De fair!

Woensdag, donderdag, vrijdag en zaterdag stonden we op de Terdege Zomerfair. En wat was het leuk!

M´n weekbudget

Zaterdag ging ik weer de weekboodschappen doen. Ik hoopte natuurlijk binnen m´n budget van 100 euro te blijven. Nee, ik loop niet al rekenend door de winkel. Ik neem gewoon wat ik nodig heb en let op afgeprijsde artikelen. En, warempel, het lukt me bíjna. De schade was 100,57!

Uitkomen met je boodschappengeld

Zaterdag postte ik het totaalbedrag van mijn kassabon op mijn fb-pagina. Het bedrag was 99,88. Ik schreef erbij: Als je met je weekboodschappen probeert onder de 100 euro te blijven. Tja, dan is het toch wel heel goed gegokt, als je bij de kassa nog 12 cent overhoudt :-).

Deze speciale tijd

Het is al bijna een week geleden, dat ik schreef, dat het is, alsof ik in een rollercoaster zit. Een goed plan om eens even wat op te schrijven. Want deze tijd is toch best heel speciaal, nu er zomaar ineens drie kinderen op de rand van het nest zitten, om uit te gaan vliegen!

Inspiratie

Vandaag gaf ik de workshop DIY persoonlijke verzorging. En, eerlijk is eerlijk, op het moment dat ik alles aan het klaarzetten ben, denk ik weleens: ¨Waar ben ik toch aan begonnen? Waarom doe ik dit?¨ Het is altijd een klus, die náást allerlei andere klussen gedaan moet worden. Zo sloop ik vanmorgen om 5.00 over de workshopzolder om de tafeltjes van de deelnemers te voorzien van een kookplaatje, pannetje, au bain marie pannetje, maatlepeltjes, baksoda, maizena, kokosolie, olijfolie, etherische oliën, potjes, kop en schotels, gebaksbordjes, koffiemelkcupjes, suikerklontjes. O ja, en dan heb ik eerst al een Wonderpan op de kookplaat gezet met beslag voor kruidkoek met een pindamix (mmm, heerlijk!), want ja, er moet ook iets voor bij de koffie zijn.

Oeps, daar valt per ongeluk toch iets om en ik hoop maar dat de jongens, die een verdieping lager liggen te slapen, daar niet van wakker worden!

Ik ga verder: handleidingen, check! Inspiratiemateriaal, check! Materiaal voor een bonusproduct, check! Koffiezetapparaat met koffie en filterzakjes, check! Theepot, check! Fles water in de koelkast, check!

Ik loop naar beneden om ook nog even de puntjes op de ´i´ te zetten in de webshop en nog een doekje door het toilet te zwieren.

En ja, tussen de bedrijven door slinger ik snel een was aan, dek de ontbijttafel, roep jongens uit bed en bedenk van we vandaag gaan eten.

Na het ontbijt mezelf wassen en aankleden en terwijl ik daar mee bezig ben, bedenk ik, dat Henk misschien wel even een filmpje op wil nemen. Henk heeft vandaag thuisonderwijs, omdat de juf in quarantaine zit. Ik ga snel naar hem toe, geef hem instructie voor zijn schoolwerk en vraag of hij een filmpje wil maken. Dat wil hij wel. En hij doet het nog verrassend goed ook! Hij houdt de camera keurig stil. Dat ik op een gegeven moment erg in de zon sta, wat een wittig beeld oplevert, daar kan hij ook niets aan doen. Ach, we zijn ook maar amateurs, hè :-).

Het filmpje was nèt klaar toen de deelnemers arriveerden. En eigenlijk was het meteen gezellig en was ik al mijn twijfels snel kwijt. Het is zó leuk, om mensen van alles te mogen doorgeven! En wat ik dan ook zo leuk vind: zelf doe ik automatisch ook weer kennis op. Zo leer je van elkaar. Ik mag anderen inspireren en tegelijkertijd kríjg ik inspiratie. Dat noem ik dan win - win!

Aan het einde van de workshop was er nog 20 minuten tijd over en ik vroeg de deelnemers, of ze het leuk vonden om nog een extra product te maken. Ze mochten kiezen: wasmiddel of desinfecterende handspray. De keuze was unaniem: desinfecterende handspray ging het worden. Eén van de dames merkte op: ¨Dat had je een jaar geleden toch ook niet kunnen denken, dat je voor desinfecterende handspray zou kiezen! Dan had je gedacht: wanneer gebruik je zoiets ooit!¨ Inderdaad! Maar nu weten we niet beter en is het best handig om te weten, hoe je zoiets heel eenvoudig zelf maakt. 

