vrijdag 13 november 2009
woensdag 11 november 2009
Even een kort berichtje...
...om te laten weten, hoe de vlag er hier bij hangt :-). Vanmorgen heb ik eerst een briefje gemaakt, waarop alles stond, waar ik nog aan moest denken en wat ik nog moest doen. Zo'n briefje geeft rust in je hoofd. Ik ben simpelweg begonnen het lijstje af te werken en heb steeds doorgestreepd wat klaar was. Nu is echt alles helemaal klaar voor morgen. De kleding, die grotendeels bij mijn ouders klaar hing, hangt hier nu keurig aan een rek.
Mijn moeder heeft alle kleding nagekeken, gestreken en zo nodig vermaakt (broeken korter enzo). Dat was heerlijk! Alles is helemaal verzorgd. Zelfs de zakdoeken zitten in de zakken en de schoenen staan klaar met de sokken erin. De broodjes voor het lopend ontbijt ;-) zijn gesmeerd. Het fototoestel is opgeladen. De paraplu's staan klaar (die zullen we ws. wel nodig hebben). Medicijnen, luiers, schortjes, reservepanty's, nou ja, gewoon alles is er. Dat voelt super.
Willem is met Dirk, Leendert en Hans naar De Boerenklaas, waar de bruiloft wordt gevierd, om er de audio- en video-apparatuur te testen.
Het voelt gewoon een beetje als Oudejaarsavond. Raar hè.
Straks komt Wim thuis. Hij is nu nog bezig om oud papier op te halen voor de Schutse (gehandicapten).
Ik ga m'n laatste taak van deze dag doen: de strijk :-). En daarna wil ik nog wat foto's posten.
Iedereen heel hartelijk bedankt voor alle goede wensen. Het is heel speciaal om zo'n bijzondere gebeurtenis met jullie te delen!
Mijn moeder heeft alle kleding nagekeken, gestreken en zo nodig vermaakt (broeken korter enzo). Dat was heerlijk! Alles is helemaal verzorgd. Zelfs de zakdoeken zitten in de zakken en de schoenen staan klaar met de sokken erin. De broodjes voor het lopend ontbijt ;-) zijn gesmeerd. Het fototoestel is opgeladen. De paraplu's staan klaar (die zullen we ws. wel nodig hebben). Medicijnen, luiers, schortjes, reservepanty's, nou ja, gewoon alles is er. Dat voelt super.
Willem is met Dirk, Leendert en Hans naar De Boerenklaas, waar de bruiloft wordt gevierd, om er de audio- en video-apparatuur te testen.
Het voelt gewoon een beetje als Oudejaarsavond. Raar hè.
Straks komt Wim thuis. Hij is nu nog bezig om oud papier op te halen voor de Schutse (gehandicapten).
Ik ga m'n laatste taak van deze dag doen: de strijk :-). En daarna wil ik nog wat foto's posten.
Iedereen heel hartelijk bedankt voor alle goede wensen. Het is heel speciaal om zo'n bijzondere gebeurtenis met jullie te delen!
maandag 9 november 2009
Vroeg begonnen...
Vroeg begonnen, veel gewonnen. Dat is een geliefde uitdrukking van mijn vader. En (natuurlijk ;-) ) heeft hij helemaal gelijk!
Ik houd van vroeg opstaan. Lekker in de stille morgen bezig zijn en intussen mijn gedachten laten gaan. Vanmorgen ben ik, net als vorige week maandag, extra vroeg opgestaan. Om kwart over vier. Toen ik om kwart over zes de rest van het gezin ging wekken, had ik al twee wassen gedraaid, één was opgehangen, één was afgehaald en gestreken, de vaatwasser uitgeruimd, weer gevuld (het aanrecht stond nog vol) en meteen aangezet, de meterstanden genoteerd (wekelijks klusje) en de ontbijttafel voor 12 personen gedekt. Dan ga je met een voldaan gevoel aan het ontbijt ;-).
Een poosje geleden stelde Francis deze vraag:
hallo teuni,ik heb een vraagje,hoe vaak was jij kleding of handdoeken enz? ik zit nml met het volgende,ik heb 3 kinderen in de leeftijd van 13,10 en 9 jr en ik heb het gevoel dat ik nooit uitgewassen kom.Nu mogen ze van mij niet iedere dag schone kleren aan,maar wel schone onderkleding en sokken of mayo`s. maar dan nog,heb ik het idee dat ik veel te veel was.de bedden verschoon ik meestal 1x in de 2à3 weken dat is toch ook niet overdreven veel.en mogen ze bij jou iedere douchebeurt een schone handdoek pakken ? hopelijk heb je wat tips enz dat ik wat minder wasgoed krijg,want volgens mij kan het minder.b.v.d groet van francis
Nu, als je leest, hoe mijn maandagochtend begon, dan is dat ook met De Was :-). Ook hier is de was gewoon best veel werk. Ik heb het de laatste tijd voor de grap eens een beetje bijgehouden. Ik zit op gemiddeld anderhalf uur per dag, zes dagen per week. Het is allemaal goed te doen, mits je het echt iedere dag kan bijhouden. Zodra er, om wat voor reden dan ook, een kink in de kabel komt, heb je achterstand. Als dat gebeurt, omdat ik bijvoorbeeld een dag weg moest, dan haal ik dat gemakkelijk de volgende dag wel weer in. Maar als het komt, doordat ik ziek was, dan is het een ander verhaal. Dan is er namelijk wel méér blijven liggen, dan alleen de was. Dan duurt het soms wel een week, voordat ik weer helemaal bij ben.
Hoe ziet mijn wasserij er uit?
Om te beginnen, probeer ik de hoeveelheid was enigszins te beperken. Iedereen neemt elke dag schoon ondergoed en schone sokken. Maar bovenkleding kan best wat langer mee. Als regel voor de basisschool kinderen heb ik: zomers twee dagen met je kleding doen, 's winters drie. Voor buiten spelen heb ik een stapel oude kleding, zodat de schoolkleding netjes blijft. Aan tafel een schortje dragen scheelt veel vlekken. De bedden doe ik eens in de twee weken. En dan de ene keer alleen slopen en hoeslakens, de andere keer de dekbedhoezen erbij. Schone slopen pak ik trouwens tussendoor ook nog wel. Gewoon als ik zie dat een sloop niet helemaal fris meer is, dan doe ik er even een schone om. Pyjama's gaan een week mee. Baddoeken en washandjes gaan na één keer gebruik de wasmand in. Dat is dan ook het soort wasgoed, waar nauwelijks werk aan is.
Ik ben in het gelukkige bezit van maar liefst twee wasmachines. Iedere morgen vul ik die. Ik draai alleen echt vólle trommels. Het nadeel is, dat ik dan bijvoorbeeld een witte was doe en een donkerbonte, maar dat de rest van de was in de wasmanden blijft en dat die dus nóóit leeg komen. Ik zit daar niet mee. Ik ken veel mensen, die liever iedere dag de wasmand(en) leegwassen en dan vier, vijf of nog meer halve wasjes draaien. Dat moet ieder voor zich weten. Ik vind dat zonde van het water en de energie.
De wassen worden dus 's morgens gesorteerd. De machines gaan 's avonds om 11 uur aan. Wij hebben een dubbelmeter en het goedkope tarief gaat bij ons om 23.00 uur in. Sinds een jaar of twee zijn die tarieven erg dicht bij elkaar komen te liggen, zodat het voor veel mensen voordeliger is, om gewoon een enkeltariefmeter te hebben. Als je het precies wilt weten, kan je het best met je meterstanden naar je energieleverancier bellen. Dan rekenen ze voor je uit, wat in jouw geval het voordeligst is. In ons geval is het (nog)rendabel om een dubbeltariefmeter te hebben. Maar dan moet ik er wel m'n best voor doen, om zoveel mogelijk in de goedkope stroom te werken. Wij verbruiken ongeveer evenveel Kwh in het hoge als in het lage tarief. Het scheelt ons dan 10 euro per maand.
Ik was vaak op lage temperaturen. Alleen overhemden, lakens, handdoeken, theedoeken, vaatdoeken en baddoeken doe ik op 50 graden en soms op 60 graden. Altijd op lage temperatuur wassen is niet goed voor je apparatuur. Vooral in combinatie met het gebruik van vloeibare wasmiddelen, loop je kans op zeepluis (of vetluis). Je hoort ook vaak de tip, om af en toe de wasmachine leeg te laten draaien op 95 graden, met een schep soda. Dat zou (kalk)aanslag voorkomen. Zelf doe ik dat nooit. (eigenwijs he)
Ik gebruik niet één vast merk waspoeder/wasmiddel. Gewoon wat er bijvoorbeeld in de aanbieding is, of af en toe eens van de Aldi of de Lidl ofzo. Het maakt mij niet zo uit. Ik heb ook een tijd zelf wasmiddel gemaakt. Als je geen cent te makken hebt, is dat een prima manier om je was schoon te krijgen. Aan zelfgemaakt wasmiddel zit echt zo goed als geen geur. Als je buiten droogt, vind ik dat niet zo'n probleem. Dan ruikt je was al snel lekker naar buitenlucht. Maar bij binnen drogen, mis ik echt het geurtje. Zelf wasmiddel maken is super eenvoudig: 80 gram Marseillezeep raspen. Deze zeep is vaak voordelig op de markt verkrijgbaar. De geraspte zeep oplossen in heet water. Het mengsel aanvullen met water tot 5 liter. Een nacht laten staan (dan wordt het dik vloeibaar). En klaar is Klara. Voor de witte of lichte was kan je een schep soda erbij doen.
