Vrolijk besparen!

Een week of twee geleden kreeg ik het nieuwste boek van Marieke Henselmans toegestuurd: Vrolijk besparen! En vrolijk word je zéker, als je het boek bekijkt. Ik heb nog nooit zo´n vrolijk consuminderboek gezien. Kleurrijke plaatjes, prachtige foto´s, toppie!

Vorig jaar ben ik naar een lezing van Marieke geweest, die ook de titel ´Vrolijk besparen´ had. En ja, als je het boek gaat lezen, is het net alsof Marieke tegenover je zit. Je hóórt haar praten. Leuk is dat.

Marieke schrijft altijd vanuit haar eigen ervaringen. Dat maakt dat wat ze schrijft heel praktisch is. Ik ben daar dol op. Lekker nuchter en met een flinke dosis humor. Zo wordt besparen niet zielig of muf, maar vrolijk en sportief.

Op het eerste gezicht lijkt het of Marieke in dit boek niet zoveel nieuws te melden heeft. Logisch ook, als je al zólang over een onderwerp schrijft. Toch vind ik het een echt nieuw boek. Ik krijg er hetzelfde gevoel bij als destijds (een jaar of 15 geleden??), toen haar beroemde boek ¨Consuminderen met kinderen¨ uitkwam. Ook dat was zo´n heel compleet boek wat, denk ik, voor veel mensen echt een handboek is (geweest).

Dit is Mariekes nieuwe handboek. Alle informatie is heerlijk up to date. De enige verouderde informatie die ik tegenkwam is die over de bestrijding van hoofdluis. Marieke noemt dat ´luizenmanagement' :-). Zij schrijft daar: Verschoon alle bedden en was de lakens voor één keer op 90 graden. Was de kinderkleren en de jassen. Knuffels in een plastic zak in de diepvries. Dit is volgens het rivm verouderde informatie.

Voor iedereen die pas begint met consuminderen vind ik dit boek een must have. Voor de doorgewinterde consuminderaar zal er niet zoveel nieuws in staan, maar is het nog altijd heerlijke motivatie-lectuur. De informatie is praktisch verwerkt door de tips per ruimte van het huis te beschrijven: keukentips, zoldertips, werkkamertips enzovoorts. Alles komt aan bod. Ook is het erg leuk om te lezen hoe Mariekes inmiddels grote kinderen hun consuminderopvoeding hebben ervaren.

Je kunt dit boek bestellen op www.bespaarboeken.nl. Als je bij opmerkingen ´korting Teunie´ intikt, krijg je
 2,50 korting.

Oproepje in verband met Moederdag

Zojuist werd ik gebeld door Ingrid de Groot van AD De Dordtenaar. Ingrid is op zoek naar een moeder met een groot gezin, die daar wat over wil vertellen. Het is voor een artikel over Moederdag. Ik vind het altijd heel moeilijk om ´nee´ te zeggen tegen iemand, die iets aardig vraagt. Maar nu moest ik toch echt ´nee´ zeggen. Ik heb namelijk met Willem en de kinderen afgesproken voorlopig niet mee te werken aan reportages, interviews e.d. Toch wil ik Ingrid graag helpen. Vandaar deze oproep:

Welke moeder met een groot gezin, wonend in deze regio (Drechtsteden), zou vandaag of morgen willen meewerken aan een interview over moederschap/moederdag voor AD De Dordtenaar? Het moet trouwens niet om een samengesteld gezin gaan, maar echt over een moeder die veel eigen kinderen heeft. Het interview kan eventueel telefonisch. Daarnaast wordt er een foto gemaakt van het hele gezin of eventueel de moeder met alle kinderen. De tekst van het artikel wordt vooraf toegestuurd, waarbij je de mogelijkheid krijgt daar nog dingen in te veranderen.

Wil je meewerken of eerst even met Ingrid hierover van gedachten wisselen? Mail dan naar i.degroot@ad.nl.
Bellen kan ook: 0655786510

Sfeer vanaf mijn moesdak en vanuit de achtertuin

Kijk het eens allemaal fijn groeien!

