Zelf wasmiddel maken

Voor doorgewinterde consuminderaars zal het zelf maken van wasmiddel geen geheimen hebben. Al zolang ik consuminder (en dat is toch al minstens 25 jaar) circuleert het overbekende ´recept´ van wasmiddel, gemaakt met Marseillezeep. Weliswaar wil er hier en daar nog wel een paar gram verschil zitten in het één of ander, maar de ´recepten´ ontlopen elkaar nauwelijks.

Voor wie hier niet mee bekend is, volgt hier het recept:

Rasp 80 gram Marseillezeep en neem 100 gram soda. Doe dit in een emmertje en giet er 5 liter heet water bij. Los de zeep en de soda door krachtig roeren op. Laat het mengsel een nachtje staan. Het mengsel is dan lobbig. Houd je van een geurtje? Roer en dan wat druppels etherische olie door.

Gebruik 1 wasbol vol van dit wasmiddel (= 175 ml) op een volle trommel wasgoed. Dit middel is niet geschikt voor de wolwas. Daarvoor moet je de soda eruit laten. Ook voor donker wasgoed gebruik ik liever het wasmiddel zonder soda, om de kleuren niet aan te tasten.

Juist ook vanwege deze toepassing heb ik al vanaf het moment dat ik begon met de Eenvoudiglevenshop Marseillezeep in het assortiment. En zoals je ziet: een kind kan de was doen ;-). Zelf wasmiddel maken is reuze gemakkelijk. Het raspen van de zeep is nog het meeste werk. En om die laatste hindernis uit de weg te ruimen, heb ik nu ook geraspte Marseillezeep in de shop.

Vanmorgen ben ik met die geraspte zeep aan de slag gegaan. Nu is zelf wasmiddel maken écht een lachertje. Het is in 5 minuten gebeurd :-).

Ik ben voor de grap ook eens aan het rekenen gegaan, hoeveel het wasmiddel kost en hoeveel het per wasbeurt kost. Reken maar mee:

80 gram geraspte zeep: 72 cent
100 gram soda: 7 cent.
Totaal 79 cent per 5 liter = 20 cent per liter.
Daar komen nog een paar centen bij voor als je de etherische olie toevoegt. Maar meer dan 25 cent zal het nooit worden.

Nodig voor 1 trommel wasgoed: 175 ml. Je haalt dus ongeveer 6 wasbeurten uit een liter wasmiddel. Per wasbeurt komt dat op iets meer dan 3 cent en als je een geurtje toevoegt 4 cent.

Ik heb vandaag alvast weer 4 trommels wasgoed gedraaid met m´n homemade wasmiddel :-).

Ik bewaar mijn wasmiddel in een emmer met deksel, waar ik standaard een grote soep-opscheplepel in heb staan. Daarmee schep ik het wasmiddel in mijn wasbol, die ik bovenop het wasgoed leg. Je kunt ook een lege wasmiddelflacon gebruiken, maar het homemade wasmiddel is raar glibberig en giet niet zo makkelijk. Daarom schep ik liever. Ik heb ook weleens gehoord van iemand die had twee van die prachtige limonadetaps à 5 liter op een plank staan. Je weet wel, met zo´n kraantje onderaan. Eén tap mét soda, één tap zónder soda. Dat lijkt me erg chique staan!

*Vlekken behandel ik vòòr met ossengalzeep.
*Voor wie liever wasmiddel maakt van zeep zonder palmolie, die kan hetzelfde recept gebruiken met Aleppozeep.
(beide ook in de shop verkrijgbaar)

Met Marseillezeep kun je ook heel eenvoudig allesreiniger maken. Daarover schrijf ik binnenkort.

Behalve wasmiddel maken en wassen in de machine doen en wassen ophangen en wassen afhalen en wassen strijken, had ik vandaag nog meer te doen.

Eerst heb ik tijd vrij gemaakt voor iets leuks: ik ben samen met Maaike naar de Kringloop in Dordrecht geweest. Wat was dát lang geleden! Ik had echter aardig wat spullen staan om in te leveren en Maaike hoefde pas vanmiddag om 15.00 aan het werk. Een mooi excuus om er even samen tussenuit de gaan. We hebben ouderwets lopen snuffelen. Heel weinig gekocht (slechts 4 items!) en gezellig een bakkie koffie gedronken in de koffiecorner. En nee, deze keer géén appeltaart erbij :-).

Vanmiddag ben ik anderhalf uur aan het shoppen geweest voor mijn vriendin Ellen in Zwitserland. Ze bestelde bij mij haar jaarlijkse sint/heimwee pakket. Dus mocht ik fijn inslaan. Pepernoten en kruidnoten enzo :-).

Tussendoor maakte ik bestellingen klaar voor de shop en redderde m´n huishouding. En na afloop van het shoppen kookte ik een ouderwets prakkie: kruimige aardappels, spercieboontjes, appelmoes en gehaktballen. En iedereen smulde. Gezellig is dat!

En dan is het ineens vrijdagavond. Kaarsjes aan. Speculaasjes bij de koffie. Bakje chips voor de kids. Hè, heerlijk!!

Zomervakantie 2017, dag 4; de bbq!

We hadden een beetje een kort nachtje, vannacht. Willem was gisterenavond namelijk nog laat gaan wandelen en kwam pas om half 1 thuis. Ik blijf dan eigenlijk altijd wakker, want ik vind het maar niets, dat hij zo laat nog door de eenzame polder loopt. Ik zette daarom vanmorgen maar een lekker bakkie espresso voor bij het havermout-ontbijtje. Daar word je goed wakker van. Ik heb zo´n klein espressomakertje voor precies twee kopjes. Je doet water in het reservoirtje en koffie in het zeefje wat daarboven hangt. Dan zet je het kannetje op een gaspitje en zodra het water kookt komt het via een buisje omhoog en krijg je heerlijk sterke espresso. Goedemorgen!

Het was vandaag wasdag. Gisteren, met al die regen, had ik niet gewassen. Er lag dus weer genoeg. Mijn emmer zelfgemaakt wasmiddel was bijna leeg en dus maakte ik even een nieuwe voorraad. Ik heb voor de grap eens even de tijd opgenomen. Volgens Willem is ´even´ mijn stopwoord. Maar heus: zelf wasmiddel maken duurt écht maar ´even´.

Kijk maar mee. Je neemt een zak soda en je neemt zeep. Ik gebruik geraspte marseillezeep (uit m´n shop), zodat ik zelfs niet hoeft te raspen!

Ik zet de emmer op mijn weegschaal en weeg er 100 gram soda en 80 gram zeep in af. Daarna zet ik de weegschaal op nul en draai de kraan boven de emmer. Er gaat nu 5 liter (= 5 kilo) warm water bij.

Dan zet ik mijn kookwekker en klop het zeepmengsel gedurende twee minuten krachtig met een garde.

En klaar is je wasmiddel! Hoeveel tijd kostte dit? Inclusief foto´s maken: 5 minuten en 12 seconden!

Het wasmiddel moet een paar uur staan en wordt dan dik. Klaar voor gebruik. Kosten? Soda 69 cent per kilo (Kruidvat) = 7 cent voor 100 gram. Geraspte Marseillezeep 4,50 per 500 gram = 72 cent voor 80 gram. Totaal dus 79 cent voor 5 liter wasmiddel. Bij 200 ml per wasbeurt komt het op iets meer dan 3 cent per wasbeurt. Bij de witte was doe ik er meestal nog een extra handje soda bij in de trommel. En ´s winters, als de was binnen moet drogen, doe ik er wat druppels lavendelolie bij voor een lekker geurtje. Zodra de was buiten aan de lijn droogt, hoeft er voor mij geen geurtje bij. Niets frisser dan buitenlucht, toch? Vette kragen en manchetten van overhemden wil ik nog weleens met een beetje ossegalzeep voorbewerken (even inborstelen). En vlekken behandel ik ook vòòr met ossegalzeep. Schone was voor een prikkie! Lekker milieuvriendelijk. Geen agressieve zooi in kleding en riool. Geen allesbedwelmende wasgeur. Nauwelijks afval. Ik ben fan! 