De wasmachine, die beneden staat, vul ik vaak met regenwater. Niet omdat dat nu zo veel scheelt aan geld (wat kost water nu helemaal!), maar gewoon, omdat ik vind, dat we vaak zo achteloos met drinkwater omgaan.
's Morgens zijn er dus twee volle trommels was klaar, als ik opsta. Soms draai ik op de dag dan nog een volle trommel. Ik heb ongeveer 14 volle trommels was per week. De was wordt zoveel mogelijk aan de lijn gedroogd. Ik heb wel een droger, maar die gebruik ik alleen in noodgevallen (bijvoorbeeld als ik achter geraakt ben).
Strijken doe ik graag. Ik strijk lang niet alles meer, maar toch wel meer dan de gemiddelde huisvrouw/man, denk ik. Ik probeer de strijk 's middags te doen. Als ik weg moet, doe ik hem ook wel 's avonds.
Ik hoop, dat ik Francis' vraag zo een beetje beantwoord heb ;-)
Ik ben vandaag vooral veel bezig geweest met opruimen. Nu Wim het huis uitgaat, merk ik dat meteen aan de ruimte die dat oplevert. Dat is dan eigenlijk een heel prettige bijkomstigheid ;-). Ik heb vanmorgen z'n winterkleding allemaal nagelopen en netjes in bananendozen gedaan. Het zomergoed is allemaal al weg. Z'n kast is nu bijna leeg.
.jpg)
Ook heb ik weer van alles klaargezet voor Roemenië. Als dat straks allemaal weg is, veert ons huis vast een stukje omhoog!
Zaterdag was ik weer bij de boer. Er zaten nogal wat bloemkolen bij, deze keer. Gisteren hebben we bloemkool met kerriesaus op. Vandaag een bloemkoolstamppot. Ik heb daarvoor een kipfilet (ca. 350 gram) lekker gekruid en in kleine stukjes gesneden. Intussen heb ik de aardappels en de bloemkool gekookt en met een kluit margarine en een scheut melk tot een smeuïg geheel gestampt. Daarna de kipfiletblokjes (met de jus) er door geroerd en een restje boerenmetworst in kleine blokjes. Nog een lik mosterd erdoor en smullen maar! Nu nog iets bedenken voor de overige bloemkolen :-) Ik ga ze niet invriezen. Ze zijn nog vers genoeg, om een poosje bewaard te kunnen worden.
We zitten verder goed in de wintergroenten: spruitjes, boerenkool, spitskool enzo. Ik heb ook een net (25 kilo) uien genomen. Winteruien kan je echt wel een paar maanden bewaren. Ik bewaar ze gewoon in de (koude) garage. Kunnen we weer aan de hachee en de hutspot ;-).
Ik houd van vroeg opstaan. Lekker in de stille morgen bezig zijn en intussen mijn gedachten laten gaan. Vanmorgen ben ik, net als vorige week maandag, extra vroeg opgestaan. Om kwart over vier. Toen ik om kwart over zes de rest van het gezin ging wekken, had ik al twee wassen gedraaid, één was opgehangen, één was afgehaald en gestreken, de vaatwasser uitgeruimd, weer gevuld (het aanrecht stond nog vol) en meteen aangezet, de meterstanden genoteerd (wekelijks klusje) en de ontbijttafel voor 12 personen gedekt. Dan ga je met een voldaan gevoel aan het ontbijt ;-).
Een poosje geleden stelde Francis deze vraag:
hallo teuni,ik heb een vraagje,hoe vaak was jij kleding of handdoeken enz? ik zit nml met het volgende,ik heb 3 kinderen in de leeftijd van 13,10 en 9 jr en ik heb het gevoel dat ik nooit uitgewassen kom.Nu mogen ze van mij niet iedere dag schone kleren aan,maar wel schone onderkleding en sokken of mayo`s. maar dan nog,heb ik het idee dat ik veel te veel was.de bedden verschoon ik meestal 1x in de 2à3 weken dat is toch ook niet overdreven veel.en mogen ze bij jou iedere douchebeurt een schone handdoek pakken ? hopelijk heb je wat tips enz dat ik wat minder wasgoed krijg,want volgens mij kan het minder.b.v.d groet van francis
Nu, als je leest, hoe mijn maandagochtend begon, dan is dat ook met De Was :-). Ook hier is de was gewoon best veel werk. Ik heb het de laatste tijd voor de grap eens een beetje bijgehouden. Ik zit op gemiddeld anderhalf uur per dag, zes dagen per week. Het is allemaal goed te doen, mits je het echt iedere dag kan bijhouden. Zodra er, om wat voor reden dan ook, een kink in de kabel komt, heb je achterstand. Als dat gebeurt, omdat ik bijvoorbeeld een dag weg moest, dan haal ik dat gemakkelijk de volgende dag wel weer in. Maar als het komt, doordat ik ziek was, dan is het een ander verhaal. Dan is er namelijk wel méér blijven liggen, dan alleen de was. Dan duurt het soms wel een week, voordat ik weer helemaal bij ben.
Hoe ziet mijn wasserij er uit?
Om te beginnen, probeer ik de hoeveelheid was enigszins te beperken. Iedereen neemt elke dag schoon ondergoed en schone sokken. Maar bovenkleding kan best wat langer mee. Als regel voor de basisschool kinderen heb ik: zomers twee dagen met je kleding doen, 's winters drie. Voor buiten spelen heb ik een stapel oude kleding, zodat de schoolkleding netjes blijft. Aan tafel een schortje dragen scheelt veel vlekken. De bedden doe ik eens in de twee weken. En dan de ene keer alleen slopen en hoeslakens, de andere keer de dekbedhoezen erbij. Schone slopen pak ik trouwens tussendoor ook nog wel. Gewoon als ik zie dat een sloop niet helemaal fris meer is, dan doe ik er even een schone om. Pyjama's gaan een week mee. Baddoeken en washandjes gaan na één keer gebruik de wasmand in. Dat is dan ook het soort wasgoed, waar nauwelijks werk aan is.
Ik ben in het gelukkige bezit van maar liefst twee wasmachines. Iedere morgen vul ik die. Ik draai alleen echt vólle trommels. Het nadeel is, dat ik dan bijvoorbeeld een witte was doe en een donkerbonte, maar dat de rest van de was in de wasmanden blijft en dat die dus nóóit leeg komen. Ik zit daar niet mee. Ik ken veel mensen, die liever iedere dag de wasmand(en) leegwassen en dan vier, vijf of nog meer halve wasjes draaien. Dat moet ieder voor zich weten. Ik vind dat zonde van het water en de energie.
De wassen worden dus 's morgens gesorteerd. De machines gaan 's avonds om 11 uur aan. Wij hebben een dubbelmeter en het goedkope tarief gaat bij ons om 23.00 uur in. Sinds een jaar of twee zijn die tarieven erg dicht bij elkaar komen te liggen, zodat het voor veel mensen voordeliger is, om gewoon een enkeltariefmeter te hebben. Als je het precies wilt weten, kan je het best met je meterstanden naar je energieleverancier bellen. Dan rekenen ze voor je uit, wat in jouw geval het voordeligst is. In ons geval is het (nog)rendabel om een dubbeltariefmeter te hebben. Maar dan moet ik er wel m'n best voor doen, om zoveel mogelijk in de goedkope stroom te werken. Wij verbruiken ongeveer evenveel Kwh in het hoge als in het lage tarief. Het scheelt ons dan 10 euro per maand.
Ik was vaak op lage temperaturen. Alleen overhemden, lakens, handdoeken, theedoeken, vaatdoeken en baddoeken doe ik op 50 graden en soms op 60 graden. Altijd op lage temperatuur wassen is niet goed voor je apparatuur. Vooral in combinatie met het gebruik van vloeibare wasmiddelen, loop je kans op zeepluis (of vetluis). Je hoort ook vaak de tip, om af en toe de wasmachine leeg te laten draaien op 95 graden, met een schep soda. Dat zou (kalk)aanslag voorkomen. Zelf doe ik dat nooit. (eigenwijs he)
Ik gebruik niet één vast merk waspoeder/wasmiddel. Gewoon wat er bijvoorbeeld in de aanbieding is, of af en toe eens van de Aldi of de Lidl ofzo. Het maakt mij niet zo uit. Ik heb ook een tijd zelf wasmiddel gemaakt. Als je geen cent te makken hebt, is dat een prima manier om je was schoon te krijgen. Aan zelfgemaakt wasmiddel zit echt zo goed als geen geur. Als je buiten droogt, vind ik dat niet zo'n probleem. Dan ruikt je was al snel lekker naar buitenlucht. Maar bij binnen drogen, mis ik echt het geurtje. Zelf wasmiddel maken is super eenvoudig: 80 gram Marseillezeep raspen. Deze zeep is vaak voordelig op de markt verkrijgbaar. De geraspte zeep oplossen in heet water. Het mengsel aanvullen met water tot 5 liter. Een nacht laten staan (dan wordt het dik vloeibaar). En klaar is Klara. Voor de witte of lichte was kan je een schep soda erbij doen.
De wasmachine, die beneden staat, vul ik vaak met regenwater. Niet omdat dat nu zo veel scheelt aan geld (wat kost water nu helemaal!), maar gewoon, omdat ik vind, dat we vaak zo achteloos met drinkwater omgaan.
's Morgens zijn er dus twee volle trommels was klaar, als ik opsta. Soms draai ik op de dag dan nog een volle trommel. Ik heb ongeveer 14 volle trommels was per week. De was wordt zoveel mogelijk aan de lijn gedroogd. Ik heb wel een droger, maar die gebruik ik alleen in noodgevallen (bijvoorbeeld als ik achter geraakt ben).