Sla Australian Yellow, klaar om te oogsten

Iedere dag mogen ze een poosje langer naar buiten

Fleurige tulpjes in de achtertuin

Afscheid

Gisteren heb ik mijn folderwijk voor het laatst gelopen en afscheid genomen van alles wat me het afgelopen jaar zo vertrouwd was geworden.

De strak gelakte deuren en de kale deuren.
De horizontale brievenbussen en de vertikale.
De klinkerpaadjes en grindpaadjes.
De bloementuintjes en betegelde tuintjes.
De strakke tuinen en de rommelige tuinen.
De makkelijke brievenbussen en de rotdingen.
De groetende mensen en de wegkijkende mensen.
De blaffende honden en slaperige poezen.
De rolgordijntjes en de vitrage.
De rode, gele, grijze, groene, zwarte, bruine deuren.
De huizen waar speelgoed rondslingert.
De huizen waar oude mensen wonen.
Het huis met de twee mannennamen op het naambordje.
Het huis waar 9 van de 10 keer de frituurpan naast de voordeur staat.
De brievenbussen met nee-nee en die met nee-ja sticker erop.
De huizen waar baby´s geboren werden.
De huizen waar iemand 50 werd.

Bijna een jaar hebben we de folderwijk gedaan. Het grootste deel deed ik zelf. Maaike, Koos en Maria deden ook een stukje. Met elkaar hebben we de pot gespekt. Eerst was het de leuke-dingen-pot. We zijn van het geld een keer met z´n allen naar McDonalds geweest. Leuk was dat. We komen daar zo goed als nooit. Deze keer waren wij er. En niet zomaar voor een simpel burgertje. Nee, iedereen mocht kiezen wat hij of zij wilde. En hadden ze daarna nog meer trek, mochten ze gewoon nog een keertje iets bestellen. We zijn ook een keer met het hele gezin (inclusief Wim, Geertje en kleine Willem) gaan wokken. Dat was op mijn verjaardag. Dat was ook al zo leuk! Daarna is de pot omgedoopt tot ´vakantiepot´. Ik kocht een spaarpot bij Xenos die je alleen met een blikopener kunt openen. Al het foldergeld vanaf 1 januari hebben we erin gedaan. En ook meevallertjes gingen in de pot. Markplaatsverkopen bijvoorbeeld.
Maar nu was de koek op. De kinderen (vooral Koos) begonnen steeds vaker op het folderen te mopperen. En voor mezelf vond ik het ook wel weer welletjes. Hoewel ik erg genoot van het buiten zijn en het simpele werk waarbij ik mijn gedachten zo fijn kon laten gaan, was het ook wel zwaar. Het sjouwen met die pakken was funest voor mijn bekken. Daarom heb ik de knoop doorgehakt en de folderwijk opgezegd. Ik wacht even tot de laatste punten zijn bijgeschreven bij mijn saldo en dan kan ik nog een mooi kado uitkiezen wat we hebben opgespaard. Ik denk dat ik iets uitkies waar we allemaal iets aan hebben. Ik zag zo´n apparaat waar je zelf pasta mee kunt maken. Dat lijkt me wel iets. Kunnen we allemaal smullen van het resultaat. Met dank aan de folderwijk :-).

Kachelhout

Zaterdag was het hier kachelhoutdag. Vorig jaar tipte een bloglezeres ons, dat haar buurman 9 grote bomen ging rooien. Daar hadden we wel oren naar. J. vroeg haar buurman of wij het hout mochten hebben en ja, dat was goed. 

Op de dag dat de bomen werden gerooid zijn Willem en Wim er heen gegaan om te helpen. Daarna werden de bomen met een vrachtwagen naar Nieuw-Lekkerland gebracht, waar ze een poos op de zorgboerderij waar Leendert naar toe ging lagen. Toen ze daar een beetje in de weg gingen liggen, zijn ze per vrachtwagen naar een boerderij in Alblasserdam gebracht. Deze winter hebben we er al wat van gestookt. Onze houthokken zijn nu leeg en het is hoogtijd dat die weer vol komen te liggen voor de aankomende winter. Werk aan de winkel dus!

