woensdag 8 februari 2012
Op de plaats rust
Om echt de tijd te krijgen voor reflectie zal het blog worden afgesloten voor het plaatsen van reacties. Iedereen bedankt voor alle input. Wanneer het blog op ´alleen lezen´ staat krijgt Teunie echt de rust om een goede beslissing te nemen, zonder daarbij te worden geleid door alle (lieve en goedbedoelde) reacties.
Willem van Teunie
maandag 6 februari 2012
(Even?) Stoppen
Ik ga een poosje pas op de plaats maken. Vanmorgen belde iemand mij die me zei, dat ik niet goed bezig ben. Dat ik tijd die ik in mijn gezin behoor te steken in mijn blog steek. En dat ik bovendien wel wat beters met mijn tijd kon doen dan bloggen. Degene die dat zei kent me goed en ligt me na aan het hart.
Het heeft me geraakt en ik loop met veel vragen. Of ik echt definitief met bloggen ga stoppen weet ik nog niet. Maar voor nu neem ik een maand de tijd om daarover na te denken.
vrijdag 3 februari 2012
Cupkoek
Het vrijdagavondse kopje koffie is altijd feestelijk. De kinderen mogen dan frisdrank in plaats van siroop en er is iets lekkers voor erbij. Meestal is dat iets uit eigen keuken, maar soms is het ook een stroopwafel of iets dergelijks.
Vandaag was Maaike een dagje thuis. Ze was niet zo lekker en heeft de hele morgen op bed gelegen. Vanmiddag knapte ze op en ik vroeg haar of ze misschien zin had om even iets te bakken voor bij de koffie.
Zelf ging ik met Leendert op pad naar Bas van Zessen in Brandwijk: poldershoppen. Er waren spijkerbroeken in de aanbieding en Leendert had juist vorige week gezegd dat hij eigenlijk een paar nieuwe broeken nodig had. Het was net begonnen te sneeuwen, maar ik besloot het erop te wagen, omdat ik volgende week compleet volgeboekt ben.
Met een slakkengangetje reden we over de rijksweg, over de provinciale weg en door de polder. Het was best een beetje spannend, maar ook geweldig mooi. Alles werd bedekt met een prachtige witte deken. De schapen in de wei zagen er wel heel apart uit, met bovenop hun eigen wollen ´deken´ nog een extra, witte ´sprei´ :-).
Toch was ik blij toen we weer heelhuids thuiskwamen.
Maaike had iets leuks bedacht. Ze had mijn boek ¨Dat doen we zelf wel¨ erbij gepakt en het recept voor boterkoek opgezocht. Ze had boterkoekdeeg gemaakt maar in plaats van het in een bakblik te doen had ze er cupjes mee gevuld. Zo had ze in een half uurtje tijd 12 lekker cupkoeken gemaakt. Het is weer eens wat anders, toch?
De kinderen zijn allemaal naar de IJsbaan geweest en ook nu zijn er nog drie schaatsen. Heerlijke tijd! Koos heeft een onbreekbare thermoskan met thee meegenomen. Dat zal best lekker zijn.
De kippen zijn een beetje zielig. Ze kunnen niet krabben in de grond en talen er ook niet naar om uit hun hok te komen. Ik geef ze drie keer per dag een pannetje schoon water, want hun drinkwater is steeds bevroren. En ze hebben echt flinke dorst. Ze leggen iedere dag trouw een ei. Die moet ik dan snel weghalen want anders zijn die ook bevroren. En dan is het hier nog relatief warm. Mijn zwager werkt in Rusland en daar is het zomaar -27 graden. Dat is andere koek. Voorlopig vind ik onze winter al speciaal genoeg :-). En wat bed ik iedere avond dankbaar voor mijn heerlijk warme bed. Wat voel ik me schatrijk als ik lekker onder de dekens kruip!
De cavia´s heb ik dinsdag naar binnen gehaald. Hoewel er al een paar dagen was voorspeld dat het zou gaan vriezen, wilde ik het toch maandagavond pas geloven. Stiekem hoopte ik dat het niet waar was, want ik verlang erg naar het voorjaar. Maar eerlijk is eerlijk, zo´n wintertje als nu is toch ook wel erg lekker! Vooral de ijzig koude, zonnige dagen. Zo lekker prikkelend om dan in de buitenlucht te zijn! Dinsdagochtend ben ik de hele ochtend bezig geweest om nog snel alles klaar te maken voor een vorstperiode. Leendert heeft geholpen met de regenton te legen. Verder hebben we de buitenkraan afgesloten, ruimte gemaakt in de garage om de cavia´s daar te stallen, wat vorstgevoelig planten binnen gehaald enzovoorts. Net op tijd allemaal ;-).
Maaike had iets leuks bedacht. Ze had mijn boek ¨Dat doen we zelf wel¨ erbij gepakt en het recept voor boterkoek opgezocht. Ze had boterkoekdeeg gemaakt maar in plaats van het in een bakblik te doen had ze er cupjes mee gevuld. Zo had ze in een half uurtje tijd 12 lekker cupkoeken gemaakt. Het is weer eens wat anders, toch?
De kinderen zijn allemaal naar de IJsbaan geweest en ook nu zijn er nog drie schaatsen. Heerlijke tijd! Koos heeft een onbreekbare thermoskan met thee meegenomen. Dat zal best lekker zijn.
De kippen zijn een beetje zielig. Ze kunnen niet krabben in de grond en talen er ook niet naar om uit hun hok te komen. Ik geef ze drie keer per dag een pannetje schoon water, want hun drinkwater is steeds bevroren. En ze hebben echt flinke dorst. Ze leggen iedere dag trouw een ei. Die moet ik dan snel weghalen want anders zijn die ook bevroren. En dan is het hier nog relatief warm. Mijn zwager werkt in Rusland en daar is het zomaar -27 graden. Dat is andere koek. Voorlopig vind ik onze winter al speciaal genoeg :-). En wat bed ik iedere avond dankbaar voor mijn heerlijk warme bed. Wat voel ik me schatrijk als ik lekker onder de dekens kruip!