Strijken doe ik graag. Ik strijk lang niet alles meer, maar toch wel meer dan de gemiddelde huisvrouw/man, denk ik. Ik probeer de strijk 's middags te doen. Als ik weg moet, doe ik hem ook wel 's avonds.
Ik hoop, dat ik Francis' vraag zo een beetje beantwoord heb ;-)
Ik ben vandaag vooral veel bezig geweest met opruimen. Nu Wim het huis uitgaat, merk ik dat meteen aan de ruimte die dat oplevert. Dat is dan eigenlijk een heel prettige bijkomstigheid ;-). Ik heb vanmorgen z'n winterkleding allemaal nagelopen en netjes in bananendozen gedaan. Het zomergoed is allemaal al weg. Z'n kast is nu bijna leeg.
.jpg)
Ook heb ik weer van alles klaargezet voor Roemenië. Als dat straks allemaal weg is, veert ons huis vast een stukje omhoog!
Zaterdag was ik weer bij de boer. Er zaten nogal wat bloemkolen bij, deze keer. Gisteren hebben we bloemkool met kerriesaus op. Vandaag een bloemkoolstamppot. Ik heb daarvoor een kipfilet (ca. 350 gram) lekker gekruid en in kleine stukjes gesneden. Intussen heb ik de aardappels en de bloemkool gekookt en met een kluit margarine en een scheut melk tot een smeuïg geheel gestampt. Daarna de kipfiletblokjes (met de jus) er door geroerd en een restje boerenmetworst in kleine blokjes. Nog een lik mosterd erdoor en smullen maar! Nu nog iets bedenken voor de overige bloemkolen :-) Ik ga ze niet invriezen. Ze zijn nog vers genoeg, om een poosje bewaard te kunnen worden.
We zitten verder goed in de wintergroenten: spruitjes, boerenkool, spitskool enzo. Ik heb ook een net (25 kilo) uien genomen. Winteruien kan je echt wel een paar maanden bewaren. Ik bewaar ze gewoon in de (koude) garage. Kunnen we weer aan de hachee en de hutspot ;-).
vrijdag 6 november 2009
Cakejes uit een potje
Vanavond waren we met zn viertjes bij de koffie. Leendert heeft de kaarsjes aangestoken en hebben we "Cakeje, kom maar uit het potje" gegeten....
donderdag 5 november 2009
Aktie in de keuken
Toen ik vanmorgen de bovenverdieping had opgeruimd, de bedden had opgemaakt, de wassen te drogen hingen en ik daar verder niets meer te zoeken had, ben ik heerlijk in de keuken aan de slag gegaan. Eerst maar eens de broodbakmachines aan het werk gezet. Het nieuwe machientje draaide als een zonnetje. Fijn! Als je meer wilt weten over mijn manier van broodbakken, kan je hier lezen.
Om uit te rusten van het gejakker om mijn ochtendwerk af te krijgen én meteen iets zinnigs te doen, heb ik me op de bank geïnstalleerd met een krat stoofperen, een enorme pan, een teil en een schilmesje. De tien-literpan heb ik helemaal vol geschild. Op zich ging dat wel snel, want de peren waren heel groot. Normaal hebben we altijd Gieser Wildemannen en dan nog eens de kleintjes (de goedkope dus). Als je daar je pan mee vol wil schillen, ben je wel een poosje zoet. Maar nu had ik (gekregen)St. Remy's. Ik heb ze te stoven gezet met een pietsje water, een plens vruchtenwijn en aardig wat suiker.
De kinderen kwamen thuis voor de lunch. De basisschoolkinderen hadden vanmiddag allemaal vrij. Jammer dat het zo regenachtig was.
Intussen waren de brooddegen bakklaar en in twee keer drie baksels had ik zes lekkere broden. Omdat ik vandaag niets bijzonders op het programma had staan en met de kinderen over de vloer ook geen zin had (en: het geen zin had) om te poetsen, ben ik nog maar even verder gegaan met bakken.
Eerst heb ik twee taartbodems gebakken. Ik bak die altijd in van die flexibele bakvormen. Normaal krijg je daar je baksels mooi uit, zonder dat je de vormen van te voren moet invetten. Maar vandaag bleven de baksels een beetje aan de vorm kleven. En met zo'n bros baksel levert dat helaas beschadigingen op. Een mooi opgemaakte taart kan je er zo niet meer mee maken. Maar ze zijn daarom nog wel geschikt voor een lekkere desserttaart. Dat was tenminste wat spontaan in me opkwam. Ik zou een stoofpeertjestaart als toetje gaan maken. Had ik meteen een bestemming voor een deel van de pan peertjes, die inmiddels mooi roodgekookt waren ;-).
Maar zover was het nog niet. Eerst nog even iets anders. Iets wat ik al heeeeel lang van plan was, maar waar, raar genoeg, nooit wat van kwam: cake inmaken.
Terwijl de taartbodems nog in de oven stonden, repte ik me om cakebeslag klaar te maken en weckpotten te beboteren. Ik had het Weckboek erbij gepakt. Er stond in, dat je de beboterde potten moest instuiven met bijvoorbeeld paneermeel of geschaafde amandelen. Die amandelen leken met wel wat. Alleen had ik maar een schamel restje en dat heb ik verdeeld over vier van de vijf potten. De vijfde pot heb ik alleen beboterd. Het is voor mij de eerste keer, dat ik cake weck en ik moet daarom nog uitvinden wat handig en wat lekker is. Ik vulde de weckglazen met cakebeslag (voor de helft, in verband met rijzen) en zette ze, toen de taartbodems klaar waren, in de oven. Volgens het Weckboek moesten ze er een half uur in op 160 graden. Maar toen ik na een half uur met een breinaald controleerde of de cakes gaar waren, bleek dat niet het geval. Ik heb er nog tien minuten oventijd aan toegevoegd. Daarna heb ik de potten een beetje laten afkoelen en er de ringen, de deksels en de klemmetjes op gedaan. De weckketel stond al klaar met heet water. Na 20 minuten op honderd graden in de Weckketel had ik 5 glazen met cake. Ze moeten nog gekeurd worden. Ik hoop, dat ze lekker zijn. Dan maak ik een flinke voorraad en in vele variaties (chocoladecake, appelcake, rum-rozijnen cake, citroencake enzovoorts). De laatste tijd overkwam het me nogal eens, dat ik geen tijd had voor baksels bij de koffie. Dat is niet zo erg, als we met ons eigen gezin zijn. We hoeven niet altijd iets erbij te hebben. En een kaakje is ook prima. Maar om nu je gasten een kaakje aan te bieden...Mwah...Nu kan ik in geval van onverwachte gasten gewoon een weckfles open trekken. Fijn idee!
Het liep al tegen het einde van de middag en het werd tijd om aan het klaarmaken van het avondeten te beginnen. We aten vanavond spaghetti. Daarvoor heb ik tomatensaus uit mijn voorraad gebruikt. En terwijl de saus zachtjes sudderde en het water voor de spaghetti aan de kook stond te komen, maakte ik de stoofpeertjestaart. Ik nam wat peertjes uit de pan en deed ze in een vergiet om ze goed uit te laten lekken. Daarna schepte ik wat sap uit de pan en deed dat in een steelpan. Ik bracht het aan de kook en bond het met wat maizena. Ik sneed een taartbodem doormidden, smeerde er royaal de gebonden perensap op en legde de helften weer op elkaar. Bovenop de taart legde ik de uitgelekte peertjes en ik goot er het restant van het gebonden sap over. Daarna bestrooide ik de taart met kaneel. Ik heb hem opgediend met een schaaltje slagroom. Wat een heerlijke verrassing was dat.
Zo, en dan nu nog even m'n dagelijkse portie strijk. Anders loop ik weer achter ;-)
Om uit te rusten van het gejakker om mijn ochtendwerk af te krijgen én meteen iets zinnigs te doen, heb ik me op de bank geïnstalleerd met een krat stoofperen, een enorme pan, een teil en een schilmesje. De tien-literpan heb ik helemaal vol geschild. Op zich ging dat wel snel, want de peren waren heel groot. Normaal hebben we altijd Gieser Wildemannen en dan nog eens de kleintjes (de goedkope dus). Als je daar je pan mee vol wil schillen, ben je wel een poosje zoet. Maar nu had ik (gekregen)St. Remy's. Ik heb ze te stoven gezet met een pietsje water, een plens vruchtenwijn en aardig wat suiker.
De kinderen kwamen thuis voor de lunch. De basisschoolkinderen hadden vanmiddag allemaal vrij. Jammer dat het zo regenachtig was.
Intussen waren de brooddegen bakklaar en in twee keer drie baksels had ik zes lekkere broden. Omdat ik vandaag niets bijzonders op het programma had staan en met de kinderen over de vloer ook geen zin had (en: het geen zin had) om te poetsen, ben ik nog maar even verder gegaan met bakken.
Eerst heb ik twee taartbodems gebakken. Ik bak die altijd in van die flexibele bakvormen. Normaal krijg je daar je baksels mooi uit, zonder dat je de vormen van te voren moet invetten. Maar vandaag bleven de baksels een beetje aan de vorm kleven. En met zo'n bros baksel levert dat helaas beschadigingen op. Een mooi opgemaakte taart kan je er zo niet meer mee maken. Maar ze zijn daarom nog wel geschikt voor een lekkere desserttaart. Dat was tenminste wat spontaan in me opkwam. Ik zou een stoofpeertjestaart als toetje gaan maken. Had ik meteen een bestemming voor een deel van de pan peertjes, die inmiddels mooi roodgekookt waren ;-).
