaak was verrukkelijk. Ik warmde een restant zilvervliesrijst van vorige week op en kookte nog wat aardappels voor de rijsthaters. Voor het toetje zette ik een flink vergiet met kersen klaar.

Terwijl ik in de wachtkamer op Maria zat te wachten, verschenen er twee foto´s in de familie-app.
De ene kwam om 17.41 uur:

De andere om 18.01 uur...

Het was weer eens ´sneller opgegeten, dan klaargemaakt´. Ha, ha.

Dinsdag stond er soep met vers gebakken brood en kruidenboter op het menu. We hadden die dag niet zoveel tijd om te tafelen, want we zouden al om kwart voor 7 op stap gaan naar Zeeland. Ik maakte een bijzonder lekker uitgevallen tomaten-groentesoep. Ook deze soep was deels weer restverwerking/voorraad opmaken. Ik gebruikte het restant van de courgettesoep van vorige week. Daar ging een literpot tomaten-basissaus uit de weck bij en een grote zak fijne soepgroenten uit de vriezer. Verder: twee blikjes tomatenpuree (voorraad), wat soepballetjes van een restje gekruid gehakt  en een flinke hand vermicelli (voorraad). Het brood bakte ik van een restant Waldhornmix en bloem. De kruidenboter maakte ik van een restje roomboter (over van zondag), een lik tafelmargarine en kruidenboterkruiden.

Gisteren was het weer tijd voor een ´gewoon prakkie´. Het werd bloemkool, gekookte aardappels, slavinken (uit de vriezer; vorige week met 35% korting gekocht) en pindasaus (restje van zaterdag). Fruit toe.

Vandaag aten we stamppot rode kool met rookworst en een restje jus. De rode kool kwam uit de vriezer. De rookworsten kocht ik aan het eind van de winter bij Xenos. Daar hebben ze bij de kassa vaak van die dumpartikelen met een heel korte THT-datum. Het waren Unox worsten en als ik het me goed herinner heb ik er 0,25 euro per stuk voor betaald. Inmiddels waren die worsten minstens een half jaar over de datum. Maar dat maakt echt geen fluit uit, als ze goed in de vacuüm zitten. Nu kwamen ze mooi van pas.
Het toetje was geheel in stijl: ik maakte een doos vanille ijs op. Het doosje was nog voor ongeveer driekwart vol. Het ijs was niet perfect meer, want een paar weken geleden heeft de vriezer open gestaan. Het ijs is toen een beetje ontdooid geweest en nu zaten er ijskristalletjes in. Maar die werden prachtig gecamoufleerd door de aardbeitjes, waar ik even de kook over had laten gaan én de slagroom (pakje uit de voorraad).

Ik geniet er echt van om van ´niets´ iets lekkers klaar te maken. Er hoeft niets weggegooid te worden. Het vergt alleen wat planning, wat tijd en wat creativiteit.

Energie

Bijna dagelijks krijg ik telefoontjes van callcentermensen, die me een andere energie-leverancier willen aansmeren. Ik vind die telefoontjes ronduit irritant. Ik ben ook zó klaar, hoor. Want zodra ik doorheb, dat het weer eens over energie gaat, kap ik het gesprek af door te zeggen, dat ik alles prima geregeld heb en NIET GA VERANDEREN!  Of ik vertel, dat ze nummer 246 zijn, die me daar dit jaar al over belt. Negen van de tien keer is het gesprek dan zo voorbij en mag je nog even naar het bandje van het bel-me-niet-register luisteren. Dat luister ik echter nooit meer af, want het helpt werkelijk waar geen zier om daar te melden, dat je niet meer gebeld wil worden.

Vandaag en gisteren werd ik ook weer gebeld. Dat wij zo vaak gebeld worden, komt trouwens waarschijnlijk, doordat we ingeschreven staan bij de KvK. Maar zeker weten, doe ik dat niet. Die telefoontjes van vandaag en gisteren hebben me echt kwaad gemaakt. Ronduit MISLEIDING!!