De cavia´s heb ik dinsdag naar binnen gehaald. Hoewel er al een paar dagen was voorspeld dat het zou gaan vriezen, wilde ik het toch maandagavond pas geloven. Stiekem hoopte ik dat het niet waar was, want ik verlang erg naar het voorjaar. Maar eerlijk is eerlijk, zo´n wintertje als nu is toch ook wel erg lekker! Vooral de ijzig koude, zonnige dagen. Zo lekker prikkelend om dan in de buitenlucht te zijn! Dinsdagochtend ben ik de hele ochtend bezig geweest om nog snel alles klaar te maken voor een vorstperiode. Leendert heeft geholpen met de regenton te legen. Verder hebben we de buitenkraan afgesloten, ruimte gemaakt in de garage om de cavia´s daar te stallen, wat vorstgevoelig planten binnen gehaald enzovoorts. Net op tijd allemaal ;-).
woensdag 1 februari 2012
Snert!
Op verzoek plaats ik hier mijn erwtensoeprecept. Ik maakte juist gisteren weer een enorme pan. We hebben er al een keer van gegeten, maar de pan is nog lang niet leeg. Geen punt. Soep smaakt de dag erna alleen nog maar lekkerder. En als ik nog een gaatje kan vinden wil ik eigenlijk wel een paar litertjes wecken. Altijd gemakkelijk om in de achterhand te hebben.
Ik trek eerst een flinke varkenskluif. Het is maar net wat mijn vader me bezorgt wat voor kluif het precies is. Gisteren waren het twee varkensbovenpootjes, maar soms is het ook een stuk harstkabonade of iets dergelijks. Ik doe het vlees in een flinke pan water en gooi er een schep zout bij. Ik laat het vlees een paar uur trekken totdat het zo gaar is, dat ik het met een schuimspaan uit de pan moet vissen. Daarna doe ik er erwten bij, die ik alvast een nacht heb laten weken. In mijn geval was het een zak van een kilo. Ik kook de erwten in een uur tijd zachtjes gaar. Ik zet de staafmixer in de pan om de erwten te pureren. Daarna begint het vullen van de soep: een halve knolselderij in blokjes, een halve (grote) winterwortel in blokjes, 2 flinke aardappels in blokjes, 1 grote ui in snippers en 2 preien in ringetjes. Daarnaast voeg ik ook nog een pak (500 gram) spliterwten toe en natuurlijk het vlees van de varkenspoten die ik inmiddels heb gepeld. Ik laat alles in een half uur gaar worden en ga dan proeven. Ik doe er zout, peper en worcestershiresaus naar smaak bij en voeg ook selderij toe. Als laatste gaan er twee rookworsten (van de Hema vinden we het lekkerst) erbij en zo laat ik alles nog een 20 minuten garen. De rookworsten gaan in plakjes en de soep kan opgediend worden. Overigens kan je erwtensoep het best te dag van tevoren maken. Niet alleen verbetert dat de smaak, maar de soep is dan ook lekker dik geworden.
O ja, en we eten het met plat Turks brood en met roggebrood met Katenspek. En de hoeveelheden zijn voor een liter of 10. Mjammie.
Ik trek eerst een flinke varkenskluif. Het is maar net wat mijn vader me bezorgt wat voor kluif het precies is. Gisteren waren het twee varkensbovenpootjes, maar soms is het ook een stuk harstkabonade of iets dergelijks. Ik doe het vlees in een flinke pan water en gooi er een schep zout bij. Ik laat het vlees een paar uur trekken totdat het zo gaar is, dat ik het met een schuimspaan uit de pan moet vissen. Daarna doe ik er erwten bij, die ik alvast een nacht heb laten weken. In mijn geval was het een zak van een kilo. Ik kook de erwten in een uur tijd zachtjes gaar. Ik zet de staafmixer in de pan om de erwten te pureren. Daarna begint het vullen van de soep: een halve knolselderij in blokjes, een halve (grote) winterwortel in blokjes, 2 flinke aardappels in blokjes, 1 grote ui in snippers en 2 preien in ringetjes. Daarnaast voeg ik ook nog een pak (500 gram) spliterwten toe en natuurlijk het vlees van de varkenspoten die ik inmiddels heb gepeld. Ik laat alles in een half uur gaar worden en ga dan proeven. Ik doe er zout, peper en worcestershiresaus naar smaak bij en voeg ook selderij toe. Als laatste gaan er twee rookworsten (van de Hema vinden we het lekkerst) erbij en zo laat ik alles nog een 20 minuten garen. De rookworsten gaan in plakjes en de soep kan opgediend worden. Overigens kan je erwtensoep het best te dag van tevoren maken. Niet alleen verbetert dat de smaak, maar de soep is dan ook lekker dik geworden.
O ja, en we eten het met plat Turks brood en met roggebrood met Katenspek. En de hoeveelheden zijn voor een liter of 10. Mjammie.
maandag 30 januari 2012
Mijn maandag
De dag begon vroeg in Huize Luijkensteijn. Ik had mijn wekker op 5 uur staan, maar was al eerder wakker. Henk was naast me gekropen. Dat gebeurt wel vaker. Ik heb er meestal geen hinder van en hij mag dus van me komen zo vaak hij wil. Maar vannacht was hij onrustig. Steeds gooide hij de dekens weg en dan werden we samen helemaal koud. Ik trok dan de dekens weer over ons heen, maar dat vond hij te warm. Om kwart voor 5 piepte hij dat hij zo´n buikpijn had en hij wilde in bad. Ik wilde tot 5 uur wachten om m´n nachtje nog even ´af´ te maken, maar hij bleef zeuren. Willem was er ook wakker van geworden en hij besloot Henk dan maar in bad te gaan zetten, zodat ik nog even een kwartiertje kon blijven liggen. Hè lekker was dat, na zo´n gestoorde nachtrust!
Henk zat prinsheerlijk in een warm bad en op een gegeven moment hoorde ik hem zelfs zingen :-). Ik ging uit bed om aan de werkweek te beginnen. Willem zat al achter z´n laptop. Die hoeft ook nooit naar werk te zoeken. Voor mij lag er eerst een in te vullen formulier klaar. Iets wat Henk vandaag moest meenemen naar school en dat dus nog snel gedaan moest worden.