En zo gingen de deelnemers na afloop van de workshop naar huis met hun zelfgemaakt tandpasta, deodorant, basiszalf en desinfecterende handspray. En hopelijk met veel inspiratie om zelf verder te gaan met deze materie.

De dag vloog om. Vanmiddag moesten alle bestellingen voor de webshop klaargemaakt worden, want daar had ik natuurlijk vanmorgen geen tijd voor gehad. En vanavond hebben Maria en ik nog een poosje Wonderpannen staan schoonmaken en assembleren. We hadden gezellig de Terdege Live uitzending aangezet. En al luisterend lieten wij onze handen gaan. Maar om half 10 hielden we het echt voor gezien. We hadden allebei zere benen van het staan bij de werktafel. ¨Stalpoten¨ zei mijn moeder dan altijd. Niet echt een net woord misschien :-).

Om uit te rusten ben ik heerlijk in mijn bed gaan zitten. Nog even een blogje tikken, een zakje nootjes naast me en wie weet brei ik zometeen nog een paar naaldjes. Zo niet, dat houd ik dat heerlijk voor morgen. Dan hebben Willem en ik een tochtje door Nederland voor de boeg. Helemaal niet erg, hoor. Willem rijdt en ik brei. Mooi verdeeld. Ha, ha.

Afval verminderen

Gisteren ben ik, weliswaar met best veel pijn, toch naar de Terdege Lady´s Night in Garderen geweest. En ik heb daar beslist geen spijt van gehad. Maria is met met meegegaan en ik kan wel zeggen, dat het dankzij háár gelukt is om daar aanwezig te zijn. Ik zou er namelijk 3 korte lezingen geven én aanwezig zijn met een verkooptafel. Die lezingen waren uiteraard geen zwaar (lichamelijk) werk. Maar die verkooptafel wèl! En al het sjouwwerk daarvoor heeft Maria dan toch maar mooi voor haar rekening genomen.

Het begon eigenlijk al eerder. Namelijk met het maken van 200 presentjes voor in de goodybags die die avond werden uitgereikt. Ik had bedacht om daar een proefverpakking zelfgemaakt wasmiddel in te doen met een handleiding hoe je met Marseille zeepvlokken zelf wasmiddel kunt maken. Leuk idee. Maar het was een hele klus, om 200 potjes te vullen, een sticker erop te plakken, een A4-tje met de handleiding in vieren te vouwen, alles in een papieren zak te doen, een stempel op de zak te zetten en hem dicht te plakken met papieren tape. Maaike en Maria zijn daar wel een paar uur mee zoet geweest en Jan heeft handleidingen zitten vouwen. Het resultaat mocht er zijn!

Daarna moest alles voor op de verkooptafel in dozen gedaan worden. Ik kon alleen maar aanwijzen wat mee moest. Met één arm begin je nu eenmaal niet zoveel. Alle dozen moesten de trap af gesjouwd en in de caddy geladen worden. En het moest nog snèl ook, want we kwamen uiteindelijk een beetje in tijdnood.

Maar het lukte!

Om 3 uur reden we weg. Op naar Garderen. In het begin ging het rijden nog prima. Maar later ging mijn arm zo´n pijn doen, dat Maria voor me moest schakelen. Ook wel hilarisch, hoor: ¨Maria, nu graag in z´n vier¨; ¨Maria, nu graag terug schakelen naar drie.¨ Enzovoorts. We hadden best wat vertraging op de A1. Daar had ik in de vakantie niet zo mee gerekend. Maar ja, er was een ongeval gebeurd. Dan stroopt alles al snel op.

Het was kwart voor vijf toen we De Beeldentuin binnenliepen. We kregen een prachtig plaatsje toebedeeld en gelukkig stond daar een fijne, grote transportkar, die we konden gebruiken. Met drie keer heen-en-weer naar de auto had Maria alles binnengebracht. Samen richtten we onze tafel in. Nou ja, samen...ik was maar een halve kracht, helaas.

Er was eten voor de standhouders, maar we hadden allebei geen trek. Sowieso waren we heel druk om alles vòòr 18.00 klaar te hebben. Daarnaast heeft Maria natuurlijk door de Anorexia moeite met eten in het openbaar en heb ik weinig eetlust door de pijnstillers.

We werkten stug door en waren warempel op tijd klaar. Al snel drentelden de eerste mensen langs onze tafel.

Intussen had ik op het programma gezien, wanneer mijn lezinkjes waren. Nou, ik mocht het spits afbijten. Ok... Daarna stond ik nog een keer halverwege de avond op de planning. En ja, ik mocht ook hekkensluiter zijn. Mijn laatste beurt was om 21.40! (de avond was tot 22.00 uur).