Gelukkig had Willem hulp van Wim. En later hebben ook Koos en zijn vrienden nog een poosje geholpen. We hebben een kettingzaag met een zaagblad van 90 centimeter. Maar die heb je ook wel nodig voor het zagen van zulke reuzen! Voor het kloven hebben de mannen gebruik gemaakt van de wig, die we van mijn vriendin voor ons 25-jarig huwelijk kregen. Zo´n wig of keg werkt fantastisch. Samen met een grote en een kleine bijl, de wig en een kleine kettingzaag hebben de mannen aardig wat van die grote moten klein gekregen. Ik schat dat er toch wel twee kuub hout in de aanhangwagen ligt. Morgen hoop ik met hulp van de jongens het hout netjes in het houthok te stapelen. Het beginnetje is er.

Au, au, mijn rug!

Poeh, ik heb het gevoel alsof mijn rug doormidden is. Ik ben, traditiegetrouw, in deze meivakantie de kledingwissel aan het doen. En dat betekent: klimmen en klauteren om overal stapeltjes kleding vandaan te halen, die meestal HOOG en ACHTERIN een kast liggen. Alle kleding die ik op voorraad heb (gedragen door één van de kinderen, of van alle kanten vandaan toegestoken) heb ik altijd op maat gesorteerd op stapeltjes liggen. Daarna begint dan het grote pasfestijn. Ik doe steeds 1 kind tegelijk. Hij of zij moet dan meteen de hele voorraad die ik voor hem of haar heb liggen passen. Bij het passen let ik op, of het kledingstuk de goede maat heeft, niet (al te) verwassen, niet kapot en enigszins mijn smaak is. Voor wat betreft dat laatste heeft het kind uiteraard ook iets in te brengen. Wie iets niet mooi vindt, hoeft dat niet te dragen (maar gelukkig zijn ze heel gemakkelijk ;-) ). Als er iets vermaakt moet worden doe ik er meteen spelden in en ik plak er een briefje op. Mijn moeder is zo lief om het tijdrovende verstelwerk op zich te nemen. Als alles gepast en gekeurd is, is het kind klaar. Ik maak dan van de voorraad bij elkaar passende setjes. ´s Zomers let ik erop, dat er ook minimaal twee setjes per kind met lange mouwen/lange pijpen bij zitten. Als er iets ontbreekt schrijf ik dat op een briefje. Meestal ga ik dan één ochtendje naar de stad en koop daar alles wat ontbreekt. Deze keer hoeft dat waarschijnlijk niet. Sowieso heb ik haast niets nodig en  wat er voor Henk en Jan ontbrak heb ik gewoon hier op het dorp gekocht. We hebben o.a. een Hema, een Ter Stal en een Zeeman, dus best veel keus. Ik heb vanmorgen ook meteen de schoenenvoorraad gecheckt. Jan had nieuwe sandalen nodig en die heb ik bij Schoenenreus gekocht.
Ik ben nog lang en lang niet klaar. Het is een hele klus. Naast de gewone kleding, check ik ook meteen ondergoed, pyjama´s, sokken, zwemspullen, zondagse kleding en natuurlijk jassen. Maar ik vorder wel! En huize Luijkensteijn wordt meteen ook goed ontrommeld. Kijk maar eens:

Dat is nr. 1

En dat zijn nr. 2 en 3

Dat is nr. 4

Nummer 5

En nummer 6!

Ik hoop echt dat het me gaat lukken om tot aan de zomervakantie iedere week minimaal 5 tassen/zakken/dozen spullen de deur uit te doen naar de Kringloop of naar mensen die ik er blij mee weet te maken. Wat zal het hier lekker leeg worden! Het voelt gewoon bevrijdend.

Vandaag heb ik voor het eerst al het zaaigoed naar buiten gedaan. Eerst maar twee uurtjes en dat breid ik iedere dag uit. Als het goed weer is gaat alles vanaf volgende week zaterdag de volle grond of de bakken in. De sla op m´n moesdak is in één week tijd echt heel hard gegroeid. Ik verheug me toch wel zó op die eerste ´eigen´ sla :-). Telkens als ik het dakterras op loop pik ik een blaadje Rucola. Mmm!