Henk was inmiddels uit bad en al in de kleren. Hij ging eerst een poosje zitten spelen, maar kroop daarna nog even lekker onder een plaid op de bank en viel in slaap.
Vanaf half 7 begon het dagelijkse ritme: ontbijttafel dekken, kinderen roepen, brood snijden, aan tafel met elkaar en daarna het hele riedeltje totdat ik op de fiets zat naar school om Henk weg te brengen. Het was heerlijk fris buiten. Toch nog een staartje winter! We hadden ons flink ingepakt met wanten en mutsen. Ik miste mijn sjaal en kreeg een ijskoude kin.
Toen ik terugkwam deed ik eerst een sjaal om en daarna stopte ik vijf pakken folders in mijn krantentas. Nu ik toch buiten was, ging ik meteen maar een beginnetje aan mijn folderwijk maken. Nog voor half 10 kwam ik lekker opgefrist thuis. Zo´n folderwijk is ideaal voor mij. Verplichte beweging in de buitenlucht! Ik zakte even uit met een kom hete chocolademelk, checkte mijn e-mail en breide een stukje aan een babyvestje wat ik op de pennen heb staan.
Daarna was het tijd om aan de rommel en de was te beginnen. De ochtend vloog om. Voordat ik er erg in had was het alweer 12 uur. Tijd om weer snel naar school te fietsen. Onderweg knabbelde ik aan mijn dagelijkse appel. Lekker! Na de middag herhaalde ik het ritueel van vanmorgen. Ik stak weer vijf pakken folders in mijn tas en liep weer 70 adressen af. Eigenlijk had ik nog wel meer willen doen, maar ik had last van mijn bekken en dat kan ik beter niet negeren.
Thuis ging ik verder met de rommel en de was. Dat neemt wel 80 procent van mijn huishoudtijd in beslag, schat ik. Om kwart over 3 maakte ik weer het ritje naar school. Drie kinderen hadden fluitles. Elk half uur maande ik er één dat hij of zij naar les moest. Koos had niet zo´n zin, want hij wil zo graag Traverso gaan spelen. Ik heb beloofd, dat ik ga kijken, of ik er één voor hem kan kopen. Maar over zo´n aanschaf moet toch echt wel even worden nagedacht. Het liefst kocht ik een tweedehands exemplaar, maar die zijn er niet zo heel veel. In zo´n geval kan je beter geduld hebben tot er iets geschikts op je pad komt. Maar geduld is iets waar Koos niet ruim mee bedeeld is.
Ik begon intussen aan de warme maaltijd. Ik wil de komende tijd zoveel mogelijk uit de voorraad eten. Voor vandaag stond er een rollade op het menu. Die was uit het kerstpakket en lag nog in de vriezer. Ook lag er nog 500 gram gesneden rode kool in de vriezer. Dat stoofde ik lekker met kruiden en appelstukjes. De zak met uien is ook nog niet leeg. Dus maakte ik ook hachee. Ik kookte er verse appelmoes bij en als toetje had ik zelfgemaakte yoghurt met bosbessenjam (uit de weck). Ziezo. We hebben heerlijk gegeten en mijn voorraad is weer een stukje geslonken :-). Voor morgen ligt er een flinke varkenskluif uit de vriezer en staat er een kilo erwten in de week. Dan maak ik snert. Daar hoef ik alleen winterwortel en een knol voor te kopen. De rest heb ik in huis, inclusief de rookworst. Ik wil deze week ook nog bieten eten. Daar heb ik nog een paar kilo van liggen. Ik ga dan meteen een verbeterpoging doen voor bietenchips. Ik heb me via google er wat in verdiept en besloten de bietenplakjes eerst een half uurtje te drogen voordat ik ze frituur. Ik ben benieuwd.
De kaasjes die ik vorige week maakte zien er prachtig gelukt uit. We moeten alleen nog een paar weken geduld hebben, voordat ze lekker zijn. De kinderen vragen steeds wanneer we ze gaan opeten. Dan zeg ik: ¨Wat wil je hebben? Jonge kaas, belegen kaas, oude kaas?¨ We zijn hier dol op oude kaas, dus zeggen ze dan:¨ Oude kaas graag.¨ ¨Nou, dan moet je tot oktober wachten,΅. Dan kijken ze raar op, hoor? Moet je zólang wachten? Ja dus! Volgende keer zullen ze met meer respect naar oude kaas kijken, nu ze weten dat het zólang duurt voordat je dat kunt eten! Vanavond heb ik met Maria aan haar spreekbeurt gewerkt. Ze heeft hem volgende week en is al goed aan het oefenen. Gelukkig heeft ze van de week niet zoveel ander huiswerk. Dat komt nu mooi uit. Ook heb ik haar rekenoefeningen en oogoefeningen met haar gedaan. Het is hier ´s avonds net zo´n school. Willem zit nu met Leendert Bouwkunde te doen. Hij leert van alles over funderingen. Trijnie zit hard Duits te oefenen. De rest is klaar met schoolwerk.
Ik ga nog strijken. Morgen wacht me een drukke en volle dag. Sowieso is de week overvol geboekt. Stug doorgaan dus maar.
Henk zat prinsheerlijk in een warm bad en op een gegeven moment hoorde ik hem zelfs zingen :-). Ik ging uit bed om aan de werkweek te beginnen. Willem zat al achter z´n laptop. Die hoeft ook nooit naar werk te zoeken. Voor mij lag er eerst een in te vullen formulier klaar. Iets wat Henk vandaag moest meenemen naar school en dat dus nog snel gedaan moest worden.
Henk was inmiddels uit bad en al in de kleren. Hij ging eerst een poosje zitten spelen, maar kroop daarna nog even lekker onder een plaid op de bank en viel in slaap.
Vanaf half 7 begon het dagelijkse ritme: ontbijttafel dekken, kinderen roepen, brood snijden, aan tafel met elkaar en daarna het hele riedeltje totdat ik op de fiets zat naar school om Henk weg te brengen. Het was heerlijk fris buiten. Toch nog een staartje winter! We hadden ons flink ingepakt met wanten en mutsen. Ik miste mijn sjaal en kreeg een ijskoude kin.