Over was gesproken: ik had nog teilen vol schone was, die in de kasten moest. Ik legde voor iedereen een stapeltje klaar op de overloop (het centrale punt op de slaapetage) en daarna was alle was snel in de kasten verdwenen. De overloop is weer heerlijk leeg!

Ik voelde me vandaag weer helemaal de oude. Zó fijn! De plannetjes borrelden en bruisten weer door mijn hoofd. Toen Willem mij vanmorgen vroeg wat mijn plannen voor deze dag waren, begon ik mijn lijstje af te ratelen. Ik was nog niet halverwege, of Willem zei: ¨Stop, ho maar! Ik hoor het al: je bent weer veel te veel van plan.¨ Ja, dat wist ik ook wel, hoor. Maar dat gaat dus altijd zo bij mij :-)). Ik voelde me gewoon weer helemaal beter!

Inderdaad is mijn lijstje van vandaag niet klaar. Maar er is toch lekker wat gedaan! Maria heeft weer heel lief een poosje in de garage gewerkt. Zelf ben ik boven aan het opruimen gegaan. De buit: een propvolle vuilniszak met kleding, die weg kon! Heerlijk hoor! Maria verzamelde nog weer wat glas voor de glasbak. En er staat ook weer wat kringloopspul in mijn auto. Wat is dat super fijn!

Er waren veel bestellingen in de shop. Ik moest er ook het één en ander voor inpakken. Dat heb ik vanmiddag gedaan. En ook meteen mijn droogoventje weer volgestopt met appelringen.

Ik had een leuk idee: laten we gaan bbq-en! Het was zulk heerlijk weer. De jongens begroetten het idee met gejuich. Henk ging gezellig mee om wat inkopen te doen. De gasfles was leeg en moest omgeruild worden voor een volle. Ik had een gezellig praatje met de meneer van de sigarenwinkel, waar je gasflessen kunt omruilen. Hij vroeg, of het voor op de camping was. ¨Nee hoor, gewoon voor in de achtertuin. Ik blijf deze zomer heerlijk thuis.¨ Hij was het er roerend mee eens, dat het in onze omgeving prachtig is! Ik vertelde hem, dat Willem graag wandelt en de prachtigste foto´s stuurt van al die mooie plekjes in Nederland en van onze eigen polder. ¨Ja,¨ zei ik, ¨zelf kan ik niet lopen, want ik heb bekkenproblemen.¨ ¨O ja,¨ begreep hij, ¨van de bevallingen zeker¨. ¨Ja, ik heb dan ook best veel kinderen.¨ ¨Hoeveel dan, als ik vragen mag?¨ ¨We hebben er tien.¨ ¨Wat bent u dan een rijke vrouw!¨ ¨Jazeker! En nu ga ik heerlijk genieten in mijn achtertuin.¨ ¨Fijne avond!¨ ¨Tot ziens¨. Kijk, van zulke gesprekjes knapt een mens op. Van die zomaar toevallige ontmoetingen. Ik hou daarvan. Ben een mensenmens.

Genieten deden we, hoor! Mmm. Wat was het allemaal lekker. Gebakken aardappeltjes, sparerib, worstjes, tonijnsalade, stokbrood met kruidenboter. En zo ontspannen in de buitenlucht maakt het feestje compleet. 

Vanavond reden Willem en ik na de koffie naar de molen om mijn meelbestelling op te halen. Bij thuiskomst viel de avond. Moet je kijken hoe mooi! Zomaar vanaf ons dakterras. Wat zou ik weg gaan?

Afval verminderen

Gisteren ben ik, weliswaar met best veel pijn, toch naar de Terdege Lady´s Night in Garderen geweest. En ik heb daar beslist geen spijt van gehad. Maria is met met meegegaan en ik kan wel zeggen, dat het dankzij háár gelukt is om daar aanwezig te zijn. Ik zou er namelijk 3 korte lezingen geven én aanwezig zijn met een verkooptafel. Die lezingen waren uiteraard geen zwaar (lichamelijk) werk. Maar die verkooptafel wèl! En al het sjouwwerk daarvoor heeft Maria dan toch maar mooi voor haar rekening genomen.

Het begon eigenlijk al eerder. Namelijk met het maken van 200 presentjes voor in de goodybags die die avond werden uitgereikt. Ik had bedacht om daar een proefverpakking zelfgemaakt wasmiddel in te doen met een handleiding hoe je met Marseille zeepvlokken zelf wasmiddel kunt maken. Leuk idee. Maar het was een hele klus, om 200 potjes te vullen, een sticker erop te plakken, een A4-tje met de handleiding in vieren te vouwen, alles in een papieren zak te doen, een stempel op de zak te zetten en hem dicht te plakken met papieren tape. Maaike en Maria zijn daar wel een paar uur mee zoet geweest en Jan heeft handleidingen zitten vouwen. Het resultaat mocht er zijn!

Daarna moest alles voor op de verkooptafel in dozen gedaan worden. Ik kon alleen maar aanwijzen wat mee moest. Met één arm begin je nu eenmaal niet zoveel. Alle dozen moesten de trap af gesjouwd en in de caddy geladen worden. En het moest nog snèl ook, want we kwamen uiteindelijk een beetje in tijdnood.

Maar het lukte!

Om 3 uur reden we weg. Op naar Garderen. In het begin ging het rijden nog prima. Maar later ging mijn arm zo´n pijn doen, dat Maria voor me moest schakelen. Ook wel hilarisch, hoor: ¨Maria, nu graag in z´n vier¨; ¨Maria, nu graag terug schakelen naar drie.¨ Enzovoorts. We hadden best wat vertraging op de A1. Daar had ik in de vakantie niet zo mee gerekend. Maar ja, er was een ongeval gebeurd. Dan stroopt alles al snel op.

Het was kwart voor vijf toen we De Beeldentuin binnenliepen. We kregen een prachtig plaatsje toebedeeld en gelukkig stond daar een fijne, grote transportkar, die we konden gebruiken. Met drie keer heen-en-weer naar de auto had Maria alles binnengebracht. Samen richtten we onze tafel in. Nou ja, samen...ik was maar een halve kracht, helaas.

Er was eten voor de standhouders, maar we hadden allebei geen trek. Sowieso waren we heel druk om alles vòòr 18.00 klaar te hebben. Daarnaast heeft Maria natuurlijk door de Anorexia moeite met eten in het openbaar en heb ik weinig eetlust door de pijnstillers.

We werkten stug door en waren warempel op tijd klaar. Al snel drentelden de eerste mensen langs onze tafel.

Intussen had ik op het programma gezien, wanneer mijn lezinkjes waren. Nou, ik mocht het spits afbijten. Ok... Daarna stond ik nog een keer halverwege de avond op de planning. En ja, ik mocht ook hekkensluiter zijn. Mijn laatste beurt was om 21.40! (de avond was tot 22.00 uur).

Het was leuk! Ik had een lezinkje voorbereid over ´Eenvoudig Leven - afval verminderen´. In een kort betoog heb ik vrouwen geprobeerd te inspireren door afval te verminderen in een eenvoudige lifestyle. Dat kan door gewoon in je eigen keuken klein te beginnen. Ik vertelde bijvoorbeeld wat je allemaal kunt doen met een zak bloem: brood bakken, koekjes bakken, sauzen maken, pap koken, paneren, pannenkoeken bakken. Als je dat soort dingen zelf doet, scheelt dat honderdduizend verpakkingen: broodzakken, koekjesverpakkingen, pizzadozen, pannenkoekenmixpakken, zakjes en pakjes voor sauzen enzovoorts.
Ik vertelde ook hoe je met simpele ingrediënten zelf deodorant en tandpasta kunt maken. Maar ook bijvoorbeeld wasmiddel. Dat ´recept´ bewaarde ik voor het einde van mijn verhaaltje.
Omdat we daar met enkel vrouwen waren, leek het me leuk, om het ook eens uitgebreid te hebben over herbruikbare vrouwenproducten: wasbaar maandverband en de menstruatiecup. Dat bleek een schot in de roos, want daar is nog veel onbekendheid en onzekerheid over. Nu konden de dames op hun gemakje die spullen bekijken, vragen stellen, ervaringen uitwisselen. Ik vond het geweldig, dat ik voor veel vrouwen het duwtje mocht geven en ze de stap naar herbruikbare vrouwenproducten aandurfden. Dit scheelt echt enorm in de afvalberg en is ook nog eens een flinke besparing in de portemonnee.
Afijn. Tot slot vertelde ik hoe kinderlijk eenvoudig het is om zelf je wasmiddel te maken (en hoe enorm veel je daarmee bespaart) en wenste iedereen een fijne avond toe.