Het was leuk! Ik had een lezinkje voorbereid over ´Eenvoudig Leven - afval verminderen´. In een kort betoog heb ik vrouwen geprobeerd te inspireren door afval te verminderen in een eenvoudige lifestyle. Dat kan door gewoon in je eigen keuken klein te beginnen. Ik vertelde bijvoorbeeld wat je allemaal kunt doen met een zak bloem: brood bakken, koekjes bakken, sauzen maken, pap koken, paneren, pannenkoeken bakken. Als je dat soort dingen zelf doet, scheelt dat honderdduizend verpakkingen: broodzakken, koekjesverpakkingen, pizzadozen, pannenkoekenmixpakken, zakjes en pakjes voor sauzen enzovoorts.
Ik vertelde ook hoe je met simpele ingrediënten zelf deodorant en tandpasta kunt maken. Maar ook bijvoorbeeld wasmiddel. Dat ´recept´ bewaarde ik voor het einde van mijn verhaaltje.
Omdat we daar met enkel vrouwen waren, leek het me leuk, om het ook eens uitgebreid te hebben over herbruikbare vrouwenproducten: wasbaar maandverband en de menstruatiecup. Dat bleek een schot in de roos, want daar is nog veel onbekendheid en onzekerheid over. Nu konden de dames op hun gemakje die spullen bekijken, vragen stellen, ervaringen uitwisselen. Ik vond het geweldig, dat ik voor veel vrouwen het duwtje mocht geven en ze de stap naar herbruikbare vrouwenproducten aandurfden. Dit scheelt echt enorm in de afvalberg en is ook nog eens een flinke besparing in de portemonnee.
Afijn. Tot slot vertelde ik hoe kinderlijk eenvoudig het is om zelf je wasmiddel te maken (en hoe enorm veel je daarmee bespaart) en wenste iedereen een fijne avond toe.

Een fijne avond was het zéker. Alle vrouwen die ik sprak of zag, zagen er ontspannen uit. Goed geslaagd dus. Ze waren er echt even een avond uit.

Aan het einde van de avond, tijdens het opruimen, maakte ik helaas een verkeerde beweging en vlamde de pijn in mijn arm extra op. Het was dan ook best een lange rit, naar huis. Maar goed. We kwam veilig aan. Op het laatst hadden we zelfs sneeuw!

De eerste sneeuw van deze winter, die al bijna lente is!!

Ook vanmorgen was de wereld enigszins wit. Het was van korte duur. Maar toch wel even leuk om te zien.

Qua pijn verliep de dag helaas weer tamelijk dramatisch. Ik leef echt van pijnstilling naar pijnstilling. Om de drie uur neem ik wat in. Afwisselend 600 mg Ibuprofen of 1000 mg paracetamol. Maar de pijn is er constant. Niet te negeren.

Ik heb slow motion vanmorgen onze slaapkamer opgeruimd en ons bed opgemaakt. Daar was ik een uur mee zoet. Daarna heb ik was gevouwen. En toen was de koek gewoon weer op. Jammer hoor. Het is erg afzien. Ik heb gelukkig heel veel hulp. Willem kleedde me aan (ik krijg mijn arm niet zonder hulp in een mouw), Maria heeft rommel opgeruimd, gestofzuigd, de auto leeggeruimd en pannenkoeken gebakken voor het avondeten, Henk heeft weer geholpen met de webbestellingen klaarmaken, Willem reed uit z´n werk voor me naar de molen, Maaike heeft zich met de was bezig gehouden...Samen kun je veel. Daar ben ik echt heel blij om. Tegelijkertijd snak ik ernaar, om weer mobiel te zijn en gewoon al die werkjes zelf weer ter hand te nemen. Maar ja. Het is een lesje in geduld....

Hoe het hier reilt en zeilt

De dagen zijn gevuld met van alles en nog wat. Langzamerhand komt er wat structuur in de dagelijkse gang van zaken. Ik merk, dat ik bijvoorbeeld mijn draai in de keuken nu zódanig te pakken heb, dat zoiets als koffie zetten weer helemaal op de automatische piloot gaat. Toen we hier pas woonden, vond ik het bijna een project. ¨Project koffie¨. Ha, ha. Zo gaat dat als je daagse kopjes nog ingepakt staan en je je ´goeie servies´ steeds uit de kast moet plukken. Als je eerst drie keer een verkeerd kastje opent, voordat je het kastje te pakken hebt, waar de koffie en de filters staan. Als je de stekker van de mixer eerst uit het stopcontact moet halen om er die van het warmhoudplaatje in te steken, omdat er nog een paar stekkerdozen stroomloos zijn. Enzovoorts.