Toen ik terugkwam deed ik eerst een sjaal om en daarna stopte ik vijf pakken folders in mijn krantentas. Nu ik toch buiten was, ging ik meteen maar een beginnetje aan mijn folderwijk maken. Nog voor half 10 kwam ik lekker opgefrist thuis. Zo´n folderwijk is ideaal voor mij. Verplichte beweging in de buitenlucht! Ik zakte even uit met een kom hete chocolademelk, checkte mijn e-mail en breide een stukje aan een babyvestje wat ik op de pennen heb staan.
Daarna was het tijd om aan de rommel en de was te beginnen. De ochtend vloog om. Voordat ik er erg in had was het alweer 12 uur. Tijd om weer snel naar school te fietsen. Onderweg knabbelde ik aan mijn dagelijkse appel. Lekker! Na de middag herhaalde ik het ritueel van vanmorgen. Ik stak weer vijf pakken folders in mijn tas en liep weer 70 adressen af. Eigenlijk had ik nog wel meer willen doen, maar ik had last van mijn bekken en dat kan ik beter niet negeren.
Thuis ging ik verder met de rommel en de was. Dat neemt wel 80 procent van mijn huishoudtijd in beslag, schat ik. Om kwart over 3 maakte ik weer het ritje naar school. Drie kinderen hadden fluitles. Elk half uur maande ik er één dat hij of zij naar les moest. Koos had niet zo´n zin, want hij wil zo graag Traverso gaan spelen. Ik heb beloofd, dat ik ga kijken, of ik er één voor hem kan kopen. Maar over zo´n aanschaf moet toch echt wel even worden nagedacht. Het liefst kocht ik een tweedehands exemplaar, maar die zijn er niet zo heel veel. In zo´n geval kan je beter geduld hebben tot er iets geschikts op je pad komt. Maar geduld is iets waar Koos niet ruim mee bedeeld is.
Ik begon intussen aan de warme maaltijd. Ik wil de komende tijd zoveel mogelijk uit de voorraad eten. Voor vandaag stond er een rollade op het menu. Die was uit het kerstpakket en lag nog in de vriezer. Ook lag er nog 500 gram gesneden rode kool in de vriezer. Dat stoofde ik lekker met kruiden en appelstukjes. De zak met uien is ook nog niet leeg. Dus maakte ik ook hachee. Ik kookte er verse appelmoes bij en als toetje had ik zelfgemaakte yoghurt met bosbessenjam (uit de weck). Ziezo. We hebben heerlijk gegeten en mijn voorraad is weer een stukje geslonken :-). Voor morgen ligt er een flinke varkenskluif uit de vriezer en staat er een kilo erwten in de week. Dan maak ik snert. Daar hoef ik alleen winterwortel en een knol voor te kopen. De rest heb ik in huis, inclusief de rookworst. Ik wil deze week ook nog bieten eten. Daar heb ik nog een paar kilo van liggen. Ik ga dan meteen een verbeterpoging doen voor bietenchips. Ik heb me via google er wat in verdiept en besloten de bietenplakjes eerst een half uurtje te drogen voordat ik ze frituur. Ik ben benieuwd.
De kaasjes die ik vorige week maakte zien er prachtig gelukt uit. We moeten alleen nog een paar weken geduld hebben, voordat ze lekker zijn. De kinderen vragen steeds wanneer we ze gaan opeten. Dan zeg ik: ¨Wat wil je hebben? Jonge kaas, belegen kaas, oude kaas?¨ We zijn hier dol op oude kaas, dus zeggen ze dan:¨ Oude kaas graag.¨ ¨Nou, dan moet je tot oktober wachten,΅. Dan kijken ze raar op, hoor? Moet je zólang wachten? Ja dus! Volgende keer zullen ze met meer respect naar oude kaas kijken, nu ze weten dat het zólang duurt voordat je dat kunt eten! Vanavond heb ik met Maria aan haar spreekbeurt gewerkt. Ze heeft hem volgende week en is al goed aan het oefenen. Gelukkig heeft ze van de week niet zoveel ander huiswerk. Dat komt nu mooi uit. Ook heb ik haar rekenoefeningen en oogoefeningen met haar gedaan. Het is hier ´s avonds net zo´n school. Willem zit nu met Leendert Bouwkunde te doen. Hij leert van alles over funderingen. Trijnie zit hard Duits te oefenen. De rest is klaar met schoolwerk.
Ik ga nog strijken. Morgen wacht me een drukke en volle dag. Sowieso is de week overvol geboekt. Stug doorgaan dus maar.
vrijdag 27 januari 2012
Rentmeesterschap
Van de week werd ik geïnterviewd voor het radioprogramma Natuurlijk NL. Eén van de vragen was: Doe jij dat consuminderen ook uit oogpunt van goed rentmeesterschap? Ik heb daarop geantwoord, dat dat niet mijn eerste reden was, toen ik zo´n ruim 20 jaar geleden begon met eenvoudig leven/consuminderen/zuinig zijn, of hoe je het ook noemen wilt. De eerste reden was, dat ik moest besparen om uit te komen met m´n geld. Pas later, toen we het wat ruimer kregen, merkte ik dat een eenvoudige levensstijl iets is wat bij me past. Dat het je veel méér oplevert dan wat uitgespaard geld. Eén van de positieve gevolgen van een eenvoudige levensstijl is, dat deze manier van leven het milieu spaart. Je verbruikt minder energie, je doet langer met je spullen, je eet seizoensgroenten in plaats van ingevlogen spul en ook zorg je voor veel minder afval. Een goed rentmeesterschap is dus een min of meer automatisch gevolg van eenvoudig leven.