Een fijne avond was het zéker. Alle vrouwen die ik sprak of zag, zagen er ontspannen uit. Goed geslaagd dus. Ze waren er echt even een avond uit.

Aan het einde van de avond, tijdens het opruimen, maakte ik helaas een verkeerde beweging en vlamde de pijn in mijn arm extra op. Het was dan ook best een lange rit, naar huis. Maar goed. We kwam veilig aan. Op het laatst hadden we zelfs sneeuw!

De eerste sneeuw van deze winter, die al bijna lente is!!

Ook vanmorgen was de wereld enigszins wit. Het was van korte duur. Maar toch wel even leuk om te zien.

Qua pijn verliep de dag helaas weer tamelijk dramatisch. Ik leef echt van pijnstilling naar pijnstilling. Om de drie uur neem ik wat in. Afwisselend 600 mg Ibuprofen of 1000 mg paracetamol. Maar de pijn is er constant. Niet te negeren.

Ik heb slow motion vanmorgen onze slaapkamer opgeruimd en ons bed opgemaakt. Daar was ik een uur mee zoet. Daarna heb ik was gevouwen. En toen was de koek gewoon weer op. Jammer hoor. Het is erg afzien. Ik heb gelukkig heel veel hulp. Willem kleedde me aan (ik krijg mijn arm niet zonder hulp in een mouw), Maria heeft rommel opgeruimd, gestofzuigd, de auto leeggeruimd en pannenkoeken gebakken voor het avondeten, Henk heeft weer geholpen met de webbestellingen klaarmaken, Willem reed uit z´n werk voor me naar de molen, Maaike heeft zich met de was bezig gehouden...Samen kun je veel. Daar ben ik echt heel blij om. Tegelijkertijd snak ik ernaar, om weer mobiel te zijn en gewoon al die werkjes zelf weer ter hand te nemen. Maar ja. Het is een lesje in geduld....

Vroeg begonnen...

Vroeg begonnen, veel gewonnen. Dat is een geliefde uitdrukking van mijn vader. En (natuurlijk ;-) ) heeft hij helemaal gelijk!

Ik houd van vroeg opstaan. Lekker in de stille morgen bezig zijn en intussen mijn gedachten laten gaan. Vanmorgen ben ik, net als vorige week maandag, extra vroeg opgestaan. Om kwart over vier. Toen ik om kwart over zes de rest van het gezin ging wekken, had ik al twee wassen gedraaid, één was opgehangen, één was afgehaald en gestreken, de vaatwasser uitgeruimd, weer gevuld (het aanrecht stond nog vol) en meteen aangezet, de meterstanden genoteerd (wekelijks klusje) en de ontbijttafel voor 12 personen gedekt. Dan ga je met een voldaan gevoel aan het ontbijt ;-).

Een poosje geleden stelde Francis deze vraag:
hallo teuni,ik heb een vraagje,hoe vaak was jij kleding of handdoeken enz? ik zit nml met het volgende,ik heb 3 kinderen in de leeftijd van 13,10 en 9 jr en ik heb het gevoel dat ik nooit uitgewassen kom.Nu mogen ze van mij niet iedere dag schone kleren aan,maar wel schone onderkleding en sokken of mayo`s. maar dan nog,heb ik het idee dat ik veel te veel was.de bedden verschoon ik meestal 1x in de 2à3 weken dat is toch ook niet overdreven veel.en mogen ze bij jou iedere douchebeurt een schone handdoek pakken ? hopelijk heb je wat tips enz dat ik wat minder wasgoed krijg,want volgens mij kan het minder.b.v.d groet van francis

Nu, als je leest, hoe mijn maandagochtend begon, dan is dat ook met De Was :-). Ook hier is de was gewoon best veel werk. Ik heb het de laatste tijd voor de grap eens een beetje bijgehouden. Ik zit op gemiddeld anderhalf uur per dag, zes dagen per week. Het is allemaal goed te doen, mits je het echt iedere dag kan bijhouden. Zodra er, om wat voor reden dan ook, een kink in de kabel komt, heb je achterstand. Als dat gebeurt, omdat ik bijvoorbeeld een dag weg moest, dan haal ik dat gemakkelijk de volgende dag wel weer in. Maar als het komt, doordat ik ziek was, dan is het een ander verhaal. Dan is er namelijk wel méér blijven liggen, dan alleen de was. Dan duurt het soms wel een week, voordat ik weer helemaal bij ben.

Hoe ziet mijn wasserij er uit?
Om te beginnen, probeer ik de hoeveelheid was enigszins te beperken. Iedereen neemt elke dag schoon ondergoed en schone sokken. Maar bovenkleding kan best wat langer mee. Als regel voor de basisschool kinderen heb ik: zomers twee dagen met je kleding doen, 's winters drie. Voor buiten spelen heb ik een stapel oude kleding, zodat de schoolkleding netjes blijft. Aan tafel een schortje dragen scheelt veel vlekken. De bedden doe ik eens in de twee weken. En dan de ene keer alleen slopen en hoeslakens, de andere keer de dekbedhoezen erbij. Schone slopen pak ik trouwens tussendoor ook nog wel. Gewoon als ik zie dat een sloop niet helemaal fris meer is, dan doe ik er even een schone om. Pyjama's gaan een week mee. Baddoeken en washandjes gaan na één keer gebruik de wasmand in. Dat is dan ook het soort wasgoed, waar nauwelijks werk aan is.

Ik ben in het gelukkige bezit van maar liefst twee wasmachines. Iedere morgen vul ik die. Ik draai alleen echt vólle trommels. Het nadeel is, dat ik dan bijvoorbeeld een witte was doe en een donkerbonte, maar dat de rest van de was in de wasmanden blijft en dat die dus nóóit leeg komen. Ik zit daar niet mee. Ik ken veel mensen, die liever iedere dag de wasmand(en) leegwassen en dan vier, vijf of nog meer halve wasjes draaien. Dat moet ieder voor zich weten. Ik vind dat zonde van het water en de energie.
De wassen worden dus 's morgens gesorteerd. De machines gaan 's avonds om 11 uur aan. Wij hebben een dubbelmeter en het goedkope tarief gaat bij ons om 23.00 uur in. Sinds een jaar of twee zijn die tarieven erg dicht bij elkaar komen te liggen, zodat het voor veel mensen voordeliger is, om gewoon een enkeltariefmeter te hebben. Als je het precies wilt weten, kan je het best met je meterstanden naar je energieleverancier bellen. Dan rekenen ze voor je uit, wat in jouw geval het voordeligst is. In ons geval is het (nog)rendabel om een dubbeltariefmeter te hebben. Maar dan moet ik er wel m'n best voor doen, om zoveel mogelijk in de goedkope stroom te werken. Wij verbruiken ongeveer evenveel Kwh in het hoge als in het lage tarief. Het scheelt ons dan 10 euro per maand.
Ik was vaak op lage temperaturen. Alleen overhemden, lakens, handdoeken, theedoeken, vaatdoeken en baddoeken doe ik op 50 graden en soms op 60 graden. Altijd op lage temperatuur wassen is niet goed voor je apparatuur. Vooral in combinatie met het gebruik van vloeibare wasmiddelen, loop je kans op zeepluis (of vetluis). Je hoort ook vaak de tip, om af en toe de wasmachine leeg te laten draaien op 95 graden, met een schep soda. Dat zou (kalk)aanslag voorkomen. Zelf doe ik dat nooit. (eigenwijs he)
Ik gebruik niet één vast merk waspoeder/wasmiddel. Gewoon wat er bijvoorbeeld in de aanbieding is, of af en toe eens van de Aldi of de Lidl ofzo. Het maakt mij niet zo uit. Ik heb ook een tijd zelf wasmiddel gemaakt. Als je geen cent te makken hebt, is dat een prima manier om je was schoon te krijgen. Aan zelfgemaakt wasmiddel zit echt zo goed als geen geur. Als je buiten droogt, vind ik dat niet zo'n probleem. Dan ruikt je was al snel lekker naar buitenlucht. Maar bij binnen drogen, mis ik echt het geurtje. Zelf wasmiddel maken is super eenvoudig: 80 gram Marseillezeep raspen. Deze zeep is vaak voordelig op de markt verkrijgbaar. De geraspte zeep oplossen in heet water. Het mengsel aanvullen met water tot 5 liter. Een nacht laten staan (dan wordt het dik vloeibaar). En klaar is Klara. Voor de witte of lichte was kan je een schep soda erbij doen.