Maar zover was het nog niet. Eerst nog even iets anders. Iets wat ik al heeeeel lang van plan was, maar waar, raar genoeg, nooit wat van kwam: cake inmaken.
Terwijl de taartbodems nog in de oven stonden, repte ik me om cakebeslag klaar te maken en weckpotten te beboteren. Ik had het Weckboek erbij gepakt. Er stond in, dat je de beboterde potten moest instuiven met bijvoorbeeld paneermeel of geschaafde amandelen. Die amandelen leken met wel wat. Alleen had ik maar een schamel restje en dat heb ik verdeeld over vier van de vijf potten. De vijfde pot heb ik alleen beboterd. Het is voor mij de eerste keer, dat ik cake weck en ik moet daarom nog uitvinden wat handig en wat lekker is. Ik vulde de weckglazen met cakebeslag (voor de helft, in verband met rijzen) en zette ze, toen de taartbodems klaar waren, in de oven. Volgens het Weckboek moesten ze er een half uur in op 160 graden. Maar toen ik na een half uur met een breinaald controleerde of de cakes gaar waren, bleek dat niet het geval. Ik heb er nog tien minuten oventijd aan toegevoegd. Daarna heb ik de potten een beetje laten afkoelen en er de ringen, de deksels en de klemmetjes op gedaan. De weckketel stond al klaar met heet water. Na 20 minuten op honderd graden in de Weckketel had ik 5 glazen met cake. Ze moeten nog gekeurd worden. Ik hoop, dat ze lekker zijn. Dan maak ik een flinke voorraad en in vele variaties (chocoladecake, appelcake, rum-rozijnen cake, citroencake enzovoorts). De laatste tijd overkwam het me nogal eens, dat ik geen tijd had voor baksels bij de koffie. Dat is niet zo erg, als we met ons eigen gezin zijn. We hoeven niet altijd iets erbij te hebben. En een kaakje is ook prima. Maar om nu je gasten een kaakje aan te bieden...Mwah...Nu kan ik in geval van onverwachte gasten gewoon een weckfles open trekken. Fijn idee!
Het liep al tegen het einde van de middag en het werd tijd om aan het klaarmaken van het avondeten te beginnen. We aten vanavond spaghetti. Daarvoor heb ik tomatensaus uit mijn voorraad gebruikt. En terwijl de saus zachtjes sudderde en het water voor de spaghetti aan de kook stond te komen, maakte ik de stoofpeertjestaart. Ik nam wat peertjes uit de pan en deed ze in een vergiet om ze goed uit te laten lekken. Daarna schepte ik wat sap uit de pan en deed dat in een steelpan. Ik bracht het aan de kook en bond het met wat maizena. Ik sneed een taartbodem doormidden, smeerde er royaal de gebonden perensap op en legde de helften weer op elkaar. Bovenop de taart legde ik de uitgelekte peertjes en ik goot er het restant van het gebonden sap over. Daarna bestrooide ik de taart met kaneel. Ik heb hem opgediend met een schaaltje slagroom. Wat een heerlijke verrassing was dat.
Zo, en dan nu nog even m'n dagelijkse portie strijk. Anders loop ik weer achter ;-)
woensdag 4 november 2009
Brood en andere zaken
Zaterdag wilde ik brood bakken en had zoals gewoonlijk drie degen te kneden gezet. Ik heb hiervoor in de garage drie broodbakmachines op een rijtje staan. Toen ik de degen er na een half uur wilde uithalen voor de voorrijs (om er meteen nieuwe degen in te kneden te zetten), bleek van één machine het schoepje niet gedraaid te hebben. Ik had het al snel gezien: kapot! Dat schiet niet op. Want ik maak op deze manier altijd drie degen tegelijk, die later met z'n drieën te gelijk in de oven gaan. Een rondje Marktplaats leverde heel wat te koop aangeboden machientjes op. Ik maakte een selectie van advertenties tot 15 kilometer bij ons vandaan en heb gewoon op alle geschikte machines 10 euro geboden. En zowaar waren er twee aanbieders die met mijn bod akkoord gingen. Degene die het dichtstbij woonde (zeven kilometer bij ons vandaan) heb ik genomen. Een machine, die maar één keer gebruikt is. Ik ben helemaal in mijn nopjes. Morgen weer heerlijk aan de bak. We hebben nu een paar dagen winkelbrood op. Maar zelfgebakken heeft ieders voorkeur :-).
Vorige week ben ik twee dagen ziek geweest. Eén dag heb ik met koorts op m'n lijf doorgelopen. Maar vrijdag heb ik grotendeels het bed gehouden. Slapen, slapen, slapen. Gelukkig ben ik weer helemaal beter. Eén probleem (het oude liedje): er was meteen een flinke was- en strijkachterstand. Maandagmorgen ben ik een uur eerder opgestaan, dan mijn gewoonlijke maandagochtendtijd. Ik heb me vol overgave op de was gestort. Jammer, dat het buiten drogen nu zo goed als voorbij is. Binnen schiet het allemaal niet zo op. Ik heb dan ook wel drie keer de droger gebruikt. Voor de rest hingen en hangen alle lijntjes en rekjes in huis continu vol. Maar m'n achterstand is weg! Heerlijk.
Intussen genieten we van de voorbereidingen voor de bruiloft. Vorige week had ik er stress van. Maar nu niet. Alle kleding hangt keurig klaar. De nieuwe overhemden gewassen en gestreken. De schoenen en laarzen zijn ingelopen. Alleen Wim z'n trouwpak is er nog niet. Toen wij vorige week met hem naar de winkel gingen, bleek de bestelde stropdas en het pochet er nog niet te zijn. Bovendien moest z'n gilet behoorlijk ingenomen worden (afgevallen!). We kunnen alles aan het eind van deze week ophalen en dat zou me een opluchting zijn. Verder zijn we druk met allerlei geheime aktiviteiten. Maar die geven geen stress, maar voorpret.
Vandaag vierden we Dankdag voor gewas en arbeid. Apart is dat altijd, zomaar zo'n dag tussendoor, dat niemand naar school en werk is, maar waarop we met z'n allen naar de kerk gaan. De avond vóór Dankdag voel ik me altijd net als de avond vóór Kerstfeest. Nog snel dit en nog snel dat, om alles op tijd af te hebben. D.V. morgen gaat iedereen weer verder waar hij of zij mee bezig was.
De afgelopen drie weken hebben we steeds een zieke. Het begon in de herfstvakantie, toen Maaike de hele week een heel dikke keel had, koud was en gewoon niet lekker in haar vel stak. Vorige week was het bij Trijnie van hetzelfde laken een pak. En zelf deed ik dus ook twee dagen mee, maar zónder keelpijn. Bij mij was het een vol en verkouden hoofd en koorts. Vannacht heeft Willem lopen overgeven en Leendert heeft de hele dag met een zere keel en een deken om zich heen geslagen op de bank gehangen. Nu maar hard hopen, dat we volgende week geen zieken hebben.
Vanmiddag hebben we ons record kranten bezorgen verbroken. De laatste paar weken ben ik steeds meegegaan, omdat de kranten zo laat kwamen, of om andere redenen. En eigenlijk vind ik het beslist geen straf. Vanmiddag was het niet strikt nodig, dat ik meeging. Hoewel het kort draaien was. De kranten werden om half drie bij ons afgeleverd. Er moesten vier folders ingevouwen worden. Dat was een uurtje werk. Om kwart voor vier waren we klaar voor de start voor het bezorgen. Om zes uur wilden we naar de kerk. Ik ben daarom maar meegegaan. We hebben er net iets langer dan een uur op gelopen. Daarna bliefden de kinderen warme chocolademelk. Ik heb voor de hele bende lekker chocolademelk klaargemaakt met een dikke plak cake erbij. Mmm. Heerlijk, zo'n gezellig gezinsmomentje.
Vorige week ben ik twee dagen ziek geweest. Eén dag heb ik met koorts op m'n lijf doorgelopen. Maar vrijdag heb ik grotendeels het bed gehouden. Slapen, slapen, slapen. Gelukkig ben ik weer helemaal beter. Eén probleem (het oude liedje): er was meteen een flinke was- en strijkachterstand. Maandagmorgen ben ik een uur eerder opgestaan, dan mijn gewoonlijke maandagochtendtijd. Ik heb me vol overgave op de was gestort. Jammer, dat het buiten drogen nu zo goed als voorbij is. Binnen schiet het allemaal niet zo op. Ik heb dan ook wel drie keer de droger gebruikt. Voor de rest hingen en hangen alle lijntjes en rekjes in huis continu vol. Maar m'n achterstand is weg! Heerlijk.
Intussen genieten we van de voorbereidingen voor de bruiloft. Vorige week had ik er stress van. Maar nu niet. Alle kleding hangt keurig klaar. De nieuwe overhemden gewassen en gestreken. De schoenen en laarzen zijn ingelopen. Alleen Wim z'n trouwpak is er nog niet. Toen wij vorige week met hem naar de winkel gingen, bleek de bestelde stropdas en het pochet er nog niet te zijn. Bovendien moest z'n gilet behoorlijk ingenomen worden (afgevallen!). We kunnen alles aan het eind van deze week ophalen en dat zou me een opluchting zijn. Verder zijn we druk met allerlei geheime aktiviteiten. Maar die geven geen stress, maar voorpret.