Gisteren werd me opgewonden verteld, dat ik RECHT heb op COMPENSATIE vanwege de onterecht verhoogde belasting op energie! Ja, echt!! Dat vertellen ze je met droge ogen!! Toen ik vertelde, dat ik helemaal geen compensatie hoef (ik weet heus wel, dat ze bedoelen, dat ik van energieleverancier moet veranderen), kreeg ik een lullig verhaal: ¨Mevrouw, gisteren is het Prinsjesdag geweest (ja, heus, dat zei ze!!!) en het is gebleken, dat u onterecht veel te veel energiebelasting betaalt. U kunt compensatie krijgen.¨ Ik wist niet of ik moest (uit)lachen, of boos worden en herhaalde, dat ik géén compensatie hoef. Het mens was een vasthouder: ¨Mevrouw, ik wil toch graag even met u uw verbruikscijfers controleren.¨ WAAAAAT??? Dacht het niet!!! Ik was helemaal klaar met dat mens en vertelde dat dan ook onomwonden. Ze was zó verbluft, dat ze niet eens meer uit haar strot kon krijgen, dat ze me nog  het bel-me-niet-register moest aanbieden...

Vandaag kreeg ik alweer zo´n MISLEIDEND telefoontje! Nu vertelde weer zo´n callcentermens, dat ze me belde, omdat consumenten BESCHERMING nodig hadden. En ja, dat ging ook weer over energie. Ik ontplofte zo ongeveer. Het wordt met de dag gekker. Ik zou weleens willen weten wie die belscripts ooit bij elkaar liegt. Puur bedrog!

Maar goed. Nu ik het toch over energie heb:

Gisteren belde de verkopende makelaar om een afspraak te maken voor de laatste inspectie-ronde van ons huis, vlak voordat de overdracht bij de notaris is. De afspraak is een half uur vòòr de overdracht en daar kreeg ik een keurige bevestiging van in mijn mailbox. Er volgden meteen nog wat tips, bijvoorbeeld over het inschrijven in de nieuwe gemeente. Maar ook over energie! We moesten er om denken om uiterlijk twee weken vòòr de overdracht een energieleverancier te kiezen, anders zouden we niet op tijd stroom en gas hebben. Help! Komt die makelaar nú mee! De overdracht is maandag al!! Dom, dat ik er zelf niet aan gedacht heb, om die energie te regelen! Ik klom meteen in de telefoon.

Het kostte me een uur van mijn leven. Maar daarna was het dan toch geregeld. Maandag hebben we energie in ons nieuwe huis :-). Ons huidige contract nemen we vanaf volgende week mee naar ons nieuwe huis en voor onze huidige woning is er een variabel contract tot de overdracht aan de nieuwe bewoners. Fijn geregeld!

Laat ik meteen maar even onbeschaamd reclame maken voor onze energie-leverancier. Wij zitten (al jaren) bij Gezinsenergie. Daar zit je niet alleen goed wat betreft je tarief, maar je steunt er meteen goede doelen mee. Eén van de goede doelen, die je als hun klant steunt is Stichting Stéphanos, die werkzaam is in Malawi. Wie hier langer meeleest, weet dat wij deze stichting en dit land een warm hart toedragen. Mocht je overwegen om ook via Gezinsenergie stroom en gas af te nemen, laat het me even weten. Dan kan ik je aandragen als klant en zo sparen voor een cadeau.

Communicatie

Vorige maand werd Henk 13 jaar en kreeg hij, als laatste lid van het gezin, een mobiel. En daarmee werd hij meteen ook toegevoegd aan onze gezinsapp, die ¨Luijkensteijn¨ heet. Het hele gezin zit in de app. Dus ook de kinderen, die al het huis uit zijn.

De gezinsapp is voor ons een geweldig fijn communicatiemiddel. We communiceren er praktische zaken, maar delen er ook de dingen waar we mee bezig zijn, of maken er grapjes. ´s Avonds kun je precies zien, wat er op zo´n dag eigenlijk allemaal gebeurt. Heel veel!

Zonder al te veel uit de school te gaan klappen, zal ik wat dingetjes delen, die gisteren zoal langs kwamen.

Het begint al om even over half 9, als Dirk een foto appt:

¨Dat WIZZ ik niet¨, grapt hij. Dirk gaat een paar dagen op vakantie. Een soort cultuurvakantie. Eerst naar Boedepest. Iedereen wenst hem meteen nog even ´goeie reis´.