De wasmachine, die beneden staat, vul ik vaak met regenwater. Niet omdat dat nu zo veel scheelt aan geld (wat kost water nu helemaal!), maar gewoon, omdat ik vind, dat we vaak zo achteloos met drinkwater omgaan.

's Morgens zijn er dus twee volle trommels was klaar, als ik opsta. Soms draai ik op de dag dan nog een volle trommel. Ik heb ongeveer 14 volle trommels was per week. De was wordt zoveel mogelijk aan de lijn gedroogd. Ik heb wel een droger, maar die gebruik ik alleen in noodgevallen (bijvoorbeeld als ik achter geraakt ben).

Strijken doe ik graag. Ik strijk lang niet alles meer, maar toch wel meer dan de gemiddelde huisvrouw/man, denk ik. Ik probeer de strijk 's middags te doen. Als ik weg moet, doe ik hem ook wel 's avonds.

Ik hoop, dat ik Francis' vraag zo een beetje beantwoord heb ;-)

Ik ben vandaag vooral veel bezig geweest met opruimen. Nu Wim het huis uitgaat, merk ik dat meteen aan de ruimte die dat oplevert. Dat is dan eigenlijk een heel prettige bijkomstigheid ;-). Ik heb vanmorgen z'n winterkleding allemaal nagelopen en netjes in bananendozen gedaan. Het zomergoed is allemaal al weg. Z'n kast is nu bijna leeg.



Ook heb ik weer van alles klaargezet voor Roemenië. Als dat straks allemaal weg is, veert ons huis vast een stukje omhoog!

Zaterdag was ik weer bij de boer. Er zaten nogal wat bloemkolen bij, deze keer. Gisteren hebben we bloemkool met kerriesaus op. Vandaag een bloemkoolstamppot. Ik heb daarvoor een kipfilet (ca. 350 gram) lekker gekruid en in kleine stukjes gesneden. Intussen heb ik de aardappels en de bloemkool gekookt en met een kluit margarine en een scheut melk tot een smeuïg geheel gestampt. Daarna de kipfiletblokjes (met de jus) er door geroerd en een restje boerenmetworst in kleine blokjes. Nog een lik mosterd erdoor en smullen maar! Nu nog iets bedenken voor de overige bloemkolen :-) Ik ga ze niet invriezen. Ze zijn nog vers genoeg, om een poosje bewaard te kunnen worden.
We zitten verder goed in de wintergroenten: spruitjes, boerenkool, spitskool enzo. Ik heb ook een net (25 kilo) uien genomen. Winteruien kan je echt wel een paar maanden bewaren. Ik bewaar ze gewoon in de (koude) garage. Kunnen we weer aan de hachee en de hutspot ;-).

Op stoom

't Duurde even, maar eindelijk ben ik goed op stoom. Maandag was het de eerste dag in het nieuwe jaar, dat iedereen naar school en werk vertrok. En, zo zit ik nu eenmaal in elkaar, ik had natuurlijk de grootste plannen! Na zo'n beetje drie weken aanlummelen en feesten was ons huis van onder tot boven rommelig. En dan hebben we het nog niet over de achterstand in was en strijk. Maar: wie rekent, mag over rekenen. Mijn planning liep meteen de eerste dag al behoorlijk in de soep. Om kwart over 10 belde mijn vriendin, of ik 's middags op twee koters kon passen. En zeg dan eens 'nee', omdat je het zogenaamd zo druk hebt met je huishouden. Dat kan ik niet. Dus werden er om half 1 een babietje en een peutertje naar binnen geschoven. Ik had alles snel kindveilig gemaakt en mijn strijkplank uitgeklapt. Dat leek me het gemakkelijkste karweitje waarbij ik de peuter in de gaten kon blijven houden. Het strijken schoot echter niet op. Eerst moest peuter getroost worden, daarna baby geflest, vervolgens peuter verschoond enzovoorts. Maar goed, dat ritme ken ik nog al te goed. Je moet gewoon je versnelling een tandje lager zetten.

Dinsdag had ik de lat voor wat betreft m'n huishoudelijk werk een stukje realistischer (dus lager) gelegd. Ik had alleen de ochtend maar om even door te gassen. 's Middags kwam schoonmama een bakkie doen en daarna kwam de kapper. Nu hoef ik die man z'n hand niet vast te houden, maar toch ben ik er soort druk mee, als hij er is. Al is het alleen maar om te regelen wie 'mag'. Er wordt hier namelijk altijd gediscusieerd en geruzied, wie er 'eersie' en 'tweesie' enzovoorts mag :-).
Intussen was Willem met schele hoofdpijn thuis gekomen uit z'n werk. Ik denk, dat het spanningshoofdpijn was. 's Maandags was hij op één dag heen en weer naar Engeland geweest (met de auto) en had heel wat kilometers gereden en heel wat uurtjes gemaakt. Als kers op het ijsje mocht ik 's avonds naar school voor de jaarlijkse schoonmaak. Halverwege het schooljaar is er altijd een week waarin 's avonds door alle moeders een avond wordt gepoetst. Dan doen we de dingen die het schoonmaakbedrijf niet doet. Allemaal prima, nuttig en gezellig, maar toen ik om half 10 thuiskwam heb ik niets meer gedaan. Ik was gaar!

En toen was het alweer woensdag. Eindelijk een dag zonder buitenissigheden. Nou ja, één kleintje dan. Op woensdag breng ik Koos altijd naar Dordrecht, naar mijn zus. Op de heenweg heb ik eindelijk de leest opgehaald, die ik een paar weken geleden via Marktplaats kocht. Ik moest ervoor in Papendrecht zijn en dat is mooi op de route. In het kader van "Dat doen we zelf wel" ga ik een poging wagen schoenen te lappen. Sinds de Hema geen schoenreparatiespullen meer verkoopt, dacht ik dat de zelfklusserij wat dat betreft compleet was uitgestorven. Maar niets is minder waar. Dit soort spullen bestel je gewoon online. Ik heb niet de illusie dat ik meteen vakkundig ben, maar proberen kan ik het allicht. Ik kocht een antieke leest voor maar 8 euro en kreeg er gratis een mooi verhaal bij. De meneer die hem verkocht vertelde, dat de leest al zo'n 70 tot 80 jaar oud moet zijn. Hij was nog van zijn vader geweest. Hij wist nog dat zijn vader aan de eettafel schoenen zat te lappen en dat de benedenbuurvrouw daar niet blij mee was. Dat veranderde echter toen vader aanbood buurvrouws schoenen ook te lappen :-). Mooi toch?
Maar behalve dit kleine uitstapje heb ik gisteren braaf gehuishoud (zal vast geen goed woord zijn, maar klinkt toch leuk). De kerstvakantierommel is zo'n beetje verdwenen, al het logeerpartijtjesbeddengoed weer in de kasten en de was en strijk zijn ook weer aardig bij. Hoera!
Gisteravond laat vond ik dat ik nog één ding 'moest' doen. Ik had al vóór de kerst een echt bakkersrecept voor koekjes van Geertje gekregen. En dat had ik nog steeds niet uitgeprobeerd. En aangezien de koekdoos al twee dagen leeg was, besloot ik om half 11 dat er koekjes gebakken moesten worden :-). En daar heb ik geen spijt van. Het was een feest om heerlijke roomboterkoekjes te bakken. Trijnie, die al naar bed was, kwam prompt naar beneden. "Jij was toch naar bed?", vroeg Willem. "Ja," zei Trijnie, "maar ik ruik zulke lekkere dingen". En prompt er achteraan: "Maham, mag ik er eentje?" :-)

Voor wie ook graag koekjes bakt volgt hier het recept:

400 gram zelfrijzend bakmeel
200 gram roomboter
100 gram margarine
200 gram witte basterdsuiker
1 zakje (of een eetlepel) vanillesuiker
1/2 zakje (of twee theelepels) bakpoeder
1 snufje zout
Kneed de ingrediënten tot een bal. Maak er rollen van en snijd daar plakjes van. Of, als je meer tijd hebt, rol het deeg uit tot een lap en steek er met een koeksteker koekjes uit. Leg de koekjes op een bakplaat en bak ze in ongeveer 15 minuten op 180 graden (heteluchtoven 160 graden) gaar en bruin.