En eigenlijk ging het zo met álle dagelijkse klusjes, waar je normaal nooit over nadenkt: de was, de strijk, boodschappen, eten koken, de vaatwasser uitruimen en noem maar op. Ik ben blij, dat dat soort dingen nu weer net zo vanzelfsprekend gaan als voorheen.

De eerste pannenkoeken zijn gebakken, er wordt weer (plantaardige) yoghurt en wasmiddel gemaakt. En ik heb ook weer voor het eerst advocaat gemaakt (van Blesser kippeneieren uit een stalletje aan de weg; van vrije kippen) Heerlijk.

In ons huis wordt nog hard geklust. Vorige week had ik twee dagen twee cv-monteurs, maandag kwam de schilder, gisteren twee timmermannen (Leendert en een collega zzp-er), vandaag waren de timmermannen er wéér en ook de schilder was weer van de partij. Best heel druk! Maar ook gewoon zó fijn, dat ons huis steeds meer áf komt!

Vandaag is Willem jarig. Hij is al sinds oudejaarsdag aan het kwakkelen: hoesten, snotteren, dat. Maar nu knapt hij gelukkig goed op. Vandaag was hij nog thuis en morgen hoopt hij weer aan het werk te kunnen. Hij heeft vandaag fijn wat klusjes gedaan. De lamp en de gezinsfoto opgehangen, bijvoorbeeld. Hè, dat staat meteen een stuk gezelliger!

Ik heb Willem voor z´n verjaardag een nieuwe pianokruk kado gedaan.

Dan kan eindelijk die oude stoel ons huis uit. Dacht ik... Maar ik mag de stoel van de kinderen niet wegdoen. Daar hangen véél te veel herinneringen aan. Willem speelde vroeger altijd ´auto´ met die stoel. Het is een ronde caféstoel en die diende dan als stuur. Voordat de kinderen naar bed gingen, mochten ze eerst in ´de auto´ stappen en zeggen, waar ze naar toe wilden. Naar oma, naar de dierentuin? En dan startte Willem z´n stoel bolide. Nou, ik hoor het al. Die stoel moet maar naar zolder. Die mag écht niet weg :-).

We genieten erg van het uitzicht wat elk uur van de dag mooi is. Of je nu ´s morgens uit je slaapkamerraam kijkt

of later op de dag uit Maria´s kamertje

Ook hoorden we vorig week een aantal avonden ¨oeh-oeoeoe¨. Oh, een uil! Ik heb online uit zitten vogelen (grappig woord in dit verband) welke uil dit kon zijn. Wat wij hoorden is de eerste roep van een baltsende mannetjes bosuil. Bosuilen zijn zo´n beetje de vroegste broedvogels. Vaak broeden ze al in februari. Met zo´n zachte januari-maand is het dus niet vreemd om die roep al zó vroeg te horen. Gaaf! Ik was al van plan om uilenkasten rond ons huis op te hangen. Misschien zal dat voor dit jaar al te laat zijn, maar wie weet lukt het om volgend jaar uilen te verlokken om bij ons huis te komen nestelen!

Vorige week had ik nog strubbels om de webbestellingen bij postnl ingeleverd te krijgen. Maar sinds gisteren lijkt het kwartje bij de Jumbo gevallen te zijn en begrijpen ze dat ´die mevrouw met al die pakjes´ elke dag komt. Er is nu extra ruimte. Joepie!

Er zitten steeds gezellige kaarten in onze brievenbus en mijn nicht kwam een heerlijke havermoutplaatkoek brengen om ons welkom te heten.

Opa had ook een heel leuke verrassing. Hij had prachtige fotopuzzels laten maken. Voor alle kinderen één (en ook één voor Willem en mij). Maria legde als eerste de puzzel op tafel. Zo leuk. Steeds was er iemand die een stukje legde :-).

Inmiddels is hij af. Ik ga een andere puzzel opsnorren en neerleggen. Gezellig!

Nou, het is een hapsnap-logje. Maar je weet nu weer een beetje hoe het hier reilt en zeilt!

Zomer19-journaal#6

Wat een dagen!! Gisteren zijn we met z´n vijven bezig geweest om onze tipi´s op de Terdege Zomerfair in te richten. Willem, Maaike, Maria, Jelinde en ik. Eerst de Verkoop-tipi. Er was een soort kastenwand van kisten en er stonden 2 picknickbanken en een kassa-tafel.