Halverwege de ochtend komt Willem een oude foto tegen van toen wij onze keuken hadden gewonnen. Dat is alweer bijna vier jaar geleden. Willem post de foto. Even zwijmelen met z´n allen, hoe klein Henk daar nog was. En check Jan en Maaike, schrijft er één.

Tussen de middag, als we aan de lunch zitten, vliegt er een vogeltje tegen het raam. Ik ga kijken en zie een allerschattigst musje op apegapen liggen. We nemen het mee naar binnen, waar hij in alle rust kan bijkomen van de klap. 

Gelukkig kan hij na een uurtje de wijde wereld weer in. Met een grote boog gooi ik hem in de lucht. Even viel hij een stukje als een baksteen naar beneden. Maar hij herstelde zich en vloog de vlinderstruik in.

In de loop van de middag wordt er wat heen-en-weer geappt over wie er met Leendert meerijdt, die zijn nieuwe bus gaat halen. Trijnie deelt het bericht over het gezinsdrama in Dordrecht, in de wijk, vlak naast de wijk waar zij woont. Later ´roept´ ze blij, dat ze heel binnenkort een tentamen mag herkansen, zodat ze haar propadeuse kan halen.

Dan is het inmiddels al rond half zes en appt Maria:

Met als commentaar: ¨Hij is goed!¨

Ja, ja, Hans is thuis gekomen uit zijn werk en gaat direct verder: onze heg moet gesnoeid worden. Nog één keertje, voordat we gaan verhuizen.

En Henk ´mag´ helpen vegen. 

Maar we moeten vanavond wel een beetje vroeg eten, want we willen naar opa in Zeeland. Kijk, zo ´roept´ Willem, dat het etenstijd is:

Intussen is Dirk al op zijn vakantiebestemming en laat ons meegenieten:

Hij schrijft:

Prachtig weer. Wandeling gemaakt. Geweldige stad, en het parlementsgebouw is werkelijk waar indrukwekkend

Hij heeft een verblijf via airbnb geboekt en daar krijgen we ook nog een videootje van. 

Wat het ook altijd leuk doet: foto´s van wat we eten. Er verschijnen soms wel vier of vijf verschillende maaltijden in de app. Grappig is dat. Vandaag kregen we alleen maar te zien, wat Trijnie en Gerwin zaten te smikkelen:

´s Avonds krijgen we nog een lik mee van Dirk z´n belevenissen. Hij heeft een VIP-kaart voor een concert in de prachtigste kerk, die hij ooit gezien heeft (zoals hij schrijft). We krijgen foto´s en fragmenten van het concert. Op het laatst deelt hij:

En schrijft:

Rest laat ik thuis wel zien 🙋🏼‍♂

Terwijl Willem, Maria en ik bij opa op bezoek zijn, wordt er thuis nog even stevig door gewerkt aan de heg. Een laatste fimpje van Henk, die de bladblazer hanteert (volgens mij vindt hij het wel een leuk spelletje :-)) en dan is de dag in de Luijkensteijn-app weer voorbij.

Een baas!

Regelmatig schrijf ik hier over de kat, die al jaren rond ons huis scharrelt. Wij hebben heel lang gedacht, dat het een zwerfkatje was. In het begin was het een heel schuw beestje en was hij best mager. Hij kwam regelmatig in onze tuin, om muizen te vangen, die bij ons in het kachelhouthok wonen.

Hoewel hij schuw was en erg op zijn hoede, begon hij toch contact te maken. Hij kwam dan bij de achterdeur en zette zijn voorpootjes op de glaslat om naar binnen te kijken.

Heel langzaam werd hij tammer en tammer. Op een keer kocht ik kattenbrokjes om te kijken, of hij die lustte. Het waren de goedkoopste van Albert Heijn en hij knaagde verheerlijkt de brokjes weg. Later kocht ik ook weleens een blikje nat voer en Maria verwende hem weleens met Whiskas kattensnoepjes.

De kat werd steeds tammer. Op een gegeven moment kwam hij ook naar binnen. Maar dan zag je, dat hij niet op zijn gemak was. Als de deur openstond, was het geen probleem.