De hoeveelheid deeg is best groot. Je kunt natuurlijk de hoeveelheid halveren, óf maar een deel van het deeg bakken en de rest (goed verpakt) in de koelkast bewaren tot een volgende bakronde.
Ik bakte van dit basisdeeg vier soorten koekjes. Eén deel werd gewone rechttoe, rechtaan koekjes. Eén deel kreeg er een amandel ingedrukt. Eén deel werd bestrooid met een mengseltje van suiker en kaneel. En van het laatste deel maakte ik dubbele koekjes met jam ertussen.`




Regelmatig krijg ik de vraag of zelf bakken voordeliger is dan kopen. Ik heb de kosten voor de grap eens uitgerekend. De kosten voor bijna een kilo heerlijke roomboterkoekjes bedragen ongeveer 2,50 en dan heb ik ruim gerekend. Als je ieder dubbeltje moet omdraaien kan je nóg voordeliger uit zijn, door de roomboter te vervangen door margarine.

Ik heb juist ook van verschillende kanten de vraag gekregen, hoe ik zelf wasmiddel maak. Ik heb er al eens eerder over geblogt. Zelf wasmiddel maken is kinderlijk eenvoudig. Je raspt 80 gram marseillezeep en lost dit op in een deel van 5 liter warm water. Als de zeep is opgelost doe je de rest van het water erbij en je laat het geheel een nachtje staan. Je hebt dan een lobbige substantie. Marseillezeep koop ik op de markt. Marseillezeep is ook online te bestellen (marseillezeep intikken bij google). De zeep ruikt heerlijk, maar zo verdund in de was blijft er weinig geur over, vind ik. Je kunt, als je graag een geurtje aan je wasgoed hebt, een paar druppels etherische olie toevoegen. Het wasmiddel kan gewoon in het zeeppoederbakje, maar je kunt nog beter een scheut in een wasbol doen en die tussen het wasgoed stoppen. Eventueel doe je er nog een schepje soda bij. En wassen maar....
Sinds een maand gebruik ik dit wasmiddel ook als schoonmaakmiddel. Het ruikt lekker en werkt prima. Ik doe een scheutje in een emmer, doe er wat water bij, kluts er even flink met de garde door en vul de emmer af. Zo heb je een soppie voor een prikkie.

En nu ga ik maar snel weer huishouden :-)

P.S. wie nog een gesigneerd boek wil kopen, kan me mailen. Ik hoop volgende week nog een keer boeken te verzenden.

Fijn en pijn

Gisterenmiddag om 5 uur kwam eindelijk mijn wasmachine! Ik had er de hele dag op gewacht. Niet alleen omdat ik benieuwd was, maar ook omdat de berg wasgoed bijna niet meer te overzien was! Juist toen ik dacht, dat ze me vergeten waren en ik voor de zekerheid een telefoontje deed, kwam het vrachtwagentje van Molenaar voorrijden.

Volgens mij was ik net zo blij en opgewonden als een man, die een nieuwe auto krijgt :-)

Eerst werd door de twee bezorgers de nieuwe machine uit de auto gehaald en bij de voordeur gezet. Daarna werd mijn oude apparaat van de eerste verdieping naar beneden gesjouwd, de vrachtwagen in. En tenslotte droegen de mannen mijn nieuwe machine de trap en zetten hem op z´n plaats in de badkamer. Doordat het stopcontact heel raar bovenin de muur zit, paste de stekker er niet in. Er moest een langere draad aangezet worden. Dat werd door één van de mannen vakkundig gedaan, terwijl ik bij de andere meneer mocht pinnen. Pfff, wat een leegloop...

Ik kreeg een korte instructie. En terwijl ik eten kookte, bestudeerde ik de handleiding. Nog voordat het eten op tafel stond, draaide m´n eerste was. En toen ik ´s avonds laat m´n bedje instapte, waren er drie trommels wasgoed gewassen.

Het apparaat is fluisterstil. Alleen het water inlaten en het centrifugeren hoor je (natuurlijk). Maar het draaien hoor je niet!

Als je op de eco-stand draait, duren de wassen wat langer, maar is hij het zuinigst. Voor als je haast hebt, is er een ´speed´ optie. Ook zit er een sportprogramma op, waarmee je nauwelijks vervuild goed binnen een half uur schoon hebt. Fijn! Dit soort programma´s zaten niet op mijn oude machine. Ik moet er natuurlijk nog wel even aan wennen en steeds goed nadenken welk programma ik moet kiezen. Maar dat komt vast snel goed. Wat ik mis, is de mogelijkheid voor wassen op 50 graden. Dat gebruikte ik best vaak. Nu moet ik kiezen uit 40 of 60 graden. En de wasmachinemeneer adviseerde om baddoeken, washandjes en ondergoed op 90 graden te wassen. Dat doe ik eigenlijk nooit...

Ik heb ontdekt, dat de nieuwe wasmachine veel schoner wast, dan mijn oude. Waarschijnlijk was die toch al wel langer niet helemaal goed meer. Vooral als ik donkere was draaide, rook het wasgoed na het wassen niet altijd helemaal fris. Ik dacht, dat dat kwam, doordat er hier een paar pubers rondlopen, die verschrikkelijke zweetsokken kunnen produceren en ook soms last hebben van een doordringende zweetlucht. Ik mopperde dan, dat die lucht er zelfs na het wassen nog niet helemaal uit was. Ik experimenteerde met een ander wasmiddel. Gebruikte de laatste weken zelfs wasverzachter. Dat heb ik normaal nooit in huis, maar nu hoopte ik op een lekker geurige was. Het blijkt nu dus aan mijn oude wasmachientje te hebben gelegen! Het wasgoed wat gisteren uit m´n nieuwe apparaat kwam, ruikt frisser dan fris. Gewoon met goedkoop wasmiddel en zonder wasverzachter. Joepie!! Ook viel het me op, dat het wasgoed echt helemaal koud uit de wasmachine komt. Dat lijkt logisch, omdat er met koud water wordt gespoeld. Toch was dat bij mijn oude apparaat niet zo. Daar voelde het wasgoed altijd wat klam-warm aan. 

Vooralsnog ben ik heel blij met mijn nieuwe aanwinst. En de enorme berg wasgoed slinkt zienderogen. 

Dit is dus vooral heel FIJN.

Dan heb ik nog een berichtje over PIJN!

Vanmorgen moest ik naar de tandarts om een kies te laten trekken. Ach. Leuk is zoiets niet. Maar het is nu direct niet iets, waar ik erg tegenop zag, ofzo.

Ik vleide me dus met een gerust hart in de tandartsstoel van m´n overbuurman, die me eerst eens fijn ging prikken om de boel te verdoven :-(. Waardeloos. Ik voelde alles meteen stijf worden, ook mijn tong. Wat een akelig gevoel is dat toch. 