Gisteren was ik bij onze Koos (groep 8) in de klas om een gastles bij te wonen van Koos de vuilnisman. Koos de vuilnisman laat de kinderen nadenken over afval. Over afval voorkomen en ook over afval scheiden. Zo werd bijvoorbeeld de inhoud van de prullenbak leeggekieperd en onderzocht. Het grootste deel van de inhoud bestond uit lege pakjes drinken. Er werd geïnventariseerd hoeveel lege drinkpakjes er per dag in groep 8 in de prullenbak belanden. Dat bleken er maar liefst 21 te zijn! Vervolgens mochten de kinderen uitrekenen hoeveel dat er per week waren en hoeveel per maand. Helemaal schrikken is het als je gaat uitrekenen hoeveel het er dan zijn van heel de school en van alle scholen in Alblasserdam bij elkaar. En dit soort afval is volstrekt overbodig. Simpel een beker meenemen van thuis! Iets wat onze kinderen altijd gewoon doen zolang ze op school zitten. Mijn insteek daarbij is in de eerste plaats dat dat veel goedkoper is. Maar minstens zo belangrijk is dat het enorm veel afval scheelt en ook, dat wat je in de beker doet net zo gezond is als jij wilt. In pakjes drinken zit maar al te vaak veel suiker of fructosesiroop of andere troep. Dat voorkom je door de kinderen bijvoorbeeld melk, karnemelk, diksap of iets dergelijks mee te geven.
Na het rekengebeuren mochten de kinderen kiezen of ze apparaten wilden slopen of iets van afval knutselen. Het slopen was bedoeld om metaal en plastic te scheiden. Vooral de jongens wilden maar al te graag met een schroevendraaier aan de slag om de kapotte apparaten uit elkaar te halen. De meiden gingen bijna allemaal aan het knutselen. In een half uur tijd werd er heel wat creatiefs gemaakt van ´waardeloos´ materiaal. Geweldig als kinderen op zo´n speelse manier in feite een geweldige eye-opener krijgen aangereikt!
En nu maar hopen dat de kinderen fanatiek met het geleerde aan de slag gaan!
woensdag 25 januari 2012
Bietenchips
De vakantie in Zwitserland en het verblijf in Wartegg heeft me echt geïnspireerd. De Komboecha waar ik gisteren over schreef is daar een voorbeeld van. En vandaag kwam er een vervolg: ik maakte bietenchips. Ik had in Wartegg tot twee keer toe een bietenchipsje als decoratie op mijn hoofdgerecht gevonden. En ik vond dat niet alleen heel origineel, ik vond het vooral super lekker! Dat wilde ik thuis ook eens uitproberen.
Vorige week waren de bieten in de aanbieding bij mijn groentenboer, van Os in Papendrecht. Ik besloot een aantal kilo´s mee te nemen. Bieten kun je goed bewaren, zijn lekker, voordelig, veelzijdig,gezond dus wat wil je nog meer. Buiten dat ik wat kilo´s wil verwerken tot bietjes in zoetzuur wilde ik ook die bietenchips eens gaan uitproberen. Toen ik vanmiddag de keuken introk om het avondeten klaar te maken vond ik een gaatje om snel snel een paar bieten te schillen en in flinterdunne plakjes te snijden. De frituurpan stond inmiddels al aan en in kleine porties bakte ik de bietenschijfjes in een paar minuutjes tot chips. Ik strooide er wat Herbamare over en zette de chips op tafel. Ik had geen beter moment kunnen bedenken, want de kinderen hadden flinke trek zo vlak voor etenstijd en het schaaltje bietenchips heeft dan ook geen 3 minuten op tafel gestaan. Heerlijk vond iedereen het!
En ja, je moet het echt eens proberen. Het is zó lekker en zó anders. Ik ben er helemaal enthousiast over. Ik ga nog wel kijken hoe ik het resultaat nog wat kan verbeteren, want de chips was niet zo krakerig als die in Wartegg. Een volgende keer bestrooi ik de schijfjes biet eerst met zout om het vocht er wat uit te trekken. Dan worden de chipsjes hopelijk net zo krokant als ik ze hebben wil.
Het avondeten was een stoofpotje waarin ik allerlei restanten verwerkte. Ik bakte wat in blokjes gesneden hamlappen, deed er een paar grof gesnipperde uien bij, drie grote in ringen gesneden preien, een kilootje of anderhalf mooie trostomaten in stukken, een rode en een gele paprika in stukjes en een handje oranje linzen. Ik deed er peper, zout en wat italiaanse kruiden bij en ik liet het lekker pruttelen. Intussen kookte ik een pannetje Surinaamse rijst voor erbij en een pan griesmeel voor toe. Het smaakte allemaal verrukkelijk en ik ben weer mooi van m´n restjes af.
De kaasjes staan inmiddels in pekelwater. Ze zien er prachtig uit. Ik heb twee verschillende kaasvormen en nu heb ik een kaasbol (zoals die rode edammertjes in de winkel) en een meer plat kaasje. Ik ben benieuwd naar de uiteindelijke smaak en ben vast van plan nog meer kaasjes te gaan uitproberen. Echt leuk!
Vanmiddag bracht de post een verrassing: een nieuwe Landleven! Ik heb nog geen tijd gehad om er eens lekker voor te gaan zitten. Maar ik zag wel, dat er een paar pagina´s aan cake uit een weckpot waren gewijd. Iets wat ik zelf ook al weer veel te lang geleden gedaan heb: cake wecken. Zo´n blad brengt me altijd inspiratie :-).
Ik kreeg mail van Koos de Vuilnisman. Hij komt morgen een gastles geven over o.a. afval scheiden op de basisschool waar onze kinderen ook op zitten. Hij vroeg me, of ik het leuk vond om bij de les aanwezig te zijn. En ja, dat lijkt me echt leuk!al kost het me een paar uurtjes.
Vanavond was ik in het programma Natuurlijk NL van de Groot Nieuws Radio . Ook al leuk. Maar ook wel een beetje spannend hoor. Ik had zoiets nog nooit gedaan. Nou ja, weer een aantal ervaringen rijker dus. Nu nog maar even achter de strijkplank.
En ja, je moet het echt eens proberen. Het is zó lekker en zó anders. Ik ben er helemaal enthousiast over. Ik ga nog wel kijken hoe ik het resultaat nog wat kan verbeteren, want de chips was niet zo krakerig als die in Wartegg. Een volgende keer bestrooi ik de schijfjes biet eerst met zout om het vocht er wat uit te trekken. Dan worden de chipsjes hopelijk net zo krokant als ik ze hebben wil.