Hij voelde zich zichtbaar steeds meer bij ons op zijn gemak en vooral de laatste anderhalf jaar heeft hij zich compleet in het gezin genesteld. Hij ligt op ´zijn eigen´ kleed op de bank lekker te slapen. Of hij zit in de vensterbank naar buiten te staren.

Hij komt op elk moment van de dag binnen´vallen´. Soms door de achterdeur, soms door de voordeur, soms door het open raam. Hij ligt ook weleens op een stapeltje tuinkussens in de schuur te slapen. Of hij ligt onder de auto en wacht dan tot iemand naar binnen gaat. Dan rent hij snel mee.

Toen we een paar maanden geleden onverwachts verhuisplannen kregen, vroegen we ons af, hoe dat met de kat moest. Je kunt een kat niet zomaar verhuizen. Mijn vriendin had haar kat, na de verhuizing, een paar weken binnen gehouden. Maar dat zagen we bij ´onze´ kat niet zo zitten. Het is een echte buitenkat.

Terwijl we over het kattenprobleem nadachten zag Maria op een dag, dat de kat iets tegen vlooien op zijn kop had. Er moest dus nóg iemand zijn, die voor de kat zorgde! Misschien had de kat al die tijd wel twee huizen! Ik had op internet gelezen, dat dat heel goed mogelijk was. De kat meenemen naar ons nieuwe huis zou dan in elk geval niet aan de orde zijn!

We wilden er uiteraard zo snel mogelijk achter komen, waar zijn andere thuis was! We zouden met hem naar de dierenarts kunnen gaan, om te kijken, of hij gechipt was. Maar hoe tam de kat ook is, hij houdt er totaal niet van om opgepakt te worden. In een mandje naar de dierenarts leek me echt traumatisch voor het beestje.

We bedachten iets anders: een bandje om zijn hals met ons telefoonnummer erop. Als de kat dan ergens zou thuishoren, zouden we vast wel gebeld worden. Zo gezegd, zo gedaan. De kat kreeg een bandje om, wat hij gelukkig wonderwel toeliet. En ja hoor, de volgende dag werd ik gebeld door een meneer, die weleens wilde weten, waarom zijn kat met een bandje met ons telefoonnummer om zijn nek liep.

Ik vertelde, dat de kat al jaren bij ons om de deur liep en dat wij verhuisplannen hadden en dat we, vòòrdat er nieuwe bewoners zouden komen, wilden weten, of hij ´nóg een baasje had´. Als door een wesp gestoken corrigeerde de meneer me: ¨Of hij EEN baasje had! Hij heeft ÉÉN baasje!!¨ O ja, sorry, natuurlijk! De boze reactie bracht me min of meer van mijn stuk. Ik vertelde hoe het één en ander was gebeurd in de loop van jaren. Maar de reactie bleef boos. Waarom hadden we ooit hún kat binnen gelaten. Dat dóe je toch niet?! Ehm ja, klopt, maar de kat is eigenlijk gewoon zèlf bij ons gekomen.

Nou ja. Lang verhaal kort: die mensen waren op vakantie en ná hun vakantie zouden ze wel even langs komen. Intussen beloofde ik de kat NIET meer aan te halen en ook zeker GEEN eten meer te geven. De kat heeft namelijk iets aan zijn nieren en heeft daarvoor speciaal en heel duur voer. Nu gaven we hem toch al nooit veel te eten, want we zagen, dat hij  prima in staat was, zijn eigen kostje bij elkaar te jagen. Wel gaf ik meteen aan, dat ik er niets aan kon doen, als de kat via een open raam of deur bij ons naar binnen zou lopen.

Meneer en mevrouw kwamen inderdaad de volgende week langs. Ze waren nog steeds boos. Ik heb me verontschuldigd zoveel als ik kon en nogmaals verzekerde ik hen, dat de kat NIET meer bewust binnen gelaten werd en ook GEEN eten meer kreeg.

Een week later stond mevrouw weer op de stoep. Ze vertelde, dat haar kinderen heel verdrietig waren, omdat wij hun kat GESTOLEN hadden. Nou, dat hebben we niet, dacht ik. En ze vroeg zich af, of ze er toch wel van uit kon gaan, dat wij hem écht niets gaven. En dat kon ik met de hand op mijn hart verzekeren en beloven.