Nadat ik een poosje in de wachtkamer had gezeten om de verdoving te laten inwerken, ging de tandarts aan de slag. Het ging niet meteen van een leien dakje. Dus pakte hij een andere tang. Eén waarmee je diep de wortel kunt beetpakken. En daar begon het gewurm. Draaien. Trekken richting de ene kant. Trekken naar de andere kant. Pfff. Ik had bijna gezegd, dat hij even moest stoppen, want ik voelde het door mijn hele hoofd. Bovendien had ik het gevoel dat mijn mondhoek inscheurde. Maar ik zei niets. En de tandarts werkte dapper door. Hij werkt altijd heel fijn en secuur. En eindelijk hield hij de boosdoener dan toch triomfantelijk boven m´n gezicht. Hè, hè. Echt pijn had ik niet gehad. Maar ik vond het verre van lekker.

Er werden nog een paar prachtige hechtingen gezet. Daarna kreeg ik een gaasprop, die ik een kwartiertje tussen m´n kaken op de wond mocht geklemd houden. En daar ging ik. Boodschappen doen. Ik hoopte, dat ik niemand zou tegenkomen, want ik kon met die stijve mond niet echt lekker praten ;-).

Na verloop van tijd begon ik pijn te krijgen. Ik wilde nog maar één ding: naar huis en een paracetamol innemen. En dat is iets, wat ik niet snel doe...

De paracetamol hielp niet afdoende. En nadat ik een poosje gewerkt had, was ik er helemaal klaar mee. Ik ging naar bed. Het schrijnde en trok in mijn mond. Wat viel dat tegen!

Ik heb anderhalf uur op bed gelegen. Daarna at ik een bordje pap en ging toch maar verder met m´n werk. Je kunt voor een getrokken kies toch niet ´ziek´ op je bed gaan liggen, vond ik...Ik ruimde op, trok de stofzuiger door de kamer, maakte de bestellingen voor de webshop klaar, kookte erwtensoep. Het ging. Maar niet van harte.

Om 4 uur kwam de kapper. Het was weer de nationale kortwiekdag hier. Willem kwam wat eerder thuis uit z´n werk. Hij stelde voor, om zich snel te laten knippen en dan mee te gaan naar het ziekenhuis, naar mijn moeder. De kinderen konden wel een keer alleen eten. Dat is met zo´n simpele maaltijd als erwtensoep natuurlijk geen punt. Fijn dus! Een keer samen naar mijn moeder. Ik liet me lekker rijden :-).

Met mijn moeder blijft het allemaal hetzelfde. Dan weer een redelijke dag, dan weer een dag van ziekzijn. Ze was bemoedigd uit Psalm 25:10

Psalm 25 : 10

Hoed mijn ziel, en red z' uit noden;

Maak mij niet beschaamd, o HEER,

Want ik kom tot U gevloden.

Laat d' oprechtheid meer en meer,

Met de vroomheid, mij behoên;

'k Wacht op U in mijn ellenden.

Laat Uw hand, in tegenspoên,

Israël verlossing zenden.

Nu, 12 uur na het trekken van de kies, heb ik nog steeds pijn. Ook is een stukje tong nog steeds verdoofd. Dat voelt heel vervelend aan. Er is nog één paracetamol in huis. Die ga ik zo meteen innemen en dan maar eens vroeg naar bed. Hopelijk morgen een dag met veel ´fijn´ en weinig ´pijn´.

Lijstje

Nu ik eenmaal in de huishoudmodus sta, wil ik natuurlijk weer eens véél te veel en liefst ook alles te gelijk. De plannen buitelen ongeorganiseerd in een sneltreinvaart door mijn hoofd. En daar word je heel moe van. Daarom maak ik graag lijstjes. Alles wat prioriteit A heeft bovenaan en de rest van de plannen daaronder. En dan gewoon maar gaan afwerken, die lijst. En afvinken wat gedaan is. Ik ben tevreden vandaag. Er zijn maar een paar kleinigheden blijven liggen. Die schuif ik door naar morgen.

De dag was prettig gevuld. Al voor het ontbijt draaide de wasmachine en had ik mijn dagelijkse strijktax af. Na het ontbijt was het even haasten geblazen. Tegenwoordig zorg ik dat ik op woensdag om kwart over 8 in de auto zit, op weg naar Henk z´n school. Daar wissel ik de melkemmer om. Ik neem mijn lege emmer mee en krijg een volle terug. Zo heb ik al jaren elke week een emmer verse melk, zó van de boer.

Ik zat op tijd in de auto en nadat de emmer omgewisseld was reed ik meteen door naar Barendrecht. Daar zit mijn verpakkingsleverancier. Ik had het één en ander nodig en zij zijn al vanaf 8.00 uur open. Handig is dat. Ik was voor negenen alweer terug!

Ik maakte mijn to-do-lijstje voor deze dag. Daarop stond weer een stuk van de jongenskamer. Maandag had ik al twee bedden helemaal afgehaald, uitgezogen, beddengoed gewassen, hoofdkussens gewassen en de matrassen gekeerd. Vandaag deed ik de volgende twee bedden (er slapen vier jongens op één kamer).

Wat knapt het lekker op, die kamer! Gisteren hadden Hans en ik twee vakken van z´n kledingkast uitgezocht. Vandaag legde ik alles op keurige stapeltjes in de kast. Vier vakken zijn nu klaar. Wat een fantastisch gevoel! Aan het einde van de morgen kon ik tevreden zijn: Mijn streven om deze week elke dag één vuilniszak rommel uit ons huis te laten verdwijnen was ook vandaag alweer behaald. Er kwam een halve vuilniszak troep uit die kamer en daarnaast ging ook de sint-suprise (een Minecraft mannetje, wat Maria voor Jan maakte) de vuilnisbak in. Yes! Al drie dagen op rij een vuilniszak vol overbodigs de deur uit :-).

Vanmiddag was Maria vrij en samen hebben we een uur lang in de garage gewerkt. Daar lagen alle schaatsen nog her en der. Die zijn, netjes ingevet. in de juiste dozen op het tilletje gezet. Daarna maakten we ruimte voor de kruidenvoorraad van de webshop. Die breidt steeds verder uit en stond inmiddels hinderlijk in de weg. Nu staat alles beter. En om het uur vol te maken, ruimden we één voorraadkast op. Ik had vanmorgen mijn boodschappenlijstje al naar de supermarkt gemaild. Vrijdag komt de nieuwe voorraad. Nu staat alle oude voorraad netjes vooraan en de planken zijn gestofzuigd.

Het werd tijd om de pakjes voor de webshop weer klaar te gaan maken. Meestal begin ik daar om een uur of 3 aan en dan kan ik alles precies op tijd op de post krijgen.

Bij thuiskomst dook ik achter het fornuis. Er stond vandaag stamppot rauwe andijvie op het menu. Om daar wat meer pit en bite aan te geven, doe ik er altijd wat fijngesneden prei door. Dat is zó lekker!

Ik had deze week nogal wat melk over gehouden. Vaak kom ik maar nèt uit met m´n emmertje, maar nu was er dus over. Ik kookte twee liter custardvla. Eén keer voor vandaag als toetje (nog warm) en één keer voor morgen (koud). Dan met yoghurt, die ik van de laatste liter melk maakte. Die staat in mijn Hooimadam en is morgenochtend klaar.

We smulden van de stamppot. Voor de vleeseters had ik er een hamburger bij.

Vanavond werkte ik nog wat dingetjes van mijn lijstje af. Kleine, losse eindjes. Zo zette ik mijn slowcooker aan met kippensoep. Twee kippenpoten zitten erin en groenten en kruiden die ik op dit moment in huis had: een ui, een prei, twee tenen knoflook, een stuk venkelknol, wat champignons, een handje keltisch zeezout, wat kurkuma, een paar peperkorrels en een scheutje worshestershiresaus. De slowcooker staat op ´low´ en morgenochtend is de bouillon klaar en kan ik de soep afmaken. Ideaal! Je hebt er geen omkijken naar.

Ik maakte ook een nieuwe voorraad wasmiddel. Dat doe ik van geraspte marseillezeep met soda. Vorige keer is dat op schuimbekkerij uitgelopen :-)). Ik had wasmiddel gemaakt, maar had m´n spullen niet direct opgeruimd. Het zakje geraspte zeep lag nog op het aanrecht. Eén van de kinderen liep erlangs en dacht een handje geraspte kaas te kunnen snaaien......