Het avondeten was een stoofpotje waarin ik allerlei restanten verwerkte. Ik bakte wat in blokjes gesneden hamlappen, deed er een paar grof gesnipperde uien bij, drie grote in ringen gesneden preien, een kilootje of anderhalf mooie trostomaten in stukken, een rode en een gele paprika in stukjes en een handje oranje linzen. Ik deed er peper, zout en wat italiaanse kruiden bij en ik liet het lekker pruttelen. Intussen kookte ik een pannetje Surinaamse rijst voor erbij en een pan griesmeel voor toe. Het smaakte allemaal verrukkelijk en ik ben weer mooi van m´n restjes af.
De kaasjes staan inmiddels in pekelwater. Ze zien er prachtig uit. Ik heb twee verschillende kaasvormen en nu heb ik een kaasbol (zoals die rode edammertjes in de winkel) en een meer plat kaasje. Ik ben benieuwd naar de uiteindelijke smaak en ben vast van plan nog meer kaasjes te gaan uitproberen. Echt leuk!
Vanmiddag bracht de post een verrassing: een nieuwe Landleven! Ik heb nog geen tijd gehad om er eens lekker voor te gaan zitten. Maar ik zag wel, dat er een paar pagina´s aan cake uit een weckpot waren gewijd. Iets wat ik zelf ook al weer veel te lang geleden gedaan heb: cake wecken. Zo´n blad brengt me altijd inspiratie :-).
Ik kreeg mail van Koos de Vuilnisman. Hij komt morgen een gastles geven over o.a. afval scheiden op de basisschool waar onze kinderen ook op zitten. Hij vroeg me, of ik het leuk vond om bij de les aanwezig te zijn. En ja, dat lijkt me echt leuk!
Vanavond was ik in het programma Natuurlijk NL van de Groot Nieuws Radio . Ook al leuk. Maar ook wel een beetje spannend hoor. Ik had zoiets nog nooit gedaan. Nou ja, weer een aantal ervaringen rijker dus. Nu nog maar even achter de strijkplank.
dinsdag 24 januari 2012
Kaas en Komboecha
Toen anderhalf jaar geleden Henk in de startblokken stond om naar de basisschool te gaan, vond ik dat ik maar maatregelen moest nemen, om ál die lege tijd, die voor me lag op te vullen :-)). Ja heus, ik dacht echt, dat wanneer alle kinderen naar school zouden zijn, ik zeeën van tijd zou gaan overhouden. Inmiddels weet ik, dat het anders is. Sowieso ben ik bijna nooit kindloos in huis. Is er niet één van de groten thuis met uitval of een raar rooster vanwege repetitieweken en/of projecten, dan loopt er wel een basisschoolkind thuis vanwege een zieke juf of wat dan ook. En in die uurtjes, die ik wél alleen thuis ben...hoef ik niet naar werk te zoeken ;-).
Hoe dan ook, ik nam destijds voorzorgsmaatregelen. Zo schreef ik me o.a. in voor een cursus bij De Banier en schafte ik via Marktplaats een set aan om zelf kaas te gaan maken. Ha, ha, die set stond nu, na anderhalf jaar, dus nog steeds ongebruikt in de kast :-). Wel had ik de laatste keer dat ik bij De Brouwmarkt was een flesje stremsel meegenomen, omdat het flesje wat bij de set zat heel oud was.
Maar nu is het er dan onverwachts maar zeker toch van gekomen. Maria kwam namelijk thuis met de boodschap, dat ze een spreekbeurt moest houden en dat ze het over ´Kaas´ wilde doen. Is dat geen mooi moment om dan het proces van kaasmaken voor haar eens aanschouwelijk te maken en de set uit te proberen?!
Ik bestelde 10 liter extra melk bij de boerin, waar ik wekelijks m´n melk koop. En ook kwam ik erachter, dat het kaasmaakset een zakje zuursel in poedervorm bevatte, dat waarschijnlijk al jaren oud en misschien niet goed meer was. Dus deed ik een noodkreet naar De Brouwmarkt en kreeg per kerende post een zakje verse zuurselpoeder toegestuurd. Het kaasmaakfestijn kon van start. Ik had het boekje ´Kaas je kaasje´ al doorgenomen en had in grote lijnen in mijn hoofd hoe het allemaal moest. En ja, regeltje voor regeltje kwamen we er wel uit. De melk op temperatuur brengen, zuursel erbij, later stremsel erbij, wachten, wrongel snijden, weer wachten, de boel opwarmen, roeren, wachten, opwarmen, roeren, wachten en eindelijk kon de wrongel in de vaatjes gestopt worden. Maria heeft meegeholpen met voorzichtig de wrongel te snijden en met roeren, maar moest het laatste stuk van het proces toch heus naar bed. Wat zal ze morgen opkijken als ik de kaasjes uit de vaatjes vanonder de pers vandaan haal! (Die ook nog in een pekelbad moeten en daarna moeten rijpen)
Ik heb overigens niet de illusie, dat ik meteen perfecte kaasjes gemaakt zal hebben. Ik verwacht dat dat een kwestie is van ervaring opdoen. Bovendien bleken de potlood thermometertjes uit de set niet (meer) te werken en moest ik gokken met de temperatuur. Hoe dan ook: Maria weet nu hoe kaas gemaakt wordt. Nu moeten we er nog een leuk verhaaltje van maken en plaatjes erbij zoeken enzo. Maar daar hebben we nog even de tijd voor. Ze hoeft haar spreekbeurt pas op DV 8 februari te houden.
Tja en dan nog die Komboecha. Dat is ook weer een verhaal apart. Laat ik eerst vertellen wat Komboecha is, want misschien weet niet iedereen dat. Ik citeer van www.komboecha.kefir-online.com: ¨Wat is Komboecha ? (korte omschrijving) Eigenlijk is de Komboecha-zwam een taaie, gladde massa van gistcellen en bacteriën. Bij het kweken groeit de zwam eerst in de breedte en dan in de dikte. Uiteindelijk neemt hij de vorm aan van de pot of fles waarin hij wordt gekweekt. Vele mensen ondervinden de heilzame werking van de drank die met Komboecha bereid wordt. In Rusland en in de Aziatische landen wordt deze drank van oudsher gebruikt als heilzame drank tegen allerlei kwalen en ziekten. Mensen die deze drank gebruikten leefden langer en kenden minder ziekten dan anderen.¨ Nu zijn de verhalen over het gebruik van Komboecha soms schromelijk overdreven. Het is uiteraard geen toverdrank. Maar wanneer de drank goed bereid wordt en met mate genuttigd is hij heel gezond.