Dat was iets minder dan afgesproken en ik bedacht, hoe ik alles wat we bij ons hadden, daarop konden uitstallen. Dat ging hem niet worden. Gelukkig mochten we een derde picknicktafel erbij pakken. Zo moest het lukken. Ik gaf aanwijzingen waar ik de spullen uit de bus wilde hebben en daarna zijn we gewoon keihard aan de slag gegaan. Meter voor meter richtten we in en met het kwartier werd het leuker. En warmer! Poeh!

Het ging gesmeerd. Om een uur of vier was het plaatje af. Oh, wat waren we blij!

Daarna liepen we naar de workshoptipi. Daar konden we nog niet zo heel veel beginnen, want er was nog geen stroom. Zo goed en zo kwaad als het ging, zetten we de tafel en stoelen vast neer en maakten we twee werkplekken. Eén voor Maria en één voor mij. En daarna hielden we het voor gezien en reden we terug naar huis.

Ik ben vroeg naar bed gegaan. Weer met een dubbele paracetamol tegen de bekkenpijn. En in de hoop, dat het vandaag over zou zijn...

Om vier uur stond ik er naast. Gelukkig zonder pijn! Tussen 4 en 7 werkte ik de was van de hele week weg. Als we zaterdagavond thuis komen, moet natuurlijk wel alles klaar liggen voor de zondag. Bovendien blijven Hans en Koos thuis, want die moeten werken. En die hebben ook voor elke dag schoon werkgoed nodig enzo.

Daarna had ik nog een uurtje de tijd, voordat we met twee auto´s  (en 7 personen) naar Barneveld vertrokken. Later op de ochtend zouden Leendert en Thea ook komen helpen. Een complete crew! Maar dat was ook wel nodig, want we moesten onze aandacht over 2 tipi´s verdelen.

Meteen op de Fair voelde het vertrouwd. Hetzelfde gezellige sfeertje als vorig jaar. Geweldig! Het was even stressen, want de verkooptipi was helemaal klaar, maar in de workshoptipi was er nog niets aangesloten. Er was al wel stroom voor de koelkast en de oven. De rest van de apparatuur kon nergens in, want er waren geen sloffen. Willem had gisteren al het telefoonnummer van de mensen van de elektra gekregen en hij deed snel een noodoproep. En later nóg een keer. Want ja, onze eerste workshop was al om half 11. Precies op tijd werden we uit de brand gered. En de audiomeneren kwamen het geluid en de headset aansluiten. Top! We konden los.

De hele dag heb ik m´n tijd en aandacht over de twee tipi´s verdeeld. Was er even geen workshop of demo, dan was ik in de verkooptipi en andersom. Ik gaf mini-workshops deodorant maken, tandpasta maken, basiszalf maken en broodbakken. Ook verzorgde ik demo´s van de Wonderpan en van zelf wasmiddel maken. Maria deed een aantal keer een workshop cupcakes versieren met kinderen. Haar vriendin Jelinde hielp haar daarbij.

De cupcakes werden ook ter plaatse in de tipi gebakken. Het rook dus de hele dag lekker. Was het niet naar baksels uit de oven of de Wonderpan, dan was het wel naar lekker olietjes, zoals pepermuntolie, lavendelolie en citroenolie enzo.

´s Middag gaf een lezing over mijn bijen in de tipi van Terdege. Ook dat was heel leuk om te doen.

Ik heb de hele dag enorm genoten van alle ontmoetingen. Het is zó leuk om bloglezers te ontmoeten. Sommige lezers lezen al jarenlang mee en voor hen voelen we als familie. Zo feliciteerden veel mensen Leendert, die pas getrouwd is, en kenden ze ook Thea bij naam. Grappig! Soms vertelden mensen me iets persoonlijks, waar ik helemaal warm van werd. Er werden foto´s en selfies gemaakt. Ik kreeg een prachtig, veelzeggend kadootje. Steeds waren er van die leuke verrassingen. Ja, dat is waarom ik dit zo leuk vindt! En gelukkig genoot iederéén. We hebben echt als een team gewerkt.

Om 21.00 uur waren we klaar. Op naar het volgende avontuur: naar camping ¨De Grebbelinie¨ in Renswoude, waar ik een safaritent gehuurd had. Heerlijk om niet helemaal terug naar huis te moeten. En wat een leuke tent hebben we! Alle vermoeidheid gleed van ons af.

We zijn inmiddels allemaal onder de douche geweest, hebben de dag doorgenomen, nog wat gesmikkeld. Maar nu is het genoeg! We gaan lekker slapen. We hopen, dat we morgen weer zo´n fijne dag hebben en kijken er helemaal naar uit!