De kinderen vermaken zich prima. Het is één grote logeerpartij over en weer. Zo gezellig! Er wordt van alles gedaan: zwemmen, koekjes bakken, computeren, en troep gemaakt heerlijk! Gisterenmiddag ben ik met Henk, Jan en een vriendje naar de Biesbosch gegaan om te wandelen. We liepen door het Beverbos en genoten van de vogels, de bloemen, de Waterkipjes met jonkies.

Waterkip met jongen

Oh, mama, wat heeft die grote poten! (Henk)

Smeerwortel. Mooi!

Er leven ook heel wat schildpadden...

Henk, altijd in om te poseren ;-)

Jan en vriend Leendert

Jammergenoeg kregen we een stevige bui, compleet met onweer, op ons dak en we moesten hard naar de auto rennen om niet doorweekt te raken. Ik hoopte intussen dat de kinderen die thuis waren eraan gedacht hadden mijn was binnen te halen. En ja, gelukkig! De was was afgehaald :-).

Koos is logeren op De Welkamp in Elspeet. Ik ga hem morgenochtend ophalen en morgenavond mag hij dan de krans leggen bij de Dodenherdenking. Best een beetje spannend, hoor.

Maria bofte vandaag. De juf, die haar op school buiten de les helpt, trouwde vandaag en ze mocht vanavond op het feest komen. Ik heb haar net weer bij school opgehaald. Ze had het geweldig leuk gehad.

Ik ga nog een poosje stoofpeertjes schillen. Ik heb geen puf meer om nog achter de strijkplank te gaan staan.  Die strijk wacht maar fijn tot morgen :-). Vannacht maar languit op mijn rug gaan liggen. Dan trekt die hopelijk weer in fatsoen.

Tijden veranderen

Was tot voor nog niet zo heel lang geleden Koninginnedag bij ons vooral een gezinsdag, nu was het zo, dat we wèl allemaal, maar níet met z´n allen deze dag vierden.

Trijnie was ´s morgens thuis en ging ´s middags met een grote groep vrienden varen in de Biesbosch. Dirk is onze huismus. Hij bleef de hele dag thuis en trakteerde traditiegetrouw op oranjetompoucen.

Leendert stond om een uur of 9 in de startblokken om met z´n vrienden op stap te gaan. Hij kwam pas ´s avonds om een uur of 9 weer boven water. Hans heeft sinds kort een vriendinnetje en wilde natuurlijk niets liever dan Koninginnedag bij háár doorbrengen. Dus leverde Willem hem ´s morgens al bijtijds af in de Hoekse Waard. Maaike had een nichtje te logeren vanaf zaterdag. Samen spraken ze af met nog een vriendin en zij slierden gedrieën de hele dag door het dorp. Aan het einde van de dag ging nicht Hanna weer naar huis en zette Maaike het feest voort met vriendin, met wie ze naar het ringsteken ging kijken en bij wie ze vannacht logeerde. Koos had gevraagd of ik hem om 7 uur wilde wekken. Hij zou samen met mijn zus en haar zoontje op de vrijmarkt hier in Alblasserdam gaan zitten. Eerst heeft hij op de vrijmarkt centjes verdiend en vervolgens is hij die samen met een vriend weer gaan uitgeven :-). Ze zijn op de fiets naar Dordrecht gegaan en daar kocht hij o.a. een stoere zonnebril. Maria was de vroege vogel. Zij ´moest´ er al om half 6 uit, want ze zou samen met een vriendje hier uit de buurt en zijn moeder naar de rommelmarkt in Streefkerk gaan. Al om 6 uur zijn ze er heen gegaan om allerlei leuke koopjes te scoren. De moeder ging er vooral heen voor (merk)kleding wat daar voor een habbekrats te koop was. Om 10 uur was Maria terug en na wat drinken met een tompouce ging ze samen met Jan naar de vrijmarkt en het Raadhuisplein waar van alles te doen was. Ze hebben daar rondgehangen totdat Maria haar hartsvriendin Noah tegenkwam en met haar meeging.