Het hotel waar we pas in Zwitserland logeerden had een heel speciale keuken. Alles wat ter tafel kwam was zoveel mogelijk biologisch, uit de omgeving, en huisgemaakt. Zo stond er ´s morgens bij het ontbijt ook huisgemaakte Komboecha. Ik was daar reuze nieuwsgierig naar, want ik had daar al weleens over gelezen en had gezien dat mijn lievelings-hobbywinkel (De Brouwmarkt) er ook spullen voor verkocht. Die Komboecha bleek zó verrukkelijk te zijn! Mmm, dat MOEST ik, als ik eenmaal weer in Nederland was, eens gaan uitzoeken en proberen ook te gaan maken. Via Marktplaats zocht ik een adres waar ik aan de benodigde zwam kon komen. Ik kwam erachter, dat die zwammen niet zo heel gemakkelijk verkrijgbaar zijn en dat sommige mensen er wel een inmens hoog bedrag voor durven vragen: 15 euro voor zo´n zwam alsof het niets is! Eindelijk vond ik een aanbieder in Boskoop, die de zwam aanbood voor 5 euro. En het grappige was, dat er in Boskoop ook iemand drie echte Komboechapotten aanbood. Niet dat je die perse nodig hebt, want je kunt Komboecha ook gewoon kweken in een lege zure bommenpot of iets dergelijks. Maar die aangeboden Komboechapotten leken met toch wel handig, daar ze een inhoud hadden van 10 liter elk. Ook waren er neteldoeken bij en een hevelslang. Ik had juist vorige week een leuk bedrag aan verjaardagsgeld gekregen en besloot mezelf die spulletjes kado te doen. Gisterenavond hebben Willem en ik een ritje naar Boskoop gemaakt en de zwam en de potten opgehaald en vandaag heb ik m´n eerste Komboechapot gevuld. Ik verheug me op mijn eerste glaasje Komboechadrank. Maar daarvoor moet ik nog twee weekjes geduld hebben.
En zo werd deze zo heel gewone dinsdag toch weer speciaal ;-)
Hoe dan ook, ik nam destijds voorzorgsmaatregelen. Zo schreef ik me o.a. in voor een cursus bij De Banier en schafte ik via Marktplaats een set aan om zelf kaas te gaan maken. Ha, ha, die set stond nu, na anderhalf jaar, dus nog steeds ongebruikt in de kast :-). Wel had ik de laatste keer dat ik bij De Brouwmarkt was een flesje stremsel meegenomen, omdat het flesje wat bij de set zat heel oud was.
Maar nu is het er dan onverwachts maar zeker toch van gekomen. Maria kwam namelijk thuis met de boodschap, dat ze een spreekbeurt moest houden en dat ze het over ´Kaas´ wilde doen. Is dat geen mooi moment om dan het proces van kaasmaken voor haar eens aanschouwelijk te maken en de set uit te proberen?!
Ik bestelde 10 liter extra melk bij de boerin, waar ik wekelijks m´n melk koop. En ook kwam ik erachter, dat het kaasmaakset een zakje zuursel in poedervorm bevatte, dat waarschijnlijk al jaren oud en misschien niet goed meer was. Dus deed ik een noodkreet naar De Brouwmarkt en kreeg per kerende post een zakje verse zuurselpoeder toegestuurd. Het kaasmaakfestijn kon van start. Ik had het boekje ´Kaas je kaasje´ al doorgenomen en had in grote lijnen in mijn hoofd hoe het allemaal moest. En ja, regeltje voor regeltje kwamen we er wel uit. De melk op temperatuur brengen, zuursel erbij, later stremsel erbij, wachten, wrongel snijden, weer wachten, de boel opwarmen, roeren, wachten, opwarmen, roeren, wachten en eindelijk kon de wrongel in de vaatjes gestopt worden. Maria heeft meegeholpen met voorzichtig de wrongel te snijden en met roeren, maar moest het laatste stuk van het proces toch heus naar bed. Wat zal ze morgen opkijken als ik de kaasjes uit de vaatjes vanonder de pers vandaan haal! (Die ook nog in een pekelbad moeten en daarna moeten rijpen)
Ik heb overigens niet de illusie, dat ik meteen perfecte kaasjes gemaakt zal hebben. Ik verwacht dat dat een kwestie is van ervaring opdoen. Bovendien bleken de potlood thermometertjes uit de set niet (meer) te werken en moest ik gokken met de temperatuur. Hoe dan ook: Maria weet nu hoe kaas gemaakt wordt. Nu moeten we er nog een leuk verhaaltje van maken en plaatjes erbij zoeken enzo. Maar daar hebben we nog even de tijd voor. Ze hoeft haar spreekbeurt pas op DV 8 februari te houden.
Tja en dan nog die Komboecha. Dat is ook weer een verhaal apart. Laat ik eerst vertellen wat Komboecha is, want misschien weet niet iedereen dat. Ik citeer van www.komboecha.kefir-online.com: ¨Wat is Komboecha ? (korte omschrijving) Eigenlijk is de Komboecha-zwam een taaie, gladde massa van gistcellen en bacteriën. Bij het kweken groeit de zwam eerst in de breedte en dan in de dikte. Uiteindelijk neemt hij de vorm aan van de pot of fles waarin hij wordt gekweekt. Vele mensen ondervinden de heilzame werking van de drank die met Komboecha bereid wordt. In Rusland en in de Aziatische landen wordt deze drank van oudsher gebruikt als heilzame drank tegen allerlei kwalen en ziekten. Mensen die deze drank gebruikten leefden langer en kenden minder ziekten dan anderen.¨ Nu zijn de verhalen over het gebruik van Komboecha soms schromelijk overdreven. Het is uiteraard geen toverdrank. Maar wanneer de drank goed bereid wordt en met mate genuttigd is hij heel gezond.