Drie in één

Je hebt zo van die dagen dat er zóveel gebeurt tussen zonsopkomst

Mist in de polder, vanmorgen om 6.19 uur

en zonsondergang,

Avondrood vanaf het dakterras, vanavond 21.58 uur

dat het net drie in één is: Voor drie dagen dingen beleven in één dag.

Vandaag was het zo´n dag. Hier zomaar hapsnap wat uit mijn drie-in-één-dag:

Willem liep om 5.00 uur zijn maandagochtendrondje en ik startte m´n huishouden op.

Toen iedereen, die weg moest, naar school en werk verdwenen was, vouwde ik Willem z´n overhemden op, die in z´n reistas moesten. Na nog een snel bakkie koffie verdween hij naar Frankrijk, waar hij tot vrijdag een training volgt.

Terwijl Maaike en Maria een flinke slinger aan het huishouden gaven, deed ik de inkoop voor de webshop en begon vast met bestellingen klaarmaken.

We deden een tweede koffierondje. Nu met taart, die over was van gisteren. Wat een straf ;-).

Maria en ik ontrommelden daarna de overloop.

Aan het einde van de ochtend kwam Trijnie gezellig voor een dagje hierheen. Zo kwam het dat we, toen Henk thuiskwam uit school, zomaar met z´n vijven aan de lunch zaten.

Na de middag maakte ik de rest van de webshop-bestellingen klaar.

Dat moest vandaag vroeg gebeuren, want om 15.00 uur zou de videograaf op de stoep staan. Tegen die tijd waren de bestellingen klaar en was ik er zelf ook klaar voor. Er moest een video gemaakt worden van mij als imker voor de Terdege Zomerfair. Leuk, maar ook best even spannend, hoe we dat allemaal in het vat moesten gieten. Gelukkig was Chris, de cameraman, totaal niet bang van de bijen. Anders was het niets geworden. Hij plaatste zijn statief en terwijl de bijen links en recht langs hem heen vlogen, interviewde hij me en filmde. Knap!

Ik had m´n nieuwe imkerkiel aan, die ik van Willem voor Moederdag had gekregen.

Mijn oude kiel is stokoud. Ik heb hem van een imker overgenomen, toen ik begon en zíj stopte. Die kiel was eigenlijk te groot, maar dat is niet zo erg. Ik heb er jaren plezier van gehad.  Intussen waren alle elastieken zó uitgelubberd, dat de bijen bijna vrije toegang hadden. Die kropen ook steeds onder mijn kiel en kwamen dan in mijn kap terecht. Nu ben ik helemaal niet bang voor mijn bijen, maar een bij in je kap, die gestresst is, omdat hij niet weg kan ... die prikt. En een prik in je neus of je oor is niet fijn! Nu heb ik een kiel met keurig aansluitende manchetten aan de mouwen en met elastiek aan de onderkant. Daar komt geen bij doorheen.

Al met al nam die opname toch snel zo´n anderhalf uur in beslag. Ik mocht meteen door: samen met Maria naar het Sophia Kinderziekenhuis voor de tweewekelijkse therapie. Maria nam vandaag, na anderhalf jaar, afscheid van haar psycholoog, die met zwangerschapsverlof gaat, en maakte kennis met de nieuwe arts, die de therapie met haar voortzet.

Pas na half 8 kwamen we thuis. Daar had iedereen inmiddels gegeten. Maaike had pannenkoeken gebakken. Maria en ik aten samen achteraan.

We zaten pas laat aan de koffie en daar stapten Leendert en Thea binnen. Die waren vanavond, zonder dat we het wisten, in ondertrouw gegaan! Bruid en Bruidegom. Hoe leuk.

Er moest nog snel van alles gedaan worden. Raar als je in je uppie bent. Nou ja, uppie? Zonder Willem dan. Ik werkte een heel programma af: Willem bijpraten via de app, wassen sorteren en er één aanzetten, nieuwe voorraad wasmiddel maken,

de poort op slot doen, de achterdeur sluiten, de voordeur op de nachtknippen, en passant de aardbeiplant redden, die op apegapen hing...

En toen was het zomaar ineens laat. Tijd om in bed te stappen.

Willem is inmiddels ook geïnstalleerd. Hij heeft na het eten fijn gewandeld. Gek idee: vanmorgen wandelde hij door onze Alblasserwaardse polder en zag hij de zon opkomen; vanavond wandelde hij in  het Franse Angers en zag hij de zon ondergaan. Voor hèm is het vast ook een drie-in-één-dag!