En zo kwam het dat Willem en ik om een uur of 2 met alleen Henk in onze kielzog naar de rommelmarkt in de Drentse Buurt gingen en ons vertwijfeld afvroegen waar nu toch die sleep kinderen ineens gebleven was?

Toen Willem Henk en mij op de markt had ´losgelaten´ is hij naar het Raadhuisplein gegaan om Jan te zoeken. Die vond hij daar en hij heeft hem meegenomen om samen met ons lekker op de markt te schooien. Jan en Henk hadden allebei ook wat centjes en o, wat is het moeilijk kiezen als er zóveel is!!

Zelf had ik minder moeite met aankopen doen. Ik kwam echt zulke fijne koopjes tegen! Zo heb ik voor Jan, Maria en Henk elk een paar mooie, verstelbare Nijdam schaatsen op de kop getikt. Ze kostten maar 4 euro per paar. Van Maria wist ik, dat ze deze winter niet echt lekker geschaatst heeft, omdat haar schaatsen eigenlijk iets te krap waren. Henk had deze winter wél goede schaatsen, maar die passen een volgende keer niet meer. Het vervolgpaar wat ik voor hem heb liggen is een paar wat nog van Wim is geweest en eigenlijk niet zo heel goed meer. Op één punt is het ijzer van de schoen losgeraakt. Die kunnen nu mooi weg, nu ik van die mooie, bijna nieuwe, tegenkwam! En de schaatsen van Jan waren afgelopen winter ook precies pas. Voor hem was ik niet zeker of ik nog een vervolgpaar heb liggen. Maar die ik nu heb gekocht zijn verstelbaar van maat 34 tot en met maat 37 en dus kan ook hij met deze nieuwe schaatsen echt vooruit.

Andere koopjes waren: een rok voor mezelf voor maar 2 euro. Een spiksplinternieuwe kinderslaapzak voor maar 1 euro. Die is voor Henk. Dan kan hij van de zomer in zijn eigen slaapzak in de tent slapen, die hij vorig jaar voor zijn verjaardag kreeg.
Waar ik ook echt blij mee ben is de rauwkostmolen voor 3 euro. Ik houd van eenvoudige, handbediende apparaten. En als die dan ook nog eens heel gemakkelijk schoon te maken zijn, dan is mijn keuze snel gemaakt. Voor mij geen ingewikkelde keukenrobots, maar liever zo´n handige molen. Er zitten 4 snijmessen bij, waarvan er maar één gebruikt uitzag. De rest was hagelnieuw. Ooit, wellicht heel lang geleden, heeft iemand bijna 25 gulden voor dit ding neergeteld. Het prijsstickertje zag er namelijk nog op!

Willem deed ook nog een aankoop. Niet voor zichzelf, maar voor Dirk. Hij zag een mobiele airco staan. En aangezien het op Dirk z´n kantoor met allemaal grote ramen en onder een plat dak erg snel warm is, belde hij Dirk of hij daarin geïnteresseerd was. Ja! En zeker toen de vraagprijs nog wel een stukje naar beneden kon en het ding niet voor 50, maar voor 30 euro van eigenaar verwisselde.

We reden met z´n vieren nog even langs de supermarkt voor ijs en gingen thuis van onze aankopen en een ijsje genieten.

Intussen profiteerde ik van het mooie weer en de goedkope stroom. Ik waste zes trommels wasgoed weg, droogde buiten, werkte in minstens 3 uur een enorme berg strijkgoed weg en bakte brood.

Ik bakte een stapeltje spekpannenkoeken en we aten voor het eerst dit jaar ´s avonds buiten. Wat een genot!

Willem had de dag benut door zijn auto eens een goede beurt te geven. Hij heeft hem van binnen en van buiten helemaal schoongepoetst. Daar moesten we natuurlijk nog even van genieten. En dus reden we ´s avonds met z´n vijven een rondje door de polder.

Eén voor één kwamen alle vogeltjes weer op het nest en zo is Koninginnedag, hoewel niet met z´n allen gevierd, toch een oergenoegelijke dag geweest!