Vandaag vierden we Dankdag voor gewas en arbeid. Apart is dat altijd, zomaar zo'n dag tussendoor, dat niemand naar school en werk is, maar waarop we met z'n allen naar de kerk gaan. De avond vóór Dankdag voel ik me altijd net als de avond vóór Kerstfeest. Nog snel dit en nog snel dat, om alles op tijd af te hebben. D.V. morgen gaat iedereen weer verder waar hij of zij mee bezig was.
De afgelopen drie weken hebben we steeds een zieke. Het begon in de herfstvakantie, toen Maaike de hele week een heel dikke keel had, koud was en gewoon niet lekker in haar vel stak. Vorige week was het bij Trijnie van hetzelfde laken een pak. En zelf deed ik dus ook twee dagen mee, maar zónder keelpijn. Bij mij was het een vol en verkouden hoofd en koorts. Vannacht heeft Willem lopen overgeven en Leendert heeft de hele dag met een zere keel en een deken om zich heen geslagen op de bank gehangen. Nu maar hard hopen, dat we volgende week geen zieken hebben.
Vanmiddag hebben we ons record kranten bezorgen verbroken. De laatste paar weken ben ik steeds meegegaan, omdat de kranten zo laat kwamen, of om andere redenen. En eigenlijk vind ik het beslist geen straf. Vanmiddag was het niet strikt nodig, dat ik meeging. Hoewel het kort draaien was. De kranten werden om half drie bij ons afgeleverd. Er moesten vier folders ingevouwen worden. Dat was een uurtje werk. Om kwart voor vier waren we klaar voor de start voor het bezorgen. Om zes uur wilden we naar de kerk. Ik ben daarom maar meegegaan. We hebben er net iets langer dan een uur op gelopen. Daarna bliefden de kinderen warme chocolademelk. Ik heb voor de hele bende lekker chocolademelk klaargemaakt met een dikke plak cake erbij. Mmm. Heerlijk, zo'n gezellig gezinsmomentje.
zaterdag 31 oktober 2009
Broodbeleg
Toen ik vorige maand de maandboodschappen binnenkreeg en de bon nakeek, viel het me op, dat het broodbeleg wel een erg groot percentage uitmaakte. Er wordt hier dan ook goed brood gegeten. Ik heb (bijna) altijd zelfgebakken brood. Dat is voedzamer dan gewoon winkelbrood. En ook zijn de sneetjes dikker. Daardoor is het aantal sneeën brood (en dus het aantal keren beleg) wat hier wordt gegeten een stuk kleiner, dan wanneer ik brood uit de winkel had. Toch wilde ik de post 'broodbeleg' wat lager zien te krijgen. En -eigenlijk nog belangrijker- ik wil m'n gezin ook wat gezonders voorzetten, dan al het standaard broodbeleg. Een poosje geleden was het al in het nieuws, dat vleeswaren, met name ham en salami, zo ongezond zijn. Dat is geen wonder, als je de ingrediënten bekijkt. Het zit vol met allerlei toevoegingen. Ik let er bij het inkopen van vleeswaren sowieso al op, dat er geen E621 is toegevoegd. Dat is een smaakversterker, die verboden moest worden. Onbegrijpelijk, dat zoiets giftigs (anders kan ik het niet zien) aan voedsel mag worden toegevoegd. De keuze in vleeswaren zónder E621 (en de alternatieve benamingen van dit goedje) is al enorm beperkt. Ik baal ervan om mijn gezin troep voor te zetten. Overigens werd in het nieuwsartikel over het ongezonde van vleeswaren die smaakversterker niet genoemd. Er werd wél in gezegd, dat zo min mogelijk bewerkt voedsel het beste is. Wat vleeswaren betreft scoorde kipfilet goed.
De laatste tijd heb ik nogal eens koud rundvlees of koude kipfilet (mét een klodder pindasaus uit eigen keuken) in flinterdunne plakjes gesneden voor op de boterham. Daar heb ik een beter gevoel bij. Ook wil ik binnenkort humus maken. Dat is een vegetarisch broodbeleg op basis van kikkererwten. De ingrediënten hiervoor heb ik in huis. Maar ik heb op het moment niet zoveel tijd voor experimenten. Er komen steeds vaker zelfgemaakte salades op tafel en ook meer rauwkost. Alles bij elkaar gaat het de goede kant op.
De zoete troep moet ook langzaam maar zeker het veld ruimen. Zoiets moet je niet in één keer willen veranderen. Dat lukt niet. De zelfgemaakte appelstroop (geen enkele toevoeging, dus in feite gewoon ingedikt appelsap) is hier goed in de smaak gevallen en ook mijn zelfgemaakte jam (met minder suiker) lust iedereen graag. Langzaamaan wil ik de goedkope hagelslag, vruchtenhagel en goedkope chocopasta etc. uitbannen.
Omdat het voor mij een nieuwe tak van sport is, ben ik aan het experimenteren geslagen. Het broodbeleg uit eigen keuken moet gezond en voordelig zijn.
Donderdag heb ik iets uitgeprobeerd met gehakt.
Ik nam een pond gehakt en kneedde daar 1 ei door, zodat het een smeuïg geheel werd.
Daarna heb ik er een flinke hoeveelheid paneermeel bij gedaan. Paneermeel maak ik altijd zelf. Ik verzamel daarvoor de broodkruimels van de broodplank (na het brood snijden) en bewaar die in een blikken trommel. Droog bewaard, blijft dat zo ongeveer onbeperkt goed. Als ik het nodig heb, doe ik de benodigde hoeveelheid broodkruim in mijn blender en maak er zo mooie paneermeel van.
Ik kruidde het mengsel met Italiaanse kruiden, deed er zout bij en vormde het tot een brood. Daarna maakt ik in het midden van de rol een diepe gleuf, waar ik champignons in zette. Ik vouwde de gehaktrol weer dicht.
Ik heb de rol eerst in een beetje margarine rondom bruin gebakken. Daarna heb ik hem in de magnetron gaar gemaakt (5 minuten op vol vermogen).
Daar bleek de rol niet helemaal tegen bestand. Hij was open gebarsten. Dat moet ik volgende keer dus anders doen, als ik de rol mooi heel wil houden.
Het kon de pret verder niet drukken. Ik heb de rol laten afkoelen en de volgende morgen in plakjes gesneden. Ik ga dit in allerlei variaties er maar eens inhouden. Een lekker simpel broodbeleg!
Ik heb trouwens ook een manier gevonden om onze broodbelegpost naar beneden te krijgen. Tussen de middag zitten wij hier met z'n zessen aan tafel. Ik dekte altijd de tafel en liet de kinderen zelf hun brood smeren. Nu maak ik sinds een paar weken het brood voor de lunch zelf klaar. Het zijn dan altijd dubbele boterhammen, wat dus de helft aan beleg scheelt. Bovendien smeer ik ongetwijfeld 'zuiniger' dan de kinderen (die soms maar aanklodderen!). Op de minimaal 60 boterhammen per week, scheelt dat dus voor 30 boterhammen beleg. Da's een significante besparing op maandbasis! De kinderen vinden het prima. Want we zijn zo veel sneller klaar met eten :-)
De laatste tijd heb ik nogal eens koud rundvlees of koude kipfilet (mét een klodder pindasaus uit eigen keuken) in flinterdunne plakjes gesneden voor op de boterham. Daar heb ik een beter gevoel bij. Ook wil ik binnenkort humus maken. Dat is een vegetarisch broodbeleg op basis van kikkererwten. De ingrediënten hiervoor heb ik in huis. Maar ik heb op het moment niet zoveel tijd voor experimenten. Er komen steeds vaker zelfgemaakte salades op tafel en ook meer rauwkost. Alles bij elkaar gaat het de goede kant op.
De zoete troep moet ook langzaam maar zeker het veld ruimen. Zoiets moet je niet in één keer willen veranderen. Dat lukt niet. De zelfgemaakte appelstroop (geen enkele toevoeging, dus in feite gewoon ingedikt appelsap) is hier goed in de smaak gevallen en ook mijn zelfgemaakte jam (met minder suiker) lust iedereen graag. Langzaamaan wil ik de goedkope hagelslag, vruchtenhagel en goedkope chocopasta etc. uitbannen.
Omdat het voor mij een nieuwe tak van sport is, ben ik aan het experimenteren geslagen. Het broodbeleg uit eigen keuken moet gezond en voordelig zijn.
Donderdag heb ik iets uitgeprobeerd met gehakt.
Ik nam een pond gehakt en kneedde daar 1 ei door, zodat het een smeuïg geheel werd.
Daarna heb ik er een flinke hoeveelheid paneermeel bij gedaan. Paneermeel maak ik altijd zelf. Ik verzamel daarvoor de broodkruimels van de broodplank (na het brood snijden) en bewaar die in een blikken trommel. Droog bewaard, blijft dat zo ongeveer onbeperkt goed. Als ik het nodig heb, doe ik de benodigde hoeveelheid broodkruim in mijn blender en maak er zo mooie paneermeel van.
Ik kruidde het mengsel met Italiaanse kruiden, deed er zout bij en vormde het tot een brood. Daarna maakt ik in het midden van de rol een diepe gleuf, waar ik champignons in zette. Ik vouwde de gehaktrol weer dicht.
Ik heb de rol eerst in een beetje margarine rondom bruin gebakken. Daarna heb ik hem in de magnetron gaar gemaakt (5 minuten op vol vermogen).
Daar bleek de rol niet helemaal tegen bestand. Hij was open gebarsten. Dat moet ik volgende keer dus anders doen, als ik de rol mooi heel wil houden.