De boodschappen

Vanmorgen vroeg werden de boodschappen bezorgd. Normaal gebeurt dat op vrijdag, maar de besteltijd was gewijzigd, zodat mijn bestelling te laat was voor het weekend. Er werd gebeld, of de bestelling op maandag bezorgd mocht worden. Prima! Maar aan het einde van de maandagmiddag was er niets gebracht en ik dacht al: dat zal wel met het verkeer te maken hebben. Het verkeer heeft hier in de Randstad gisteren de hele ochtend muurvast gezeten door verschillende ongelukken. Dat was inderdaad de boosdoener. Ik werd alwéér gebeld: of het misschien dinsdag bezorgd mocht worden. Geen probleem. En ja hoor, vanmorgen kwam al vòòr half 9 het busje van de supermarkt en werd mijn bestelling gelost.

Acht flinke kratten vol. Maar het is dan ook voor een hele maand. Al meer dan 15 jaar is dit mijn manier van boodschappen doen: eens per maand alle houdbare producten laten bezorgen, zodat ik alleen maar op stap hoef voor de verse waren. Twee jaar geleden heb ik uitgebreid beschreven hoe dat precies in z´n werk gaat.

Nieuwsgierig wat ik kwijt was?

Net iets meer dan 350 euro. Dat komt dus neer op bijna 40 euro per persoon per maand aan houdbare spullen (we zijn met z´n negenen).

Wat ik daarvoor kocht? Nou vooruit, dat is ook al geen geheim :-).

1 zak soda

20 houdbare halfvolle melk

8 pakjes houdbare slagroom

6 chocomelk markant

4 basterdsuiker

6 kristalsuiker 1,5 kilo

2 bruine basterdsuiker

1 filterzakjes no2

5 pond koffie roodmerk snelfiltermaling

12 grote potten pindakaas

12 zakjes hagelslag puur

6 chocoladepasta diverse smaken

2 kokosbrood

4 ontbijtkoeken markant

3 sandwichspread markant

1 gestampte muisjes

2 kipfilet

2 runderrookvlees

2 schouderham

2 gebraden gehakt

2 cervelaatworst

1 ring leverworst

 1stuk kookworst

2 doosjes gerookte spekblokjes

4 punten noord-hollandse jong belegen plus 4 gratis

1 stukje brie

2 grote dozen frikandellen

1 grote zak kroketten

1 grote zak bitterballen

2 doosjes kaassoufflé's

2 pakjes bladerdeeg

4 potten kwart naturel

12 pakjes roomboter

16 pakjes margarine

2 emmertjes fritessaus

3 mayonaise markant

4 potten augurken

1 fles ketjap manis groot

1 currysaus

2 blikken tomaten

3 blikjes ananasstukjes

3 potten doperwten

2 potten bruine bonen

8 flessen zonnebloemolie

6 pakken volkoren macaroni

3 pakjes volkoren spaghetti

3 pakjes gezeefde tomaten

2 blikken ham

2 pakken lange vingers

2 rol beschuit

1 roosvicee markant

2 grote verpakkingen toiletpapier

3 kaaschips

1 pindachips

2 paprikachips

2 naturelchips

3 cola

3 sinas

3 drink

3 cassis

3 sinaasappelsap

3 icetea

3 tintelfruit

2 appelsap

8 blikken siroop, diverse smaken

4 zakken snoep, geen zuurtjes

4 karnemelk

2 unox gelderse rookworst 375 gr plus 2 gratis

Vlees bestel ik bij mijn broer. Meestal eens in de twee maanden. Dat gaat in de vriezer. Groenten haal ik eens in de twee weken ´aan het einde van de markt´. Brood bak ik zelf met meel uit mijn shop. Melk komt eens in de week vers van de boer. Wasmiddel maak ik zelf met zeep uit de shop. Het enige wat ik nog bij moet kopen is broodbeleg voor Leendert. Hij neemt elke dag een pakje vleeswaren mee naar z´n werk. Ik koop dat meestal met 35% korting bij AH.

Ik heb de diepvriesspullen in de vriezer gedaan en de rest mocht buiten blijven staan. Het was vandaag toch koud genoeg. Ik had niet direct tijd om alles in de kasten te zetten. Eerst moest ik met mijn auto naar de garage. De remlichten deden het niet meer en dat is uiteraard levensgevaarlijk. Met een half uur was het gepiept en durfde ik weer met een gerust hart te rijden. Ik reed meteen maar even naar Barendrecht, want ik had nog wat verpakkingsmateriaal nodig voor de shop.

Toen ik thuiskwam was het al over tienen en ik was hard aan een bak koffie en een kleine pauze toe. Niet te lang, want de ochtend was kort. Vanmiddag was de begrafenis van onze oude buurman en we gingen daar met z´n achten naar toe. Daar moest ik kleding voor klaarleggen, nog een knoop aan een jas zetten, nog broodjes te smeren voor een vroege lunch enzovoorts. Vanaf half 12 kwam iedereen binnendruppelen en was het een drukte van belang. Om stipt half 1 was iedereen klaar en vertrokken we in twee auto´s naar de kerk.