Moesdak update

Ook al heb ik geen moestuin, zelfs geen moestuinTJE, alleen maar een moesDAK (tuinieren in potten op het dakterras), ik heb er enorm veel lol in. Het is jammer dat het steeds nog zo koud is. Dat wat al buiten staat groeit maar heel langzaam. Of zou ik gewoon veel te weinig geduld hebben? Ik ben in februari begonnen met zaaien en had eigenlijk gedacht al wel een maaltje (of meer) sla van eigen dak te hebben gegeten. Maar nee, dat moet nog even wachten. Nog wel een week of twee, drie, schat ik.

sla australian yellow, gezaaid in februari

Inmiddels heb ik de volgende pallet met 9 zonnebloemolieblikken ook beplant en bezaaid. Eerst heb ik de bakken weer ontdaan van onkruid, bemest met kippenmest van mijn eigen kippen en daarna afgedekt met een laagje verse aarde. Daarna heb ik er vier soorten sla in gepoot of gezaaid. In één blik groeien worteltjes en in een ander blik zaaide ik snijbiet. Ik ben benieuwd hoe het allemaal gaat. Het is grotendeels toch nieuw voor me. Telkens leer ik er iets bij. Zo stond er op het zakje Rucolazaad, dat je het dun, in regels, moest zaaien. Ik zaaide dun (dacht ik), maar het bleek toch veel te dik te zijn. De plantjes die opkwamen raakten in de verdrukking. Heel voorzichtig groef ik wat kleine plantjes uit en plantte die over in een ander blik, met een cm. of 10 tussenruimte. Dat blijkt beter. Eerst stond het nogal ielig, maar nu de plantjes lekker groeien ziet het er wel goed uit. In de Boerenbondwinkel zag ik echter dat Rucolaplantjes worden aangeboden in een ´bosje´ van een stuk of 6 tot 7 plantjes in één plantgat per potje. Weten we dan ook weer. Het volgende zaaisel doe ik anders.

Wat ik ook leerde: zaai nooit op van die geperste zaaicups van turfmolm van de Hema. Alles wat ik daarop/in zaaide heeft het begeven. De zaadjes komen eerst mooi op, maar dan zie je het plantje gaan kwijnen en tenslotte gaat het dood. Op die manier ben ik al mijn gezaaide tomatenplanten verspeeld. Alleen een laag soort die in in gewone aarde zaaide doet het goed. Maar daar heb ik maar 7 planten van. Jammer hoor.

Binnen, op de overloop bij onze slaapkamer, staat het inmiddels vol met plantjes die half mei pas uitgeplant mogen worden. Er staan verschillende groenten, maar ook aardig wat bloemen voor in de achtertuin. Het is spannend om elke dag te kijken hoe alles groeit. Er zitten flinke planten bij, die enorm hard groeien (courgette) en heel kleine mini-sprieten waarover je je verbaast, dat het ooit op je bord zal liggen (prei). Het zal een flinke opruiming zijn als de overloop en mijn vensterbanken leeg zijn.

courgette

prei

En ja, over opruimen gesproken: ook deze week verdwenen er weer 5 tassen met spullen uit mijn huis. Althans, 4. Want de vijfde staat nog in de gang en die wil ik vandaag nog wat voller proppen :-). Dahag, troep:

dinsdag

woensdag

donderdag

Oranje boven

Gisteren en vandaag werd er op school Koninginnedag gevierd. Gisteren met de kleuters, vandaag met de overige groepen. De kleuters mochten ´s morgens hun fiets versieren. Het was de bedoeling, dat ze ´s middags met hun fietsen naar De Alblashof zouden gaan om daar voor de oude mensen te zingen. Helaas gooide de regen het plan een beetje omver. De kleuters zouden hun fiets op school laten staan. Regen en crêpepapier is nu eenmaal niet zo´n goed combinatie.