Tja, het lijkt toch best op geraspte kaas ;-)

 Als klap op de vuurpijl deed ik nog een flinke, extra portie strijk.

 Tot nu toe verloopt de week gladjes. Maar de komende dagen moet mijn huishouden weer om allerlei activiteiten buitenshuis geplooid worden. Jammer. Dan zal de vaart er ook wel een stuk uitgaan. De andere kant is, dat ik de komende dagen wat extra handjes heb. Maria is morgen al vrij en de andere kinderen vanaf vrijdag. Hopelijk wil iedereen zijn/haar handjes dan ook even laten wapperen ;-).

Inspiratie

Vandaag gaf ik de workshop DIY persoonlijke verzorging. En, eerlijk is eerlijk, op het moment dat ik alles aan het klaarzetten ben, denk ik weleens: ¨Waar ben ik toch aan begonnen? Waarom doe ik dit?¨ Het is altijd een klus, die náást allerlei andere klussen gedaan moet worden. Zo sloop ik vanmorgen om 5.00 over de workshopzolder om de tafeltjes van de deelnemers te voorzien van een kookplaatje, pannetje, au bain marie pannetje, maatlepeltjes, baksoda, maizena, kokosolie, olijfolie, etherische oliën, potjes, kop en schotels, gebaksbordjes, koffiemelkcupjes, suikerklontjes. O ja, en dan heb ik eerst al een Wonderpan op de kookplaat gezet met beslag voor kruidkoek met een pindamix (mmm, heerlijk!), want ja, er moet ook iets voor bij de koffie zijn.

Oeps, daar valt per ongeluk toch iets om en ik hoop maar dat de jongens, die een verdieping lager liggen te slapen, daar niet van wakker worden!

Ik ga verder: handleidingen, check! Inspiratiemateriaal, check! Materiaal voor een bonusproduct, check! Koffiezetapparaat met koffie en filterzakjes, check! Theepot, check! Fles water in de koelkast, check!

Ik loop naar beneden om ook nog even de puntjes op de ´i´ te zetten in de webshop en nog een doekje door het toilet te zwieren.

En ja, tussen de bedrijven door slinger ik snel een was aan, dek de ontbijttafel, roep jongens uit bed en bedenk van we vandaag gaan eten.

Na het ontbijt mezelf wassen en aankleden en terwijl ik daar mee bezig ben, bedenk ik, dat Henk misschien wel even een filmpje op wil nemen. Henk heeft vandaag thuisonderwijs, omdat de juf in quarantaine zit. Ik ga snel naar hem toe, geef hem instructie voor zijn schoolwerk en vraag of hij een filmpje wil maken. Dat wil hij wel. En hij doet het nog verrassend goed ook! Hij houdt de camera keurig stil. Dat ik op een gegeven moment erg in de zon sta, wat een wittig beeld oplevert, daar kan hij ook niets aan doen. Ach, we zijn ook maar amateurs, hè :-).

Het filmpje was nèt klaar toen de deelnemers arriveerden. En eigenlijk was het meteen gezellig en was ik al mijn twijfels snel kwijt. Het is zó leuk, om mensen van alles te mogen doorgeven! En wat ik dan ook zo leuk vind: zelf doe ik automatisch ook weer kennis op. Zo leer je van elkaar. Ik mag anderen inspireren en tegelijkertijd kríjg ik inspiratie. Dat noem ik dan win - win!

Aan het einde van de workshop was er nog 20 minuten tijd over en ik vroeg de deelnemers, of ze het leuk vonden om nog een extra product te maken. Ze mochten kiezen: wasmiddel of desinfecterende handspray. De keuze was unaniem: desinfecterende handspray ging het worden. Eén van de dames merkte op: ¨Dat had je een jaar geleden toch ook niet kunnen denken, dat je voor desinfecterende handspray zou kiezen! Dan had je gedacht: wanneer gebruik je zoiets ooit!¨ Inderdaad! Maar nu weten we niet beter en is het best handig om te weten, hoe je zoiets heel eenvoudig zelf maakt. 

En zo gingen de deelnemers na afloop van de workshop naar huis met hun zelfgemaakt tandpasta, deodorant, basiszalf en desinfecterende handspray. En hopelijk met veel inspiratie om zelf verder te gaan met deze materie.

De dag vloog om. Vanmiddag moesten alle bestellingen voor de webshop klaargemaakt worden, want daar had ik natuurlijk vanmorgen geen tijd voor gehad. En vanavond hebben Maria en ik nog een poosje Wonderpannen staan schoonmaken en assembleren. We hadden gezellig de Terdege Live uitzending aangezet. En al luisterend lieten wij onze handen gaan. Maar om half 10 hielden we het echt voor gezien. We hadden allebei zere benen van het staan bij de werktafel. ¨Stalpoten¨ zei mijn moeder dan altijd. Niet echt een net woord misschien :-).

Om uit te rusten ben ik heerlijk in mijn bed gaan zitten. Nog even een blogje tikken, een zakje nootjes naast me en wie weet brei ik zometeen nog een paar naaldjes. Zo niet, dat houd ik dat heerlijk voor morgen. Dan hebben Willem en ik een tochtje door Nederland voor de boeg. Helemaal niet erg, hoor. Willem rijdt en ik brei. Mooi verdeeld. Ha, ha.

De boodschappen

Vanmorgen vroeg werden de boodschappen bezorgd. Normaal gebeurt dat op vrijdag, maar de besteltijd was gewijzigd, zodat mijn bestelling te laat was voor het weekend. Er werd gebeld, of de bestelling op maandag bezorgd mocht worden. Prima! Maar aan het einde van de maandagmiddag was er niets gebracht en ik dacht al: dat zal wel met het verkeer te maken hebben. Het verkeer heeft hier in de Randstad gisteren de hele ochtend muurvast gezeten door verschillende ongelukken. Dat was inderdaad de boosdoener. Ik werd alwéér gebeld: of het misschien dinsdag bezorgd mocht worden. Geen probleem. En ja hoor, vanmorgen kwam al vòòr half 9 het busje van de supermarkt en werd mijn bestelling gelost.

Acht flinke kratten vol. Maar het is dan ook voor een hele maand. Al meer dan 15 jaar is dit mijn manier van boodschappen doen: eens per maand alle houdbare producten laten bezorgen, zodat ik alleen maar op stap hoef voor de verse waren. Twee jaar geleden heb ik uitgebreid beschreven hoe dat precies in z´n werk gaat.

Nieuwsgierig wat ik kwijt was?

Net iets meer dan 350 euro. Dat komt dus neer op bijna 40 euro per persoon per maand aan houdbare spullen (we zijn met z´n negenen).

Wat ik daarvoor kocht? Nou vooruit, dat is ook al geen geheim :-).

1 zak soda

20 houdbare halfvolle melk

8 pakjes houdbare slagroom

6 chocomelk markant

4 basterdsuiker

6 kristalsuiker 1,5 kilo

2 bruine basterdsuiker

1 filterzakjes no2

5 pond koffie roodmerk snelfiltermaling

12 grote potten pindakaas

12 zakjes hagelslag puur

6 chocoladepasta diverse smaken

2 kokosbrood

4 ontbijtkoeken markant

3 sandwichspread markant

1 gestampte muisjes

2 kipfilet

2 runderrookvlees

2 schouderham

2 gebraden gehakt

2 cervelaatworst

1 ring leverworst

 1stuk kookworst

2 doosjes gerookte spekblokjes

4 punten noord-hollandse jong belegen plus 4 gratis

1 stukje brie

2 grote dozen frikandellen

1 grote zak kroketten

1 grote zak bitterballen

2 doosjes kaassoufflé's

2 pakjes bladerdeeg

4 potten kwart naturel

12 pakjes roomboter

16 pakjes margarine

2 emmertjes fritessaus

3 mayonaise markant

4 potten augurken

1 fles ketjap manis groot

1 currysaus

2 blikken tomaten

3 blikjes ananasstukjes

3 potten doperwten

2 potten bruine bonen

8 flessen zonnebloemolie

6 pakken volkoren macaroni

3 pakjes volkoren spaghetti

3 pakjes gezeefde tomaten

2 blikken ham

2 pakken lange vingers

2 rol beschuit

1 roosvicee markant

2 grote verpakkingen toiletpapier

3 kaaschips

1 pindachips

2 paprikachips

2 naturelchips

3 cola

3 sinas

3 drink

3 cassis

3 sinaasappelsap

3 icetea

3 tintelfruit

2 appelsap

8 blikken siroop, diverse smaken

4 zakken snoep, geen zuurtjes

4 karnemelk

2 unox gelderse rookworst 375 gr plus 2 gratis

Vlees bestel ik bij mijn broer. Meestal eens in de twee maanden. Dat gaat in de vriezer. Groenten haal ik eens in de twee weken ´aan het einde van de markt´. Brood bak ik zelf met meel uit mijn shop. Melk komt eens in de week vers van de boer. Wasmiddel maak ik zelf met zeep uit de shop. Het enige wat ik nog bij moet kopen is broodbeleg voor Leendert. Hij neemt elke dag een pakje vleeswaren mee naar z´n werk. Ik koop dat meestal met 35% korting bij AH.