Het hotel waar we pas in Zwitserland logeerden had een heel speciale keuken. Alles wat ter tafel kwam was zoveel mogelijk biologisch, uit de omgeving, en huisgemaakt. Zo stond er ´s morgens bij het ontbijt ook huisgemaakte Komboecha. Ik was daar reuze nieuwsgierig naar, want ik had daar al weleens over gelezen en had gezien dat mijn lievelings-hobbywinkel (De Brouwmarkt) er ook spullen voor verkocht. Die Komboecha bleek zó verrukkelijk te zijn! Mmm, dat MOEST ik, als ik eenmaal weer in Nederland was, eens gaan uitzoeken en proberen ook te gaan maken. Via Marktplaats zocht ik een adres waar ik aan de benodigde zwam kon komen. Ik kwam erachter, dat die zwammen niet zo heel gemakkelijk verkrijgbaar zijn en dat sommige mensen er wel een inmens hoog bedrag voor durven vragen: 15 euro voor zo´n zwam alsof het niets is! Eindelijk vond ik een aanbieder in Boskoop, die de zwam aanbood voor 5 euro. En het grappige was, dat er in Boskoop ook iemand drie echte Komboechapotten aanbood. Niet dat je die perse nodig hebt, want je kunt Komboecha ook gewoon kweken in een lege zure bommenpot of iets dergelijks. Maar die aangeboden Komboechapotten leken met toch wel handig, daar ze een inhoud hadden van 10 liter elk. Ook waren er neteldoeken bij en een hevelslang. Ik had juist vorige week een leuk bedrag aan verjaardagsgeld gekregen en besloot mezelf die spulletjes kado te doen. Gisterenavond hebben Willem en ik een ritje naar Boskoop gemaakt en de zwam en de potten opgehaald en vandaag heb ik m´n eerste Komboechapot gevuld. Ik verheug me op mijn eerste glaasje Komboechadrank. Maar daarvoor moet ik nog twee weekjes geduld hebben.
En zo werd deze zo heel gewone dinsdag toch weer speciaal ;-)
maandag 23 januari 2012
Str*nt aan de knikker
Het leek gisteren een zondag als alle andere zondagen. We waren ´s morgens gewoon met z´n allen naar de kerk geweest. Toen we thuiskwamen dronken we koffie met heerlijke Brownie, die over was van het vieren van onze verjaardagen. Na de koffie ging ik het eten klaarmaken en Willem overhoorde Psalmen en catechisatievragen. We genoten van ons zondagsmaal. Mijn vader had getrakteerd op varkenshaas. Mmm, dat smaakte best! Na het eten had ik m´n wekelijkse vrije middagje en Willem ging met de kinderen de vaat doen. Ineens liep echter alles vol. Het toilet was tot het randje vol water en de gootsteen liep niet meer leeg. We hadden accuut een verstopping!
Willem is aan de slag gegaan met een veer om de boel door te prikken. Eerst via het toilet, later via de afvoer in het aanrechtkastje. Niets hielp. Intussen moest natuurlijk de één na de ander naar het toilet. Voor de jongens niet zo´n probleem. Die gingen wel even achter de schuur staan ;-). Maar voor de dames en voor de grote boodschap is dat nu meteen niet een oplossing. Willem besloot daarom de nooddienst maar te bellen en kreeg te horen dat er voor zevenen iemand zou langskomen.
Het werd tijd voor de avonddienst en met een halve bezetting ging ik naar de kerk. Willem, Hans en Henk bleven thuis. We hoopten natuurlijk dat wanneer we thuis zouden komen het probleem opgelost zou zijn. Maar helaas. We kwamen om kwart voor 8 thuis en er was nog niemand geweest.
Het was al bijna 9 uur toen er een busje kwam voorrijden. De monteur had het al snel gezien: de rioolbuis was afgebroken. Hij groef de buis op en deed een noodreparatie. In een uur tijd was het gefikst. Wat een opluchting als je weer gewoon naar het toilet kan! De kinderen waren er speciaal voor opgebleven :-). En Willem en ik deden de afwas van een hele dag, want er lag geen vork meer in de la en er stond geen bordje meer in de kast.
Al met al zette dit geintje onze zondag aardig op z´n kop en de portemonnee is er aardig op leeggelopen
Nu staat er alleen nog een kapotte wasmachine. Die begaf het zaterdagavond. Ik denk dat de afvoerpomp kapot is. Ik weet nog niet of ik hem laat repareren. Het is een heel oude wasmachine en is het waarschijnlijk niet meer waard dat er een nieuwe pomp in gaat. Gelukkig heb ik twee wasmachines, dus ik red me wel even met één. Jammergenoeg loopt die ook op z´n laatste benen. De vorige keer dat ik er een monteur bij had zei die al, dat ik aan een nieuwe toe was en dat hij hem niet meer kon repareren. Hij slaat weleens een stukje van het programma over. Nou ja, we weten weer waarvoor we moeten sparen dus. Ik denk dat ik een aanbieding voor een nieuwe Miele wasmachine afwacht en dan overga op één apparaat. Maar ik weet het nog niet zeker. Als je twee wasmachines gewend bent en je hebt daar de ruimte voor, dan is het wel reuze gemakkelijk moet ik zeggen. We hebben al op Marktplaats gekeken naar een goede tweedehandse. Het probleem is echter dat onze witgoedmeneer alleen apparaten repareert, die bij hem gekocht zijn. Aangezien wij niet zo handig zijn met dat soort dingen, zijn we afhankelijk van een monteur, als er iets aan de hand is.
En nu ga ik dan maar hard aan de slag. Ik heb nog niet zoveel uitgevoerd, want ik had net een langdurig (gepland) telefoongesprek. Eigenlijk dacht ik, dat ik een redelijk rustige week voor de boeg had. Maar ik zie toch aardig wat ingevuld staan op de kalender, al zitten daar ook best leuke dingen bij. Go, go, go.
dinsdag 17 januari 2012
Trotse oma-verhalen
Abonneren op:
Posts (Atom)