Eerst was er om kwart over 1 het traditionele zingen bij de vlag met de hele school. Maar in plaats dat ik in het ´publiek´ stond, stond ik bij de schoolkinderen. Henk was namelijk aardig van slag door alles wat anders ging. Hij wilde zijn feesthoed niet op en hij wilde mij niet loslaten. Ok, dan blijf ik toch fijn bij jou :-). Er werd  gezongen en getrompetoeterd, totdat de lucht loodgrijs werd en de eerste regendruppels vielen. Onder het zingen van Piet Hein, Piet Hein, Piet Hein, zijn naam is klein marcheerde iedereen zo snel mogelijk de school binnen.

Het volgende programma-onderdeel was de wandeling naar De Alblashof. En hoewel het geen lange wandeling is en iedereen zich verheugde op de stoet kleurige kinderen besloten de juffen het er met het oog op de pittige buien toch maar niet op te wagen. Er waren gelukkig heel wat moeders met de auto en alle kinderen werden over de auto´s verdeeld. Zo kwam het, dat we uiteindelijk per auto én wat vroeger dan gepland bij De Alblashof aankwamen. Terwijl de kleuters voor in de recreatiezaal gingen zitten werden de in de haast uit hun middagdutje gewekte bewoners fijn geïnstalleerd. Wat een heerlijk moment, die oude en jonge mensen zo genietend bij elkaar. De kinderen zongen het Wilhelmus en wat Vaderlandse liederen en daarna zongen ze nog wat liedjes uit de oude doos, zoals Altijd is Kortjakje ziek etc. De bewoners zongen spontaan mee :-). De kleuters kregen allemaal een pakje drinken en een spekkie en overhandigden prachtige, zelfgemaakte slingers voor Koninginnedag.

Met de auto reden we weer terug naar school en ook daar was er nog wat lekkers. Hoewel de kinderen (en vooral de feesthoedjes) nog best flink verregend waren, keken we terug op een geweldige dag. Henk wilde inmiddels ook zijn hoed wel op. Gelukkig was het droog geworden en konden we met de versierde fiets naar huis fietsen.

Vandaag was het de beurt van de andere klassen. De groepen 3 tot en met 6 hadden een spelprogramma. Voor de groepen 7 en 8 was een apart programma. ´s Morgens gingen ze in groepjes vlotten bouwen en ´s middags gingen die te water voor een heuse vlootschouw. Al twee weken lang zijn de kinderen bezig geweest om allerlei drijvend materiaal te verzamelen en plannen te maken. Ze zouden op heel wat punten beoordeeld worden. Bijvoorbeeld op originaliteit en samenwerking.
Koos zou samen met zijn vriend Pieter een vlot bouwen. Willem heeft er van de week nog heel wat werk aan gehad om te helpen met het verzamelen van materiaal. Er werden ergens gratis tonnen vandaan gesjacherd en  van het bedrijf waar we regelmatig pallets halen voor de kachel kregen we een aantal grote pallets. Het waslijndraad dat Ellen twee weken geleden bij ons achterliet kwam ook mooi van pas. En verder hadden ze bedacht dat ze als boerenjongens wilden gaan en dus haalde Willem bij de ene boer een baal stro en bij een andere twee overalls. De moeder van Pieter kocht rode zakdoeken en zorgde voor een pet. Wat een lol hebben we alleen al aan de voorbereiding beleefd!

Vanmiddag was dan het hoogtepunt. Het vlot ging te water en de jongens moesten een stuk varen tot aan een bruggetje. Koos bediende de vaarboom, Pieter stuurde met een zelfgemaakte peddel. Het was een prachtig gezicht om alle vlotten te zien gaan. Elk vlot was uniek. Iedereen had er duidelijk met plezier aan gewerkt. Niemand raakte te water, het weer werkte mee, kortom: het was feest! Koos en Pieter waren apetrots, want zij kregen de 1e prijs. Ze mochten elk een mooi boek uitzoeken.

Willem is vanavond nog in de weer geweest om 2 vlotten met de aanhangwagen af te voeren. Hè, hè, het zit er weer op. Het is vakantie!!