De kat krijgt niets meer. Al weken niet. En als hij voor het raam zit, om binnen gelaten te worden, laten we hem zitten. Af en toe glipt hij naar binnen en dan zetten we hem zo snel mogelijk weer buiten de deur. Maar we zijn het niet altijd vòòr. Dan komen we er bijvoorbeeld achter, dat de kat onder ons bed ligt te slapen. Is hij stiekem binnen gekomen. Heel lastig dit!

Het spreekwoord luidt: Om wille van de smeer, likt de kat de kandeleer. Ik hoop dus, dat de kat ´vanzelf´ vertrekt, als hij niets te eten en ook geen aandacht krijgt. Ik heb het idee, dat hij al wat schuwer naar mij kijkt. Maar misschien is de wens de vader van de gedachte. Ik moet er namelijk niet aan denken, dat ik het dier weg zou moeten jagen door een puts water over z´n kop te gooien :-(.

Voorlopig hebben we te doen met een kat die elk moment voor het raam of voor de deur zit te kijken, of hij binnen mag. Vorige week probeerde hij zelfs door het rolhor van de achterdeur heen te komen!

Mag ik erin?

Ik wacht wel, hoor

Laat me erin, laat me erin

Doe dat raam nou gewoon ff open

En dan praat ik maar weer tegen hem:

¨Ga weg! Je hebt ÉÉN baas!¨

Wanneer zal hij het begrijpen??

Moraal van het hele kattenverhaal: goed bedoeld, slecht gedaan. Achteraf...
Van achteren kijk je een koe in z´n gat. Toch?

Jam maken en verrassingsmenu´s uit de voorraad

Vorige week zaterdag had ik nog een partijtje aardbeien tegen een zacht prijsje toegeschoven gekregen. Al vroeg in de morgen werden er 14 kistjes op de stoep gezet! Heerlijke Hollandse aardbeien van de koude grond. Goed rijp, maar nog zonder schimmel (gelukkig!) en lekker groot (nog gelukkiger :-).

Omdat Henk die dag zijn verjaardag vierde, kwamen er veel mensen over de vloer en kon ik dus fijn bakjes aardbeien uitdelen. Zo raakte ik alvast een beginnetje kwijt. Verder heb ik tussen de bedrijven door al die kilo´s aardbeien schoongemaakt en in zakken van anderhalve kilo gedaan. Af en toe was er iemand, die ook een poosje een mesje hanteerde en zo kreeg ik die partij bijna ongemerkt schoon.

´s Avonds gingen de zakken schoongemaakte en afgewogen aardbeien bij mijn broer de vriezer in, zodat ik ergens deze week er jam van kon koken.

Die jamkokerij was donderdagavond en vrijdag overdag. Binnen 24 uur maakte ik meer dan 250 potjes. Ik verwerkte er meteen een kistje rabarber door, wat ook zomaar kwam binnen geschoven. Nu heb ik een fijne voorraad aardbeienjam en een voorraad aardbei-rabarberjam. Heerlijk! Het rook hier zoooo lekker! Maar op het laatst wás ik bijna een aardbei!

En toen de groenteboer vrijdag belde, dat ze nog weer een partijtje aardbeien voor me in de aanbieding had, heb ik toch maar vriendelijk bedankt. Dit was toch echt de laatste grote keukenklus. Nog anderhalve week en dan is de sleuteloverdracht en gaan we het druk krijgen met het project ´verbouwen en verhuizen´. Mijn weckketel én mijn droogapparaat staan al in de opslag, zodat ik niet per ongeluk in de verleiding kom tóch weer een partijtje van het één of ander aan te nemen om te verwerken :-).

Waar ik wel mee verder ga, is het project ´Back to basic´. Dat duurt de hele maand september. Ik geef zo min mogelijk uit aan boodschappen en leef deze maand vooral uit de voorraad. Dat vergt planning, kost tijd en vraagt creativiteit. Maar ik geniet ervan.

Ook de afgelopen dagen toverde ik weer van alles op tafel, wat ik maakte met wat ik in huis had. Ik bakte natuurlijk brood, zoals ik altijd doe. Maar in plaats van gewoon bruin brood, maak ik restjes op, die nog over waren van de broodbakworkshops van het voorjaar. Voor de workshops bak ik altijd een aantal voorbeeldbroden van allerlei mixen. Nu stonden er nog verschillende aangebroken zakken in de bijkeukenkast. Maria vond ze, toen ze de bijkeuken opruimde en zette ze allemaal bij elkaar. Nu maak ik steeds iets op.