Ik heb de diepvriesspullen in de vriezer gedaan en de rest mocht buiten blijven staan. Het was vandaag toch koud genoeg. Ik had niet direct tijd om alles in de kasten te zetten. Eerst moest ik met mijn auto naar de garage. De remlichten deden het niet meer en dat is uiteraard levensgevaarlijk. Met een half uur was het gepiept en durfde ik weer met een gerust hart te rijden. Ik reed meteen maar even naar Barendrecht, want ik had nog wat verpakkingsmateriaal nodig voor de shop.

Toen ik thuiskwam was het al over tienen en ik was hard aan een bak koffie en een kleine pauze toe. Niet te lang, want de ochtend was kort. Vanmiddag was de begrafenis van onze oude buurman en we gingen daar met z´n achten naar toe. Daar moest ik kleding voor klaarleggen, nog een knoop aan een jas zetten, nog broodjes te smeren voor een vroege lunch enzovoorts. Vanaf half 12 kwam iedereen binnendruppelen en was het een drukte van belang. Om stipt half 1 was iedereen klaar en vertrokken we in twee auto´s naar de kerk.

De begrafenis was verdrietig, plechtig, indrukwekkend en ... KOUD! Heel erg koud! Ik was zó blij, dat ik een dik vest (in ons gezin mijn ´berevel´ genoemd) onder mijn jas aan gedaan had! Ik zag er dan wel uit als een kamerolifant (die jas zat met dat dikke vest eronder nogal krap), maar dat kon me niets schelen.

Na afloop riep de dagelijkse plicht. Dat is altijd zo´n raar omschakelmoment, dat je dan ineens weer met basale/banale dingen moet bezig zijn. Maar ja. De pakjes moesten naar de post, de boodschappen uitgepakt, het eten gekookt enzovoorts. En zo is ook deze dag weer bijna ten einde. Morgen bij leven en welzijn wasdag. Want de was is er bij ingeschoten vandaag. En ook bakdag, trouwens, want het brood is op. Gelukkig. Ik hoef me wéér niet te vervelen ;-).

Hoe het hier reilt en zeilt

De dagen zijn gevuld met van alles en nog wat. Langzamerhand komt er wat structuur in de dagelijkse gang van zaken. Ik merk, dat ik bijvoorbeeld mijn draai in de keuken nu zódanig te pakken heb, dat zoiets als koffie zetten weer helemaal op de automatische piloot gaat. Toen we hier pas woonden, vond ik het bijna een project. ¨Project koffie¨. Ha, ha. Zo gaat dat als je daagse kopjes nog ingepakt staan en je je ´goeie servies´ steeds uit de kast moet plukken. Als je eerst drie keer een verkeerd kastje opent, voordat je het kastje te pakken hebt, waar de koffie en de filters staan. Als je de stekker van de mixer eerst uit het stopcontact moet halen om er die van het warmhoudplaatje in te steken, omdat er nog een paar stekkerdozen stroomloos zijn. Enzovoorts.

En eigenlijk ging het zo met álle dagelijkse klusjes, waar je normaal nooit over nadenkt: de was, de strijk, boodschappen, eten koken, de vaatwasser uitruimen en noem maar op. Ik ben blij, dat dat soort dingen nu weer net zo vanzelfsprekend gaan als voorheen.

De eerste pannenkoeken zijn gebakken, er wordt weer (plantaardige) yoghurt en wasmiddel gemaakt. En ik heb ook weer voor het eerst advocaat gemaakt (van Blesser kippeneieren uit een stalletje aan de weg; van vrije kippen) Heerlijk.

In ons huis wordt nog hard geklust. Vorige week had ik twee dagen twee cv-monteurs, maandag kwam de schilder, gisteren twee timmermannen (Leendert en een collega zzp-er), vandaag waren de timmermannen er wéér en ook de schilder was weer van de partij. Best heel druk! Maar ook gewoon zó fijn, dat ons huis steeds meer áf komt!

Vandaag is Willem jarig. Hij is al sinds oudejaarsdag aan het kwakkelen: hoesten, snotteren, dat. Maar nu knapt hij gelukkig goed op. Vandaag was hij nog thuis en morgen hoopt hij weer aan het werk te kunnen. Hij heeft vandaag fijn wat klusjes gedaan. De lamp en de gezinsfoto opgehangen, bijvoorbeeld. Hè, dat staat meteen een stuk gezelliger!

Ik heb Willem voor z´n verjaardag een nieuwe pianokruk kado gedaan.

Dan kan eindelijk die oude stoel ons huis uit. Dacht ik... Maar ik mag de stoel van de kinderen niet wegdoen. Daar hangen véél te veel herinneringen aan. Willem speelde vroeger altijd ´auto´ met die stoel. Het is een ronde caféstoel en die diende dan als stuur. Voordat de kinderen naar bed gingen, mochten ze eerst in ´de auto´ stappen en zeggen, waar ze naar toe wilden. Naar oma, naar de dierentuin? En dan startte Willem z´n stoel bolide. Nou, ik hoor het al. Die stoel moet maar naar zolder. Die mag écht niet weg :-).

We genieten erg van het uitzicht wat elk uur van de dag mooi is. Of je nu ´s morgens uit je slaapkamerraam kijkt

of later op de dag uit Maria´s kamertje

Ook hoorden we vorig week een aantal avonden ¨oeh-oeoeoe¨. Oh, een uil! Ik heb online uit zitten vogelen (grappig woord in dit verband) welke uil dit kon zijn. Wat wij hoorden is de eerste roep van een baltsende mannetjes bosuil. Bosuilen zijn zo´n beetje de vroegste broedvogels. Vaak broeden ze al in februari. Met zo´n zachte januari-maand is het dus niet vreemd om die roep al zó vroeg te horen. Gaaf! Ik was al van plan om uilenkasten rond ons huis op te hangen. Misschien zal dat voor dit jaar al te laat zijn, maar wie weet lukt het om volgend jaar uilen te verlokken om bij ons huis te komen nestelen!

Vorige week had ik nog strubbels om de webbestellingen bij postnl ingeleverd te krijgen. Maar sinds gisteren lijkt het kwartje bij de Jumbo gevallen te zijn en begrijpen ze dat ´die mevrouw met al die pakjes´ elke dag komt. Er is nu extra ruimte. Joepie!

Er zitten steeds gezellige kaarten in onze brievenbus en mijn nicht kwam een heerlijke havermoutplaatkoek brengen om ons welkom te heten.

Opa had ook een heel leuke verrassing. Hij had prachtige fotopuzzels laten maken. Voor alle kinderen één (en ook één voor Willem en mij). Maria legde als eerste de puzzel op tafel. Zo leuk. Steeds was er iemand die een stukje legde :-).

Inmiddels is hij af. Ik ga een andere puzzel opsnorren en neerleggen. Gezellig!

Nou, het is een hapsnap-logje. Maar je weet nu weer een beetje hoe het hier reilt en zeilt!