Het kon de pret verder niet drukken. Ik heb de rol laten afkoelen en de volgende morgen in plakjes gesneden. Ik ga dit in allerlei variaties er maar eens inhouden. Een lekker simpel broodbeleg!
Ik heb trouwens ook een manier gevonden om onze broodbelegpost naar beneden te krijgen. Tussen de middag zitten wij hier met z'n zessen aan tafel. Ik dekte altijd de tafel en liet de kinderen zelf hun brood smeren. Nu maak ik sinds een paar weken het brood voor de lunch zelf klaar. Het zijn dan altijd dubbele boterhammen, wat dus de helft aan beleg scheelt. Bovendien smeer ik ongetwijfeld 'zuiniger' dan de kinderen (die soms maar aanklodderen!). Op de minimaal 60 boterhammen per week, scheelt dat dus voor 30 boterhammen beleg. Da's een significante besparing op maandbasis! De kinderen vinden het prima. Want we zijn zo veel sneller klaar met eten :-)
woensdag 28 oktober 2009
Shopaholic
Als jullie me vanmorgen hadden zien thuiskomen, hadden jullie vast gedacht, dat ik spontaan shopaholic was geworden :-). Vorige week heb ik alle kledingkasten nagelopen en opgeschreven wat ik nog nodig had. Vanmorgen ben ik, gewapend met een lijstje en een tas met maatkleding, naar Zuidplein (Rotterdam) getrokken. Trijnie is al sinds maandag ziek thuis en die paste op Henk. Eigenlijk was dat wel fijn. Dan kon ik nét iets beter opschieten. Al vóór half 10 was ik bij de winkels. En ik ben erg goed geslaagd. Het lastigste was nog een jas voor Hans. Daar ben ik heel wat winkels voor in en uit gelopen. De ene jas te duur, de andere te dik, de derde niet m'n smaak, de vierde niet meer in zijn maat. Uiteindelijk vond ik een mooie jas bij de We en nog afgeprijsd ook! Superblij. Om 10 voor half 1 kwam ik onze straat weer inrijden. Precies op tijd, want om half 1 moest ik weer bij school staan om Koos op te halen. Die breng ik op woensdagmiddag altijd bij mijn zus in Dordrecht.
Op de terugweg ben ik nog even bij Papendrecht afgeslagen. Bij m'n vorige logje tipte iemand me, dat de kaas vandaag 2,99 euro de kilo kostte bij de C1000. Dat leek me de moeite van een klein omweggetje wel waard.
Toen ik thuis kwam, wachtte me een megarommel. Snel heb ik 2 wassen buiten in de zon en de wind gehangen en de allerergste troep opgeruimd. Om 3 uur kwamen ze de kranten en folders lossen. Ik zou Hans en Maaike vandaag helpen met kranten, want we hadden een extra wijk van iemand die op vakantie is. Bij de kranten van onze eigen wijk moesten 5 folders ingestoken worden. Dat was een uurtje werk met z'n drieën. Daarna lekker naar buiten. Dat was geen straf! Wat een prachtige dag was het vandaag! De zon op al die mooie gekleurde herfstbladeren. Echt genieten! Lopen en zomaar het eenvoudige krantenwerk doen maakt je hoofd lekker leeg. Thuis was alles geregeld. Dirk was thuis uit school en kon een oogje in het zeil houden. Leendert zou eten koken. Om kwart over 5 waren we alweer thuis. Maar toen moesten we de invalwijk nog doen. Daar waren de kranten en folders inmiddels ook van bezorgd. We hebben vóór het eten nog een begin gemaakt met invouwen. Toen eten, het invouwen afmaken en, hup, nóg een wijk lopen. In totaal hebben we zo'n 700 adressen gedaan. Met de koffie waren we thuis. Willem was de keuken aan het doen. Maria had de kamer gezellig gemaakt. De kleinsten lagen op bed. Tijd om de beentjes te strekken. Ik zat net aan m'n kopje koffie toen mijn schoonmoeder binnenstapte. Die had een heel verhaal. Marinus, de jongste broer van Willem, was vanmorgen met buikpijn naar de dokter gegaan. Die stuurde hem door naar het ziekenhuis. Daar bleek, dat hij een geperforeerde blinde darm had. Hij moest dus geopereerd worden. Schoonmoeder kwam juist uit het ziekenhuis en was natuurlijk bekaf. Snel een vers bakkie koffie voor haar gemaakt. Je maakt wat mee in een grote familie ;-). Vanmiddag is een zus van Willem bevallen van een meisje. Weer een nichtje erbij dus! En zo tjingetjangelt alles door elkaar heen. Als je er van een afstandje naar kijkt, is het gewoon verbazend wat er allemaal op één dag gebeurt.
Nu is het rustig in Luijkensteijn. Willem zit met z'n laptop aan tafel. Leendert zit een beetje mopperig op de bank. Die heeft 'niets te doen'. Wim moet nog thuiskomen. Die is (natuurlijk) aan het klussen in z'n huisje. Moeders zit lekker te bloggen en vooral níet te denken aan al het werk wat vandaag weer is blijven liggen. Ik denk maar liever aan alles wat vandaag wél gedaan is.
D.V. morgen hoop ik een echte puinruimdag te houden. In vliegende vaart van boven naar beneden de boel opruimen. En dan wil ik toch ook nog even aan de slag in de keuken. Ik heb zo'n leuk broodbeleg-idee. Dat wil ik morgen maken. Ook al is het druk, doordat de kapper komt en er een mens of 9 geknipt moet worden.
Op de terugweg ben ik nog even bij Papendrecht afgeslagen. Bij m'n vorige logje tipte iemand me, dat de kaas vandaag 2,99 euro de kilo kostte bij de C1000. Dat leek me de moeite van een klein omweggetje wel waard.
Toen ik thuis kwam, wachtte me een megarommel. Snel heb ik 2 wassen buiten in de zon en de wind gehangen en de allerergste troep opgeruimd. Om 3 uur kwamen ze de kranten en folders lossen. Ik zou Hans en Maaike vandaag helpen met kranten, want we hadden een extra wijk van iemand die op vakantie is. Bij de kranten van onze eigen wijk moesten 5 folders ingestoken worden. Dat was een uurtje werk met z'n drieën. Daarna lekker naar buiten. Dat was geen straf! Wat een prachtige dag was het vandaag! De zon op al die mooie gekleurde herfstbladeren. Echt genieten! Lopen en zomaar het eenvoudige krantenwerk doen maakt je hoofd lekker leeg. Thuis was alles geregeld. Dirk was thuis uit school en kon een oogje in het zeil houden. Leendert zou eten koken. Om kwart over 5 waren we alweer thuis. Maar toen moesten we de invalwijk nog doen. Daar waren de kranten en folders inmiddels ook van bezorgd. We hebben vóór het eten nog een begin gemaakt met invouwen. Toen eten, het invouwen afmaken en, hup, nóg een wijk lopen. In totaal hebben we zo'n 700 adressen gedaan. Met de koffie waren we thuis. Willem was de keuken aan het doen. Maria had de kamer gezellig gemaakt. De kleinsten lagen op bed. Tijd om de beentjes te strekken. Ik zat net aan m'n kopje koffie toen mijn schoonmoeder binnenstapte. Die had een heel verhaal. Marinus, de jongste broer van Willem, was vanmorgen met buikpijn naar de dokter gegaan. Die stuurde hem door naar het ziekenhuis. Daar bleek, dat hij een geperforeerde blinde darm had. Hij moest dus geopereerd worden. Schoonmoeder kwam juist uit het ziekenhuis en was natuurlijk bekaf. Snel een vers bakkie koffie voor haar gemaakt. Je maakt wat mee in een grote familie ;-). Vanmiddag is een zus van Willem bevallen van een meisje. Weer een nichtje erbij dus! En zo tjingetjangelt alles door elkaar heen. Als je er van een afstandje naar kijkt, is het gewoon verbazend wat er allemaal op één dag gebeurt.
Nu is het rustig in Luijkensteijn. Willem zit met z'n laptop aan tafel. Leendert zit een beetje mopperig op de bank. Die heeft 'niets te doen'. Wim moet nog thuiskomen. Die is (natuurlijk) aan het klussen in z'n huisje. Moeders zit lekker te bloggen en vooral níet te denken aan al het werk wat vandaag weer is blijven liggen. Ik denk maar liever aan alles wat vandaag wél gedaan is.
D.V. morgen hoop ik een echte puinruimdag te houden. In vliegende vaart van boven naar beneden de boel opruimen. En dan wil ik toch ook nog even aan de slag in de keuken. Ik heb zo'n leuk broodbeleg-idee. Dat wil ik morgen maken. Ook al is het druk, doordat de kapper komt en er een mens of 9 geknipt moet worden.
zaterdag 24 oktober 2009
Stress
Sinds donderdag ben ik in de stress geschoten. Niets voor mij, eigenlijk. En het is ook helemaal niet nodig. Maar het gebeurt gewoon!
Donderdag realiseerde ik me, dat het nog maar drie weken was voor de bruiloft. En ineens vloog alles wat er nog moest gebeuren me aan! Ik ben heel hard aan de slag gegaan. Eerst naar de winkel, om voor mezelf kleding te kopen. Dat was heeeeeel lang geleden en ik zag er eigenlijk als een berg tegenop. Maar ik ben erg leuk geslaagd. Ik ben hier op het dorp naar de Outlet van College Style geweest. Daar heb ik een eenvoudig zwart jurkje gekocht met een feestelijk witte blouse eronder. Ik had van iemand een mooi grijs gestreept jasje gekregen en dat staat er perfect op. Ik ben er erg blij mee. Ik ben ook meteen maar naar de Schoenenreus gereden voor schoenen. En ook die had ik zó gevonden. Ik zal er wel mee moeten oefenen, want er zitten aardige hakken onder en het lopen op zulke hakken ben ik verleerd ;-). Afijn, ik bofte erg. Want de al afgeprijsde schoenen bleken bij de kassa nog meer afgeprijsd en ik hoefde er maar een tientje voor neer te tellen!