Een klein Waldhornbroodje

Donker en voedzaam brood is dat

Ik maakte witbrood in een sloffenvorm
en bestreek het met een tijgerbroodpapje

Het tijgerbrood werd niet moeders mooiste
maar
was wel erg lekker :-)

Vanmorgen bakte ik krentenbrood in de wonderpan.
Voor zondag.
Maar het heeft de zondag niet gehaald.
Althans, de helft is al verorberd...

Een 13-granen brood en een Vierwindenbrood.
De keuze is reuze

Donderdagavond aten we courgettesoep met tosti´s. Voor de courgettesoep trok ik eerst bouillon van een stuk soepkip, wat volgens mij ook al minstens een jaar in de vriezer lag. De kip ging trouwens niet in de soep. Die heb ik apart gehouden om er kipkerrie-salade van te maken voor op brood.

In de courgettesoep verdween ook een restje aardappelkruim (er hoeft niets weggegooid te worden!), een bakje bladselderij (al over de datum). De aardappelkruim diende om de soep wat te binden. Het was verder een simpele soep met uien, knoflook, kurkuma, kerrie en peper. De tosti´s, die we bij de soep aten, was een mooie manier om van enigszins oudbakken brood af te komen.

Voor gisteren stond er Mexicaanse bonenschotel op het menu. Ik had nog een zakje gedroogde bonenmix. Dat kocht ik een paar maanden geleden op de markt. Ik zag nu, dat de bonen al over de datum waren. Maar dat geeft natuurlijk niet. Ik heb ze wel lang laten weken: 24 uur. Ik kookte de bonen ´s morgens na het ontbijt in het weekwater en na 5 minuten zette ik de pan in de Hooimadam. Aan het eind van de middag waren de bonen gaar en voegde ik er een blik tomatenblokjes, een blik maïs, gebakken uien, geruld gehakt, zout en sambal aan toe. Ik kookte een pannetje zilvervliesrijst en vond ook nog een pak wraps in de voorraadkast en een komkommer in de groentenla van de koelkast. Die gingen er meteen ook bij. Lekker! Als toetje kookte ik vruchtengriesmeel van een pakje, wat al maanden over de datum was.

Het ruimt allemaal lekker op!

Ik hoefde deze week niet veel te kopen. En wat ik kocht, was allemaal in de aanbieding of afgeprijsd. Ik ging trouwens voor het eerst de mist in met de 35% kortingssticker van Albert Heijn. Ik wilde deze week mijn vlees-voorraadje een beetje aanvullen. Ik bestel dan meestal vlees bij mijn broer. Maar dan neem ik altijd in één keer een wat grotere voorraad. Anders is het voor hem de moeite niet om voor me klaar te maken (vind ik dan). Omdat ik niet zoveel ruimte in de vriezer heb voor een grote(re) portie vlees, dacht ik mijn voorraad aan te vullen met wat afgeprijsd vlees uit de supermarkt. Gisteren zag ik kippenpoten met de bekende kortingssticker. Ik nam twee verpakkingen mee en wilde die thuis in kleinere porties verpakken voor in de vriezer. Maar toen ik de bakken opendeed, stonk het vlees een uur in de wind. BAH!!! Ik ben meteen terug gegaan naar de winkel. Bij de servicebalie gingen ze zowat over hun nek. Ik kreeg uiteraard mijn geld terug, maar mocht ook nog een bosje bloemen uitzoeken. En van de hulpvaardige baliemedewerkster kreeg ik cleaner aangeboden om mijn handen te reinigen. Het werd echt heel goed opgelost!

Al met al gaf ik deze week uit aan boodschappen:
maandag 14,40
vrijdag 66,27
zaterdag 3,85
Totaal: 84,52

Er zaten behoorlijk wat voorraad-dingen bij: 48 rollen toiletpapier, 4 pakjes mentosrollen, 4 flessen limonadesiroop, 4 pakken volkoren pasta, 8 pondspakken koffie, 2 pakken vaatwasserzout, 2 6-packs radler.