Voortgang

We boeken voortgang voor wat betreft het ontrommelen van Huize Luijkensteijn. Zaterdag is er niets de deur uit gegaan. Maar dat had ik voorzien. Op zaterdag is het altijd zó druk en volgepland. Afgelopen zaterdag was dat al niet anders. Ik heb het niet snel, maar zaterdag liep ik echt letterlijk tegen mijn grenzen aan. Eer dat het ´s avonds 8 uur was, kon ik niet meer op of neer van de bekkenpijn en was ik er gewoon chagrijnig van. Zondag is er ook niets ontrommeld. Toen hadden we onze rustdag. Maar gisteren heb ik de draad weer opgepakt en aan het einde van de dag stond er toch weer een tas vol rommel klaar bij de voordeur. Fijn gevoel!

Er is ook voortgang in mijn Webtaurant. Langzaam maar zeker breid ik de menukaart wat uit.

Verder gaat het hier zijn gewone gangetje. Zaterdagavond kwamen Hans en Maaike terug van de Sovon-jongerendag. Ze hadden het geweldig gehad! Tijdens de nachtwandeling hadden ze niets gezien, maar de volgende dag hebben ze heel veel soorten vogels gespot en ook vogels gevangen en geringd. Ze zagen o.a.  de Kleine bonte specht, Middelste bonte specht (2 keer!) en Grote bonte specht,
Boomklever en Boomkruiper, Vink, Appelvink, Zwartkop glanskop, Goudhaantje, verschillende
eekhoorns en een ree. Het weer was prachtig, terwijl wij hier in het Westen nog net niet verdronken. Ze hebben echt geluk gehad. Ook het kamperen (bij bijna nul graden Celsius) was goed gegaan. Wat heerlijk, dat ze dit zomaar mochten meemaken. Vogelen is echt leuk en de natuur is zó mooi.
Omroep Gelderland was ook van de partij en maakte een reportage
?

Deze week staat stijf van de afspraken en morgen hoopt Maaike jarig te zijn. Wat zal het heerlijk zijn, als het grootste deel van de familie volgende week lekker vakantie heeft! Ik kijk er erg naar uit.

Net ging ik even om wat boodschappen naar Albert Heijn. Ik wil voor morgen aardappelsoep met zalm maken. Met een zelfgebakken breekbrood erbij hebben we dan een snelle maaltijd. Ik zocht naar voordelige zalm en vergeleek daarom de kiloprijzen. Zalmsnippers bleken het voordeligst. Een bakje van 250 gram voor 3,49. Althans, dat stond op het schap. Maar bij het checken van de houdbaarheidsdatum zag ik dat er op het bakje stond: inhoud 200 gram. Raar dat het dan geprijsd is per 250 gram. Ik besloot het toch even na te kijken op de bon. En, je raadt het al: er werd mooi 3,49 berekend voor mijn 200 gram zalm. Ik ging naar de servicebalie, want dit riekt naar verlakkerij. Ik legde de mevrouw het probleem uit en er werd driftig gebeld. Iemand ging het nakijken. Mijn verhaal klopte. Dus, was de conclusie van de mevrouw: ¨Het kaartje aan het schap klopt niet, er zijn alleen bakjes van 200 gram.¨ Ja, duhuh, maar dan wil ik toch echt dat daar iets aan gedaan wordt. Dus in plaats van ´bedankt´ te zeggen en weg te gaan (wat die mevrouw leek te verwachten), bleef ik staan en ik keek vast een beetje dom ;-). Toen zei de mevrouw: ¨Ik kan u 50 cent teruggeven. Dat is het enige wat ik kan doen.¨ Nou, oke dan. Eigenlijk had ik 70 cent moeten terug krijgen, maar ik wilde niet moeilijk doen. Wel ga ik de volgende keer dat ik daar in de winkel kom, kijken of er een goed bordje hangt. Want de kiloprijs klopt nu niet en dat is toch wel iets waar mensen op letten bij het doen van hun aankopen.

Vanmorgen moest ik van half 11 tot 12 uur op de basisschool zijn. Ik heb dus nog niet zoveel ´gehuishoud´. Aan de slag dan maar. En natuurlijk moet ik nog aan de ontrommeling werken vandaag ;-).