De begrafenis was verdrietig, plechtig, indrukwekkend en ... KOUD! Heel erg koud! Ik was zó blij, dat ik een dik vest (in ons gezin mijn ´berevel´ genoemd) onder mijn jas aan gedaan had! Ik zag er dan wel uit als een kamerolifant (die jas zat met dat dikke vest eronder nogal krap), maar dat kon me niets schelen.

Na afloop riep de dagelijkse plicht. Dat is altijd zo´n raar omschakelmoment, dat je dan ineens weer met basale/banale dingen moet bezig zijn. Maar ja. De pakjes moesten naar de post, de boodschappen uitgepakt, het eten gekookt enzovoorts. En zo is ook deze dag weer bijna ten einde. Morgen bij leven en welzijn wasdag. Want de was is er bij ingeschoten vandaag. En ook bakdag, trouwens, want het brood is op. Gelukkig. Ik hoef me wéér niet te vervelen ;-).

Huisgemaakte appelstroop

Vandaag maakte ik appelstroop. Als je dat wil doen om te besparen, dan moet je je appels voor niets of bijna voor niets hebben. Misschien heb je één of meerdere appelbomen? Dan is appelstroop maken een ideale oplossing om van je valfruit af te komen.

Ik had een kist Elstar appels, die gevallen waren en dus niet meer verkocht konden worden. De appels die gebutst waren bestemde ik voor de stroop. 

Omdat m´n weckpan er niet helemaal mee vol kwam, heb ik er ook nog wat andere appels bij gedaan.  Jonagolds, die nodig op moesten. 

Ik haalde de stickertjes eraf en deed ze in de ontsapper. Daar had ik voorlopig even geen omkijken naar. De gave Elstar appels haalde ik door m´n appelschilmachientje en Maaike legde de ringen op de roosters van mijn droogoventje. Zo kon ik mooi mijn voorraadje gedroogde appelringen weer wat aanvullen.

Er bleef een emmertje schillen en klokhuizen over. Een deel ging naar de konijnen en cavia´s. Die wisten daar wel raad mee :-).

De rest bestemde ik voor appelazijn.

Maar eerst ging ik verder met de appelstroop. De ontsapper had zijn werk gedaan. Het sap deed ik door een vergiet, waarin ik een gewassen en gestreken theedoek had gelegd, om het te zeven.

Er bleef ruim 3 liter sap over.

Dit ging in een pan en bracht ik aan de kook.
De sap moet je net zolang koken totdat er stroop overblijft. Dit duurt best lang, maar je hebt er verder geen werk aan. Alleen af en toe roeren in het voorbijgaan is genoeg.

Intussen zette ik de appelazijn op. Ik heb daar een speciale azijnpot van 5 liter voor. Maar je kunt het ook prima in een weckpot of iets dergelijks doen. Ik volgde het recept van weckenonline. Om de appelschillen en klokhuizen onder water te krijgen, had ik 4 liter water (met  20 gram gist) nodig. En nu is het een kwestie van gewoon afwachten. Makkelijk toch?

Er werd tussen de bedrijven door ook een vooraadje brood gebakken.

En een emmertje wasmiddel gemaakt.

En eten gekookt. Bami met zelfgemaakte pindasaus.

Gelijk met de bami was de appelstroop klaar. Het laatste stukje moet je altijd goed opletten. Dan gaat dat inkoken ineens heel snel. En je wil natuurlijk wel stroop overhouden, en geen blok appelbeton. Wat je overhoudt is ongeveer één tiende van het gewicht aan sap. In mijn geval dus ongeveer 300 gram appelstroop. Natuurlijk is dit wel de allerlekkerste appelstroop die je ooit geproefd hebt :-). En zonder een enkele toevoeging. Het is alleen appel.

Ook de broden waren klaar. Een vroegertje voor morgen, want dan hebben we plannen om weg te gaan.

Zo is de dag leuk gevuld geweest met keukengeneugten, naast alle andere dingen die langs kwamen. Ik ging voor het laatst naar de bekkenbodemfysiotherapeut. Ging naar de bank. Maakte bestellingen klaar en bracht die naar de post. Deed een aantal wassen. Deed een flinke strijk. Gaf de jongenskamer een goede beurt. Haakte zowaar nog wat toertjes aan mijn sjaal. Lekker veel gedaan, zonder dat ik het gevoel heb, dat ik het druk had. Dat zijn de mooiste werkdagen :-).