Vandaag zijn Trijnie en ik om hoeden gegaan. Willem ging mee, want die heeft er meer kijk op, dan ik :-). Ook deze aankoop ging vlot en ruim binnen het budget. Hè, hè, een pak van m'n hart, dat ik dat allemaal van m'n lijstje kon schrappen.
Vanmiddag ben ik nog even met Hans naar de Schoenenreus gesjeesd. Ook hij heeft nu schoenen voor de bruiloft klaarstaan.
Tussen de bedrijven door heb ik de nieuwe spullen, die ik Wim wil meegeven, gewassen. Werk-spijkerbroeken en werk-shirts. Vorige week gekocht in de aanbieding bij, alweer, de Schoenenreus. Wim draagt altijd Schoenenreus-broeken naar z'n werk en die waren nu 2 voor 19,00. Ik heb er vier genomen. Dan kan hij even vooruit.
Gisterenavond hebben we hard gewerkt aan allerlei andere, feestelijke, voorbereidingen voor de bruiloft. Maar daar kan ik nu nog niet over uitwijden, hier.
In mijn hoofd weet ik, dat m'n lijstje van dingen, die nog gedaan moeten worden, goed te behappen is en dat ik het écht wel rond zal krijgen. Maar mijn gevoel is onrustig. Ik voel flinke vlagen stress door m'n lijf jagen. Ik hoop, dat ik dat snel kwijtraak!
De afgelopen week heb ik het ook heel druk gehad met de kledingwissel. Alle kleding is uitgezocht, gepast, zo nodig vermaakt en ligt nu in de kasten. Ik heb een bescheiden lijstje met dingen, die nog nodig zijn. Daar hoop ik volgende week op een ochtend mee naar de stad te gaan. De voorraad spullen voor Roemenië is enorm aangegroeid. Er staan nu al negen vuilniszakken en één bananendoos klaar met allemaal nog goede spullen. Ik ga straks nog ruimte krijgen ;-).
Vanmiddag ben ik nog langs de boer gegaan voor aardappels, groenten en fruit. Ik heb een mooie pompoen meegenomen van ruim 9 kilo. Ik wil eens proberen om pompoensoep in te maken. Ook wil ik pompoentaarten bakken en misschien maak ik dit jaar wel eens pompoenjam. Dat heb ik nog nooit gedaan. Maar dat mag allemaal wachten tot ná 12 november. Tot die tijd geniet ik gewoon van het kijken naar m'n prachtige pompoen :-).
Vanavond kregen we nog een doos met brood en allerlei lekkere broodjes. Lekker voor morgen! Ik had juist niet zoveel brood gebakken. Maar nét genoeg tot en met het maandagochtend-ontbijt. Maar nu, met al dat lekkers, hebben we royaal. En dan nog zoveel keus. Echt luxe. Er zat ook een stokbrood bij. Dat hebben we net opgesmikkeld met brie erop.
En dan nu maar genieten van een nacht, die een uur langer duurt :-)
Donderdag realiseerde ik me, dat het nog maar drie weken was voor de bruiloft. En ineens vloog alles wat er nog moest gebeuren me aan! Ik ben heel hard aan de slag gegaan. Eerst naar de winkel, om voor mezelf kleding te kopen. Dat was heeeeeel lang geleden en ik zag er eigenlijk als een berg tegenop. Maar ik ben erg leuk geslaagd. Ik ben hier op het dorp naar de Outlet van College Style geweest. Daar heb ik een eenvoudig zwart jurkje gekocht met een feestelijk witte blouse eronder. Ik had van iemand een mooi grijs gestreept jasje gekregen en dat staat er perfect op. Ik ben er erg blij mee. Ik ben ook meteen maar naar de Schoenenreus gereden voor schoenen. En ook die had ik zó gevonden. Ik zal er wel mee moeten oefenen, want er zitten aardige hakken onder en het lopen op zulke hakken ben ik verleerd ;-). Afijn, ik bofte erg. Want de al afgeprijsde schoenen bleken bij de kassa nog meer afgeprijsd en ik hoefde er maar een tientje voor neer te tellen!
Vandaag zijn Trijnie en ik om hoeden gegaan. Willem ging mee, want die heeft er meer kijk op, dan ik :-). Ook deze aankoop ging vlot en ruim binnen het budget. Hè, hè, een pak van m'n hart, dat ik dat allemaal van m'n lijstje kon schrappen.
Vanmiddag ben ik nog even met Hans naar de Schoenenreus gesjeesd. Ook hij heeft nu schoenen voor de bruiloft klaarstaan.
Tussen de bedrijven door heb ik de nieuwe spullen, die ik Wim wil meegeven, gewassen. Werk-spijkerbroeken en werk-shirts. Vorige week gekocht in de aanbieding bij, alweer, de Schoenenreus. Wim draagt altijd Schoenenreus-broeken naar z'n werk en die waren nu 2 voor 19,00. Ik heb er vier genomen. Dan kan hij even vooruit.
Gisterenavond hebben we hard gewerkt aan allerlei andere, feestelijke, voorbereidingen voor de bruiloft. Maar daar kan ik nu nog niet over uitwijden, hier.
In mijn hoofd weet ik, dat m'n lijstje van dingen, die nog gedaan moeten worden, goed te behappen is en dat ik het écht wel rond zal krijgen. Maar mijn gevoel is onrustig. Ik voel flinke vlagen stress door m'n lijf jagen. Ik hoop, dat ik dat snel kwijtraak!
De afgelopen week heb ik het ook heel druk gehad met de kledingwissel. Alle kleding is uitgezocht, gepast, zo nodig vermaakt en ligt nu in de kasten. Ik heb een bescheiden lijstje met dingen, die nog nodig zijn. Daar hoop ik volgende week op een ochtend mee naar de stad te gaan. De voorraad spullen voor Roemenië is enorm aangegroeid. Er staan nu al negen vuilniszakken en één bananendoos klaar met allemaal nog goede spullen. Ik ga straks nog ruimte krijgen ;-).
Vanmiddag ben ik nog langs de boer gegaan voor aardappels, groenten en fruit. Ik heb een mooie pompoen meegenomen van ruim 9 kilo. Ik wil eens proberen om pompoensoep in te maken. Ook wil ik pompoentaarten bakken en misschien maak ik dit jaar wel eens pompoenjam. Dat heb ik nog nooit gedaan. Maar dat mag allemaal wachten tot ná 12 november. Tot die tijd geniet ik gewoon van het kijken naar m'n prachtige pompoen :-).
Vanavond kregen we nog een doos met brood en allerlei lekkere broodjes. Lekker voor morgen! Ik had juist niet zoveel brood gebakken. Maar nét genoeg tot en met het maandagochtend-ontbijt. Maar nu, met al dat lekkers, hebben we royaal. En dan nog zoveel keus. Echt luxe. Er zat ook een stokbrood bij. Dat hebben we net opgesmikkeld met brie erop.
En dan nu maar genieten van een nacht, die een uur langer duurt :-)
maandag 19 oktober 2009
Kindervreugd
De dagen zijn vol met allerlei kindervreugd. Vorige week was het op school projectweek. De hele week hebben de kinderen eraan gewerkt. Evenals de week ervóór, trouwens. Omdat de school 40 jaar bestaat was het thema: een bijzondere gebeurtenis in de afgelopen 40 jaar. Iedere klas had een ander onderwerp. Vrijdagavond was de afsluiting en mochten alle kinderen met ouders, brussen, grootouders en andere belangstellenden het resultaat komen bekijken. Het was erg leuk en gezellig!
Hans zit in groep 8 en heeft gewerkt over: Landing op de maan, 1969. Dit onderwerp was een kolfje naar zijn hand. Hans heeft al jaren belangstelling voor alles was in de lucht te zien is en weet, behalve van de maan, van alles over het heelal. Van papier maché waren er planeten gemaakt. Die hingen op in de klas. Middenin de klas was een maanlandschap nagebootst en daarop stond een leerling in een ruimtepak. De klas was naar een sterrenwacht geweest en had zelfgebouwde raketten afgevuurd. Erg leuk allemaal.
Maaike zit in groep 7. Het onderwerp van haar groep was: Het wonder van Entebbe, spectaculair einde van een gijzelingsactie in 1976. In deze klas was het vliegveld van Entebbe nagebouwd. Inclusief gegijzeld vliegtuig en hordes soldaatjes die aan de bevrijding bezig waren. Maaikes groepje had de verkeerstoren nagemaakt.
Behalve dat Maaikes klas druk was met het project, was er donderdag ook de bruiloft van de juf! Ook dat was natuurlijk een heel feestelijk gebeuren.
Koos zit in groep 6. Hij werkte over: Calvijn, dit is hét Calvijnjaar, maar die waren er natuurlijk meer... In zijn klas was Genève nagebouwd. Compleet met de kerk, waar Calvijn preekte. Verder bewonderden we daar o.a. het titelblad van Calvijns belangrijkste werk: de Institutie. En de ramen van het lokaal waren prachtig 'gebrandschilderd'.
Maria (groep 4) werkte over: "De vrouw met het boek", uitgegeven in 1970. Dit boek speelt zich af in China en dat was aan de werkjes goed te zien: Chinese lantaarns, waaiers, letters. Maar het meest spectaculaire was toch wel de échte ezel in een hoek van de klas. Ik was op slag verliefd. Wát een schatje! Maria mocht, net als de vrouw uit het boek, wel even op de rug van de ezel zitten.
Ons jongste basisschoolkind is Jan. Hij zit in groep 3 en werkte over: Het koningshuis, diverse gebeurtenissen. Zijn klas was vooral heel rood, wit, blauw, oranje én goud. Behalve van de koninklijke familie maakten de kinderen ook een stamboom van hun eigen familie. Daar had Jan wel even werk aan ;-).
Er was nog méér kindervreugd vorige week. Koos mocht woensdag afzwemmen en slaagde voor z'n A. Wij geven dan altijd een kleinigheidje en voor Koos had ik iets leuks bedacht. Ik ging samen met hem naar McDonalds en daar mocht hij iets lekkers uitkiezen. Hij koos een McChicken en glunderde van oor tot oor :-).
Vanwege het 40-jarig jubileum van de school kregen alle kinderen vrijdag een kado. Het was super geheim gebleven. Zelfs de leerkrachten wisten niet wat de kinderen zouden krijgen. Het bleek een schooltas te zijn, met het logo van de school erop. Erg leuk, origineel en praktisch. De tassen hebben veel vakken en kunnen als handtas, schoudertas of rugtas gebruikt worden. De kinderen waren opgetogen.
Zaterdag was het feest voor Hans. Zoals ik al schreef, is hij erg geïnteresseerd in het heelal. Op z'n negende verjaardag kreeg hij z'n eerste telescoop. Dat was eigenlijk meer een speelgoedgeval. Een jaar later kreeg hij een betere. Maar inmiddels was hij er wel op uitgekeken (letterlijk en figuurlijk). Hij zette hem te koop op Marktplaats en vertelde op school dat z'n telescoop te koop was. De juf bleek hem graag te hebben. Hij verkocht z'n telescoop dus aan z'n juf en zocht samen met Willem naar een uitgebreider geval. Op Marktplaats uiteraard ;-). Ze vonden een heel mooi exemplaar en zaterdag zijn ze hem gaan halen. Vraag me niet wat er nu allemaal zo spectaculair aan is, want het zegt me niet veel. Maar zaterdagavond was de halve familie in rep en roer om om de beurt door de nieuwe telescoop te kijken. Ik vind het erg leuk, als kinderen een hobby hebben. En de telescoop heeft hij helemaal opgespaard van z'n krantengeld. Niet gek voor een knul van 11!
Vandaag was het de eerste dag van de herfstvakantie. Ik heb het vooral heel druk gehad met de kledingwissel. Dat is iets wat ik altijd in de vakantie doe. Dan zijn de kinderen thuis en kan ik tussen neus en lippen door steeds bij iemand passen. Vandaag heb ik de jassen gedaan. Eerst ben ik naar mijn ouders gereden. Daar liggen de jassen altijd opgeslagen, omdat ik er hier geen plaats voor heb. Met een auto vol bananendozen reed ik weer naar huis. Eerst heb ik alles gesorteerd in een jongens- en een meisjesstapel. Daarna ging ik passen. Voor ieder kind was er een schooljas, een speeljas en een zondagse jas. Behalve voor Hans. Bij hem ontbreekt de zondagse jas nog. Dat is dus boffen, als je maar één jas hoeft te kopen! Na het passen heb ik alle zomerjassen en bodywarmers van de kapstok gehaald. Het waren er genoeg voor vier trommels wasgoed. Alles is lekker gewassen en buiten gedroogd. Nu nog wat reparaties (knopen en lussen enzo). Die doet m'n moeder. En dan kan alles weer opgeruimd worden. De winterjassen hangen keurig aan de kapstok. Morgen ga ik verder met de rest van de kleding. Ik moet nog voor vijf kinderen alles uitzoeken. Nog een beste klus dus :-(.
Hans zit in groep 8 en heeft gewerkt over: Landing op de maan, 1969. Dit onderwerp was een kolfje naar zijn hand. Hans heeft al jaren belangstelling voor alles was in de lucht te zien is en weet, behalve van de maan, van alles over het heelal. Van papier maché waren er planeten gemaakt. Die hingen op in de klas. Middenin de klas was een maanlandschap nagebootst en daarop stond een leerling in een ruimtepak. De klas was naar een sterrenwacht geweest en had zelfgebouwde raketten afgevuurd. Erg leuk allemaal.
Maaike zit in groep 7. Het onderwerp van haar groep was: Het wonder van Entebbe, spectaculair einde van een gijzelingsactie in 1976. In deze klas was het vliegveld van Entebbe nagebouwd. Inclusief gegijzeld vliegtuig en hordes soldaatjes die aan de bevrijding bezig waren. Maaikes groepje had de verkeerstoren nagemaakt.
Behalve dat Maaikes klas druk was met het project, was er donderdag ook de bruiloft van de juf! Ook dat was natuurlijk een heel feestelijk gebeuren.
Koos zit in groep 6. Hij werkte over: Calvijn, dit is hét Calvijnjaar, maar die waren er natuurlijk meer... In zijn klas was Genève nagebouwd. Compleet met de kerk, waar Calvijn preekte. Verder bewonderden we daar o.a. het titelblad van Calvijns belangrijkste werk: de Institutie. En de ramen van het lokaal waren prachtig 'gebrandschilderd'.
Maria (groep 4) werkte over: "De vrouw met het boek", uitgegeven in 1970. Dit boek speelt zich af in China en dat was aan de werkjes goed te zien: Chinese lantaarns, waaiers, letters. Maar het meest spectaculaire was toch wel de échte ezel in een hoek van de klas. Ik was op slag verliefd. Wát een schatje! Maria mocht, net als de vrouw uit het boek, wel even op de rug van de ezel zitten.
Ons jongste basisschoolkind is Jan. Hij zit in groep 3 en werkte over: Het koningshuis, diverse gebeurtenissen. Zijn klas was vooral heel rood, wit, blauw, oranje én goud. Behalve van de koninklijke familie maakten de kinderen ook een stamboom van hun eigen familie. Daar had Jan wel even werk aan ;-).
Er was nog méér kindervreugd vorige week. Koos mocht woensdag afzwemmen en slaagde voor z'n A. Wij geven dan altijd een kleinigheidje en voor Koos had ik iets leuks bedacht. Ik ging samen met hem naar McDonalds en daar mocht hij iets lekkers uitkiezen. Hij koos een McChicken en glunderde van oor tot oor :-).
Vanwege het 40-jarig jubileum van de school kregen alle kinderen vrijdag een kado. Het was super geheim gebleven. Zelfs de leerkrachten wisten niet wat de kinderen zouden krijgen. Het bleek een schooltas te zijn, met het logo van de school erop. Erg leuk, origineel en praktisch. De tassen hebben veel vakken en kunnen als handtas, schoudertas of rugtas gebruikt worden. De kinderen waren opgetogen.
Zaterdag was het feest voor Hans. Zoals ik al schreef, is hij erg geïnteresseerd in het heelal. Op z'n negende verjaardag kreeg hij z'n eerste telescoop. Dat was eigenlijk meer een speelgoedgeval. Een jaar later kreeg hij een betere. Maar inmiddels was hij er wel op uitgekeken (letterlijk en figuurlijk). Hij zette hem te koop op Marktplaats en vertelde op school dat z'n telescoop te koop was. De juf bleek hem graag te hebben. Hij verkocht z'n telescoop dus aan z'n juf en zocht samen met Willem naar een uitgebreider geval. Op Marktplaats uiteraard ;-). Ze vonden een heel mooi exemplaar en zaterdag zijn ze hem gaan halen. Vraag me niet wat er nu allemaal zo spectaculair aan is, want het zegt me niet veel. Maar zaterdagavond was de halve familie in rep en roer om om de beurt door de nieuwe telescoop te kijken. Ik vind het erg leuk, als kinderen een hobby hebben. En de telescoop heeft hij helemaal opgespaard van z'n krantengeld. Niet gek voor een knul van 11!
Vandaag was het de eerste dag van de herfstvakantie. Ik heb het vooral heel druk gehad met de kledingwissel. Dat is iets wat ik altijd in de vakantie doe. Dan zijn de kinderen thuis en kan ik tussen neus en lippen door steeds bij iemand passen. Vandaag heb ik de jassen gedaan. Eerst ben ik naar mijn ouders gereden. Daar liggen de jassen altijd opgeslagen, omdat ik er hier geen plaats voor heb. Met een auto vol bananendozen reed ik weer naar huis. Eerst heb ik alles gesorteerd in een jongens- en een meisjesstapel. Daarna ging ik passen. Voor ieder kind was er een schooljas, een speeljas en een zondagse jas. Behalve voor Hans. Bij hem ontbreekt de zondagse jas nog. Dat is dus boffen, als je maar één jas hoeft te kopen! Na het passen heb ik alle zomerjassen en bodywarmers van de kapstok gehaald. Het waren er genoeg voor vier trommels wasgoed. Alles is lekker gewassen en buiten gedroogd. Nu nog wat reparaties (knopen en lussen enzo). Die doet m'n moeder. En dan kan alles weer opgeruimd worden. De winterjassen hangen keurig aan de kapstok. Morgen ga ik verder met de rest van de kleding. Ik moet nog voor vijf kinderen alles uitzoeken. Nog een beste klus dus :-(.
Abonneren op:
Posts (Atom)